2ΛΛΛ. 1Μαρτίου. 1991. [ΠΙΚΗΣ.ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στές] ΓΕΝΙΚΟΣΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Εφεσείων, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΕΛΛΑ. , Εφεσφλήτον. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5309). 5 10 Ποινή — Ανεπάρκεια ποινής — Συνιστά λόγο αφ'ενός για έφεσηνπό του Γενικού Εισαγγελέα μεβάση το άρθρο 137
(1)(β) τον περίΠοι νικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155,και αφ' ετέρου παρέχει στο Ανώτατο Δικαστήριο δικαιοδοσία να επιληφθεί της έφεσηςκαι είτε να ανξήσει τηνποινή είτε να απορρίψει την έφεσημεβάσητο άρθρο 145
(3)(β)τον περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμον,Κεφ. 155 — Κριτήρια πον εφαρμόζονται από το Ανώτατο Δικαστήριο για να χαρακτηρισθεί ηποινή ως έκδηλαανεπαρκής οπόταν καισυνε πάγεται επέμβαση τον, κατ' εξαίρεση τον γενικού κανόνα μεβάση τον οποίο η επιμέτρηση και επιβολή της ποινής είναι ευθύνητου πρωτόδικου Δικαστηρίου. Εγκληματική επέμβασηκατά παράβαση τον άρθρον 280 τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154— Είναι αδίκημα πον τιμωρείται με ποινή φυ λάκισης μέχρι δύο χρόνια και μεπρόστιμο μέχρι ΛΚ2,000-. 15 Ποινή — Εξουσία τον Εφετείον για ακύρωση της επιβληθείσας ποι νής και παραπομπή της νπόθεσης για έκθεση όλων των ουσιωδών γεγονότων και επιβολή ποινής ενώπιον άλλον Δικαστή τουΕπαρ χιακού Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο 25
(3)του περί Δικαστη ρίωνΝόμου 14/60. 20 ΣτηνπαρούσαυπόθεσηηεπιβολήπροστίμουΛΚ30-- και εγγύη σης ΛΚ200.- για δύο χρόνια θεωρήθηκε σαν έκδηλαανεπαρκής ενόψητηςφύσηςτουδιαπραχθέντοςαδικήματοςπουπαραβίαζετο δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής και το απαραβίαστο της κατοικίας. Υπό τις συνθήκες η αρμόζουσατιμωρία έπρεπε να ήταν ηποινή φυλάκισης.Ηαρχήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου να μηεπιβάλειτέ τοια ποινή μετά παρέλευση μακρούχρόνου απότην επιβολή από το πρωτόδικοΔικαστήριο ποινήςάλλης από φυλάκισηεκτόςόπου αυτό κρίνεται σαναπόλυτα αναγκαίο εφαρμόστηκεστην παρούσα υπόθεση. Ο σκοπός του νόμου κρίθηκε ότι ικανοποιείται με την αύξησητουπροστίμουαπόΛΚ30σεΛΚ150.- 25 . -*υ 71 Γενικός Εισαγγελέαςν.Τέλλα
(1991)Ο κατηγορούμενος τη νύκτα της 18ης Αυγούστου 1989 αφού στάθμευσε το ταξί του στο χώρο στάθμευσης πολυκατοικίαςστην περιοχή Ποταμού Γερμασόγειας προχώρησε με τα πόδιακαι κοί ταζεαπό το παράθυρο μέσασε ισόγειοδιαμέρισμαπολυκατοικίας όπου κατοικούσε ο παραπονούμενος με τη σύζυγο του. Όταν 5 έγινε αντιληπτός και καταδιώχθηκε από τον παραπονούμενο άφησε το ταξί του ανοικτό και διέφυγε τρέχοντας. Το ταξί μετα φέρθηκε στον Αστυνομικό σταθμό