(1991)8 Ιουλίου1991 [ΠΙΚΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ, Δ/οτές] ΓΛΑΥΚΟΣ ΧΑΤΖΗΜΓΓΣΗ (Αρ. 2), Εφεσείων, ν. 1.ΕΠΑΡΧΟΥΠΑΦΟΥ, 2.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΓΕΡΟΣΚΗΠΟΥ, Εφεσίβλητων. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 847). Προσφυγή βάσει τον άρθρον 146τον Συντάγματος — Λόγοι ακύρω σης — Παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας τηςδιοίκησης —Σημαί νει ανυπαρξία οποιασδήποτε απόφασης πάνω σε ζήτημα στο οποίο είναι νομικά νποχρεωμένη ηδιοίκηση να πάρει —Απόφαση ελήφθη και έγινε γνωστή κατά την εξέλιξη της προσφυγής — Εκλείπει για το λόγο αυτό το αντικείμενο της προσφυγής. 5 Μετά την καταχώρηση προσφυγής κατά της παράλειψης των εφεσίβλητων 2 να ανανεώσουν εκδοθείσα άδεια οικοδομής διαπι στώθηκε ότι ol εφεσίβλητοι είχαν ήδη πριν την καταχώρηση της προσφυγής απορρίψει το αίτημα των εφεσειόντων. Η παρούσα έφεση στράφηκε κατά της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστή σύμφωνα με την οποία ηπροσβαλλόμενη παράλειψη ενέργειας του αρμόδιου σώματος είχε θεραπευθεί. 1U Κατά την διάρκεια της συζήτησης της έφεσης ο δικηγόρος του εφεσείοντα ζήτησε άδεια να τροποποιήσει τους λόγους της προσφυγής του,αίτημαόμως πουαπορρίφθηκε με ενδιάμεσηαπόφαση τουπροεδρεύοντος του Δικαστηρίου. 15 n Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση αποφάσισε ότι: • Παράλειψη ενέργειας από τη διοίκηση σημαίνει ανυπαρξία οποιασδήποτε απόφασης πάνω σε ζήτημα στο οποίο είναι νομικά 20 υποχρεωμένη ηδιοίκηση ναπάρει. Από ταγεγονότα της υπόθεσης καταδεικνύεται ότι ελήφθη απόφασηηοποίαέγινε γνωστή κατάτη διάρκεια εξέλιξης της προσφυγής. Επομένως δεν υπήρχε αντικεί μενο προς συζήτηση ενώπιον του εκδικάσαντος Δικαστηρίου. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. 488 25 3 ΑΛΛ. Χατζημιτσής (Αρ. 2)ν. Επαρχου Πάφου Αναφερόμενη Υπόθεση: Δήμος Λεμεσού ν. Ευαγγέλου (Α.Ε. 841, απόφαση ημερομηνίας 11.12.90). Έφεση. 5 Έφεσηεναντίον της απόφασης τουΠροέδρου του Ανώ τατου Δικαστηρίου Κύπρου (Α. Αοΐζου, Πρ.) που δόθηκε στις 31 Αυγούστου, 1988 (Αριθμός Προσφυγής 875/85)* με την οποία ηπροσφυγή του εφεσείοντα κατά της παρά λειψης των εφεσίβλητων να ανανεώσουν την άδεια οικο*0 δομής απορρίφθηκε. Π.Αγγελίδης, για τον εφεσείοντα. Α. Ταλιαδώρος για Κ. Χρνσοστομίδη, για τους εφεσί βλητους. Cur. adv.vult. 15 ΠΙΚΗΣΔ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θάδώσει ο δικαστήςκ.Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ Δ.: Με την αίτηση ακυρώσεως, πουκα ταχωρήθηκεστις 10.10.85,ο αιτώνζητούσε δυοθεραπείες πουδιατυπώνονται ως εξής: 20 Διακήρυξητου Δικαστηρίου (α)Πως ηάρνησητων καθ'ων ηαίτησηνα του ανα νεώσουν την εκδοθείσα άδεια οικοδομής είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος, και 25 (β) ^ως ηπαράλειψητους να ανανεώσουν τηνάδεια οικοδομής είναι άκυρηκαι επομένως ό,τι έχειπαραλη φθείδέον να εκτελεστεί. *
