(1991)7Οκτωβρίου,1991 [ΠΙΚΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] ΜΑΡΚΟΣΣΙΗΜΗΤΡΑΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική έφεσηΑρ.5488). Ποινή — Εξασφάλιση πιστοποιητικού εγγραφή; μηχανοκινήτου οχή ματος με την παροχή ψευδών στοιχείων κατά παράβαση των άρ θρων2 και 15 τον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας ΚινήσεωςΝόμου 86/72 όπως έχει τροποποιηθεί — Αλλοίωση και αντικατάσταση διακριτικών στοιχείων μηχανοκινήτου οχήματος 5 κατά παράβαση των άρθρων2 και 1ΊΑ του ιδίον Νόμον — Φυλά κιση εννέα μηνών στην πρώτη κατηγορία και έξημηνώνστην κάθε μία από τις άλλες κατηγορίες — Σε κατηγορία εξασφάλισης διά ψευδών παραστάσεων πιστοποιητικού εγγραφής κατά παράβαση τον άρθρου 305 τον Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 δεν επεβλήθη 10 ποινή καθότι τα γεγονότα πον τη συνθέτουν είναι ταυτόσημα με ωπά της πρώτης κατηγορίας — Οι ποινές δεν κρίθηκαν σανέκδη λα υπερβολικές. Ποινή — Αρχή της ισότιμηςμεταχείρισης — Αποκλείει την αδικαιολόγητη και αυθαίρετη διαφοροποίηση τηςποινής σεκατηγορούμενους που αντιμετωπίζουν παρόμοιας φύσεως κατηγορίες — Δεν παρεβιάσθη στην παρούσα νπόθεση. ^ Ο εφεσείων εχρησιμοποίησε παράνομα, ανταλλακτικά μεταχει ρισμένου λεωφορείου πουεισήχθηκε απότο εξωτερικό και τατο ποθέτησε σε παληό και εκτός κυκλοφορίας λεωφορείο το οποίο 20 έθεσε σε κυκλοφορίαεξασφαλίζοντας τησχετική άδειαμε την πα ροχήψευδώνστοιχείων στηναρμόδια αρχή. Εφεσίβαλε την επιβληθείσα ποινή σαν έκδηλαυπερβολικήκαι εισηγήθηκε ότι η παράβαση του σχετικού Νόμουήταντυπική και ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εχρησιμοποίησε άνιση μεταχείριση 25 επιβάλλοντας του τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισηςσε αντίθεση μεπροηγούμενεςπαρόμοιες υποθέσεις στις οποίεςεπέβαλεμικρές χρηματικέςποινέςπροστίμου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 30 472 2 AAA. Σιημητράςv.Αστυνομίας 1) Ημησυμμόρφωση με την σχετική νομοθεσία αναφορικάμε τη μηχανική κατάστασηοχημάτων δημόσιας χρήσης, εκτός απότο στοιχείο της εξαπάτησης του δημοσίου που αφ' εαυτής είναι σοβα ρή, δυνατό να έχει ανυπολόγιστες δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλειατων πολιτών. 5 2) Δεν υπάρχουν προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις στις οποίες επεβλήθηκαν διαφορετικές ποινές για παρόμοια αδικήμα τα. 3) Ηαξιολόγηση των γεγονότων και των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντα απότο πρωτόδικο Δικαστήριο ήτανορθή. 10 4) Ηποινή δεν θεωρείται υπό τις συνθήκες σαν έκδηλαυπερ βολική. -. " Ηέφεση απορρίπτεται. Υποθέσειςπον αναφέρθηκαν: 15 Μιχαήλ νΔημοκρατίας
(1990)2Α.Α.Δ. 232; Παναγή νΔημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 115; ϊωάννον νΔημοκρατίας
(1989)2ΑΛΛ. 251. Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςποινήςαπότον ΜάρκοΣιημητρά ο 20 οποίος βρέθηκε ένοχος στις 13 Ιουνίου, 1991 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 10739/91) στην κατηγορία ότι εξασφάλιζε πι στοποιητικό διατης παροχήςψευδών στοιχείων κατά πα ράβασητων άρθρων2και 15τουΝόμου86/72στηνκατη25 γορία ότι εξασφάλισε πιστοποιητικό δια ψευδών παραστάσεων κατάπαράβασητου άρθρου305 τουΠοινι κούΚώδικα,Κεφ. 154καισεδύοκατηγορίες ότιαφαίρεσε ήαντικατέστησε διακριτικά στοιχεία μηχανοκίνητου οχή ματοςκατάπαράβασητωνάρθρων2και 17(α)τουΝόμου 30 86/72 καικαταδικάστηκεαπό τονΑρέστη,Ε.Δ. σεφυλάκι ση9 μηνών στην πρώτηκατηγορίακαιφυλάκιση 6μηνών στην 3ηκαι4ηκατηγορίαχωρίς ναεπιβληθεί ποινήστη2η κατηγορία. Μ. Κυπριανού,γιατον εφεσείοντα. 473 Σιηρηι^άςν.Αστυνομίας
