clr/1991/1991_2_391.pdf

(2)(α),4 (α) τωνπερί ΝαρκωτικώνΦαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων ΟυσιώνΚανονισμώνΚΔΠ160/79χαι τωνάρθρων2. 3

(1)(α) (ΠρώτοςΠίνακαςΜέρος Ι),24

(1), 30και Τρίτος Πίνακας άρθρο 24

(1)(β)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόχων Ουσιών Νόμου αρ. 29/77 και της ΚΔΠ 139/

1. όπως τροπο­ ποιήθηκεαπό τοΝόμο αρ. 67/
2. Ποινή — Παράλειψη καταχώρησηςστο σχετικόβιβλίο στοιχείων σχετιχών με την προμήθεια ελεγχομένων φαρμάκων κατά παράβαση των Κανονισμών 13, 14 (β)και Πέμπτου Πίνακα Μέρος II των περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων ΟυσιώνΚανονι­ σμών ΚΔΠ 160/79 και των άρθρων 2,3

(1)(α)(Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι). 24

(1). 30 και Τρίτος Πίνακας άρθρο 24

(1)(β)του Νόμου 29/77και της ΚΔΠ 139/79 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 67/

1. Ποινή — Άνιση μεταχείριση — Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα άρθρο
2. 25 Ποινή — Ελαφρυντικοί παράγοντες — Προσωπικές περιστάσεις τον εφεσείοντα — Πρέπει να συνεκτιμούνται σωστά μαζί με όλους τους άλλους παράγο&ες από το πρωτόδικο Δικαστήριο στον κα­ θορισμό τηςποινής. 391 Μιχαηλίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)Ποινή — Αποτρεπτική ποινή — Ήταν επιβεβλημένη νπό τις περιστά­ σεις. Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε οκτώ κατηγορίες (κατηγορίες υπ'αρ. 3 μέχρι 10) γιαπαραποίησημητρώουήαρχείουκατά παρά­ βασητων άρθρων 347 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 για 5 τον λόγοότι επρομήθευσε δύοκλινικές στηΛευκωσία μεαμπούλες πεθυτίνης χωρίς νακαταχωρήσει στο μητρώο του τονπραγματικό αριθμό, αλλά κατεχώρησε αριθμό μικρότερο κατά 100 αμπούλες από τον αριθμό που προμήθευσε. Καταδικάσθηκε σε συντρέχου­ σες ποινές φυλάκισης δώδεκαμηνών στην κάθεκατηγορία. 1U Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε επίσης μία κατηγορία (κατη­ γορίαυπ' αρ.2) για προμήθεια 850 αμπουλών πεθυτίνης στο για­ τρό Ελευθεριάδη χωρίς έγγραφο διατακτικό κατά παράβασητων σχετικών Κανονισμών και άρθρων του Νόμου29/77και της ΚΔΠ 139/79όπως τροποποιήθηκε απότο Νόμο67/83καικαταδικάσθη- 15 κι σεφυλάκισηεννέα μηνών. Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε πέντε κατηγορ.ες (κατηγορίες υπ' αρ. 11 μέχρι 15) για προμήθεια 1100 αμπούλοΛ πί,ίηπινηςσε κλινική στη Λευκωσίαχωρίς νακάμει τη σχετική καταχώρησημέσα στον καθορισμένο χρόνο στο σχετικό βιβλίο που 20 συμψοΑΌ u£ το Νόμο και τους Κανονισμούς είχε υποχρέωση να τηρεί Καταδικάσθηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης έξη ^τινο;ν στην κάθεκατηγορία. Το Κακουργιοδικείο διέταξετις ποι­ νές αντες νασυντρέχουν μαζίμετην εννεάμηνηφυλάκιση πουεπε[ν.ηΟηκε στην κατηγορίαυπ'αρ.

1. • 25 Ο ιφεσιίων ί,φεσίβαλε την απόφαση του Κακουργιοδικείου αναφορικά με το αδίκημα της παραποίησης του μητρώου, τόσο αναφορικά με την καταδίκηόσο και με τηνποινήκαι ισχυρίσθηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο παρερμήνευσε το άρθρο 347 του -„ Κεφ. 154 και συγκεκριμ.ιιένα ότι δεν απέδωσε τη σωστή ερμηνεία ' -*υ της '/.έξης "permits' στο άρθρο αυτό. Σύμφωνα με την εισήγηση του εφεσείοντα ησωστήερμηνεία είναι ότι το αδίκημα διαπράττε­ ται όταναυτόςπουκατέχει το μητρώο ήαρχείο επιτρέπει σε τρίτο πρόσωπο να καταχωρήσει ψευδή εγγραφή ή πληροφορία,και όχι σε περιπτώσεις όπως ηπαρούσαπου ηκαταχώρησηέγινε απότον 35 ίδιοτονκατηγορούμενο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέκτηκετην εισήγησητου εφεσείο­ ντα και ακύρωσε την καταδίκηκαιτις συντρέχουσες ποινέςφυλά­ κισης πουτο Κακουργιοδικείο επέβαλεστις κατηγορίεςαυτές. Ο εφεσείων εφεσίβαλε επίσηςτις ποινέςφυλάκισης πουεπιβλή- 40 θηκαν στις άλλες κατηγορίες σαν έκδηλα υπερβολικές και/ήότι η επιβληθείσα ποινήφυλάκισηςεννέα μηνώνστηκατηγορίαυπ' αρ.2 συνιστά άνιση μεταχείριση καθότι ο γιατρός Ελευθεριάδης δεν εδιώχθηποινικά ενώπιον τουΚακουργιοδικείου. 392 2 ΑΛΛ. 5 Μιχαηλίδηςν. Δημοκρατίας Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε έξη μήνες που είναι το ανώτατοόριο ποινήςσε συνοπτι­ κή διαδικασίαμε βάσητην οποίαθαεκδικαζότανο κατηγορούμε­ νος αν δεν υπήρχαν οι κατηγορίες υπ' αρ. 3 μέχρι 10 στις οποίες όπως αναφέρεται πιο πάνω ο κατηγορούμενος αθωώθηκε από το Κακουργιοδικείο. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετην έφεσηαναφορικά με τις συντρέχουσες ποινέςφυλάκισης έξη μηνώνκαιαποφάνθηκεότι: 10 15
2. Στόχος των νομοθετικών διατάξεων είναι ο αποκλεισμός K δυνατότηταςναρκωτικά φάρμακα που εισήχθηκαν νόμιμα να καταλήξουν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα και να χρησιμοποιη­ θούν για σκοπούς λαθρεμπορίου και αισχροκέρδειας. Η τήρηση αρχείου και η έκδοση διατακτικούαποτελεί μέρος της αυστηρής διαδικασίας πουθέσπισε ηπολιτεία και πουδιέπει την αγορά από φαρμακοποιούςκαι εισαγωγείς ελεγχομένων ναρκωτικών φαρμά­ κων. XT
3. Ο εφεσείων όφειλε ναγνωρίζει ότι ο Ελευθεριάδης για να τουκαταβάλλειτοψηλό ποούνπουτουκατέβαλλεγιακάθεαμπού­ λαδενεπρόκειτονατιςχρησιμοποιήσει νόμιμα. 20
4. Λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών τηςυπόθε­ σης, η συμπερίληψη στο κατηγορητήριο των κατηγοριών ι και 3 μέχρι 10 λόγω των οποίων ο εφεσείων παρεπέμφθηστο Κακουρ­ γιοδικείο γιαόλεςτις κατηγορίεςδεν αποτελεί δυσμενή μεταχείρι­ ση,παράτην αθώωσητουστις κατηγορίεςαυτές. 25
5. Δεν χωρεί καμμιά περαιτέρω επέμβαση εκ μέρους τουΕφε­ τείου στην παρούσαυπόθεση. Όλεςοι ποινές φυλάκισης θαεξακολουθήσουν να συντρέχουν. Η έφεσηεπιτρέπεται μερικώς. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: 30 L.N.E.R.Co ν Berriman[1946JA.C 278; Re HJ>.C. Productions Ltd, [1962] Ch. 466; Holm ν Royal Borough of Kensington and Chelsea (1968]1 Q.B. 646; Warden ν Tye

