(1991)16Ιουλίου, 1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ.Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΑΝΤΩΝΗΣΚΟΥΔΟΥΝΑΡΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητου. (ΠοινικήΈφεσηΑριθ. 5229). Ποινικός Κώδικας — Καταδίκη για αμελέςοδήγημα κατά παράβαση των άρθρων 8 και 19 του Περί Τροχαίας ΚινήσεωςΝόμου1972 (Νόμος86/72). Ποινική Δικονομία — Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος Κεφ.155 άρθρο 146 (α) — ΤοΑνώτατο Δικαστήριο κατά τηνεκδίκασηέφε- 5 σης μπορεί να καλέσει τοπρωτόδικο Δικαστήριο να τοεφοδιάσει με οιανδήποτε αναγκαία πληροφορία επιπρόσθετη από πληροφο ρίεςπου τουδόθηκανμέσωτουφακέλλοντηςυπόθεσης. Ευρήματα γεγονότων — Αξιοπιστία μαρτύρων — Κατά κύριο λόγο βρίσκονται στα πλαίσια τωναρμοδιοτήτων τουπρωτόδικου Δικά- 10 στηρίον—Αρχές που δικαιολογούν επέμβαση τουΕφετείου. Σύγκρουση σεφώτα τροχαίαςμεταξύ αυτοκινήτωνπου έρχονταναπό την αντίθετη κατεύθυνσηόταν ο κατηγορούμενος εκο'ψε την πο ρεία τηςπαραπονούμενης. Ποινή — Επιβολή ποινής προστίμου Λ.Κ. 20 και εγγύηση Λ.Κ. 100 15 για δύο χρόνια και καταβολήΛ.Κ. 18έξοδα. Ο εφεσείωνοδηγούσετο αυτοκίνητο τουστηΛεωφόρο Μακα ρίου στηΛευκωσία μεκατεύθυνσητηΛεμεσόκρατώντας τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας μεπρόθεσηναστρίψει δεξιάσταφώτα τρο χαίαςγιανα μπεί στηΛεωφόρο Κέννεντυ. Στην προσπάθεια του 20 αυτήέκοψετην πορείατηςπαραπονούμενης. Η έφεσητου εστρέφετοτόσο εναντίοντης καταδίκης όσοκαι εναντίοντηςποινής αναφορικάμεταευρήματαγεγονότωνκαιγια έλλειψη αντικειμενικότητας και/ήπροκατάληψης τουπρωτόδικου Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριοαπέρριψε την έφεσηκαιαποφάνθηκε ότι: 420 25 2Α.Α.Δ. Κουόουνάρης ν.Αστυνομίας 1) Δενυπήρξε έλλειψηαντικειμενικότηταςκαι/ήπροκατάληψη από τον πρωτόδικο Δικαστή. Αντίθετα προσέγγισε τη μαρτυρία προσεκτικά και εφάρμοσε τις καθιερωμένες αρχές δικαίουπου βγαίνουν απότηΝομολογία. 5 10 2) Ο εφεσείων απέτυχε νααποσείσει τοβάρος τηςαπόδειξης αναφορικά μετηδιαπίστωσηγεγονότων καιτηνεκτίμησητηςαξιο πιστίας των μαρτύρων. 3) ΤοΕφετείο μόνο σεεξαιρετικές περιπτώσεις επεμβαίνει στα ευρήματα γεγονότων του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Επέμβαση δικαιολογείται όταν τα ευρήματα αυτά αντιστρατεύονται τη κοινή λογικήήείναι αντίθεταπροςαδιαμφισβήτηταμέρητηςμαρτυρίας. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: R νPitman[1991} 1 All E.R. 468; 15 Yiannakou νThePolice
