(1991)4Φεβρουαρίου1991 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΠΙΚΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣΦΩΚΑΣ, Εφεσείων-Α ιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητης-Καθ' ης ηΑίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 800). Ο Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος 33/67—Άρθρο 47 — Απόσπαση —Δεν καθιερώνεται η απόσπαση ως γενικό διοικητικό μέτρο —Η απόσπαση αποτελεί εξαίρεση τον κανόνα τηςμονιμότητας και των καθηκόντων τον σχεδίον υπηρεσίας — Σαν τέτοια, πρέπει να ερ μηνεύεται αυστηρά και να περιορίζεται στα συγκεκριμένα νομοθε- 5 τικά πλαίσια — Αυτά υποδηλώνει και ο χρησιμοποιούμενος στην διάταξη όρος "απαιτείται" — Δεν παρέχεται διακριτική ευχέρεια στη διοίκηση να προβεί σε απόσπαση για άλλους λόγους από τονς καθοριζόμενους στη διάταξη — Η απόσπαση, ως εκ της φύσεως της, δεν μπορεί παρά να έχει προσωρινό χαρακτήρα όπως και ο 10 αναπληρωματικός διορισμός. Με την παρούσα έφεση προσβλήθηκε πρωτόδικη απόφαση με την οποίαεπικυρώθηκε απόφασητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε σίας να αποσπάσει τον εφεσείοντα στο Υπουργείο Εξωτερικών, προς εκτέλεση ειδικών καθηκόντων, από το Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων όπου ήταν Διευθυντής του Τμήματος Γεωρ γίας. 15 Ο ουσιαστικός λόγος για την απόσπασητου εφεσείοντα, προέ κυψε και πρωτοδίκως ότι ήταν η αποκατάσταση της ομαλότητας στο Τμήμα του,ηοποίαείχε διαταραχθείλόγω της παρατεταμένης 20 έριδας μεταξύ του εφεσείοντα και του υφισταμένου του προσωπι κού. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, παρά τη διαπίστωση αυτή, απέρ ριψε την προσφυγήτουκατάτηςαπόσπασης,κρίνονταςοτι ηαπο κατάσταση της ομαλότητας σε κλάδο της δημόσιας υπηρεσίας «<παρείχε έρεισμα για τη μετακίνησηδημοσίου υπαλλήλου στο πλαί σιο της διοικητικής ευχέρειας που παρέχεται για την εξασφάλιση της λειτουργικότητας της δημόσιαςυπηρεσίας. Οι προβαλλόμενοι λόγοι της έφεσης είναι η κατάχρηση της 114 3 Α.Α.Δ. Φωκάςν.Δημοκρατίας εξουσίας που παρέχεται από το άρθρο 47 του Ν. 33/67 βάσει του οποίου έγινε η απόσπαση και η επίκληση των διατάξεων του άρ θρου 47 για αλλότριους λόγους, αναπόφευκτατιμωρητικούς, ενό ψει της εξουδετέρωσης τηςδιευθυντικής ιδιότητας του εφεσείοντα. 5 10 15 20 25 30 Το Ανώτατο Δικαστήριο, αποδεχόμενο την έφεση, αποφάσισε ότι:
- Προκύπτει αβίαστα από ταγεγονότα ότι η εκτέλεση ειδικών καθηκόντων στο Υπουργείο Εξωτερικών αποτελούσε ούοιαστικά πρόσχημα για ευχερέστερη συμμόρφωση με τις διατάξεις του άρΟρου47 του Ν.33/67αφούκαιτυπικάδιακηρύχθηκε ότι δενυπήρ χε ανάγκη παράτασης της απόσπασης με επιστολή του Υπουργού των Εξωτερικών προς την ΕΛ.Υ.,αλλά και πάλι ηαπόσπαση του εφεσείοντα δεν τερματίστηκε.
