clr/1991/1991_2_385.pdf

(2), 29, 33, 34 και 35 τον περί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμάτων και Αγρίων ΠτηνώνΝόμου, 1974 (Νόμος39/74)— Φόνενσηπροστατευομένων : αγρίων πτηνών κατά παράβαση τωνάρθρων 10

(2)και 35τον ιδίου Νόμου — /7οινή προστίμου ΑΚ.100 στην πρώτηκατηγορία, ΑΚ.150 στη δεύτερη και ΛΚ.150 στην τέταρτη και στέρησητης άδειαςμεταφοράς όπλου γιαπερίοδο εννέαμη\·ών. 10 Ποινική Δικονομία — Ο περί Ποινικής'Δικονομίας Νόμος Κεφ. 155 άρθρο 40

(3)— Κατηγορητήριο με περισσότερες από μια κατηγο­ ρίες — Επιβολή ποινών στην πρώτη καιδεύτερη κατηγορία ~~ Ttt γεγονότα τηςπρώτης κατηγορίας ενσωματώνονταν στηδεύτερη — Αποτέλεσε λόγο για ακύρωση της ποινής που επιβλήθηκεστην 15 πρώτηκατηγορία. Ποινική Δικονομία — Λανθασμένη λεπτο(ΐέρειασεκατηγορία ~ Δεν δικαιολογεί παρέμβαση του Εφετείου καθότι δεν είχε επίδραση στηνεπιβληθείσααπό τοπρωτόδικο Δικαστήριο ποινή σεo/imjμε τηνκατηγορίααυτή. 20 25 „ 3U Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα άρθρο 12

(2)— Κανένας δεντιμω­ ρείται δύο φορέςγια τηνίδιαπράξη ήπαράλειψη. Ο εφεσείωνεκυνηγούσεπερδίκια σεκλειστή περίοδο και προ­ στατευόμενα άγρια πτηνά. Επίσηςβρέθηκανστηνκατοχή ίου ένα περδίκι καιδυοπροστατευόμενα άγρια πτηνά. Παραδέκιηκεόλες χι,ςκατηγορίες. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοαφούέλαβευπόψητους' σχετικούς παράγοντες καθώςκαιτις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου καιαφού τόνισετηνανάγκηγιααποτελεσματική προστασία της άγριας ζωήςτου επέβαλετις πιο πάνω ποινές. Ο. εφεσείωνεφεσίβαλετιςεπιβληθείσεςποινέςπροστίμουσαν έκδηλα υπερβολικές. 385 Βασιλείουν.Αστυνομίας

(1991)Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχθηκε μερικώς τηνέφεση και αποφάνθηκεότι:

1. Σε περίπτωση πρόσαψης περισσοτέρων της μιαςκατηγο­ ρίας και τα γεγονότα της μιας απόαυτέςυπερκαλύπτουνή ενσω­ ματώνουν ή εμπεριέχουν τα γεγονότα των υπολοίπων, πρέπει να 5 επιβάλλεται ποινή μόνοσ'αυτή. Διαφορετικάστην ουσία ο κατη­ γορούμενος θατιμωρείται διπλάγιατηνίδιαπράξη.
2. Το πρωτόδικοΔικαστήριο από αβλεψίαεπέβαλεποινήστην πρώτηκατηγορίαπουαφορούσετηνκαταδίωξηπερδικιούκαιπου περιλαμβανόταν στα γεγονότα της δεύτερηςκατηγορίαςπου αφο- 10 ρούσετηφόνευσήτου.
3. Ησυμπερίληψηκαιτουπερδικιούστιςλεπτομέρειεςτηςτέ­ ταρτης κατηγορίας που αφορούσε φόνευση προστατευομένων αγρίων πτηνών δεν δικαιολογεί παρέμβασητου Εφετείου για τον λόγοότι δεν επηρέασε την ποινήπου επιβλήθηκε απότο πρωτόδι- 15 κο Δικαστήριο. Γιατους πιο πάνωλόγουςηποινήπροστίμουτων ΛΚ.100που επιβλήθηκε στην πρώτη κατηγορία ακυρώνεται. Κατάτα άλλαη ποινήεπικυρώνεται. Ηέφεσηεπιτυγχάνειμερικώς. 2 0 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Andreaandothers νThePolice

(1966)2C.L.R. 71; Prakki νPolice

(1985)2CLJi. 142; PefkosandothersνTheRepublic, 1961, CLJi. 340; 25 Mitides νPolice

(1966)2CLJi. 90; Charalambous νTheRepublic

(1966)2CLJi. 101; HpsinnosνThePolice

(1968)2CLJi. 130; Felekkis νThePolice

(1968)2 CLJi. 151; Costa νPolice

(1976)2CLJi.71; IeridesandanotherνRepublic

(1987)2CLJi.219. 'Εφεσηεναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίον της ποινήςαπότον Παναγιώτη Βασι­ λείουο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 11 Ιανουαρίου, 1991 απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (ΑριθμόςΠοι386 30 2 ΑΛΛ, Αθηνοδώρουν.Αστυνομίας νικής Υπόθεσης 13971/90) στην κατηγορία καταδίωξηςθη­ ράματος σε κλειστή περίοδο κατάπαράβασητων άρθρων 2, 28