(1982)2 C.L.R. 37; MunicipalityofNicosia ν Tilpiah andAnother
(1984)2C.LR. 377; Sedora Enterprises Ltd και Αλλου ν Διευθυντού Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1990)2ΑΛ.Δ. 282. Έφεσηεναντίον ΚαταδίκηςκαιΠοινής. 20 Έφεσηεναντίον της καταδίκης καιτης ποινής από τον ΑντώνηΚουδουνάρηοοποίοςβρέθηκεένοχος στις22 Νο εμβρίου, 1989απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 4977/89) στην κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβασητωνάρθρων 8και19 25 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων καιΤροχαίας Κινή σεως Νόμου, 1972 (Νόμος 86/72)και καταδικάστηκεαπό τον Βλαδίμηρου, Ε.Δ.ναπληρώσει£20.-πρόστιμο καινα υπογράψει εγγύηση£100.-για2 χρόνια νατηρεί το Νόμο καιτους Κανονισμούς. 30 Οεφεσείωνπαρουσιάσθηκεαυτοπροσώπως. Σ.Μάτσας, ΑνώτεροςΔικηγόρος n?cΔημοκρατίας, για τους Εφεσίβλητους. 421 Κουόοννάρηςν.Αστυνομίας
(1991)Α.ΛΟΙΖΟΥ,Πρ.ανέγνωσε την απόφαση τουΔικαστη ρίου. Ο εφεσείων ύστερα από ακροαματική διαδικασία, κατάτην οποία υπεράσπισε τον εαυτότου χωρίςδικηγό ρο, βρέθηκε ένοχος της κατηγορίας αμελούς οδήγησης κατάπαράβασητων άρθρων8και 19τουπερί Μηχανοκι- 5 νήτωνΟχημάτωνκαιΤροχαίαςΚινήσεως Νόμουτου 1972 (ΝόμοςΑρ. 86του1972). Οι λεπτομέρειες του αδικήματοςήταν ότι στις 19Σε πτεμβρίουτου 1988 στηΛευκωσία, οδηγούσετομηχανοκί νητοόχημαFU637 στη Λεωφόρο ΜακαρίουIIIχωρίς να 10 καταβαλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Η ποινήπουτου επιβλήθηκε ήτανπρόστιμο £20.-καιεγγύη ση £100.-γιαδύοχρόνιανατηρεί τονόμοκαιτους κανο νισμούς και η καταβολή των εξόδων που ανήρχοντο σε £18.-. 15 Εναντίοντηςκαταδίκηςκαιτηςποινήςοεφεσείωνκα ταχώρισε την παρούσα έφεση και οι λόγοι πάνω στους οποίους εβασίζετο,όπως εκτέθηκαν στην ειδοποίησηέφε σηςήτανοιπιοκάτω. "
- Κακώς ευρέθη ότι ηπαραπονουμένηεπέρασε με 20 πράσινοφως.
- Κακώς ευρέθη ότι ο κατηγορούμενος έπρεπε να αντιληφθήτηνπαραπονουμένη.
- Κακώςδενυπελογίσθηηταχύτηςτηςπαραπονουμένης~ 25
- Κακώςευρέθηότι οκατηγορούμενος δενείχε προ τεραιότητα.
