2 ΑΛΛ. 19Δεκεμβρίου, 1!>91 .[ΠΙΚΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΚΩΝΓΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΕΥΑΙΌΡΟΥ, Εφεαείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5549). 5 10 Ποινή — Επιτρέπειν την χρήση μηχανοκινήτον οχήματος χωρίς ασφάλεια έναντι τρίτον κατά παράβαση τον άρθρον 3 τον περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια νπέρ Τρίτον) Νόμον,Κεφ. 333, και χωρίς άδεια κυκλοφορίας κατά παράβαση των Κανονισμών 17
(1)και 72των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τρο χαίας Κινήσεως Κανονισμών τον 1984,και τον άρθρον 19 τον περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμον τον 1972(Νόμος 86/72) — Στέρηση δικαιώματος κατοχής ή από κτησης άδειας για 45 μέρες και ποινή προστίμον Α.Κ. 75 στην πρώτη κατηγορία και Α.Κ. 40 στη δεύτερη — Κρίθηκε επιεική από το Εφετείο όχι όμχοςσεβαθμό πον δικαιολογούσε παρέμβαση τον. Ποινή — Αρχή της ίσηςμεταχείρισης των παραβατών—Λεν έχει ως λόγο την αριθμητική εξίσωσητηςποινής ηοποία επιβάλλεται. 15 20 25 Ο εφεσείων είχε μεταφορική επιχείρηση που περιλάμβανετην εκμετάλλευση 13λεωφορείων γιαπολλάχρόνιακαιδεν είχε προη γούμενες καταδίκες. Παρεχώρησε το λεωφορείο του γιαδοκιμα στικήοδήγησηκαιεπιθεώρησηστο συγκατηγορούμενό του πουεν διαφερόταν νατοαγοράσει. Πίστευεότιυπήρχεσε ισχύ ασφάλεια έναντι τρίτου,ανκαι είχε την ευχέρεια ναδιαπιστώσει την πραγ ματικότητα. Εφεσίβαλετηνεπιβληθείσαποινήσανέκδηλαυπερβολική λόγω της αποστέρησης της άδειαςτου και εισηγήθηκε επίσης ανομοιο μορφία στην ποινήτου σε σύγκριση με την ποινήτουσυγκατηγορουμένουτουστον οποίοείχε επιβληθείπρόστιμοΛΚ150στηνκα τηγορίαγιαοδήγησηχωρίςασφαλιστικήκάλυψη. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: 1. Η θέση μεταξύτου εφεσείοντακαιτου συγκατηγορουμένσυ 593 Ευαγόρουν.Αστννομίας
(1991)του διακρίνεται από το γεγονός ότι ο τελευταίος£εν είχε τηνίδια ευχέρειαδιακρίβωσης των πραγματικώνγεγονότων δηλ.τηςκάλυ ψης του αυτοκινήτουαπόασφάλειαίναντι τρίτου,που είχεοεφεσέίων.
- Δεν θεμελιώθηκανοι προϋποθέσειςγιασύγκριση τηςποινής ^ που επιβλήθηκε στον συγκατηγαρούμενο τουεφεσείοντα με εκείνη που θα επιβαλλόταν στον ίδιο καθότι ο εφεσείων δεν έκαμεκαμ:μιώπροσπάθειαπροσαγωγής τωνπρακτικώντηςδίκηςτουσυγκατΎίγορουμένου καιτης απόφασης του δικαστηρίουπροςτεκμηρίω σητηςεισήγησης τουγιαανομοιομορφίαστις επιβληθείσες ποινές. 10
- Η αποστέρηση της άδειας αποτελεί πρόσθετο τιμωρητικό μέτρο των προνοιών της νομοθεσίας που διέπει την οδική ασφά λειακαιτηνασφάλισηέναντιτρίτου.
