(1991)28Φεβρουαρίου, 1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. ΠΎΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στές] ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΒΡΑΑΜ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ.5113). ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ.5115). Διατήρησηανοικτών καταστημάτωντην Τετάρτη μετά την 1.00 μ.μ. κατά παράβασητωνΆρθρων5, 12 και 18τον περί ΒοηθώνΚατα στημάτωνΝόμον, Κεφ. 185 (Οπως τροποποιήθηκεαπό τον Νόμο Αρ. 69/79), και των περί Βοηθών Καταστημάτων (Εβδομαδιαίοι Ημιαργίαι) διαταγμάτων 1979 και 1980, (ΚΛ.Π. 163/79, Κ.Δ.Π. 201/80). Λέξεις και Φράσεις— "Κλειστό"στο άρθρο5 τονΝόμον. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα,άρθρο 28.1— Κατοχυρώνει την αρχήτης ισότητας. Οιλόγοιτωνεφέοεων είναι: α)ΕρμηνείαXOLεφαρμογήτουόρου "κλειστό",και β)Παράβασητηςαρχήςτηςιοότητας. Το Αρθρο 5τουΝόμουπροβλέπει ότι όλατακαταστήματαθα είναικλειστά μετάτης ι μ.μ.τααπογεύματαδύοημερών εβδομα διαίως. Νοείταιότι το Αρθρο αυτό δενθαεςχιρμόζεταιμόνοσε 15 60 5 2Α.Α.Λ. Αβραάμ &άλλοςν. Αστυνομίας καταστήματα που θα παραμένουν ανοικτά για ένα ή περισσότε ρους σκοπούς όπως αναφέρονται εις τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ο Νόμος εφαρμόζεται μεταξύ άλλων, στις εδαφικές περιοχές όλων των Δήμων της Δημοκρατίας - (Παράρτημα Τρίτον, Τόμος II,Κ.Δ.Π. 332/68 σελ. 413). Με τα ΔιατάγματαΚΛ.Π. 163/79και ΚΛ.Π. 201/80,τακατα στήματα,ταοποίαευρίσκονται στις εδαφικέςπεριοχέςτωνΔήμων και χωριών σταοποίαεφαρμόζεταιο Νόμος, κλειούν τα απογεύματατης Τετάρτης και του Σαββάτου κάθε εβδομάδαςμετά τις 1 μ.μ. όπωςπρονοείτοΑρθρο5του Νόμου. Σύμφωνα μεταγεγονότα όπως έχουν ευρεθεί απότοπρωτόδι κο Δικαστήριο οκατηγορούμενος στην έφεσηυπ' αρ.5113 στις 27 Ιουλίου 1988 είχε το κατάστηματου ανοικτό με δύο πρόσωπανα περιεργάζονταιταεμπορεύματακαιοκατηγορούμενος στην έφεση υπ' αρ.5115 στις 9Νοεμβρίου 1988 άνοιξετηνπόρτατουκαταστή ματος του στις 6 μ.μ. καιτηνάφησεανοικτή μέχρι τις 7.40 μ.μ. με σκοπόόπωςπαραδέχτηκεναξεφορτώσηεμπορεύματα. Η εισήγηση του δικηγόρου των εφεσειόντων ήταν ότι ο όρος "κλειστό" ("closed")δεν πρέπει να ερμηνευθεί με τησυνήθησημα σία της λέξηςαλλά μετησημασίαότι δενπροσφέρονται εμπορεύ ματαγιαλειανικήπώληση. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκεαπορρίπτονταςτην πιο πάνω εισήγηση,6τι στηλέξη"closed"πρέπει νααποδοθήησυνηθισμένη λαϊκή σημασία της και ότι εάν η εξωτερική πόρτα είναι ανοικτή ή μισάνοικτη,ώστε να μπορούν οι άνθρωποινα εισέρχο νται στο κατάστημα η παράβαση συντελείται. Στις κρινόμενες υποθέσεις το κατάστημα στη μιά περίπτωση ήταν ανοικτό και υπήρχαν πελάτες μέσα σ' αυτό,στη δεάλλη περίπτωση ήτανανοικτό μιάώρακαι σαράνταλεπτά. Κατάσυνέπεια καιστις δύο πε ριπτώσεις η παράβασηέχεισυντελεσθεί. Αναφορικά με το λόγο της άνισης μεταχείρισης και τηςπαρά βασηςτηςαρχήςτης ισότηταςτο Ανώτατο Δικαστήριο αφούέλαβε υπόψη το άρθρο 19 (στ) του Νόμου,το περί ΒοηθώνΚαταστημάτων (Τροποποίηση και Αντικατάσταση Πινάκων) Διάταγμα του 1986, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι, Κ.Δ.Π. 187/86και την παρά γραφο 14του ΠρώτουΠίνακα,όπωςεπίσηςκαιτη Γνωστοποίηση, που δημοσιεύτηκε στο ΠαράρτημαIII (Ι), ΚΛ.Π. 57/88σελ. 133 σύμφωνα μετηνοποίαόλατακαταστήματατωνπεριοχώνπουκαθορίζονται στον Πίνακατης Γνωστοποίησης αυτής μπορούν για εξυπηρέτηση τουριστικών αναγκών να παραμένουνανοικτά κατά τις καθημερινές,μέχρι τις 9 μ~μ. από τις 28 Μαρτίου, 1988 μέχρι τις 15Νοεμβρίου, 1988 αποφάνθηκεότι: 1) Ηαρχήτης ισότηταςκαθιερώνει την ισότητα απέναντιστο 61 Αβραάμ&άλλοςν.Αστυνομίας,
(1991)νόμο και την ισότητα του νόμου απέναντι στους πολίτες και άνιση μεταχείρισηηοποίαέχει εύλογηκαιαντικειμενικήδικαι ολογία,δενσυνιστάπαράβασητηςαρχήςτης ισότητας. 2) Στηνπαρούσαυπόθεση,ολόγος τηςεξαίρεσηςγιατακατα στήματα πουβρίσκονται στις περιοχές πουκαθορίζει ηΚΑΠ. 57/88 είναι η εξυπηρέτηση τουριστικών αναγκών,γιατί οι πε ριοχές αυτές αποτελούν το επίκεντρο της κίνησης των τουρι στών, σε μιά πόλη με εκτεταμένη τουριστικήκίνηση. Οι εφεσείοντες δεν έχουν ικανοποιήσει τοΔικαστήριο ότι από άποψη τουριστικών αναγκών οι.περιοχές στις οποίες βρίσκονται τα καταστήματα τους είναι όμοιες με αυτές που καθορίζονται στην ΚΑΠ. 57/88. 5 1" 3) Ηδιαφορετικήμεταχείριση των περιοχών έχει εύλογο και αντικειμενικό έρεισμα και έγινε για ευρύτερο δημόσιο συμφέρο. *5 Οιεφέσειςαπορρίπτονται. Υποθέσειςπον αναφέρθηκαν. TheAttorney - General ofTheRepublic ν Sabri
(1963)1C.L.R. 50; Υπόθεση Αρ. 58/1987, τηςΟλομέλειαςτον Αρείου Πάγον (βλ. Noμικό Βήμα,Τόμος37, Τεύχος 1, σελ. 76); o n Ζ υ Υπόθεση Αρ. 1120/1986 της Ολομέλειας τον Αρείου Πάγον (βλ. Νομικό Βήμα 35, σελ. 1599και 60, 61, 62, 63, 64, 65, και 66/ 1987). Εφέσεις εναντίον Καταδίκης. Εφέσεις εναντίον της καταδίκηςαπό τον Χαράλαμπο 25 Αβραάμ και άλλο οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 4Φε βρουαρίου, 1989 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 23383/88) στην κατηγορία ότιδιατηρούσαντακαταστήματατουςανοικτά,ημέραΤε τάρτη, μετά την 1.00 μ.μ. κατά παράβασητων άρθρων5, ^0 12 και 18 του Περί Βοηθών ΚαταστημάτωνΝόμου,Κεφ. 185 και των Περί Βοηθών Καταστημάτων (Εβδομαδιαίοι Ημιαργίαι) Διαταγμάτων 1979 και 1980 καικαταδικάστη καναπότονΠρ.