(1877)L.R.CJ*. Vol.II, 74; 35 WaddeU ν Winter

(1967)18P. &C.R. 407. ' Εφεση εναντίον τηςκαταδίκηςκαιτηςποινής. Έφεσηεναντίον της καταδίκης και της ποινής απότον 393 Μιχαηλϋης ν.Δημοκρατίας

(1991)Αδαμάντιο Μιχαηλίδη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 6 Μαρτίου, 1991 από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης25956/90) σε μια κατηγορία προμήθειας ελεγχομένου φαρμάκουκατά παράβαση των άρθρων2,10

(2)(α)

(4)(α)τουΠερίΝαρκωτικώνΦαρμά- 5 κων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου(Νόμος29/77)σε 8 κατηγορίες παραποίησηςμητρώου ήαρχείου κατά παρά­ βαση των άρθρων347 και29 τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και 5 κατηγορίες για παράλειψη καταχώρησης στο σχετικό βιβλίοστοιχεία σχετικά μετηνπρομήθειαέλεγχο- ^ μένου φαρμάκου των Περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών Κανονισμών, 1979 και του Νόμου 29/77 και καταδικάστηκε από Λαούτα,Αν. ΠίΕΑ, Ηλιάδη, Α.Ε.Δ. και Σούπασιη,Ε.Δ- σε φυλάκιση 9 μηνών για τηνκατηγορία2,σεφυλάκιση 12μηνώνστις κατηγορίες 3 15 - 10καισε φυλάκιση6 μηνώνστις κατηγορίες 11- 15,οι ποινέςνασυντρέχουν. Α. Μαρκίδης,γιατονεφεσείοντα. Π. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατηνεφεσίβλητη. 20 Cur. adv. wit. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσειοΔικαστήςΙ.Πογιατζής. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ: Η έφεσηαυτήστρέφεταιεναντίοντης απόφασηςτουΚακουργιοδικείουΛευκωσίας ημερομηνίας 25 6 Μαρτίου 1991 με την οποίαο εφεσείων βρέθηκε ένοχος στις κατηγορίες αρ. 2 μέχρι 15 του κατηγορητηρίου και καταδικάστηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 μηνών στην κατηγορίααρ. 2, 12 μηνώνστην καθεμιά από τις κατηγορίες αρ.3 μέχρι 10και 6 μηνών στην καθεμιά 30 από τις κατηγορίεςαρ. 11 μέχρι

