clr/1991/1991_2_409.pdf

(1)— Εξουσία λήψης μέτρων νπό τον Δικαστηρίου αναφορικά με ανασταλείσαν ποινήν σε περίπτωση καταδίκης για άλλοαδίκημα — Συνέπειες παράβασης των όρων αναστολής — Το θέμα της αναστολής ποινής φυλακίσεως πρέπει να αντιμετωπίζεται από τα Δικαστήρια μεπολλή προσοχή καιφειδώ. Έκθεσηκοινωνικής έρευνας — Παράλειψη ετοιμασίας και παρουσία­ σης τέτοιας έκθεσης— Δεν δικαιολογούσε επέμβασητον Εφετείου ν7ΐ0 το ΦΜζ όλων των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης — Αρχές πον εφαρμόζονται. Την 15ην Μαΐου 1990οπαραπονούμενοςβρήκετον εφεσείοντα να κάθεταιστοσπίτι τουστοχωριό Μουτουλλάκαιτονκάλεσενα φύγει σε δυο περιπτώσεις αλλά αυτός αρνήθηκε και άρχισενα κτυπά τον παραπονοΰμενο οοποίοςγιαναπροφυλαχθείανέβηκε στην βεράντα τουγειτονικούκαφενείου. Οεφεσείων τονακολού­ θησεβρίζοντας και εκφοβίζοντας τον. Το επεισόδιο έληξε με την παρέμβασητριάνταατόμωνπου μαζεύτηκανστησκηνήτου επεισο­ δίου. 409 Βασιλειάδης ν. Αστυνομίας

(1991)Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδί­ κεςγια παρόμοιααδικήματα. Στις27 Ιουλίου 1988 τουεπιβλήθη­ κε εξάμηνη ποινή φυλάκισης με τριετή αναστολή και στις 8 Σε­ πτεμβρίου 1989 νέα ποινή φυλάκισης για παρόμοιο αδίκημα με τριετή πάλιναναστολή . Το πρωτόδικο Δικαστήριο διάταξετην ενεργοποίηση της προη­ γούμενης ποινής φυλάκισης των έξη μηνών με βάσητις αρχές της υπόθεσης DimitriParashou Louca ν ThePolice

(1986)2 C.L.R. 141 και αποφάσισε ότι αυτή θα άρχιζε να τρέχει μετά την έκτιση της ποινής τηςφυλάκισης των τεσσάρων μηνών πουτου επέβαλε στην {Q πρώτηκατηγορία. Στην έφεση του ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι υπήρξε εσφαλμένη καθοδήγηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ως προς το Νόμο σε αναφορά με την αναγκαιότητα ετοιμασίας και παρουσίασης της έκθεσης της κοινωνικής έρευνας και ότι ηεπιβληθείσα ποινή είναι 15 έκδηλα υπερβολική ενόψη της ενεργοποίησης της προηγούμενης ποινήςφυλάκισης. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καιαποφάνθηκε ότι: 1) Τα γεγονότα όπως φαίνονται από το πρακτικό αποδει- 20 κνυουν ότι παρασχέθηκε ηευκαιρίαστον εφεσείοντα ναέχει έκθε­ ση κοινωνικής έρευνας αν και αυτό δεν ήταν απαραίτητουπό τις περιστάσεις κατάτοΝόμοκαιτηΝομολογία. 2) Η έκθεση κοινωνικού λειτουργού πρέπει να ζητείται σε υποθέσεις καταδικασθέντων ατόμων νεαράς ηλικίας και όπου 25 υπάρχει πιθανότηςεπιβολήςποινής φυλάκισης παρόλο πουτο Δι­ καστήριο μπορεί ναζητήσει τέτοια έκθεση καισε περίπτωση πουο κατηγορούμενος είναι άνωτων είκοσι-ενός χρόνων. 3) Ηποινήφυλάκισης μεαναστολήείναι ποινήφυλάκισηςγια όλους τουςσκοπούς. Η αναστολήαναβάλλειτην εκτέλεσητηςποι- 30 νής αλλά δεν αλλοιώνει τη φύση της. Σε περίπτωσηπαράβασης των όρων αναστολής το υπόβαθρο πάνω στο οποίο διατάχθηκεη αναστολήκαταρρέει και ο πρωταρχικόςλόγος για μη ενεργοποίη­ ση της ποινής της φυλάκισης εξαφανίζεται. Η ενεργοποίηση της προηγούμενης ποινήςφυλάκισης των έξη μηνώνήτανενδεδειγμένη 35 υπότις περιστάσεις. 4) Ηεπέμβασητου Εφετείουδικαιολογείται στις περιπτώσεις πουηποινή είναι εσφαλμένη κατάνόμο ήόπουτο Δικαστήριοπα­ ρέβλεψε κάποιο ουσιώδες γεγονός ή έλαβε υπόψη κάποιο άσχετο γεγονός και όπου η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική ήέκδηλα ανε- 40 παρκής έχοντας υπόψη την σοβαρότητα των γεγονότων και τις προσωπικέςσυνθήκες τουκατηγορουμένου. Η έφεση απορρίπτεται. 410 ^ 2 Α.Α.Δ. Βασιλειάδης ν.Αστυνομίας Υποθέσειςπον αναφέρθηκαν: Loukaν ThePolice

