clr/1991/1991_2_543.pdf

(1)(β),5

(3)(α),6

(3),30

(3),31,5

(3)(β),καιάρθρο6

(3)(β)(ΤρίτοςΠίνακας)τουΠερίΝαρκωτικών ΦαρμάκωνκαιΨυχο­ τρόπωνΟυσιώνΝόμου29/77. Ο δεύτερος εφεσείων ήλθεστην Κύπρογια την ανεύρεσηαγο­ ραστώνναρκωτικώνταοποία θαέφερνεαπότοΛίβανοκαιγιατη μεταφορά των ναρκωτικώνεπεστράτευσε τον πρώτοεφεσείοντά. Ο δεύτεροςεφεσείωναποτάθηκεσειδιοκτήτη μπυραρίαςο οποίος προσποιούμενος τον μεσάζονταπληροφόρησε την αστυνομίαγια κατάστρωση σχεδίου σύλληψηςτωνδραστών. Η πώλησητηςηρωΐνης συμφωνήθηκεέναντιποσούΛΚ 14,000.-. Οιεφεσείοντεςήταν ηλικίας23και25ετώναντίστοιχα 543 El-Beyrouty &another v.Δημοκρατίας

(1991)To πρωτόδικο Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη τησοβαρότητα του εγκλήματος, τις προσωπικές συνθήκες των εφεσειόντων,την μεΐατραυματική επιληψία από την οποία έπασχε ο πρώτος εφε­ σείων και τηνομολογία τους,τουςκαταδίκασεστις πιοπάνωποι- e νές φυλάκισης. Οι εφέσεις τουςβασίζοντανστους εξής λόγους: α)Ηποινή ήτανέκδηλαυπερβολική. β)Δεν υπήρξε εξατομίκευση τηςποινής. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφούτόνισετησοβαρότητατων δια- -« πραχθέντων εγκλημάτων καιτην ανάγκηπροστασίαςτου κοινωνι­ κούσυνόλου απέρριψετις εφέσειςκαιαποφάνθηκεότι:

1. Η συμπεριφορά του πρώτου εφεσείοντά προδίδει ψυχρό προγραμματισμό γιατην προώθηση των εγκληματικών τουσκο­ πών και παντελή αδιαφορία γιατις συνέπειες τωνπράξεων του jc στουςσυνανθρώπουςτου.
2. Στην προκειμένη περίπτωσηδεν έγινε ενθάρρυνση από την αστυνομία γιαδιάπραξητουεγκλήματος προς τοσκοπόανίχνευ­ σης του,κάτι πουδενείναι παραδεκτό. Ηδράσητης αστυνομίας περιορίστηκε στην επινόηση μεθόδων γιασύλληψητων δραστών 20 καικατάσχεσητηςηρωίνης.
3. Τοκαθήκοντου Δικαστηρίου γιααποτελεσματικήεφαρμο­ γήτηςσχετικής νομοθεσίας περιορίζει τησημασία τωνπροσωπι­ κώνσυνθηκών ωςπαράγονταγιαμ£τριασμότηςποινής.
4. Ηεξατομίκευση τηςποινήςεπιτυγχάνεται μετην εξισορρό­ πησητης σοβαρότηταςτουεγκλήματοςκαιταγεγονότατηςυπόθε- 25 σης αφ' ενός καιτωνπροσωπικών συνθηκών του παραβάτηαφ' ετέρουώστεηποινήνα είναικοινωνικά ωφέλιμη, χωρίς να συν­ τρίβεταιο κατηγορούμενος.
5. Ηεπιβληθείσα ποινήδενθεωρείται μεκανέναμέτρουπε§βολική. 30 Οιεφέσεις απορρίπτονται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: ZewarνΑστυνομίας

(1990)2Α.Α.Δ. 384; BEtii andOthers νRepublic

(1985)2 C.LR. 40; Mtttsourκαι άλλος νΔημοκρατίας

(1991)2ΑΛΑ.). 434; Malta νΔημοκρατίας

(1991)2ΑΛΛ.) 443; 544 35 2 ΧΛΛ. El-Beyrouty &anotherv.Δημοκρατίας Antoniades νPolice