1. Οεφεσείωναπαλλάγηκε και αθωώθηκε στην κατηγορίααρ.
2. Ηέφεσηαυτή στρέφεται τόσο εναντίον τηςκαταδίκηςτου όσο καιενα­ ντίον της ποινής που του επιβλήθηκε στην καθεμιάαπό τιςκατηγορίεςαρ.2μέχρι
3. 35 394 2 ΑΛΛ. Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Ηειδοποίησηεφέσεως περιλαμβάνει 15λόγους εφέσεως .<- από τους οποίους οι πρώτοι 11 αφορούν τηνκαταδίκη τουκαιοιυπόλοιποι τέσσερις αφορούντηνεπιβληθείσα σ' αυτόν ποινή. Στοτελικό στάδιο τηςακροαματικής διαδι­ κασίαςενώπιονμαςοευπαίδευτοςδικηγόροςτουεφεσείοντααπέσυρε όλους τους λόγους εφέσεως που στρέφονταν εναντίον της καταδίκηςτου στις κατηγορίες αρ.2, 11,12, 5 13, 14 και
4. Παραμένει ο λόγος εφέσεως αρ. 1 που αφοράμόνοτιςκατηγορίεςαρ.3μέχρι
5. Ηκαθεμιάαπό τις κατηγορίες αρ.3μέχρι 10αφοράτο αδίκηματηςπαραποίησηςμητρώου ήαρχείουκατά παρά­ βασητων άρθρων347 και29 τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. *0
6. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματοςπου αναφέρονται στο κατηγορητήριο, ο εφεσείων εν γνώσει του επέτρεψε ψευδή κα χώρηση μέσα στο βιβλίο του οποίουείχετηνπραγματικήφύλαξηκαιτοοποίο τηρούσε στο φαρμακείο του σύμφωνα με τους περί Ναρκωτικών 15 Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Κανονισμούς. Η ψευδήςκαταχώρησηαφορούσετον αριθμότων αμπουλών πεθυτίνηςπουο εφεσείων προμήθευε στηνκλινική "Ευαγ­ γελίστρια" (κατηγορίες αρ. 3 μέχρι 9)καιστην κλινική Κ. Παρασκευαΐδη (κατηγορία αρ. 10), ο οποίος ήταν στην 20 κάθεπερίπτωσηκατά50αμπούλες μεγαλύτερος του πραγ­ ματικού. Την ψευδή καταχώρηση έκαμνε ο ίδιος ο εφε­ σείων σ' όλες τις περιπτώσεις. Το επιχείρημα του ευπαίδευτου δικηγόρου του εφεσείοντα συνοψίζεται με μεγάλη σαφήνεια στο κείμενο του Ιου λόγου εφέσεως, το οποίο 25 έχειωςεξής: 30 35 "
7. 'Το πρωτόδικοΔικαστήριο παρερμήνευσε τοάρθρο 347 τουΠοινικούΚώδικα,Κεφ.
8. Συγκεκριμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν απέδωσε τη σωστή ερμη­ νεία στη λέξη "permits'' (επιτρέπει). Ηθέση του εφεσείοντα είναι ότι τοαδίκηματουάρθρου 347διαπράτ­ τεται μόνο όταν αυτός, που κατέχει ένα μητρώο ή αρχείο(Registerήrecord),επιτρέπει σε τρίτοπρόσωπο να καταχωρήσει οποιαδήποτε ψευδή εγγραφή και ή πληροφορία Το αδίκηματου άρθρου 347 δεν μπορεί ναδιαπραχθείόταναυτός,που προβαίνει στη σχετική 395 Πογιατζής,Δ. Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας

(1991)καταχώρηση, είναι ο ίδιος ο κάτοχος του μητρώουή αρχείου." Απαντώντας στο επιχείρηματουκ. Μαρκίδη,οευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσίβλητης Δημοκρατίας ισχυρί­ στηκε ότι τοάρθρο347,ορθάερμηνευόμενο,καλύπτεικαι 5 τηνπερίπτωσηκατά τηνοποίαηψευδήςκαταχώρησηγί­ νεται απότο πρόσωποπου έχει στην κατοχήτου τοαρ­ χείοκαιέχει τηνυποχρέωσηνατοτηρεί, όπωςέχει συμβεί στηνπαρούσαυπόθεση. Τοθέμαπουεγείρεται είναικαθαράνομικόκαιαφορά ιο την ερμηνεία του άρθρου 347 του Ποινικού Κώδικα το οποίο, δυστυχώς,δεν έχει μέχρι σήμερα αυθεντικά μετα­ φραστεί στην Ελληνική γλώσσα,καιτο οποίοπρονοείτα εξής: "347. Any person who,havingtheactual custody of any 15 register or record kept by lawful authority, knowingly permits any entry which,inany material particular, isto hisknowledgefalse,tobemadein theregisterorrecord, is guilty of a felony, and is liable to imprisonment for sevenyears." 20 ΗΥπηρεσία Αναθεωρήσεως καιΕνοποιήσεωςτης Κυ­ πριακής Νομοθεσίας έχει μεταφράσει (Η μετάφρασηδεν αποτελεί το αυθεντικό κείμενο του νόμου γιατί δενέχει κατατεθείαπό το ΓενικόΕισαγγελέαστα αρχείατονΑνω­ τάτου Δικαστηρίου σύμφωναμε το άρθρο3

(2)τον περί 25 Νόμων και Δικαστηρίων (Κείμενον και Διαδικασία) Νόμου του 1965(Ν51/65) το άρθρο 347 στην Ελληνική γλώσσαωςακολούθως: "347. 'Οστις,έχωντηνπραγματικήν φύλαξιν μητρώου ή αρχείου,τηρουμένου δυνάμει νομίμου εξουσίας, εν 30 γνώσει επιτρέπεικαταχώρισινήτις,ως προςουσιώδες τι στοιχείον, είναι ενγνώσει αυτού ψευδής,είναι ένο­ χος κακουργήματοςκαιυπόκειταιεις φυλάκισιν επτά ετών." 396 2Α.Α.Δ. Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Προς υποστήριξη της αντίστοιχης εισήγησης τους σχε­ τικά με την ορθή ερμηνεία της λέξης "permits", οι δικηγό­ ροι των δυο πλευρών αναφέρθηκανσε λεξικά της Αγγλι­ κής γλώσσας και της Αγγλικής νομικής ορολογίας. 5 Εξετάσαμε με προσοχή όλα τα επιχειρήματα που έχουν προβληθεί και το συμπέρασμα στο οποίο έχουμε φθάσει είναι ότι το ποινικό αδίκημα που καθιερώθηκε με το άρθρο 347 του Ποινικού Κώδικα δεν διαπράττεταιεάν, όπως έχει συμβεί στην παρούσαπερίπτωση,ηψευδήςκα10 ταχώρησηστο μητρώοέχει γίνει απότοπρόσωποπου έχει την πραγματικήφύλαξη του μητρώου και τη νομική υπο­ χρέωση να το τηρεί. Έχουμε φθάσει στο συμπέρασμα αυτόγιατουςακόλουθους λόγους: Το επίδικο άρθρο 347 αποτελεί μέρος του Ποινικού 15 μας Κώδικα. Δημιουργεί αδίκηματιμωρούμενο μεπολυε­ τήφυλάκιση. Παρόλοπου οκανόναςερμηνείαςσύμφωνα μετον οποίοοι ποινικοί νόμοι,σε αντίθεσημεάλλους νό­ μους, θαπρέπει να ερμηνεύονται στενά και αυστηρά,έχει πριν απόπολλά τώραχρόνιαχαλαρωθείσε μεγάλο βαθμό, 20 και παρόλο που οι ποινικοί νόμοι σήμερα ερμηνεύονται με αναφορά στην πραγματική σημασία των λέξεων και στο πραγματικό σκοπό του νομοθέτη, ο Λόρδος* Macmillan υποδεικνύει στην υπόθεση LJV.E.R. Co. ν. Berriman [1946]A.C. 278, ότι ηδιάκρισηγια σκοπούς ερ25 μηνείας μεταξύ ποινικών νόμων, αφενός, και άλλων νόμων, αφετέρου, δε θα πρέπει να εξαλειφθεί από το μυαλό των Δικαστών. Αναφορικά με την ερμηνεία των ποινικών νόμων ο Δικαστής Plowman είπε τα εξής στην υπόθεση ReH.P.C. Productions, Ltd,[1962]Ch.466, στη σ. 3 0 485: 35 "Inevery casethe question is simplywhatis the meaning of the words which the statute has used to describe the prohibited act or transaction? If these words have a natural meaning, that is their meaning, and such meaning is not to be extended by any reasoning based on the substance of the transaction. If the language of the . statute is equivocal and there are two reasonable meanings of that language, the interpretation which will 397 Πογιατζής, Δ. Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας

(1991)avoidthe penalty is tobe adopted." Στην υπόθεση Holmv.Royal Borough ofKensington andChelsea, [1968] 1Q.B. 646, εκδίδοντας τηναπόφαση του Αγγλικού Εφετείου, ο Edmund Davies, L.J. είπε τα εξήςστησ.655: 5 "Having regardto such consequences, (πληρωμήπροστί­ μου £100) any ambiguity in the statutory provisions should be resolvedby adopting thatinterpretation which is most benevolent to the person being proceeded against." 10 Έχοντας σκιαγραφήσει τις αρχές που διέπουν την ερ­ μηνεία τωνποινικώννομοθετημάτων, θαπρέπειναπαρα­ τηρήσουμε στο παρόν στάδιο ότι δε μας έχει αναφερθεί απότον ευπαίδευτο δικηγόροτηςΔημοκρατίας,ούτεκαι έχουμε επισημάνει στη διάρκειατης έρευναςπου έχουμε 15 διεξάγει, οποιαδήποτε υπόθεση στην οποία η λέξη "permits" έχει ερμηνευτεί στα πλαίσια κειμένου παρό­ μοιου με εκείνο του άρθρου 347, ή/και οποιουδήποτε άλλου κειμένου, κατά τον τρόποπουεισηγείται ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Δημοκρατίας,ο οποίος έχει υιοθε- 20 τηθεί από το Κακουργιοδικείο στην παρούσα υπόθεση. Υπάρχουν, τουναντίον, αποφάσεις Αγγλικών Δικαστη­ ρίωνπου υποστηρίζουντηνεισήγησητουευπαίδευτουδι­ κηγόρου του εφεσειοντα. Στην υπόθεση Warden v. Tye

(1877)L.R.C.P.Vol. Π,74,οεφεσείων είχε βρεθεί απότο 2 5 πρωτόδικοΔικαστήριο ένοχος "for permitting drunkenness totake place onhis licensed premises". Οεφεσείων ήτανο αδειούχος κάτοχος του υποστατικού στο οποίο ο ίδιος ήταν μεθυσμένος. Ενώπιον του Εφετείου, ο δικηγόρος του εφεσειοντα είχε ισχυριστεί με επιτυχία ότι η φράση 30 "permits drunkenness" στο άρθροκάτω από τοοποίο είχε κατηγορηθεί,δεν εκάλυπτε την περίπτωση που μεθυσμέ­ νος ήτανο ίδιος ο αδειούχοςτουυποστατικού. Ο ΑρχιδικαστήςΛόρδος Coleridge είπεταεξήςστησ. 75: "It does not seem to methat,onany fair construction of 35 the words,reading them by the light of the rest of the 398 2 ΑΛΛ. Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας Πσγιατζής,Δ. section and the surrounding provisions, they can be made to include the present case. I therefore come reluctantly, but clearly, to the conclusion that the conviction must be quashed." 5 10 Ο δε Δικαστής Grove πρόσθεσε τα εξής, επίσης στη σ.75: "We have to interpret the Act according to the fair meaning of its words,not tolegislate;andwhatever may be the gravity of the appellant's misconduct, we cannot strain thewordsof theAct to include it." Μεγαλύτερηακόμα αναλογίαμεταξύτουκειμένου της νομοθετικής πρόνοιας και των γεγονότων στην παρούσα υπόθεση υπάρχειμετοκείμενοτηςνομοθετικήςπρόνοιας καιτα γεγονότατηςυπόθεσης Waddellv.Winter

(1967)18 15 P. & CR. 407, στην οποίαοκατηγορούμενος κατείχεκαι καλλιεργούσε τεμάχιο γεωργικής γής, ζούσε δε μέσα σε καραβάνι εντός του ίδιουτεμαχίουγης χωρίς ναεξασφα­ λίσει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 1

(1)του Νόμου Caravan Sites and Control of Development Act 1960, το 20 οποίο προνοούσε ότι "

(1)no occupier of land shall cause or permit any part of thelandtobe usedas a caravan siteunless he is the holder of asite licence ...." Η κατηγο­ ρία εναντίον του ήταν ότι επέτρεψε εγκατάστασητουκαραβανιούστο τεμάχιοτουγιασκοπούςδικής του οίκησης 25 χωρίς άδεια. Οκατηγορούμενος αθωώθηκεκαι η αθώω­ ση του εφεσιβλήθηκε. Ο Αρχιδικαστής Λόρδος Parker, εκδίδοντας την ομόφωνη απόφαση του Τριμελούς Εφε­ τείου είπετα εξής στησ. 498: 30 35 "Having regard to the point raised, it is unnecessary to recite any of the facts, savethat the caravan in question had been put there by the defendant and used as his own residence. The point was taken before the justices that he was wrongly charged. They agreed with that contention anddismissedthe information. Subsection

(1)of section 1of the Act of 1960 provides. 399 Πογιατζής,Δ. Μιχαηλίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)so far as it is material, that no occupier of land shall cause or permit any part of the land to be used as a caravan siteunless heis theholder of asitelicence,anda caravan site by subsection