(1986)2 CLR. 141; . Stevens, 55 Cr. App. R.154; R ν Keily(Joseph Terence)[1989] 11 Cr. App. R. (S)273 C.A.; 5 StylianouandOthers ν TheRepublic, 1961CLR. 265; Philippou ν TheRepublic

(1983)2 C.L.R. 245; Georghiou ν ThePolice

(1970)2 CLR. 41; Michael ν ThePolice

(1968)2C.LM. 133. Έφεσηεναντίον Ποινής. 10 Έφεσηεναντίον τηςποινήςαπότον Γεώργιο Βασιλειά­ δηοοποίοςβρέθηκεένοχος στις23Απριλίου, 1991 απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 24278/90) στην κατηγορία απειλής βιαιοπρα­ γίας κατάπαράβασητουάρθρου91 (γ)τουΠοινικούΚώ15 δικά, Κεφ. 154, στη κατηγορία κοινής επίθεσης κατά πα­ ράβαση του 242 του Κώδικα, στη κατηγορία δημόσιας εξύβρισης κατάπαράβασητουάρθρου99του Κώδικα και στην κατηγορίαανησυχίαςκατά παράβασητουάρθρου95 του Κώδικα και καταδικάστηκε απότον Αρεστή, Ε.Δ. σε 20 τέσσερεις μήνες φυλάκιση στην πρώτη κατηγορία, τρείς μήνες φυλάκισηστη δεύτερηκατηγορίαχωρίς να επιβάλει. ποινήστην τρίτηκαιτέταρτηκατηγορία,οι ποινές νασυ­ ντρέχουν. Μ.Κυπριανού,γιατον εφεσείοντα. 25 Μ. Μαλακτον-Παμπαλλή (χα),Δικηγόροςτης Δημο­ κρατίας,γιατην εφεσίβλητη. Cur. adv.wit. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.'ανέγνωσε την απόφασητουΔικαστη­ ρίου. Οεφεσείωνβρέθηκεένοχος μζτην ίδιατου παραδο30 Xti σ ε τέσσερεις κατηγορίες. Η πρώτη αφορούσε απειλή 411 Α. Λοΐζου, Π. Βασιλειάδηςν.Αστυνομίας

