(1991)26Ιουλίου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ. Πρ.. ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ.Δ/στές] ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΑΓΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινικές Εφέσεις Αρ. 5458&5459). Ποινή— Χρήση μηχανοκινήτου οχήματοςχο)ρίςασφαλιστικό έγγρα φο υπέρ τρίτον κατά παράβαση των άρθρων 2,3
(1)
(2)τον Περί μηχανοκινήτων Οχημάτων(Ασφάλεια νπέρ Τρίτον) Νόμον, Κεφ. 333,και των Νόμων 7/60και 158/87 — Αποστέρησηδικαιώματος κατοχής αδείας οδηγού για 12μήνες και επιβολή προστίμου £
- — Κρίθηκε υπερβολική ενόψητης καλόπιστης και εύλογης πεποί- 5 θησηςτης εφεσείονσας ότι καλνπτόταν από το ασφαλιστήριο έγ γραφο καθώς και της κάλυψης των ζημιών νπό της ασφαλιστικής εταιρείας και μειώθηκε σε2μήνες. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα άρθρο 12.3 — Η τιμωρία δεν πρέ πει να είναι δυσανάλογηπρος το αδίκημα. 10 ΗκατηγορούμενηοδηγώνταςτοαυτοκίνητοJN854 στη Λευκω σίαενεπλάκη σε δυστύχημα. Το ασφαλιστήριο έγγραφοδενκάλυ πτε λόγω της μεταβίβασης πριν 20 μέρες του εν λόγω οχήματος στο σύζυγο τηςχωρίς νααλλαχθεί ηασφάλεια. ΟπρωτόδικοςΔι- 15 καστής θεώρησε ότι δεν αποδείχθηκεοποιοσδήποτε ειδικός λόγος για να μη στερήσει την κατηγορούμενη να κατέχει άδειαοδηγού λόγω τουότι δεν δόθηκεμαρτυρίαπροςτον σκοπόαυτό. Επιπρό σθετατης επέβαλε ποινήπροστίμου ΛΚ.80.-. Η έφεση εστρέφετο εναντίον του μέρους τηςαπόφασηςπουαφορούσετηνστέρησητης άδειαςγια 12 μήνες. Το Ανώτατο Δικαστήριο επιτρέπονταςμερικώς τηνέφεση απο φάνθηκεότι:
- Δεν παρίστατοανάγκηναδοθεί μαρτυρίαγια "ειδικούς λό γους" ενόψη του γεγονότος ότι οι συνθήκες διάπραξηςτου αδική- «« ματοςαποτελούσανκοινόέδαφος.
- Ηύπαρξηκαλόπιστης πεποίθησηςυπότηςκατηγορουμένης για την ύπαρξηασφαλιστικής κάλυψης, έστω και χωρίς τηνδέου σα έρευνα,έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψηως σχετικόςπαράγοντας 448 2 0 2Α.Α.Λ. Παναγίδου κ.α.ν. Αστυνομίας από τοΔικαστήριοόταναποφάσιζετηνστέρησητης αδείας. Υπό τις περιστάσεις η στέρηση της άδειας οδήγησης για 12 μήνεςκρίνεταισανυπερβολικήκαιμειώνεται σε2 μήνες. c Η έφεση του 2ου κατηγορούμενου/εφεσείοντα εγκαταλείφθηκε και απορρίφθηκε. Η έφεσηεπιτρέπεται μερικώς. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Κνριακίδης ν Αστυνομίας
(1963)1 Α.Α.Δ. 80; Μιλτιάδης νΑστυνομίας
(1970)2Α.Α.Δ. 81. 10 Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής απότην Μαρία Παναγίδου και άλλου οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 9 Μαΐου. 1991 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποι νικής Υπόθεσης 3322/91)στην κατηγορία χρήσης μηχανο15 κινητού οχήματος χωρίς ασφαλιστικό έγγραφο υπέρ τρί του κατά παράβαση των άρθρων 2, 3
(1)
(2)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Αψσλαα Υπέρ Τοίνο^ Νόμου, Κεφ. 333 καικαταδικάστηκα απότον Μαυρονιχί• λα,Προσ. Ε.Λ. σε πρόστιμο £80.-και τουαποστερήί '.HI- • ^ 20 δικαίωμανακατέχει άδειαοδηγού για 12 μήνες. Α. Δανός, για τον Εφεαείοντα. Α. Χρι,οιοφόρον,Δικηγόρος της ΛημοχρατίΟΓ. γα: την Εφεσίβλητη. Α. ΑΟΙΖΟΥ,Π.:Την απόφασηθαδώσει οΑρπμρς. Δ. 25 ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.: Ηπαρούσα έφεση στρέφεται μόνο ενα ντίον του μέρους εκείνου της ποινής που συνίσταται σιη στέρηση άδειας οδηγήσεως της εφεσείουσας για 12 μήνες, για το αδίκημα της χρήσης μηχανοκίνητοι; οχήματος χωρίς ασφαλιστήριο έγγραφο υπέρ τρίτου, κατά παράβα30 ση των άρθρων 2 και 3
(1)
