(1991)14 Ιουνίου1991 [ΠΙΚΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ 1.ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, 2.ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ, Εφεσείοντες-Καθ'ων ηαίτηση, ν. ΑΚΙΝΗΤΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥΙΩΑΝΝΙΔΗ ΛΤΔ., Εφεσφλήτων-Αιτητών. (ΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ.871), Εταιρείες — Σκοποί για τους οποίους συνίσταται μία εταιρείααυτοί που αναφέρονται στο ιδρνηχό τηςέγγραφο — Όλοιέχουν ίσηση μασία και εφαρμογή εφόσον καθορίζουν πλαίσιο εξουσιών. Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Διακριτική ευχέρεια του _ Εφόρου Φόρου Εισοδήματος να αξιολογεί τα γεγονότα — ΤοΔι^ καστήριο δεν επεμβαίνει παράμόνο στην υπαγωγή των γεγονότων στην ισχύουσα νομοθεσία — Κατά πόσο ιδιάζοντα χαρακτηριστι κά διάθεσης ακίνητης περιουσίας αποτελούν εμπορία γης είναι ζή τημα νομικό. Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εμπορία γης— Κριτήρια — Στην περίπτωση που ο φορολογούμενος είναι εταιρεία οι σκοποί που αναφέρονται στο ιδρυτικό της έγγραφο αποτελούν βασικό στοιχείο όχι όμως απόλυτο — Η κάθεδοσοληψία εξετάζεταιμέσα στο πλαίσιο όλων των γεγονότων που την περιβάλλουν. 10 Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εμπορία γης — Αιτιολογία απόφασης Εφόρου — Επαναλαμβάνει απλώς μερικάαπό τακριτή ρια που λαμβάνονται υπόψη για ναπροσδιοριστεί μιασυγκεκριμέ νη πράξη ως εμπορία ακίνητης ιδιοκτησίας — Η αιτιολογία του δεν υποστηρίζεται από τα γεγονότα της υπόθεσης. γ$ Το νομικόζήτημα με το οποίοασχολήθηκε το Ανώτατο ΔικάστήριοστηναναθεωρητικήαυτήΈφεσηήτανκατάπόσοορθάή όχι 20 ο Πρωτόδικος δικαστής αποφάσισε να ακυρώσει απόφαση του ΕφόρουΦόρου Εισοδήματοςναφορολογήσειτηνεφεσίβλητη εται ρείαγιακέρδος πουπροσκόμισεαπό πώλησηακίνητηςπεριουσίας 398 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ακίνητα Στ.Ιωαννίδη της. Την απάντησηβασικάέδωσεηαπόφαση στο ουσιαστικό θέμα κατά πόσο οι επίδικες πωλήσεις είχαν τα χαρακτηριστικά της εμπορίας ακίνητης ιδιοκτησίας ήόχι. 5 10 15 Μέτοχοι της εφεσίβλητης εταιρείας ήταν το ζεύγος Ιωαννίδη και τατέσσερα παιδιά τους οι οποίοι είχαν όλοι ίσο αριθμό μετο χών. Σύμφωνα με το ιδρυτικό έγγραφο της εταιρείας ένας από τους βασικούς σκοπούς της ήταν ηαπόκτηση διά δωρεάς της πε ριουσίαςτουζεύγουςΙωαννίδη. Η επίδικη απόφαση του Εφόρου αιτιολογήθηκε με δύο στοιχεία,(α) πως μεταξύ των άλλων σκοπών της εταιρείας όπωςκαθο ρίζονταν στο ιδρυτικό έγγραφοήτανκαι ηεμπορία ακίνητης ιδιο κτησίας και (β) πως τα επίδικα κτήματα αποκτήθηκαν με σκοπό την ανάπτυξηκαι εμπορία τους. Πριν τις πωλήσεις των επίδικων κτημάτων, τα οποία είχαν αποκτηθεί από τους ιδρυτές της εταιρείας το 1973, η εταιρεία είχε προβεί και σε άλλες συναλλαγές, το 1969 και το 1973, το κέρδος των οποίων δεν είχεφορολογηθεί απότον Έφορο. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση αποφάσισε ότι: 20 25 30 «c 40
(1)Οι σκοποί για τους οποίους συνίσταται μία εταιρεία είναι αυτοί που αναφέρονται στο ιδρυτικό της έγγραφο και οι οποίοι έχουν ίση σημασία και εφαρμογή εφόσον καθορίζουν το πλαίσιο εξουσιών μέσαστο οποίομιαεταιρείαδικαιούταιναενεργεί,ζήτη μα που δεν αφορά μόνο την ίδια την εταιρεία αλλά και το ευρύ κοινό.