- Υπό τις συνθήκες ηεπιβληθείσαποινήμπορεί να χαρακτη ρισθεί επιεικής. 15 Μέφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Κάττον και άλλον νΑστννομίας
(1991)2Α.ΑΛ. 498. 'Εφεσηεναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεσηεναντίον της ποινήςαπόΚωστάκηΕυαγόρουο 20 οποίος βρέθηκε ένοχος στις 22 Νοεμβρίου, 1991 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού(Αριθμός ΠοινικήςΥπό θεσης 30989/90)στην κατηγορίαότι επέτρεψε σετρίτονα οδήγησητοόχηματουχωρίςασφάλισηέναντιτρίτουκατά παράβασητουάρθρου 3τουπερίΜηχανοκινήτωνΟχημα- 25 των..(Ασφάλεια υπέρ Τρίτου) Νόμου, Κεφ. 333 και στην κατηγορία ότι επέτρεψε χρήση του οχήματος του χωρίς άδεια κυκλοφορίας,κατά παράβασητων Καν. 17
(1)και 72 των περί Μηχανοκινήτων ΟχημάτωνκαιΤροχαίας Κι νήσεως Νόμου 1972 (Νόμος86/72) καικαταδικάστηκεαπό 30 τον Χριστοδούλου, Προσ.Ε.Δ.σε £75.= πρόστιμοκαιστέ ρησητης ικανότηταςνακατέχειήαποκτήσειάδεια οδήγη σης για 45 μέρες στην πρώτη κατηγορία και πρόστιμο £40.-στηδεύτερηκατηγορία. Ρ.Μιχαηλίδης,γιατονεφεσείοντα. 594 35 2Α.Α.Δ. Ευαγόρουν.Αστννομίας Μ. Μαλαχτον-Παμπαλλή (κο),Δικηγόρος τηςΔημο κρατίας; γιατηνεφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Ηαπόφαση του Δικαστηρίου θαδοθεί απότοΔικαστή Γ.Μ. Πι,κή. 5 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ηέφεση στρέφεται κατά της κοινής που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, και ιδιαίτερα του μέρους που αφορά την αποστέρηση της άδειας οδη>ού, για 45 μέρες. Μετάτην αρχικήάρνησητου ο εφεσείωνπαραδέ χθηκεενοχήσεδύοκατηγορίες:- 10 (α) Ότι επέτρεψεσε τρίτο να οδηγήσει το όχηματου χωρίςασφάλισηέναντιτρίτου,κατάπαράβαση τωνσχετι κών διατάξεων του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια υπέρτρίτου)Νόμου,Κεφ.333, και .(β) ότι επέτρεψε τηχρήσητου ιδίου οχήματος χωρίς 15 άδειακυκλοφορίας,κατάπαράβασητων σχετικών διατά ξεων του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων καιΤροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72),και των σχετικών Κανονισμών. ΤοΔικαστήριο καταδίκασε τον εφεσείοντα στην πρώτη 20 κατηγορίασε πρόστιμο £75.- και αποστέρησηάδειας οδη γού για 45 μέρες, και στη δεύτερη κατηγορία πρόστιμο £40.-. Η υπερβολικότητατηςποινήςπροκύπτει,όπωςεπι χειρηματολόγησε οδικηγόρος του, από (α) τηδιαταγήγιααποστέρησητηςάδειαςτουεφεσείο25 ντα*να οδηγεί, που συνιστά, στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης, τιμωρία υπέρμετρα αυστηρή. Οεφεσείων υπήρξε μεταφορέαςγια πολλά χρόνια χωρίς ποτέ να κα ταδικασθεί για οποιαδήποτε παράβασητων Νόμων και ΚανονισμώνΤροχαίας, 30 (β) τηνανομοιομορφίατηςποινήςπουτουεπιβλήθηκε σε σύγκριση με το συγκατηγορούμενό του, το πρόσωπο στοοποίοεπέτρεψεναοδηγήσειτοόχημαχωρίςασφάλεια καιάδειακυκλοφορίας. 595 Πικής, Δ. Ευαγόρουν.Αστυνομίας
(1991)Αντίθετα μετον εφεσείοντα, οσυγκατηγορούμενός του παρουσιάστηκεστοΔικαστήριο κατάτηνημερομηνίακλή σηςτου,παραδέχθηκεενοχήκαιαπ'ό, τιμπορείνασυμπε ράνουμε,του επιβλήθηκε ησχετική τιμωρία. Ο εφεσείων παράλειψε να εμφανιστεί, οπότανεκδόθηκε ένταλμα σύλ- 5 ληψήςτουγιατηνπροσαγωγήτουστοΔικαστήριο σεμελ λοντικήημερομηνία. Μεαίτησητου,ηυπόθεσηαναβλήθη κε σε μελλοντική ημερομηνία για να απαντήσει στην κατηγορίαώστεναπαρασχεθείευκαιρίαστοδικηγόροτου να μελετήσειτηνυπόθεσηκαινασυμβουλευθεί τονπελάτη 10 τουωςπροςτηναπάντησητουστην κατηγορία. Κατάτην επόμενη εμφάνιση του ενώπιον του Δικαστηρίου ο εφε σείων παραδέχθηκε ενοχή και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Μετάαπόαλλεπάλληλες