2 Α.Α.Δ. 28Φεβρουαρίου, 1991. (ΚΟΥΡΡΙΙΣ,ΝΙΚΜι,.·" ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΙΔΗΣ, Λ/στές] AHDEBRAUF BEN ABDALLAH GANI, Αιτητής, v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΚαΟ'ηςη αίτηοη. (Ποινική Έφεση Αρ. 5320). 5 10 ic 20 25 Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155, άρθρο 134 — Αίτηοη για παράταση χρόνου για καταχώρηση Έφεσης εναντίον της ποι νής φυλάκισης πέντε χρόνων πον επέβαλε το Κακουργιοδικείο για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα — θέμα διακριτικής εξουσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου — Κριτήρια πον εφαρμόζονται. Την 2ΐην Φεβρουαρίου 1991 ο αιτητης που ήταναλλοδαπός κα ταχώρησε αίτηση για παράτασηχρόνου για να καταχωρήσει έφεση εναντίον της ποινής. Ο κύριος λόγος πάνω ατο\ οπικο εστηρίζετο η αίτηση ήταν ότι ο αιτητής που καταχώρησε εμπρόθεσμα έφεση εναντίον της καταδίκηςτου χωρίς νομική συμβουλή είχε την εντύ πωσηότι το Εφετείο θα εξέταζε και το θέμα της ποινής. Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την αίτηση και τόνισε οτι με βάση το άρθρο 134 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 τα σχετικά όρια για καταχώρηση έφεσης πρέπει να τηρούνται αυστηρά και ότι μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις αν το Δι καστήριο ικανοποιηθείαπότον αιτητήότι υπάρχει πραγματικάεύ λογη αιτία, ηπαράταση χρόνου μπορεί να επιτραπεί. Στηνπαρσύοα υπόθεση τα σχετικά περιστατικά δείχνουν ότι υπάρχει τέτοια αιτία και το Ανώτατο Δικαστήριο μέσα στα πλαίσια της διακριτι κήςτου εξουσίας επιτρέπει την αίτηση και αποφασίζεινα παραχω ρήσει παράταση χρόνου δέκα ημερών για την καταχώρησητης έφε σης εναντίον της απόφασης του Κακουργιοδικείου Λάρνακος αναφορικά μετηνποινή. Η αίτηση επιτρέπεται. Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Papadopoulos ν Police
(1982)2 CLR 217; 57 Ganiv.Δημοκρατίας
(1991)Α/φοι Λαμπριανίδην Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερίου
(1989)2 ΑΛΑ. 390. Αίτηση. Αίτηση για παράτασηχρόνου προς το σκοπόκαταχώ ρησης έφεσης όσον αφορά την ποινή από απόφαση του Κακουργιοδικείου Λάρνακας. 5 Γ.Παπαντωνίον, γιατοναιτητή. AM. Αγγελίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρα τίας, γιατην καθ'ηςη αίτηση. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ. ανέγνωσε την απόφαση του Δικαστή- ^ ρίου. Με την αίτηση αυτή ο αιτητής επιδιώκει παράταση χρόνου προς το σκοπό καταχώρησης έφεσης όσον αφορά τηνποινήαπόαπόφασητου Κακουργιοδικείου Λάρνακας με ημερομηνία 18 Ιουνίου 1990, με την οποίακαταδικά στηκεσε φυλάκισηπέντε ετώνγιατοαδίκημα της συνωμο- 15 σίας προς διάπραξηκακουργήματος κατά παράβασητου άρθρου371 και20 τουΠοινικούΚώδικα. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωσητου δικηγόρου τουαι τητή Γιώργου Παπαντωνίου, η οποία υποστηρίζει την αί τηση,οαιτητήςστις21 Ιουνίου 1990 καταχώρησετηνΠοι- 20 νική Έφεση 5320 η οποία στρεφόταν αποκλειστικά εναντίον της καταδίκης. Την 21 Φεβρουαρίου 1991 ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση και ο κύριος λόγοςπουυποστηρίζει την αίτησηοδικηγόρος τουαιτητή πουυπέβαλεγια παράτασητηςπροθεσμίας,είναι ότι όταν 25 ο αιτητής, που είναι αλλοδαπός, καταχώρησε έφεσηενα ντίον τηςκαταδίκης χωρίς νομικήσυμβουλήείχετην εντύ πωσηότι το Εφετείο θαεξέταζεκαιτοθέματηςποινής. Στις 6 Φεβρουαρίου 1991 ο αιτητής έδωσεοδηγίες στο κ. Παπαντωνίου να τον υπερασπίσει, ο οποίος μετά από 30 μελέτη της υπόθεσης, που συμπλήρωσε σε διάστημα 15 ημερών, τον συμβούλευσε όπως καταχωρήσει και έφεση εναντίον τηςποινής. 58 2Α.Α.Δ. Ganiν.Δημοκρατίας Κοΰρρης,Δ. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου σε ορισμένες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που διέπουν την παράταση χρόνου και ου σιαστικά άφησετοθέμαστηκρίσητου Δικαστηρίου. 5 Ηαρχήηοποίαπροκύπτειαπότηνομολογία πουερμη νεύει το άρθρο 134 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 είναι ότι τα σχετικά όρια _ντός των οποίωνπρέ πει να καταχωρείται ηέφεσηπρέπει να τηρούνται αυστη ρά και ότι σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις, και μόνο αν 10 το Δικαστήριο ικανοποιηθεί απότον αιτητήότιπραγματι κά υπάρχει εύλογη αιτία, μπορεί να επιτρέψει την παρά ταση χρόνου, (Βλέπε, inter alia , Papadopoulos v. Police
(1982)2 CLR 217 και Α/φοί Λαμπριανίδη ν. Συμβουλίου' ΒελτιώσεωςΓερίου,
(1989)2Α.Α.Δ. 390). 15 20 25 Από ταπεριστατικά που έχουμε ενώπιο μαςκαιασκώ ντας τη σχετική διακριτική μας εξουσία, είμεθα της γνώ- μης ότι πρέπει να επιτρέψουμε την παράτασηχρόνου για καταχώρησηέφεσης εναντίον τηςποινής. Έχομε επίσης υπόψη μας αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες κατηγορούμενοι που είχαν κάμει μόνοι τους έφεση κατά της καταδίκης τους σημειώνοντας στην ειδοποίηση, όπως καιεδώ,ότι οκατηγορούμενος ήταναθώοςχωρίς τη συμβουλή δικηγόρου, το Εφετείο προχώρησε να θεωρήσει την έφεση κατάτηςκαταδίκης σανέφεση καικατάτηςποινής. Αλλωστε το Εφετείο στην παρούσα περίπτωση θα ασχοληθεί εν πάση περιπτώσει με το ζήτημα της ποινής που επεβλήθηκε στην συγκατηγορουμένη του αιτητή που άσκησε εμπρόθεσμα έφεση κατάτηςποινής. Ηαίτηση επιτρέπεταικαιη παράτασηχρόνου γιακατα30 Χίόρησηέφεσης εναντίον της απόφασηςτου Κακουργιοδι κείου Λάρνακας ημερομηνίας 16 Ιουνίου 1990 όσον αφορά την ποινή δέον όπως καταχωρηθεί εντός δέκαημε ρών απόσήμερα. Αίτησηεπιτρέπεται. 59