- Ταευρήματατου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου δεν συ νάδουνμετηνπραγματικήμαρτυρία." Στη συνέχεια καταχώρισε τους πιο κάτω λόγους έφε- 30 σης. 422 2 ΑΛΛ. Κουδοννάρηςν. Αστυνομίας Α. Λόΐζου,Π. "Α. Πρόσθετοςλόγος Εφέσεως. Η έλλειψις αντ'.χειμενικότητος και/ή προκατάληψις υπότουΔικαστού. 5 10 15 . Β. ΛόγοςπροσωπικήςπαρουσιάσεωςτηςΕφέσεωςυπό του Εφεσείοντος. Τογεγονός ότι οΔικηγόρος του Εφεσείοντος δενπαρί στατο κατά την ακρόασιν εις το κατώτερον Δικαστήριονκαιτογεγονός ότιταπρακτικάείχον εκδοθείμετά την καταχώρισιν της Εφέσεως. Η μελέτητων πρακτικών ενέτεινετην πεποίθησιν του Εφεσείοντος ωςπρος την προκατάληψιν του Δικαστού και ενίσχυσαν την αντίληψιν του ότι ο ίδιος, ως ο μόνος λαβών άμεσον γνώσιν των διαδραματισθέντων κατάτην ακρόασιν εις το κατώτερον Δικαστήριον, θα ημπορούσε ναπαρουσιάσει προσωπικώς τηνυπόθεσιν του αποτελεσματικώτερον,χωρίς τούτο ναάπτεταιποσώς της επαγγελματι κήςικανότητοςκαιαρίστηςφήμηςτουδικηγόρουτουκ. Παύλου Αγγελίδη." Πριν εξετάσουμε τους λόγους έφεσης όπωςπαρουσιά20 στηκαν απότον ίδιο τον εφεσείοντα ενώπιον μας καιτην επιχειρηματολογία μετηνοποίαεπεδίωξε νατουςυποστη ρίξει είναι σκόπιμο να αναφερθούμε στα γεγονότα της υπόθεσηςόπωςαναλύονταιστην πρωτόδικηαπόφαση. Στις 19 Σεπτεμβρίου, 1988, καιώραν20.40ο εφεσείων 25 οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής FU 637 στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λευκωσία κρατώντας τη δεξιάλωρίδακυκλοφορίας προςΛεμεσόμεπρόθεση, φθά νοντας στη συμβολήτης λεωφόρου αυτής με τηΛεωφόρο Κέννεντυ, να μπει στην τελευταία. Ησυμβολήαυτή ελέγ30 χεται με φώτα τροχαίας και προχώρησε μια και το φως στην πλευρά του ήτανπράσινο γιαναστρίψει δεξιά. Την ίδια ώρα η παραπονουμένη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμόεγγραφήςPG319 στηΛεωφόροΜακαρίου,απότην αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή απότη ΛεωφόροΛεμεσού 35 προς Λευκωσία οτην πρώτηαριστερή λωρίδα τηςπορείας 423 Α.Λοΐζου,Π. Κονδουνάρηςν.Αστ«ντμ*ύς