(1991)- Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόροςνης Δημοκρατίας, γιατην εφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οδικαστήςκ.Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων παραπονείται για το 5 ΰψος της εννιάμηνης ποινής φυλάκισηςπουτου επεβλήθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε 4 κατηγο ρίεςπουπαραδέκτηκε.Η πρώτηκατηγορίααφοράσε πα ράβαση των άρθρων 2 και 15 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως ίο έχει τροποποιηθεί, για το ότι εξασφάλισε πιστοποιητικό εγγραφής μηχανοκινήτου οχήματος με την παροχή στις αρμόδιες αρχέςψευδών στοιχείων. Ηδεύτερηκατηγορία, στηνοποίαδεν επεβλήθηποινήγιατίταγεγονότα πουτην συνθέτουν είναι ταυτόσημα με αυτά της πρώτης, αφορά 15 στην εξασφάλιση πιστοποιητικού εγγραφήςτουμηχανοκι νήτουοχήματος μεψευδείς παραστάσεις.Οι κατηγορίες 3 και 4 αναφέρονται σε παρόμοια γεγονότα, ότι δηλαδή ο εφεσείων αλλοίωσε και αντικατέστησε τα διακριτικάση μεία μηχανοκινήτου οχήματος κατά παράβαση των άρ- 20 θρων2και 17Α του ίδιουνόμου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα 9 μήνες φυλάκιση στην πρώτηκατηγορίακαι6 μήνες φυλά κισηστηνκάθεμιααπότιςκατηγορίες3 και
- Στοεφετήριο αναφέρονται τρεις λόγοι, βάσει και των οποίων 25 προβάλλεται ηεπιμέτρηση της ποινής. Ηπρώτηεισήγηση είναι πως το Δικαστήριο θάπρεπενααναβάλειτηνεπιβο λή ποινής στον εφεσείοντα μέχρι της αποπεράτωσης της εκδίκασης της υπόθεσης εναντίον των συγκατηγορουμένων του, ώστε να έχει ενώπιον του όλα τα στοιχεία που 3 0 πιθανό να επηρέαζαν την επιμέτρηση της. Κατάτη διάρ κεια της συζήτησης της υπόθεσης ηθέσηαυτήεγκαταλεί φθηκε,εφόσο οδικηγόροςτουεφεσείοντα εδέχθηπωςηει σήγηση του δεν υποστηριζόταν από τη νομολογία. Το Δικαστήριο δενέχειεκτουνόμουυποχρέωσηνααναβάλει 35 τηνεπιβολή ποινής σε οτνκατηγορούμενο, που παραδέχε ται τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, για μετάτοπέρας 474 2ΑΛΛ. 5 Σιημητράςν. Αστυνομίας Αφτεμίδης,Δ. της δίκης των συγκατηγορουμένων του,εκτός βέβαια της περίπτωσης όπου θα κληθεί ως μάρτυρας κατηγορίας στην δίκη εναντίον των συγκατηγορουμένων του. Κριτής τουκατάλληλου χρόνου επιβολής τηςποινής είναιτοΔικαστήριο, που αξιολογεί πότε χρονικά έχει συμπληρωθεί τοφάσματωνγεγονότων και στοιχείων που είναιαπαραί τηταγιατηνεπιμέτρησητηςποινής. Οι δύοάλλοι λόγοι της έφεσης επιδέχονται σύμπτυξη στην εισήγηση πως η επιβληθείσα ποινή είναι έκδηλα 10 υπερβολική.ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινεπωςτααδι κήματαπου διέπραξεοεφεσείων, ιδιαίτερααυτότηςπρώ της κατηγορίας,ήτανπολύ σοβαρά.