απότην Αστυνομία. Οκατηγο ρούμενος αναγνωρίσθηκε από τον παραπονούμενο στον Αστυνομικό σταθμό όπου ο μεν πρώτος πήγε για να καταγγείλει την 10 κλοπήτουαυτοκινήτουτουπουήτανσταθμευμένο στοχώροστάθ μευσης της πολυκατοικίαςτου παράπονουμενού ο δεδεύτεροςγια διερεύνηση τηςυπόθεσης. Ο κατηγορούμενος παραδέκτηκεενοχή στην κατηγορία για το αδίκημα της εγκληματικής επέμβασης κατάπαράβασητου άρθρου 15 280 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, όπως έχει τροποποιηθείκαι τουεπιβλήθηκε ποινήπροστίμου ΛΚ30.- και εγγύηση ΛΚ200.- για δύο χρόνια να σέβεται τους νόμους. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκευπόψη ηπαραδοχήτου κατηγορούμενου,ηυπόσχεση του να μηεπαναλάβει οιοδήποτε αδίκημα και το γεγονός ότι οι προη- 20 γούμενες του καταδίκες δεν ήταν παρόμοιες μετην παρούσα υπό θεση. Σε έφεση του Γενικού Εισαγγελέα εναντίον της επιβληθείσας ποινήςγςατο λόγο ότι ήταν έκδηλα ανεπαρκήςο εφεσίβλητοςαρ νήθηκε ότι διάπραξε το αδίκημα για το οποίο είχε παραδεχτεί 25 ενοχή. Αναφορικά με τον ισχυρισμό αυτό το Εφετείο τόνισε ότι εφ' όσον η καταδίκη του εφεσίβλητου που βασιζόταν πάνω στη δικήτου παραδοχήδενείχεαμφισβητηθεί,δεν μπορούσε στηδιάρ κεια της διαδικασίαςτης έφεσης να ακούσει οποιοδήποτε ισχυρι σμό ασυμβίβαστο με τη παραδοχήτου και την επακολουθήσασα . 30 καταδίκη του. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού εξέθεσε τις νομικές αρχές και τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης αποδέκτηκετην έφεσηκαι αποφάνθηκε ότι η επιβληθείσα ποινή είναι πράγματι έκδηλα ανεπαρκήςεφόσο ούτε αποτρεπτική είναι ούτεαντανακλάτησοβαρό- 35 τητα του αδικήματοςούτε εξυπηρετεί to σκοπό τιμωρίαςτουεφε σίβλητου. Είναι με μεγάλο δισταγμό που δεν επιβάλλεται ποινή φυλάκισης. Αυτόοφείλεταικυρίωςστην πάροδοδεκαοκτώμηνών από τηδιάπραξητου αδικήματος καιτησυμπλήρωση ενός χρόνου απότηνημέραεπιβολήςτηςπροσβαλλόμενης ποινής. ΤοΑνώτατο 40 Δικαστήριο έχει σαν αρχήνα μηεπιβάλλει ποινή φυλάκισης μετά από παρέλευση τόσο μακρού χρόνου από την επιβολή ποινής άλληςαπόφυλάκιση απότοπρωτόδικοΔικαστήριο εκτός στιςπε ριπτώσεις πουτο θεωρεί απόλυτααναγκαίο.Στηνπαρούσαυπόθε σηπαρέκκλιση απότην αρχήαυτήδεν είναι απόλυτααπαραίτητη 45 καιγι' αυτό εφ'όσον οσκοπός τουνόμου μπορεί να ικανοποιηθεί με επιβολή επαρκούς προστίμου, διατάσσεται n αύξηση του από ΛΚ30.-σε ΛΚ150.- Το μέροςτης ποινήςαναφορικά μετηνεγγύη- 72 2ΛΛΛ. ΓενικόςΕισαγγελέας ν.Τέλλα σηπαραμένεισεισχύ. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: ΓενικόςΕισαγγελέας ν. Βασιλιώτη και άλλον
(1967)2ΑΛ.Δ. 20; 5 ΓενικόςΕισαγγελέας ν. Εταιρείας BISCOLTDκαι άλλων
(1991)2 ΑΛΛ. 16; ΓενικόςΕισαγγελέας ν.Μανρομμάτη
(1967)2ΑΛΛ.