(1988)3 C.L.R. 1706. 489 Αρτεμίόης,Δ. Χατζημιτσής(Αρ. 2) ν. Επαρχου Πάφου
(1991)Τα γεγονότα της υπόθεσης,καθόσο μέρος τους θεωρεί ται αναγκαίονα εκτεθούν γιατη συζήτηση τηςπαρούσας έφεσης,είναιταπιοκάτω. Στις7.6.84εκδόθηκεάδειαοι κοδομής στον αιτητήσύμφωνα μεταυποβληθέντααρχιτε κτονικά σχέδια από το Συμβούλιο Βελτιώσεως Γεροσκή- 5 που (καθ'ου η αίτηση2).Κατάτηδιάρκειατων οικοδομι κών εργασιών διαπιστώθηκανπαραβάσειςτων όρων της αδείας.Ακολούθησεσχετικήαλληλογραφίαμεταξύτουαι τητήκαι του Συμβουλίου καικαταχώρησηποινικώνυπο θέσεων εναντίον του. Στις 4.6.85 ο αιτητής ζήτησε την ™ ανανέωσητηςάδειαςοικοδομής.Στοαίτημααυτό απάντη σε στις 12.8.85 ο έπαρχος Πάφου(καθ'ου η αίτηση 1),ο οποίοςκαιτοαπέρριψε,σε επιστολή πουυπέγραψεεκμέ ρουςτουοεπαρχιακός επόπτης. Ο δικηγόρος τουαιτητήυπέβαλεστο πρωτόδικοΔικά- 15 στήριο, και η εισήγηση του έγινε, πολύ ορθά κατά τη γνώμη μας,αποδεκτή, πως η απόφασηαυτή ελήφθηαπό αναρμόδιοκατά νόμο όργανο, δηλαδή τον έπαρχο Πάφου αντί του Συμβουλίου Βελτιώσεως Γεροσκήπου. Γι' αυτό 20 το λόγο και η επίδικη απόφαση, αντικείμενο της πρώτης θεραπείας της προσφυγής,ακυρώθηκε. Αναφορικά όμως με τη δεύτερη θεραπεία, που παραθέτουμε πω πάνω,ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που εξεδίκασε πρωτοδίκως την προσφυγή,αποφάνθηκε πως δεν υπήρχε 25 σ' αυτήαντικείμενο γιατίτοΣυμβούλιοΒελτιώσεωςΓερο σκήπου αποφάσισε στις 7.10.85 να απορρίψει την αίτηση για ανανέωση της άδειας οικοδομής. Κατά συνέπεια η προσβαλλόμενη παράλειψηναενεργήσειτοαρμόδιοσώμα είχε ήδηθεραπευθεί. Ησυζητούμενη έφεσηαφοράτο δεύ- 30 τεροαυτόσκέλοςτηςαπόφασηςτουΔικαστηρίου. Είναι γεγονός πως η απόφασητης 7.10.85 δεν κοινο ποιήθηκε στον αιτητή,καιπροφανώςδεν ήτανγνωστή σε αυτόν στις 10.10.85, όταν καταχωρήθηκε η προσφυγή. Όμως,η επίδικηαπόφασηπεριήλθεστηγνώση τουδικηγό- 35 ρουτουκ.Ταλαρίδη σεκάποιοχρόνοπριντηνκαταχώρη ση της γραπτής του αγόρευσης, που κάμνει αναφορά σ' αυτήκαιτησχολιάζει. Ρητάόμως προσδιορίζει στηναγό ρευση τουπωςτοαντικείμενο τηςπροσφυγήςείναιη από490 3 ΑΛΛ. Χατζημιτσής(Αρ. 2) ν. Επαρχου Πάφου Αρτεμίδης, Δ. φάσητουέπαρχουτης12.8.1985. Ο δικηγόροςτουεφεσείοντα,κατάτηδιάρκειατηςσυ ζήτησης της έφεσης, προφανώς αντελήφθη την ορθότητα τουσκεπτικού της πρωτόδικης απόφασηςκαιγι' αυτό ζή5 τησε αναβολή για να του δοθεί η ευκαιρία να προβεί σε τροποποίηση των λόγων της έφεσης, για να συνάδουν με την επιχειρηματολογία του. Στηνπροβολή όμως του αιτή ματοςτουγιααναβολήδιαπιστώθηκε,πολύορθά, πως θάπρεπενατροποποιηθεί ανάλογακαιη προσφυγή,ώστε να 10 προσβάλλεται με αυτήηαπόφασητης 7.10.85.