Α.ΕΛ Ν.Νικολάουσεπρόστιμο£40.= Γ.Χαραλαμπίδης,γιατουςΕφεσείοντες. Γ. Φράγκου (χα), Ανώτερη Δικηγόρος της Λημοκρα62 35 2 Α.Α.Δ. Αβραάμ & άλλοςν.Αστυνομίας τίας, γιατην Εφεσίβλητη. Cur.adv. wit. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την Απόφαση του Δικαστηρίου θαδώσει οΔικαστής κ.Δ.Γ. Στυλιανίδης. 5 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι εφεσείοντες βρέθηκαν ένοχοι, από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού,ότι διατηρούσαν τα αντίστοιχα καταστήματατους ανοικτά,ημέρα Τετάρτη, μ^τά την 1.00 μ.μ., κατά παράβασητων Άρθρων 5, 12και 18 του περί Βοηθών Καταστημάτων Νόμου, Κεφ. 185, 10 (όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο Αρ. 69/79), (ο "Νόμος"),και των περί Βοηθών Καταστημάτων(Εβδομα διαίοι Ημιαργίαι) Διαταγμάτων 1979 και 1980, (Κ.Δ.Π. 163/79,Κ.Δ.Π.201/80). Οι εφεσείοντες είναικαταστηματάρχεςαπότηΛεμεσό. 15 Ο εφεσείων στην-Ποινική ΈφεσηΑρ. 5113 διατηρούσε το κατάστημα του στη Λεμεσόανοικτό στις 3.00 μ.μ., την Τετάρτη, 27 Ιουλίου, 1988, και ο εφεσείων στην Ποινική ΈφεσηΑρ. 5115 διατηρούσε το κατάστηματου στηΛεμε σό ανοικτότηνΤετάρτη,9Νοεμβρίου, 1988, στις 7.40 μ.μ. 20 Οι εφέσεις συνεκδικάστηκαν,γιατί εγείρουν τα ίδιανο μικά ζητήματα. Έφεση εναντίον της ποινής, στην Ποινική Έφεση Αρ. 5115, αποσύρθηκε με την άδεια του Δικαστηρίου τούτου καιαπορρίφθηκε. 2 ^ Οι λόγοι των εφέσεων, όπως αναφέρονταιστις ειδο ποιήσεις εφέσεων καιαναπτύχθηκανενώπιον μας, είναι: (α) Ερμηνεία καιεφαρμογήτου όρου "κλειστό", και (β) Παράβασητης αρχήςτης ισότητας. 63 Στνλιανίδης, Α. Αβραάμ & άλλοςν.Αστυνομίας,
(1991)Το Άρθρο 5τουΝόμουπροβλέπει: "5. Every shop shall be closednot later than one o'clock in the afternoon onδύο εβδομαδιαίας- ημέρας inevery week and shallremain closed and shallnot reopen earlier than five o'clock on. της πρωίας ήτις έπεται εκάστης των ρηθεισών δύο εβδομαδιαίων - ημερών. 5 Provided that this section shall not apply to any shop solely kept open for one or more of the purposes set forth in the First Schedule to this Law." Ο Νόμος, με Διάταγμα που εκδόθηκε με βάση το ίο Άρθρο 18, εφαρμόζεται,μεταξύ άλλων, στις εδαφικέςπε ριοχές όλων των Δήμων της Δημοκρατίας - (Παοάρτημα Τρίτον,Τόμος II,Κ.Δ.Π. 332/68, σελ. 413). ΜεταΔιατάγματαΚ.Δ.Π. 163/79 και Κ.Δ.Π.201/80, τα καταστήματα, τα οποία ευρίσκονται στις εδαφικές περιο- 15 χές των Δήμων και χωριών στα οποία εφαρμόζεται ο Νόμος, κλειούν και παραμένουν κλειστά τααπογεύματα της Τετάρτης και του Σαββάτου κάθε εβδομάδας, στις ώρες πουπρονοείται στο Άρθρο 5τουΝόμου(ανωτέρω). Ταγεγονότα όπως έχουν ευρεθεί απότοπρωτόδικο Δι- 20 καστήριο έχουν:Ποινίκή ΈφεσηΑρ. 