(1991)τηςμεπρόθεσηνασυνεχίσεικατ'ευθείαν ΓΟδρόμοτης. Είδε,όπως κατάθεσε η ίδια c ^ Δικαστήριο, ότιήταν αναμμένο το πράσινο φως της πορείας Της και συνέχισε ευθείαμπαίνονταςστησυμβολή των ^ρόιιων. Τότε είδετο όχηματουκατηγορούμενου ναοδηγείται απότηναντίθετη 5 της κατεύθυνση κρατώντας τη δεύτερη λωρίδα κυκλοφο ρίας,ηοποία είναι ηλωρίδα που πφιε* *"ΐ ακολουθήσει έναςανπρόκειταιναπάειευθείο ηχ\ Λεωφόρο Μακαρίου καιδεξιά στη Λεωφόρο Κέννεντυ μ? κλίσηιτρος ταδεξιά γιαναμπει στηντελευταία καιόταναντιλήφθηκε ότι δεν JQ επροτίθετο ο εφεσείων να σταματήσει χρησιμοποίησε τα φρένα της και σταμάτησε. Ο εφεσείων συνέχισε τηνπο ρεία του και χτύπησε με το όχημα του στην μπροστινή δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου της παραπονούμενης. Ήτανδεοισχυρισμός τηςότι δενέδειξεμετο "trafficator" 15 τουότιθαέστριβε δεξιά. Η εκδοχή του εφεσείοντα ήταν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο μπήκε στη συμβολή των δύο λεωφόρων αφού το φως της πορείας του ήτανπράσινο. Όταν ήταν έτοιμος ναστρίψειστηΛεωφόροΚέννεντυ άναψεκίτρινο καιστη 20 συνέχεια ηπαραπονουμένη,ηοποία βρισκόταν πίσωαπό τοστύλοτωνφώτωντροχαίαςτηςπορείαςπέρασεμεκόκ κινοφωςκαιχτύπησεστοόχηματου. Ο πρωτόδικος Δικαστής δέχθηκε, όπως αναφέρει ο ίδιος στην απόφασητου,χωρίς καμιάαμφιβολία τη μαρ- 25 τυρίατηςΚατηγορούσας Αρχής, δηλαδή του αστυνομικού ανακριτή ο οποίος κατόπιν της καταγγελίας που έγινε, πήγεστησκηνήτουδυστυχήματος,πήρεμέτρακαιετοίμα σε ένα σχέδιο θέτοντας σ' αυτό τα οχήματα που βρήκε στηντελική τους θέση καιθέτονταςτοσηαεί,οσύγκρουσης 30 που υπόδειξανκαιοι δύοπλευρέ<;άλλακαιπουεν πάση περιπτώσει ήτανκαιστην τελική ctc": -ων οχημάτων. Πί στεψε επίσης την παραπονουμένη γιατί και οι δύο αυτοί μάρτυρες του £καμανάριστη εντύπωση τόσο με τις απα ντήσεις τους όσοκαιμετησυμπεριφορά τους στο εδώλιο, 35 βρήκετη μαρτυρία τους λογική, νασυνάδει με τηνπραγ ματικήμαρτυρίακαιδενκλονίστηκε σεκανένασημείοσαν 424 2Α.Α.Δ. ^ίουδουνάρηςν.Αστυνομίας Α. Λοΐζου, Π. αποτέλεσματηςαντεξέτασηςαπότον εφεσείοντα.. Από την άλλη μεριά δε δέχθηκε τη μαρτυρία του εφε σείοντα οοποίοςτουέκαμε,όπωςλέειστην απόφαση του, κακήεντύπωση σε ορισμένα σημεία τηςυπόθεσης όσοκαι 5 με τον τρόπο με τον οποίο απαντούσεστις ερωτήσεις και γενικά τη συμπεριφορά του. Και συμπλήρωσε το μέρος αυτότουσκεπτικού τουπροσθέτοντας "Ενπάση περιπτώ σει φαιδρολογούσε ο-κατηγορούμενος καιη συμπεριφορά του ήταν τέτοια που κανένα Λογικό Δικαστήριο δεν θα 10 μπορούσενατον πιστέψει". Παραθέτουμε το σημείο αυτόγιατί αποτέλεσε αντικεί μενο παραπόνουτου εφεσείοντα ενώπιον μας ηατυχής, όπως θα λέγαμε χρησιμοποίηση του ρήματος"φαιδρολο γούσε",πουμπορούσε ο., οδήποτεναείχε αποφευχθεί. 