Το αίτημα του αυτόαπορρίφθηκεγια τους λόγους πουαναφέρονται στην ενδιάμεση απόφασηπου εξέδωσε ο προεδρεύων του Δικαστηρίου. Ηολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου εξέδωσε στις 15 11.12.90απόφασησε υπόθεση με πανομοιότυπα γεγονότα (Α.Ε.841ΔήμοςΛεμεσού ν. Γεωργίου Ανδρέα Ευαγγέλου κ.α). Ημόνη διαφοράσ' αυτάείναι πως ητελευταία αφο ρούσε σε άρνησητηςαρχήςγιαανανέωσηάδειας διαχωρισμού οικοπέδων. Παραθέτουμε από την απόφαση αυτή ? η έναεκτενές απόσπασμαγιανακαταδεικτείηορθότητατης πρωτόδικης απόφασης και υπογραμμίζουμε τα κρίσημα γιατησυζητούμενη έφεσησημεία. 30 -_ "Αρνηση της διοίκησης να αποδεκτεί αίτημα που υποβάλλεται ή ναεκτελέσειπράξηπουκατ' ισχυρισμό είναι υποχρεωμένη, προϋποθέτει εκδήλωση τηςαρνητι κής απόφασηςως προςτο θέμαστο οποίο αφορά.Πα ράλειψηαπό την άλλη σημαίνει ανυπαρξία οποιασδή ποτε απόφασηςπάνωσεζήτημαστο οποίοείναι νομικά υποχρεωμένηη διοίκηση να πάρει. Οι εφεσίβλητοιαιτητές με τις θεραπείες που ζητούν στην αίτηση ακυ ρώσεως, καιπουπαραθέτουμεπιοπάνω, προσβάλλουν την άρνηση του εφεσείοντος Δήμου να εκδώσει σ' αυ τούς άδειαδιαχωρισμού τουκτήματος τους, προφανώς γιατί μετά από την πάροδο αρκετού χρόνου δεν είχε κοινοποιηθεί σ' αυτούςοποιαδήποτεαπόφαση καιεπο μένως εξέλαβαν τηστάση αυτήως άρνησηστην αίτηση τους. Αντικείμενο δηλαδήτης προσφυγής τους είναι η 491 Αρτεμίδης,Δ. Χατζημιτσής (Αρ.2)ν. ΕπαρχουΠάφου
(1991)παράλειψη ενέργειας εκ μέρους του εφεσείοντοςπου επιβάλλει ο νόμος. (Δες την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ανδρέα Χριστοδουλίδη και άλλων ν. Δημοκρατίας * (Α.Ε.448, πουεκδόθηκεστις 15.11.1990), όπου παρατί θενται καιοι σχετικές αποφάσεις στις οποίες συζητεί ταιηνομολογία). Από ταγεγονότατηςυπόθεσηςόμωςπουαναφέρου μεπιο πάνω, καταδεικνύεταιπωςελήφθηαπόφασηαπό ™ τον εφεσείονταΔήμο στην αίτηση για διαχωρισμό του κτήματος των αιτητών. Αυτή καταγράφεταιστο πρα κτικό συνεδρίασης του στις 4.11.83 και έγινεγνωστή στους εφεσίβλητουςμε τηνκοινοποίηση σ' αυτούςτης ένστασης στην προσφυγή.Είμαστετηςγνώμης, επομέ- 15 νως, ότι δεν υπήρχεαντικείμενοπρος συζήτηση ενώ πιον τουεκδικάσαντοςΔικαστηρίου." Για τους λόγους που αναλύουμεπιο πάνω η έφεση απορρίπτεται μεέξοδαειςβάροςτουεφεσείοντα Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 492