(2)Το διοικητικό Δικαστήριο δεν επεμβαίνει για να ανατρέψει απόφασητου Εφόρου ηοποία είναι εύλογα επιτρεπτή,εφόσον βα σίζεται στα ενώπιον του στοιχεία και γεγονότα τα οποίαυπήχθη σαν ορθάστην ισχύουσα νομοθεσία. Είναιστην διακριτικήτουευ χέρεια να αποφασίσει αν τα γεγονότα μιας υπόθεσης αποδεικνύουν αποκόμιση κέρδους από εμπορία ακίνητης ιδιοκτη σίας. Όμως κατά πόσο τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά μιας διάθε σης ακίνητηςπεριουσίας αποτελούν εμπορία είναι ζήτημα νομικό.
(3)Στην περίπτωση όπου φορολογούμενος είναι εταιρεία, οι σκοποί που αναφέρονταιστο ιδρυτικό της έγγραφο αποτελούνβασικό στοιχείο, όχι όμως απόλυτο ήκαθοριστικό, στην κρίσηκατά πόοο η πώληση από αυτήακίνητης ιδιοκτησίας αποτελεί εμπορία γης ή αποκόμιση ωφέλειας από την αύξηση της κεφαλαιουχικής επένδυσης. Η συγκεκριμένη όμως δοσοληψία, που αποτελεί το αντικείμενο της φορολόγησης εξετάζεται μέσα στο πλαίσιο όλων των γεγονότων που την περιβάλλουν. Λίλιαν Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας
(1980)3Α.Α.Α. 525.
(4)Η αιτιολογία της συγκεκριμένης Επίδικης απόφασης του 399 Δημοκρατίαν.Ακίνητα Στ.Ιωαννίόη
(1991)Εφόρου τίποτε περισσότερο δεν κάνει από του να επαναλαμβάνει μερικά από τακριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για να προσδιο ριστεί μια συγκεκριμένη πράξηως εμπορία ακίνητης ιδιοκτησίας ή αποκόμιση κεφαλαιουχικού κέρδους από επιτυχή επένδυση. Η αναφορά του Εφόρου πως ηεταιρεία απόκτησε τα επίδικακτήματα με σκοπό την ανάπτυξη και εμπορία τους δεν υποστηρίζεται από τα πραγματικάγεγονότα της υπόθεσης. Ηεταιρεία δεν προέ βη σε καμιά ανάπτυξη-αξιοποίηση των επίδικων ή άλλων κτημά των της. 5 10 Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Σακκόραφος ν. Γ. Παρασκεναΐδη
(1966)Λτδ.. (Πολιτική Έφεση 7254, απόφαση δόθηκε31.8.1990)· Γεωργιάδη ν.Δημοκρατίας
(1980)3Α.Α.Δ. 525- 15 Δημοκρατία ν.Λέρνη
(1991)3ΑΛΛ. 346CayserIrvinandCo. Ltd.v. C.I.R., 24 T.C.491. 'Εφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Κούρρη, Δ.) που δόθηκε στις 26 Νοεμβρίου, 1988 (Αριθμός Προσφυγής 94/87)* με την οποία η απόφαση του 'Εφόρου Φόρου Εισοδήματος να φορολογήσει την εφεσίβλητη εταιρεία για το έτος εισοδή ματος 1976 με ποσό £3,049.38τοοποίο θεώρησε ωςεμπο ρικό κέρδοςακυρώθηκε. 2 0 Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημοκρατίας, για τουςεφεσείοντες. Γ. Τριανταφυλλίδης, για τουςεφεσίβλητους. Cur. adv. vult *
(1988)3CLJ1.
