clr/1991/1991_2_5.pdf

(1)(α) (α) (ι)

(6)(α)και 28 του Περί Πυροβόλων Οπλων Νόμου 38 του 1974 — Άρθρο 20τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ.154. 5 10 15 20 Φόνευση θηράματοςκατά παράβασητωνΆρθρων 28

(2)και 35. 15

(1)(α)

(2)34και 35. 14

(1)(δ)

(2)34και 35 τουΠερί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών Νόμου 39 του 1974 —Άρθρο 20τονΠοινικού Κώδικα Κεφ.

1. Κατοχήπροσφάτως φονευθέντοςθηράματος, κατάπαράβασητωνΆρ~ Ορων 29,34 και 35 του ΠερίΠροστασίας και Αναπτύξεως θηρα­ μάτων και Αγρίων ΠτηνώνΝόμου 39 του 1974 —Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Ποινή — Πρόστιμο ΑΚ100 και στέρησηαδείας κατοχής και χρήσης οποιουδήποτε πυροβόλου όπλου -για περίοδο τριών μηνών στην πρώτη κατηγορία και πρόστιμο ΑΚ20 σε κάθεμιά από τις άλλες κατηγορίες — Προηγούμενη καταδίκη — Προσωπικές συνθήκες τουεφεσίβλητου. Ο Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος. Κεφ. 155 Άρθρο 137

(1)(β) — Εφεση υπό του Γενικού Εισαγγελέα για αναθεώρηση της ποινής σαν υπέρμετρα ανεπαρκούς. Ποινή — Αποτρεπτική ποινή — ΤοΕφετείοδιέταξε απαγόρευση κα­ τοχής ήχρήσης όπλον για περίοδο πέντεχρόνων και δήμευση τον όπλον με το οποίο διαπράχθηκε το αδίκημα — Άρθρο 7

(6)του Νόμου— Επίσης αύξησετοπρόστιμο σεΑ.Κ. 200.-. 25 Μετάαπόέρευνα στο αυτοκίνητο του εφεσίβλητου ανευρέθησαν τρεις φρεσκοσκοτωμένοιλαγοί,μιαπλαστικήσακκσΰλα που 5 Γενικός Εισαγγελέαςν.Νεοφύτου

(1991)ήτανμέσαοι λαγοί,δυοπροβολείς,δυοχαλκάδεςκαιπέντεκενάφυ­ σίγγια που είχαν πυροβοληθεί απότο δίκαννο του εφεσίβλητου. Ο εφεσίβλητος βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχήκαι στις πέντε κατηγορίες που αφορούσαν αδικήματα κατά παράβαση των πιο πάνωΑρθρων του Περί Πυροβόλων 'Οπλων Νόμου,τουΠερί Προ- 5 στασίας και Αναπτύξεως θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών Νόμου και του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154. Οι ποινές πουτουεπιβλήθη­ κανήσανΛΚ100.-πρόστιμο καιστέρηση άδειαςκατοχήςκαι χρήσης οποιουδήποτε πυροβόλου όπλου για περίοδο τριών μηνών στην .. πρώτη κατηγορία και ΛΚ20.- πρόστιμο σε κάθε μιά από τις άλλες ι υ κατηγορίες. Σε έφεσητου Γενικού Εισαγγελέα γιααναθεώρησητης ποινής το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ηποινήήτανυπέρμετραανε­ παρκής ενόψει των περιστατικών της υπόθεσης και της προηγούμε­ νηςκαταδίκηςτου εφεσίβλητου πουλόγω του ότι ήτανεπιεικής δεν 15 τοναπέτρεψε να διάπραξηπαρόμοιοαδίκημα Ηαρμόζουσαποινή θα ήταν η επιβολή της ποινής φυλάκισης που όμως δεν επεβλήθηκε λόγω της παρόδουαρκετού χρόνου από τη διάπραξη τουαδικήμα­ τος και των προσωπικών συνθηκών του εφεσίβλητου. Όμωςηεπι­ βολήποινής αποτρεπτικήςφύσης ενδείκνυτο λόγω τηςσοβαρότητας 20 του αδικήματος. Το πρόστιμο στην πρώτηκατηγορία αυξήθηκε σε ΛΚ200.- και επιπρόσθετα προς οποιαδήποτε άλλη ποινή,ο εφεσί­ βλητος διετάχθη να μηδικαιούται,νακατέχει ήχρησιμοποιεί οποιο­ δήποτεπυροβόλο όπλο γιαπερίοδο πέντεχρόνων. Επίσηςδιετάχθη 25 η δήμευση του όπλου του, με το οποίο διέπραξε το αδίκημα κάτω απότοΑρθρο7