(1986)2 C.LR.21; Κάττου και Αλλου ν Αστυνομίας

(1991)2ΑΛΛ. 498. Εφέσεις εναντίον Ποινής. Εφέσεις εναντίον της ποινής απότον Tanios Majid El5 Beyrouty και άλλου οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 6 Φε­ βρουαρίου, 1991 από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 30529/90) στην κατηγορία προμήθειας ελεγχομένου φαρμάκου σε άλλο πρόσωπο κατάπαράβασητων άρθρων2,3 (ΠρώτοςΠίνακαςΜέρος 10 Ι),5

(1)(β),5

(3)(α), 30

(3),31 και άρθρο 5

(3)(β) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ου­ σιών Νόμου, 1977 (Νόμος 29/77)και στην κατηγορίακα­ τοχής ελεγχομένου φαρμάκουμε σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο κατά παράβασητων άρθρων 2, 3 (Πρώτος 15 ΠίνακαςΜέρος Ι),5

(1)(β),6

(3)και 30

(3)και Τρίτος Πίνακαςάρθρο 6

(3)(β)του πιο πάνω Νόμουκαι καταδικάστηκαν από τον Λαούτα, Προσ. Π. Ε. Δ., τον Ηλ,ιάδη,Α.Ε.Δ.και τον Σούπασιη,Ε.Δ. ο μεν πρώτοςκα­ τηγορούμενος σε φυλάκιση 4 ετών στην κατηγορίαπρομή20 θειας χωρίς να επιβληθεί ποινή στη κατηγορία κατοχής και ο δεύτερος κατηγορούμενος σε συντρέχουσες ποινές, φυλάκισης 5 ετών στην κατηγορία προμήθειας και 6 μηνών στηνκατηγορίακατοχής. Ε. Ευσταθίου και Κ. Καμένος, γιατον εφεσείοντά 1. 25 ΟΕφεσείων 2παρουσιάζεταιαυτοπροσώπως. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ., ανέγνωσε την απόφαση του.Δικαστηρίου. 30 Οι εφεσείοντες κατάγονται από το Λίβανο. Ο δεύτερος εφεσείων ήλθε στην Κύπρο για την ανεύρεση αγοραστών ναρκωτικών με σκοπό αν το έδαφος ήταν πρόσφορο,να 545 Πιχής,Δ. El-Beyrouty&anotherν.Δημοκρατίας

(1991)προβεί στις αναγκαίεςενέργειες γιατην εισαγωγή ηρωίνη; από το Λίβανο και τηδιάθεσητης στην Κύπρο.Το ότι τα σχέδια του ματαιώθηκαν,οφείλεται στην ευτυχή συγκυρία ότι το πρόσωπο στο οποίο αποτάθηκε - τον ιδιοκτήτη μπυραρίας στην οποία εσύχναζε (Μ.Κ.1) - πληροφόρησε 5 την αστυνομία για τις-προθέσεις του καιτα τεκταινόμενα, και σε συνεργασία με τις Αρχέςκατάστρωσε σχέδιο για τη σύλληψητου εφεσείο,ντα και του συνεργού του,τουπρώ­ του εφεσείοντά τον οποίο στράτευσε για τη μεταφοράτων ναρκωτικών στην Κύπρο.Αφού επέστρεψε στο Λίβανο (το 10 δεύτερο του ταξίδι), και μετάαπότηλεφωνική συνεννόηση με τον Μ.Κ.1, ο οποίος προσποιήθηκε ότι ενεργούσε ως μεσάζων, συμφωνήθηκε η πώληση 162.72 γραμμαρίων ηρωίνης για £14,000.--. Την ηρωίνη μετέφερε ο πρώτος εφεσείων, αποκρύπτοντας τα σακουλάκια στα οποία είχε 15 συσκευαστεί στον πρωκτό του,αδιαφορώνταςγια την εκπόρνηση του ανθρώπινου σώματος και τη χρήση του για σκοπούς άλλους απόεκείνους γιατους οποίους το έταξε η φύση.Ο τρόπος μεταφοράςτηςηρωίνης στην Κύπρο απο­ καλύπτει την αποφασιστικότητα με την οποία οι έμποροι 20 των ναρκωτικών προωθούν τηδιάθεση τους και τις μεθό­ δουςπου επινοούνται γιατη μεταφοράτους. Ηαντιμετώ­ πιση τους επιβάλλει εγρήγορση, επαγρύπνηση και συντο­ νισμό σε παγκόσμιακλίμακα. Και οι δυο εφεσείοντες είναι νέοι ηλικίας 23 και 25 25 ετών, αντίστοιχα, κατάτο χρόνο διάπραξηςτου εγκλήμα­ τος. Μετά τη σύλληψητους ομολόγησαν το έγκλημα και εξιστόρησαν τα γεγονότα που οδήγησαν στη διάπραξη του. Το Κακουργιοδικείο, μετάαπόαναφοράσταγεγονότα, 30 τησοβαρότητα του εγκλήματος όπως προσδιορίζεται από το νόμο (MohamedZewar ν. Αστυνομίας