- 400 25 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Ακίνητα Χτ. Ιωαννίδη ΠΙΚΗΣΔ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θα διαβάσει ο δικαστήςΧρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ Δ.: Η αιτήτρια είναι ιδιωτική οικογε νειακήεταιρείαπεριορισμένης ευθύνης με μετοχικόκεφά5 λαιο 600 μετοχές της £1.00 ηκάθε μια,που ανήκουναπό 100 στους Στέφανο Ιωαννίδη και τη σύζυγο του Μαρία, καθώς και στα 4 παιδιά τους Ιωάννη,Αλέκκο, Εφηκαι Δώρο. Οι σκοποί γιατους οποίους συστάθηκε ηεταιρεία, όπως αυτοί αναφέρονταιστο ιδρυτικό της έγγραφο,είναι !0 η απόκτησηδιαδωρεάςολοκλήρου ήμέρους τηςακίνητης περιουσίας πουανήκειστοζεύγος Ιωαννίδη, η αγοράή μί σθωσηήαποδοχήδια δωρεάς,ανταλλαγής ή μεοποιοδή ποτεάλλο τρόποαπόκτησηςκαικατοχήακινήτουιδιοκτη σίας και η ανταλλαγή, ενοικίαση, εκμίσθωσης, πώλησης, 15 υποθήκευσης, επιβάρυνσης,παραχώρησης διαδωρεάςκαι γενικά ημε οποιοδήποτε τρόπο χρήση καιδιαχείρισηακί νητης ιδιοκτησίας. Το 1976 η εταιρεία πώλησε δύο κτήματα που της ανή καν,ένα οικόπεδο αντί£4,000καιέναχωράφιγια£5,
- 20 ο καθ'ου η αίτηση,Έφορος ΦόρουΕισοδήματος,φορο λόγησε την αιτήτρια για το έτος εισοδήματος 1976, με ποσό £3,049.38, τοοποίο θεώρησε ως το εμπορικό κέρδος που προέκυψε στην αιτήτρια απότις δυο επίδικες πωλή σεις. Οι λογιστές της αιτήτριας υπέβαλαν ένσταση στην 25 πιο πάνω φορολογία, ηοποία όμως απορρίφθηκε, γιανα ακολουθήσει το ένδικο διάβημα της καταχώρησης προ σφυγής εναντίοντηςαπόφασηςτουεφόρου. Το ουσιαστικό θέμαπρος συζήτηση ενώπιον τουπρω- 0 τόδικου δικαστή, που επανατοποθετήθηκε και στην κατ* έφεση ακρόαση, είναι κατά πόσο οι επίδικες πωλήσεις έχουν ταχαρακτηριστικά της εμπορίας ακίνητης ιδιοκτη σίας, και επομένως ορθά φορολογήθηκε το κέρδος που προσκομίστηκε απόαυτές,ή αυτόαποτελούσε κεφαλαιου-_ χικό όφελος από την αύξηση της επενδύσεως που έκαμεη αιτήτριασταεπίδικαακίνητα. Η αιτιολογία της απόφασης του εφόρου περιέχεται 401 Αρτεμίδης,Δ. Δημοκρατία ν.ΑκίνηταΣτ. Ιωαννίδη
(1991)στην επιστολή του,ημερομηνίας 18.1.86, όπου αναφέρεται πως ένας απότους βασικούς σκοπούς της εταιρείας είναι* και ηεμπορία ακίνητης ιδιοκτησίας,ταδε επίδικακτήμα τα αποκτήθηκαναπόαυτήμεανταλλαγήάλλων τεμαχίων μεσκοπότηνανάπτυξηκαιεμπορίατων. 5 Ο δικηγόρος της αιτήτριας εισηγήθηκε πως ο μοναδι κός σκοπός της εταιρείας είναι αυτόςπουαναφέρεταιστο άρθρο 2 παραγρ.(α)του ιδρυτικού της εγγράφου, η από κτηση δηλαδήδιαδωρεάς της περιουσίας τουζεύγουςΙω αννίδη, από τους οποίους και ιδρύθηκε η εταιρεία. Πιο ™ συγκεκριμένα το ζεύγος Ιωαννίδη αποφάσισε να διαμοι ράσει την περιουσία του μεταξύ τους και των παιδιών τους καιαντί ναπροβούνστις σχετικές εγγραφές στοκτη ματολόγιο και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτη σίας, συνέστησαν οικογενειακή εταιρεία στην οποία