- Έφεσηεναντίον ανεπάρκειαςποινής. Έφεση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας εναντίον της απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λε10 μεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 1497/90) με την οποία ο Νικολάτος, Ε.Δ. επέβαλε στον κατηγορούμενο £30.- πρόστιμο και εγγύηση £200.- για δύο χρόνια για το αδίκημα της εγκληματικής επέμβασης κατάπαράβασητου άρθρου280 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ.
- 15 Α. Κονρσονμπά (χα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημο κρατίας, γιατον εφεσείοντα. Ο εφεσίβλητος παρουσιάζεταιαυτόπροοχόπαχ;. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Έχουμε καταλήξει κατά το διάλειμμα σε κοινό συμπέρασμα. Την απόφασημας θα δώσει ο Δικα20 στης κ.Ι. Πογιατζής. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ.: Στις 21 Μαΐου, 1990 ο εφεσίβλητος εμφανίστηκε ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛεμε σού κατηγορούμενος στηνποινικήυπόθεση αρ. 1497/90με το αδίκημα της εγκληματικής επέμβασης κατά παράβαση 25 του άρθρου 280 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως έχει τροποποιηθεί. Στην παρουσία του δικηγόρου του ο εφεσίβλητος παραδέχτηκεενοχή. Ακολούθως το Δικαστή ριο επέβαλε σ' αυτόν ποινή προστίμου £30 και εγγύηση £200 για δυο χρόνια να σέβεται τους νόμους. Εναντίον 30 τ^ζ ποινής αυτήςστρέφεται ηπαρούσαέφεση τηνοποίαο Γενικός Εισαγγελέας άσκησε κάτω από το άρθρο 137
(1)(β)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155, ισχυ ριζόμενος ότι είναι ανεπαρκής. 73 Πσγιατζής,Δ. Γενικός Εισαγγελέαςν.Τέλλα
(1991)Ηανεπάρκεια ποινήςπουέχειεπιβληθεί απότοΕπαρ χιακόΔικαστήριο συνιστάλόγοπου, αφ* ενόςπαρέχειστο Γενικό Εισαγγελέα δικαίωμανα ασκήσει έφεση εναντίον τηςποινήςκαι,αφ'ετέρου,παρέχειστοΑνώτατοΔικαστή ριο δικαιοδοσία να επιληφθεί της έφεσης κάτω από το 5 άρθρο 145
(3)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και είτε να αυξήσει την ποινή είτε να απορρίψει την έφεση. Σύμφωνα με τη νομολογία ηποινή θεωρείται ανεπαρ κήςστις περιπτώσεις πουτοΑνώτατο Δικαστήριο ικανό- 10 ποιείται ότι δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς τουΝόμουείτε γιατί δεν αντικατοπτρίζειτην σοβαρότητα του αδικήμα τος,είτεγιατίστερείται τουαποτρεπτικούχαρακτήραπου απαιτείταιγιατηνπροστασίατουκοινού. Στιςπιοπάνω περιπτώσεις ηποινή συνήθως χαρακτηρίζεταιως έκδηλα 15 ανεπαρκής (manifestly inadequate) και συνεπάγεται την επέμβασητου Εφετείου ηοποίαγίνεται κατ' εξαίρεσητου γενικού κανόναπουαναθέτειτηνευθύνητης επιμέτρησης και επιβολής της αρμόζουσας στην κάθε περίπτωσηποι νής στο πρωτόδικο Δικαστήριο. Ενδεικτικά αναφέρουμε 20 τις υποθέσεις ΓενικόςΕισαγγελέας ν.ΝεοφύτουΒασιλιώτηκαι άλλον
(1967)2Α.Α.Δ.20 και Γενικός Εισαγγελέας ν.ΕταιρείαςBISCOLTDκαιάλλων, Π991)2Α.Α.Δ.