- Κατά την ορθή ερμηνεία του άρθρου 47 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 33/67δεν καθιερώνεται ηαπόσπαση ως γενικό διοικητικό μέτρο αλλά αποτελεί εξαίρεση του κανόνα της μονιμό τηταςκαιτων προδιαγεγραμμένων από τασχέδια υπηρεσίας καθη κόντων των δημοσίων υπαλλήλων και ως τέτοια πρέπει να ερμη νεύεται αυστηράκαι μέσα στασυγκεκριμένα πλαίσια τηςδιάταξης. Αυτό προκύπτει και απότον χρησιμοποιούμενο στη διάταξη όρο "απαιτείται". Ηαπόσπαση,δηλαδή,επιτρέπεται μόνο στις δύο πε ριπτώσεις που πρρ3λέπονται στο άρθρο 47 χωρίς να δίδεται δια κριτική ευχέρεια στη Διοίκηση να προβεί σε απόσπαση για οποιο δήποτεάλλο λόγο. Επιπρόσθετα,ηφύση της απόσπασης επιβάλλει αυτήνα έχει προσωρινό χαρακτήρα,όπωςκαιο αναπληρωματικός διορισμός, για να μην καταστρατηγείται και πάλι η μονιμότητα των υπαλλήλων στηθέση τους. Ηδιαφορετικήδιαπίστωση της Γε νικής Εισαγγελίας που έγινε δεκτή και από τον πρωτόδικο Δικα στή είναι εσφαλμένη. Το δημόσιο συμφέρον σεσχέσημεαπόσπαοη δημοσίου υπαλλήλου συναρτάται αποκλειστικά με τους σκοπούς της συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης(άρθρο47) σύμφωνα και μετηγενικότερη σχετική αρχήτης νομολογίας. Παρόλο που ηαπόφασηαυτήτου Δικαστηρίου ήταν ομόφωνη, ένααπόταμέλη του διατύπωσε ίδιο διάφοροσκεπτικό. Η έφεση επετράπη χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v. Mylonas
(1985)3 C.L.R. 1608Παπαγεωργιου ν. Δημοκρατίας (Α.Ε. 941, απόφαση δόθηκε στις 10.4.90). 115 Φωκάςν.Δημοκρατίας
(1991)Έφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασηςτου Προέδρουτουανώ τατου Δικαστηρίου Κύπρου (Α. Λοΐζου, Πρ.)που δόθηκε στις 16 Απριλίου, 1988 (Αριθμός Προσφυγής 951/87)* με την οποία η προσφυγή του εφεσείοντα εναντίον της απόσπασής του απότο Τμήμα Γεωργίας στο Υπουργείο Εξω τερικώναπορρίφθηκε. 5 Ε. Ευσταθίου, για τον εφεσείοντα. Σ. Γεωργιάδης,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την εφεσίβλητη. JQ CUT. adv.vult. ΜΑΑΑΧΤΟΣ, Δ.: Καταλήγουμε ομόφωνα ότι η έφεση πρέπει να επιτραπεί. Θαδοθούν δύο αποφάσεις, ηπρώτη από τον Δικαστή Πικήκαιη δεύτερη απότονΔικαστή Αρτεμίδη. Οι δικαστές Δημητριάδης, Στυλιανίδης, Χρυσό- 15 στομής, Νικήταςκαι εγώ συμφωνούμε με το σκεπτικό της απόφασηςΠική. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Η παρατεταμένη έριδα μεταξύ του εφε σείοντα, Διευθυντή του Τμήματος Γεωργίας και του υφι στάμενου προσωπικού του Τμήματος οδήγησε στην από- 20 σπαση του πρώτου στο Υπουργείο των Εξωτερικών για την εκτέλεση ειδικών καθηκόντωνσχετικά με την σύνδεση της Κύπρου με τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (Ε.Ο.Κ.). Ως τυπικός λόγος για την απομάκρυνση του από το Υπουργείο Γεωργίας κρίθηκε η ανάγκη για την εκτέλεση 25 των ειδικών καθηκόντων. Όμως εξέταση των γεγονότων στο ιστορικό τους πλαίσιο δεν αφήνει αμφιβολία ότι η εκτέλεσηειδικών καθηκόντωνστο Υπουργείο Εξωτερικών *
(1988)3Α.Α.Δ.