15 20 25 30 35 Τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστή είναι τα πιο κάτω:"...Φθάνοντας οχσηιγορούμενος στην εν λόγω συμβο λήσυνάντησε πράσινοφωςστηνπορείατουκαικρατώ ντας τη2η (μεσαία)λωρίδα κυκλοφορίας,ηοποίαέχει υποχρεωτική πορεία ευθεία προς Λεμεσό και δεξιά προς λεωφόρο Κέννεντυ, συνέχισε την πορεία του με κλίσηδεξιάκαιπρόθεσηναεισέλθειστηλεωφόρο Κέν νεντυ χωρίς να ελέγξει την κίνηση του δρόμου και χωρίς να αντιληφθεί την παρουοίατου οχήματος της Μ.Κ.2 με αρ.εγγραφής PG316 το οποίο οδηγείτο στη λεωφόρο ΜακαρίουΓ' μεαντίθετηαπότονκατηγορού μενο κατεύθυνση κρατώνταςτην iη (αριστερή) λωρίδα κυκλοφορίας της πορείας της, κατευθυνόμενη προς Λευκωσία. Αποτέλεσμα ήταν ο κατηγορούμενος να κτυπήσει με το όχημα του το όχημα της Μ.Κ.2 με το μπροστινό αριστερό μέρος του το μπροστινό δεξιό μέροςτουοχήματοςτηςΜ.Κ.2 καινατουανακόψειτην ελεύθερηπορεία. Κατά τη στιγμή της σύγκρουσης τα φώτα τροχαίας της πορείας των δυο οχημάτων έδείχναν πράσινο φως. Η σύγκρουση έγινε στη μέσητης συμβολής τηςλεωφόρου ΜακαρίουΓκαιΚέννεντυ στη 425 Α. Αοΐζσυ,Π. Κουόοννάρηςν.Αστυνομίας
(1991)λωρίδα πορείας του οχήματος της Μ.Κ.2 και σε από σταση 65' απότο στύλο των φώτων τροχαίας τηςπο ρείαςτης Μ.Κ.2 (όπωςφαίνεταιστο σημείο Χ στοσχέ διο τεκμήριο 1). Η ορατότητα από το σημείο συγκρούσεως είναι 200 μέτρα προς Λευκωσία και 70 5 προς Λεμεσό. Τοόχηματης Μ.Κ.2 άφησε22' ίχνη τροχοπεδήσεως. Ο κατηγορούμενος εισήλθε απότα φώτα τροχαίας τηςσυμβολής των ενλόγω λεωφόρων καισυ νέχισετην πορείατουχωρίς νασταματήσει παρά μόνο μετησύγκρουση μετοόχηματης Μ.Κ.2 καιεπίσης δεν ίο έδειξε μετο σηματοδότητουτηνπρόθεσητουνα στρί ψειδεξιάστη/.εωφόροΚέννετυ." Ο εφεσείων με άδεια του Δικαστηρίου καταχώρισε ένορκηδήλωσησχετικά μεγεγονότα πουδεναναφέρονταν στα πρακτικά της υπόθεσης και που στην άσκηση, των 15 εξουσιών του κάτωαπότο άρθρο 146(a)του περί Ποινι κής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155, έστειλε στονεκδικάσαντα Δικαστή για ναδώσει πληροφορίες τις οποίες το Δι καστήριο τούτο θεωρούσε αναγκαίες αναφορικά με το περιεχόμενο της ένορκηςαυτήςδήλωσης σχετικά μετοπε- 20 ριεχόμενο της οποίας δεν υπήρχε τίποτε στα πρακτικά. Στηνπαράγραφοαυτήαναφέρονταιταπιοκάτω:"5). Περί το τέλος τηςακροάσεωςκαι ολίγον προτης εκδόσεως της αποφάσεωςο Δικαστής ανεφέρθηο ίδιος εις τας συστάσεις που μου έκαμε δια του Δικηγόρου 25 μουτην 11.11.
