clr/1991/1991_3_1.pdf

(1)— Διαθε­ σιμότητα — Η διάρκεια της διαθεσιμότητας μπορεί να παραταθεί για τρεις μήνες αν συντρέχει σοβαρός λόγος — Διακριτική ευχέ­ ρεια της Ε.Δ.Υ. να κρίνει ανάλογα με τα εκάστοτε πραγματικά δεδομένα — Πό τε συντρέχει σοβαρός λόγος. 1 Επιτρ.Δημ.Υπηρεσίας ν.Αναστασιάδη

(1991)Διοικητικό Δίκαιο — Διακριτική ενχέρεια της Διοίκησης — Το Δικα­ στήριο δεν επεμβαίνει στην ουσιαστική κρίση τον αρμόδιουδιοικη­ τικού όργανον και στην εκτίμηση των γεγονότων πον βρίσκονται ενώπιον τον — Επεμβαίνει κατ' εξαίρεση αν αποδειχθεί πλάνη περί τα πράγματα ή υπέρβαση άκρων ορίων της διακριτικής τον ευχέρειας ήπαραβίαση τον Συντάγματος ή τον νόμου. 5 Μετην έφεσητουςαυτήοι εφεσείοντες επιδίωξαντην ακύρωση πρωτόδικης απόφασης μ£την οποία είχε ανασταλεί η ισχύς απο­ φάσεως της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας που παρέτεινε την διαθεσιμότητα του εφεσίβλητου για ένα ακόμητρίμηνο. Ο εφεσί- 10 βλητος ήταν Διευθυντής του Τμήματος Οδικών Μεταφορών στο Υπουργείο Συγκοινωνιών καιΈργωνκαι είχε τεθεί επί τρειςαρχι­ κά μήνες σε διαθεσιμότητα λόγω ισχυριζόμενης ανάμιξης του σε υπόθεση παράνομης εγγραφής μηχανοκινήτων οχημάτων και της συνακόλουθης σύλληψης του απότην Αστυνομία προς διευκόλυν- 15 ση των ανακρίσεων. 'Οτανόμως ηΕ.Δ.Υ.αντιμετώπισε την περί­ πτωση παράτασης της διαθεσιμότητας του για δεύτερο τρίμηνο βάσει της επιφύλαξηςτουάρθρου85

(1)τουΠερίΔημοσίας Υπηρε­ σίας Νόμουτου 1990 (Ν. 1/90) και έλαβε τελικά τησχετική απόφα­ ση, ο εφεσίβλητος επιδίωξε δικαστικά την ακύρωση της, πετυχαί- 20 νοντας και το εφεσιβαλλόμενο προσωρινό διάταγμα αναστολής της ισχύς της. Η Ε.Δ.Υ. κατά τη λήψη της απόφασης της για παράτασητης διαθεσιμότητας, είχε λάβει μεταξύ άλλων υπόψη και πληροφορία 25 προερχόμενη απότο Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Συγκοινω­ νιών και Έργων ότι ο εφεσίβλητος είχε κατηγορηθεί γραπτώςκαι σύμφωνα μ£ την Αστυνομία θαπροσαγότανστο Δικαστήριο σε λι­ γότερο απόένα μήνα. Ο εφεσίβλητος σταπλαίσιατηςδιαδικασίας της προσφυγής ανέφερε ότι η Αστυνομία ούτε καν κατάθεση δεν 30 τουζήτησε ενώ απότην πλευράτουςοι εφεσείοντες προέβαλανότι η μη αναστολήτης ισχύος της απόφασηςτους δεν θα προκαλούσε στον εφεσίβλητο καμίαανεπανόρθωτη ζημίακαι ότι πάντωςενήρ­ γησαν σύννομα. Ο πρωτόδικος Δικαστής διαπίστωσε αφενός ότι.ο ισχυρισμός του εφεσίβλητου περί μηκατάθεσης του καν στην Αστυνομία δεν αμφισβητήθηκε και αφετέρου ότι οι πληροφορίες του Γενικού Δι­ ευθυντή του Υπουργείου δεν ανταποκρίνοντανστηνπραγματικό­ τητα αφούπλησίαζε ηπάροδοςδύο μηνώνκαικαμίαυπόθεσηδεν είχε καταχωρηθείστοΔικαστήριο εναντίοντουεφεσίβλητου. 