(1991)βιαιοπραγίαςκατάπαράβασητων Άρθρων 91(γ)τουΠοι­ νικού Κώδικα, η δεύτερη, κοινή επίθεση κατά παράβαση του Άρθρου 242 του Κώδικα, ητρίτη,δημόσια εξύβριση κατάπαράβασητου Άρθρου 99 του Κώδικακαιη τέταρ­ τη,ανησυχίακατάπαράβαση τουΆρθου95τουΚώδικα. 5 Στις 15 Μαΐου 1990, οπαραπονούμενοςο οποίοςκα­ τοικούσε τότε στο Μουτουλλά καιήταννυμφευμένος, μετέβηκε στο σπίτι του γύρω στις 4:00 μ.μ. Βρήκε τον εφε­ σείοντα να κάθεται στην κουζίνα του σπιτιού του με τη σύζυγοτου.Οπαραπονούμενοςκάλεσετονεφεσείοντα να 1° φύγειαλλάοεφεσείοντας δεντο έπραξε.Ο παραπονούμε­ νοςβγήκεαπότοσπίτι τουγια νακαλέσει την Αστυνομία και όταν αυτός επέστρεψε είδε τον εφεσείοντα μέσα στο σπίτι του να τηλεφωνά. Του ζήτησε και πάλιν να φύγει αλλάο εφεσείοντας τον άρπαξεαπόταενδύματακαι άρ- 15 χισενααπειλεί ότι θατον σκοτώσει.Στησυνέχεια οεφε­ σείων άρχισε νατον κτυπά.Οπαραπονούμενος κατόρθω­ σε ναξεφύγει, βγήκε στη βεράντατου σπιτιού καικάλεσε βοήθεια, ανέβηκεδεστηβεράνταγειτονικού καφενείουγια να προφυλαχθεί, ο εφεσείων.τον ακολούθησε, πάντοτε με 20 βίαιες διαθέσεις, βρίζονταςτον και φωνάζονταςτου επί­ σης, "Εν να σε σκοτώσω, εννά πιω το γαίμα σου, εγιώ είμαι 30 χρονών και εν φοούμαικανένα,εγιώ θασε σκο­ τώσω μέσα στο χωρκό σου,τζαιτζιήνο που φοάσαιεννά το πάθεις." Το επεισόδιο αυτό αναστάτωσε την περιοχή. 25 Μαζεύτηκαν περί τα 30 πρόσωπα τα οποία επενέβηκαν και έθεσαν τέρμα στο επεισόδιο. Ο εφεσείων μπήκε στο αυτοκίνητοτουκαιεγκατέλειψε τηνπεριοχή. Ο εφεσείων βαρύνετο με τις πιο κάτω προηγούμενες καταδίκεςγιααδικήματαπαρόμοιαςφύσεως. 30 "

1. 2.4.88Λευκωσία24905/87:Επίθεση με πραγματι­ κήσωματικήβλάβη£200.-πρόστιμο,2ηκατηγορίαμέθη και3ηκατηγορίαανησυχία£200.- εγγύηση γιαδύο χρό­ νιακαι£9.- έξοδα.
2. 27.7.88Λευκωσία2840/88:Επίθεσημεπραγματική 3 5 σωματική βλάβη 6 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή 412 2Α.Α.Δ. Βασιλειάδηςν.Αστυνομίας Α. Αοΐζου,Π. και £100.- πρόστιμο,δημόσια εξύβριση £20.-πρόστιμο, απρεπήςσυμπεριφορά£15.-πρόστιμοκαι£5.-έξοδα. 5
3. 8.9.89 Λεμεσός 7473/89: Επίθεση προκαλούσα πραγματικήσωματική βλάβη 3 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολήκαι£150.-πρόστιμο και£6.- έξοδα." Θα πρέπει ναπαρατηρήσουμε εδώ ότι πριν λήξειη πε­ ρίοδος της αναστολής της ποινής που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στις 27 Ιουλίου 1988, Δικαστήριο επέβαλε νέα ποινή για παρόμοιο αδίκημα φυλάκισης με τριετή πάλιν 10 αναστολή εκτός της άλληςποινής προστίμου πουτουεπι­ βλήθηκε. Θαθέλαμε παρενθετικά ναεκφράσουμε εδώτηνάποψη πως σε τέτοιαπερίπτωσηαντοαδίκημαδεν ήταντόσοσο­ βαρό που ναδικαιολογεί ποινήφυλάκισης,"ηεπιβολήποι15 νήςφυλάκισηςμεαναστολήθαμπορούσεκάλλισταναείχε . αντικατασταθείμε μια δέσμευση με εγγύηση να τηρεί την τάξη επιπρόσθετα προς το πρόστιμο που του επιβλήθηκε. Αν από την άλλημεριάήταναρκετάσοβαρόγιανα δικαιο­ λογεί ποινή φυλάκισης δεν βλέπουμε το λόγο γιατί η ανα20 στολήεκτέλεσηςτης.Τοθέματηςαναστολής ποινήςφυλα­ κίσεως πρέπει να αντιμετωπίζεται από τα Δικαστήρια με πολλήπροσοχήκαι φειδώ. Ο εφεσείων ζήτησε επίσης να ληφθεί υπόψηηΠοινική υπόθεση 33686/90στην οποία παραδέχθηκεενοχή και της 25 οποίαςταγεγονότα είναιταπιο κάτω: Ο παραπονούμενος πουείναι εργάτηςτου ΔήμουΛευ­ κωσίας, στις 8 Αυγούστου 1990 και ώρα 06.30 το πρωΐ καθόταν μαζί με άλλους συναδέλφους έξω απόένα καφε­ νείο στη λεωφόρο Βύρωνος, συνομιλούσαν μεταξύ τους 30 και γελούσαν. Σε διπλανότραπέζιαπόαυτούςκαθότανο εφεσείων ο οποίος, μεγαλοφώνως απ' ότι φαίνεται,έβριζε αόριστα φωνάζοντας ορισμένες απρεπείς φράσεις. Ο πα­ ραπονούμενος κοίταξε προς το μέρος του απόπεριέργεια όταν τον άκουσε να φωνάζει και να βρίζει, χωρίς να πει 35 οτιδήποτεκαισυνέχισεναγελά μαζίμετους συναδέλφους του. 413 Α.Λοΐζον, Π. Βασιλειάδηςν.ΑστννομΙας

