(1991)23Ιουλίου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Πρ., ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΛΝΤΙΝΙΔΗΣ. Δ/σιές] ANTONIO BAHJAT MANSOUK ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεοείοντες, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινικές 'ΕφέσειςΑρ. 5466και5470). Κατοχή ελεγχομένων ναρκωτικών φαρμάκων τάξης "Α" τον Μέρονς Ι τον Πρώτον Πίνακα με σκοπό τηνπρομήθεια των σε άλλαπρόσω πα κατά παράβαση των άρΟων 2, 3,6
(1)
(2),6
(1)
(3),30 και 31 τον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29 τον 1977όπως τροποποιήθηκεμε τοΝόμο 67 τον
- 5 Ελαφρυντικά — Προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Ποινή — Εξατομίκευση — Δεν πρέπει να εξουδετερώνει την αποτελε σματικότητα τον Νόμου. Ποινή —Αποτρεπτική ποινή — Επιβολή φυλάκισης επτά ετών στη δεύτερη κατηγορία και πέντε ετών στην τέταρτη κατηγορία για κάθε ένα από τονς δύο κατηγορουμένους — Δεν κρίθηκαν έκδηλα υπερβολικές ή νομικά εσφαλμένες. 1Π ι υ Οι εφεσείοντες, Λιβάνιοι ηλικίας 21 και 46 ετών αντιστοίχως είχαν στην κατοχήτους ουσίαβάρους695.20γραμμαρίων πουπε ριείχε 56% ηρωίνηκαι ουσία βάρους 11.1 γραμμαρίων πουπεριεί- 15 χε 86% κοκαΐνη. Τα ναρκωτικά ήταν τοποθετημένα σε αυγοεώή αντικείμενα και οι εφεσείοντες είχαν καταπιεί μέρος από αυτά στην προσπάθαά τους να τα αποκρύψουν από την Αστυνομία. Έδωσαν θεληματικές καταθέσας στις οποίες ανέφεραν ότι τα ναρκωτικά τους δόθηκανστον Λίβανο για νατα μεταφέρουν στην 20 Γερμανία έναντι αμοιβής 5,000 Γερμανικών Μάρκων. Εφεσίβαλαν τις ποινές τους σαν έκδηλα υπερβολικές. Ο συνήγορος του πρώτου εφεσείοντα υπέβαλε ότι υπήρχαν λόγοι για διαφοροποίη ση της ποινής ενόψη της διαφοράς ηλικίας, την διαφορά στην έκταση συμμετοχής στο αδίκημα,την κατάσταση της υγείας του 25 πρώτουεφεσείοντακαιτηνομολογίατουπουβοήθησετηναστυνο μία. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετις εφέσεις και αποφάνθηκε ότι: 434 2Α.Α.Δ. 5 Mansour&other ν Δημοκρατίας
- ΤαΔικαστήρια της Κύπρου,πρέπει μετον τρόπο πουαντι μετωπίζουν τα αδικήματακατοχής και εμπορίας ναρκωτικών, να δείξουν ότι συμμετέχουν αποφασιστικά στην παγκόσμια εκστρα τεία για την καταπολέμηση τηςμάστιγας των ναρκωτικών και να καταστήσουν σαφές ότιηΚύπρος δεν μπορεί ναείναι ένας εύκο λος διαμετακομιστικόςσταθμός.
- Παρόλο πουοιπροσωπικές συνθήκες σευποθέσεις ναρκω τικών δενμπορούν να παραγνωρισθούν είναι μόνο περιθωριακοί παράγοντεςμεπολύ μικρή βαρύτητα. JQ 15
- Ηδυσχερής θέσητηςοικογένειας λόγω τηςεγκληματικής διαγωγήςτουκατηγορουμένου δενδικαιολογεί επέμβασητουΑνω τάτουΔικαστηρίου στηνποινή.
- Ταγεγονότα τηςυπόθεσης δεν δικαιολογούν διαφοροποίη ση μεταξύ των δύοκατηγορουμένων ενόψη τηςκοινής ευθύνηςκαι σε περιπτώσεις όπως η παρούσα που κατηγορούμενοι εμφανίζο νται νααποτελούν κίνδυνογιατηνκοινωνία.
