(1991)6Σεπτεμβρίου1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ. Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗ Π. ΞΥΔΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Κατηγορούμενοι. (Νομικό Ερώτημα Αρ. 276). Δικαιοδοσίατον Ανωτάτον Δικαστηρίου — 0 περί Απονομής της Δι καιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμος τον 1964 (Νόμος αρ. 33 τον 1964)άρθρο 11
(1)και 3όπως τροποποιήθηκεμε τοΝόμο 109/ 91και άρθρο 9,πον στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Νόμος — Κατά πόσο το τριμελές Δικαστήριο πον καθορίσθηκε με βάση το 5 άρθρο 11
(3)τον Νόμον έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί νομικών ίθϋ)τημάτωνπον παραπέμφθηκαν για γνωμοδότησηστο Ανώτατο Δικαστήριο μεαίτηση τον Γενικού Εισαγγελέα. Σύνταγμα άρθρο 155παρ. Ικαι 2— Δικαιοδοσία Ανωτάτον Δικαστή- ^Q οίον — Ερμηνεία τον άρθρον 155τον Σνντάγματος. ϊίοινιχή Δικονομία — Ο περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμος Κεφ. 155 άρθρο 148(lj — Αίτηση τον Γενικού Εισατ/ελέα για παραπομπή νομικώνερωτημάτων για γνωμάτενση από το Ανώτατο Δικαστή ριο. Λέξεις και Φράσεις — "Και" στο άρθρο 155.1 του Σνντάγματος. 15 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο με ενδιάμεση απόφασητουαπέρριψε μαρτυρίατης κατηγορούσαςαρχήςγια καταστρατήγησητου κανό ναγιαεξ ακοής μαρτυρία. Ο Γενικός Εισαγγελέας -υπέβαλεαίτησηστο Ανώτατο Δικαστή ριο για παραπομπήτου νομικού αυτούθέματοςγιαγνωμοδότηση. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδέχτηκε την αίτηση και καθόρισε το παρόνΔικαστήριο μετριμελή σύνθεση μεβάση τοάρθρο 11
(3)του Νόμουγιαναεπιληφθεί τουθέματος. Ο Γενικός Εισαγγελέας αμφισβήτησε τηδικαιοδοσίατου τριμε λούς Δικαστηρίου ισχυριζόμενος ότι δενυπήρχε θέμαδευτεροβάθ- 25 μιας δικαιοδοσίαςκάτω απότο εδάφιο 3του άρθρου 11 και ειση γήθηκε ότι το θέμα έπρεπε να επιληφθεί η Ολομέλεια του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 11
(1)του Νόμου, εφ* όσον δεν επροσβάλλετο η ορθότητα απόφασης του πρωτόδικου Δικαστήοίον υπό μορφή έφεσης. Σύμφωνα με τα επιχειρήματα του Γένι- 30 456 2Α.Α.Δ. Αστυνομίαν.Ξν&ιά& άλλοι κου Εισαγγελέα τι αποτελεί δευτεροβάθμια δικαιοδοσία βρίσκεται στο άρθρο 155.1 τουΣυντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετην ένστασητου ΓενικούΕι σαγγελέα καιαποφάνθηκεότι: 5
- Το άρθρο 155 του Συντάγματος πρέπει να ερμηνευθεί σαν ενιαίο σύνολο. Η λέξη "και" στο άρθρο 155.1 υποδηλοί ότι το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί νακρίνει καινααποφασίζει μιά επι πρόσθετηκατηγορίαυποθέσεων προςτηδικαιοδοσίατου ωςδευτε ροβάθμιο Δικαστήριο. 10
- Το εδάφιο
