← Κύπρος

clr/1991/1991_3_317.pdf

3 ΑΛΛ. 16Μαΐου 1991 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ 1.ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, 2. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 614/90,644/90, 754/90, 758/90,770/90,772/90,776/90, 777/90). 5 10 15 20 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Κριτήρια για το διορισμό στη θέση Δικηγόρου της Δημοκρατίας, Νομική Υπηρεσία — Οι εξετά­ σεις τον Νομυίον Συμβουλίου δεν αποτελούν απόλυτα ίσο μέτρο κρίσεως της αξίας των υποψηφίων — Το απολυτήριο Γυμνασίου είναι άσχετο με τις γνώσεις ή την πείρα των υποψηφίων και την αξία τους ως δικηγόρων — Η έννοια του ενιαίου μέτρου κρίσεως — Σε περίπτωση μη εφαρμογής ενιαίων και ουσιαστικών στοι­ χείων κρίσεως πρόκειται κακή χρήση της διακριτικής εξουσίας της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Πλεονέκτημα — Μη συμπερί­ ληψη υποψηφίου που το κατέχει στον οικείο κατάλογο των πρα­ κτικών της απόφασης της Ε,Δ.Υ. — Συνιστά πλάνη περί τά πράγματα, έλλειψη δέουσας έρευνας και κακή άσκηση της διακριτικής εξουσίας της Επιτροπής — Συνακόλουθη η ανατροπή του τεκμη­ ρίου νομιμότητας της αντίστοιχης αποφάσεως. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Προκήρυξη θέσεων — Δύο δια­ δοχικές προκηρύξεις ομοειδών θέσεων — Υποβολή υποψηφιοτήf^v και για τις δύο προκηρύξεις από ορισμένους υποψηφίους — Καμία παρατυπία λόγω της μη διεξαγωγής δύο ξεχωριστών προ­ σωπικών συνεντεύξεων — Η Ε.Δ.Υ. δεν πραγματοποιεί συγκριτι­ κή αξιολόγηση των υποψηφίων αλλά αξιολογεί τον κάθε υποψή­ φιο ξεχωριστά. 25 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Σύμφωνα με το άρθρο 35

(4)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 33/67, όπως τροποποιήθηκε, 317 Χατζηγιάννη καιάλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)η Συμβουλευτική Επιτροπή εξετάζει τους υποψηφίους σχετικά με τα προσόντα τους,προβαίνει σε αξιολόγηση τους και στη συνέχεια στέλλει με αλφαβητική σειρά ταονόματα των υποψηφίωνπου κρί­ νει κατάλληλους για διορισμό — Δεν υπάρχει ανάγκη παράθεσης οποιασδήποτε επιπλέον βαθμολογίας ή παρατηρήσεων σχετικά με την αξία του κάθευποψηφίου έστω και αν πρόκειται για εξειδικευ5 μένες θέσεις. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Πρόσθετο προσόν —Απόλυτα σταθερή η Νομολογία — Επί επιλογής υποψηφίου χωρίς το πρό­ σθετο προσόν,πρέπει να δίδονται από το διορίζον όργανο πειστι10 κοί λόγοι ή ειδική αιτιολογία που δεν αρκεί να συνάγονται από τα πρακτικά της αποφάσεως αλλά πρέπει να εμφαίνονται στην αιτιο­ λογία της. Με τις προσφυγές αυτές,οι αιτητές προσέβαλαν τηναπόφαση της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας μετην οποίαταενδιαφερόμε­ να μέρη διορίστηκαν στη μόνιμη θέση Δικηγόρου της Δημοκρατίας, ΝομικήΥπηρεσία. Οι υποθέσεις συνεκδικάστηκαν διότιπα­ ρουσίαζανκοινό,πραγματικάκαινομικάσημεία. 15 Από τις δεκατέσσερεις επίδικες θέσεις προκηρύχθηκαν χωρι­ στά, αρχικά οι τέσσερεις, και στη συνέχεια οι υπόλοιπες δέκα. 20 Ακολουθήθηκε η τακτική κατά νόμο (κυρίως άρθρο 35 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967 -Ν.33/67 -λόγω του εξειδι­ κευμένου των θέσεων) διαδικασία και η ΣυμβουλευτικήΕπιτροπή, προεδρευόμενη από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, η αντίστοιχη με την δεύτερη ομάδατων δέκαθέσεων, σύστησε προς επιλογή για διορισμό, μεταξύ άλλων, όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη 25 και όλους τους αιτητές.Ακολούθησαν οι συντεντεύξεις, μετην πα­ ρουσία του Γενικού Εισαγγελέα ως Προέδρου των Συμβουλευτι­ κών Επιτροπών, και ητελική επιλογή απότην ΕΛ.Υ. Η αιτήτρια στην προσφυγή614/90απέστειλε στον Πρόεδροτης ΕΛ.Υ. επιστο­ λή, με κοινοποίηση στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,σχε­ τικά με ταπροσόντα του ενδιαφερομένου μέρους Καουτζιάνη που οδήγησε στην υποβολή εκ μέρους της επιπρόσθετων σχετικών στοι- 30 χείων και στην τελική οριστικοποίηση του διορισμού της, που όμως της προσφέρθηκε μεκάποιακαθυστέρηση έναντι των λοιπών ενδιαφερομένων εξ αιτίας ακριβώς της αμφισβητήσεως των προ­ σόντων της. Στα πλαίσια της διαδικασίας στο Ανώτατο Δικαστήριο οι αιτη- 35 τές απέσυραν τις προσφυγές τους εναντίον τεσσάρων ενδιαφερο­ μένων μερών και η δίκη παρέμεινε εκκρεμής μόνον ως προς τα υπόλοιπα δέκα. Οι αιτητές προέβαλαν πληθώρα λόγων ακυρώσε­ ως της επίδικης απόφασης. Καθοριστικοί ήταν οι ισχυρισμοί γύρω απότακριτήριαπου λήφθηκανυπόψη: ησειρά μετηνοποία οι υποψήφιοι πέρασαντις εξετάσεις τουΝομικούΣυμβουλίου που 40 προβλήθηκε από τους αιτητές ότι δεν αποτελεί ίσο μέτρο κρίσεως, η βαθμολογία στο απολυτήριο Γυμνασίου και στο Πτυχίο U.T.T. που υποστήριξαν οι αιτητέςότι είναι άσχετη με το ζητούμενο του 318 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 Χατζηγιάννηκαι άλλοι ν.Δημοκρατίας καλούκαιέμπειρου δικηγόρου. ΟΓενικός Εισαγγελέαςυπεραμύνθηκε της ορθότητας χρήσεως των κριτηρίων αυτώνκαι τόνισε ότι αυτά δεν λήφθηκαν μεμονωμένα αλλά συνεκτιμήθηκαν μετα άλλα στοιχεία προς σχηματισμό συνολικής εικόνας μορφωτικού επιπέ6ουτωνυποψηφίων. Οι αιτητέςόμως έθεσανκαιάλλαζητήματα όπως ηκατοχήαπό μέρους της αιτήτριας στην προσφυγή 772/90του προβλεπόμενου από το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης πρόσθετου προσόντος που όμως αν και ρητά αναφέρθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα στην Ε.