clr/1991/1991_2_551.pdf

(1)όπωςτροποποιήθηκεμε το Νόμο Αρ. 186/86 — Έκδοση επιταγής χωρίς αντίκρυσμα — Επιβολή ποινής φυλάκισης 45 ημερών. 5 Απόδειξη — Πραγματική μαρτυρία — Αξιολόγηση της μαρτυρίας — Επιπτώσεις για παράλειψη αξιολόγησης μαρτυρίας και αναφορά; στην πραγματική μαρτυρία από τοπρωτόδικο Δικαστήριο. ΠοινικήΔικονομία —'Ο Περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμος Κεφ.155, Άρθρο 145

(1)(δ) — Πότε διατάσσεται επανεχδίκαση — Εκτενής αναφορά στη σχετική Νομολογία. ig Η παρούσα έφεση εστρέφετο εναντίον της καταδίκηςτου εφεσείοντα γιαέκδοσηεπιταγήςχωρίς αντίκρυσμα.Υπήρχαν δύοσυγ­ κρουόμενες εκδοχές ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου και σωρεία εγγράφων που αποτελούσε την πραγματική μαρτυρία με βάση την οποία το Δικαστήριο μπορούσε να καταλήξει προς την ορθήεκδοχή. 20 Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε τη μαρτυρία του παραπονούμενου χωρίς νατην αξιολογήσει καιχωρίς νααναφερθείκαθό­ λου στην πραγματική μαρτυρία. Ηαπόφασηδεν κρίθηκε αιτιολο­ γημένη και ακυρώθηκε από το Εφετείο και συνεπακόλουθα η επιβληθείσα ποινή. Οεφεσείωναπαλλάχθηκε. 1 Λ ™ ΤοΕφετείοδενάσκησετηδιακριτικήτουεξουσία γιαεπανεκδίκαση της υπόθεσης καθότι ο εφεσείων ήδη είχε εκτίσει σημαντικό μέρος της ποινής του και ηδιαταγή για επανεκδίκασηθα είχε εμ­ φανέςτοστοιχείο τηςκαταπίεσης. Ηέφεση επιτρέπεται. js Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Nestorosν TheRepublic, 1961 C.LJi. 217; 551

(1991)Σιάτης ν.Αστυνομίας Petndes ν TheRepublic, 1964 C.L.R. 413; HpCosta (No.2)ν TheRepublic

(1965)2 C.L.R. 95; Isaias ν ThePolice

(1966)2 C.L.R. 43; Zanettos ν ThePolice

(1968)2 C.L.R. 232; Loizias ν TheRepublic

(1969)2 C.L.R. 217; 5 Piendes ν TheRepublic

(1971)2 C.L.R. 263; Costouns ν TheRepublic

(1973)2 C.LJi. 322; Eftapsoumis ν ThePolice

(1975)2 C.LJi. 149; Siylianou ν TheRepublic

(1979)2 C.L.R. 109; Theodorou νThePolice

(1980)2 C.L.R. 217; l 0 Georghiades ν ThePolice

(1981)2 C.L.R. 155; Ekdotiki Eteria Kosmos Press Limitedν ThePolice

(1984)2 CL.R. 121; Chaialambous νTheRepublic

(1985)2 C.LJi. 97; Michaelides νTheRepublic

(1987)2 C.L.R. 269; 15 Parpas νTheRepublic

(1988)2C.L.R.5. 'Εφεση εναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεσηεναντίοντηςκαταδίκηςκαι τηςποινής απότον Μάριο Σιάτη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 23 Σεπτεμ­ βρίου, 1991 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας 20 (ΑριθμόςΠοινικήςΥπόθεσης7731/91)στηνκατηγορίαέκ­ δοσηςεπιταγήςχωρίςαντίκρυσμακατάπαράβασητουάρ­ θρου303(Α)

(1)τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154, καικα­ ταδικάστηκε από τον Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. σε φυλάκιση 45 ημερών. 25 Λ.Μαθηχολώνης, γιατονΕφεσείοντα Γλ. Χαζζτρϊέχρον, ΑνώτεροςΔκηγόροςτης άτιμοπρατίας,γιατουςΕφεσίβλητους. 552 I 2ΑΛΛ. \ I 5 Σιάτηςv. Αστννομίας ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ! ανέγνωσε την απόφασητουΔικα­ στηρίου. Ηπαρούσαέφεση στρέφεται εναντίον της από­ φασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με την οποία ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος ότι εξέδωσε επιταγή χωρίς αντίκρυσμα,κατάπαράβαση του Άρθρου 305Α

(1)τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154, όπωςτροποποιήθηκεμε τοΝόμοΑρ.186/

1. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας του επέβαλε ποινή45ημερώνφυλάκισηςαπό31Οκτωβρίου,
2. 10 Ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου υπήρχανδύο συγκρουόμενες εκδοχές αναφορικά μετοντρόποέκδοσης, την έκδοση, εάν ήτο συμπληρωμένη ηεπιταγή,ανυπήρξε πλήρης έκδοση τραπεζικήςεπιταγήςκαι άλλαουσιαστικά στοιχεία τα οποία είχαν σχέση με την ενοχή του εφεσείο!5 ντα. Εκτόςαπότηνπροφορικήμαρτυρία,κατατέθηκανσω­ ρεία εγγράφων τα οποία αποτελούσαν την πραγματική μαρτυρία καιτηληδία λίθο στην οποίαέπρεπε να επαλη­ θευθείη μιαή η άλλη εκδοχή. 20 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έχεικαθήκονα αξιολογήσει την ενώπιοντουμαρτυρία γιανακαταλήξειστα ευρήματα των γεγονότων και τότε να εφαρμόσει, με βάσηαυτά, το νόμο. Λυπούμεθα να παρατηρήσουμε ότι το πρωτόδικο Δι25 καστήρω αποδέχθηκε τη εκδοχή του παραπονούμενου, χωρίς να την αξιολογήσει και χωρίς να αναφερθεί καθό­ λου στην πραγματικήμαρτυρία- ταδιάφορα έγγραφα. Η απόφασηδενείναιαιτιολογημένη. Εκφράζομετην ευαρέσκεια μαςστο δικηγόροπουεμ30 φανίστηκε για την εφεσίβλητη Αστυνομία, ο οποίος, με θάρρος και ειλικρίνεια, παραδέχθηκετούτο. Ηπροσβαλ­ λόμενηαπόφασηγιατηνκαταδίκητου εφεσείονταπρέπει ναακυρωθείκαισυνεπακόλουθακαιηαπόφασηεπιβολής τηςποινής. 553 ΣτνλιανίΑης,Δ. Σιάτηςν.Αστυνομίας

(1991)Το Δικαστήριο τούτο προβληματίστηκε εάν έπρεπενα ασκήσει τις εξουσίεςτουμεβάσητο Άρθρο 145

(1)(δ) του περίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμου,Κεφ. 155,καιναδιατά­ ξει επανεκδίκαση. Γι'αυτόζητήσαμε αγόρευση των δυο πλευρώνεπίτουσημείουτούτου. 5 Υπάρχει μακρά νομολογία αναφορικάμετον τρόπο άσκησηςτης εξουσίας αυτήςαπότοΑνώτατοΔικαστήριο. Μεταξύ άλλων αναφέρομε τις ακόλουθες υποθέσεις: Nestowsv.TheRepublic

(1961)C.L.R. 217,Petrides v. The Republic,1964 C.L.R. 413, Hji Costa(No. 2) v. The 10 Republic

(1965)2C.L.R.95, Isaias v. The Police

(1966)2 C.LR. 43, Zanettos v. ThePolice

(1968)2 C.LR. 232, Loizias v. TheRepublic

(1969)2 C.LR.217,Pierides v. The Republic

(1971)2 C.L.R. 263, Costouris v. The Republic

(1973)2 C.L.R. 322,Eftapsoumis v. ThePolice

(1975)2 15 C.L.R. 149, Stylianou v.The Republic

(1979)2C.L.R. 109, Theodorou v.The Police

(1980)2 C.LR. 217, Georghiades v. ThePolice

(1981)2C.LR. 155, EkdotikiEteria Kosmos Press Limited v. The Police

(1984)2 CLR.121, Charalambous v. The Republic

(1985)2 C.LR. 97, 20 Michaelides v.Republic

(1987)2 C.L.R.269 και Parpas v. Republic

(1988)2C.L.R.

1. Απότη νομολογία τουΔικαστηρίουτούτουείναι φανε­ ρό ότι το Δικαστήριο ασκείτηδιακριτικήτουεξουσίαδι­ καστικά προς τοσυμφέρο της δικαιοσύνης,χωρίς να πα- 25 ραβλέπει τη θέση του εφεσείοντα στη συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά περιστατικά τηςκάθευπόθεσης. Στηνπαρούσαυπόθεσητοαδίκημα, γιατοοποίο κατη­ γορείται οεφεσείων,φέρει κατάανώτατοόριοποινήεξά- 30 μήνης φυλάκισης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινή45 ημέρεςφυλάκιση. Οεφεσείων,σύμφωναμετους Κανονισμούς τωνΦυλακών,θααποφυλακιζότανστις5 Δεκεμβρίου,
2. Η διαδικασία ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου 35 ήταν μακρά καιεπίπονη. Λαμβάνομε υπόψημαςτηφύση 554 2 ΑΛΛ. 5 Σιάτηςν. Αστυνομίας Στνλιανίδης,Δ. της παρούσαςυπόθεσης, ότι το αδίκημαδεν είναι από τα σοβαράτουΠοινικού Κώδικα,οεφεσείων εξέτισεήδη ση­ μαντικόμέρος τηςποινήςτης φυλάκισης. Συμφωνούμε με την εισήγησητου δικηγόρου της εφεσίβλητης Αστυνομίας, οοποίος με θάρρος εισηγήθηκε ότι διαταγή για επανεκδίκαση θαέχειεμφανέςτοστοιχείο τηςκαταπίεσης. Για τους πιο πάνωλόγους καταλήξαμε να μηνασκή­ σουμε τη διακριτική μας εξουσία με βάση το Άρθρο 145 ΟΧδ). 10 Ηκαταδικαστικήαπόφασητου πρωτόδικου Δικαστη­ ρίου ακυρώνεται και συνεπακόλουθα η επιβληθείσα ποινή. Οεφεσείωναπαλλάττεται. Έφεσηεπιτυγχάνει. Εφεσείωναπαλλάττεται. 555