(4)means land on which a caravan is stationed for the purposes of human 5 habitation. Accordingly, thereis found onthe defendant's land acaravan being used for humanhabitation. Hasthe occupier of the land caused or permitted that land to be used as a caravan site? In my view,the matter is clear, in the sense that the defendant was causing this part of 10 theland tobe used as acaravan site throughhis own user. The offence of permitting is committed when someone is allowedto do something as a matterof permission and not as a matter of authority or mandate from the occupier." 15 Κατέληξεδεως εξής: "It seems to me that the offence with which this defendant was charged, namely, 'permitting', does not cover a case such as this, whereas he would have been liableif hehadbeen charged with 'causing'. 20 I think the justices came to a correct conclusion and I would dismissthis appeal." Απ' όσα έχουμε αναφέρει πιο πάνω προκύπτει ότι η έφεση εναντίοντης καταδίκης του εφεσειονταστην καθε­ μιά από τις κατηγορίες αρ. 3 μέχρι 10 επιτυγχάνει και 25 τόσο η καταδίκη του στις κατηγορίες αυτές όσο και οι συντρέχουσες ποινές δωδεκάμηνης φυλάκισης που του επιβλήθηκανακυρώνονται. Παραμένει να εξετάσουμε την έφεση εναντίοντωνποι­ νών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσειοντα 30 στις κατηγορίες αρ. 2, 11,12,13,14και15. Στην κατηγορία αρ. 2 ο εφεσείων είχεκατηγορηθείκαι κηρυχθεί ένοχος του αδικήματοςτης προμήθειαςελεγχο­ μένων φαρμάκων κατά παράβαση των Κανονισμών2, 10 400 2 ΑΛΛ. Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ.

(2)(α)4(α) των περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχο­ τρόπων Ουσιών Κανονισμών ΚΔΠ 160/79 και των άρ­ θρων 2, 3

(1)(α) (Πρώτος ΠίνακαςΜέρος Ι), 24

(1), 30και Τρίτος Πίνακας άρθρο 24

(1)(β) του περί Ναρκωτικών 5 Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμουαρ.29/77 και της ΚΔΠ 139/79, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμοαρ. 67/83. Στις Λεπτομέρειες του Αδικήματος αναφέρεταιότι ο εφεσείων, ενώ ήταν φαρμακοποιός, προμήθευσε 850 αμπούλες πεθυτίνης στο γιατρό Κωστάκη Ελευθεριάδη 10 χωρίς έγγραφο διατακτικό. Το αδίκημααυτό τιμωρείται από Δικαστήριο συνοπτικής δικαιοδοσίας με φυλάκιση μέχρι 6 μηνών ή/καιπρόστιμο £400, απόδε Κακουργιοδι­ κείο με φυλάκιση μέχρι 2 ετών ή/και πρόστιμο. Ο εφε­ σείων καταδικάστηκε σε φυλάκισηεννέα μηνών. 15 20 25 30 35 Οι κατηγορίες αρ. 11,12,13,14 και 15αφορούντο ίδιο αδίκημα το οποίο ο εφεσείων διέπραξε σε διαφορετικές ημερομηνίες. Στηνκαθεμιάαπ' αυτέςο εφεσείων βρέθηκε ένοχος επί τω ότι,ενώήταν πρόσωποπουείχε υποχρέωση να τηρεί βιβλίο σύμφωνα μετους περί ΝαρκωτικώνΦαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Κανονισμούς, προμή­ θευσε αμπούλες πεθυτίνης στην κλινική "Ευαγγελίστρια" και παρέλειψε να κάμει τη σχετική καταχώρηση στο βι­ βλίο μέσα στον καθορισμένο χρόνο, δηλαδήτην ίδιαμέρα ήτην αμέσως επόμενη,κατά παράβαση των Κανονισμών 13,14(β)και ΠέμπτουΠίνακαΜέρος IIτων περί Ναρκω­ τικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών Κανονισμών ΚΔΠ 160/79καιτων άρθρων2, 3

(1)(α)(Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι), 24

(1), 30 και Τρίτος Πίνακας άρθρο 24

(1)(β) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου29/77καιτης ΚΔΠ 139/79,όπως τροποποιή­ θηκε από το Νόμο 67/

1. Η παράλειψη του εφεσειοντα αφορά προμήθεια συνολικής ποσότητας 1100 αμπουλών πεθυτίνων στις πέντε αυτές κατηγορίες με αρ. 11 μέχρι
2. Το αδίκημα αυτό τιμωρείται από μεν Κακουργιοδικείο μεφυλάκιση μέχρι 2 ετών ή/και πρόστιμο,συνοπτικά δε με φυλάκιση μέχρι 6 μηνών ή/και πρόστιμο £
3. Ο εφεσείων καταδικάστηκεσε συντρέχουσες ποινέςφυλάκι­ σης 6 μηνών στην κάθε κατηγορία. Οι ποινές αυτές συν­ τρέχουν επίσης μετην ποινήφυλάκισης 9 μηνών πουεπι401 Πογιατζής, Δ. Μιχαηλίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)βλήθηκεστηνκατηγορίααρ.