- Τοαδίκηματης εγκληματικής επέμβασηςκατά παράβα ση του άρθρου 280 του Ποινικού Κώδικα τιμωρείται με 25 ποινήφυλάκισης μέχρι δυοχρόνιακαι μεπρόστιμο μέχρι £2,
- Τα γεγονότα, όπως εξετέθησαν ενώπιον τουπρωτόδι κουΔικαστηρίου,έχουνωςεξής: Στις 18Αυγούστου 1989 καιώρα 1.30 μετάταμεσάνυ- 30 χτα οεφεσίβλητος οδήγησεκαιστάθμευσε τοταξίτουστο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας "ΦΙΛΗΣ"στην πε ριοχήΠοταμού Γερμασόγειας. Ακολούθωςπροχώρησεμε τα πόδιαπρος το παράθυροτου ισογείου διαμερίσματος με αριθμό 1 στο οποίο κατοικούσε ο παραπονούμενος 35 Αντης Φιλής με τη σύζυγο του. Στάθηκεστην αυλήτης 74 2Α.Α.Δ. 5 10 15 ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Τέλλα Πογιατζής, Δ. πολυκατοικίας μπροστά στο παράθυροκαι κοίταζε μέσα στο διαμέρισμα. Έγινε όμως αντιληπτός από τον παρα πονούμενο και τη σύζυγο του οι οποίοι τον κατεδίωξαν χωρίς να μπορέσουν να τον συλλάβουν. Ο εφεσίβλητος έτρεξε μακριά αφήνοντας το ταξί του ανοικτό στο χώρο που το είχε σταθμεύσει. Αργότερα η Αστυνομία το μετέ φερε στον Αστυνομικό σταθμό αναμένοντας τον κάτοχο του να εμφανιστεί. Ενώ"ο παραπονούμενος βρισκόταν στον ίδιο Αστυνομικό σταθμόγιατους σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης, κατέφθασε ο εφεσίβλητος και κατήγγει λε ότι κλάπηκε από άγνωστους το ταξί του που ήταν σταθμευμένο στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας του παραπονούμενου. Εκεί αναγνωρίστηκε από τον πα ραπονούμενο ως το πρόσωπο που είχε καταδιώξει γιατί κοίταζε στο διαμέρισμα του. Στην περίοδο μεταξύ 1982 και 1986 ο εφεσίβλητος είχε μια προηγούμενη καταδίκη για διάρρηξηκατοικίας και κλοπή και δυο προηγούμενες καταδίκες για διάρρηξη κατοικίας με σκοπό τηδιάπραξη κακουργήματος. Καταδικάστηκε σε όλες σε ποινές φυλά κισης. 20 Ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής επεσήμανε στην απόφασητου τησοβαρότητατουαδικήματοςκαιτηνυπο χρέωση του να προστατεύσει την κοινωνία. Ακολούθως ανέφερε τα εξής: . 25 30 35 "Στην επιμέτρηση της ποινής όμως έλαβα υπόψη και την παραδοχήτου κατηγορούμενου, την απολογία του, τις συνθήκες κάτωαπότις οποίες διαπράχθηκετοαδί κημα και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορού μενου, την υπόσχεση που εδόθη μέσω του ευπαίδευτου συνηγόρου του ότι δεν θαεπαναλάβειοποιοδήποτεαδί κημα και το γεγονός ότι οι προηγούμενες τουκαταδί κες δεν είναιπαρόμοιες μετηνπαρούσαυπόθεση." Κατάτηναγόρευσητου ενώπιοντου Επαρχιακού Δικα στηρίου για μετριασμό της ποινής ο ευπαίδευτος δικηγόρός του εφεσίβλητου είχε ισχυριστεί ότι ο πελάτης του είχε διαπράξει το αδίκημα ενώ τελούσε κάτω από την έπίρροια ποτού, ότι είναι επαγγελματίας οδηγός ταξί, ότι 75 Πογιαχζής,Δ. Γενικός Εισαγγελίας ν.Τέλλα