(1990)2·Α.Α.Δ. 384, (δεκατετραετής φυλάκιση), και τις προσωπικές συν­ θήκες των κατηγορουμένων, τους καταδίκασε σε ποινές φυλάκισης τεσσάρων και πέντε χρόνων, αντίστοιχα, για 35 χοέγκλημα της προμήθειας ναρκωτικών. Στον εφεσείοντά αρ.2 επιβλήθηκε πρόσθετα συντρέχουσα ποινή φυλάκισης 546 2ΑΛΛ. El-Beyrouty &anotherv.Δημοκρατίας Πικής,Δ. έξι μηνών για την κατοχήτου ελεγχόμενουφαρμάκου το οποίοείχεδιαθέσει. Μεξεχωριστές εφέσεις οικαταδικασθέντεςαμφισβήτη­ σαν την ποινήτους ως υπερβολική.Οδεύτερος εφεσείων ο οποίος επέλεξεναμηεκπροσωπηθεί απόδικηγόρο,επι­ 5 καλέσθηκε τηνεπιείκεια του δικαστηρίου προςυποβιβα­ σμό της ποινής πουτου επιβλήθηκε.Οκ. Ευσταθίου ανέ­ πτυξε σειρά λόγων πουκατάτηνεισήγησητουκαθιστούν την ποινή υπερβολική καιδικαιολογούν την παρέμβαση 10 τουΕφετείουγιατη μείωσητης. Το γεγονός ότιοεφεσείων αρ.1 - καιαυτό ισχύεικαι για τον εφεσείοντά αρ.2 -είναι πρόσωπο νεαρήςηλικίας και προέβησεομολογία του εγκλήματος, συνιστά αδιαμ­ φισβήτηταλόγομετριασμούτηςποινής.Ταγεγονότααυτά 15 λήφθηκαν υπόψη απότοΚακουργιοδικείο στον καθορι­ σμό τηςποινής που τους επιβλήθηκε. Η κατάσταση της υγείας του εφεσείοντά, και ιδιαίτερα ημετατραυματική επιληψία απότην οποία πάσχει, είναι άλλος λόγος ο οποίος δικαιολογεί μετριασμό της ποινής. Η σημασία 20 αυτού τουλόγου ωςπαράγονταμετριασμού τηςποινής, ποικίλλει και ανάλογα μετις δυσμενείς επιπτώσεις που ενέχειηφυλάκισηστην κατάσταση τηςυγείαςτου καταδί­ κου. Ο ψυχικός κλονισμός του εφεσείοντά αρ.1 απότις 25 τραυματικές εμπειρίες του θανάτουτης συζύγου καιτου μικρούτουπαιδιού,καιοισυνθήκες κάτωαπότις οποίες επεσυνέβησαν (πλήγηκαν από οβίδα ενώβρίσκοντανσε αυτοκίνητοπουοδηγούσε οεφεσείων) διατάραξαν το ψυ­ χικό τουκόσμο καιτου προκάλεσαντραύματαπουσυνε30 χώς τονβασανίζουν.Οψυχικός κλονισμός και ησυναι­ σθηματική ένταση συνιστούν παράγοντες οι οποίοι επενεργούν, όπωςαναγνωρίζειη νομολογία, υπέρτουμε­ τριασμούτηςποινής.Οβαθμόςτης επενέργειαςδιαφέρει, μεταξύάλλων, και ανάλογαμετην προδιάθεσηπου προ35 καλεί για τη διάπραξητου εγκλήματος. Στην προκειμένη περίπτωση οι τραυματικές εμπειρίες του εφεσείοντά δε δημιούργησαν οποιαδήποτε πίεση γιατη μεταφορά και 547 Πιχής,Δ. ΕΙ-Beyrouty &anotherv.Δημοκρατίας