(1991)Ο εφεσείων τότε σηκώθηκε από την καρέκλα του και αφούπήγε προς το μέρος του παραπονουμένουτον ρώτη­ σε γιατί γελά και χωρίς να πάρει απάντηση από αυτόν πήρε την καρέκλα μαζίμε τον παραπονούμ£νο,την σήκω­ σε ψηλά και τον κτύπησε κάτω με αποτέλεσμα ο παραπο- g νούμενος ναπέσει στο έδαφοςκαινατραυματιστεί σε διά­ φορα μέρη του σώματος του. Προκλήθηκε εκδορά της οπίσθιας επιφάνειαςτου δεξιού αγκώνα,οίδηματης πλα­ γίας περιοχής πάλιν τουδεξιού αγκώνα.Ο εφεσείων μετά από την πράξη του αυτή εγκατέλειψε το μέρος. Ο εφε- ίο σείων είναι ηλικίας τριάντα χρόνων παντρεμένος με ένα ανήλικο τέκνο ηλικίας δέκα ετών για το οποίο πληρώνει £70διατροφήμηνιαίως. Ο πρωτόδικος Δικαστής, αφούάκουσε ταελαφρυντικά που ο τότε δικηγόρος του έθεσε εν εκτάσει ενώπιον του, 15 επέβαλε στον εφεσείοντα τέσσερεις μήνες φυλάκιση στην πρώτηκατηγορία,τρεις μήνες φυλάκισηστηδεύτερηκατη­ γορία,δεν επέβαλε ποινήστην τρίτηκατηγορίαγιατί μετα γεγονότα, όπως είπε πουεξέθεσεηκατηγορούσα αρχήδεν στοιχειοθετείτο το αδίκημα, όπως επίσης δεν επέβαλε 20 ποινήστην τέταρτηκατηγορίαενόψη των ποινών που επι­ βλήθηκαν στις άλλες κατηγορίες. Διέταξε δε οι ποινές να συντρέχουν. Το Δικαστήριο τότε εξέτασε το θέμα κατά πόσο θα έπρεπε να διατάξει την ενεργοποίηση της ποινής φυλάκι- 25 σηςτηνοποίατο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα πα­ λαιότερα. Καθοδογήθηκε στο θέμα αυτό από τις αρχές που εκτίθενται στην υπόθεση DimitriParashou Louka v. ThePolice