- Απήντησαότι έλαβαυπ'όψιν μουμε ρικές αποφάσεις που περιέχονται εις την υπόθεσιν 2283/
- Μερικές είναιυπέρμου ιδίωςη υπόθεσις Γιακονμήπου ενσωματώθη ειςτηνυπόθεσιν Φιλοθέας Μι χαήλ. Βλ. πρακτικάσελ. 13 πρώτηγραμμή. Δια την 30 υπόθεσιν Γιακονμή ιδίως παρετήρησα με όλον τον οφειλόμενον σεβασμόν: "Ναιμεν εις την σελίδα 7που αναφέρεσθε ο Γιακουμής κατεδικάσθη, άρα και εγώ, αλλά στις σελίδες 8 και 9 που δεν αναφέρονται,βλέ πουμεότι οΓιακουμήςέκαμενΈφεσινκαιηθωώθη". 35 Η απάντησητουΔικαστήείναι ηπιοκάτω:426 2Α.Α.Λ. Κουδουνάρηςν.Αστυνομίας Α. Αοΐζον,Π. "Δε γνωρίζω τι λέχθηκε μεταξύ του εφεσείοντα και τωνδικηγόρωντουοι οποίοιγνώριζανταγεγονότατης υπόθεσηςτου. 5 10 15 20 25 Ούτε προς τον εφεσείοντα ούτε προς τους δικηγόρους τουέγινανσυστάσεις, όπωςαναφέρειήαφήνει να νοηθεί οεφεσείοντας,σεοποιοδήποτεστάδιοτηςδιαδι κασίαςενώπιοτουΠρωτοδίκουΔικαστηρίου. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτάπου αναφέρει ο εφεσείο νταςστην ένορκοδήλωσητουοφείλονται σελανθασμένες εντυπώσεις ή παρεξήγησηαπόμέρουςτουόπωςέκ δηλα προκύπτει μεταξύ άλλων και από τηναναφορά του στην απόφασηστην ποινικήυπόθεση αρ. 2283/89 στην οποία δεν αναφέρεται οτιδήποτε για καταδίκη ή αθώωσητουεφεσείοντα Γιακουμήούτε ηαναφορά στη σελίδα 7πουξεκινάηαπόφασηήη μηαναφοράστιςσε λίδες 8και 9 έχει την έννοια πουθέλει να αποδώσει ο εφεσείοντας. Αυτόπουρώτησατονεφεσείοντα,στοτέλοςτηςαγό ρευσης του, ήταν κατά πόσον ήθελε και μπορούσε να αναφερθεί σε οποιεσδήποτε αποφάσεις του Δικαστη ρίου και να κάνει συσχετισμό ή διάκριση μεταξύ των. γεγονότων της υπόθεσης του καιτων γεγονότων βάσει τωνοποίωνεκδόθηκανοι αποφάσειςτουΔικαστηρίου. Αντελήφθηκα ότι δενήτανσε θέσηνατοκάνεικαιστα πρακτικάδεν γράφτηκε τίποτε, εκτός απότο ότιζητά .ναγίνει πιστευτήηδικήτουεκδοχή,γιατίδεντοθεώρη σασκόπιμο." Δεν είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε τους δικηγό ρους του εφεσείοντα και μπορούμε να πούμε απότώρα 3Q ότι δε δεχόμαστε την εκδοχήτου εφεσείοντα πουπεριέχε ταιστην ένορκητουδήλωση. Ο εφεσείων προς υποστήριξητου λόγου έφεσης που σχετίζεται με αυτούς τους ισχυρισμούς αναφέρθηκε στην υπόθεσηR.v.Pitman[1991]1 All E.R. στηνοποία,σεανα35 φοράβέβαια μεταγεγονότατης υπόθεσηςεκείνης, λέχθηκε:427 Α. Λοΐζου, Π. Κονδοννάρης ν.Αστυνομίας
(1991)"We have come to the conclusion that in those circumstances the proceedings in the judge's room, and everythingthat was saidandindicated by thejudgethere was a material irregularity. All those matters no doubt put the appellant and his advisers in obvious difficulties. 