1. Ο εφεσείων ισχυρίζεται ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν στην κατηγορίααρ.2 (λόγος εφέσεως 12)καιστηνκαθε­ μιάαπότις κατηγορίες αρ. 11 έως 15(λόγος εφέσεως 14) είναι έκδηλα υπερβολικές. Παρόμοιος ισχυρισμός ανα- 5 φορικά με τις κατηγορίες αρ. 3μέχρι 10 (λόγος εφέσεως 13) παρέμεινε χωρίς αντικείμενο μετά την αθώωση του εφεσειοντα στις ενλόγω κατηγορίες. Επιπρόσθετα,με το. λόγοεφέσεως 15,οεφεσείων ισχυρίζεταιταακόλουθα: "
2. Η επιβληθείσα ποινήαντίκειταιπροςτοάρθρο 28 ίο του Συντάγματος και/ή συνιστά άνιση μεταχείριση. Καιαυτόγιατί απ' ότι προέκυψε κατάτηδιάρκεια της δίκηςοιατρός Ελευθεριάδηςδενεδιώχθηποινικά ενώ­ πιον Κακουργιοδικείου,αλλά μόνοενώπιον Επαρχια­ κού Δικαστηρίου." 15 Αναφορικά με τους λόγους εφέσεως αρ. 12 και 14 ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσειοντα ισχυρίστηκε ότι οι ποινέςπουεπιβλήθηκανείναι έκδηλαυπερβολικέςλαμβα­ νομένων υπόψητωνπιοκάτω:
3. Τααδικήματα στα οποία επιβλήθηκαν δεν είναι 20 σοβαρός μορφής αν ληφθεί υπόψη το ανώτατο όριο ποινήςπουπρονοεί ονόμος.
4. Αν στο κατηγορητήριο δεν περιλαμβάνονταν οι κατηγορίες στις οποίεςοεφεσείων έχειαθωωθεί, ιδιαί­ τερα η 1η κατηγορία,ο εφεσείων θαδικαζότανσυνο- 25 πτικάκαιόχι ενώπιονΚακουργιοδικείου.
5. Ο εφεσείων έχειλευκόποινικόμητρώο, ήυγείατου είναι κλονισμένηκαιείναιηλικίας80ετών. Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτωνθαθέλαμε να παρατηρήσουμεότι ο χαρακτηρισμός κάποιουαδική- 30 ματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά απότο ανώτατοόριοποινής πουονόμοςπρονοείγιατη διάπρα­ ξη του. Εξαρτάταισε μεγάλο βαθμόαπότοσύνολοτων 402 2Α.ΑΛ. 5 Μιχαηλίδηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. περιστάσεων πουπεριβάλλουν τη διάπραξητου καιδια­ γράφουντομέγεθοςτηςβλάβηςκαιτις εν γένεισυνέπειες που η διάπραξη του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε ναυποβιβάζουνένα αδίκημα γιατο οποίο προνοείται πολυετής φυλάκισησε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημαγιατο οποίοδεν προνοείταιαυστηρήποινή υπόμορφή πολυετούςφυλάκισης. Τα αδικήματα στην παρούσα υπόθεση αφορούν τον 10 έλεγχοτης διάθεσηςναρκωτικώνφαρμάκων. Οισχετικές νομοθετικές διατάξειςστοχεύουν στο νααποκλείσουν τη δυνατότητα ναρκωτικάφάρμακαπουεισήχθηκαννόμιμα νακαταλήξουνσε χέρια μηεξουσιοδοτημένα καινα χρη­ σιμοποιηθούν όχι για σκοπούς θεραπευτικούς αλλάγια 15 σκοπούς λαθρεμπορίουκαιαισχροκέρδειαςσεβάρος δυσ­ τυχισμένων ναρκωμανών. Γιατην καταπολέμησηαυτού του σοβαρούκινδύνου ηπολιτεία έχει θεσπίσει λεπτομε­ ρειακήκαιαυστηρήδιαδικασίαπουδιέπειτην αγοράαπό φαρμακοποιούςκαιεισαγωγείς ελεγχομένωνναρκωτικών 20 φαρμάκωνόπως είναι οι αμπούλεςπεθυτίνης,τη φύλαξη, την τιμήπώλησης λειανικήκαιχονδρική,καιτις προϋπο­ θέσεις προμήθειαςτους από το φαρμακοποιόσετρίτους, γιατρούςκαι άλλους. Μέροςτηςδιαδικασίαςαυτήςείναι ητήρησητου βιβλίου πουαναφέρεταιστιςκατηγορίες 11 25 έως 15καιτο διατακτικό,ηιατρικήδηλαδή συνταγή που αναφέρεται στην κατηγορία αρ.
6. Ηχωρίς διατακτικό προμήθειαπεθυτίνωνσε γιατρόπαρέχειτηνευχέρεια στο γιατρόαυτόναεμπορεύεται τιςπεθυτίνεςστηνπαράνομη αγορά,εφόσο δεθαείναι ο ίδιος υπόχρεος ναδικαιολο30 γήσειπού,πώςκαιπότετιςδιέθεσε,με στοιχείακαικατα­ χωρήσεις που μπορούν καθ' οιονδήποτε χρόνο να ελεχτούναπότιςκυβερνητικέςυπηρεσίεςελέγχου. Το ερώτημα κατάπόσο τα αδικήματαπου διέπραξε ο εφεσείων στηνπαρούσαυπόθεσημπορούν εύλογα να χα35 ρακτηριστουν ως σοβαράήόχι, θαπρέπει να απαντηθεί λαμβανομένων υπόψητων ιδιαίτερων περιστατικών, της παρούσας υπόθεσης που περιλαμβάνουν και τα εξής: 'Οπως ο εφεσείων παραδέχεταιστην κατάθεσητου στην 403 Πογιατζής, Δ. Μιχαηλίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)αστυνομία,τεκμ. 1,οι διαδοχικέςπαρόνομες (χωρίς δια­ τακτικό) παραδόσειςπεθυτίνων στο γιατρό Ελευθεριάδη έγιναν μετά που ο γιατρός αυτός είχε ζητήσει ρητά από τον εφεσειοντα να τον προμηθεύσει με "πεθυτίνες από καμιά κλινική"καιοεφεσείων υποσχέθηκεότιθαφρόντι- 5 ζενα ικανοποιήσει την απαίτησητου. Ενώ,σύμφωναμε τη μαρτυρία, η καθορισμένη λειανικήκαι χονδρική