(3)του άρθρου 11του Νόμουομιλεί για δευτερο βάθμια δικαιοδοσία η οποία περιλαμβάνει τη δικαιοδοσία που ασκεί το·Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα μετην παρ.2 του άρθρου 155 του Συντάγματος μετις λέξεις "εις δεύτερον βαθμόν καθ' ά θέλειορισθήυπό νόμου",πουστην υπό εξέτασηπερίπτωση είναι το άρθρο 148 του Κεφ. 155, το οποίο δίδει δικαιοδοσία στο Ανώ τατο Δικαστήριο να γνωμοδοτήσει αναφορικά με νομικό ζήτημα που επιφυλάσσεται από χι *ακαστήριο που ασκεί πρωτόδικη ποι νικήδικαιοδοσία. 15 20 3. Η ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στο άρθρο 11
(1)και
(3)του Νόμουσε συνδυασμό μετο άρθρο9 αυτούκαι την παράγραφο 1 του Αρθρου 155 του Συντάγματοςπρέπει ναείναι τέτοια πουνα οδηγεί σε λογικά αποτελέσματα. 4. Ενόψητων πιοπάνωλόγωντοκαθορισθέν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία ναεπιληφθεί τωνεπιφυλαχθέντων ερωτημάτων. Ηένσταση απορρίπτεται. 25 Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Geoxghiades ν TheRepublic
(1966)3 C.L.R. 612. Ένσταση. Ένσταση απότον Γενικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας 30 ότι τοΔικαστήριο δενέχειδικαίωμαναεπιληφθείτωννο μικών ερωτημάτων αυτών,διότι ηδικαιοδοσία να επιλη φθεί, με τριπλή σύνθεση, υποθέσεων δυνάμει τουάρθρου 11
(3)του Νόμου33/64καλύπτει μόνο δευτεροβάθμιαδι καιοδοσίατουΑνωτάτου Δικαστηρίουκαιηυπόθεσηαυτή 35 δενεμπίπτειμέσαστηνέννοιατουόρουδευτεροβάθμιαδι καιοδοσία. Αί. Τριανταφυλλίδης, Γενικός ΕισαγγελέαςτηςΔημο457 Α. Λοΐζου,Π. Αστυνομίαν.ΞνΑιά&άλλοι
(1991)χρατίας, Π.Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημοκρα τίας και Μ. Μαλαχτού-Παμπαλλή, Δικηγόροςτης Δημο κρατίας,γιατηνκατηγορούσααρχή. Α. Ποιητής, γιατονκατηγορούμενο
- Α. Παπαχαραλάμπονς,γιατονκατηγορούμενο
- 5 Χρ. Κιτρομηλίδης,γιατονκατηγορούμενο
- Cur. adv. wit. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π. ανέγνωσε την ενδιάμεση απόφαση τουΔικαστηρίου. Ύστερα απόαίτησητουΓενικούΕισαγ γελέα της Δημοκρατίας κάτω από τις πρόνοιες του άρ- 10 θρου 148
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155,το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας επιφύλαξε για Γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο τα πιο κάτω ερωτήματασχετικά μετηνποινικήυπόθεσηπου εκδίκαζε. "
- Κατά πόσο η β*ενδιάμεση απόφασητου Δικαστη ρίουμετηνοποίαδεναποδέχθηκετηνκατάθεσηωςτεκ μήριο από τον μάρτυρα κατηγορίας 1 Vincent Embacher του εγγράφουημερομηνίας 28.3.90, το οποίο συντάχθηκεκαιυπογράφτηκεαπότον ίδιοείναινομικά ορθή,και
- Κατά πόσο η ενδιάμεση απόφασητου Δικαστηρίου μετηνοποίαδεναποδέχθηκετηνκατάθεσηως τεκμήριο απότον μάρτυρακατηγορίας 1Vincent Embacher των καταστάσεων μηνιαίου προγραμματισμού για πλαίσια λεωφορείων της εταιρείας IVECO-MAGIRUS για τα 25 έτη1978-1979, είναινομικάορθή." Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες έχουν επιφυλα χθεί τα νομικά ερωτήματα είναι οι ακόλουθες: Όταν ο M.K.I. Vincent Embacher Υπεύθυνος Εξαγωγών για χώρες της Ανατολικής Ευρώπης της Γερμανικής Εται- 30 ρείας IVECO-MAGIRUS πουκατασκεύαζεφορτηγά αυτο κίνητα ναιλεωφορεία, παρουσίασεστοΔικαστήριο για να 453 15 20 2 ΑΛΛ. Αστυνομίαν.