35 40 Το Ανώτατο Δικαστήριο κάνονταςδεκτήτην έφεση, αποφάσισε ότι: 1. Από την αγόρευση του εφεσίβλητου συνάγεται ότι δεναμφι­ σβητήθηκε το γεγονός ότι είχε κατηγορηθεί γραπτώς, η νομική όμως ερμηνεία που έδωσε στο γεγονός αυτό είναι ότι το έγγραφο 45 αυτό που τιτλοφορείται "Κατάθεση" δεν αποτελούσε κατάθεση υπό την έννοια των Δικαστικών Κανονισμών. Ασχετα όμως μετη 2 3 Α.Α.Δ. Επιτρ.Δημ.Υπηρεσίας ν. Αναστασιάδη νομική προσέγγιση του τι αποτελεί κατάθεση, το γεγονός παραμέ­ νει ότι ο εφεσίβλητος κατηγορήθηκε γραπτώς, πράγμα που στην καθιερωμένη πορείατων πραγμάτωνθαοδηγούσε τελικά οτηνκα­ ταχώρησηκατηγορητηρίουστο Δικαστήριο. 5 ,Q .c ^ 2. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του άρθρου 85

(1)του Νόμου 1/ 90, η διάρκεια της διαθεσιμότητας μπορεί να παραταθείγια άλ­ λους τρεις μήνες μόνον, "αν συντρέχει σοβαρός λόγος". ΙΙροκύπτει απότα γεγονότα ότι δεν υποβλήθηκαν στην ΕΛ.Υ. οποιαδή­ ποτε στοιχεία που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Επομένως δεν υπήρξε πλάνηπερί ταπράγματα. ΗΕ.Δ.Υ. με βάση τα ενώπιον της στοιχεία μπορούσε, ως αρμόδιο διοικητικό όργα­ νο, εύλογα νακαταλήξει στο συμπέρασμα ότι ικανοποιείτο το ου­ σιώδες στοιχείο της επιφύλαξης και δικαιολογείτο, κάτω από τις περιστάσεις, ηπαράτασητης διαθεσιμότητας του εφεσίβλητου για ακόμητρεις μήνες. ΤοΔικαστήριο δενεπεμβαίνειστην ουσιαστική κρίση του αρμόδιου διοικητικού οργάνου και στην εκτίμηση των γεγονότων που βρίσκονται ενώπιον του, εκτός αν αποδειχθεί πλάνηπερί ταπράγματα ήυπέρβαση των ακραίων ορίων τηςδιακριτικής του ευχέρειας που συνιστά υπέρβαση εξουοίας, ή παρα­ βίαση του Συντάγματος ή νόμου. Δεν μπορούσε με οποιοδήποτε τρόπο ναυποστηριχθεί ότι υπήρξεέκδηληπαρανομία. Η έφεσηεπιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 25 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστού του Ανώτα­ του Δικαστηρίου Κύπρου (Αρτεμίδη, Δ.) που δόθηκε στις 21 Δεκεμβρίου, 1990 (Αριθμός Προσφυγής 975/90)μετην οποίαέγινεαποδεχτή αίτησητουεφεσίβλητου γιααναστο30 λή της διαθεσιμότητας του μέχρι την εκδίκαση της προ­ σφυγής του. 35 Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέαςτης Δημο­ κρατίας με την Τ.Πολνχρονίδον(Δ/6α), Δικηγόρο τηςΔημοκρατίαςΑ και τον Μ. Τσαγγαρίδη, Δικηγόρο τηςΔημοκρατίας, για τουςεφεσείοντες. Π. Αγγελίδης, για τονεφεσίβλητο. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ, ΠΡ. ανάγνωσε την απόφαση του Δικα­ στηρίου. Οεφεσίβλητος, που είναι ο Διευθυντής του Τμή40 ματος Οδικών Μεταφορώνστο Υπουργείο Συγκοινωνιών 3 Α. Λοΐζου,Πρ. Επιτρ. Δημ.Υπηρεσίαςν.Αναστασιάδη