(6)τουΝόμου. Οι ποινές στις άλλες κατηγορίες παρέμεινανχάριναπλοποίησης των ζητημάτων,χωρίς να σημαίνει τούτο ότι ήταν με οποιοδήποτε τρόποορθές. Ηέφεση επιτρέπεται. ' Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Prakki νthePolice

(1985)2CLM.142; Demetnouν ThePolice

(1966)2 C.L.R.99; AichimidesandOthers ν ThePohce

(1966)2 CLR. 79; ABtomadcs andOthers ν ThePolice .1964 C.LJi. 139. Έφεσηγιαανεπάρκεια ποινής. 35 Έφεσηαπότον ΓενικόΕισαγγελία της Δημοκρατίας ενα­ ντίον της ποινής που επιβλήθηκε από το Επαρχιακό Δικα­ στήριο Λεμεσού (Ποινική Υπόθεση Αριθμός28839/89)από τον Νικολατο, Ε.Δ. στη κατηγορία χρήσης κυνηγετικού 6 2Α.ΑΛ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου όπλου κατάτηδιάρκειακλειστής περιόδου και στις κατη­ γορίες φόνευσης θηράματος σε κλειστή περίοδο, φόνευση θηράματος με τη χρήση προβολέα, φόνευση θηράματος με τηχρήση μηχανοκινήτου οχήματοςκαικατοχήπροσφάτως 5 φονευθέντος θηράματος κατά παράβαση των διατάξεων του Περί Πυροβόλων Οπλων Νόμου, 1974 (Νόμος 38/74) και του Περί Προστασίας και Ανάπτυξης θηραμάτωνκαι Αγρίων ΠτηνώνΝόμου, 1974 (Νόμος39/74). Λ. Κονρσονμπά (Κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημο­ κρατίας,γιατον εφεσείοντα 10 Α. Χάσιχος για Χρ. Πουργουρίδη, γιατον εφεσίβλητο. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π., ανέγνωσε την απόφασητου Δικαστη­ ρίου.Ο εφεσίβλητος βρέθηκε ένοχος μετην ίδιατου παρα­ δοχήστις πέντε πιοκάτωκατηγορίες:15 20 25 "

(1)Χρήσηκυνηγετικού όπλου κατάτηδιάρκεια κλει­ στής περιόδου,άνευ ειδικής αδείας του Επαρχου, κατάπαράβασητων Αρθρων 7

(1)(α)(α) (ί)

(6)(α) και 28 του Περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 38 του 1974. Αρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154.

(2)Φόνευση θηράματος κατά τη διάρκεια κλειστής περιόδου,κατάπαράβασητων 'Αρθρων 28

(2)και 35 του Περί Προστασίαςκαι Αναπτύξεως θη­ ραμάτων και Αγρίων ΠτηνώνΝόμου 39 του 1974. Αρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154.

(3)Φόνευση θηράματος με τη χρήση προβολέα,κατά παράβαση των Αρθρων 15

(1)(α)

(2), 34 και 35 του Περί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμά­ των και Αγρίων Πτηνών Νόμου 39 του 1974. Αρθρο 20τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154. 30

(4)Φόνευση θηράματος με τη χρήση μηχανοκινήτου οχήματος,κατάπαράβαση των Άρθρων 14

(1)(δ)

(2), 34 και 35 του Περί Προστασίας και Αναπτύ7 Α. Λοΐζον,Π. Γενικός Εισαγγελέαςν.Νεοφύτου

(1991)ξεως θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών, Νόμου 39 του 1974. Αρθρο20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154.