Ξυδιά&άλλοι Α. Αοΐζου,Π. κατατεθεί σαν τεκμήριο μια επιστολή της πιο πάνωεται ρείας που είχε υπογραφείαπότον ίδιο και απευθυνόταν στην εταιρείαSCANDIA στην Κύπροστην οποίαπεριέχο νταιλεπτομέρειες αναφορικάμεδιάφοραοχήματα, ηΥπε5 ράσπιση έφερε ένσταση στην παρουσίαση της πιο πάνω επιστολής και ισχυρίστηκε ότι η επιστολή δεν μπορούσε ναγίνει αποδεκτήγιατίκαταστρατηγούσετονκανόνα της εξ ακοής μαρτυρίας.ΤοΔικαστήριο με ενδιάμεσηαπόφα σηπουεξέδωσεαμέσωςδεναποδέχθηκε τηνκατάθεση του 10 εγγράφουκαιεξέδωσεαργότεραμιαπλήρως αιτιολογημέ νηαπόφαση.Μετάτημη αποδοχήτηςεπιστολής ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο για τηνπα ραπομπή τωνπιοπάνωαναφερομένωννομικώνερωτημά τωνγιαγνωμάτευσηαπότοΑνώτατο Δικαστήριοσύμφω15 να με το άρθρο 148
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση τουημερομηνίας23/^/91αποδέχθηκετηναίτησητουΓενι κούΕισαγγελέα. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο ανέθεσετηνεκδίκασητωννο20 μικών αυτών ερωτημάτων σύμφωνα με το άρθρο 11
(3), τουπερίΑπονομής τηςΔικαιοσύνης (ΠοικίλαιΔιατάξεις) Νόμου του 1964 (Νόμος Αρ. 33 του 1964), όπως τροπο ποιήθηκε,- πουστησυνέχεια θααναφέρεταιωςοΝόμος, καιόρισετην εκδίκασητων ΝομικώναυτώνΕρωτημάτων 25 απότοπαρόνΔικαστήριο μετριμελήσύνθεση. Κατάτην έναρξητηςδιαδικασίαςενώπιον μαςοΓενι κόςΕισαγγελέαςυπέβαλεότιτοΔικαστήριοτούτοδενέχει δικαιοδοσία να επιληφθεί των νομικών ερωτημάτων αυτών,διότι ηδικαιοδοσίαναεπιληφθεί, μετριμελήσύν30 θέση, υποθέσεων δυνάμει του άρθρου.11
(3), τουΝόμου, καλύπτει μόνοδευτεροβάθμιαδικαιοδοσίατου Ανωτάτου Δικαστηρίου και ηυπόθεση αυτήδεν εμπίπτει μέσα στην έννοια του όρου δευτεροβάθμιαδικαιοδοσίαπου βρίσκε ταιστηνπιοπάνωνομοθετικήδιάταξη. 35 Είναιχρήσιμοναπαρατεθείολόκληρο τοάρθρο 11 του Νόμου:459 Α. Λοΐζον, Π. Αστυνομία ν.Ξυδιά &άλλοι
(1991)"11.-
(1)Ηδικαιοδοσία, αιαρμοδιότηταιήεξουσίαι άτινας το Δικαστήριον κέκτηται δυνάμει του άρθρου 9, ασκούνται, υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων των εδαφίων
(2)και
(3)και παντός διαδικαστικού κανονι σμού,υπό τηςολομελείαςτουΔικαστηρίου. g
(2)Ηπρωτοβάθμιος δικαιοδοσία δι' ηςπεριβέβληται το Δικαστήριον δυνάμειτου ισχύοντος δικαίουκαιοιαδή ποτε αναθεωρητική δικαιοδοσία, περιλαμβανομένης και της δικαιοδοσίας επί εκδικάσεως προσφυγής γενο μένης κατά πράξεως ήπαραλείψεως οιουδήποτε οργά- 10 νου,αρχής ήπροσώπου ασκούντος εκτελεστικήν ή διοικητικήν λειτουργίαν επί τω λόγω ότι αύτη αντίκειται προς τας διατάξεις του ισχύοντος δικαίου,ήότι εγένετο καθ' υπέρβασιν ή κατάχρησιν εξουσίας, δύναται να ασκηθή, τηρουμένου παντός διαδικαστικού κανόνι- 15 σμού, υπό τίνος Δικαστού ήΔικαστών ως ήθελε το Δι καστήριον αποφασίσει. Νοείται ότι τηρουμένου παντός διαδικαστικού κανονι σμού, χωρεί έφεσις ενώπιον του Δικαστηρίου κατά των ούτω υπό Δικαστού ή Δικαστών εκδιδομένων αποφάσεων.