(1991)και Έργων,συνελήφθη απότην Αστυνομία στις 2 Αυγού­ στου, 1990, για τη διευκόλυνση των ανακρίσεων τηςπου από πολλού είχαν αρχίσει σχετικά με υπόθεση (α)συνω­ μοσίας για προώθηση νομίμων σκοπών με παράνομα μέσα, δηλαδή παράνομης εγγραφής μηχανοκινήτων οχη- 5 μάτων,(β) δόλουκαικατάχρησηςεμπιστοσύνης απόδημό­ σιο λειτουργό, (γ)κατάχρησηεξουσίαςκαι(δ)εξασφάλιση πιστοποιητικών εγγραφής μηχανοκινήτων οχημάτων με ψευδήστοιχεία. Δύο μέρες αργότερα,οΓενικός Διευθυντής τουΥπουρ- 10 γείου Συγκοινωνιών και Έργων πληροφορούσε την Επι­ τροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, αποστέλλοντας της επίσης αντίγραφο επιστολής του Αναπληρωτή Αρχηγού Αστυνο­ μίας,ημερομηνίας4Αυγούστου, 1990, ότι μαζίμετονΤε­ χνικό Επιθεωρητήτου ιδίουΤμήματος ο εφεσίβλητος συ- 15 νελήφθη βάσει δικαστικού εντάλματος και με διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας τέθηκε σε οκταήμερη κράτηση για διευκόλυνση των σχετικών ανα­ κρίσεων. Μετην ίδιαεπιστολήζήτησε από μέρουςτης αρ­ μόδιας αρχής που έκρινε τούτο σκόπιμο, όπως ο εφεσί- ^0 βλητος και ο άλλος λειτουργός του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, τεθούν σε διαθεσιμότητα μέχρι της τελικής συμπλήρωσης τηςυπόθεσης γιανααποφευχθείτοενδεχό­ μενο επηρεασμούτης ποινικήςαυτήςυπόθεσης.Τόνισεδε ότι γιατοσκοπόαυτόείχανληφθεί υπόψηοι υπηρεσιακές 25 αρμοδιότητες και ηφύσητωνκαθηκόντωντους. Καιυπέ­ βαλλε ότι το προτεινόμενο μέτρο της διαθεσιμότητας ήταν, υπό τις περιστάσεις, αναγκαίο προς το δημόσιο συμφέρο και ότι θαλαμβάνοντανόλα τααναγκαίαμέτρα ώστε να μην παρουσιαστούν επιπτώσεις στη λειτουργία 30 της υπηρεσίας απότη μηάσκησηαπότον εφεσίβλητο και τονάλλο λειτουργό τωνκαθηκόντωντηςθέσηςτους. Η Επιτροπή, στις 7 Αυγούστου, 1990, εξέτασε τοθέμα της διαθεσιμότητας του εφεσίβλητου και του άλλου λει­ τουργού και αφούστο σχετικό πρακτικότης αναφέρθηκε 35 στο πραγματικό υπόβαθρο όπως περιεχόταν στην πιο πάνω επιστολή του Γενικού Διευθυντή και του Αναπλη­ ρωτήΑρχηγού της Αστυνομίας και στα ποινικά αδικήμα4 3ΑΛΛ. Επιτρ.Δημ.Υπηρεσίαςν.Αναστασιάδη Α. Αοΐζου,Πρ. ταγιαταοποίαοεφεσίβλητος εθεωρείτούποπτοςκαιεγίνετο ηανάκριση, και αφούέλαβε υπόψη της τα ενώπιον τηςστοιχεία,έκρινεότιείναιπροςτοδημόσιοσυμφέρονα τεθούνοιπιοπάνωυπάλληλοισεδιαθεσιμότητααπότις7 5 Αυγούστου, 1990, καικατάτηδιάρκεια της έρευνας,σύμ­ φωνα με το άρθρο 85

