2Α.Α.Δ. . 5 Μαρτίου. 1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ.Δ/στές] 1.FARUK KOMURGU, 2.ELSAYED ISMAILAHMETISMAIL, Εφεσείοντες, ι V. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικέςΕφέσειςΑρ.5352,5353). e 10 15 20 25 Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος. Κεφ. 155. Άρθρο 134 — Ηπαρά τασηχρόνου καταχωρήσεωςέφεσηςτόσο εναντίον τηςποινής όσο και εναντίον τηςκαταδίκης είναι θέμα που ανάγεται στην διακρι τική εν^φειατουΑνωτάτου Δικαστηρίου τοοποίο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει πραγματικά εύλογη αιτία για την παραχώ ρηση τέτοιας παράτασης — Τι αποτελεί εύλογη αιτία είναι θέμα που εξαρτάταιαπό ταπεριστατικά τηςκάθευπόθεσης. Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155, Άρθρο 135 (β) — Δικαίωμα έφεσηςαναφορικά μεκαταδίκηκατόπιν ομολογίας ενοχής του κατηγορουμένου υπάρχει μόνο στην περίπτωση που τα πραγματικά γεγονότα στο κατηγορητήριο τα οποία παραδέχτηκε δεναποκαλύπτουν ποινιχό αδίκημα. Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155, Άρθρο 69
(1)(α) — Μιά από τις αόικέςαπολογίες τον κατηγορουμένου είναι ηέγερση ένστασης αναφορικά με την έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστη ρίου είτεγια τον ίδιο είτεyicrτοαδίκημα. Τοδικαίωμα αυτό μπο ρεί να ασκηθείαπό τον κατηγορούμενο πριν απολογηθεί στοκατη γορητήριο. Λέξεις και Φράσεις— Οόρος "πριν απολογηθεί στο κατηγορητήριο ή χο κατηγορητήριο το καταχωρηθέν στο Καχουργιοδικείο" στο άρθρο69
(1)(α)τουΝόμου. Κεφ. 155ρυθμίζει τηδιαδικασία χατά τη δίκη και δεν αποκλείει χατ' ανάγκη την έγερση του για πρώτη φορά στηνέφεση. Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155. Άρθρο 64—Το Διχαστήριο μπορεί να διορίσει δικηγόρο για την υπεράσπιση τωνεφεσείόντων. Οι εφεσείοντες που ήταν αλλοδαποί αντιμετώπιζαν δύοκατη- 83 Komurgu &another v.Δημοκρατίας
(1991)γορίες αναφορικά με αδικήματακατοχής ελεγχομένουφάρμακου Τάξης Βκαι κατοχής προς τον σκοπό προμήθειαςτου ιδίου φαρ μάκουσε άλλαπρόσωπακατάπαράβασητωνάρθρων2,3 Πρώτος Πίνακας, Μέρος Π, 6
(1)
(2),6
(1)
(3),24, 30, 31 καιΤρίτοςΠίνα κας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών 5 Νόμου του 1977 (Νόμος Αρ. 29 του 1977), όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους Αρ. 67 του 1983 και 166 του
- Καταδικά σθηκαν και στις δύο κατηγορίες. Στην πρώτη βάσει ομολογίας ενοχής και στη δεύτερη κατόπιν ακροαματικήςδιαδικασίας κατά την οποίαεξετέθησαν ταπαραδεκτάγεγονόταβάσειτουάρθρου 19 10 του περί Αποδείξεως Νόμου,Κεφ.9 όπως τροποποιήθηκεαπότο ΝόμοΑρ. 86 του 1986 καιτους επιβλήθηκε ποινήφυλάκισης 5 1/2 χρόνων στον πρώτο και 6 χρόνων στον δεύτερο κατηγορούμενο. Μετηναίτησητους πουέγινεμετηνπρώτηευκαιρίαζητούνπαρά ταση χρόνου καταχωρήσεως έφεσης και εναντίον της καταδίκης 15 τους επιπρόσθετα προς τις εφέσεις τους εναντίον της ποινής τις οποίες καταχώρησαν οι ίδιοι χωρίς νομική συμβουλή. Η αίτηση τους βασίζεται πάνω στο Αρθρο 134 του Περί Ποινικής Δικονο μίαςΝόμου,Κεφ.