(3)Η δευτεροβάθμιος δικαιοδοσία δι' ης περιβέβληται το Δικαστήριον ασκείται, τηρουμένου παντόςδιαδικα στικού κανονισμού, υπό τριών τουλάχιστον Δικαστών οριζομένων υπό του Δικαστηρίου. Ούτοι ορίζονται υπό του Δικαστηρίου δια περίοδον τεσσάρων μηνών και εις την αρχήν εκάστης τοιαύτης περιόδου." Χάριν της ολοκλήρωσης της εικόνας θαπρέπει ναπα ρατεθεί εδώ και η επιφύλαξη που έχει προστεθεί στο εδά- 30 φιο
(3)του άρθρου 11 με το άρθρο 2 του τροποποιητικού Νόμου Αρ. 109 του 1991Τ που προβλέπει: "Νοείται ότι η δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Δικα στηρίου δυνάμει της επις-ύλαξης σ τ ο εδάφιο
(7)πίτκεί- 2 2 ΑΛΛ. Αστυνομίαν.Ξυ6ιά&άλλοι Α. Λοΐζον, Π. ται απόπέντε τουλάχιστο Δικαστές πουορίζονταιαπό τοΔικαστήριο." Τοδεάρθρο9(d)τουΝόμουπροβλέπει: "9.ΤοΔικαστήριοκέκτηται5 (α)την δικαιοδοσίαν και. εξουσίας δι' ων μέχρι τούδε περιβέβληντο ή άτινας ηδύναντο να ενασκήσωσι το Ανωτάτον Συνταγματικόν Δικαστήριον και το Ανωτά τονΔικαστήριον (HighCourt)." Ήταν ηθέσητου Γενικού Εισαγγελέα ότι σύμφωνα με 10 το εδάφιο
(1)του άρθρου 11 του Νόμου,δικαιοδοσίανα επιληφθεί ζητήματοςπου επιφυλάχθηκε για γνωμοδότηση δυνάμει του άρθρου 148 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, έχει η Ολομέλεια του Δικαστηρίου αυτού, γιατί με τη διαδικασία αυτή δεν προσβάλλεται η 15 ορθότητα απόφασηςπρωτόδικου Δικαστηρίου υπόμορφή εφέσεως. Εισηγήθηκε δε ότι εφόσον κάτω από το άρθρο 148δεναπαιτείταιπρωτόδικηαπόφαση,καίτοιηνομολο γία έχει πει ότι είναι επιθυμητό να υπάρχει και ηάποψη του πρωτόδικου Δικαστηρίου, δεν υπάρχει θέμα άσκησης 20 δευτεροβάθμιαςδικαιοδοσίαςκάτωαπότο εδάφιο
(3)του άρθρου 11. Στηνπροκειμένη περίπτωση έτυχε να είχεεκ δοθεί απόφασηκαιναζητηθεί η παραπομπήτων νομικών ερωτημάτων, όμως θαμπορούσε αυτάναείχαν παραπεμ φθείκαιχωρίςτηνέκδοσηπρωτόδικηςαπόφασης. 25 30 Η επιχειρηματολογία του ήτανότι,τοτι είναιδευτερο βάθμια δικαιοδοσία βρίσκεται στο Άρθρο 155.1 τουΣυ ντάγματοςτοοποίο προβλέπει:"Το Ανωτάτον Δικαστήριον είναι το ανωτάτον δευτεροβάθμιον δικαστήριον εν τηΔημοκρατία καικέκτηιαι δικαιοδοσίαν νακρίνη και αποφασίζη κατάταςδιατά ξεις του Συντάγματοςκαι τον δυνάμει τούτου συντασσόμενον διαδικαστικον κανονισμόν επί πάσης εφέσεως κατ' αποφάσεως οιουδήποτε άλλου δικαστηρίου, πλην τουΑνωτάτον Συνταγματι.κο.ύΔικαστηρίου." «-Γ-! Α. ΛοΤζου,Π. Αστυνομία ν.Ξυδιά & άλλοι
(1991)Υπέδειξεεπιπλέοντη διαφοράπουυπάρχειμεταξύ επιφυ λάξεως νομικού ζητήματος κάτω απότο άρθρο 148, και παραπομπής ζητήματος με υπόμνημα (case stated), για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο κάτω απότο άρθρο 149 του Κεφ. 155, που στη δεύτερη περίπτωση 5 στρέφεται κατά της ορθότητας αποφάσεωςΔικαστή που ασκεί συνοπτική ποινική διαδικασία,σε αντίθεση με την πρώτη περίπτωση που δεν είναι απαραίτητη η ύπαρξη απόφασης. Τοάρθρο 148προβλέπει: 10 "148.-
(1)Δικαστήριον ασκούν ποινικήν δικαιοδοσίαν, δύναται, και τη αιτήσει του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας, δέον, καθ'οιονδήποτεστάδιοντης διαδι κασίας,ναεπιφύλαξηδιαγνωμοδότησιν υπότουΑνω τάτου Δικαστηρίου νομικόν ζήτημαεγειρόμενον διαρ- 15 κούσηςτηςδίκηςοιουδήποτεπροσώπου.
