clr/1991/1991_3_577.pdf

(1991)πογράφων Λειτουργός ταυτόχροναενώ υπήρχε άμεσος προϊστά­ μενος. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε πως εφόσον το Τμήμαήτανμικρόκαιοδιευθυντήςείχεάμεσηγνώσητηςεργασίας του εφεσίβλητου, δεν υπήρξε οποιαδήποτεπαρατυπίαή και αν υπήρξε αυτή δεν ήταν ουσιώδης ώστε να επιφέρει ακύρωση της προσβαλλόμενηςαπόφασης. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεσηαποφάσισε ότι:

(1)Σχετικές με την παρούσαυπόθεση είναι οι διατάξεις 3

(1)και 4(α),(β)και (γ) της Εγκυκλίου 491 που διέπει την ετοιμασία 10 καιυποβολήεμπιστευτικών εκθέσεων τωνδημοσίωνυπαλλήλων. Οι πιο πάνω διατάξειςορίζουν βασικάότι όπουείναι δυνατόν, Αξιόλογων Λειτουργός είναι ο άμεσος Προϊστάμενοςτου υπαλλή­ λου και Προσυπογραφών Λειτουργός ο αμέσως ανώτερος του ΑξιολογούντοςΛειτουργού. ^ Σκοπόςτου Κανονισμούείναιηεπίτευξηόσο τοδυνατόνκαλύ­ τερηςδικαιοσύνηςκαιαντικειμενικήςκρίσηςγιατον αξιολογούμε­ νουπάλληλο. Ο Κανονισμός 4(α) που είναι επιτακτικός επιβάλλει όπως ο αξιόλογων Λειτουργός λόγω των καθηκόντωντου έχει απευθείας γνώσητηςεργασίαςτου αξιολογούμενουυπαλλήλου. 20 Δεν συμφωνούμε μετηθέση τωνεφεσειόντων ότι διατυπώνεται γενικός κανόναςδικαίου μετον οποίο όταν ενεργεί ο Διευθυντής τουΤμήματοςοι πρόνοιεςτης Εγκυκλίου παρακάμπτονται. Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε άμεσος Προϊστάμενος του εφεσίβλη­ τουκαικατά συνέπεια θάπρεπενατηρηθείο γενικός κανόνας της 25 Εγκυκλίου πουπρονοεί γιαξεχωριστούς ΑξιολογούντεςκαιΠροσυπογράφοντες Λειτουργούς.

(2)Το Δικαστήριο δεν έχει δικαίωμαναεπέμβει και να ακυρώ­ σει την επίδικηαπόφαση, εκτός αν ηπαρατυπία που σημειώθηκε, έχει επηρεάσειουσιωδώςστηλήψη τηςεπίδικηςαπόφασης. Από ταγεγονότατηςυπόθεσηςδιαφαίνεται πωςηκαλυτέρευση στις εκθέσεις του εφεσίβλητου διακόπηκεαπότο 1980 πουάλλαξε οΑξιόλογων Λατουργός καιανέλαβεο Διευ&υντής τουΤμήματος. Η Ε.Δ.Υ. στηρίχθηκε κατάμεγάλο μέρος κατά τη λήψητηςεπίδικης απόφασης της στις εκθέσεις των υποψηφίων για τα χρόνια 1980-1985. Υπό τις περιστάσεις η ρηθείσα παρατυπία μπορεί να επηρέασεουσιωδώς στηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. 30 ·" Έφεσηαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 578 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Ροδιά Αναφερόμενες υποθέσεις: Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 954/85, ημερομηνίας 16.11.90)· 5 Charalambides v.Republic

(1985)3 C.L£. 992· Sawa v.Republic

(1985)3 C.L.R. 694Othonos andAnotherv.Republic

(1987)3 C.L.R. 363· 10 Othonos and Another v. Δημοκρατίας (A.E. 720 απόφαση ημερ. 19.4.89)· Sekkidcs v.Republic

(1988)3C.LJi. 2136. Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςτου Δικαστή του Ανώ­ τατουΔικαστηρίουΚύπρου(Σαββίδη, Δ.)που δόθηκεστις 16 Ιανουαρίου 1991 (Αριθμός Προσφυγής458/86)με την οποία ακύρωσε την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΛειτουργού ΣτατιστικήςΑ', ΤμήμαΣτα­ τιστικήςκαιΕρευνών. 20 Π.Χ"Δημητρίον, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας Α ', για τουςεφεσείοντες. Ν. Παπαενοταθίου, για τονεφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ Δ.: Τηνομόφωνηαπόφασητου Δικα­ στηρίουθαδώσειοΔικαστήςκ.Α.Κούρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ Δ.: Ηέφεσηστρέφεται εναντίον της από­ φασης Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου,ο οποίοςκατά τηνάσκηση τηςπρωτοβάθμιαςαναθεωρητικήςτου δικαιο­ δοσίας στην προσφυγή458/86,ακύρωσε την απόφασητης ΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας ναπροάξειστηθέση Λει579 Κόντης, Λ. Δημοκρατία ν.Ροδιά