(2)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια Υπέρ Τρίτου) Νόμου, Κεφ.333 και 449 Αρτεμης, Δ. Παναγιωτίόου κ.α.ν. Αστυνομίας
(1991)τωνΝόμων 7/60 και 158/87.Η έφεση του2ουκατηγορούμενου/εφεσείοντα εγκαταλείφθηκεκαιαπορρίφθηκε. Στις 20.4.90,ηκατηγορούμενη, οδηγώντας το αυτοκί νητοJN854 στηΛευκωσία, ενεπλάκησεατύχημακαικατά τηδιερεύνηση τουπροέκυψεότι δεντηνκάλυπτετοασφα- 5 λιστήριο έγγραφο.Όπωςεξετέθησαν ταγεγονότα απότην Κατηγορούσα Αρχή το εν λόγω όχημαανήκε αρχικάστην κατηγορούμενη, αλλά περίπου 20 μέρες πριν τοατύχημα είχε γίνει αλλαγή ιδιοκτησίας μέσω τραπέζης και τούτο μεταβιβάστηκε στο όνομα του συζύγου της (που ήταν ο 10 2ος κατηγορούμενος στην υπόθεση),χωρίς νααλλαχθεί η ασφάλεια,μεαποτέλεσμα ναμηντηνκαλύπτει.Η θέσητης εφεσείουσας ήτανότιείχετηνεντύπωσηότιυπήρχεασφα λιστικήκάλυψη τόσο για την ίδιαόσο και γιατο σύζυγο της, όπως υπήρχε και πριν την αλλαγή στην ιδιοκτησία. 15 Όπως τόνισε ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσείουσας, προκύπτει, έτσι, ότι το αδίκημα είναι μόνο τυπικό,γεγο νός πουαναγνώρισε καιηασφαλιστική εταιρεία, η οποία κάλυψετιςζημιές.ΟπρωτόδικοςΔικαστής στηναπόφαση του θεώρησε ότι δεν αποδείχθηκε οποιοσδήποτε ειδικός 20 λόγοςγια να μηστερήσειτηνκατηγορούμενη τουδικαιώ ματος να κατέχει άδεια οδηγού, γιατί καμμιά μαρτυρία δενδόθηκεενώπιον τουγιατοσκοπόαυτό.Αναφορικά με τοσημείο αυτόείμαστε τηςγνώμης ότι, ενόψειτουγεγο νότος ότι οι συνθήκες διαπράξεωςτουαδικήματοςαποτε- 25 λούσανκοινό έδαφος,όπωςαναφέραμεπιόπάνω,δενπα ρίστατο ηανάγκηναδοθεί οποιαδήποτεμαρτυρίαγιανα τεθούν ενώπιον του Δικαστή για να τις λάβει υπόψη ως "ειδικούς λόγους". Μιάαπότις αρχέςπουπροκύπτειαπόσειράαποφάσε- 30 ων του Ανώτατου Δικαστηρίου μετά το 1960 είναι ότι, έχοντας υπόψη το άρθρο 12.3 του Συντάγματος, αποστέ ρησητης άδειαςδεν πρέπει ναδιατάσσεται εανκάτω από τοφωςτωνγεγονότων καιτωνπεριστάσεων τουαδικήμα τοςκαθώςκαιεκείνων τουκατηγορούμενου θασυνιστού- ^ σετιμωρίαδυσανάλογη μετοαδίκημα.Η ορθήάποψη σή μερα είναι πως, το ότι ο κατηγορούμενος καλόπιστα πιστεύει στην ύπαρξη ασφαλιστικής κάλυψης, έστω και 450 2ΑΛΛ. Παναγίδου χ.α.ν.Αστυνομίας Αρτεμης, Δ. χωρίς να κάμει τη δέουσα έρευνα, πρέπει εν πάση περι πτώσει να λαμβάνεται,υπόψη ως σχετικός παράγοντας όταν το Δικαστήριο αποφασίζει το θέμα της στέρησης της άδειας. Έτσι, στην υπόθεση Κύπρος Αντωνίου Κυριακί5 δης ν.Αστυνομία
(1963)1 Α.Α.Δ.80όπουοκατηγορούμε νος είχε την καλόπιστη πεποίθηση ότι ο οδηγός του ήταν κάτοχος άδειας έστω και αν δεν είχε κάμει τις αναγκαίες έρευνες, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την περίοδο στέ ρησης άδειαςαπό6 μήνεςσε 3,ενώ στην υπόθεση Ανδρέας 10 Μίληάδους ν. Αστυνομία
(1970)2 Α.Α.Δ.81,το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την στέρηση άδειαςγια 6 μήνεςκάτω από παρόμοιες περιστάσεις και όπου η άδεια οδήγησης ήταν απαραίτητηγια τον κατηγορούμενο σε σχέση με το επάγγελματου. 15 Κάτω από το φως των πιό πάνω και λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες σαν αποτέλεσμα των οποίων δεν υπήρχεασφαλιστική κάλυψηστην παρούσαπερίπτωση,το γεγονός της ύπαρξης εύλογης και καλόπιστης πεποίθησης από την εφεσείουσα ότι καλυπτόταναπό το ασφαλιστήριο 20 έγγραφο, καθώςκαιτο ότι τελικά ηασφαλιστικήεταιρεία, όπως λέχθηκε καιδεν αμφισβητήθηκε απότην Κατηγορού σα Αρχήκατά την εκδίκαση της υπόθεσης, κάλυψε τιςζη μιές, θεωρούμε ότι ηποινή στέρησης της άδειας οδήγησης για 12 μήνες ήταν υπερβολική και σαν αποτέλεσμα μειώ25 νουμε τηνπερίοδοαυτήσε2 μήνες. Έφεσηεπιτρέπεται μερικώς. 451