(2)Εν πάση τοιαύτη περιπτώσει ο Πρόεδρος τουΚακουργιοδικείου ήο εκδικάζωνδικαστής,αναλόγωςτης περιπτώσεως, ετοιμάζει έκθεσιν του επιφυλαττομένου νομικού ζητήματος μετά των περιστατικών υπό τα 20 οποία τούτο ηγέρθηκαιδιαβιβάζειαντίγραφον ταύτης ειςτον Αρχιπρωτοκολλητήν.
(3)ΤοΑνωτάτον Δικαστήριον εξετάζει και αποφασίζει επί του επιφυλαχθέντος νομικού ζητήματος καιδύνα ται(α) εάν το Δικαστήριον κατεδίκασε τον κατηγορούμενον(ΐ)ναεπικύρωσητηνκαταδίκην (ii)ναακύρωσητηνκαταδίκην, ενηπεριπτώσειοκατή- - 0 γορούμενοςαθωώνεται (in)ναδιάταξηόπωςηαπόφασιςτουΔικαστηρίουακυρωθή και όπως αντ*αυτής,εκδοθή απόφασιςυπό του 462 25 2 ΑΛΛ. Αστυνομίαν.Ξυδιά&άλλοι Α. Λοΐζου,Π, Δικαστηρίου ωςέδειναεξεδίδετο κατάτηνδίκην 5 (β)εάντο Δικαστήριον δεν έχη εκδώσει τηναπόφασιν αυτού,να επαναπέμψηεις αυτότην υπόθεσιν μετάτης γνωμοδοτήσεως του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του επιφυλαχθέντοςνομικούζητήματος." θα πρέπει όμως ναυποδειχθεί εδώ ότι η παράγραφος 2 του Άρθρου 155 του Συντάγματος που η πρώτηπαρά γραφοςτουοποίουπαρατέθηκεενωρίτερα προβλέπει ότι: 10 "Τηρούμενης της τρίτης καιτης τετάρτης παραγράφου τουπαρόντοςάρθρου, τοΑνώτατον Δικαστήριον ασκεί δικαιοδοσίαν ειςπρώτονκαιεις δεύτερον βαθμόν, καθ' ά ορίζεται εν τω Συντάγματιήθέλειορισθήυπόνόμου .'Ασχεταμετησημασία πουθαμπορούσε ναδοθείστην 15 φράση "επί πάσης εφέσεως κατ' αποφάσεως οιουδήποτε άλλου δικαστηρίου" που υπάρχει στην παράγραφο 1του Άρθρου 155καιτηνοποίαεπικαλείταιοΓενικός Εισαγγε λέας προς υποστήριξη του επιχειρήματος τού και ωςκα θορίζουσα τη σημασία που πρέπει να δοθεί στον όρο 20 "ανώτατονδευτεροβάθμιον δικαστήριον", πουπροηγείται αυτής,τοΑνώτατο Δικαστήριο σύμφωνα μετηνπιοπάνω παράγραφο 2 του ιδίου Άρθρου ασκεί δικαιοδοσία σε πρώτοκαιδεύτεροβαθμόκαιδεύτερος βαθμόςδεν μπορεί παράνα είναι η δευτεροβάθμια δικαιοδοσίαπουασκεί το 25 Ανώτατο Δικαστήριο ως το "ανώτατο δευτεροβάθμιο δι καστήριο εντηΔημοκρατία".Είναιδεη δικαιοδοσίααυτή εκείνηπου ορίζεται στο Σύνταγμα "ή θέλει ορισθεί υπό νόμου",όπωςαναφέρεταιστην παράγραφο2του Άρθρου 155. 30 Το Άρθροαυτότου Συντάγματοςπρέπει να ερμηνευ θεί ως ένα ενιαίο σύνολο, η δε εναρκτήρια πρόταση της πρώτης παραγράφου 'Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι το ανώτατον δευτεροβάθμιο δικαστήριο εν τη Δημοκρατία" καλύπτει τηδευτεροβάθμια δικαιοδοσίατου Δικαστηρίου 35 Ά οποία δίδεται σε αυτό από όλες τις παραγράφουςτου Άρθρου αυτού εκτός την πρωτοβάθμια δικαιοδοσία. 463 Α. Λοΐζον, Π. Αστυνομίαν.Ξυύιά&άλλοι