- Ορθά το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής τη μεγάλη συχνότητα διάπραξηςεκ μέρους αλλοδαπών αδικημάτωναυτούτουτύπου. 2Q ' Οιεφέσεις απορρίπτονται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Kablawiκαι Άλλοι νΔημοκρατίας
(1990)2Α.Α.Δ. 494; Malah νΔημοκρατίας,
(1990)2ΑΛΛ. 520; Aboujaoude νΔημοκρατίας
(1990)2ΑΛΛ. 517; 25 Habib νΔημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 12; Hijazi νΔημοκρατίας
(1991)2 Α.ΑΛ.99; Sultan νTheRepublic
(1983)2 C.L.R. 121; Khalife νThePolice
(1987)2 C.LJi. 161; Landau νΔημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ.178; 30 Chanine νTheRepublic
(1987)2C.LJi. 183; Κανάρηςκαι Αλλοι νΤηςΔημοκρατίας
(1990)2ΑΛΛ. 18; Τσίκου ν ΤηςΔημοκρατίας
(1989)2ΑΛΛ. 305; Braidi νTheRepublic
(1985)2 C.LJi. 137; 435 Mansour&otherνΔημοκρατίας
(1991)Attorney -General of the Republic νMavrokcfalos
(1966)2 C.LJi. 93; Τσουλόφτας νΔημοκρατίας
(1990)2ΑΛΛ. 391. ΈφεσηεναντίονΠοινής. Εφέσεις εναντίον τηςποινής απότονAntonio Mahjat 5 Mansour και άλλο οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 20 Μαΐου, 1991 από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας (Αριθ μός Ποινικής Υπόθεσης 1688/91) σεδύοκατηγορίες κατο χής ελεγχόμενου φαρμάκουκατάπαράβασητων άρθρων 2, 3,6
(1)
(2),30και31,τουΠερίΝαρκωτικώνΦαρμάκων ^Q και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, 1977 (Νόμος29/77) και σε δύο κατηγορίες κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου προς το σκοπό όπωςτοπρομηθεύσουν σεάλλο πρόσωπο κατά παράβαση τωνάρθρων2, 3,6
(1)
(3),30και 31 του πιο πάνω Νόμουκαικαταδικάστηκαν απόΚαλλή,Π.Ε.Δ.,Σ. 15 Νικολαΐδη, Α.Ε.Δ. και Α.Πασχαλίδη, Ε.Δ.σεσυντρέχου σες ποινές φυλάκισης 7 ετών και 5 ετών στην 2ηκαι4η κατηγορία χωρίς ναεπιβληθεί ποινήστις άλλες δύοκατη γορίες. Ε.Χειμώνας, γιατονεφεσείοντα
- 20 Ι.Μανρονικόλας,γιατονεφεσείοντα
- A.M. Αγγελίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρα τίας, γιατηνεφεσίβλητη. Α.ΛΟΙΖΟΥ,Πρ. ανέγνωσε την απόφαση τουΔικαστη ρίου. Οιδύο εφεσείοντες είναι Λιβάνιοι. Οπρώτος είναι 25 άγαμοςηλικίας21 ετώνκαιοδεύτερος46ετώννυμφευμέ νος μεέξι ανήλικα παιδιά. Και οιδύο έχουνπαραδεχθεί ενοχή ενώπιοντου Κακουργιοδικείου Λάρνακαςστις τέσσερειςπιοκάτωκατηγορίες.
(1)Κατοχήελεγχόμενουφάρμακουτάξης"Α"τουΜέ- 30 ρους 1τουΠρώτουΠίνακα,κατάπαράβαση τωνάρθρων 2, 3,6
(1)
(2), 30και 31του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου29του 1977όπωςτρο436 2 ΑΛΛ. Mansour& otherνΔημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. ποποιήθηκεμετοΝόμο67του 1983. 5
(2)Κατοχήελεγχόμενουφαρμάκου τάξης "Α" τουΜέ ρους 1 του Πρώτου Πίνακαπρος το σκοπό όπωςπρομη θεύσουν τούτοσ' έτεροπρόσωπο,κατάπαράβαση τωνάρθρων 2, 3, 6
(1)
(3), 30 και 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου29 του 1977 όπωςτροποποιήθηκε μετοΝόμο67του 1983.