Δ.Υ.,στα πρακτικάτης τελευταίας η αιτήτρια δεν περιλήφθηκε στους κατέχοντες το πρόσθετο αυτό προσόν. Προβλήθηκε επίσης από τους αιτητές ηθέσηότι το ενδιαφερόμενο μέρος Καουτζιάνη δεν κατείχε τααπαιτούμενα προσόντακαι συγκεκριμένα τη μονοε­ τήτουλάχιστον άσκησητουδικηγορικού επαγγέλματος αφού,κατά τον ισχυρισμό τους ηεργασία της Καουτζιάνησε τουριστική εταιρεία ως νομικός σύμβουλος δεν συνιστούσε άσκηση δικηγορίας, συνεπώς, και ηΕΛ.Υ. επάνωστο θέμα αυτόδεν προέβηστη δέου­ σα έρευνα. Επ'αυτού,το ίδιο το ενδιαφερόμενο μέρος, είχεεπισυ­ νάψει στην αρχικήαίτησητηςγιαδιορισμό βεβαίωση της τουριστι­ κής εταιρείας σχετικά με τα καθήκοντα της όταν εργαζόταν εκεί, ενώ, μετά την επιστολή της ααήτριας στην προσφυγή 614/90 πιο πάνω, υπέβαλε νέα σχετική βεβαίωση της εταιρείας. Ισχυρίστηκαν ακόμη οι αιτητές ότι υπήρχε υποχρέωση της ΕΛ.Υ. να τηρήσει απολύτως τη διπλή διαδικασίαπου επέβαλανοι δύο προκηρύξεις γιατιςδύοομάδεςθέσεων καινακαλέσει δύοφορέςσε προσωπική συνέντευξη τους υποψηφίους που υπέβαλαν δύο ξεχωριστές αιτή­ σεις,πολύ περισσότερο πουηπροσωπικήσυνέντευξη αναδείχθηκε σε αποφασιστικόκριτήριο επιλογής. Θέση των αιτητών απετέλεσε και το ότι ηΣυμβουλευτική Επιτροπήθαέπρεπε,επειδή επρόκειτο για εξειδικευμένες θέσεις, να αποτιμήσει την αξίατωνυποψηφίων που θασυστήνονταν και νακάνει σχετικές παρατηρήσειςστονκα­ τάλογο με τα ονόματα τους προς ενημέρωση της ΕΛ.Υ. η οποία στερείτο των ειδικών γνώσεων. Το τελευταίο θέμαπου απασχόλη­ σε το δικαστήριο ήταν ηανάγκηειδικής αιτιολόγησης αποφάσεως περί επιλογής υποψηφίου που δεν διαθέτει το πρόσθετο προσόν που προβλέπεται από το σχέδιο υπηρεσίας ως πλεονέκτημα και η σχετική εισήγησητου Γενικού Εισαγγελέα ότι επαρκείςλόγοι ανα­ φορικά μετην αιτιολογία μπορούν νασυναχθούν ήνα συμπληρω­ θούν απόταπρακτικάτης ΕΛ.Υ. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 1. Οι εξετάσεις του Νομικού Συμβουλίου δεν αποτελούν από­ λυτα ίσο μέτρο κρίσεως τηςαξίαςτων υποψηφίωνγιατους διάφο­ ρους λόγους^που αναπτύχθησαναπότους αιτητές. Επιπλέον, δεν φαίνεται απότους φακέλουςκαι τα πρακτικά ότι η ΕΛ.Υ. είχετα στοιχεία αυτά ενώπιον της, αναφορικά με όλους τους υποψη­ φίους,γιαναμπορεί ναταχρησιμοποιήσει ως ίσο μέτρο κρίσεως. 319 Χατζηγιάννηκαιάλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)'Οσον αφορά το απολυτήριο Γυμνασίου, εκτός του ότι αυτό είναι άσχετο με τις γνώσεις ήτην πείρα των υποψηφίων και την αξία τους ως δικηγόρων, δεν μπορούσε επίσης να αποτελέσει ενιαίο στοιχείο κρίσεως αφού δεν ήτανκατατεθειμένο από όλους τους υποψηφίους. (Παρατέθηκεστο σημείο αυτό απόσπασμααπό το σύγγραμμα του Στασινόπουλου "Δίκαιον Διοικητικών Διαφο­ ρών",Έκδοση 1964 - σελ. 238 - σχετικά μετο "ενιαίο μέτρο κρίσε­ ως"). Ηπαρούσαπερίπτωσηαφορά εξειδικευμένες θέσειςκαι έπρεπε να δοθεί περισσότερη σημασία στις νομικές γνώσεις και στην πείρα των υποψηφίων και γενικά στην αξία τους ως δικηγόρων και όχι στους βαθμούςτουαπολυτηρίου Γυμνασίου. Συνεπώς, δεν εφαρμόστηκαν ενιαίακαι ουσιαστικά στοιχεία κρίσεως και επομέ­ νως έγινεκακήκρήσητης διακριτικήςεξουσίας τηςΕπιτροπής. 5 10
  1. Δεν μπορεί να λεχθεί ότι ηΕΛ.Υ. είχευπόψηότι ηαιτήτρια 15 στην προσφυγή 772/90 είχε το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρε­ σίας, επειδή αυτό αναφέρεταιστα πρακτικάαφούαναφέρεται όχι γιατί το είπε ηΕπιτροπή, αλλά γιατί το είπε ο Γενικός Εισαγγελέ­ ας. Εκείνο πουαναντίλεκταπροκύπτειαπόταπρακτικά,είναι ότι όταν η ΕΛ.Υ. λάμβανετην επίδικηαπόφαση,ήταν μετην εντύπω- 20 ση ότι η αιτήτρια αυτή δεν ήταν μεταξύ εκείνων που διέθεταν το πρόσθετο προσόν. Αυτό συνιστά ουσιαστική πλάνηπερί τα πράγ­ ματα,έλλειψηδέουσας έρευναςκαικακήάσκησηδιακριτικήςεξου­ σίας απόμέρους της Επιτροπής. Δεν μπορεί ναγίνει δεκτήηθέση του Γενικού Εισαγγελέα ότι δεν υπάρχει πλάνηπερί τα πράγματα 25 καιότι πρόκειται μόνο γιααπλή αβλεψίατηςΕπιτροπής,επουσιώ­ δη και αδιάφορη. Το τεκμήριο της νομιμότητας ήκανονικότητας της απόφασηςτης ΕΛ.Υ. πουείναι ένα μαχητό τεκμήριο, ανατρά­ πηκεστην προκειμένηπερίπτωσηγιατους πιοπάνωλόγους.
  2. Σχετικά με την αμφισβήτηση γύρω απόταπροσόντα του εν- 30 διαφερομένου μέρους Καουτζιάνη,εξάγεται, με βάση την αρχική βεβαίωση που συνόδευε την αίτηση της, το συμπέρασμα ότι ήταν εσωτερική νομική σύμβουλος, υπάλληλος της τουριστικής εται­ ρείας. Μετην νέα όμως βεβαίωση,που στη συνέχεια υποβλήθηκε, τίθεται η περίοδος της απασχόλησης της στην εταιρεία αυτή, σε 35 μια νέα βάση,διαφορετικήαπόαυτήπουπαρουσιάστηκεπροηγου­ μένως, Η ΕΛ.Υ. δέχτηκε την εκδοχήτου ενδιαφερομένου μέρους που υποστηριζόταν από τη νέα βεβαίωση χωρίς καμιάπεραιτέρω έρευνα ως μη όφειλε ενόψει των αντικρουόμενων στοιχείων: πε­ ραιτέρωέρευνα για διακρίβωσητης πραγματικήςκατάστασης ήταν 40 επιβεβλημένη καιείναιαυτόςέναςεπιπρόσθετοςλόγος γιαναακυ­ ρωθεί ο συγκεκριμένος διορισμός.