(1991)Τούτο συνάγεται από τη λέξη "και" που προηγείται της προτάσεως "κέκτηταιδικαιοδοσίαννακρίνηκαιαποφασί ζει επί πάσης εφέσεως " ηοποίαλέξη"και" υποδηλεί μιαεπιπρόσθετη κατηγορίαυποθέσεων προςτη δικαι οδοσία του ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο "να κρίνη και 5 αποφασίζη επί πάσης εφέσεως " που βρίσκεται στηνπαράγραφο 1 τουΆρθρουαυτού. Το δε εδάφιο
(3)του άρθρου 11 του Νόμουομιλείγια δευτεροβάθμια δικαιοδοσία "δι' ης περιβέβληται τοΔικα στήριο", και δευτεροβάθμια δικαιοδοσία ασφαλώς περί- 10 λαμβάνει καιτηδικαιοδοσίαπουασκεί τοΑνώτατο Δικα στήριο σύμφωνα με την παράγραφο2 του Άρθρου 155 του Συντάγματος με τις λέξεις "εις δεύτερον βαθμόν καθ'αθέλειορισθή υπόνόμου",πουστην υπόεξέτασηπε ρίπτωση είναι το άρθρο 148 του Κεφ. 155, το οποίο δίδει 15 δικαιοδοσία στο Ανώτατο Δικαστήριο όπως γνωμοδοτή σει σε νομικό ζήτημαπουεπιφυλάσσεται απόΔικαστήριο που ασκείπρωτόδικηποινικήδικαιοδοσία.Το ίδιο βέβαια ισχύει καιγια τις περιπτώσεις παραπομπής ζητήματοςδι' υπομνήματος προς γνωμοδότηση υπό του Ανωτάτου Δι- 20 καστηρίου κάτωαπότο άρθρο 149 του Κεφ. 155. Επίσης το εδάφιο
(1)τουάρθρου 11αναγνωρίζειτηνεξουσίαπου δίδει τοεδάφιο3του ιδίουάρθρουστοΑνώτατο Δικαστή ριο να ασκεί δευτεροβάθμια δικαιοδοσία υπό τριών του λάχιστοΔικαστών διοριζομένων απότοίδιο. 25 Η ερμηνεία η οποία κατά την κρίση μας πρέπει να δοθεί στο άρθρο 11 εδάφια
(1)και
(3)του Νόμουσε συν δυασμό με το άρθρο 9 αυτού και την παράγραφο 1 του Άρθρου 155 του Συντάγματοςκαι δη στις λέξεις "δευτε ροβάθμια δικαιοδοσία επί πάσης φύσεως κατάαποφάσε- 30 ως"πρέπειναείναιτέτοιαπουναοδηγεί σελογικάαποτε λέσματα καιόχι σε παράλογες καταστάσεις. (Georghiades v. TheRepublic
(1966)3 C.L.R.612.) Για όλους τους πιο πάνωλόγους κρίνουμε ότι έχουμε δικαιοδοσία ναεπιληφθούμε των επιφυλαχθέντων ερωτη- 35 μάτωνκαιηένστασηαπορρίπτεται. Ένστασηαπορρίπτεται. 464