5113 Ο κατηγορούμενος διατηρεί κατάστημαστην οδόΝίκου Παττίχη Αρ. 9, στη Λεμεσό,το οποίο αποτελείται από οι κοδομήκαι τζαμαρία. Στοκατάστημαδιατίθενται,μεταξύ 25 άλλων,φρούτακαι λαχανικά. Στις 27 Ιουλίου, 1988, το κατάστημα ήταν ανοικτό και μέσα σ' αυτό υπήρχαν δύο πρόσωπα,τα οποία περιεργά ζονταν τα εμπορεύματα,αλλά δεν παρουσιάστηκε μαρτυ ρία ότι έγινε πραγματικήδιάθεση με πώληση εμπόρευμα- 30 των. 64 2Λ.Α.Λ. Αβραάμ &άλλοςν. Αστυνομίας Στυλιανί&ης, Λ. Ποινική ΈφεσηΑρ.'5115 Ο εφεσείων διατηρεί κατάστημα στη γωνία των οδών Μισισούλη και Καβάζογλου μετηνοδό Ελλάδος. Στις 9Νοεμβρίου, 1988,στις 7.40 μ.μ., ο Μάρτυρας Κα τηγορίας - Αστυφύλακας 1711 - Ανδρέας Ιωαννίδης επι σκέφθηκε το κατάστημα ίου κατηγορουμένου. Η εξωτερι κή πόρτα του καταστήματος, πλάτους 20 ποδιών, ήταν ανοικτή. Μια από τις εσωτερικές πόρτες που οδηγεί προς τοκατάστημααποικιακώνήτανεπίσηςανοικτή. Ο κατηγορούμενος βρισκόταν εκεί με τη σύζυγο του. Παραδέχτηκε ότι άνοιξε την πόρτατου καταστήματοςτου στις 6.00 μ.μ., για να ξεφορτώσει εμπορεύματα. Ηεξωτε ρική και εσωτερική πόρτα παρέμειναν ανοικτές μέχρι τις 7.40 μ.μ. Η σύζυγος του ήταν στο εσωτερικό μέρος του παντοπωλείου του και ισχυρίστηκε ότι καθάριζε το κατά στημα. Δεν υπήρχανάλλαπρόσωπα εκεί. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων υπέβαλε ότι στον όρο "κλειστό" ("closed")δεν πρέπει να δοθεί ησυνήθης σημα σία της λέξης, αλλά να ερμηνευθεί ότι δεν προσφέρονται εμπορεύματα για λιανική πώληση. Και στις δύο περιπτώ σεις δεν υπήρξε μαρτυρία λιανικής πώλησης, ή διεξαγω γήςεπιχείρησης εμπορευμάτων. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση TheAttorney - General of The Republic v. Hussein Sabri
(1963)1C.L.R. 50, σκο πός της τήρησης του Νόμου είναι ηπροστασία τωνυπαλ λήλων καιηπαρεμπόδισηαθέμιτουσυναγωνισμού μεταξύ των καταστηματαρχών,μετο άνοιγμα τωνκαταστήματα)»' τους μετάτις επιτρεπόμενες απότοΝόμοώρες. Το Άρθρο 2τουΝόμου ορίζει: "'Shop' means any premises (including markets) any retail trade or businessis carried on." where Στη λέξη "closed" πρέπει να αποδοθεί η συνηθισμένη 65 Στυλιανίοης,Α. Αβραάμ&άλλοςν.Αστυνομίας
