(1991)17Ιουνίου,1991 ΙΑ.ΛΟΙΖΟΥ, Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές) ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΑΠΩΤΟΥ ΚΟΥΔΟΥΝΑΡΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ.5428). Κοινή επίθεση κατά παράβασητον άρθον 242 τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Αξιοπιστία μαρτύρων — Ευρήματα γεγονότων με βάση την αξιοπι στία των μαρτύρων — Είναιμέσα στη σφαίρα τωναρμοδιοτήτων τον πρωτόδικον Δικαστηρίον — Ηεπέμβαση τον Εφετείον δίκαιολογείται μόνο σε εξαιρετικέςπεριπτώσεις. 5 Ο παραπονούμενος,ιδιοκτήτηςκαφενείου σπρώχθηκε απότον κατηγορούμενο έπεσε στο έδαφος και σηκώθηκε μ£ τη βοήθεια άλλων παρισταμένων. Το επεισόδιο σημειώθηκε χωρίς λόγο όταν έναςπελάτηςτουκαφενείουαφούδιάβασετην εφημερίδασηκώθη- 10 κε να την επιστρέψει στον παραπονούμενο. Το Δικαστήριο με βάση τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας τον καταδίκασε σε πρόστιμο ΛΚ6Ό.-καιεγγύησηΛΚ300.-. Στην έφεση του εναντίον της καταδίκηςο εφεσείων ισχυρίσθη κεότι υπήρξαναντιφάσαςμεταξύτωνκαταθέσεωντωνδιαφόρων 15 μαρτύρων. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καιαποφάνθηκε ότι: 1) Τα γεγονότα προβάλλουν μ£ ένα φυσικό τρόπο και αν υπάρχουν οποιεσδήποτε αντιφάσεις σε μικρολεπτομερειες αυτό 20 ενισχύει τηφιλαλήθειατων μαρτύρωνγιατίδείχνει ότι δενυπήρξε προσχεδιασμός της εκδοχήςπουθαέδιδαν. 2) ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έχει τηνπρωταρχική ευθύνηγια την διαπίστωση γεγονότων και την εκτίμηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων. 3) ΗεπέμβασητουΕφετείουδικαιολογείται μόνο ότανταευ ρήματα γεγονότων αντιστρατεύονται την κοινή λογική ή βρίσκο- 320 „ ^ 2Α.Α.Δ. Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας νται σε αντίθεσημεαδιαμφισβήτητα μέρητηςμαρτυρίας. , 4) Στην παρούσαυπόθεση τα ευρήματα με βάση την αξιοπι στία των μαρτύρωνόπωςαυτήεκτιμήθηκε από τον πρωτόδικοΔικαστήδενδικαιολογούν τηνεπέμβασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ηέφεση απορρίπτεται. Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεση εναντίον της καταδίκηςαπό τον Ανδρέα Παναγιώτου Κουδουνάρη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 7Φε βρουαρίου, 1991 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκω10 σίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 24279/90) στην κατηγορία κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και καταδικάστηκε από τον Ε.Δ. Γ. Αρέστη σε πρόστιμο £60.- και εγγύηση £300.- για δύο χρόνια να είναι καλού χαρακτήρα και να !5 τηρεί τοΝόμοκαιτην τάξη. Ο εφεσείων παρουσιάσθηκεαυτοπροσώπως. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την εφεσίβλητη. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ανέγνωσε την απόφαση του Δικαστη20 ρίου.Οεφεσείων βρέθηκε ένοχος κατηγορίαςκοινής επίθε σης κατά παράβαση του Άρθρου 242 του Ποινικού Κώδι κα, Κεφ.