(1986)2 C.L.R. 141 και ειδικά στααποσπάσμα­ ταπουβρίσκονται στις σελ. 147-148ταοποίαείχετην επι- 30 μέλεια αφούπαράθεσε το αρχικό αγγλικό κείμενο ναπα­ ραθέσει σε δική του ελεύθερη μετάφραση την οποία και κρίνουμε χρήσιμο να επαναλάβουμεεδώκαι εμείς. "Τοάρθρο4, εδάφιον 1του Νόμου95/72που αντανα­ κλά την πολιτική του Νόμου σε σχέση με τις συνέπειες 35 παράβασης των όρων της αναστολής θεωρεί την ενερ­ γοποίηση σαν τον κανόνακαιτην υιοθέτηση των υπαλ- 414 2 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Βασιλειάδης ν. Αστυνομίας Α. Λοΐζον, Π. λακτικών μέτρων σαν την εξαίρεση. Αυτό έχει επίσης αποφασιστεί σαν το αποτέλεσμα της ανάλογης Αγγλι­ κής Νομοθεσίας όπως φαίνεται απότην απόφασηστην PeterStevens(55 Cr.App.R. 154). ΣτηνStevensτοΔικαστήριο τόνισε 'ότανσε ένα άνθρωποεπιβάλλεται ποινή φυλάκισης με αναστολή του λέγεται ότι αν διαπράξει οποιοδήποτεάλλο αδίκημακατάκανόναθατουεπιβλη­ θεί η διάρκειατηςποινής φυλάκισης μεαναστολή.' Είναι σχετικό να υπενθυμίσουμε ότι ποινή φυλάκισης με αναστολή είναι ποινή φυλάκισης για όλους τους σκοπούς. Η αναστολήαπλάαναβάλλειτηνεκτέλεση της ποινής. Δεν αλλοιώνει το χαρακτήρα της φύσης της. Δεν είναι κατά οποιοδήποτε τρόπο υπαλλακτική της κηδεμονίας ήτης απόλυσης τον κατηγορουμένου με εγ­ γύηση με ή χωρίς εγγυητές ούτε πρέπει ηπερίοδος της φυλάκισης να είναι μακρύτερη εξ αιτίας της αναστο­ λής. Όταν γίνει παράβαση των όρων της αναστολής το πρωταρχικόζήτημαπουπρέπειναμελετηθείείναικατά πόσο η παράβαση'είναι για οποιοδήποτε λόγο δικαιο­ λογημένηήηβαρύτητατης μειωμένηεξ αιτίαςοποιων­ δήποτεελαφρυντικών περιστάσεων. Το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει εκ νέου την ορθότητα τηςποινής φυλάκισης. Στηναπουσίακατάλληλων περι­ στάσεων που μειώνουν τη βαρύτητα της παράβασης των όρων της αναστολής ενεργοποίηση πρέπει,σαν κα­ νόνας,ναδιατάσσεται. Η αναστολή εξαρτάται αποκλειστικά από τους όρους που καθορίζονται στο διάταγμακαι όχι από τη διάρ­ κεια της φυλάκισης ή οποιαδήποτε επανεξέταση της επιβληθείσας ποινής. Όπου οι όροι της αναστολήςπαραβαίνονται το υπόβαθροπάνωστο οποίοδιατάχθηκε ηαναστολήκαταρρέει καιο πρωταρχικός λόγος γιανα μην ενεργοποιηθεί η ποινή φυλάκισης εξαφανίζεται. Και ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να παραπονεθεί διότι παραβαίνονταςτους όρους υπό τους οποίους η φυλάκιση αναστάληκε,υπολογισμένα να ριψοκινδυνεύ­ ει την ελευθερία του την οποίαστερείται εξ αιτίαςτης 415 Α. Λοΐζου, Π. Βασιλειάδηςν. Αστυνομίας Χ1991) δικήςτου εσκεμμένηςπράξης." Ο πρώτος λόγος εφέσεως είναιότι οπρωτόδικοςΔικα­ στής εσφαλμένα καθοδήγησε τον εαυτό του ως προς το Νόμο σε αναφορά με την αναγκαιότητα ετοιμασίας και παρουσίασηςεκθέσεως κοινωνικής έρευνας.Τασχετικά με τον πιο πάνω λόγο γεγονότα, όπως φαίνονται από το πρακτικό είναι ταακόλουθα:- 5 Ο εφεσείων εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 18Δεκεμβρίου 1990 καιδενπαραδέχθηκεενοχή. Ανα­ 1ΰ βλήθηκε η υπόθεση για ακρόαση στις 15 Μαρτίου 1991 όταν με άδεια του Δικαστηρίου άλλαξε την απάντησητου στις κατηγορίες στις οποίες και παραδέχθηκε ενοχή σ' όλες. Ζητήθηκε στο στάδιο εκείνο αναβολή από μέρους του εφεσείοντα για ναδιαπιστωθεί ηύπαρξητης δεύτερης υπόθεσης που ζήτησε τελικά ναληφθεί