τιμή πώλησης των αμπουλών πεθυτίνηςτηςμάρκαςπουεισή­ γαγε ο εφεσείων ήταν 14 σεντ και 11 σεντ αντίστοιχα,ο εφεσείων λέγειστηνκατάθεσητουότι χρέωνετονΕλευθε- JQ ριάδημε £2 έως £2.50σεντ την καθεμιά, σύμφωνα δε με το σχετικό εύρημα του Κακουργιοδικείου, ο εφεσείων χρέωνε τον Ελευθεριάδη μέχρι και £9την κάθε αμπούλα πεθυτίνης. Αν δεληφθεί υπόψηοαριθμόςτων εκατοντά­ δων αμπουλών πεθυτίνης που ο εφεσείων προμήθευσε 15 στογιατρό Ελευθεριάδηστηνπερίοδοαπό 1/1/1989 μέχρι 20/2/1990που αναφέρεταιστηνκατηγορίααρ.2,είναιεύ­ κολο να υπολογιστεί το μεγάλο ύψος του χρηματικού ανταλλάγματοςπουοεφεσείων έλαβεαπότονΕλευθεριά­ δηγια να διευκολύνει ταπαρόνομα σχέδια του. Ο εφε- 20 σείων θαπρέπει ναγνώριζε ότι ανο Ελευθεριάδηςεπρό­ κειτο ναχρησιμοποιήσει νόμιμα τις αμπούλεςπεθυτίνης δε θαπλήρωνε £9 αντί 11 σεντ την καθεμιά για να τις προμηθευτεί. Οικατηγορίεςαρ. 11μέχρι 15 αναφέρονται σε πράξεις οι οποίες μπορεί ναλεχθεί ότι σχετίζονται με 25 τηδιάπραξητου αδικήματοςτηςπαράνομης προμήθειας πεθυτίνωνστογιατρό Ελευθεριάδηπουαποτελείτο αντι­ κείμενο τηςκατηγορίαςαρ.2 καιτοκύριο αδίκημα στην παρούσαυπόθεση. Απ' όσα έχουμε αναφέρει πιο πάνωπροκύπτει σαφώς 30 ότι η περίπτωσητου εφεσειοντα δενείναι απλή περίπτω­ ση παρατυπίας ήπαράβασηςτης καθιερωμένης διαδικα­ σίας απότον εφεσειοντα που οφείλεται είτε σε αμέλεια είτε σε άλλο λόγο που συνάδει με ελατήρια όχι ευτελή. Ό,τι έκαμεοεφεσείων τοέκαμε εσκεμμένα μεελατήριοτο χρηματικόκέρδος,αγνοώνταςτις φοβερέςσυνέπειες που 35 ασφαλώςθαπροέκυπταναπότη διευκόλυνση πουοίδιος παρέσχε στο γιατρό Ελευθεριάδη προμηθεύονταςτον με τόσο μεγάλο αριθμό αμπουλών πεθυτίνης. Έπεται ότι 404 2Α^Δ. ΜιχαηλΙδηςν. Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. ορθά το Κακουργιοδικείο έκρινε ότι τα αδικήματα που διέπραξεοεφεσείων είναι τόσο σοβαρήςμορφήςώστε να επιβάλλεταιηποινήφυλάκισης. Ημεγάληηλικίατουεφεσειοντα,τολευκόποινικότου 5 μητρώοκαιη κατάσταση τηςυγείαςτουσυνιστούν ουσιώ­ δη ελαφρυντικά. Αναφορικά μετηνυγείατουεφεσειοντα θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι δεν υπάρχει ισχυρισμός ότιείναισε κατάστασηπουπεριορίζειτονχρόνοτηςυπό­ λοιπης ζωήςτου. Το ερώτημαπουτίθεται στηνπαρούσα 10 υπόθεση είναικατάπόσο οι σοβαροί αυτοίελαφρυντικοί παράγοντες που αναφέρονταιστις προσωπικές περιστά­ σεις του εφεσειοντα συνεκτιμήθηκαν σωστά μαζί με όλους τους άλλους παράγοντεςπουκαθορίζουντο είδος και την έκτασητης ποινής πουτοπρωτόδικοΔικαστήριο 15 έχει κατά πρώτο λόγο την ευθύνη και το καθήκον να λάβει υπόψη και να συνεκτιμήσει στην κάθε υπόθεση. Στηνκατ'έφεση δικαιοδοσίατουτοΑνώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει μόνοστην περίπτωσηπου ικανοποιείταιότιη επιβληθείσαποινήείναι έκδηλαυπερβολική μετηνέννοια 20 ότι, λαμβανομένων υπόψη όλων των παραγόντων που πρέπει να συνεκτιμηθούν για τον υπολογισμό της,είναι αντικειμενικάκαιέκδηλααπαράδεκτη καισκληρή και όχι απλώς αυστηρή, θα απαντήσουμε, όμως, στο ερώτημα αυτό μετάπουθαεξετάσουμε τους υπόλοιπουςδυοισχυ25 ρισμούς του εφεσειοντα πουσεκάποιο βαθμόείναιμετα­ ξύτους σχετικοί. Ο εφεσείων λέγει ότι χωρίς την κατηγορία αρ. 1η οποία αφοράαδίκηματιμωρούμενο μεφυλάκισημέχρι 14 χρόνια και στην οποίαέχει αθωωθεί απότοΚακουργιο30 δικείο, η υπόθεσηεναντίοντουθαεκδικαζότανκατάπάσα πιθανότητα συνοπτικά και όχι απότο Κακουργιοδικείο. Λέγειακόμα ότι σεπερίπτωση πουηέφεσητουεναντίον της καταδίκηςτου στις κατηγορίες με αρ.3 μέχρι 10 που αφορούν αδίκηματιμωρούμενο με φυλάκιση μέχρι επτά 35 χρόνια επιτύχει, όπως έχει πράγματι συμβεί, καμιά από τις υπόλοιπες κατηγορίες με αρ.2 και 11 μέχρι 15, στις οποίες έχειβρεθεί ένοχος,δεναφοράαδίκημαπουμπορεί από μόνοτουναεκδικαστεί απόΚακουργιοδικείο. Επο405 Πογιατζής, Δ. Μιχαηλίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)μένως, αν οι κατηγορίες στις οποίες έχει μεταγενέστερα αθωωθεί δεν περιλαμβάνονταν στο κατηγορητήριο, η υπόθεσηεναντίοντου εφεσειοντααναφορικάμετιςκατη­ γορίες μεαρ.2 και 11 έως 15 θαμπορούσε ναεκδικαστεί μόνο συνοπτικά με αποτέλεσμα να περιορίζεται το ανώ- $ τατο όριο της επιβληθησόμενης ποινής σε φυλάκιση έξι μόνον μηνών, θα αποφεύγετοτότε ηφυλάκιση9 μηνών που του έχει επιβληθεί στην κατηγορία με αρ.2. Λέγει ακόμαοεφεσείων ότι,ενόψειτουγεγονότος ότι η υπόθε­ ση εναντίον του γιατρού Ελευθεριάδη εκδικάζεταισυνο- ^ πτικά, η εκδίκαση της δικής του υπόθεσης από το Κα­ κουργιοδικείο το οποίο μπορεί να επιβάλει ποινή φυλάκισης δύο χρόνων αντί έξι μόνο μηνών για ταίδια αδικήματα,συνιστά απόμόνοτουάνιση μεταχείριση του ιδίουκατάπαράβασητουάρθρου28του Συντάγματος. 