  3. Αποκρούεται η θέση των αιτητών περί διπλής διαδικασίας επιλογής διότι ηΕΛ.Υ. δεν προέβησε συγκριτική αξιολόγηση των υποψηφίωναλλάαξιολόγησε χωριστά τον κάθευποψήφιο. Ηθέση των αιτητών θα ήταν ορθή αν ηαξιολόγηση από τις συνεντεύξεις ήτανσυγκριτική. 320 45 3 ΑΛΛ. Χαιζηγιαννη και άλλοι ν.Δημοκρατίας
  4. Αναφορικά μετηνενέργεια τηςΣυμβουλευτικής Επιτροπής, αυτήπληροί τιςπροϋποθέσεις του Νόμου (άρθρο 35
(4)τουΝ. 33/ 67) καιδεν ήτανανάγκηναπαρατεθείδίπλα στο όνομα κάθευπο­ ψηφίουκάποιουείδους βαθμολογίαή παρατηρήσεις. 5 10 15 20 25 6. ΗΝομολογία είναι απόλυτασταθερή επάνωστοζήτημα του πρόσθετου προσόντος. Ηαρχήείναι πως, όταντοδιορίζονόργα­ νο αποφασίσει ναεπιλέξει υποψήφιο που δενέχει πρόσθετο προ­ σόν, πρέπει ναδώσει πειστικούς λόγους ή ειδική αιτιολογίαγια την απόφαση του αυτή. Οι λόγοι αυτοί πρέπει ναεμφαίνονται στην αιτιολογία τηςαπόφασης. Δενμπορεί δηλαδήνα συναχθούν από τα πρακτικά. Η παράθεση των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη πλάϊ στο όνομα κάθε ενδιαφερόμενου μέρους δεν ικανο­ ποιεί υπό τιςπεριστάσεις τιςαπαιτήσεις ειδικής αιτιολογίαςπου είναι αναγκαίασεπερίπτωση παραγνώρισης του πλεονεκτήματος του σχεδίου υπηρεσίας που είχαν ορισμένοι από τους αιτητές. Ούτε μπορεί ηαιτιολογία νασυναχθεί ηνασυμπληρωθεί από τα πρακτικάτηςΕΛ.Υ., όπως εισηγείται ο Γενικός Εισαγγελέας. Τέσσερεις Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συμφωνώ­ ντας με την συνόλη απόφαση, προσέθεσαν τη διαπίστωση της πλημμελούς έρευνας εκμέρους της ΕΛ.Υ. του απαιτούμενουπρο­ σόντος τηςπολύκαλήςγνώσης τηςΑγγλικήςγλώσσας: είναι επιβε­ βαιωμένο από τηννομολογία πωςτο ζητούμενο προσόν, και στο βαθμό πουπροσδιορίζεται στασχέδια υπηρεσίας,γνώσεως ξένης γλώσσας, απαιτεί ανάλογη κατοχή τουγραπτού καιπροφορικού ττβλόγου. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Tourpcki v. TheRepublic
(1973)3C.L.R. 592Nissiotis v.Republic
(1977)3C.LJi. 388- ~n J U Γεωργίου κ.α. v. Δημοκρατίας (A.E. 525, που εκδόθηκε στις 16.6.89)Γεωργίουκ.α. ν.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 213/84 κ.ά. απόφα­ ση εκδόθηκεστις31.7.89)· Ποτούδη κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Προσφυγές Αρ.44/84 κ.α. ημερ. 30.3.90). 35 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της ΕπιτροπήςΔη­ μόσιας Υπηρεσίας να διορίσει ταενδιαφερόμενα μέρηστη θέση Δικηγόρου τηςΔημοκρατίας,Νομική Υπηρεσία αντί 321 Χατζηγιάννη καιάλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)τωναιτητών. Οι αιτήτριες στις υποθέσεις 614/90, 644/90 και 776/90 παρουσιάζονταιαυτοπρόσωπους. Α.Σ.Αγγελίδης, για τηναιτήτρια στην υπόθεση 754/
  1. Ε. Νικολαΐδου, για τοναιτητή στην υπόθεση 758/
  2. 5 Α. Μαρκίδης και Τ.Χριστοδουλίδης, για τηναιτήτρια στην υπόθεση 772/
  3. Π. Αγγελίδης, για τοναιτητή στην υπόθεση 777/
  4. Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέας της Δημο­ κρατίας μεΑ. Κουρσουμπά (Κα.), ΑνώτεροΔικηγό- ™ ρο τηςΔημοκρατίας καιΤ. Πολυχρονίδου, Δικηγόρο τηςΔημοκρατίας Α, για τουςκαθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση: Με 15 τις προσφυγέςαυτές,οι αιτητέςπροσβάλλουντηναπόφα­ σητης ΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας, ηοποία δημοσιε­ ύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίαςμεημε­ ρομηνία 20/7/1990 και με την οποία η Επιτροπή 20 αποφάσισεναδιορίσει ταενδιαφερόμεναμέρηστημόνιμη θέσηΔικηγόρου τηςΔημοκρατίας,Νομική Υπηρεσία,από 16/7/
  5. Οι υποθέσεις αυτέςσυνεκδικάστηκανγιατίπαρουσιά­ ζουνκοινάπραγματικάκαινομικάσημεία. 25 Ταγεγονότατων υποθέσεων αυτώνσε συντομίαείναι τα εξής: ΟΓενικός ΕισαγγελέαςτηςΔημοκρατίας,μεεπι­ στολή του ημερομηνίας 13/9/1989, ζήτησε την πλήρωση τεσσάρων κενών μόνιμων θέσεων Δικηγόρου της Δημο­ κρατίας Β',όπωςήταντότε οτίτλος τηςθέσης,στηΝομι- ™ κή Υπηρεσία. 322 3Α.Α.Δ. Χατζηγιάννηκαιάλλοιν.Δημοκρατίας Κούρρης, Δ. Επειδή η θέση Δικηγόρου της Δημοκρατίας Β' είναι θέσηπρώτουδιορισμού,ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας αποφάσισε στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 18/9/1989 ναδημοσιευτούν οι πιο πάνωθέσεις στην ΕπίσημηΕφημε5 ρίδατηςΔημοκρατίαςκαιναδοθείπροθεσμίατριώνεβδο­ μάδων για την υποβολή αιτήσεων. Οι θέσεις δημοσιεύτη­ καν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 29/9/1989,με τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτήσεων τις 21/10/
  6. Σε ανταπόκριση στην πιο πάνω 10 δημοσίευση, υποβλήθηκαν 109 αιτήσεις. Επειδή η θέση Δικηγόρου της Δημοκρατίας Β* είναι "εξειδικευμένη θέση", η Επιτροπή ενεργώντας με βάση το άρθρο 35 του περίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμου,αρ. 33/67, όπως τροποποιήθηκε, έστειλε στο Γενικό Εισαγγελέα της 15 Δημοκρατίας,ως Πρόεδρο της αρμόδιας Συμβουλευτικής Επιτροπής αντίγραφατου σχεδίου υπηρεσίας, καθώς και τους προσωπικούς και/ή εμπιστευτικούς φακέλους των υποψηφίωνπουήτανδημόσιοι υπάλληλοι. Η Συμβουλευτική Επιτροπή με επιστολή της ημερομη­ νίας 15/12/1989, υπέβαλε την έκθεση της στην Επιτροπή 20 Δημόσιας Υπηρεσίας, συστήνοντας 36 υποψήφιους. Ανά­ μεσα στους συστηθέντες ήταν και οι αιτητές, εκτός της Αδαμαντίας Βράχα, αιτήτριας στην προσφυγή 770/