(5)Κατοχή προσφάτως φονευθέντος θηράματος, κατά παράβαση των Αρθρων 29, 34 και 35 του 5 Περί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμάτων και Αγριων Πτηνών 39 του 1974. Αρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154." Του επιβλήθηκε δε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λε­ μεσού, στην πρώτηκατηγορία£100.- πρόστιμο καιστέρη- 10 ση άδειας κατοχής και χρήσης οποιουδήποτε πυροβόλου όπλου για περίοδο τριών μηνών και, στη δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη κατηγορία £20.- πρόστιμο στην κάθε μια. Εναντίον των ποινών αυτώνκαταχώρισε ο Γενικός Ει- 15 σαγγελέας έφεση κάτωαπότο Άρθρο 137

(1)(β)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155,γιατολόγοότι "η ποινή που επεβλήθη σε κάθε μια απότις κατηγορίες είναι παντελώς ανεπαρκήςγιατίδεν είναι επαρκήςούτε γιατην τιμωρία του εφεσίβλητου, ούτε για την αναμόρφωση του, 20 ούτε για την αποτροπή παρόμοιων αδικημάτων από άλ­ λους". Προτού αναφερθούμε στα περιστατικά της υπόθεσης που συνιστούν τα αδικήματαπου διέπραξε ο εφεσίβλητος θα πρέπει ν' αναφερθεί ότι αυτός εβαρύνετο και με προη- 25 γούμενη καταδίκη για παρόμοια αδικήματα, ότι δηλαδή στις 9 Μαρτίου, 1988, ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστη­ ρίουΛεμεσούκαταδικάστηκεότι φόνευσε θήραμασε απα­ γορευμένη περιοχή και του επιβλήθηκε ποινή πρόστιμου £40.-, και στέρηση του δικαιώματος να κατέχει άδεια να 30 μεταφέρει όπλο γιαδυο μήνες. Ταγεγονότα, όπως εκτέθηκαν στο Δικαστήριο ήταν ότι στις 21 Μαΐου, 1989, καιώραν 9.00 μ.μ., οι δυο μάρτυρες κατηγορίας, ειδικοί θηροφύλακες, ευρίσκοντο σε ειδική περιπολία και αντιλήφθηκαν στην περιοχή Παλιόλανια 35 8 2ΑΛΛ. Γενικός Εισαγγελέας ν.Νεοφύτου Α. Αοϊζου,Π. του χωριού Ύψωνα αυτοκίνητο το οποίο εκίνησε την υποψία τους. Στις 10.30 μ.μ. της ίδιαςημέρας αντιλήφθη­ καν ύποπτο αυτοκίνητο να κινείται, καταδιώχθηκε και ανακόπηκε απόαυτούς.Έγινε έρευνα και μέσα στοαυτο5 κινητό το οποίο οδηγούσε ο εφεσίβλητος ανευρέθηκαν τρεις φρεσκοσκοτωμένοι λαγοί, μια πλαστική σακούλα που ήταν μέσα οι λαγοί, δυοπροβολείς καιδυο χαλκάδες. Σεπεραιτέρωέρευνα ανευρέθηκανπέντε κενάφυσίγγιατα οποία, μετά από εξέταση, διαπιστώθηκε ότι πυροβολήθη10 καναπότο δίκαννοΔΟΚΟ του εφεσίβλητου μεαριθμόεγ­ γραφής GLL624. Το όπλο αυτόπαραδόθηκεαπότονκα­ τηγορούμενο αργότεραγιατίδενανευρέθηκεστηνσκηνή. Προς μετριασμό της ποινής ο συνήγορος τουαναφέρ­ θηκε στα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου, 15 τις οικογενειακές του συνθήκες και την οικονομική του κατάσταση. Σήμερα ενώπιον μας ηευπαίδευτηΑνώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας επικαλέστηκε την υπόθεση Prakki v.The Police

(1985)2 C.L.R. 142 στις σελίδες 145-146όπουαυτό 20 to Δικαστήριο είπε ταπιο κάτω:- 25 30 35 "Having referred to these cases, we are unable to agree that they justify reduction of the sentence imposed. If anything, they can only have a contrary effect, in the sense that it should have become more widely accepted that the protection of the wild life of the island which is rapidly nearing extinction, has to be more effective, and that the Courts must impose such sentences that would really have a'deterrent effect. We find no merit in this appeal whatsoever. The sentence imposed, viewed in the realities of today, is neither manifestly excessive, nor unreasonable, and leaves no room for this Court to interfere; in fact, there may be a time when Courts must seriously contemplate also, in appropriate cases, the imposition of even sentences of imprisonment; but that is a matter to be considered in the circumstances of each case, taking 9 Α.Λοΐζου, Π. ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Νεοφύτου