15 Οευπαίδευτοςδικηγόρος τηςΔημοκρατίας συμφώνησε ότι,αν στοκατηγορητήριοδεν περιλαμβάνονταναπότην αρχήοι κατηγορίες μεαρ. 1 και3μέχρι 10,αλλάπεριλαμ­ βάνονταν μόνο οι κατηγορίες με αρ.2 και 11 μέχρι 15, η υπόθεση εναντίον του εφεσειοντα θα εκδικαζότανσυνο- 20 πτικά. θα σχολιάσουμε τους πιό πάνω ισχυρισμούς του εφε­ σειοντα ωςεξής: Δεν έχειτεκμηριωθεί οισχυρισμός γιαάνισημεταχείρι­ ση του εφεσειοντα για το λόγοπου έχει προβληθεί. Δεν 25 είμαστε απόλυταβέβαιοιγια την ακριβήφύσητωνκατη­ γοριών που έχουν περιληφθεί στο κατηγορητήριο ενα­ ντίον του γιατρού Ελευθεριάδη. Φαίνεται όμως ότιενα­ ντίον του γιατρού Ελευθεριάδη δεν προσήφθηκαν οι κατηγορίεςμεαρ. 1 ή 3μέχρι 10πουπροσήφθηκαν,χωρίς 30 επιτυχία,εναντίοντουεφεσειοντα. Παρά την αθώωση του εφεσειοντα στις κατηγορίες με αρ. 1 και3μέχρι 10,δεν μπορεί εύλογαναλεχθεί, λαμβα­ νομένων υπόψη όλων των περιστατικών της υπόθεσης εναντίον του,ότι η περίληψη στοκατηγορητήριοτωνκα- 35 τηγοριών αρ. 1 και3μέχρι 10στιςοποίεςοφείλεταιη πα406 2 AJ^A. 5 Μιχαηλίδηςv. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. ραπομπήτουεφεσείοντα σεδίκη πάνωσ'όλεςτιςκατηγο­ ρίες ενώπιον του Κακουργιοδικείου, συνιστά πράξη άδικη ήΛιαιδυσμενή μεταχείριση του εφεσείοντα. Παρα­ μένει,εντούτοις, γεγονός ότι ανστο κατηγορητήριο εναντίον του εφεσείοντα περιλαμβάνονταν από την αρχή μόνο οι κατηγορίες με αρ. 2 και 11 μέχρι 15,δε θα μπο­ ρούσεναεπιβληθεί σ' αυτόνποινήφυλάκισηςπέραντων6 μηνών. θεωρούμε το ανώτατοόριο τηςπροβλεπόμενης απότο 10 νόμο ποινήςγιατααδικήματαπουαναφέρονταιστιςκα­ τηγορίες με αρ. 11 έως 15,και ιδιαίτερα στηνκατηγορία με αρ. 2, ως άκρως ανεπαρκές για περιπτώσεις όπως είναιηπαρούσα. Παρόλαόσαέχουμε αναφέρειπιοπάνωκαιπαράτογε15 γονός ότι, εν όψειτων εξαιρετικά επιβαρυντικών συνθη­ κών που περιβάλλουν τηδιάπραξη των παρόντωναδικη­ μάτων από τον εφεσείοντα, δεν μπορεί εύλογα να υποστηριχθεί ότι οι ποινές που έχουν επιβληθεί από το Κακουργιοδικείο είναι έκδηλα υπερβολικές, οι εξελίξεις 20 που ακολούθησαν την καταχώρησητου κατηγορητηρίου, ηαθώωσηδηλαδήτου εφεσείοντα πάνωσ' όλες τιςκατη­ γορίες η ύπαρξη των οποίων είχεοδηγήσει στην παραπο­ μπήτωνυπόλοιπωνκατηγοριώνενώπιον του Κακουργιο­ δικείου, συνηγορούν υπέρ της μείωσης της ποινής 25 φυλάκισης εννέα μηνών που επιβλήθηκε στην κατηγορία με αρ. 2, ώστεαυτήνα μην υπερβαίνει το ανώτατο όριο ποινήςπουθα ήτανδυνατόναεπιβληθεί στον εφεσείοντα αν ηυπόθεση του εκδικαζότανσυνοπτικά. Καμιάπεραι­ τέρω επέμβαση εκ.μέρους μας δε χωρεί στην παρούσα 30 υπόθεση. Είναι πράγματι λυπηρό γιατί ένας άνδραςτης ηλικίαςτου εφεσείοντα θαπαραμείνειστη φυλακή για έξι μήνες. Οι συνέπειες όμως των πράξεων του οι οποίες, όπως ο ίδιος λόγω της πείρας και των επαγγελματικών τουγνώσεων είναι σε θέσηναγνωρίζει, είναι πολύσοβα35 9^ς» καθιστούν την τιμωρία του καιδίκαιηκαιεπιβεβλη­ μένη. Εν όψειτων όσων έχουμε αναφέρειπιο πάνω,η έφεση 407 Πογιατζής, Δ. Μιχαηλίδης ν.Δημοκρατίας

(1991)εναντίον τηςκαταδίκηςτουεφεσείοντα στις κατηγορίες με αρ. 3 μέχρι 10 επιτυγχάνει. Ο εφεσείων αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες μεαρ. 3μέχρι

1. Ηέφεση εναντίον τηςποινήςαπορρίπτεταιαναφορικάμετιςκατη­ γορίες με αρ. 11 μέχρι 15,επιτυγχάνει όμως αναφορικά 5 με την κατηγορία με αρ.2στην οποίαη ποινή φυλάκισης μειώνεται από εννέα σε έξι μήνες. Όλες οι ποινές φυλά­ κισης θα εξακολουθήσουν να συντρέχουν. Έφεσηεναντίονκαταδίκηςεπιτυγ­ χάνει στιςκατηγορίες3-
2. Έφεση εναντίονποινήςστιςκατηγορίες 11 -15 απορρίπτεται. Ποινήστηκατη­ γορία Ζμειώνεται σε6μήνες. 408