Πικής,Δ. Γεωργίου ν.Αστυνομίας
(1991)5 Νοεμβρίου 1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΠΙΚΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑΣ, Εφεσείων, ν. ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΟΣ, Εφεσίβλητου. (ΠοινικήΑίτηση Αρ. 4/91). 5 IQ Ποινική Δικονομία — Ο περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμος, Κεφ. 155, άρθρο 149
(1)—Αίτηση διαδίκου για παραπομπή με υπόμνημα (state acase)ζητήματος από τον πρωτόδικο δικαστή γιαγνωμοδό τηση υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου — θέμα διακριτικής ενχέρειας του πρωτόδικου Δικαστή—Αρχές που εφαρμόζονται. Ο κατηγορούμενος ήγειοε θέμααναφορικά με την ορθότητα της διαδικασίας πουακολουθή&ηκε απότο πρωτόδικο Δικαστήριο για ειδικές απαντήσεις σύμφωνα με το άρθρο 69 του Κεφ. 155 και μ£ αίτηση του ζήτησε διάταγματου Δικαστηρίου με το οποίο ναδιατάσσεται η παραπομπήτου ζητήματος με υπόμνημα στο Ανώτατο Δικαστήριο για γνωμοδότηση μεβάσητο άρθρο 149 του Κεφ.
- Ο πρωτόδικος Δικαστής ασκώντας τηδιακριτική του εξουσία αρ νήθηκεκαιοεφεσείων κατεχώρησε τηνπαρούσααίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση καιαποφάνθηκε 15 οτι:
- Αναφορικά μ£την ορθότητα της διαδικασίαςπου ακολου θήθηκε, το Δικαστήριο αυτό δεν θα εκφράσει οποιαδήποτε άποψη γιατί δενβρίσκονται ενώπιον του όλατασχετικά γεγονότα. 20
- Ηεπίκληση του άρθρου 149 του Κεφ. 155 πρέπει να γίνεται μεφειδώγια αποψυγήπολλαπλότητας των διαδικασιώνκαικαθυστέρησης στην απονομήτης δικαιοσύνης.
- Το ερώτημα πουηγέρθηδεν εμπίπτει στις πρόνοιες τουάρ θρου 149
(1)του Κεφ. 155. Η αίτηση απορρίπτεται. 25 Αίτησ* Αίτησηαπότον εφεσείοντα γιαδιάταγματουδικαστη ρίου μετο οποίο ναδιατάσσεταιηπαραπομπήτου νομι533 Μαυρονιχόλας ν.Αστυν. Διευθ.Λάρναχος
(1991)κούζητήματοςπουήγειρε μευπόμνημα. Ν.Κλεάνθους,γιατον εφεσείοντα-αιτητή. Λ. Κονρσονμπά (κα),Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημο κρατίας, γιατονεφεσίβλητο- καθ'ουη αίτηση. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανέγνωσε την απόφαση του Δικαστή- 5 ρίου. Με την αίτηση αυτή,ο αιτητής ζητάαπότο Δικα στήριοΑ. Διάταγματου Δικαστηρίου που νακαλεί τον Δικα στή του Πρωτόδικου Δικαστηρίου καιτον Εφεσίβλητο να δείξουν λόγογιατί νομικό ζήτημαπουήγειρε δενθαέπρε- 10 πε να παραπεμφθεί με υπόμνημα στο Ανώτατο Δικαστή ριο. Β. ΔιάταγματουΔικαστηρίου μετο οποίο να διατάσ σεταιηπαραπομπήτουζητήματοςμευπόμνημα. Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο 15 κρίνειορθήκαιδικαίαυπότις περιστάσεις. Η αίτηση βασίζεται στο Άρθρο 149