(3)Κατοχήελεγχόμενουφαρμάκου τάξης "Α" τουΜέ ρους 1του Πρώτου Πίνακα,κατάπαράβασητωνάρθρων 10 2, 3, 6
(1)
(2), 30 και 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29 του 1977 όπως τρο ποποιήθηκεμετοΝόμο67του 1983.
(4)Κατοχή ελεγχόμενουφαρμάκουτάξης "Α" του Μέ ρους 1 του Πρώτου Πίνακαπρος το σκοπό όπωςπρομη15 θεύσουν τούτοσ' έτεροπρόσωπο,κατάπαράβαση των άρ θρων 2, 3, 6
(1)
(3), 30 και 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου29 του 1977 όπωςτροποποιήθηκε μετοΝόμο67του 1983. Το ελεγχόμενο φάρμακο,αντικείμενο της πρώτης και 20 δεύτερης κατηγορίας, ήταν 695.20γραμμάρια σκευάσμα τος περιέχοντος 56% διαμορφίνη γνωστή ως ηρωίνη και στην τρίτη καιτέταρτηκατηγορία 11.1 γραμμάριασκευά σματοςπεριέχοντος 86%κοκαΐνη. Το Κακουργιοδικείο αφού άκουσε τα γεγονότα της 25 υπόθεσης και το τι είχαν να θέσουν ενώπιον του οι εφε σείοντες και αφούανάλυσε προσεκτικά τις διάφορεςαυ θεντίες, τον τρόπο εκτίμησης του κάθε στοιχείου και τη βαρύτητα που θα έπρεπε να δώσει στο καθένα απ*αυτά, επέβαλε και στους δύο εφεσείοντες συντρέχουσες ποινές 30 φυλάκισης επτά ετών στη δεύτερη κατηγορία και πέντε ετών στηντέταρτηκατηγορία Στηνπρώτηκαιτρίτηκατη γορία δεν επέβαλε ποινή γιατί όπως ανέφερε όλα τασυ στατικάστοιχεία των δύοαυτώνκατηγοριών περιέχονται στις κατηγορίεςγιατιςοποίεςεπεβλήθηηποινή. 437 Α. Λοΐζου, Π. Mansour& otherνΔημοκρατίας
(1991)Ταγεγονότα της υπόθεσης είναι απλά.Οι δύο εφεσείο ντες έφθασανστην Κύπροστις 22 Ιανουαρίου, 1991, αερο πορικώς.Ζήτησανάδειαγιαπροσωρινήδιαμονήμιακαιο προορισμός τους ήτανη Γερμανία.Επειδήοδεύτεροςεφεσείων ήταν στον κατάλογο των απαγορευμένων προσώ- 5 πωντέθηκανκαιοι δύοκάτωαπόπαρακολούθησηαπότο Τμήμα Ναρκωτικών της Αστυνομίας. Στις21Ιανουαρίου, 1991, αστυνομικοί εφοδιασμένοι με δικαστικό ένταλμα επισκέφθηκαν τοξενοδοχείο πουδιέμεναν οιδύο εφεσείο ντες με σκοπό τη διεξαγωγή έρευνας. Όταν ο δεύτερος ίο εφεσείων αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για αστυνομικούς προσπάθησε να κλείσει την πόρτα του δωματίου τους αλλά δεν το κατόρθωσε. Όταν μπήκανμέσα οι αστυνομι κοί πρόσεξαν ένα μπουκάλι με μαρμελάδα πάνω σε ένα τραπέζι. Ο πρώτος εφεσείων κρατούσε ένα αυγοειδές ^ αντικείμενο χρώματος μπλε καιτοέρριξε μέσα στομπου κάλι. Δίπλα του υπήρχε μια τσάντα μέσα στην οποία η αστυνομία βρήκε21 παρόμοιααυγοειδήαντικείμενα.