2Α.Α.Δ. 12Μαρτίου,1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π.. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΔΛπές] ALI AHMETHIJAZI, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικήΈφεσηΑρ. 5349). 5 10 jc Ποινή— Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου δηλαδή 9.9γραμμάρια σκευ άσματος που περιείχε 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα,κατά παράβασητων άρθρων2, 3, 6
(1)<?)· ° (Ό
(3),30 και 31 τον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων ΟυσιώνΝόμου (Ν. 29/77), όπωςτροποποιήθηκεαπό τοΝόμο αριθ. 67 του 1983— Επιβολή ποινής φυλάκισης τεσσάρωνχρόνων — Δεν είναιέκδηλαυπερβολική — Προσωπικέςσυνθήκεςουσιαστικό στοιχείο στην επιμέτρηση τηςποινής. Ο εφεσείοντας ήτανΛιβάνιος,ηλικίας 33χρονών,παντρεμένος μετέσσερα παιδιά. Βρέθηκε ένοχος μεδικήτουπαραδοχήότι είχε στηνκατοχήτουσκεύασμα9.9 γραμμαρίωνπουπεριείχεκοκαΐνη. Ο σκοπός που κατείχε ταναρκωτικάήτανγια να τα προμηθευση σε κάποιοπρόσωπο πουθατου εξασφάλιζε βίζαγια να μεταφέρη το παιδί τουγιασκοπούςθεραπείαςστο εξωτερικό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή τεσσάρων χρό νων φυλάκισης στηδεύτερηκατηγορία. Σε έφεση για τον λόγο ότι ηποινήήταν έκδηλα υπερβολική to Ανώτατο Δικαστήριοαποφάνθηκεότι: 9Q Είναι σοβαρόαδίκημαηκατοχήναρκωτικώνκαιακόμηπιοσο^ βαρόηκατοχήσκληρών ναρκωτικώνγιασκοπούςεμπορίας. 25 Είναι καιρός τα Δικαστήρια να αναλάβουν τις ευθύνες τους έναντι τόσο τηςκοινωνίας της Κύπρουόσοκαι των χωρώνπροο ρισμού των ναρκωτικών επιβάλλοντας αυστηρότερες ποινές λαμ βανομένων πάντοτευπόψητων προσωπικών συνθηκών τωνκατή γορουμένων. Οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτι κών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτεαν- 99 Hijazi v.Δημοκρατίας
(1991)θρωπιστικόςλόγος δενδικαιολογείτηνεμπορίαναρκωτικών. Ηέφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν. Malah νΔημοκρατίας
(1990)2ΑΛΑ. 520; Habib νΔημοκρατίας
(1991)2Α.Α.Δ.12. 5 Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής απότον Αλή Αχμάτ Χιτζάζη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 9 Οκτωβρίου, 1990 από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας (Αριθμός Ποινικής Υπό θεσης 10016/90) στις κατηγορίες κατοχής ελεγχομένου ^ φαρμάκου και κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλαπρόσωπα κατάπαράβασητωνάρ θρων2, 3,6
(1)
(2),30και 31γιατηνπρώτηκατηγορίακαι των άρθρων 2, 3, 6
(1)
(3),30 και 31 για τηδεύτερη κατη γορία, του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρό- 15 πων Ουσιών Νόμου(Νόμος29/77) καικαταδικάστηκεαπό Φρ. Νικολαΐδη, Π.Ε.Δ. τον Ιωαννίδη Α.Ε.Δ. και τον Κραμβή Ε.Δ. σε φυλάκιση 4 χρόνων στη δεύτερη κατηγο ρία χωρίς καμιάποινή στην πρώτηκατηγορία. Κ. Ιντιάνος και Μ.Ορφανίδης, γιατον εφεσείοντα. 20 Α. Αγγελίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την εφεσίβλητη. Α. ΛΟΙΖΟΥ. Πρ.ανέγνωσε την απόφασητου Δικαστη ρίου. Ο εφεσείοντας βρέθηκε ένοχος με τη δικήτουπα ραδοχή κατηγορίας κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου και 25 κατηγορίας για κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3, 6
(1)