αναβολές,για λόγους που καταφαίνονται στα πρακτικά, η υπόθεση ορίστηκε 15 προς εκδίκαση στις 22/11/91. Οεφεσείων κατάθεσεενόρ κως ότι πίστευε, ότανπαραχώρησετο λεωφορείο τουγια δοκιμαστική οδήγηση και επιθεώρηση στο συγκατηγορού μενοτουπουενδιαφερόταννατοαγοράσει, ότιυπήρχεσε ισχύ ασφάλεια έναντι τρίτου. Ηπίστη τουδεν είχεαντί- 20 κειμενικό έρεισμα, γεγονός που θα μπορούσε να διαπι στωθεί χωρίς καμιάδυσχέρεια μετην αναζήτησητηςσχε τικής πληροφορίας από την υπάλληλο της μεταφορικής τουεπιχείρησης πουπεριλάμβανετηνεκμετάλλευση 13λε ωφορείων. Ενόψει της ευχέρειας που είχε ο εφεσείων να 25 διαπιστώσει τηνπραγματικότητα σεσχέσημετην ασφάλι ση του αυτοκινήτου, μικρή μόνο βαρύττα μπορούσε να αποδοθεί στο υποκειμενικό του πιστεύω, όπως επισημαί νεταιστηναπόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Παρά την επίκληση της αρχής της ίσης μεταχείρισης 30 των παραβατών,δενέγινεκαμιάπροσπάθειαπροσαγωγής των πρακτικώντηςδίκηςτουσυγκατηγορουμένου του και της απόφασηςτου Δικαστηρίου, ώστε να θεμελιωθούν οι προϋποθέσεις για σύγκριση της ποινής που επιβλήθηκε στο συγκατηγορούμενο του εφεσείοντα με εκείνηπου θα 35 επιβαλλόταν στον ίδιο. Τα πρακτικά του Δικαστηρίου ήταν στενογραφημένα, και όπως διαπιστώσαμε σήμερα, δεν έγινε μέχρι στιγμής οποιαδήποτεπροσπάθειαγιατην αποστενογράφησή τους. Στο βαθμό που κατορθώσαμε . σήμερα να διαπιστώσουμε τηνποινήπου επιβλήθηκε στο 40 596 2 ΑΛΛ. 5 Ευαγόρουν.Αστυνομίας Πικής,Δ. συγκατηγορούμενο του, φαίνεται ότι αυτή περιορίστηκε σε πρόστιμο £150.- στην κατηγορίαγια την οδήγηση του οχήματος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Το μόνο στοιχείο που έθεσεενώπιον τουπρωτοδίκουΔικαστηρίου ήτανότι δε διατάχθηκεηστέρησητης άδειαςοδηγούστοσυγκατη γορούμενο τουγιαοποιοδήποτεχρονικό διάστημα. Μπορεί εύλογα ναυποθέσουμε ότι οεφεσείωνμετάδω σε την πίστη του στο συγκατηγορούμενο του ότι ηχρήση του αυτοκινήτου καλυπτόταν από ασφάλεια έναντι τρί10 του, γεγονός που διακρίνει τη θέση του τελευταίου από εκείνητουεφεσείοντα ενόψειτουότιδενείχετην ίδια ευ χέρειαδιακρίβωσηςτωνπραγματικώνγεγονότων. Ηαρχήτης ίσης μεταχείρισης των παραβατών δενέχει ως λόγο την αριθμητικήεξίσωσητης ποινής ηοποίαεπι15 βάλλεται. Όπως καισεκάθεάλλοτομέα,ηαρχή της ισό τητας συναρτάται με την ουσιαστική ομοιογένεια των υποκειμένων καιαντικειμένων του δικαίουκαι,συνεπώς, επιβάλλεται η στοιχειοθέτηση όλων των ουσιαστικών στοιχείων πουτείνουν ναπροσδιορίσουν την ομογένεια. 20 Ομολογουμένως, ο εφεσείων και ο συγκατηγορούμενός τουείχανδιαπράξει το ίδιοαδίκημα. Διακρίνονται όμως τα περιστατικά κάτωαπότα οποία οι δυο διάπραξαν το αδίκημακαι είναι άγνωστες οι προσωπικές συνθήκες του συγκατηγορουμένου του εφεσείοντα ώστε να παρέχεται 25 ευχέρεια σύγκρισης. Τηναρχή της ισότηταςείχαμετην ευ καιρία να πραγματευθούμε σε κάποια έκταση και στην πρόσφατηαπόφασημαςΚάττον καιΆλλου νΑστυνομίας
(1991)2Α.Α.Δ. 498 καιτοντρόποπουεπενεργεί στηδια μόρφωση της ποινής. Η αποστέρηση της άδειας είναι 30 πρόσφοροτιμωρητικόμέτρο,γιατηντιμωρίαπαραβατών, τωνπρονοιώντηςνομοθεσίας πουδιέπειτηνοδική ασφά λεια και την ασφάλιση έναντι τρίτου. Λαμβάνοντας υπόψητηνάνεσηπουείχεοεφεσείων ναδιαπιστώσει την απουσία ασφαλιστηρίου η ποινή που του επιβλήθηκε, 35 ιδιαίτεραως προς την διάρκειατης στέρησης τηςάδειας του, εύλογα μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιεικής, όχι όμωςσεβαθμόπουναδικαιολογεί τηνπαρέμβασημαςγια αύξησητης. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 597