μετέ- -^ χουν όλοι με ίσο αριθμό μετοχών. Αναφορικά δε με τους υπόλοιπους σκοπούς του ιδρυτικού εγγράφου της εται ρείας,τους οποίους καιπαραθέτουμεπιοπάνω,οδικηγό ρος της υπέβαλε πως είναι οι συνήθεις τυπικοί σκοποί που περιλαμβάνονται στο ιδρυτικό έγγραφο μιας εται- «η ρείας για να παρέχονται σε αυτή ευρείες εξουσίες ενέρ γειας και δοσοληψιών. Εφόσο βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο μπορούμε ναπούμε αμέσως ότι η άποψημαςείναι πως οι σκοποί για τους οποίους συνιστάται μια εταιρεία είναι αυτοί που αναφέρονται στο ιδρυτικό της έγγραφο. Οι σκοποί δε αυτοί έχουν ίση σημασία και εφαρμογή, 25 εφόσο καθορίζουν για τους σκοπούς του περί Εταιρειών Νόμου το πλαίσιο εξουσιών μέσα στο οποίο μια εταιρεία δικαιούται να ενεργεί, ζήτημα που δεν αφορά μόνο την ίδια την εταιρεία αλλά καιτο ευρύ κοινό. (Δες, Σακκόραφος ν. Γ. Παρασκευαΐδη
(1966)Ατδ, που εκδόθηκε στις 30 31.8.1990στην Π.Ε. 7254). Είναιγνωστή ηαρχήτηςνομολογίας πωςτο διοικητικό Δικαστήριο δεν επεμϊβαίνει γιαναανάτρεψε απόφαση του εφόρου, ηοποία είναι εύλογα επιτρεπτή,εφόσο βασίζεται στα δοσμένα ενώπιον του στοιχεία καιγεγονότα τα οποία υπήχθησαν ορθά στην ισχύουσα νομοθεσία. Είναι μέσα στη διακριτικήτου ευχέρεια, επομένως, νααποφασίσειαν 402 3 Α.Α.Δ. 5 Δημοκρατίαν.ΑκίνηταΣτ. Ιωαννίδη Αρτεμίδης,Δ. σε μια συγκεκριμένη υπόθεση τα γεγονότα της αποδει κνύουν αποκόμιση κέρδους από εμπορία ακίνητης ιδιο κτησίας. Όμως κατά πόσο τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά μιας διάθεσης ακίνητης περιουσίας αποτελούν εμπορία, είναιζήτημανομικό. Οι αρχές,βάσει των οποίων το διοικητικό Δικαστήριο επεμβαίνει στην απόφαση του εφόρου έχουν συζητηθεί απότην Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην υπό θεση Λίλιαν Γεωργιάδη ν. Δημοκρατίας
(1980)3 Α.Α.Δ. !0 525. Σε πιο πρόσφατη απόφαση πάλιν της Ολομέλειας, επαναλήφθηκανμερικάαπότακριτήριαπουλαμβάνονται υπόψηστην κατάταξημιαςπώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας ως εμπορίας,ήαύξησηςκεφαλαιουχικής επενδύσεως. (Δες Δημοκρατία ν.Αέρνη
(1991)3Α.Α.Δ.
- Στηνπερίπτω15 ση όπου φορολογούμενος είναι εταιρεία, οι σκοποί που αναφέρονταιστο ιδρυτικότης έγγραφοαποτελούν βασικό στοιχείο, όχι όμως απόλυτο ή καθοριστικό, στην κρίση κατάπόσοη πώληση απόαυτήακίνητης ιδιοκτησίας απο τελεί εμπορία της,ήαποκόμιση της ωφέλειας απότην αύ20 ξηση τηςκεφαλαιουχικής επένδυσης. Αυτόβέβαιασυμβαί νει γιατί ένα από τα στοιχεία που μετρούν καθοριστικά . _ πάνω.στο ζήτημα αυτό είναι και ηπρόθεση του πωλητή. Και αυτή εκδηλώνεται μόνιμα στο ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό μιας εταιρείας, η οποία έχει επίσης συνεχή 25 ιδιότητα, με συγκεκριμένη εμπορική εργασία σε αντίθεση με τα φυσικά πρόσωπα που οι δραστηριότητες τους ποι κίλλουν σε όλους τους τομείς της ζωής της. Cayser Irvin andCo.Ltd. v.C.I.R., 24T.C