- 25 ^ Ο εφεσείων πουδενπαραδέχθηκεενοχήχειρίστηκε προ σωπικά την υπεράσπιση του τόσο στο πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και ενώπιον μας,παρόλο πουτου λέχθηκε ότι θα μπορούσε το Δικαστήριο να του έδινε την ευκαιρίανα είχετις υπηρεσίες δικηγόρουαντο ήθελε. Η υπόθεση της κατηγορούσης Αρχής στηρίζετο ουσιαστικά σε,τρεις αυτόπτες μάρτυρες, τον παραπονουμενο Δημοσθένη Μαρκίδη, ιδιοκτήτη καφενείου, τη Δώρα Χα ραλάμπους που είχε κατάστημα αποικιακών,· δίπλα από το καφενείο του παραπονούμενου και τον Κώστα Ροτσί321 Α.Λοΐζον, Π. Κονδοννήρηςν.Αστυνομίας
(1991)δη,πελάτηστοκαφενείο. Το επεισόδιο ξεκίνησε στις έξι περίπου το απόγευμα στις29 Μαΐου 1990, ότανοΚώσταςΡοτσίδηςτελείωσετο διάβασμαεφημερίδαςκαισηκώθηκε γιανατην επιστρέψει στον παραπονουμενο.Ο εφεσείων χωρίς ναπει οτιδήποτε 5 προχώρησε ναπάρει την εφημερίδα και έσπρωξε τονπα ραπονουμενο μετα^έριατουδυνατά.Ο παραπονούμενος έπεσεστο έδαφοςκαισηκώθηκε μετηβοήθεια άλλωνπα ρισταμένων μεταξύ των οποίων οι δύο μάρτυρες. Στομε ταξύ ο εφεσείων πέταξε την εφημερίδα χαμαί και έφυγε 10 βιαστικάαπότοκαφενείο. Ηεκδοχήαυτήυποστηρίζεται απότουςτρεις μάρτυρες κατηγορίαςτους οποίους οπρωτόδικοςΔικαστής πίστεψε και δεν πίστεψε τον εφεσείοντα ο οποίος επέλεξεαφού πληροφορήθηκε τα δικαιώματα του να δώσει κατάθεση 15 απότο εδώλιο χωρίς όρκο.Δεν πίστεψε επίσης τουςμάρ τυρες υπεράσπισης απότους οποίους μάλιστα ο ένας ζή τησενακαταθέσειτί άκουσεκαιόχιτί είδε. Ενώπιον μαςο εφεσείων αγόρευσε σε έκτασηκαιανα φέρθηκε στη μαρτυρία κάθε μάρτυρα επικαλούμενος και 20 υποδεικνύοντας ότι κατάτηνκρίσητου αποτελούσε αντί φαση μεταξύτωνδιαφόρωνκαταθέσεων. Έχουμε εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας και βρί σκουμε ότι δεν υπήρξαν ουσιαστικές αντιφάσεις τέτοιες που να καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων. 25 Αντίθετα προβάλλουν τα γεγονότα με ένα φυσικό τρόπο και αν υπάρχουν οποιεσδήποτε αντιφάσεις σε μικρολεπτομέρειες, αυτόκατάτηνκρίση μαςενισχύει τηφιλαλήθειατωνμαρτύρωνγιατίδείχνει ότιδενυπήρξεοποιοσδή ποτεπροσχεδιασμός τηςεκδοχήςπουέδιδαν. 30 Έχει επανειλημμένα λεχθεί ότι ηευθύνηγια τη διαπί στωσητωνγεγονότων καιη εκτίμησητηςαξιοπιστίαςτων μαρτύρων είναι μέσα στη σφαίρατων αρμοδιοτήτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου και μόνο σε εξαιρετικές περι πτώσεις τοΔικαστήριο τούτο σανΕφετείο επεμβαίνει στα 35 322 2Α.ΑΛ. Κονδουνάρηςν.Αστυνομίας Α. Λοΐζον,Π. ευρήματα. Επέμβαση δε δικαιολογείται μόνο όταναυτά αντιστρατεύονταιτηνκοινή λογική ή βρίσκονται σεαντί θεσημεαδιαμφισβήταμέρητης μαρτυρίας. Στηνπαρούσαυπόθεσηταευρήματα,μεβάσητην αξιοπιστίατων μαρτύρωνόπωςαυτήεξετιμήθηαπό τονπρω τόδικοΔικαστήπουείχετηνευκαιρίανατουςακούσεινα συγκρίνει τις καταθέσεις των με εκείνες του εφεσείοντα και των μαρτύρων υπερασπίσεως και να καταλήξει στα συμπεράσματασταοποίακατέληξε,δενδικαιολογούντην 20 επέμβαση μας. 5 Για όλους τους πιο πάνωλόγους η έφεσηαπορρίπτε ται. Έφεσηαπορρίπτεται. 323 •.