Στην συνέχεια, η αστυνομία βρήκε ακόμα οκτώ αυγοειδήαντι κείμενα μέσα στο αποχωρητήριο και ένα μέσα στο νιπτή- 20 ρα. Τα παρέλαβε όλα μαζί με το μπουκάλι της μαρμελά δας. Μετά την έρευνα ο πρώτος εφεσείων έδωσε με νοήματα στην αστυνομία νααντιληφθεί ότι είχεκαταπιεί 23 αυγοειδή αντικείμενα. Και οι δύοοδηγήθηκανστοΝο σοκομείο και μετά από ακτινογραφία διαπιστώθηκε ότι 25 υπήρχαν έξι αυγοειδή αντικείμενα μέσα στην κοιλιά του δεύτερου εφεσείοντα και 12στην κοιλιά του πρώτουεφε σείοντα. Σεμεταγενέστερο στάδιοαπέβαλαν τααντικείμε ναταοποίαπαρέλαβεη αστυνομίαωςτεκμήρια. Όλα τα τεκμήρια στάληκαν στο Κυβερνητικό Χημείο 30 καιδιαπιστώθηκε ότιεπρόκειτο γιαταελεγχόμενα φάρμα καταοποίααναφέρονταιστιςκατηγορίες. Οι δύο εφεσείοντες έδωσαν θεληματικές καταθέσεις στην αστυνομία μέσα στις οποίες αναφέρουνότι τουςδό θηκαν τα ναρκωτικά στο Λίβανο για να τα μεταφέρουν 35 στη Γερμανία έναντι αμοιβής5,000Γερμανικών Μάρκων. Παρουσιάστηκε επίσης έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τέθηκαν όλες OLπροσωπικές συνθήκες των δύο εφε438 2Α.Α.Δ. Mansour &other νΔημοκρατίας Α.Αοΐζον,Π. σειόντων ενώπιοντουΚακουργιοδικείου. Αναφορικά μετηνκατοχήναρκωτικώνκαι μάλιστα μ>; σκοπό εμπορίας έχει τονιστεί σε σειρά αποφάσεων ότι είναι καθήκον των Δικαστηρίων ναπατάξουν αμείλικτα 5 ταεγκλήματα τουτύπουαυτούκαιναεπιβάλλουναυστη ρές αποτρεπτικέςκαιγιαάλλους ποινές μεστόχοτηνεξά λειψη τουκοινωνικού αυτού κακού όχι μόνο χάριντης προστασίαςτων κατοίκωντης Κύπρουαλλά καιτωνκα τοίκων άλλων χωρών μιακαιταεγκλήματα αυτά έχουν 10 διεθνείς προεκτάσεις. ΤαΔικαστήρια της Κύπρου, λέχθη κε, πρέπει μετοντρόπο αντιμετώπισης τους ναδείξουν ότι συμμετέχουναποφασιστικάστην εκστρατείαπουπαγ κόσμια διεξάγεται στην καταπολέμηση τηςμάστιγας των ναρκωτικών καιτης εμπορίαςτουςπουαποτελεί έγκλημα 15 εναντίον τηςανθρωπότηταςκαι νακαταστεί σαφές ότι η χώρααυτή δενμπορεί ναείναι έναςεύκολος διαμετακομι στικός σταθμός (Khaled Kablawi και Αλλοι ν. Της Δήμοκρατίας,
(1990)2 Α.Α.Δ. 494, Malahν. Δημοκρατίας,
(1990)2Α.Α.Δ. 520,καισεάλλες,Aboujaoudeν. Δημοκρα20 τίας,
(1990)2Α.Α.Δ.517, Habib ν.Δημοκρατίας,
(1991)2 Α.Α.Δ. 12, Hijazi ν. Δημοκρατίας,
(1991)2 Α.Α.Δ. 99, Sultan v. The Republic
(1983)2 C.L.R. 121,καιKhalife v. ThePolice
(1987)2C.L.R. 161.) ΑσφαλώςβέβαιαταΔικαστήρια πρέπει ναλαμβάνουν 25 υπόψητιςπροσωπικέςσυνθήκεςενόςκατηγορούμενουκαι τα άλλα στοιχεία που έχουν καθιερωθεί ωςελαφρυντικά στην επιμέτρησητηςποινής.Γιατοθέμαόμωςτηςβαρύτη ταςπουπρέπειναδοθείστιςπροσωπικέςπεριστάσειςτων κατηγορούμενων σετέτοιεςυποθέσεις αναφοράμπορείνα 30 Υίνει οτις υποθέσεις Marco ν. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 188 καιSultan ν.Δημοκρατίας