(2), 30 και 31 για την πρώτη κατηγορία και 2, 3, 6(1X3),30 και 31 γιατηδεύτερη κατηγορία,του Περί Ναρκωτικών Φαρ μάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν. 29/77),όπως 30 τροποποιήθηκεαπότοΝόμοαριθ.67 του 1983. 100 2Α.Α.Δ. 5 Hijazi v.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου,Π. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτωνείναιότι οεφεσείοντας στις 23/8/1990 στη Λάρνακα είχε στην κατοχήτου ελεγχό μενο φάρμακο, δηλαδή9.9 γρ. σκευάσματος που περιείχε 98% κοκαΐνη, στην πρώτη κατηγορία χωρίς άδειατου Υπουργού Υγείας και στη δεύτερη κατηγορία προς το σκοπόόπωςπρομηθεύσει τούτοσεάλλοπρόσωπο. Ο εφεσείοντας ήρθε στην Κύπρο την 1η Αυγούστου, 1990, καικατέλυσε με τηγυναίκατου καιτατέσσερα παι διά τουσεξενοδοχείο της Λάρνακας. Σκοπόςτου ήταν η 10 εξασφάλιση βίζαςγια μετάβασηστη Σουηδία. Μετάαπό πληροφορίες, ηαστυνομία έκαμε έρευνα στοδιαμέρισμα όπου διέμενε ο εφεσείοντας με την οικογένεια του και πάνω στο ψυγείο βρήκε έναπορτοφόλι μέσα στο οποίο υπήρχεηποσότητακοκαΐνης πουαναφέρεται στοκατηγο15 ρητήρίο. Ησύζυγος τουεφεσείοντα παραδέχθηκεότι το πορτοφόλι ήταν δικό τηςκαιπεριέγραψε τη σκόνηπου βρέθηκε σανφάρμακογιατην εγκυμοσύνη, ενώο εφεσείο ντας αρνήθηκε οποιαδήποτε γνώση, ισχυριζόμενος ότι το πορτοφόλι ήταντης γυναίκαςτου. Αργότερα, στον αστυ20 νομικό σταθμό οεφεσείοντας παραδέχθηκεότιηκακαΐνη ήτανδική του. Ο εφεσείοντας είναι Λιβάνιος, 33χρόνων,παντρεμέ νος μετέσσερα παιδιά. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότιήρθεσε επαφή μεπρόσωπο που του υποσχέθηκε την εξασφάλιση 25 πλαστού κυπριακούδιαβατηρίουμεαντάλλαγματηνπλη ρωμή $6,000και την προμήθεια 10γρ. κοκαΐνης. Οεφε σείοντας εξασφάλισε την κοκαΐνη αλλά δενκατάφερε να εξασφαλίσει τα χρήματα. Μετην έφεσητουαυτήοεφεσείοντας ισχυρίζεται ότι 30 η επιβληθείσα ποινή τωντεσσάρων χρόνων στηδεύτερη κατηγορία είναι έκδηλα υπερβολικήκαιοευπαίδευτοςδι κηγόρος του προς υποστήριξη της θέσης του,επικαλέσθη κε ότιοεφεσείοντας παραδέχθηκε την κατοχήτου απαγο ρευμένου αυτού σκευάσματος, υπέδειξε στην αστυνομία 35 τοπρόσωπο ήταπρόσωπα ταοποία είχαν σχέση με την υπόθεσηκαιβεβαίωσε τις προσωπικές συνθήκες του ίδιου και της οικογένειας του και ότιπρόθεση του ήτανη εξα- 101 Α. Λοΐζου, Π. Hijazi ν.Δημοκρατίας
(1991)σφάλιση βίζαςγιατη Σουηδία. Επίσης αναφέρθηκεστο γε γονός της μικρής ποσότητας τουναρκωτικού. Έχουμε επανειλημμένα τονίσει τη σοβαρότητα αυτών τωναδικημάτωνκατοχήςναρκωτικών καιτηνακόμημεγα λύτερησοβαρότητα της κατοχής σκληρών ναρκωτικών για 5 σκοπούς εμπορίας. Πρόσφατα, στην απόφαση Mohamed Malah ν.Δημοκρατίας,
(1990)2Α.Α.Δ.520, όπωςκαι στην υπόθεση Watia Nazim ν.Δημοκρατίας,
(1991)2 Α.Α.Δ. 12, τονίστηκε σε αναφορά με κατοχήναρκωτικών ότι ταΔικα στήρια είναι καιρός να αναλάβουντις ευθύνες τους έναντι 10 τηςκοινωνίας της Κύπρουκαιτων άλλων χωρών,προςτις οποίες συνήθως προορίζεται το εμπόρευμα του λευκούθα νάτου, επιβάλλοντας αυστηρότερες ποινές, λαμβάνοντας βεβαίως πάντοτε υπόψη και τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορούμενων, ένα στοιχείο ουσιαστικό στην επιμέτρη- 15 σητηςποινής. Ηανώτατηπρονοούμενη ποινή φυλάκισης γιατηδεύ τερη κατηγορία είναι 14 χρόνια και ασφαλώς επιβάλλο ντας ποινή φυλάκισης τεσσάρων χρόνων το Δικαστήριο έλαβε υπόψη προς μετριασμό της ποινής τα περιστατικά 20 της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε καιναμησχο λιάσουμε τογεγονός ότι,οποιοσδήποτε και ανείναι ο σκο πόςτης εμπορίας ναρκωτικών,οσκοπός αυτόςδεναγιάζει τα μέσακαιοποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγοςδεδίκαιο- 25 λογεί την εμπορία ναρκωτικών. Αναφέρουμε τούτο γιατί, μεταξύ των επιχειρημάτων για μετριασμό της ποινής,ήταν και εκείνο ότι ο εφεσείοντας απέβλεπε, με τη διάθεση της κοκαΐνης, αντικείμενο των κατηγοριών για τις οποίες δι κάστηκε και τιμο^ρήθηκε,να εξασφαλίσει βίζαγια να μετά- 30 φέρειτοπαιδίτουγιασκοπούς θεραπείαςστηΣουηδία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η έφεση απορρίπτε ται. Έφεση απορρίπτεται. 102