- „n ^ 'Οπως είπαμεπιο πριν οισκοποί μιας εταιρείας,όπως αυτοίορίζονται στο ιδρυτικό της έγγραφο,δεν συνιστούν τοαποκλειστικό κριτήριο γιατηνκατάταξημιας πώλησης ως αποτελούσης εμπορία. Δυνατό π.χ. να αναφέρεται σ' αυτούς πως ηεταιρεία ασχολείται μόνο με επενδύσεις σε ακίνητη ιδιοκτησία, ενώ οι ενέργειεςτης ναδείχνουν πως αποσκοπεί στην ανάπτυξηκαι εμπορίατης,και αντίστρο φα. Ησυγκεκριμένη δοσοληψία, πουαποτελεί το αντικεί μενο της φορολόγησης, εξετάζεται μέσαστο πλαίσιο όλων των γεγονότων που την περιβάλλουν, όπως αυτόέχειπε403 Αρτεμίδης,Δ. Δημοκρατία ν.Ακίνητα Στ. Ιωαννίδη
(1991)ριγραφεί στην υπόθεση Αίλιαν Γεωργιάδου, που αναφέ ρουμε πιοπάνω. Έχουμε μελετήσει οι ίδιοι με προσοχή το φάκελο της διοίκησης, που δεν ήταν κατατεθειμένος ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αφού ζητήσαμε να προσκομι- 5 στεί. Μεαυτήτην ευκαιρίαανοίγουμε μιαπαρένθεσηγια να επισημάνουμε πωςο φάκελοςτης διοίκησης είναι απα ραίτητο στοιχείο στη διαδικασία αναθεώρησης διοικητι κής απόφασης. Από το περιεχόμενο του διαπιστώνονται τα εξής: Η εταιρεία ιδρύθηκε το
- Η πρώτη δράστη- 10 ριότητα της ήταν να αποκτήσει δια δωρεάς το 1970 από τηνκα.Ιωαννίδη30σκάλες χωράφι, τοοποίοπώλησεσχε δόν αμέσως, στις 12.11.70,για £50,
- Το χωράφι αυτό ανήκε στην κα. Ιωαννίδου απότο
- Σευπόμνημαλει τουργού του τμήματος εσωτερικών προσόδων στο γρα- 15 φείο του Γενικού Εισαγγελέα, ημερ. 19.12.88, αναφέρεται πως ηεταιρεία προτού πωλήσει το πιο πάνωκτήμαπροέ βησε τεχνική μελέτη γιατονδιαχωρισμό τουσεοικόπεδα, για την οποία,σύμφωνα με τους λογαριασμούς πουυπέ βαλε, πλήρωσε £
- Ο αρμόδιος αυτός λειτουργός ειση- 20 γήθηκε να φορολογηθεί το κέρδος που προέκυψε απότην εταιρεία κατάτην ημερομηνία της πώλησης του. (Δες χει ρόγραφουπόμνημα του ημερομηνίας 18.6.73). Ηδοσολη ψία όμως αυτή δεν αποτέλεσε αντικείμενο φορολόγησης, όπως έχει ενώπιον μας δηλωθεί. Μετάτις πιο πάνωπρά- 25 ξεις, οι δραστηριότητες της αιτήτριας έχουν ως εξής χρο νολογικά. Στις 14.5.73αγόρασε έναντι μικρής τιμής στην Πέγεια,Πάφος, δύο κτήματακαι ένα χωράφι.Αυτά μετα βιβάστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα από την εταιρεία στους Στέφανο και Μαρία Ιωαννίδη, από 1/2 μερίδιο, και σε 30 αντάλλαγμα αυτοί μεταβίβασαν στην εταιρεία το χωράφι υπ' αριθμό εγγραφής 24612,το οικόπεδο στο Κτήμα υπ' αριθμό εγγραφής 22433, μια ισόγειοκατοικία στηνΠάφο υπ'αριθμόεγγραφής24910, έναοικόπεδοκαιέναδιαμέρι σμαστην πολυκατοικία ΑΣΠΕΛΙΑκαιταδύοστηΛευκώ- 35 σία. Γι' αυτήτην πράξη,από την οποίαη εταιρείακαρπώ θηκε την ακίνητη ιδιοκτησία που περιγράφουμε, προφανώς μεγάλης αξίας, και έδωσε για αντάλλαγμα τα τρία κτήματα, που αγόρασε πριν λίγους μήνες για £920 404 3 Α.Α.Δ. 5 Δημοκρατίαν.