υπόψηστην επιμέ- 15 τρησητηςποινής. Στις 2 Απριλίου 1991 ζητήθηκεπάλιν αναβολή γιαδύο λόγους, πρώτο γιατί οτότε δικηγόρος του εφεσείοντα δεν ήταν έτοιμος και δεύτερο γιατί ήθελε να ζητήσει από το Γραφείο Ευημερίας την ετοιμασία έκθεσης κοινωνικής 20 έρευνας. Ο πρωτόδικοςΔικαστής παρατήρησετότε ότιθα έπρεπε να το είχε ζητήσει σε προηγούμενη φοράανήθελε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας μια και η προετοιμασία τέτοιας έκθεσης παίρνει ένα μήνα και περισσότερο και έθεσεστο συνήγορο το ερώτημα. "Ε.Έχετε λόγοναθέλετε 25 έκθεση, ούτε ανήλικος είναι ούτε εκ πρώτης όψης είναι πολύ σοβαρή κατηγορία,υπάρχει οτιδήποτε το οποίο δεν θα θέσετε εσείς ενώπιον του Δικαστηρίου;" Ο δικηγόρος του εφεσείοντα απάντησε ότι θα έθετε όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά υπήρχανκαι πολλές προ- 30 σωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου που συνηγορού­ σαν για την ετοιμασία τέτοιας έκθεσης. Τελικά η υπόθεση αναβλήθηκεγιαγεγονότακαιποινήστις 22 Απριλίου 1991 όταν ο δικηγόρος του εφεσείοντα δήλωσε ότι ήτο έτοιμος για να ακουστεί η υπόθεση του, το θέμα της έκθεσης δεν 35 ηγέρθητηφοράαυτή. 416 2Α.Α.Δ. Βασιλειάδηςν.Αστυνομίας Α. Λοΐζου,Π. Είναι φανερό απότα πιο πάνω ότι παρασχέθηκε ηευ- , καίρια στον εφεσείοντα, χωρίς τούτο να ήταν κάτωαπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής κατά το νόμο και τη νομολογία απαραίτητο,να έχει τέτοια έκθεση. Από την 5 άλλη μεριά τασχόλια του Δικαστήως προςτηναναγκαιό­ τητα της ή μηδεν αλλοιώνουν τηνομική κατάσταση,αντί­ θεταδείχνουν ότι ηόλη υπόθεσηδεν συνιστούσε κατά την κρίση του τις εξαιρετικές εκείνες περιπτώσεις στις οποίες για ειδικούς λόγους μπορεί έναΔικαστήριο ναζητήσει έκ10 θέση κοινωνικής έρευνας για κατηγορούμενο πέραν των εικοσι-ενός χρόνων. Το δε σχόλιο του πρωτόδικουΔικα­ στή ότι δεν επρόκειτο περί σοβαρής υπόθεσηςδεν αλλοιώ­ νει τηνκατάστασηγιατί δεν προκάλεσε οποιαδήποτεενέρ­ γεια απόμέρους του εφεσείοντα, ηοποίατου εδυσχέραινε 15 τη θέση, όπως φαίνεται από τα γεγονότα που έχουν εκτε­ θεί πιοπάνω. Η αρχήπου υπάρχει στην υπόθεση R. v. Keily (Joseph Terence) [1989] 11 Cr.App.R. (S) 273 C.A., διαφοροποιεί­ ται διότι ο εφεσείων στην παρούσαυπόθεση είχε ήδη πα20 ραδεχθεί τις κατηγορίες, εξέθεσε δε μέσω του δικηγόρου του κάθετι που μπορούσε να λεχθεί υπέρ του ως ελαφρυ­ ντικό, και είχε ήδητην ευκαιρίαναζητήσει την ετοιμασία κοινωνικής έρευνας ανπίστευε ότι μπορούσε να τονβοη­ θήσει. Ενώ στην πιο πάνω υπόθεση ετίθετο το θέμα ότι 25 πριν νακατηγορηθεί ο εφεσείων έναςάλλος Δικαστής, όχι Εκείνος πουτελικά εξεδίκασε τηνυπόθεση,υπέδειξε ότι σε περίπτωση παραδοχής ο εφεσείων δεν θα ετιμωρείτο με στερητική τηςελευθερίας τουποινής. Εν πάοη περίπτωση η παράλειψη ετοιμασίας καιπα30 ρουσίασης τέτοιας έκθεσης δεν δικαιολογεί οποιαδήποτε επέμβαση του Δικαστηρίου τούτου στην επιβληθείσα ποινή,βλέπονταςτηνυπόθεσηστην ολότητατης. Όπως καθορίστηκε στην υπόθεση Stylianou andOthers v. TheRepublic, 1961 C.L.R.265, έκθεση κοινωνικού λει35 τουργού πρέπει να ζητείται σε περιπτώσεις πουο καταδι­ κασθείς είναι νεαράςηλικίας και υπάρχεισκέψηεπιβολής ποινής φυλάκισης και ότι εκείπου δεν έχει ένστασηοκα417 Α.Λοΐζου, Π. Βασιλειάδηςν.Αστυνομίας