(1991)λαϊκή σημασία της,ηοποία είναι σύμφωνη και με τηντε λεολογική, με την έννοια ότι το κατάστημαπρέπει ναμην λειτουργεί, να μην είναι ανοικτό με τρόπο που να αφήνει ελεύθερη είσοδο σε προτιθέμενο πελάτη. Εάνη εξωτερική πόρτα είναι ανοικτή ή μισάνοικτη, ώστε να μπορούν άν- 5 θρωποι να εισέρχονται στο κατάστημα, η παράβασησυ ντελείται. Θα μπορούσε ναλεχθεί ότι ο καταστηματάρχης μπορεί να ανοίξει το κατάστηματου μόνο γιαναμεταφέρει εμπο ρεύματακαιαμέσως νατοκλείσει. ™ Στιςκρινόμενες υποθέσεις τοκατάστημα,στη μιαπερί πτωση, ήταν ανοικτό και υπήρχαν πελάτες μέσα σ' αυτό, στη δε άλλη περίπτωση, ήταν ανοικτό μια ώρα καισαρά νταλεπτά. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότι υπάρχει 15 στην περίπτωση των κατηγορουμένων άνιση μεταχείριση και παράβαση της αρχής της ισότητας, ηοποίαδιακηρύτ τεται και διασφαλίζεται απότο Άρθρο 28.1 του Συντάγ ματος. Με βάση το Άρθρο 19(στ) του Νόμου, το Υπουργικό 20 Συμβούλιο εξέδωσετοπερί Βοηθών Καταστημάτων (Τρο ποποίηση και Αντικατάσταση Πινάκων) Διάταγμα του 1986, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι, Κ.Δ.Π. 187/86, σελ. 561. Η παράγραφος 14 τουΠρώτουΠίνακαπροβλέπει: "14. Η λιανική πώληση τέτοιας κατηγορίαςή κατηγο- 25 ριών εμπορευμάτων από καταστήματα ευρισκόμενα μέσα στα όρια τέτοιας περιοχής ή περιοχών ως ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων θε ωρεί σκόπιμο, προς εξυπηρέτηση τουριστικών αναγκών σ' αυτή,να καθορίζει με γνωστοποίηση του στην επίση- ^ μη εφημερίδα της Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια τέ τοιας χρονικής περιόδου ή περιόδων και τέτοιων ωρών ως δυνατόν νακαθορίζονταιστη γνωστοποίηση αυτή." 66 2ΑΛΛ. Αβραάμ &άλλοςν. Αστυνομίας ΣτυλιανίΑης,Δ. Με βάση την παράγραφο αυτή, ο Υπουργός εξέδωσε Γνωστοποίηση, που δημοσιεύτηκε στο ΠαράρτημαIII
(1), Κ.Δ.Π. 57/88, σελ. 133. Το ουσιαστικό μέρος της Γνωστο ποίησης έχει 5 !0 "Κατά την περίοδο που αρχίζει από τις 28 Μαρτίου,. 1988 και λήγει στις 15Νοεμβρίου 1988, συμπεριλαμβα νομένων και των πιο πάνωημερομηνιών έναρξης και λήξης, όλα τα καταστήματαπου βρίσκονται είτε μέσα στις περ.ο/ές, είτε εφάπτονταιτων οδών, πουκαθορίζονται οτον Πίνακα της παρούσας γνωστοποίησης, μπορούν για εξυπηρέτηση τουριστικών αναγκών σ' αυτές να παραμένουν ανοικτά κατά τις καθημερινές, μέχρι τις 9 μ.μ." Στον Πίνακα της Γνωστοποίησης καθορίζονται οι πε15 ριοχές και δρόμοι της Λεμεσού, στους οποίουςεφαρμόζε ται ηΓνωστοποίηση. Είναι ισχυρισμός του δικηγόρου των εφεσειόντων ότι οι τουρίστες κινούνται σε όλητην έκτασητηςπόληςΛεμε• σού και,ως εκ τούτου,οι ευνοϊκές προβλέψεις της Κ.Δ.Π. 20 57/88πρέπει να εφαρμοστούν καιστη δικήτουςπερίπτω ση. ΗΟλομέλεια του Αρείου Πάγουστην Υπόθεση Αρ. 58/1987,(βλ. Νομικό Βήμα,Τόμος 37, Τεύχος 1,σελ. 76), στησελ. 