- Οι λόγοιτης έφεσης τους σε περίπτωσηπουθαδοθεί ησχετική παράτασηείναι οι ακόλουθοι: 20 1) Οικατηγορίεςπεριέχουν πέραντουενόςαδικήματος. 2) Τα αδικήματαπου διάπραξανδεν αποτελούναδικήματα σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κυπριακού Δικαίου, 25 και 3) Το πρωτόδικοΔικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσίαναεκδικά σει τηνυπόθεση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτικήτου εξουσία παραχώρησε την αιτούμενη άδεια για παράτασηχρόνου της έφε- -« σης εναντίον της καταδίκηςκαι στις δυο κατηγορίες αφού έλαβε -*υ υπόψηταακόλουθα: Πρώτη κατηγορία 1) Τα ιδιαίτεραχαρακτηριστικάτης υπόθε σης. 2) Το δεύτερο λόγο της έφεσης ότι δηλαδήτα αδικήματαπου <*c διαπράχθησανδεναποτελούναδικήματασύμφωναμετιςσχετι κέςδιατάξειςτου ΚυπριακούΔικαίουπουανταποκρίνεταιστο άρθρο 135 (β)τουΠερί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμου,Κεφ.
- Δεύτερη κατηγορία 1)Τους δυοτελευταίους λόγους τηςέφεσης. 2) Όλα τα σχετικά περιστατικά της υπόθεσης. Επίσης διέταξε προς αποφυγήπεραιτέρω καθυστέρησης ηειδοποίηση πουκα ταχωρήθηκεως έφεση εναντίον της ποινήςναθεωρηθεί και ως έφεση εναντίον της καταδίκηςοι δε λόγοι της έφεσης εναντίον 84 2Α.Α.Δ. Komurgu&anotherv.Δημοκρατίας της καταδίκηςνα είναι OLτρεις λόγοι πουαναφέρονται προη γουμένως. Διαταγή ωςανωτέρω. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: 5 Menwer
(1990)2 C.LJi. 245; R νNicco[1972]Grim. L.R. 420; R νSingh, 173Crim. LJi.36; R vReis md Others, 12C.L.R. 8; MouyiosandOthers ν ThePolice
(1974)2 GLR.23. 10 Αίτηση. Αίτησηγια παράτασητου χρόνου καταχώρησης έφεσης εναντίον τηςκαταδίκηςεπιπρόσθεταπροςτις εφέσεις ενα ντίον της ποινής την οποία καταχώρησαν οι εφεσείοντες χωρίς τις υπηρεσίες δικηγόρου. 15 Α. Παντελίδης, γιατους εφεσείοντες. Γλ. Χατζψιέτρον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α, για την εφεσίβλητη. 20 25 30 Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.: Στις εφέσεις αυτές,μετάτο διορισμό από το Δικαστήριο δικηγόρου για την υπεράσπιση των εφεσειόντων κάτω από το 'Αρθρο 64 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 υποβλήθηκε αίτηση σύμφω να με το Άρθρο 134 του ιδίου Νόμου,για παράτασητου χρόνου καταχώρησης έφεσης και εναντίον τηςκαταδίκης τους επιπρόσθεταπροςτις εφέσεις τους εναντίον τηςποιvli te» τ ι 5 οποίες καταχώρησαν οι ίδιοι μέσω των αρχών των Κεντρικών Φυλακών, χωρίς να έχουν τις υπηρεσίες δικηγόρουστο στάδιο εκείνο. Οι εφεσείοντες οι οποίοι αντιπροσωπευοντο στη δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου απόδικηγόρο παραδέχθηκανενοχή στην πρώτηκατηγορίαγιακατοχή ελεγχό μενου φαρμάκου Τάξης Β,κατά παράβασητων άρθρων 2, 85 Α. Λοΐζου, Π. Komurgu&another ν.Δημοκρατίας
(1991)3,Πρώτος Πίνακας,Μέρος Π, 6
(1)
(2),24, 30,31 καιΤρί τος Πίνακαςτουπερί ΝαρκωτικώνΦαρμάκωνκαιΨυχο τρόπωνΟυσιών Νόμουτου 1977 (ΝόμοςΑρ.29του1977), όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμους Αρ. 67 του 1983 και 166 του 1987. Δεν παραδέχθηκανόμωςενοχήστηδεύ- 5 τερη κατηγορία η οποία ήταν για κατοχή ελεγχομένου φαρμάκουΤάξης Β,προςτον σκοπόόπως προμηθεύσουν αυτό σε άλλα πρόσωπακατάπαράβασητων άρθρων2,3, Πρώτος Πίνακας,Μέρος II,6
(1)
(3)24, 30, 31 και Τρίτος ΠίνακαςτουιδίουΝόμου. 10 Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας κατά την οποία εξετέθησαν ταπαραδεχτάγεγονότα βάσει του Άρθρου 19 τουπερί Αποδείξεως Νόμου,Κεφ.9όπωςτροποποιήθηκε απότοΝόμοΑρ. 86του 1986,καιαφούακούστηκαννομι κάεπιχειρήματαβρέθηκανένοχοι καιστηδεύτερηκατηγο- 15 ρία καιτους επιβλήθηκε ποινήσε αυτή. Στονπρώτοεφεσείοντα 5 1/2 χρόνια φυλακή και στο δεύτερο 6 χρόνια φυλακή. Δεν επιβλήθηκεποινήστηνπρώτηκατηγορία μια καιταγεγονότα τηςπρώτηςκατηγορίαςπεριλαμβάνονταν στηδεύτερη. 20 Στην ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται, και πάνω στην οποίαστηρίζεται η αίτηση,εκτίθενται τασχετικά γε γονότα και τα νομικά σημεία πάνωστα οποία ζητείται η άδειαγιακαταχώρηση έφεσης σεπερίπτωσηπουθα δοθεί ησχετική παράτασηπουζητείται με την αίτησηαυτή,και 25 αυτάείναιταακόλουθα:
(1)Οι κατηγορίες περιέχουν πέραντου ενός αδική ματος.