(1)του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Νόμος Αρ. 1 του 1990). Επέτρεψε δε στονεφεσίβλητοκαιτονάλλολειτουργό ναλαμβάνουντο ήμισυ των απολαβώντους κατάτηδιάρκειατηςδιαθεσι10 μότητάςτους. Στις29 Οκτωβρίου,1990 η ΕπιτροπήΔημόσιαςΥπηρε­ σίας επέσυρε την προσοχή του Γενικού Διευθυντή στην επιφύλαξη τουάρθρου85

(1)τουνόμουπου προβλέπειότι "η διάρκεια της διαθεσιμότητας στην οποία τίθεται ο 15 υπάλληλος κατάτη διάρκειατης έρευνας δεν μπορεί να υπερβεί τους τρεις μήνες, μπορεί όμως να παραταθεί,αν συντρέχει σοβαρός λόγος,για άλλους τρεις μήνες." Ενό­ ψει δετης διάταξης αυτήςτον παρακαλούσε,σε περίπτω­ σηπουυποστήριζε ότι θα έπρεπεναπαραταθείη διαθεσι20 μότητα, να υποβάλει έγκαιρα σχετική εισήγηση δεόντως αιτιολογημένη. Στις 30 Οκτωβρίου, 1990, ο Γενικός Εισαγγελέας με επιστολήτουπροςτον Πρόεδροτης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας υπέβαλε εισήγηση για παράταση της διαθεσι25 μότητας του εφεσίβλητου και του άλλου λειτουργού για άλλους τρεις μήνες και στην παράγραφο 2 της επιστολής αυτής έλεγε: "Οι πιο πάνω έχουν κατηγορηθείγραπτώς καισύμφωναμετιςεκτιμήσειςτηςΑστυνομίαςυπολογίζε­ ται ότι θα προσαχθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γύρω 30 στατέληΝοεμβρίου,1990." Στις2Νοεμβρίου, 1990,οΓενικός Εισαγγελέαςέγραψε στην Επιτροπή τηνπιοκάτωεπιστολή: 35 "Σεσυνέχειατηςεπιστολής μουμετους ίδιουςαριθ­ μούςκαιημερ.30.10.90σχετικάμετοθέματης διαθεσιμότητας του Ανδρέα Αναστασιάδη, ΔιευθυντήΤμήμα­ τος Οδικών Μεταφορών και Γιαννάκη Πολυκάρπου, 5 Α. Λοΐζου, Πρ. Επιτρ. Δημ. Υπηρεσίας ν.Αναστασιάδη

(1991)ΑνώτερουΤεχνικού Επιθεωρητή,ΤμήμαΟδικώνΜετα­ φορών, έχω οδηγίες από τον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργωννααναφέρωότι η παράταση τηςδιαθεσιμό­ τητας των εν λόγω υπαλλήλων για άλλους τρεις μήνες 5 είναι αναγκαίαγιατίτυχόνεπάνοδοςτουςστηνΥπηρε­ σία στο παρόν στάδιο ενδεχομένως να επηρεάσει την όλη ποινική διαδικασίακαι ειδικότερα τις καταθέσεις των μαρτύρωνστις υποθέσειςαυτές." Θαπρέπει ναπροστεθεί εδώότι οι δικηγόροι του εφε- 10 σίβλητου την 1Νοεμβρίου, 1990, έστειλαν στην Επιτροπή μήνυμαμέσωfax στοοποίοαναφέρονται ταπιοκάτω: "Επειδή η διαθεσιμότης του πιο πάνω πελάτημας λήγει την 6.11.90, θα ηθέλαμε να σας αναφέρουμε τα κάτωθι: 15 α) Οπελάτης μαςδεν αντιμετωπίζει καμίαποινική υπόθεσηεναντίοντου. β)Ουδεμία ποινικήυπόθεση έχεικαταχωρηθείενα­ ντίοντου. 20 γ) Παρά την πολυήμερη αρχικήκράτηση του, ούτε κανκατάθεση δεντουέχειζητηθείμέχρισήμερα. Υπό το φως των πιο πάνωδεδομένων, πιστεύουμε ότι τυχόν ανανέωση της διαθεσιμότητας του θα είναι αδικαιολόγητηυπόταςπεριστάσεις." 