(1983)2Α.Α.Δ.121 στις οποίεςνομολογήθηκεη αρχή ότι σεπεριπτώσεις ναρ κωτικών παρόλο πουοι προσωπικές συνθήκες δενμπο ρούν ναπαραγνωρισθούνείναι μόνοπεριθωριακοίπαρά35 Υοντεςμεπολύ μικρήβαρύτητα. (Landau ν. Δημοκρατίας,
(1991)2ΑΑ.Δ. σελ. 178. Όσοδεγιατον καλόχαρακτήρα ενός κατηγορούμενου και τη βαρύτητα που μπορεί να δοθεί σ' αυτόν πάλιν έχει τονισθεί ότι το στοιχείο αυτό 439 Α. Αοΐζου, Π. Mansour&other νΔημοκρυτ^
(1991)είναι επίσης πολύ μικρής σημασίαςγ·ΎΓίοι έμποροιναρ κωτικών συνήθως αναζητούνμεταφτ^ρίςκαλού χαρακτή ρακαι πρόσωπατα οποίαδυνατόν,λόγω φύλου,ηλικίας ή ασθένειαςναπροκαλούντησυμπάθειατουΔικαστηρίου 5 (Landauπιοπάνω.) Επίσης το θέματων επιπτώσεων που μπορεί ναέχειη ποινήστηνοικογένεια ενός μεταφορέαναρκωτικώνεξετά στηκε στην υπόθεση Chanine v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 183, 187, στην οποίατο Ανώτατο Δικαστήριο είπε ότι ανεξάρτητα από τα αισθήματασυμπάθειας τα οποία 10 το δικαστήριο μπορεί να έχει για τη δυσχερή θέσηστην οποία θα βρεθεί η οικογένεια ενός κατηγορούμενου, τα αθώαθύματατηςδικήςτουεγκληματικής διαγωγής,τοΔι καστήριο δεν μπορούσε ναεπέμβει στην ποινή. Ηθλιβερή αλήθεια,είπε,είναιότι τααθώα μέλη τηςοικογένειας ενός 15 κατηγορούμενου αναπόφευκταπληρώνουν το τίμημαγια ταεγκλήματαπουδιαπράττονται απόεκείνους που κανο νικά έπρεπεναήτανοι υποστηρικτές τους.Ο ευπαίδευτος συνήγορος του πρώτου εφεσείοντα υπέβαλε ότι θαμπο ρούσεναείχεγίνει κάποια διαφοροποίησηενόψειτουγε- 20 γονότος ότι υπάρχειδιαφοράηλικίας, διαφοράστηνέκτα ση της συμμετοχής του στο αδίκημα,ότι με την ομολογία του βοήθησε την αστυνομία όπως επίσης και στην κατά σταση της υγείας του που προέρχεται απότραυματισμό 25 στοκρανίοαπόπτώσητο 1983. Δε νομίζουμε ότι ταγεγονότα της υπόθεσηςδικαιολο γούν διαφοροποίηση μεταξύ των δύο κατηγορούμενων είτελόγω ηλικίαςείτεάλλωνπροσωπικώνκαιοικογενεια κών περιστάσεων. Αναμφίβολα,καιοι δύοευθύνονταιτο ίδιογιατηδιάπραξητωνσοβαρώναυτώναδικημάτωνκαι 30 στις περιπτώσεις που κατηγορούμενοι εμφανίζονται ν' αποτελούν κίνδυνο για την κοινωνία όπως επίσης και στις περιπτώσεις διάπραξηςσοβαρών αδικημάτων,τα πε ριθώρια για εξατομίκευση της ποινής είναι πολύ μικρά γιατί μια τέτοια εξατομίκευση δεν πρέπει να οδηγεί σε 35 εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του Νόμου (Κα νάρηςκαι Άλλοι ν. ΤηςΔημοκρατίας,
(1990)2Α.Α.Δ.18, και Τσίκονν. ΤηςΔημοκρατίας,