  7. Από τα ενδιαφερόμενα μέρη συστήθηκαν οι Γ. Γεωργαλ25 λής, Γ. Στυλιανίδης, Μ. Τσαγγαρίδης, Γ. Παπα'ϊωάννου και Κ. Σταυρινού. Το ενδιαφερόμενο μέρος Ρ. Παπαέτη θεωρήθηκε ότι δεν είχε τα προσόντα, η δε Ε. Παπακυριακού-Ρωσσίδου που υπέβαλε αίτηση, δε συστήθηκε. Τα εν­ διαφερόμενα μέρη Λ. Καουτζάνη, Μ. Ευαγγέλου και Π. 30 Κυριακίδου δενυπέβαλαναίτηση. Στις 22/12/1989, ο Γενικός Εισαγγελέας, με επιστολή του,ζήτησε την πλήρωση άλλων δέκακενών θέσεων Δικη­ γόρου της Δημοκρατίας Β' στη Νομική Υπηρεσία. Η Επι­ τροπή αποφάσισε να δημοσιευτούν και οι πιο πάνωδέκα 35 θέσεις στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και να δοθεί προθεσμία τριών εβδομάδων για την υποβολή αιτή­ σεων. 323 Κονρρης, Δ. Χατζηγιάννηχαιάλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)Οι θέσεις δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας με ημερομηνία 12/1/1990,με τελευταία ημε­ ρομηνία υποβολής αιτήσεων τις 3/2/1990. Σεανταπόκριση στηνπιοπάνωδημοσίευση υποβλήθηκαν 117 αιτήσεις. θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο μεταξύ ο τίτλος της 5 θέσης "Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β'", Νομική Υπηρε­ σία,αντικαταστάθηκε από1/1/1990 με τον τίτλο "Δικηγό­ ρος της Δημοκρατίας", Νομική Υπηρεσία, σύμφωνα με τονπερίΠροϋπολογισμού Νόμοτου 1990 (Ν. 232/90). Η Επιτροπή,πάλι ενεργώντας σύμφωνα με το άρθρο 10 35 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967(33/67) όπως τροποποιήθηκε, έστειλε στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως Πρόεδρο της αρμόδιας Συμβουλευτικής Επιτροπής τις 117 αιτήσεις, καθώς και αντίγραφα του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης καιτους προσωπικούς ή/και ** εμπιστευτικούς φακέλουςτων υποψηφίωνπουήτανδημό­ σιοι υπάλληλοι. Η Συμβουλευτική Επιτροπήμε επιστολή της ημερομη­ νίας 15/3/1990,υπέβαλε στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρε­ σίας,την έκθεσητης, με την οποία σύστησεπρος επιλογή 20 για διορισμό κατά αλφαβητική σειρά, 60 υποψηφίους, ανάμεσαστους οποίουςπεριλαμβάνοντανόλατα ενδιαφε­ ρόμενα μέρηκαιόλοιοιαιτητές. Η Επιτροπή στις 27/3/1990 εξέτασε τις δύο εκθέσεις των Συμβουλευτικών Επιτροπών καιαποφάσισενακαλέ­ σει σε συνεντεύξεις τους υποψηφίους που συστήθηκαν απότιςδύοΣυμβουλευτικές Επιτροπές,αντίστοιχα. 2S Οι.συνεντεύξεις έγιναν μεταξύ της 19/4/1990και 1/6/ 1990 στην παρουσία του Γενικού Εισαγγελέα ως Προέ­ δρουτων Συμβουλευτικών Επιτροπώνκαιτόσο η Επιτρο- 30 πήόσο καιο Γενικός Εισαγγελέας προέβηκανσε εκτίμηση τηςαπόδοσηςτουκάθε υποψηφίου. Η Επιτροπή στη συνεδρίαση της στις 12/6/1990 με βάσηόλα ταενώπιον τηςστοιχεία έκρινε ότι στηδιαδικα324 3 Α.Α.Δ. Χατζηγιάννη και άλλοιν.Δημοκρατίας Κοΰρρης, Δ. σία των τεσσάρων θέσεων οι παρακάτω υποψήφιοι υπε­ ρείχαν των υπολοίπων και τους επέλεξε σαν τους πιο κα­ τάλληλους για διορισμό στη μόνιμη θέση Δικηγόρου της Δημοκρατίας,Νομική Υπηρεσία: 5
(1)Γεωργαλλής Γεώργιος
(2)Δημητριάδου Ελένη
(3)Μαππουρίδης Ανδρέας
(4)Χριστόφορου Ανδρέας - Στησυνεδρίαση της στις 14/6/1990ηΕπιτροπή με βάση 10 όλα τα ενώπιον της στοιχεία, έκρινε ότι στη διαδικασία των δέκα θέσεων, οι παρακάτωυποψήφιοι υπερείχαν των υπολοίπων και τους επέλεξε σαν τους πιο κατάλληλους για διορισμό στη μόνιμη θέση Δικηγόρου της Δημοκρα­ τίας,Νομική Υπηρεσία: 15
(1)Ευαγγέλου Μιχαήλ
(2)Καουτζάνη Λεμονιά
(3)ΚυριακίδουΠαναγιώτα
(4)Παμπαλλή-ΜαλαχτούΜαρία
(5)ΠαπαέτηΡένα 20
(6)Παπα'ϊωάννου Γεώργιος
(7)Παπακυριακού-ΡωσσίδουΕύα
(8)Σταυρινού Κυριάκος
(9)Στυλιανίδης Γεώργιος
(10)Τσαγγαρίδης Μενέλαος 25 Η αιτήτρια στην προσφυγή 614/90 απέστειλε στον Πρόεδρο της Επιτροπής επιστολή με ημερομηνία 18/6/ 1990 με κοινοποίηση στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρα­ τίας, σχετικά με τα προσόντα του ενδιαφερομένου μέρους Καουτζάνη. Ακολούθησε σχετική αλληλογραφία μεταξύ του Γενικού Εισαγγελέα και του Προέδρου της Επιτροπή; 30 Δημόοια; Υπηρεσίας και η Επιτροπή με επιστολή ημπ>ο325 Κούρρης,Δ. Χατζηγιάννη και άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)μηνίας 7/5/1990 ζήτησε από την Καουτζάνη να υποβάλει επιπρόσθετα στοιχεία σχετικά μετην υποψηφιότητατης. Στην ίδια συνεδρίαση της η Επιτροπή αποφάσισε να προσφέρει διορισμό στους επιλεγέντες, στα πλαίσια και των δύο διαδικασιών,εκτός απότηνΚαουτζάνη. Η Επιτροπή στη συνεδρίαση της στις 10/7/1990, καθό­ ρισε ως ημερομηνία ισχύος του διορισμού των δεκατριών από τους υποψηφίους πουεπιλέγηκαν και στις δύοδιαδι­ κασίες,τις 16/7/1990.Όσον αφοράτην Καουτζάνη, ηΕπι­ τροπή, αφού έλαβε γνώση των επιπρόσθετων στοιχείων που αυτή υπέβαλε με επιστολή της ημερομηνίας 7/7/1990, καθώς και των απόψεων του Γενικού Εισαγγελέα της Δη­ μοκρατίας που περιέχονται στην επιστολή του ημερομη­ νίας 9/7/1990,αποφάσισε ναπροσφέρει και σε αυτή διορι­ σμό από16/7/
  1. 10 15 Ο διορισμός των ενδιαφερομένων μερών δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 20/7/1990μεαριθμόγνωστοποίησης