(2)Τααδικήματαταοποίαπαραδέχθηκανκαι/ή κα ταδικάστηκαν δεν αποτελούν αδικήματα σύμφωνα με 30 τις σχετικές διατάξειςτουΚυπριακούΔικαίου,και
(3)Το Δικαστήριο το οποίο εκδίκασε την υπόθεση δενείχεδικαιοδοσίαναεκδικάσειτηνυπόθεση. Γιαναεπιτύχει μιατέτοια αίτησηγιαπαράταση του 86 2Α.Α.Δ. 5 Komurgu&anotherv. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου,Π. χρόνου καταχωρήσεως ειδοποιήσεως εφέσεως πρέπει να αποδειχθεί ότι υπήρξε βάσιμος λόγος για την καθυστέρη ση. Στην απόφαση στην Ποινική Αίτηση Αρ. 2/90 του Mohamed Ahmed Saad Menwer
(1990)2 C.L.R. 245, γίνεται μια ανασκόπηση του όλου θέματος και κρίνουμε πε ριττόναταεπαναλάβουμεεδώ. Το Άρθρο 134 τουΝόμουπαρέχει διακριτικήευχέρεια στο Δικαστήριο. Το τί είναι βάσιμος λόγος γιατηνάσκη ση αυτής της διακριτικής ευχέρειας είναι θέμα που εξαρ10 τάταιαπότα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Από το με γάλο αριθμό αποφάσεων στις οποίες έχει δοθεί τέτοια παράταση, είτε τοΔικαστήριο αρνήθηκεναδώσει, συνάγε ται ότι παράταση δίδεται ότανσυντρέχει ουσιαστική αδυ ναμία του εφεσείοντα να ενεργήσει έγκαιρα και ορθά για 15 την καταχώρηση εφέσεως. Αυτήηαδυναμίαμπορεί μετα ξύ άλλων ναοφείλεται καιστο γεγονός ότι ο εφεσείων δεν είχε έγκαιρατηνευκαιρίανομικής συμβουλής ήότι οδικη γόρος ο οποίος τον αντιπροσώπευε κατά τη δίκη και ο οποίος έχει το καθήκον να συμβουλεύει κατά πόσο ή όχι 20 μια έφεση πρέπει να γίνει, δεν φαίνεται να έχει δώσει τέ τοια συμβουλή μαζί με τους λόγους τους οποίους θα ήταν διατεθημίένος νασυζητήσει στο μέλλον. (Βλέπε, R. v. Nicco [1972]Crim. L.R.420, R. v.Singh, 173Crim. L.R. 36). Στην προκειμένη περίπτωση οι δύο εφεσείοντες οι 25 οποίοι είναι ξένοι υπήκοοι -από την Τουρκία ο πρώτος και από την Αίγυπτο ο δεύτερος - έδειξαν την πρόθεση τους για άσκησητουδικαιώματοςεφέσεως και μόνοι τους καταχώρησαν εφέσεις κατάτηςποινής χωρίς ναέχουν νο μική συμβουλή. Η δε αίτηση για παράτασηέγινε με την 30 πρώτη ευκαιρία και μόλις έτυχαν νομικής συμβουλής ως προς το θέμα της φύσεως της εφέσεως που θα έπρεπε να είχανκαταχωρήσει. Οι δύοτελευταίοι λόγοι εφέσεως πουαναφέρθηκανπιο πάνω, μαζί με τα υπόλοιπα περιστατικά της υπόθεσης δι35 καιολογούν το Δικαστήριο τούτο να ασκήσει τηδιακριτι κήτου ευχέρειακαι ναδώσει την αιτούμενη άδειαγια πα ράταση του χρόνου καταχώρησης εφέσεων και εναντίον 87. Α. Λοΐζον, Π. Komurgu&another ν.Δημοκρατίας