(1991)δεν είναι νυμφευμένος καιότι συμφιλιώθηκε μετον παρα πονούμενο. Ενώπιον μαςο εφεσίβλητος εμφανίστηκε χωρίςδικηγό ρο. Στη σύντομη αγόρευση του είπε ότι είχε στο μεταξύ αρραβωνιαστεί και ότι δε διέπραξε το αδίκημα για το 5 οποίο είχε παραδεχτεί ενοχή. Αναφορικά με τον τελευ ταίο αυτό ισχυρισμό του επεστήθηκε ηπροσοχή στο γεγο νός ότι,εφόσοηκαταδίκητουπουβασίστηκε στηδικήτου παραδοχή δεν είχε αμφισβητηθεί, δεν μπορούσαμε στη διάρκεια της διαδικασίαςτης παρούσας έφεσης να ακού- 10 σουμε οποιοδήποτε ισχυρισμό που είναι ασυμβίβαστος με τηνπαραδοχήτουκαιτηνεπακολουθήσασακαταδίκητου. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει επί του προκειμένου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Γιάννη Μανρομμάτη
(1967)2 Α.Α.Δ. 190, στην οποίατο Εφετείο,ασκώντας 15 τις εξουσίες τουκάτωαπότο άρθρο25
(3)τωνπερίΔικα στηρίων Νόμων, ακύρωσε την επιβληθείσα ποινή καιπα ρέπεμψε την υπόθεση για έκθεση όλων των ουσιωδών γε γονότων και για επιβολή ποινής ενώπιον άλλου Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου και πρόσθεσε τα εξής στη 20 σελ. 193: ,f .... We need hardly addthat theconviction which stands on respondent's own plea, has not been challenged; and no facts inconsistent with such plea and the conviction based thereon, can be put forward by either side,for the 25 purposes of sentence." Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα ει σηγήθηκε,ότι, εν όψει των νομικών αρχώνπου έχουμε εκ θέσει καιτων περιστάσεων τηςπαρούσας υπόθεσης,η επι βληθείσα ποινή είναι έκδηλα ανεπαρκής εφόσο ούτε ^0 αποτρεπτική είναι ούτε αντανακλά τη σοβαρότητα του αδικήματος ούτε εξυπηρετεί το σκοπό της τιμωρίας του εφεσίβλητου. Συμφωνούμε μετην εισήγηση αυτήκαι προτιθέμεθα να επέμβουμε αυξάνοντας την επιβληθείσα ποινή. 35 Είναι καθήκον των Δικαστηρίων να προστατεύσουν 76 2 Α.Α.Λ. Γενικός Εισαγγελέαςν.Τέλλα Πογιατζής, Δ, αποτελεσματικά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίω μα της ιδιωτικής ζωής των πολιτών και τοαπαραβίαστο τηςκατοικίαςτους. Πράξειςόπως αυτή τουπαρόνταεφε σίβλητου τείνουν να παραβιάσουν τα δικαιώματα αυτά 5 καιθαπρέπει,ως εκτούτου,νατιμωρούνται μετηναρμό ζουσα αυστηρότητα, κατά κανόνα με ποινές φυλάκισης. Με μεγάλο δισταγμό αποφασίσαμε να μην καταφύγουμε στην ποινή φυλάκισης και να περιοριστούμε στην αύξηση του ποσού του προστίμου. Ηαπόφασημας αυτή οφείλε10 ται κυρίως στο γεγονός ότι παρήλθαν περίπου 18 μήνες από τηδιάπραξητου αδικήματοςκαιπλησιάζει ησυμπλή ρωση ενός χρόνου από την ημέρα που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο ηπροσβαλλόμενη ποινή. Εκτός στιςπεριπτώ σεις που το θεωρούμε απόλυτααναγκαίο, πιστεύουμε ότι 15 είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση τόσου μακρού χρόνου από την ημέρα που το πρωτόδικοΔικαστήριο επέλεξεναεπιβάλει σεκατηγορού μενο πρόσωπο ποινή άλληαπό φυλάκιση. Κρίνουμε ότι δεν είναι απόλυτααπαραίτητοστην παρούσα υπόθεση να 20 παρεκκλίνουμε απότηνπιο πάνωαρχήκαινα επιβάλουμε ποινή φυλάκισης. Ο σκοπός του νόμου μπορεί να ικανο ποιηθεί με την επιβολή επαρκούς ποσού προστίμου. Το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε αυξάνεται από £30t σε £150. Το μέρος της ποινής πουαφοράτην εγγύηση πα25 ραμένει σε ισχύ. Έφεση επιτρέπεται. 77