Η άποψηαυτή ήταν αντίθετημετην ενώπιον του εισήγησητου δικηγόρουτου εφεσείοντα πως οικατηγορίες αποτελούσαντυπική παρά15 βάση τουΝόμου. Συμφωνούμεμετηνπροσέγγιση τουπρωτόδικου Δικα στηρίου. Οεφεσείων παράνομαεχρησιμοποίησεανταλλα κτικά ενός εισαχθέντος απότην Ολλανδία μεταχειρισμέ νου λεωφορείου τα οποίακαι ετοποθέτησε σε παλιόκαι 20 εκτός κυκλοφορίας λεωφορείο, το οποίο έθεσεστη συνέ χεια σε κυκλοφορία, αφού εξασφάλισε σχετική άδεια με τηνπαροχήψευδώνστοιχείων στην αρμόδιααρχή. Επιση μαίνουμε,συμφωνώντας με τον πρωτόδικο δικαστή, πως τα πιο πάνωγεγονότα καθιστούν τις παραβάσειςουσιώ25 δεις και όχι τυπικές. Ηάριστη μηχανικήκατάσταση οχη μάτων δημόσιαςχρήσης είναι προϋπόθεσηγιατην ασφά λεια του κοινού. Η μη συμμόρφωση επομένως με τη σχετικήνομοθεσία,εκτόςαπό τοστοιχείο τηςεξαπάτησης τουδημοσίουπου αφ' εαυτήςείναισοβαρή,δυνατόναέχει 30 και ανυπολόγιστες δυσμενείς επιπτώσεις στην ασφάλεια τωνπολιτών. Οι πιο πάνωσκέψεις, πουεκφράστηκανκατάτην εξέ τασητης έφεσης, βρήκανσύμφωνο το δικηγόρο τουεφε σείοντα,πουτελικάπεριόρισε την επιχειρηματολογίατου ' 35 πάνωσε έναζήτημαμόνο. Συγκεκριμένα,εισηγήθηκεπως σε προηγούμενες παρόμοιαςφύσεως υποθέσεις ταΔικα στήρια δεν επέβαλανποινήφυλακίσεως αλλά μικρές χρη475 ΑρτεμΙΑης,Δ. Σιημητράςν. Αστυνομίας
(1991)ματικέςποινές προστίμου. Γι*αυτότολόγο,υποστήριξε ο συνήγορος, ηαπότομηκαιδιαφορετικήαντιμετώπιση του εφεσείοντα απότο πρωτόδικοδικαστήριο,προσβάλλει τη νομολογιακή αρχήτης ίσης κατάτο δυνατό μεταχείρισης κατηγορουμένων για παρόμοια αδικήματα. Εγινε δε επί 5 του προκειμένου αναφορά στις υποθέσεις Σταύρος Μι χαήλ κ.α. ν. Δημοκρατίας,
(1990)2 Α.Α.Δ.232,Μιχάλης Παναγήν.Δημοκρατίας,
(1991)2Α.Α.Δ. 115 καιΧρύσαν θου Ιωάννου και άλλου ν.Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 251. Βέβαια οι υποθέσεις αυτές επιλαμβάνονται του ζη- 10 τήματος της ισότιμης μεταχείρισης συγκατηγορουμένων. Διευκρινίζουμε βέβαιαπωςμετηφράση"ισότιμη μεταχεί ριση", εννοείται ότι αποκλείεται ηαδικαιολόγητηκαι αυ θαίρετη διαφοροποίηση της ποινής που επιβάλλεται σε παραβάτεςπουαντιμετωπίζουνπαρόμοιαςφύσηςκατηγο- 15 ρίες.Στηνεξεταζόμενηυπόθεσηετέθημάλλον θέμαομοιό μορφης μεταχείρισης παραβατών παρόμοιαςφύσεωςαδι κημάτων.Αρχήτηνοποίαεπίσης δέχεταιηνομολογία μας ως έκφραση της συνέπειας των δικαστηρίων στις τάσεις που εκδηλώνουν με τις αποφάσειςτων και τις οποίες το 20 κοινό αναμένεταιναπαρακολουθείκαινα εμπιστεύεται. Τηνεισήγηση αυτή,πουεκρίθηπράγματισοβαρή, απο φασίσαμε να εξιχνιάσουμε, δίδοντας χρόνο στο δικηγόρο τουεφεσείοντα ναερευνήσειτοθέμακαιναμαςδείξειαν πράγματιταΔικαστήρια,είτεμεσειρά αποφάσεωντους ή 25 η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθιέρωσε οποιαδήποτε τάσηπου ναδικαιολογεί το παράπονοτου, ότι δηλαδή το πρωτόδικο Δικαστήριο έχει εκτραπεί από την εκπεφρασμένη αυτή τάση αυθαίρετα.Το αποτέλεσμα των ερευνών του κ. Κυπριανού ήταννα μαςπαρουσιάσει 30 μια και μοναδική υπόθεση, που εξεδικάσθη το 1983, και πουαφορούσε εντελώςδιαφορετικήκατηγορίαμεγεγονό τα ήσσονος σημασίας. Η εισήγησητου επομένως αποδείκτηκεανεδαφική. Έχουμε τη γνώμη πως η αξιολόγηση των γεγονότων 35 και των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντα από το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν ορθή, καθώς επίσης και η προσέγγιση του αναφορικάμε τησοβαρότητα των αδικη476 2ΑΛΛ. Σιημητράςν. Αστυνομίας Αρτεμΐόης, Δ. μάτων ταοποίαοκατηγορούμενος παρεδέχθη.Δενέχουμε πεισθεί πως η ποινή που επέβαλε το Δικαστήριο ήταν υπερβολική καιγι' αυτόη έφεσηαπορρίπτεται. Έφεσηαπορρίπτεται. ΑΠ