(1991)τηγορούμενος ή είναι κάτω από εικοσι-ενός χρόνων μια τέτοια έκθεση είναι χρήσιμη, παρόλο που τα Δικαστήρια μπορεί ναζητήσουν έκθεσηκοινωνικού λειτουργού καισε περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος είναι πάνωαπόεικοσι-ενός χρόνων. (Βλέπε επίσης KyriacosPhilippou v. The Republic

(1983)2 G.L.R. 245, MichaelGeorghiouv. The Police

(1970)2 C.L.R. 41, Andreas Louca Michaelv. The Police

(1968)2 CLR. 133.) 5 To βάροςβέβαιατης αγορεύσεως του ευπαίδευτουσυ­ νηγόρου του εφεσείοντα στράφηκε στο λόγο ότι η ποινή J 0 που του επιβλήθηκε ήτο έκδηλα υπερβολική ενόψη μάλι­ στα της ενεργοποίησης της προηγούμενης ποινής φυλάκι­ σης που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα και των γεγονότων ότι αυτήθαάρχιζενατρέχει άμαεξέτιετηνποινήτων τεσ­ σάρων μηνών φυλάκισης που του επέβαλε για την πρώτη 15 κατηγορία. Οι αρχές που διέπουν την επέμβαση του Δικαστηρίου τούτου έχουν καθιερωθεί απότη νομολογία μας καιμπο­ ρεί να συνοψισθούν στις περιπτώσεις που η ποινή είναι εσφαλμένη κατά νόμο ήτο Δικαστήριο παρέβλεψε κάποιο 20 ουσιώδες γεγονός ή έλαβε υπόψη ένα άσχετο γεγονός και όπου η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική ή έκδηλα ανεπαρ­ κής έχοντας υπόψη τη σοβαρότητα των γεγονότων της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες τουκατηγορουμέ­ νου. 25 Στην περίπτωση που εξετάσαμε δεν έχουμε πεισθεί ότι στηνέφεσηαυτήυπήρξεοποιοσδήποτεαπότουςπιοπάνω λόγους που να δικαιολογεί την επέμβαση του Δικαστη­ ρίου. Η ενεργοποίηση της προηγούμενης ποινής των έξι μηνώνήτοασφαλώςμιαενδεδειγμένη ενέργεια μιακαιδό- 30 θηκε στον εφεσείοντα δύο φορές η ευκαιρία νααποφύγει τηφυλάκισηγια παρόμοιααδικήματα. Είναι λυπηρόγιατί όπως φαίνεταιηφυσικήευρωστία του εφεσείοντα τουδη­ μιούργησε το αίσθημα της αλόγιστης και προκλητικής ΧΡΠσηςτηςσέ βάροςάλλων οι οποίοι δεν διαθέτουνπαρό- 35 μοιαευρωστία. 41S 2 Α.Α.Δ. Βασιλειάδης ν.Αστυνομίας Α. Λοΐζου, Π. Ας ελπίσουμε πως με την έκτιση της ποινής πουτου επιβλήθηκε ο εφεσείων θα αντιληφθεί ότι οι παλληκαρισμοί δεν εξυπηρετούν κανένα λογικό σκοπό και ότι ο νόμος οπωσδήποτεδεντουςδέχεται. 5 Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση απορρίπτε­ ται. Έφεσηαπορρίπτεται. 419