25 ΗΕπιτροπήεξέτασε τοθέμαπαράτασηςτηςδιαθεσιμό­ τητας του εφεσίβλητου καιτου άλλου λειτουργού στησυ­ νεδρία της της 6 Νοεμβρίου, 1990. Το σχετικό πρακτικό αναφέρει τις επιστολές του Γενικού Διευθυντή της 30 Οκτωβρίου, 1990,και2Νοεμβρίου,1990,καιτοπιοπάνω 30 μήνυματωνδικηγόρωντουεφεσίβλητου,καικαταλήγειμε ταπιοκάτω: "Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, αφού έλαβε υπόψηταπιο πάνω,συμπεριλαμβανομένων των παρα6 3ΑΛΛ 5 10 Επιτρ. Δημ.Υπηρεσίαςν.Αναστασια&η Α. Λοΐζου, Πρ. στάσεων τουΑνδρέα Αναστασιάδη,αποφάσισεότισυν­ τρέχει σοβαρός λόγος για παράτασηγια άλλους τρεις μήνες της διαθεσιμότητας των δύο υπαλλήλων. Γι* αυτό,αποφάσισεναπαρατείνειγιαάλλουςτρεις μήνες, από 7.11.90, την περίοδο διαθεσιμότητας των Ανδρέα ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ, Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, και Γιαννάκη ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, Ανώτε­ ρουΤεχνικού Επιθεωρητή, ΤμήμαΟδικών Μεταφορών. Περαιτέρω,αποφάσισενα επιτραπείσ' αυτούςναεξα­ κολουθήσουν"να λαμβάνουνκατά τηδιάρκειατης δια­ θεσιμότητας τους το 1/2 των απολαβών των θέσεων τους." Στησυνέχειαη Επιτροπήπληροφόρησετον εφεσίβλητο 15 για τηνπιο πάνωαπόφασητηςναπαρατείνειγια άλλους τρειςμήνεςαπότης7Νοεμβρίου,1990,τηνπερίοδο διαθε­ σιμότητας, σύμφωνα με την επιφύλαξη του άρθρου 85

(1)τουνόμου. 20 25 30 35 Την απόφασηαυτήτης Επιτροπής πρόσβαλε μεπροσφυγή του ο εφεσίβλητος σαν άκυρη και παράνομηκαι εστερημένη οποιασδήποτε νομικής αξίας. Ζήτησε δε ταυ­ τόχροναπροσωρινό διάταγμαπουνααναστέλλει την ισχύ της απόφασης αυτής μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της προσφυγής. Στην υποστηρικτική της αίτησης ένορκηδήλωσή τουστις 19Νοεμβρίου, 1990, στην οποίαεκτίθενται τα σχετικά γεγονότα, ο εφεσίβλητος, μεταξύ άλλων, ανα­ φέρει ότι ενώ η Αστυνομία τον είχε συλλάβει αρχές Αυ­ γούστου, μέχρι την ημέρα εκείνη δεν του ζητήθηκε ούτε καν να δώσει κατάθεσησχετικά με οποιοδήποτε αδίκημα. Στην ένορκη δήλωση, που κατατέθηκε από μέρους της Επιτροπής, υιοθετούνται τα γεγονότα της ένστασης που καταχωρήθηκε από μέρους της, αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς πουπεριέχονται στην αίτησηκαι την ένορκη δήλωση του εφεσίβλητου καιεκφράζεταιηπίστη ότι ημη έκδοση του αιτούμενου διατάγματοςουδεμίαν ανεπανόρ­ θωτηζημιάθαπροκαλούσε στον εφεσίβλητο καιότι η υπό κρίση διοικητική απόφασηλήφθηκε σε πλήρησυμμόρφω­ σημετονΠερίΔημοσίαςΥπηρεσίαςΝόμο. 7 Α. Λοΐζου, Πρ. Επιτρ. Δημ.Υπηρεσίαςν.Αναστασιάδη