5 They placed pressure, andinourviewimproper pressure, albeit indirectly, on the appellant to change his plea to one of guilty, in the fear that what the judge had said meant,first,that his chances were,to say the least,very slim, and that if he was convicted by the verdict of the 10 juryhewouldmost certainly go toprison. Itseemstous that in those circumstances this conviction of causing death by reckless driving is both unsafe and unsatisfactory andmustbe quashed." Είναι φανερό από μια αντιπαράθεσητων γεγονότων τωνδύουποθέσεων ότιη υπόθεσηPitmanδιαφέρειουσια στικάκαιδιαχωρίζεταιαπότηνπαρούσαέφεση. Ως προς το λόγο έφεσης γιαέλλειψη αντικειμενικότη ταςκαι/ήπροκατάληψηςαπότο Δικαστή έχουμε καταλή ξει στο συμπέρασμα ότι αυτός δεν ευσταθεί. Η εξέταση της όλης υπόθεσης δείχνει πόσο αντικειμενικά ενήργησε στηδίκη αυτήοπρωτόδικοςΔικαστήςκαιπόσοπροσεκτι κάπροσέγγισε τημαρτυρίαστο σύνολο τηςκαιεφάρμοσε τις καθιερωμένες αρχές δικαίου όπως βγαίνουν από τη σχετική νομολογία. Έχουμεακούσει μεπροσοχήταεπιχειρήματαπουυπο βλήθηκαν και από τις δύο πλευρές και καθοδηγούμενοι απότις αρχέςπουδιέπουνto δικαστικόέλεγχο τουΕφε τείου σε αποφάσεις των πρωτόδικων Δικαστηρίων σχετι κά μετηδιαπίστωσητωνγεγονότων καιτηνεκτίμησητης 30 αξιοπιστίας των μαρτύρων,καταλήξαμεστοσυμπέρασμα ότιοεφεσείων απότυχενααποσείσειτοβάροςτηςαπόδει ξης,πουσύμφωναμετηνομολογία μας(Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R..37,στη σελίδα 41) βρίσκεταιπάνω του. Είναι καλά νομολογημένο ότι η ευθύνη για τη διαπί428 20 25 35 2ΑΛΛ. Κουδουνάρης ν.Αστυνομίας Α.Λοΐζον, Π. στωση των γεγονότων είναι κατά κύριο λόγο μέσα στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου και μόνοσεεξαιρετικέςπεριπτώσειςτοΔικαστήριοτούτο σαν Εφετείοεπεμβαίνειστα ευρήματα. Επέμβασημόνοδι5 καιολογείται όταναυτάαντιστρατεύονταιτηκοινήλογική ή βρίσκονται σε αντίθεση με αδιαμφισβήτητα μέρη της μαρτυρίας.'Οτανδηλαδή δενυποστηρίζονται από τημαρ τυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ήτα συμπεράσματαπου βγήκαν απότα τέτοια γεγονότα είναι έκδηλα εσφλαμένα 10 (βλέπε Municipality of Nicosiav. Tilpian andAnother
(1984)2 C.L.R.377 και Sedora Enterprises Ltdκαι Άλλον v. ΔιευθυντούΚοινωνικών Ασφαλίσεων,
(1990)2Α.Α.Δ. 282. Οεφεσείων μεβάσητα γεγονότα,όπωςαυτάέγινανπι15 στευτά, ορθάβρέθηκεένοχοςτουαδικήματοςγιατοοποίο κατηγορήθηκεγιατί δεν έδωσεόπως είχε καθήκον προτε ραιότηταστηνπαραπονουμένηπου προχωρούσε σεευθεία κατεύθυνσηκαιπήγεκαιτηνχτύπησε στο πλευρό. Κάτω από κανονικές συνθήκες όταν ένας οδηγός στρίψει και 20 κόψει τηροήτης τροχαίαςκαι μετάακόμαπου θαδώσει το καθιερωμένο σήμα, ενεργεί με αμέλεια εκτός εάν έχει λόγους να πιστεύει πέραν από το γεγονός της προειδο ποίησηςπου έδωσε,ότιμπορείνα διασχίσειχωρίςναπρο καλέσει κίνδυνο.στην τροχαία που προσεγγίζει. Πρέπει 25 να λεχθεί ότι ο οδηγός που στρίβει φέρει ένα μεγάλο , βάρος απόδειξηςγια να εδραιώσει μια δικαιολογίαγιατί παράλειψε να δει το άλλο όχημα ήότι δεν του έκοψετο δρόμοαδικαιολόγητα. 3 0 Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγους ηέφεσηαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Έφεσηαπορρίπτεται. 429