77είπε:25 30 35 "Επειδή, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση,τοδίκασαν Εφετείοδενεδέχθηότι η ρύθμι σητωνβασικώναποδοχώντωνδικαστικών λειτουργών στο ύψος των βασικών αποδοχών των καθηγητών Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων έπρεπε να γίνει με το ν. 1517/1985, αλλά με ιδιαίτερο ειδικό νόμο, την δε αντισυνταγματικότητα των προαναφερομένων δια τάξεων του νόμου τούτου ετοποθέτησε όχι στο ότι με αυτές δεν ερρυθμίσθησανκαι οι αποδοχές τωνδικαστι κών λειτουργών,αλλά στηνευνοϊκή, έναντι των τελευ ταίων, μισθολογική μεταχείριοη των καθηγητών ΑΕΙ, χωρίςπαράλληληκαι ισόποσηαύξηση των αποδοχών των ανωτ^ον δικαστικών λειτουργώνμε ειδικό προς 67 Στυλιανίδης,Α. Αβραάμ & άλλοςν.Αστυνομίας
(1991)τούτο νόμο. Επομένως είναι απορριπτέος, προεχόντως ως στηριζόμενος επί ανακριβούςπροϋποθέσεως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου. 559 1 ΚΠΔ, με τον οποίον αποδίδεταιστην προσβαλλομένη απόφαση παραβίασητης διατάξεως του άρθρου
- 2 5 του Συντάγματοςπου επιτάσσει τη ρύθμιση τωναφορώντων στη βαθμολογική και μισθολογική κατάταξη των δικαστικώνλειτουργών μεειδικούς νόμους. Επειδή, ενόψει των ανωτέρω εκτεθέντων, πρέπει, προς αποκατάστασητης συνταγματικής αρχήςτης ισό- 10 τητας,νατύχει εφαρμογήςστην προκειμένηπερίπτωση, για τον καθορισμό του βασικού μισθού του αναιρεσιβλήτου αντιπροέδρουΑρείου Πάγουκατά τον κρίσιμο χρόνο,σεβάροςτουοποίουέγινεηδυσμενής διάκριση, ηισχύουσα διάταξητου ν. 1517/1985και ηθεσπισθείσα 15 με αυτήν ειδική ευμενής ρύθμιση, διότι μόνο με τον τρόπον τούτον αίρεταιη ανισότητα πουεδημιουργήθη, ηοποίαθαπαρέμενε καιθακαθιστούσε κενή ουσιαστι κού περιεχομένου την επιζητούμενηδικαστική προστα σία, εάν το δικαστήριοπεριορίζετο σε μόνητηνκήρυξη 20 της αντισυνταγματικότητας της διατάξεως που καθιε ρώνει τηδυσμενήδιάκριση,χωρίς ναεφαρμόσειπεραι τέρω την ειδική ευμενή ρύθμιση και υπέρ εκείνων σε βάροςτων οποίων έγινεη δυσμενής διάκριση. Η εφαρ μογή δε αυτή δεν αποτελεί ανεπίτρεπτη επέμβαση της 25 δικαστικής λειτουργίας στο έργο τηςνομοθετικής,διότι απορρέει τόσο από την καθιερώνουσα την αρχή της ισότητας διάταξη του άρθρου 4.1 του Συντάγματος, όσοκαιαπότη διαλαμβανόμενη στο άρθρο93.4 αυτού επιταγή προς τα δικαστήρια να μην εφαρμόζουννόμο 30 αντίθετο προς το Σύνταγμα και συνεπώς δεν ενέχει αντίθεση προς τις περί διακρίσεως των πολιτειακών λειτουργιών διατάξειςτουάρθρου 26 αυτού,αφούανά γεται στην άσκηση της δικαστικής λειτουργίας και την απονομή της δικαιοσύνης. Ούτε αντίκειται στο άρθρο 35
- 1,στό οποίο ορίζεται ότι μισθός, σύνταξη,χορηγία ή αμοιβή δεν εγγράφεταιστον προϋπολογισμό του κρά τους, ούτε παρέχεται χωρίς οργανικό ή άλλον ειδικό νόμο,διότι νόμος υφίσταταιστην προκειμένη περίπτω68 2A.A.A. 5 10 Αβραάμ & άλλοςν. Αστυνομίας Στυλιανίόης, Δ. σηκαιαυτός είναι ο εισάγων την ειδική ευμενή μισθο λογική ρύθμιση,ο οποίος είναι εφαρμοστέος, κατάτην επιταγήτων άρθρων