(1989)2Α.Α.Δ. 305. Ως 440 2Α.Α.Δ. 5 Mansour&other νΔημοκρατίας Α. Λοΐζον,Π. προς δε τηβαρύτηταπουπρέπει ναδοθεί στην ομολογία των κατηγορούμενων ασφαλώς δεν μπορεί ναπαραβλε φθείτογεγονόςότι συνελήφθηκαν επ'αυτοφόρωκαι επο μένως πολύλίγηβαρύτηταμπορεί ναέχειτο γεγονόςτης ομολογίαςτους(Braidiv. TheRepublic
(1985)2CL.R. 137 στη σελ. 140. Εν πάσηπεριπτώσει, στην περίπτωσηαυτή τα γεγονότα δεν δικαιολογούσαν οποιαδήποτε διαφορο ποίηση. Από μέρους του δεύτερου εφεσείοντα μας ζητήθηκε 10 απότο δικηγόρο του ναεξετάσουμετηδυνατότηταμείω σης της ποινής του ενόψει των προσωπικών και οικογε νειακών του περιστάσεων. Έχουμε ήδη αναφερθεί στο θέμααυτόκαιτοπώς το έχειαντιμετωπίσει η Νομολογία μαςκαιδενυπάρχουνπεριθώριαπεραιτέρω επιείκειας. Τέλος, ορθά το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη στην επιμέτρηση της ποινήςτημεγάλησυχνότητα μετην οποία διαπράττονται αυτούτου τύπουτααδικήματα απόαλλο δαπούς.Γιατοζήτηματούτοτηςσυχνότηταςένα δικαστή ριο μπορεί να λάβεί δικαστικήγνώσηέχοντας υπόψητον 20 αριθμότων υποθέσεων πουπαρουσιάζονταιγιαεκδίκαση ενώπιον του (Attorney-General of the Republic v. Mavrokefalos
(1966)2 C.L.R.93), όπως και έπραξελέγοντας:15 25 30 "Παρατηρούμε, συναφώς, ότι στην παρούσα σύνοδο του Κακουργιοδικείουβρίσκονται μπροστά μαςγια εκ δίκαση10παρόμοιεςυποθέσειςστιςοποίες κατηγορού νται 17 άτομα από τα οποία τα 15 είναι αλλοδαποί. Προβάλλει,επομένως,επιτακτική η ανάγκηγιατηνεπι βολή αποτρεπτικής ποινής γιατί τέτοια ποινή μπορεί xat πρέπει να επιβάλλεται για αδικήματαπου παρου σιάζουν έξαρση και συχνότητα όπως - ευρίσκουμε είναι ηπερίπτωσηστην κρινόμενηυπόθεση (Βλ. Τσονλόφτας ν. ΔημοκρατίαςΠοινική Έφεση5331/30.7.90). Έχοντας υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος, τον 35 καλά οργανωμένο τρόποκαι το σύστημα μεταφοράς των ναρκωτικών, τοείδοςτωνναρκωτικώνπουανάγεταιστην 441 Α. Αοΐζου,Π. Mansour &other νΔημοκρατίας
(1991)κατηγορία των σκληρών, τα ολέθρια αποτελέσματα τα οποία η εμπορία ναρκωτικών έχει στην κοινωνία, όπως επίσηςκαιτογεγονός ότιη ανωτάτη ποινήπου προβλέπε ται από το Νόμο είναι δεκατέσσερα χρόνια φυλάκιση, πράγμαπουδείχνει τησοβαρότηταπουοΝομοθέτης απο- 5 δίδει στα εγκλήματα του είδους αυτού,βρίσκουμε ότι δεν υπάρχουν στην έφεση αυτήλόγοι για να κρίνουμε ότι οι επιβληθείσες ποινές ήταν έκδηλα υπερβολικές ή ότι δεν λήφθηκανυπόψηγεγονότα που έπρεπε να είχαν ληφθεί ή τοαντίθετο,ήότι οι ποινέςπουεπιβλήθηκανήταννομικά 10 εσφαλμένες. Για όλους τους πιο πάνωλόγους οι εφέσεις απορρί πτονται. Εφέσειςαπορρίπτονται. 442