ΑκίνηταΣτ. Ιωαννίδη Αρτεμίδης,Δ. μόνο, ο έφορος πάλιν δεν προέβη σε φορολόγηση. Το οι κόπεδο υπ' αριθμόν εγγραφής 22433 και το χωράφι, 24612, πωλήθηκαντο 1976 σεδιάστηματριώνδηλαδήχρό νων.Αυτέςοι τελευταίες δύοπωλήσειςείναιτο αντικείμενοτηςεπίδικης φορολογίας. Όπωςυποδείξαμε πιοπάνω,η αιτιολογία τηςεπίδικης απόφασης,όπως αυτήεμφαίνεται στην επιστολήτουεφό ρουπρος τηναιτήτρια,βασίζεταισεδυοστοιχεία,(α)πως μεταξύτωνσκοπών τηςεταιρείας, όπωςκαθορίζονταιστο 10 ιδρυτικό της έγγραφο,είναι και ηεμπορία ακινήτου ιδιο κτησίας και (β)πως τα επίδικακτήματα αποκτήθηκανμε σκοπό την ανάπτυξη και εμπορία τους. Η αιτιολογία όμως αυτή τίποτε περισσότερο δεν κάμνει από του να επαναλαμβάνει μερικά απότακριτήρια πουλαμβάνονται 15 υπόψη για να προσδιοριστεί μια συγκεκριμένηπράξηως εμπορίαακίνητης ιδιοκτησίαςήαποκόμισηςκεφαλαιουχι κού κέρδους απόεπιτυχή επένδυση. Βέβαια ηαιτιολογία μιας διοικητικής απόφασης μπορεί να συμπληρωθεί από το φάκελοτης διοίκησης. Οπως επισημαίνουμε όμως πιο 20 πάνω,σ' αυτόνπεριέχονται πολλά στοιχεία, που καταδει κνύουν την όλη δραστηριότητα της εταιρείας από της ιδρύσεως της. Από ταστοιχεία αυτάφαίνεται,καιείναι ενώπιον μας ως παραδεκτόγεγονός, ότι οέφορος δεν φορολόγησεδύο προηγούμενες παρόμοιεςπράξειςτηςεταιρείας: (α) Τηναπόκτησητηςτο 1969 μεδωρεάαπό τη κα. Στε φάνου του κτήματος έκτασης 30 σκαλών, που πώλησε ακολούθως στις 12.11.70,για£50,
- (β) Τηνδι'ανταλλαγής απόκτησητηςακίνητηςιδιοκτη 30 σίας του ζεύγους Στεφάνου, που αποτελείτο απόέναχω ράφι,έναοικόπεδοστο Κτήμα,έναοικόπεδοκαιέναδια μέρισμα στη Λευκωσία και μια ισόγειο κατοικία στην Πάφο.Τοαντάλλαγμαπουέδωσετοζεύγοςγι'αυτήτη δο σοληψία, ήτανταμικρής αξίαςκτήματαστην Πέγεια, που 35 αναφέρουμεπιοπάνω. 405 Αρτεμίδης,Δ. Δημοκρατία ν.ΑκίνηταΣτ. Ιωαννίδη
(1991)Από τις πράξειςαυτέςτηςαιτήτριαςεταιρείαςκαταδει κνύεται πως δεν έκαμε οποιαδήποτεσυναλλαγή σεακίνη τη ιδιοκτησία, εκτός απότις πωλήσεις κτημάτων της που αποκτήθηκαναπότους ιδρυτές της, δηλαδή τοζεύγοςΣτε φάνου. Μοναδικήεξαίρεση υπήρξεη αγοράτων τριών μι- 5 κρήςαξίαςκτημάτωντο 1973. Μολονότι οέφοροςδενφο ρολόγησε τα κέρδη από τις συναλλαγές της εταιρείας το 1969 και 1973 (ακαι βπιο πάνω), επιλεκτικά φορολογεί το κέρδος πάνω στις επίδικες πωλήσεις κτημάτων της εταιρείας, που από χρόνια ήσαν ιδιοκτησία του ζεύγους 10 Στεφάνου. Η αναφορά του εφόρου στην αιτιολογία της απόφασης του, πως η εταιρεία απόκτησε τα επίδικακτή ματα με σκοπό την ανάπτυξηκαι εμπορία τους δεν υπο στηρίζεται απότα πραγματικάγεγονότα της υπόθεσης.Η εταιρεία δεν προέβησε καμιάανάπτυξη-αξιοποίηση των 15 επίδικων ή άλλων κτημάτωντης. Με βάση τα πιο πάνωκρίνουμε ότι ηέφεση πρέπει να απορριφθεί. Η επίδικη πρωτόδικη απόφαση επικυρώνε ται,μεέξοδαειςβάροςτηςΔημοκρατίας. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 20 406