(1991)account, inparticular, theprevalence of such offences,the extent of the wrong that is to be remedied, and other material considerations." Με το πιο πάνω απόσπασμα τονίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων της φύσης αυτής καιη ανάγκη επιβολής 5 αποτρεπτικών ποινών. Από τηνάλλημεριά οευπαίδευτοςσυνήγορος του εφεσί­ βλητου αναφέρθηκε στις υποθέσεις Sawas Demetriouv. The Police

(1966)2 C.L.R. 99,Archimides and 4 Othersv. ThePolice

(1966)2 C.L.R.79και AntoniadesandOthersv. 10 The Police, 1964C.L.R. 139. Αναμφισβήτητα οι υποθέσεις αυτές από μιααπλή εξέταση τους διαφοροποιούνται από τα γεγονότα της έφεσης αυτής,οιδε χρηματικές ποινές που επιβάλλονται ασφαλώςδεν μπορεί να είναι ίδιες το 1990 μ' εκείνες του 1966 λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων και 15 τηνυποτίμηση τουχρήματος. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότιηποινή είναι υπέρμε­ τρα ανεπαρκής. Διότι, δεδόθηκεη πρέπουσαβαρύτηταστα περιστατικά τηςυπόθεσης που συμπεριλαμβάνει καιτρεις φρεσκοσκοτωμένους λαγούς σεκλειστήπερίοδο, νύκτα, με20 τη χρήση προβολέων και κυνηγετικού όπλου, όπως επίσης, και τογεγονός ότι ο εφεσίβλητος εβαρύνετο μεένα προη­ γούμενο στο οποίο φαίνεται επιβλήθηκε τόσο επιεικής ποινή που δεν είχε καμιά αποτρεπτική επίδραση πάνω σ' αυτόν. 25 Κρίνοντας ποιαθαήτανηαρμόζουσα ποινήσε αδικήμα­ τα τηςφύσης γιαταοποία ο εφεσίβλητος βρέθηκε ένοχος, και μετα γεγονότα τηςυπόθεσης, ηπρώτη μας προσέγγιση ήταν ότιθα μπορούσε να είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Δεν προτιθέμεθα όμως νατοκάμουμε αυτόμιακαιέχειπα-30 ρέλθει αρκετόςχρόνος απότηςδιάπραξης του εγκλήματος, και λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του εφεσίβλητου. Η ποινή όμως πουθα επιβάλουμε θα είναι αποτρεπτικής φύσης και ενδεικτική της σοβαρότητας της υπόθεσης. Δεν προτιθέμεθα όμως να επέμβουμε στις35 ποινές που επιβλήθηκαν στη δεύτερη, τρίτη, τέταρτηκαι 10 2 ΑΛΛ. Γενικός Εισαγγελέας ν.Νεοφύτου Α. Λοίζου,Π. πέμπτη κατηγορία χάριν απλοποίησης των ζητημάτων, χωρίς να σημαίνει τούτο ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν στις κατηγορίες αυτές είναι μεοποιοδήποτε τρόπο ορθές. Ως εκ τούτου αυξάνουμε το πρόστιμο στην πρώτηκα5 τηγορία σε £200.- και τροποποιούμε τη διαταγή ώστε ο εφεσίβλητος, επιπρόσθετα προς οποιαδήποτε άλληποινή, μηδικαιούται νακατέχει ήχρησιμοποιεί οποιοδήποτεπυ­ ροβόλο όπλο για περίοδο πέντε χρόνων από σήμερα και περιπλέον διατάσσουμε κάτω από το Αρθρο 7

(6)του !Q Νόμουτηδήμευση του όπλου ΔΟΚΟυπ'αριθμόεγγραφής GLL624, μετοοποίο διαπράχθηκε το αδίκημα. Έφεση επιτρέπεται. 11