(2),33 και 35 του Περί Προστασίας και Αναπτύ­ ξεως θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών Νόμου, 1974 5 (Νόμος 39/74)στη κατηγορία φόνευσης αγρίων πτηνών σε κλειστήπερίοδο κατάπαράβασητων άρθρων 2, 28

(2)και 35 του πιο πάνω Νόμου, στη κατηγορία'για κατοχή προσφάτως φονευθέντος θηράματος κατά παράβαση των άρθρων 2,29, 34 και 35 του πιο πάνωΝόμουκαι στηνκα10 τηγορία φόνευσης προστατευομένων αγρίων πτηνώνκατά παράβαση των άρθρων 10

(2)και 35 του πιο πάνω Νόμου και καταδικάστηκε από τον Πασχαλίδη, Ε.Δ. σε πρόστιμο £100.- στη πρώτη κατηγορία,£150.- στη δεύτερη . καιτέταρτηκατηγορία χωρίς να επιβληθεί ποινήστη τρίτη κατηγορία και επιπρόσθετα του στερήθηκε η άδεια μετα­ 15 φοράςόπλου γιαπερίοδο 9 μηνών. Ο εφεσείων παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την εφε­ σίβλητη. 20 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής κ. Κωνστανηνίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Για τα αδικήματα της κατα­ δίωξης θηράματος και της φόνευσης άγριων πτηνών κατά τη διάρκεια κλειστής περιόδου, της κατοχής προσφάτως 25 φονευθέντος θηράματος και της φόνευσης προστατευόμε­ νων άγριων πτηνών, τα οποία ο εφεσείων παραδέχθηκε ότι διέπραξε κατά παράβαση του περί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών Νόμου του 1974 (Ν. 39^74), επιβλήθηκαν οι ακόλουθες ποινές: Πρό30 στιμο £100 στην πρώτη κατηγορία, £150 στη δεύτερη και £150 στηντέταρτη. Επιπρόσθετα, στερήθηκε απότον εφεσείοντα η άδεια μεταφοράς όπλου για περίοδο 9 μηνών. Στηντρίτηκατηγορίαδεν επιβλήθηκεποινή. Ο εφεσείωνπαραπονείται μόνογια το ύψοςτης ποινής 35 του προστίμουπου του επιβλήθηκε.Υποστηρίζει ότι είναι 387 Κ/δης, Δ. Βασιλείουν.Αστυνομίας

(1991)υπερβολικό έχοντας υπόψη την κακή οικονομική του κα­ τάστασηκαιτις οικογενειακές του υποχρεώσεις. Ο εφεσείων αντί ναπεριοριστεί στο κυνήγι τρυγονιών για το οποίο είχε εκδοθεί ειδική άδεια,επιδόθηκε στο κυ­ νήγι περδικιών σε .σχέση με τα οποία η περίοδος ήταν κλειστήκαι προστατευόμενων άγριων πτηνών. Κάτωαπό περιστάσεις στις οποίες δεν είναι ανάγκηναεπεκταθούμε, βρέθηκαν στην κατοχή του ένα περδίκι, ένας "πουπού- 5 ξιος" και μια "δακκανούρα", που όπως παραδέχθηκε, κα­ ταδίωξε καισκότωσε ο ίδιος. Ο πρωτόδικος δικαστής κατάληξε στην απόφασητου αφού έστρεψε την προσοχή του προς κάθε σχετικό παρά- 1 0 γοντα και βέβαια και προς τις προσωπικές περιστάσεις του εφεσείοντα. Προσδιόρισε το ύψος και το είδος της ποινής με γνώμονα τηνομολογία του Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου με την οποία τονίστηκε η ανάγκη αποτελεσματικής προστασίας της άγριαςζωής του νησιού που,όπωςδιαπι­ στώθηκε, κινδυνεύει μεαφανισμό.(Βλ. ArcbimidesAndrea 15 and 4 others v. ThePolice