- 116 3ΑΛΑ. Φωκάς ν. Δημοκρατίας Πικής,Δ. ήτανδευτερεύον λόγος* οουσιαστικόςλόγοςγιατηναπό σπαση του ήταν η απομάκρυνση του από το Υπουργείο Γεωργίας γιατηναποκατάστασητηςομαλότηταςσ' εκείνο τονκλάδοτηςΔημόσιαςΥπηρεσίας. Καιηαντίδρασητου 5 εφεσείοντα στηναπόσπαση τουήτανχλιαρήόπωςσυνάγε ται από την επιστολή του της 10.11.
- Φαίνεταιότι και του ιδίου το κουράγιοείχε εξασθενήσει μετά τις επί μονες αντιδράσεις του προσωπικού, στην παρουσίατου, στη διεύθυνση του τμήματος. Πλην όμως, επεφύλαξετα 10 δικαιώματα του και νομιμοποιειτο στην προσφυγή του γιαακύρωσητηςαπόφασης. Το πρωτόδικο δικαστήριο, αποδεχόμενο ότι κύριος λόγοςγιατηναπόσπαση τουεφεσείοντα ήτανοιτεταμένες σχέσειςμετουςυφισταμένουςτου,απέρριψε, παράτη δια15 πίστωση αυτή, την προσφυγή κρίνοντας ότι η αποκατά σταση της ομαλότητας σε κλάδοτης δημόσιας υπηρεσίας παρείχε έρεισμα για τη μετακίνηση δημοσίου υπαλλήλου στο πλαίσιο της διοικητικής ευχέρειας πουπαρέχεταιγια την εξασφάλιση της λειτουργικότητας της δημόσιαςυπη20 ρεσίας. Προκύπτει αβίαστααπό τα γεγονότα τα οποία περι στοιχίζουν την απόσπασητου εφεσείοντα ότι ηεκτέλεση ειδικών καθηκόντων στο Υπουργείο των Εξωτερικών 25 αποτελούσε ουσιαστικά πρόσχημα για ευχερέστερη συμ μόρφωση με τις διατάξειςτου άρθρου47 του περίΔημο σίας Υπηρεσίας ΝόμουΝ.33/67, πουπροβλέπουν μεταξύ άλλων την ύπαρξηανάγκηςγια εκτέλεσηειδικών καθηκό ντων ως προϋπόθεση για την απόσπασηδημοσίου υπαλ30 λήλου. Όχι μόνο δεν υπήρχε ουσιαστική ανάγκηγια τις υπηρεσίες του στο Υπουργείο των Εξωτερικών, όπως αποκαλύπτεται απόταστοιχεία πουέχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και τυπικά διακυρήχθηκε ότι δεν υπήρχε ανάγκη παράτασης της απόσπασης του από 35 7.12.1987 με επιστολή του Υπουργού των Εξωτερικών προς την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Ηπαράλειψη τερματισμού της απόσπασης συνιστά πρόσθετο στοιχείο, τοοποίοεπιβεβαιώνειτηνέλλειψη ουσιαστικούλόγουγια την απόσπαση του εφεσείοντα από τη διευθυντική θέση 117 Πικής, Δ. Φωκάςν. Δημοκρατίας
(1991)του προϊσταμένου του Τμήματος Γεωργίας στο Υπουρ γείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Προβλήθηκαν δύο λόγοι για την ανατροπήτης πρωτό δικης απόφασης και ακύρωση της απόφασης για την από σπαση: (α) Ηκατάχρησητης εξουσίας που παρέχεται από 5 το άρθρο 47 του Ν. 33/67που καθιστά την απόσπασηδυ νατή, και (β) επίκληση των διατάξεων του άρθρου 47 για αλλότριους λόγους, αναπόφευκτα τιμωρητικούς, ενόψει της εξουδετέρωσης της διευθυντικής ιδιότητας του εφε σείοντα. Το άρθρο47 προβλέπει: "Οταν απαιτήταιόπως δημόσιος υπάλληλος άσκηση προσωρινώς τας αρμοδιότητας κενής θέσεως άλλως ή υπό αναπληρωματικήν ιδιότητα,ήόπως εκτέλεσηειδι κά καθήκοντα εις κλάδον τινά άλλον εκείνου εις τον 15 οποίον ηθέσις αυτού ανήκει,αποσπάταιούτος εις την θέσινήτον κλάδον τούτον." Επισημαίνεται ότι ο νόμος δεν καθιερώνει την από σπασηως γενικό διοικητικό μέτρο ούτε αφήνειτηναπομά κρυνση υπαλλήλου από τα καθήκοντα του στη διακριτική 20 ευχέρεια της Ε.