(1991)την εμπορία ναρκωτικών. Ησυμπεριφορά του προδίδει ψυχρόπρογραμματισμό γιατην προώθησητων εγκληματι­ κών του σκοπών καιπαντελήαδιαφορία για τις συνέπειες των πράξεων τουστους συνανθρώπουςτου. Ο κ. Ευσταθίου-επέκρινε τορόλο που διαδραμάτισεη 5 αστυνομία σ' αυτή την υπόθεση, και υπέβαλε ότι υπερέβη τα παραδεκτάόρια.δράσης τηςαστυνομικής Δύναμης για την πρόληψη τουεγκλήματος. Στην El-Etri and Othersv. Republic [

(1985)2 C.L.R.40,44 ],το Εφετείο υιοθέτησε απόσπασμα από το Σύγγραμμα του GLANVILLE 10 WILLIAMS "CRIMINAL LAW 1978", σ.555, στο οποίο υποστηρίζεται ότι στοδύσκολο έργο της καταπολέμησης των ναρκωτικών είναι παραδεκτή η χρήση καλυμμένων πρακτόρων (undercover agents) της αστυνομίας για την εξουδετέρωση υπό εκκόλαψη εγκλημάτων και τη σύλληψη 15 των δραστών. Δενείναι παραδεκτό, βέβαια, πρέπει νατο­ νίσουμε, γιατην αστυνομία ναενθαρρύνει τηδιάπραξηεγ­ κλήματος προς τοσκοπό ανίχνευσης του. Στην προκειμέ­ νη όμως υπόθεση η δράση της αστυνομίας περιορίστηκε στην επινόηση μεθόδων πουθαδιοχέτευαν την εγκληματι- 20 κήδράση,των εφεσειόντων μέσα απόσήραγγα που θα κα­ θιστούσε εφικτή τησύλληψη τους καιτηνκατάσχεσητης ηρωίνης. Τέλος, οκ. Ευσταθίου εισηγήθηκε ότιπαρόλο πουτο Δικαστήριο μνημονεύει ταγεγονότα πουσυνηγορούν υπέρ 25 του μετριασμού της ποινής,ηαποτίμησητους δεν είχετην πρέπουσααντανάκλασηώστε ηποινήόχιμόνο να κατοπτρίζει τησοβαρότητατουεγκλήματος, αλλά ναπροσαρμό­ ζεται και στις συνθήκες του παραβάτη. Το προεξάρχον στοιχείο της ποινής,υπέβαλε,είναι εκείνο της αποτροπής, 30 που καθιστά την απόφαση ετεροβαρή καιυποκείμενη σε μείωση ώστε να επέλθει η αρμόζουσα ισορροπία με την εξατομίκευση τηςστις συνθήκες τουπαραβάτη. Οκ. Κληρίδης, εκμέρους της Δημοκρατίας, υποστήρι­ ξε τηνπρωτόδικη απόφασηκαιυπέβαλε ότι ηποινή δεν 35 περιέχει κανένα στοιχείο υπερβολής. Αντίθετα, τη χαραχτήρισε ως επιεική και,ενπάσηπεριπτώσει, ωςαφιστάμε- 548 1 ΑΛΛ. EI-Beyrouty &otherv. Δημοκρατίας Πιχής,Δ. νητου μέτρου τιμωρίαςγιαπαρόμοιαςφύσηςαδικήματα, που προσδιορίζεται από δυο πρόσφατες αποφάσειςτου Εφετείου -Manser και Αλλος ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 434 και Malta ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ.443 5 Στηνπρώτηυπόθεσηεπικυρώθηκεποινήεπταετούς φυλά­ κισης σε