(1966)2 CLR 71 και Prakki v. Police

(1985)2 CLR 142). Δεν θα υπήρχε περιθώριο για παρέμβαση μας αν δεν 2 ο εντοπιζόταν μιασημαντική αβλεψίαπουείχετην συνέπεια της πάνω στη ποινή που επιβλήθηκε. Ορισμένη συμπερι­ φορά είναι δυνατό να στοιχειοθετεί περισσότερα απόένα αδικήματα. Το κάθε ένα από τα συστατικά στοιχεία ενός αδικήματος είναι δυνατό να είναι και απόμόνο τουαυτο­ τελής αξιόποινηπράξη.Ταγεγονότα πάνωστα οποίαστη­ ρίζεται μια κατηγορία είναι δυνατό να μή διαφέρουναπό τα γεγονότα άλλης ή είναι δυνατό να περιλαμβάνουν και τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται άλλη κατηγορία. Οσο και αν είναι, ανάλογα με τις συνθήκες της κάθευπό­ θεσης, ενδεδειγμένο ναπροσάπτεταιξεχωριστή κατηγορία για το καθένα από τα αδικήματα που στοιχειοθετούνται, ·*0 στο τέλος, όταν αναζητείται το μέγεθος της κύρωσης που αρμόζει,σημείο αναφοράς θαπρέπει ναείναι το συνολικό αποτέλεσμα της αξιόποινης συμπεριφοράς και όχι τα επί μέρους αδικήματαexc οποία αυτήησυμπεριφορά μπορεί 388 2Α.Α.Δ. Βασιλείουν.Αστυνομίας Κ/δης, Δ. να διασπαστεί. Οταν λοιπόν προσάπτονται περισσότερες της μιας κατηγορίας και τα γεγονότα της μιας απόαυτές υπερκαλύπτουν ή ενσωματώνουν ή εμπεριέχουν τα γεγο­ νότα των υπολοίπων, το ορθό είναι να επιβάλλεται ποινή μόνο σ' αυτή. Διαφορετικά,ουσιαστικά ο κατηγορούμενος θατιμωρείται διπλάγιατα επί μέρους αδικήματα καιεπο­ μένως για την ίδια πράξη.(Βλ. Αρθρο 12.2 τουΣυντάγμα^ τος, άρθρο 40

(3)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, Ioannis Michael Pefkos and others v. The Republic

(1961)CLR 340, Savvas Yiangou Mitidesv. Police

(1966)2 CLR 90, Nicos Charalambous v. TheRepublic

(1966)2 CLR 101, ConstantinosHjiSinnos,v. The Police 10

(1968)2 CLR 130, NicosA. Felekkisv. ThePolice

(1968)2 CLR 151, Loizos Costav. Police

(1976)2 CLR 71, Ierides andanotherv. Republic

(1987)2 CLR 219). Προκύπτει ότι ο"πρωτόδικος δικαστής είχε υπόψη του 15 αυτέςτις θεμελιώδεις αρχέςκαιορθάαπέφυγετην επιβολή ποινής στην τρίτηαπότις κατηγορίες. Παράλειψε όμωςνα διακρίνει, και είναι γι' αυτό που μιλήσαμε γι' αβλεψία, πως τα ίδια θα έπρεπε να ισχύσουν και σε σχέση με την πρώτη κατηγορία. Η δεύτερη κατηγορία για την φόνευση του περδικιού περιλαμβάνει και τα γεγονότα της πρώτης 20 κατηγορίας που αναφέρεται στην καταδίωξη του. Η φό­ νευση του περδικιού ήταν το αποτέλεσμα της καταδίωξης του και σ' αυτή την περίπτωση την κάλυπτε. Μπορούν να λεχθούν τα ίδιακαισε σχέσημετηνπρώτηκαιτέταρτη κα­ τηγορία εφόσο ηκαταδίωξηαφορούσε τα προστατευόμενα 25 άγριαπτηνά την φόνευση των οποίων καλύπτει ητέταρτη κατηγορία. Ακολουθεί πως δεν θα έπρεπε να επιβληθεί ποινήστην πρώτηκατηγορία. Η συμπερίληψη και του περδικιού στις λεπτομέρειες 30 της τέταρτης κατηγορίας που αφορούσε φόνευση προστα­ τευόμενων άγριων πτηνών, θα μπορούσε να δημιουργήσει την εντύπωση πως σε σχέση με τη φόνευση του περδικιού ο κατηγορούμενος τιμωρήθηκε δυο φορές. Μια γιατί το φόνευσε σε κλειστήπερίοδο καιμιαγιατί ήτανπροστατευ­ όμενο άγριο πτηνό.Ομως, τοπερδίκι δεν είναιπροστάτη)35 όμενο άγριο πτηνό και απλώς ησυ^ιπερίληψη του στις Xs- 389 Κ/δης, Δ. Βασιλείουν.Αστυνομίας

(1991)πτομέρειες τηςτέταρτηςκατηγορίαςήτανλανθασμένη. Θα επιβαλλόταν σ' αυτή-την περίπτωση ηπαρέμβαση μαςαν (ραινόταν ότι το λάθος είχε οποιαδήποτε επίδρασηπάνω στηποινή που επιβλήθηκε σε σχέσημε την τέταρτηκατη­ γορία. ΣτηναπόφασητουτοπρωτόδικοΔικαστήριο προ- 5 βαίνει σε σαφή αναφοράως προς το ποια απόταπτηνά ήτανταπροστατευόμενα καιείναι φανερόότι προσέγγισε τοθέμαπάνωστην ορθήτου βάση. Το λάθοςδεν έχειεπι­ δράσειπάνωστην ποινήπουεπιβλήθηκε. Για τους πιο πάνωλόγους η έφεση πετυγχαίνει μερί- ίο κώς. Ηποινή του προστίμου των £100.- που επιβλήθηκε σεσχέση μετηνπρώτηκατηγορίαπαραμερίζεται.Κατάτα άλλα, η ποινήεπικυρώνεται. Έφεσηεπιτυγχάνειμερικούς. 390