  2. Με τις προσφυγές αυτές προσβαλλόταν συνολικά ο διορισμός και των δεκατεσσάρων διορισθέντων. 20 Κατά τη διάρκειατης ακρόασης,όμως, οι αιτητές απέ­ συραν τις προσφυγές τους εναντίον των ενδιαφερομένων μερών Ελένης Δημητριάδου, Ανδρέα Μαππουρίδη, Αν­ δρέα Χριστόφορου και Μαρίας Παμπαλλή-Μαλαχτού. Κατά συνέπεια, οι προσφυγές εναντίον των πιο πάνω εν- 25 διαφερομένων μερών απορρίφθηκαν και ηεπίδικηαπόφα­ ση μεβάσητο άρθρο 146.4 του Συντάγματος επικυρώθηκε. Οι αιτητές πρόβαλαν πληθώρα λόγων για την ακύρωση της επίδικης απόφασης. Κρίναμε, όμως, ορθό να εξετά­ σουμε πρώτα τον ισχυρισμό των αιτητών αναφορικά με 30 τακριτήρια που λήφθηκανυπόψη,πουείναι καθοριστικός για την έκβαση των προσφυγών. ΚΡΙΤΗΡΙΑ Ένα από τα κριτήρια που η Επιτροπή έλαβε υπόψη 326 3 ΑΛΛ. Χατζηγιάννη και άλλοι ν.Δημοκρατίας Κοΰρρης, Δ. στην επιλογή των καταλληλότερων υποψηφίων για διορι­ σμό, ήτανκαι ησειρά μετην οποία οι υποψήφιοι πέρασαν τις εξετάσεις του Νομικού Συμβουλίου για την εγγραφή τους ως δικηγόροι. Ο ισχυρισμός των αιτητών είναι ότι η 5 σειρά με την οποία πέρασαν τις εξετάσεις αυτές δεν απο­ τελεί ίσο μέτρο κρίσεως, για το λόγο ότι οι υποψήφιοι δεν παρακάθισαν στις εξετάσεις την ίδιαημερομηνία και κατά συνέπεια, τόσο οι εξεταστές όσο και τα θέματα, δεν ήταν τα ίδια. Περαιτέρω, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της τη 10 βαθμολογία μετην οποίαοι υποψήφιοι πέρασαντις εξετά­ σεις, αλλά τη σειρά με την οποία πέρασαν τις εξετάσεις του Νομικού Συμβουλίου. Είναι πιθανό ένας υποψήφιος που κατατάγηκε δέκατος σε μια εξεταστική περίοδο, να είχε καλύτερη βαθμολογία απόάλλο που κατατάγηκεδεύ!5 τερος ή τρίτος σε μια άλλη εξεταστική περίοδο. Επίσης, δεν υπάρχουν στοιχεία στους φακέλους ή στα πρακτικά που να δείχνουν ότι το κριτήριο αυτό λήφθηκε υπόψηγια όλους τους υποψηφίους. Τέλος λήφθηκαν υπόψη στοιχεία, όπως η βαθμολογία 20 των υποψηφίων στο απολυτήριο Γυμνασίου και στο Πτυ­ χίο τους, έπαινοι στο Γυμνάσιο και συστατικές επιστολές καθηγητών Πανεπιστημίου. Αυτά κατά την άποψητων αι­ τητών είναι προγενέστερα του κύριου προαπαιτούμενου του σχεδίου υπηρεσίας που είναι τουλάχιστον ένα έτος δι­ κηγορίας, η δε συσχέτιση τους με το αν ένας υποψήφιος είναι καλός και έμπειρος δικηγόρος είναι εσφαλμένη. Τα κριτήρια εφαρμόστηκαν κατ' επιλογή χωρίς ταύτιση εφόσο δεν εφαρμόστηκαν τα ίδια κριτήρια για όλους. Ο Γενικός Εισαγγελέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δε χρη­ σιμοποίησε ταπιο πάνωστοιχεία ως ξεχωριστά και μεμο30 νωμένα κριτήρια, αλλά ως στοιχεία που συνεκτιμήθηκαν μαζί με τα άλλα για να δώσουν πλήρη εικόνα του μορφω­ τικού επιπέδου των υποψηφίων. Οι εξετάσεις του Νομι­ κού Συμβουλίου είναι οι μόνες εξετάσεις για διαπίστωση των γνώσεων των υποψηφίων στο Κυπριακό Δίκαιο και 35 αποτελούσε βάσιμο και ασφαλές κριτήριο, λαμβανομένων υπόψη των καθηκόντων της θέσεως του Δικηγόρου τη; Δημοκρατίας. Αναφορικά με τη βαθμολογία στο απολυτή­ ριο Γυμνασίου και το Πτυχίο, ο Γενικό; Εισαγγελέα; 327 Κούρρης, Δ. Χατζηγιάννηκαιάλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)ισχυρίστηκε ότι αυτά συνιστούν αντικειμενική απόδειξη του μορφωτικού επιπέδουτων υποψηφίων,είναι δε στοι­ χεία πουσυνοδεύουν τοκάθεάτομοστην καριέρατου και δεν μπορούννααγνοηθούν. Η σημασία που έδωσεηΕπιτροπήστα κριτήρια αυτά είναι διάχυτηστα πρακτικάτων συνεδριάσεων της, στις οποίες λήφθηκε ηεπίδικηαπόφασηκαι ειδικάστηναιτιο­ λογία πουδίνεταιγιατην επιλογήτουκαθενόςαπόταεν­ διαφερόμεναμέρηξεχωριστά. 5 Συμφωνούμε με την εισήγησητων αιτητών ότι οι εξε- 10 τάσεις του Νομικού Συμβουλίου δεν αποτελούναπόλυτα ίσο μέτρο κρίσεως της αξίας των υποψηφίων, για τους διάφορους λόγους που αναπτύχθηκαναπότους αιτητές. Επιπλέον,δε φαίνεταιαπότους φακέλουςκαιτα πρακτι­ κά ότι η Επιτροπή είχε τα στοιχεία αυτά ενώπιον της, 15 αναφορικά με όλους τους υποψηφίους,για να μπορεί να ταχρησιμοποιήσει ως ίσομέτροκρίσεως. Όσον αφοράτο απολυτήριο Γυμνασίου,εκτός του ότι αυτό είναι άσχετο μετις γνώσεις ήτηνπείρατωνυποψη­ φίων και την αξία τους ως δικηγόρων, δεν μπορούσε ν' 20 αποτελέσει ενιαίο στοιχείο κρίσεως καθότι, όπωςδιαπί­ στωσετο Δικαστήριο απότην έρευνατουστους φακέλους των υποψηφίων, στην περίπτωση μερικών ενδιαφερομέ­ νων μερών και αιτητών, το απολυτήριο Γυμνασίου δεν είχε κατατεθεί μαζί με την αίτησητους και επομένως δεν 25 ήταν ενώπιον της Επιτροπής κατά τη λήψητης επίδικης απόφασης. Στο σύγγραμμα του Στασινόπουλου "Δίκαιον των Διοικητικών Διαφορών", Έκδοση 1964, στη σελίδα 238, αναφέρονταιταακόλουθα: 'Ταύτα ισχύουν, ως προς τον νομοθέτην. Ως προς την Διοίκησιν, όμως, ηδιάταξιςτου άρθρου3του Συ­ ντάγματοςείναιπάντοτεδεσμευτική,καισυνιστά όριον νομικόν,τοοποίονεπιβάλλει εις πανδιοικητικόνόργα­ νον, όπως ασκήπάντοτε την διακριτικήντου εξουσίαν 35 328 30 3Α.Α.Δ. Χατζηγιάννηκαι άλλοιν.Δημοκρατίας Κοΰρρης, Δ. ενπνεύματι ισότητος έναντι όλων των πολιτών. 5 Η ισότης επιβάλλει όπως,επί ίσοις όροις,τυγχάνωσιν άπαντες της αυτής μεταχειρίσεως και δεν ανέχεται όπως, συντρεχουσών των ίσων νομικών καιπραγματικών συνθηκών, εις τον μεν χορηγήται το αιτηθέν, εις τον δε ουχί. Επί τηβάσει του κανόνος τούτου της ισό­ τητος, πάσα διοικητική πράξις δέον να χρησιμοποιή ενιαίαν κρίσιν δι' όλας τας υπ' αυτής κρίνομένας υπο­ θέσεις ομοίας φύσεως.