Δ.Υ. ή οποιουδήποτε άλλου οργάνου. Η υπόσταση δημοσίου υπαλλήλου βάσει των διατάξεων του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου (Ν.33/67)είναι συνυφα σμένη με τη μονιμότητα και την εκτέλεση των προδιαγε γραμμένων καθηκόντων που προβλέπει το σχέδιο υπηρε- 25 σίας (βλ. άρθρο 58
(2)του Ν. 33/67). Η απόσπαση αποτελεί εξαίρεση του κανόνα και όπως κάθε απόκλιση από κανόνα δικαίου, πρέπει να ερμηνεύεται αυστηρά και να περιορίζεται στα πλαίσια που θέτει ησυγκεκριμένη νο μοθετική διάταξη. Ηύπαρξητων προϋποθέσεων για από- 30 σπαση υποδηλώνεται καιαπότηχρήση του όρου "απαιτεί ται" που καθιερώνει και τις προϋποθέσεις για την απόσπασηυπαλλήλου απότηθέσητου. Η απόσπαση επιτρέπεται σε δύο περιπτώσεις: (α) Για την άσκηση καθηκόντων κενής θέσης (όχι υπό αναπληρω- 35 118 10 3ΑΛΛ. Φωκάςν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. ματικήιδιότητα)και(β)γιατηνεκτέλεσηειδικώνκαθηκό ντωνσεάλλοκλάδοτηςυπηρεσίας. Ηδιαπίστωσηότιδεν υπήρχε πραγματική ανάγκηγια την εκτέλεσηειδικώνκα θηκόντων στο Υπουργείο των Εξωτερικών καταρρίπτει 5 τοβάθροτηςαπόσπασης. Δεύτερο,αυτήτούτηη φύση της απόσπασης δεν μπορεί παρά ναέχειπροσωρινό χαρακτή ρα· διαφορετικά θα καταστρατηγείτο το γράμμα και το πνεύματου περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουως προςτη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων στη θέση στην 10 οποίαδιορίζονται. Όπωςκαιστηνπερίπτωσηαναπληρω ματικού διορισμού (βλ. Republicv. Mylonas
(1985)3 C.L.R. 1608)η απόσπαση δεν μπορείναέχειπαράπροσω ρινόχαρακτήρα. Η διαπίστωση της Γενικής Εισαγγελίας, ηοποία έγινε 15 δεκτήαπότον πρωτόδικο δικαστή,ότι ηαπόσπαση μπο ρεί να συντελεστεί και για άλλους λόγους από εκείνους πουπροβλέπει τοάρθρο 47κρίνεται εσφαλμένη. Ο νόμος (άρθρο 47)δενπαρέχειδιακριτικήευχέρεια στη Διοίκηση ναπροβείσε απόσπασηυπαλλήλου γιαοποιοδήποτε λόγο 20 άλλο απότους δύο λόγους που καθορίζονται στοάρθρο
- Μπορεί εύλογα ναπροστεθεί ότι τοδημόσιο συμφέρο για την εξασφάλιση της λειτουργικότητας της δημόσιας υπηρεσίαςδενπροσδιορίζεταιαόριστααλλάσε άμεσησυ νάρτηση με τις νομοθετικές διατάξεις που διέπουν την 25 στελέχωσηκαι λειτουργία της, όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας Παπαγεωργιου ν. Δη μοκρατίας (Α.Ε. 941 ημερ. 10.4.90).Κατ' ακολουθία το δημόσιο συμφέρο σε σχέσημε απόσπασηδημοσίου υπαλ λήλου συναρτάται αποκλειστικά με τους σκοπούς που 30 προσδιορίζειτοάρθρο47τουΝ.33/