παραβάτηηλικίας21 χρόνων για αδικήματαπα­ ρόμοιας φύσης με εκείνα που διαπράχθηκαν στην παρού­ σα έφεση. Στηδεύτερη έφεση, επίσης επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης επτά χρόνων σε νεαρό παραβάτη ηλικίας 23 10 ετώνοοποίος καταδικάστηκε γιατα ίδιαουσιαστικάαδι­ κήματα όπως καιοι εφεσείοντες. Καισ'εκείνητηνυπόθε­ σηοεφεσείωναντιμετώπιζεπροβλήματαυγείαςκαιδεινές οικογενειακές συνθήκες. Όπως σημειώνεται στην απόφα­ σητου Εφετείου,τοκαθήκοντουΔικαστηρίου για αποτε15 λεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά, περιορίζει τησημασίατωνπροσωπικώνσυνθηκών ωςπα­ ράγοντα μετριασηκού τηςποινής.Πρέπει,βέβαια,ναεπι­ σημάνουμε ότιη επιθυμητήομοιομορφίαστις επιβαλλόμε­ νες ποινές δεν οδηγεί και στην ισοπέδωση τους. Τα 20 γεγονότα της κάθευπόθεσης διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλοστον καθορισμότηςποινής,καθώςκαι οιπροσωπι­ κές συνθήκες του κατηγορουμένου. Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μετην εξισορρόπηση της σοβαρότη­ τας του εγκλήματος, όπως διαγράφεται απότονομοθέτη, 25 καιταγεγονότα τηςυπόθεσης,αφενός,καιτωνπροσωπι­ κών συνθηκών του παραβάτη,αφετέρου, ώστεηποινήνα είναικοινωνικάωφέλιμημετηνκαταπολέμησητουεγκλή­ ματος,χωρίςνασυντρίβεταιοκατηγορούμενος. Οι κίνδυνοι που ενέχουν για το κοινό συγκεκριμένες 30 μορφές εγκλήματος, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη στον προσδιορισμό της σοβαρότητας του,γεγονός πουπρέπει να αντανακλάταιστην ποινήηοποίαεπιβάλλεται. Η εξα­ τομίκευση της ποινής δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου, όπως λέχθηκε στην 35 Antoniades v.Police(

(1986)2 C.L.R. 21) καιεπαναλήφθη­ κε πρόσφατα στην Κάπου και Αλλου ν.Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ.498. Ηπροστασία του κοινωνικού συνό­ λου απότις καταστροφικέςσυνέπειες της χρήσηςναρκω­ τικών, προσδίδει στα εγκλήματα εμπορίας και διάθεσης 549 Πικής,Δ. EI-Beyrouty &another ν.Δημοκρατίας

(1991)ναρκωτικών ιδιάζουσα σοβαρότητα,ώστενα δικαιολογεί­ ταιηεπαύξηση του στοιχείου της αποτροπήςως συνθετι­ κούπαράγοντατηςποινής. Κρίνουμε ότιηποινή ηοποία επιβλήθηκε δεν ήταν με κανένα μέτρο υπερβολική αλλά,αντίθετα,επιεικής. Δε δι- 5 καιολογείται όμως ηαύξησητης επειδήδενκρίνεται έκδη­ λαανεπαρκής. Οιεφέσειςαπορρίπτονται. 550