(1991)τηςκαταδίκης στη δεύτερηκατηγορία. Τοθέμαόμως κα ταχώρησης έφεσης εναντίον καταδίκης βάσει ομολογίας ενοχής,όπωςσυμβαίνει μετηνπρώτηκατηγορίαρυθμίζε ταιαπότο'Αρθρο 135τουΝόμουτοοποίοδίδειτέτοιοδι καίωμα για άσκηση εφέσεως, πρώτο κατά της ποινής, 5 εκτόςανη ποινήείναικαθορισμένηαπότοΝόμοκαι δεύ τερο κατάτης καταδίκηςγια το λόγο ότι τα πραγματικά γεγονότα τα ισχυριζόμενα στο κατηγορητήριο που κατα χωρήθηκεστο Κακουργιοδικείοεκείνο,ταοποία παραδέ χθηκε,δεναποκαλύπτουνποινικόαδίκημα. 10 Σε ότι αφοράτο λόγο εφέσεως ότι το Δικαστήριο δεν έχειδικαιοδοσίαθαπρέπει ναλεχθεί εδώότι σύμφωναμε τοάρθρο69τουΚεφ. 155πουπροβλέπειστηνπαράγραφο 1(α) γιατις ειδικές απολογίες,έναςκατηγορούμενοςμπο ρεί πριν απολογηθεί να ισχυρισθεί ότι τοΔικαστήριο δεν 15 έχει δικαιοδοσία και ότι άλλο Δικαστήριο έχει δικαιοδο σία γι αυτό ή για το ποινικό αδίκημαπουκατηγορείται και τότε αν ο ισχυρισμός γίνει αποδεκτόςτο Δικαστήριο παραπέμπει την υπόθεση για να εκδικαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου τηςΔημοκρατίαςτο οποίοέχειδικαιοδοσία, 20 είτε πάνω στον κατηγορούμενο είτε για το αδίκημα. (Βλέπε R. v.Ah AhmetReis and Others, 12C.L.R. 8, την υπόθεση Mouyios andOthers v. ThePolice
(1974)2 C.L.R. σελ. 23.) Αποφασίστηκε ότι οόρος "πριναπολογηθείστο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο το καταχωρηθέν στο 2 ^ Κακουργιοδικείο" που βρίσκεται στο άρθρο69
(1)(α) του Νόμου, Κεφ. 155, ρυθμίζει τη διαδικασίακατά τηδίκη, προφανώς με τον τρόποπουπεριγράφεταιστην υπόθεση Reis(πιοπάνω),καιδεναποκλείεικατ'ανάγκητηδυνατό τηταναεγερθεί τέτοιοθέμαγιαπρώτη φοράκατ'έφεση. 30 θα πρέπει δε να λεχθεί ότι εκεί που ένα Δικαστήριο εσφαλμένα ασκεί δικαιοδοσία,η διαδικασίαείναι άκυρη απότηναρχή. Κάτω απότα ιδιαίτεραχαρακτηριστικάτης υπόθεσης αυτήςκαιμιακαιοδεύτεροςλόγος εφέσεωςανταποκρίνε- 35 ται στηδεύτερη αυτήπροϋπόθεσητου άρθρουτούτουδίδομε παράταση χρόνου για το λόγο αυτό και για την 88 2 ΑΛ.Δ. Komurgu&another v. Δημοκρατίας Α. Λοΐζον,Π. πρώτηκατηγορία. 5 Προς αποφυγήπεραιτέρωκαθυστέρησης ηειδοποίηση ηοποία καταχωρήθηκεως έφεση εναντίον της ποινήςθα θεωρηθεί και ως έφεση εναντίον της καταδίκης όπως έχομε αποφασίσειπιοπάνω,οι δελόγοι αυτήςθαείναιοι τρειςλόγοι τουςοποίουςαναφέραμεπιοπάνω. Διαταγήωςαναπέρω. 89