(3)του περί Ποινι κής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155, στη συνέχεια ο Νόμος, καιστις συμφυείς εξουσίεςτουΔικαστηρίου. ΤοΆρθρο 149
(1)προβλέπει 20 "Ο Γενικός Εισαγγελεύς της Δημοκρατίας και οιοσ δήποτεδιάδικος μηικανοποιημένος απότην απόφασιν δικαστού ασκούντος συνοπτικήν ποινικήν δικαιοδοσίαν ως ούσαν εσφαλμένην επί νομικού σημείου ήως ούσαν καθ' υπέρβασιν της δικαιοδοσίας ή των εξου- ^5 σιών τουδικαστούδύναται,εντός του εντωεδαφίω
(7)του παρόντος άρθρου προσδιοριζόμενου χρόνου, να αιτήσηται γραπτώς παρά του εκδόντος την απόφασιν δικαστού να παραπέμψη δι' υπομνήματος το ζήτημα _ (staleacase), εκθέτων ταγεγονότα καιτους λόγους της τοιαύτης αποφάσεως,διαγνωμοδότησιν υπότουΑνω τάτουΔικαστηρίου." 'Οπως φαίνεταιαπόταγεγονότα,πουθαμπορούσε το 534 2 Α-ΑΛ. 5 Μαυρονικολαςν.Αστυν. Διευθ.Αάρνακος Α. Λοΐζου,Π. Δικαστήριο αυτόναλάβει υπόψηστην παρούσαυπόθεση, κατά την έναρξη της διαδικασίας ηγέρθηκε ζήτημακάτω απότοΆρθρο69
(1)(β) τουΝόμου, πωςο κατηγορούμενος είχε κατηγορηθεί καιαπαλλαγεί σε προηγούμενηδιαδικασία πάνω στα ίδια γεγονότα, και επομένως η υπόθεση έπρεπενααπορριφθείστο στάδιοεκείνο. Δεν θασχολιάσουμε στοστάδιοαυτό,εάνακολουθήθη κε η ορθή διαδικασία,που προβλέπεται για ειδικές απα ντήσεις σύμφωνα μετο Άρθρο69 του Νόμου. Το γεγονός 10 παραμένει ότι απόφασηπάνω σε μια τέτοια ειδική απά ντηση συνεπάγεται εξέταση γεγονότων και διενέργεια έρευνας πάνωσ' αυτά,καιτελικήκρίση του εκδικάζοντος Δικαστηρίου. Στηνπροκειμένηπερίπτωση,καιπάλιχωρίς να εκφράσουμε οποιαδήποτεάποψηεάνηακολουθηθείσα ^ διαδικασίαήταν ορθήήόχι, γιατί δεν βρίσκονται όλατα σχετικά γεγονότα ενώπιον μας, ο πρωτόδικος Δικαστής άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια την οποία είχε κάτω απότοΆρθρο 149τουΝόμου, καιαρνήθηκενα παραπέμ ψει το θέμα με υπόμνημα στο Δικαστήριο τούτο. Ηνομο20 λογία μαςκατ' επανάληψηκαθιέρωσε την αρχήότι ηεπί κληση του άρθρου αυτού από ένα διάδικο πρέπει να γίνεται με φειδώ, για να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιώνκαιηκαθυστέρηση στην απονομήτηςδι καιοσύνης. Έχοντας υπόψη τη νομολογία μας, όπωςκα25 θιερώθηκε σε σειρά αποφάσεων,και επιβεβαιώνοντας τις αρχές αυτές που αναφέραμε πιο πάνω,κρίνουμε ότι δεν συντρέχουν λόγοιεπέμβασης τουΔικαστηρίου αυτούστην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικα στήκαιγιατονπρόσθετολόγογιατίτοερώτημαπουηγέρ30 θη δεν είναι αποκλειστικά νομικό σημείο, ή θέμα καθ' υπέρβαση δικαιοδοσίας, όπως προβλέπει το Άρθρο 149
(1). Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους απορρίπτεταιη αίτη ση. Αίτησηαπορρίπτεται. 535