- 'Εξωαπότο πλαί σιο πουθέτει ονόμος δεν μπορεί ναδιενεργηθεί απόσπα σηυπαλλήλου. Γιατουςλόγους πουεπεξηγούνταιπιοπάνω,η πρωτό δικη απόφαση ανατρέπεται και η επίδικη απόφαση της 35 Ε.Δ.Υ. ακυρώνεται. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Οεφεσείων-αιτητής είναι οδιευθυν τήςτουΤμήματος Γεωργίας στο Υπουργείο Γεωργίαςκαι 119 Αρτεμίδης,Δ. Φωκάςν.Δημοκρατίας
(1991)ΦυσικώνΠόρων. Στις 10.11.87η εφεσίβλητη-καθ'ηςη αί τηση, Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, αποφάσισε την απόσπαση του από την επόμενη ημέρα στο Υπουργείο Εξωτερικών γιατην εκτέλεση, όπως αναφέρεταιστην επί δικη απόφαση,"ειδικών καθηκόντων που σχετίζονται με 5 θέματα γεωργικών προϊόντων και γενικά θέματα γεωρ γίας πουπροκύπτουν από την ερμηνεία καιεφαρμογήτης συμφωνίας σύνδεσης της Κύπρου με την ΕΟΚ". ΗΕπι τροπή ενήργησε, όπως ηίδιααναφέρειστην απόφαση της, σύμφωνα με το άρθρο 47 των περί Δημοσίας Υπηρεσίας 10 Νόμων 1967-
- Ενδιαφέρουσα, από την εξιστόρηση των γεγονότων, φαίνεται η σπουδήπουεπιδείκτηκε από τις αρμόδιεςυπη ρεσίας που προηγήθηκε της επίδικης απόφασης, αλλάκαι ηυλοποίηση της από την ίδιατην Επιτροπή. Συγκεκριμέ- 15 να, στις 6.11.87οαν.Υπουργός Εξωτερικών με επιστολή του στον Υπουργό Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, τον πληροφόρησε ότι εδημιουργήθη έκτακτη ανάγκη για το χειρισμό απότο υπουργείο τουδιαφόρων εξειδικευμένων θεμάτωνπουσχετίζονται μεταγεωργικάπροϊόντακαιγε- 20 νικότερα ζητήματαγεωργίας πουπροκύπτουναπότηνερ μηνεία και εφαρμογή της συμφωνίας σύνδεσης της Κύ πρου με την ΕΟΚ. Την ίδια ημέρα ο αν. Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων απηύθυνε επιστολή στον πρόεδροτης Επιτροπής, στηνοποίαεπισύναψε αντίγραφο 25 της επιστολής του αν. Υπουργού Εξωτερικών, πληροφο ρώντας τον πως το αίτημα του Υπουργείου Εξωτερικών κρινόταν αποδεκτό και πρότεινε την απόσπαση του εφε σείοντος. Στην επιστολή αυτήαναφέρονται και οι λόγοι που λήφθηκαν υπόψη για την επιλογή του εφεσείοντος. 30 Τους παραθέτω αυτούσιους γιατί αυτοί αποτέλεσαν και το επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του δικηγόρου του αιτητήγιατηνπροσβολή τηςεπίδικηςαπόφασης. "(α) (β) τογεγονός ότι η ενλόγω απόσπαση κρίνεται σκό- 35 πιμηκαι χάριν του γενικότερου συμφέροντος των υπη ρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας καιΦυσικώνΠόρων 120 3 Α.ΑΛ. Φωκάς ν. Δημοκρατίας Αρτεμίδης, Α λόγω των τεταμένων σχέσεων μεταξύ του κ. Φωκά και μελών του Υπουργείου που καθιστούν επί του παρό ντος τηνπεραιτέρωπαραμονήτουκ. Φωκάστο Υπουρ γείο Γεωργίας επιζήμιαγιατο δημόσιο". 