- 1,
- 2και 93.4του Συντάγμα τος (ΟλΑΠ 1411/84, 1102/86,41/87). Επομένως είναι απορριπτέοιως αβάσιμοι οι τρίτος και τέταρτος λόγοι αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 1ΚΠολΔ, που αποδί δουν στην προσβαλλομένη αιτιάσεις αναγόμενες σε πα ραβιάσεις των προαναφερομένων συνταγματικών δια τάξεωνκαιτουάρθρου 1 3ν. 1517/1985." (Βλ., επίσης, Αποφάσεις Ολομελείας Αρείου Πάγου 1120/1986,Νομικό Βήμα 35, σελ. 1599 και 60, 61, 62, 63, 64, 65 και66/1987.) Η αρχήτης ισότητας καθιερώνει την ισότητααπέναντι στο νόμο καιτην ισότητα του νόμου απέναντιστους πολί15 ' τες. Δεσμεύεται ο κοινός νομοθέτης, ώστε, στη ρύθμιση ουσιαστικά ομοίων πραγμάτων,σχέσεων και καταστάσε ων καικατηγοριών προσώπων,ναμηνομοθετεί μεδιαφο ρετικό τρόπο,εισάγοντας εξαιρέσεις καικάνοντας διακρί σεις, εκτός εάν αυτό επιβάλλεται από λόγους δημοσίου 20 συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο του Δικαστηρίου. Αν γίνει με νόμο δικαιολογημέ νη ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων, χωρίς να εξαιρεθεί από την ειδική αυτή ρύθμιση, με αδι καιολόγητη διάκριση,άλλη κατηγορίαπροσώπων,γιατην 25 οποία συντρέχει ο ίδιος δικαιολογητικός λόγος, δυσμε νούς έστω μεταχειρίσεως, η διάταξη δεν είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική. Ηρύθμιση γιατην ίση μεταχείριση, που είναι η βάση της αναλογικής ισότητας της πιο πάνω ,συνταγματικής διάταξης,έχει ως βασικήπροϋπόθεση της 30 εφαρμογής της την ομοιότητα των συγκρινόμενων περι πτώσεων. Άνιση μεταχείριση, η οποία έχει εύλογηκαι αντικειμε νική δικαιολογία, δεν συνιστά παράβαση της αρχής της ισότητας. 35 Στην παρούσα υπόθεση, ο λόγος της εξαίρεσης γιατα καταστήματα πουβρίσκονται στις περιοχές πουκαθορίζει 69 Στνλιανίδης,Α. Αβραάμ&άλλοςν.Αστυνομίας
(1991)η Κ.Δ.Π.57/88 είναιη εξυπηρέτησητουριστικώναναγκών, γιατί οιπεριοχές αυτέςαποτελούντο επίκεντροτης κίνη σηςτωντουριστών,σε μιαπόλημεεκτεταμένητουριστική κίνηση. Οι εφεσείοντες δεν έχουν προσκομίσει οποιοδήποτε 5 αποδεικτικόστοιχείοκαιδενέχουν ικανοποιήσειτοΔικα στήριοότι,απόάποψη τουριστικώναναγκών, οιπεριοχές στις οποίεςβρίσκονταιτακαταστήματατους είναιόμοιες μετις περιοχές πουκαθορίζονται στην Κ.Δ.Π.57/88. Η διαφορετική μεταχείριση των περιοχών έχει εύλογο και 10 αντικειμενικό έρεισμα και έγινε για ευρύτερο δημόσιο συμφέρο. Για τους πιο πάνωλόγους, οι εφέσεις αποτυγχάνουν καιαπορρίπτονται. Εφέσειςαπορρίπτονται 70