(1991)ΟπρωτόδικοςΔικαστής,στην υπόέφεσηαπόφαση του, αναφέρεταισεέκτασηστασχετικάγεγονότατηςυπόθεσης, και ειδικά στο περιεχόμενο των επιστολών στις οποίες έγινε αναφοράενωρίτερα στην απόφασηαυτή, επισημαί- 5 νει τιςπαραστάσειςτωνδικηγόρωντουεφεσίβλητουπρος την Επιτροπή, οι οποίες, όπως έχει λεχθεί, συνίσταντο στογεγονός ότι η Αστυνομία όχι μόνοδενκατηγόρησετον αιτητήαλλά ούτε κανκατάθεσηδεν τον κάλεσε να δώσει, καίτοι είχε παραμείνει υπό κράτηση για αρκετές ημέρες 10 μετά τη σύλληψη του και παρατηρεί ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν αντικρούεται από οποιοδήποτε όργανο της διοίκησης αλλά ούτε και αμφισβητήθηκε ενώπιον του με οποιαδήποτε έστω δήλωση. Συμπεραίνει δε ότι αυτάπου αναφέρει ο Γενικός Διευθυντής στην επιστολή τουστις 30 15 Οκτωβρίου, 1990, δενανταποκρίνονται στηνπραγματικό­ τητα και παρατήρησεότι παρά τη διαβεβαίωσητου Γενι­ κούΔιευθυντή ότι οεφεσίβλητος αναμένετοναπροσαχθεί ενώπιον τουΔικαστηρίου περίτατέλη Νοεμβρίου,εντού­ τοις μέχρι το δεύτεροήμισυ τουΔεκέμβρη καμιάυπόθεση 20 δεν είχε καταχωρηθεί στο Δικαστήριο εναντίον του. Και καταλήγειμεταπιοκάτω: "Τοαπλόερώτημαπουετίθετο ενώπιοντηςΕπιτρο­ πήςθαδιευκρινιζόταν από την αρμόδιααρχή πουανέ­ λαβε τις ανακρίσεις εις βάρος του αιτητή,δηλαδήτην 25 αστυνομία.Η Επιτροπή,λαμβάνονταςτηνεπίδικη από\ φάση δεν προέβη σε εσφαλμένη εκτίμηση των γεγονό­ των ή πλημμελή αξιολόγηση τους, απλά η αρχήπου πρότεινε τη διαθεσιμότητα του αιτητή έθεσε ενώπιον της στοιχεία που δεν ανταποκίνοντανστην πράγματι- 30 κότητα. Γιατους πιο πάνωλόγους ηαίτησηγίνεταιαποδε­ κτή.Η απόφασητηςΕπιτροπής,ημερ.7.11.90, αναστέλ­ λεται μέχρι εκδικάσεωςτηςπροσφυγής." Είναι φανερόαπότην πιο πάνωέκθεσητων σχετικών 35 γεγονότων ότι κατάτην εξέταση της εισήγησης τηςαρμό­ διας αρχής για παράτασητης διαθεσιμότητας του εφεσί­ βλητου ηΕπιτροπήείχε ενώπιον της όλαταστοιχεία που 8 3 ΑΛΛ 5 Επιτρ. Δημ. Υπηρεσίας ν.Αναστασιάδη Α. Αοΐζου, Πρ. υπήρχανστο σχετικό φάκελοκαισταοποίαυπήρχε σαφής διαβεβαίωση ότι υπολογίζετο ότι ο εφεσίβλητος και ο άλλος λειτουργός θα προσήγοντο ενώπιον του Δικαστηρίου γύρω στα τέλη Νοεμβρίου, 1990, και ότι κατά τη διάρκεια της κράτησης του εφεσίβλητου αυτός κατηγορή­ θηκεγραπτώςαπότην Αστυνομία. Εφάνηαπότην αγόρευση του ευπαίδευτουδικηγόρου τουεφεσίβλητου ότι δεναμβισβητείτοτογεγονός'ότι ο πε10 λάτης του είχεκατηγορηθεί γραπτώς,ηνομική,όμως ερ­ μηνεία πουέδωσεστο γεγονός αυτόείναι ότι τοέγγραφο αυτό που τιτλοφορείται "Κατάθεση"δεν αποτελούσε κα­ τάθεσηυπότην έννοια των Δικαστικών Κανονισμών και, επομένως, ορθά ο πελάτης του ισχυρίσθηκε και προέβη 15 στη συνέχεια στην ένορκη δήλωση ότι η Αστυνομία ούτε κατάθεσηδεντου πήρε. Ασχετα όμως με τη νομική προσέγγιση τουευπαίδευ­ του δικηγόρου και το θέμα του τι αποτελεί κατάθεση και κάτω από ποιες συνθήκες μπορούν ή όχι οι ανακριτικές 20 αρχές να παίρνουν καταθέσεις από άτομα για τα οποία έχουν μορφώσει τη γνώμη να κατηγορήσουν γιαποινικά αδικήματα,τογεγονός παραμένειότι οεφεσίβλητος κατη­ γορήθηκε γραπτώς,πράγμαπουαποτελεί, όπως είναικα­ θιερωμένο στις αστυνομικές ανακρίσεις, το επιστέγασμα 25 και το τελευταίο στάδιο τους πριν η υπόθεσηπαραπεμ­ φθεί στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα γιαγνωμάτευ­ ση,τηδιατύπωσητων σχετικών κατηγοριών ανκριθεί ότι στοιχειοθετούνται από το περιεχόμενο του φακέλου και τελικάτηνκαταχώρησηκατηγορητηρίουστοΔικαστήριο. 30 Σύμφωνα με την επιφύλαξη του άρθρου 85

(1)του νόμουστοοποίοέγινεήδη αναφορά, η διάρκειατης διαθε­ σιμότητας μπορεί να παραταθείγια άλλους τρεις μήνες μόνο, "αν συντρέχει σοβαρός λόγος". Το ερώτημα επομέ­ νως το οποίο τίθεται ενώπιον μας σήμερα είναι κατά 35 πόσο ηΕπιτροπή,προβαίνουσασε εκτίμηση του συνόλου τωνστοιχείων ενώπιοντης, συμπεριλαμβανομένων βέβαια καιτωνστοιχείων μεβάση ταοποίααπεφάσισετηνπρώτη τρίμηνη διαθεσιμότητα, μπορούσε, στην άσκηση της δια9 Α. Αοΐζου, Πρ. Επιτρ. Δημ.Υπηρεσίας ν.Αναστασιάδη

(1991)κριτικήςτηςευχέρειας,εύλογανακαταλήξειστοσυμπέρα­ σμαότισυνέτρεχε"σοβαρόςλόγος" γιαναδιαταχθείη πα­ ράταση τηςδιαθεσιμότηταςγιαάλλουςτρειςμήνες. Είναι φανερό από ταγεγονότα ενώπιον μας ότι δεν υποβλήθηκαν στην Επιτροπή οποιαδήποτε στοιχεία που 5 δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Επομένως δεν υπήρξε πλάνηπερί ταπράγματα. Περιπλέον, θα πρέ­ πει να λεχθεί ότι από όσα με ακρίβεια τέθηκαν ενώπιον της,ηΕπιτροπή,σαντοαρμόδιοδιοικητικό όργανο, μπο­ ρούσε εύλογα να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ικανό- 10 ποιείτο το ουσιώδες στοιχείο της επιφύλαξης και δικαιολογείτο, κάτω από τις περιστάσεις, η παράταση της διαθεσιμότητας του εφεσίβλητου για ακόμα τρεις μήνες. Αξίζεινατονιστεί ότιτοΔικαστήριο τούτοδενεπεμβαίνει στην ουσιαστικήκρίσητουαρμόδιουδιοικητικούοργάνου 15 και στην εκτίμηση των γεγονότων που βρίσκονται ενώ­ πιον του,εκτός αναποδειχθείπλάνηπερί ταπράγματαή υπέρβαση των ακραίων ορίων της διακριτικής του ευχέ­ ρειας που συνιστά υπέρβαση εξουσίας, ή παραβίαση του Συντάγματος ή νόμου. Περιττό δε να τονίσουμε ότι δεν 20 μπορούσε με οποιοδήποτε τρόπο να υποστηριχθεί ότι υπήρξεέκδηληπαρανομία. Για τους πιο πάνω λόγους η έφεση επιτυγχάνει καιη πρωτόδικη απόφαση ακυρώνεται. Κάτω από τις περιστάσεις δεν γίνεται διαταγή για 25 έξοδα. Έφεσηεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 10