- 10 15 Τούτο είναι το λεγόμενον ' ενιαίον μέτρον κρίσεως', το οποίον η νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας έχει επιβάλει εις τας ενεργείας της Διοικήσεως. Ηπαράβασις του ενιαίου μέτρου κρίσεως αποτελεί κακήν χρήσιν της διακριτικήςεξουσίας και επισύρειακυρότη­ τα της διοικητικής πράξεως, απαγγελλομένην υπό του Συμβουλίου της Επικρατείας." Όπως είναι φανερό από τα πρακτικά εκτός από τις συνεντεύξεις σημαντικό παράγοντα γιατηλήψη της επίδι- 20 κης απόφασης αποτέλεσανταπιοπάνωαναφερόμενακρι­ τήρια. «s Η παρούσα περίπτωση, όμως, αφορά εξειδικευμένες θέσεις και έπρεπε να δοθεί περισσότερη σημασία στις νομικές γνώσεις και στην πείρα των υποψηφίων και γενικά στην αξία τους ως δικηγόρων και όχι στους βαθμούς του απολυτηρίου Γυμνασίου. Μεβάσηταπιο πάνωβρίσκουμε ότι στην παρούσαπε­ ρίπτωση δεν εφαρμόστηκαν ενιαία και ουσιαστικά στοι­ χεία κρίσεως και επομένως έγινεκακήχρήση τηςδιακριτι30 κής εξουσίας της Επιτροπής. Για το λόγο αυτό,ηεπίδικη απόφασηπρέπειν'ακυρωθεί. θα εξετάσουμε τώρα ορισμένα από τα άλλα θέματα που ήγειραν οι αιτητές: 329 Κοΰρρης,Δ. Χατζηγιάννη καιάλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΠΡΟΣΟΝ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ, ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΣΤΗΝΠΡΟΣΦΥΓΗ772/90 Ο ισχυρισμός της αιτήτριας αυτής είναι ότι η Επιτρο­ πή παραγνώρισε το πρόσθετο προσόν της. Η Χριστοδουλίδου με την προσφυγή της προσβάλλει το διορισμό όλων 5 των ενδιαφερομένων μερών, εκτός βέβαια, εκείνων ενα­ ντίον των οποίων οι προσφυγές αποσύρθηκαν. Η παράγραφος 3
(4)του σχετικού σχεδίου υπηρεσίας προνοεί ότι: "Μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος ή ισότιμο προσόν στα νομικά ή πείρα σχετική με τα καθήκοντα της JQ θέσης που αποκτήθηκε είτε σε υπηρεσία σε δημόσια θέση, είτε σε έκτακτη απασχόληση στη δημόσια υπηρεσία θα αποτελεί πλεονέκτημα." Η πιο πάνω αιτήτρια,είχε το υπό του σχεδίου υπηρε­ σίας αναφερόμενο ακαδημαϊκό πρόσθετο προσόν και 15 είναι ο ισχυρισμός της ότι εκ λάθους η Επιτροπή έκρινε ότι αυτήδεν είχεπρόσθετο προσόν. Ο Γενικός Εισαγγελέας, ανάφερε ρητά στην Επιτροπή, στη συνεδρίαση της ημερομηνίας 1/6/1990,ότι η αιτήτρια έχει το πρόσθετο προσόν) αλλά ηΕπιτροπή στη συνεδρία- 20 σή της ημερομηνίας 12/6/1990 "έκρινε", όπως αναφέρεται στα πρακτικάτης,ότι OLυποψήφιοι οι οποίοι διέθεταν το μεταπτυχιακό προσόν/πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρε­ σίας ήταν οι Ελένη Δημητριάδου, Σωτήριος Λιασίδης, Μαρία Παμπαλλή-Μαλαχτού, Κλειτώ Πισίρη κάι Φάνος 25 Στροβολίδης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να λεχθεί ότι η Επιτροπή είχε υπόψη ότι η αιτήτρια είχε το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας, επειδή αυτό αναφέρεται στα πρα­ κτικά. Αναφέρεται μεν στα πρακτικά, όχι όμως γιατί το 30 είπε η Επιτροπή,αλλά γιατί το είπε ο Γενικός Εισαγγελέ­ ας. Εκείνο που αναντίλεκτα προκύπτει από ταπρακτικά, είναι ότι όταν η Επιτροπή έπαιρνε την επίδικη απόφαση, ήταν με την εντύπωση ότι η Χριστοδουλίδου δεν ήταν με­ ταξύ εκείνων των υποψηφίων που διέθεταν το πρόσθετο 35 330 3 Α.Α.Δ. 5 Χατζηγιάννηκαιάλλοι ν.Δημοκρατίας Κούρρης,Δ. προσόντου σχεδίου υπηρεσίας. Αυτόείναι έκδηλο απότα πρακτικά της συνεδρίασης της Επιτροπής με ημερομηνία 12/6/1990, κατά την οποία λήφθηκε η επίδικη απόφαση σχετικά με την πλήρωση των τεσσάρων θέσεων της πρώτης διαδικασίαςκαι στα οποία έγινε ήδη αναφορά. Επί­ σης από τα πρακτικά της συνεδρίασης της ημερομηνίας 14/6/1990, ημερομηνία που πήρε την επίδικη απόφαση αναφορικά μετηνπλήρωση των δέκαθέσεων της δεύτερης διαδικασίας, φαίνεται ότι η Επιτροπή είχε υπόψη της τα πρακτικά της συνεδρίασης της, με ημερομηνία 12/6/1990 όπου έκρινε τα προσόντα των υποψηφίων και δε συμπε­ ριέλαβε την αιτήτριαμεταξύτων υποψηφίωνπου είχαν το πρόσθετο προσόν,πουθεωρείται πλεονέκτημα. Αυτό συνιστά ουσιαστική πλάνηπερί ταπράγματα, έλ­ λειψη δέουσας έρευναςκαικακήάσκησηδιακριτικήςεξου­ 15 σίας από μέρους της Επιτροπής. Δε συμφωνούμε με τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα ότι δεν υπάρχει πλάνη περί τα πράγματα στην περίπτωσητης Χριστοδουλίδου και ότι πρόκειται μόνο για απλήαβλεψία της Επιτροπής ηοποία 20 δεν είναι ουσιώδης και κατά συνέπεια δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της επίδικης απόφασης. Κρίνουμε ότι το τεκ­ μήριο της νομιμότητας ή κανονικότητας της απόφασης της Επιτροπήςπου είναι ένα μαχητότεκμήριο, στην προ­ κειμένη περίπτωση ανατράπηκε για τους λόγους που ανα­ φέραμεπιο πάνω. Αυτόκαι μόνο είναι αρκετός λόγος για 25 την ακύρωση των επίδικων διορισμών λόγω πλάνης περί τα πράγματα. ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ΚΑΟΥ­ ΤΖΑΝΗ Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι το ενδιαφερόμενο αυτό μέρος δεν κατείχε,κατά το χρόνο της λήψεως της επίδικης απόφασης, τα υπό του σχεδίου υπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα και συγκεκριμένα μονοετή τουλάχιστον άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος. Η κα. Καουτζάνη ενεγράφη ως δικηγόρος στις 18.11.88. Από τις 21.11.88 μέχρι τις 14.6.89 εργάστηκε ως 331 Κονρρης,Δ. Χατζηγιάννηκαι άλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)Νομικός σύμβουλος στην εταιρεία Louis Tourist Agency Ltd.καιαπότις 15.6.89διορίστηκε Τελωνειακός Λειτουρ­ γός, 3ης τάξης. Ένα από τα επιχειρήματα των αιτητών είναι ότι η εργασίατηςστηνπιοπάνωεταιρείαδεναποτε­ λούσε άσκηση δικηγορίας, σύμφωνα με τον περί Δικηγόρων Νόμοκαιτο σχέδιο υπηρεσίας,καιότι τοενδιαφερό­ μενο μέρος, λόγω της φύσεως της εργασίας της μετηνπιο πάνω εταιρεία, δεν μπορούσε να ασκεί τη δικηγορία ως κύριο της επάγγελμα, ούτε και ναπροσφέρεται ως έτοιμη να το ασκήσει. Είναι η θέση των αιτητών ότι η επίδικη απόφαση πάσχει από έλλειψη δέουσας έρευνας όσον αφοράταπροσόντα τουενδιαφερόμενου μέρους. 