5 Συμπληρώνοντας τα γεγονότα, αναφέρω πως την ίδια ημέρα, δηλαδή6.11.87,ο Β. Γεν. Εισαγγελέας έδωσε γνω μάτευση στην Επιτροπή,μετά από παράκληση της τελευ ταίας, ότι ηαπόσπαση του εφεσείοντος μπορούσε να γίνει νόμιμα για λόγους δημοσίου συμφέροντος και σανδιοικη τικό μέτρο, για τη θεραπεία μιας προβληματικής υπηρεα10 σιακής κατάστασηςπου εδημιουργειτο απότηνπαραμονή του στη θέση,χωρίς ναεξεταστεί αν ο ίδιος ήταν υπαίτιος γι' αυτή την κατάσταση. Και πράγματι, στην κρινόμενη υπόθεση η υπαιτιότητατου εφεσείοντος για τηνοποιαδή ποτε κατάστασηπου είχε δημιουργηθεί στο υπουργείο δεν 15 εξετάστηκε. Ο πρωτόδικος δικαστής έκρινε απορριπτέα την προ σφυγή του εφεσείοντος και επεκύρωσε την απόφαση της Επιτροπής, αφού υιοθέτησε ουσιαστικά τη νομική θέση που υποστήριξε ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας στην γνω20 μοδότησή τουπροςτηνΕπιτροπή. Διαφωνώ με την απόφαση του εντίμου συναδέλφου μας. Δεν αμφισβητείται,καιαπότην έκθεσητων σχετικών γεγονότων αποδεικνύεται,πως η απόσπαση του εφεσείοντος στο Υπουργείου Εξωτερικών δεν έγινε για υπηρεα25 σιακούς λόγους αλλά για να απομακρυνθεί από τη θέση του και έτσι ναθεραπευθεί,ηκατάτηγνώμη τηςαρμόδιας αρχής, προβληματική κατάσταση που εδημιουργήθη στο Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, όπου μερικοί υπάλληλοι αντιδρούσαν στην παραμονήτου εφεσείοντος 30 στη θέση του. Αντί όμως να διερευνηθούν τα πραγματικά αίτια της κατάστασης που εδημιουργήθη και να μεριμνηθεί ο τερματισμός της με τη λήψη των κατάλληλων μέ τρων, και ασφαλώς τιμωρίας των υπευθύνων, επελέγη η μετακίνηση του εφεσείοντος απότη θέση του με επίκληση 35 των προνοιών του άρθρου 47 των περί Δημοσίας Υπηρε σίας Νόμων 1967 -
- Ότι δε οι διατάξεις του πιο 121 Αρτεμίδης, Δ. Φωκάς ν.Δημοκρατίας
(1991)πάνω άρθρου χρησιμοποιήθηκαν απλώς ως λεκτική προ μετωπίδα για την απόσπασητου εφεσείοντος στο Υπουρ γείο Εξωτερικών, προκύπτει, μαζί με τα άλλα γεγονότα, και από το περιεχόμενο επιστολής του ίδιου του Υπουρ γού Εξωτερικών αυτήτην φοράημερομηνίας 7.12.88,στην οποία αναφέρει ότι είχαν εκλείψει οι λόγοι για την από σπαση του εφεσείοντος στο υπουργείο του και ζητούσε από την Επιτροπήνα την τερματίσει. Η απόσπασηόμως συνεχίζεται μέχρι σήμερα. 5 Το νομικό ζήτημα που τέθηκε από την Επιτροπή στο 10 Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα,καιπου εγείρεται προςσυζήτη ση στην παρούσα έφεση, αν δηλαδή μπορεί να γίνει από σπαση ή μετάθεση δημοσίου υπαλλήλου, με επίκληση το δημόσιο συμφέρο, σαν διοικητικό μέτρο για τηνθεραπεία μιας κατάστασης, πουδεν αντιμετωπίστηκε μεβάσητη νό- 15 μιμη διαδικασία,έχει πρόσφατααπαντηθεί αρνητικάαπό την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νεόφυτος Παπαγεωργιου κ.α. ν. Δημοκρατίας (Α.Ε. 941 που εκδόθηκε στις 10.4.90),στην οποίακαιπαραπέμπω. Η έφεση επομένως γίνεται αποδεκτήκαι ηεπίδικηαπό- 20 φάσητης Επιτροπής ακυρώνεται. Έφεση γίνεται αποδεκτή χωρίς έξοδα. 122