5 Τοενδιαφερόμενο μέρος,στην αίτησητηςγια διορισμό ανέφερε ότι κατά την περίοδο Νοεμβρίου 1988 μέχρι 14 Ιουνίου 1989 ήτανΝομικήΣύμβουλος της πιο πάνωεται- 15 ρείας. Μαζίεπισύναψε καιβεβαίωσητηςεταιρείαςημερο­ μηνίας23.1.1990καθώςκαισημείωμα σχετικά μετα καθή­ κοντα της. Στηβεβαίωση αναφέρεται,μεταξύ άλλων, ότι: "... οι υπηρεσίες τηςκατάτησύντομη αυτήπερίοδο υπήρ- 20 ξαν πολύ ικανοποιητικές από όλες τις απόψεις: γνώσης της εργασίας, απόδοσης και συμπεριφοράς προς ανωτέ­ ρουςκαι συναδέλφους." Στο σημείωμα της εταιρείας αναφορικάμε τα καθήκο­ ντα του ενδιαφερόμενου μέρους αναφέρονται μεταξύ 25 άλλων, τα ακόλουθα: "ετοιμασία δικογραφικών φακέλων για έναρξη δικαστικής διαδικασίας σε περιπτώσεις οφει­ λών προς την εταιρεία καθώςκαιάλλων υποθέσεων, στις οποίες η Εταιρεία είναι διάδικος,σε συνεργασία με τους εξωτερικούς δικηγόρους της Εταιρείαςκαιεμφάνιση μαζί 30 τουςστο δικαστήριο·" Από τοπεριεχόμενο τηςαιτήσεως του ενδιαφερόμενου μέρους και των πιο πάνω επισυνημμένων εγγράφων εξά­ γεται το συμπέρασμα ότι το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν εσωτερική νομικήσύμβουλος, υπάλληλος της εταιρείας. Όταν προέκυψε το θέματης κτήσεως απόμέρους της, των προσόντων τουσχεδίου υπηρεσίας,μετάτην επιστολή 332 35 3 Λ.Α.Δ. Χατζηγιάννηκαι άλλοι ν.Δημοκρατίας Κοΰρρης,Δ. της αιτήτριας στην προσφυγή 614/90, το ενδιαφερόμενο μέρος έστειλεστην Επιτροπή, μαζίμε επιστολή της ημερο­ μηνίας 7.7.90, νέα βεβαίωση της εταιρείας Louis Tourist Agency Ltd.,στην οποίααναφέρεταιότι το ενδιαφερόμενο μέρος διατηρούσε, όπως συμφωνήθηκε, κατά την περίοδο της αναφερόμενης εργοδοσίας της, "το δικαίωμανα ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου και να αναλαμβάνει δικές της υποθέσεις νομικής φύσεως." Με τη νέα αυτήβεβαίωση τίθεται η περίοδος της απα­ 10 σχόλησης του ενδιαφερόμενου μέρους στην πιο πάνω εταιρεία, σε μια νέα βάση,διαφορετικήαπόαυτήπουπα­ ρουσιάστηκε προηγουμένως. Η Επιτροπήδέχτηκε την εκ­ δοχήτου ενδιαφερόμενου μέρους που υποστηριζόταναπό τη νέα βεβαίωση του Louis Tourist Agency Ltd., χωρίς 15 καμιά περαιτέρω έρευνα. Είμαστε της γνώμης ότι ενόψει των αντικρουόμενων στοιχείων που παρουσιάστηκαναπό μέρους του ενδιαφερόμενου μέρους αναφορικά μετηνυπό κρίση περίοδο εργασίας της,ηΕπιτροπήόφειλε ναπροβεί σε περαιτέρωέρευνα για διακρίβωσητης πραγματικής κα­ 20 ταστάσεως προτού καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το εν­ διαφερόμενο μέρος κατείχε τα απαραίτηταπροσόντα για διορισμό στην επίδικη θέση. Επομένως, ο διορισμός του ενδιαφερόμενου μέρους Καουτζάνη, που προσβάλλεται από όλους τους αιτητές, ακυρώνεται και για τον επιπρό­ 25 σθετο αυτό λόγο. ΔΙΠΑΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Υπήρξε ισχυρισμός εκ μέρους των αιτητών ότι η Επι­ τροπήπαρέλειψε να προβεί σε διπλή διαδικασία επιλογής 3ο Υκ*τους υποψηφίους οι οποίοι υπέβαλαν δύο ξεχωριστές αιτήσεις. Τόνισαν ότι ηΕπιτροπήείχε υποχρέωση ναπρο­ βεί σε δύοξεχωριστές συνεντεύξεις και παραλείποντας να το πράξει εισήγαγε στοιχείο άνισης μεταχείρισης των αι­ τητών,καθότι είναι γνωστό σε όλους απόπόσουςανεξάρ35 τητους παράγοντες εξαρτάται η απόδοση υποψηφίου σε μια δεκάλεπτη ή δεκαπεντάλεπτη συνέντευξη. Τονίστηκε επίσης, ότι ηπαράλειψητης Επιτροπήςγίνεται ακόμα πιο σοβαρήαν λάβει κανείς υπόψηότι οι συνεντεύξεις ήταντυ 333 Κούρρης, Δ. Χατζηγιάννηκαιάλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)αποφασιστικόκριτήριο επιλογής. Είναι παραδεκτόγεγονός ότι υπήρχαν τρεις κατηγο­ ρίες υποψηφίων απόάποψηυποβολής αιτήσεων. Μια κα­ τηγορία πουυπέβαλεαίτηση μόνο γιατην πρώτηδημοσί­ ευση, μια που υπέβαλε αίτηση μόνο για τη δεύτερη δήμο- 5 σίευσηκαι μια τρίτη που υπέβαλε αίτηση και για τις δύο δημοσιεύσεις. Είναιη θέσητωναιτητώνότιη Επιτροπή,ανκαιπροέβηκε,και πολύ σωστά κατάτηγνώμη τους, σε ξεχωριστή επιλογή γιατις τέσσερις πρώτες θέσειςτης πρώτηςδήμο- ^ σίευσης, κατά τη συνεδρίαση της ημερομηνίας 12/6/1990 και σεξεχωριστή επιλογήγιατις δέκαθέσειςτηςδεύτερης δημοσίευσης κατά τη συνεδρίαση της ημερομηνίας 14/6/ 1990 και αν και προέβηκε σε ξεχωριστούς αντίστοιχους διορισμούς,παρέλειψε ναπροβείσεδιπλήδιαδικασίαεπι- 15 λογής γιατους υποψηφίουςοιοποίοι υπέβαλαν δύοξεχω­ ριστές αιτήσεις. Δε συμφωνούμε με τηθέσητων αιτητών. ΗΕπιτροπή δεν προέβηκεσεσυγκριτική αξιολόγηση μεταξύτων υπο­ ψηφίων,αλλά αξιολόγησε ξεχωριστά τονκάθευποψήφιο. 20 Η θέσητων αιτητών θα ήταν ορθή αν η αξιολόγηση από τις συνεντεύξεις ήτανσυγκριτική μεταξύτωνυποψηφίων. Κατάσυνέπεια δεν μπορείναλεχθεί ότι έγινεοποιαδήπο­ τε παρατυπία επειδή ηΕπιτροπήδεν προέβηκεσε δύοξε­ χωριστές συνεντεύξεις γιαεκείνους τουςυποψηφίουςπου 25 υπέβαλανδύοξεχωριστές αιτήσεις. ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Προβλήθηκε ισχυρισμός απότους αιτητές,ότι ηαπό­ φαση της Συμβουλευτικής Επιτροπής πάσχει και συμπα­ ρασύρεικαιτηντελικήαπόφασητης ΕπιτροπήςΔημόσιας 30 Υπηρεσίας σε ακύρωσητηςεπίδικης απόφασης.Ηεπιχει­ ρηματολογίαείναιότι επειδήη θέση είναι εξειδικευμένη,η Επιτροπήμεβάσητοάρθρο35
(3)τουπερίΔημοσίας Υπη­ ρεσίαςΝόμου33/67, όπωςτροποποιήθηκε, έπρεπεναετοι­ 35 μάσει τον κατάλογο εκείνων που κατείχαν τα προσόντα 334 3 Α.Α.Δ. Χατζηγιάννηκαιάλλοιν.Δημοκρατίας Κοΰρρης,Δ. και με βάσητις πρόνοιες του άρθρου35
(4)να διαπιστώσει την αξία των υποψηφίων που ήταν και το κύριο καθήκον της. Η Συμβουλευτική Επιτροπή έπρεπε να είχε στείλει έκθεση στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας με βάση το 5 άρθρο 35
(4)που νακαταδείχνει την αξίατων υποψηφίων. Η Συμβουλευτική Επιτροπήμπορούσε ναστείλει με αλφα­ βητική σειρά τους υποψηφίους που σύστηνε για διορισμό, αλλά η αξία του καθενός έπρεπε να αναγραφόταν αναλυ­ τικά,δίπλα απότο όνομα του. Ναέλεγεπ.χ. ότι έναςυπο­ ψήφιος έχει ενός έτους και μερικών μηνών μόνο, δικηγο­ ρία, αλλά η αξία σαν δικηγόρου αυτού του υποψηφίου έναντι άλλου ο οποίος έχει πείρα σε όλους τους τομείς του δικαίου, είναι ασυζητητί καλύτερη, για το λόγο ότι η αξία των υποψηφίων δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί 15 από τα μέλητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας που δεν έχουν αυτέςτις εξειδικευμένες γνώσεις. Έχουμε εξετάσει τον ισχυρισμό αυτό,αλλά καταλήξα­ με στο συμπέρασμα ότι η ενέργεια της Συμβουλευτικής Επιτροπής πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου και ότι δεν ήτανανάγκηναπαραθέσουνδίπλααπότο όνομακάθε υποψηφίου που είχε τα προσόντα την αξία του με κά­ ποιου είδους βαθμολογία ή παρατηρήσεις όπως είναι ο ισχυρισμός. Σύμφωναμετο άρθρο35
(4), η Συμβουλευτική Επιτροπήεξετάζει τους υποψηφίους σχετικά με ταπροσό25 ντα τους και μετά προβαίνει σε αξιολόγηση ως προς την αξία τους και στη συνέχεια στέλλει με αλφαβητική σειρά τα ονόματα των υποψηφίων που είναι κατάλληλοι για διορισμό. Στην προκειμένη περίπτωση, η Συμβουλευτική Επιτροπή συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του άρθρου 35 30 τουΝόμου. ΕΙΔΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ Η Νομολογία μας πάνω στο ζήτημα του πρόσθετου προσόντος όταν αυτό προβλέπεται από τα σχέδια υπηρε­ σίας ως πλεονέκτημα, είναι απόλυτα σταθερή. Η αρχή 35 είναι πως, όταν το διορίζον όργανο αποφασίσει να επιλέ­ ξει υποψήφιο που δεν έχει πρόσθετο προσόν, πρέπει να δώσει πειστικούς λόγους ή ειδική αιτιολογία γι' αυτή του 335 Κούρβης, Δ. Χατζηγιάννη και άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)την απόφαση. Οι λόγοι δε αυτοί, πρέπει να εμφαίνονται στην αιτιολογία της απόφασης της Επιτροπής. Δεν μπο­ ρεί, δηλαδή,να συναχθούν από τα πρακτικάτης Επιτρο­ πής. Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε στις πρωτόδικες αποφά­ σεις Tourpeki v. The Republic
(1973)3 CLR 592 και 5 OmerosNissiotis v.Republic
(1977)3 CLR388, ενσωματώ­ θηκε όμως για να καταστεί πλέον αδιαμφισβήτητησε δύο πρόσφατες αποφάσειςτης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου. Αυτές είναι η Αναθεωρητική Έφεση 525 Ανδρέας Γεωργίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας που εκδόθηκε στις 10 16/6/89 και οι υποθέσεις με αριθμό 213/84 κ.ά. Ανδρέας Γεωργίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας στις οποίες ηαπόφασηεκ­ δόθηκε στις 31/7/89 και δεν έχει ακόμαδημοσιευτεί. Επί­ σης στις υποθέσεις 44/84, 96/84 και 106/84 Μαρίνα Ποτούδη κ.ά. ν. Δημοκρατίας πον εκδόθηκε στις 30/3/90 από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με σαφήνεια υιοθετείται η αρχή, όπως αυτή αναφέρεται στις δύο πιο πάνω υποθέσεις της Ολομέλειας. Μάλιστα στην υπόθεση Ποτούδη, σελίδα 4, παράγραφος 2, αναφέρονται κατά λέξηταεξής: 20 "Στο πρακτικότης σχετικής απόφασης,γίνεται ανα­ φορά σε κάθε ένα από τους υποψηφίους και ειδική μνεία σε αυτούς που έχουν το επιπρόσθετο προσόν και στην περίπτωση που επιλέγηκαν υποψήφιοι που δεν το είχαν,τους λόγους της απόφασης της." 25 Η εισήγηση, επομένως, του Γενικού Εισαγγελέα ότι επαρκείς λόγοι αναφορικάμε την αιτιολογία μπορούν να συναχθούν ήνα συμπληρωθούν απόταπρακτικά της Επι­ τροπής,δεν ευσταθεί. Βρίσκουμε ότι η παράθεσητων στοιχείων πουλήφθη­ καν υΛόψηδίπλα απότο όνομα του κάθε ενδιαφερόμενου μέρους δεν ικανοποιεί υπότις περιστάσεις τιςαπαιτήσεις ειδικής αιτιολογίας που είναι αναγκαία σε περίπτωση πα­ ραγνώρισης του πλεονεκτήματος του σχεδίου υπηρεσίας, που είχανορισμένοι απότους αιτητές. 35 Μεβάσηταπιο πάνωοι επίδικες προσφυγέςεπιτυγχά336 3Ω 3ΑΛΛ* Χατζηγιάννηκαιάλλοιν.Δημοκρατίας Κούρρης,Δ. νουν και η επίδικηαπόφασηακυρώνεται..Καμιάδιαταγή γιαταέξοδα. 5 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ Δ.: Με την άποψη αυτήεκφράζουν.τη συμφωνία τους και οι δικαστές Σ. Νικήτας,Π.Αρτεμης καιΓ.Κωνσταντινίδης. Συμφωνώαπόλυτα με,τηναπόφαση πουμόλιςέχειδια­ βαστείκαιμολονότι δενέχουμε υποστήριξη τηςακύρωσης της επίδικης απόφασης,νομίζωότι αυτόςπουαφορά στο απαιτούμενο προσόν της πολύ καλής γνώσης.της Αγγλικ 10 *ίζ γλώσσας πρέπει να θιγεί. Το ζήτημα άπτεταιάμεσα της επαρκούς έρευνας, καθόλη τη διαδικασίατων διορι­ σμών, για τη διακρίβωση της κατοχής του προσόντος αυτούαπόυποψήφιουςγιατουςοποίουςδενυπήρχανστο φάκελο τους οποιαδήποτεενδεικτικά για αξιολόγηση. Η 15 σχετική αναφορά σταπρακτικά της Ε.Δ.Υ.ότι σεαυτούς τους υποψήφιους υποβλήθηκαν ερωτήσεις στα αγγλικά κατάτιςσυνεντεύξεις γιαναδιακριβωθείη επάρκεια τους στηγλώσσα αυτή,καιμάλιστα στο βαθμότηςπολύκαλής γνώσης, επιβεβαιώνει ουσιαστικά την πλημμελή έρευνα. 20 Είναιεπιβεβαιωμένοαπότηνομολογία πωςτοζητούμενο προσόν, και στο βαθμό που προσδιορίζεται στα σχέδια υπηρεσίας,γνώσεως ξένης γλώσσας, απαιτείανάλογη κα­ τοχήτουγραπτούκαιπροφορικούτηςλόγου. Επίδικηαπόφασηακυρώνεταιχωρίςέξοδα. 337

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.