(1991)τουργού ΣτατιστικήςΑ',ΤμήμαΣτατιστικήςκαι Ερευνών, ταενδιαφερόμενα μέρηαντίτου εφεσίβλητου. Ταγεγονότα σε συντομία είναι τα εξής: Ο Γενικός Δι­ ευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών ζήτησε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας την πλήρωση τεσσάρων 5 κενών μονίμων θέσεων Λειτουργού Στατιστικής Α', στο Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών που είναι θέσηπροαγω­ γής.ΤοθέμαπαραπέμφθηκεστηναρμόδιαΤμηματική Επι­ τροπή,που μετην έκθεση τηςημερομηνίας 18/3/86, σύστη­ σε όλους τους προσοντούχους υποψηφίους που ήτανέξι, ίο ανάμεσα στους οποίους τον αιτητήκαιτα ενδιαφερόμενα μέρη. Ο ισχυρισμός του αιτητήήτανότι οι εμπιστευτικές του εκθέσεις που λήφθηκαν υπόψηκατάτηλήψη της επίδικης απόφασης, είναι παράνομες, γιατί συντάχθηκαν κατά 15 τρόπο αντίθετο με τις διατάξεις της Εγκυκλίου 491.Συ­ γκεκριμένα, ο εφεσίβλητος ισχυριζόταν ότι τις εκθέσεις του από το 1981 και μετέπειτα, σύντασσε ο Διευθυντής του Τμήματος ως Αξιόλογων και Προσυπογραφών Λει- τουργός ταυτόχρονα,ενώ αμέσως προϊστάμενος του εφε­ σίβλητου ήταν ο κ. Φιλιππίδης,που επόπτευε καιτην ερ­ γασίατου. Τοερώτημαπουεγέρθηκε ενώπιον τουπρωτόδικουΔι­ καστήκαιτο ερώτημα που είναι ενώπιον μας,είναικατά πόσο ο Διευθυντής ενός Τμήματος μπορεί να ενεργεί ως 25 ΑξιόλογωνκαιΠροσυπογραφώνΛειτουργός στην ετοιμα­ σίακαιτησύνταξη μιαςεμπιστευτικής έκθεσης, ενώυπάρ­ χει άλλος λειτουργός ανώτερος του αξιολογούμενου και κατώτεροςτουΔιευθυντή. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότι η ενέρ- 30 γειατου Διευθυντή δενήταναντίθετη μετις Κανονιστικές Διατάξεις της Εγκυκλίου, εφόσον πρόκειται περί μικρού Τμήματος και ο Διευθυντής είχε άμεση γνώση της εργα­ σίας του εφεσίβλητου την οποία και επόπτευε. Εν πάση περιπτώσει, ισχυρίστηκε ο δικηγόρος των εφεσειόντων, 35 ακόμα και αν υπήρξε παρατυπίαήπαρανομία,αυτήδεν 580 3 ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ροόια Κούρρης, Δ. είναι ουσιώδης ώστε να επιφέρει ακύρωση της προσβαλ­ λόμενης απόφασης. 5 10 15 20 25 30 Οι Κανονιστικές Διατάξεις πουδιέπουν την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων των Δημοσίων Υπαλλήλων εγκρίθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο και γνωστοποιήθηκαν στις 26/3/79 με την Εγκύκλιο αρ. 491. Σχετικές με την παρούσα υπόθεση είναι οι διατάξεις 3

(1)και4(α),(β)και(γ)πουέχουν ως ακολούθως: "3.

(1)Αι εμπιστευτικοί εκθέσεις συντάσσονται υπό Αξιολογούντων Λειτουργών και προσυπογράφονται υπό Προσυπογραφόντων Λειτουργών, εξαιρέσει των περιπτώσεων καθ'ας ο Αξιόλογων και οΠροσυπογρα­ φών Λειτουργός είναι ενκαιτο αυτόπρόσωπον. 4. Οι Αξιολογούντες και οι ΠροσυπογράφοντεςΛει­ τουργοί εις έκαστον Υπουργείον, Ανεξάρτητον Γραφείον ή Υπηρεσίαν, ορίζονται υπό του οικείου Προϊ­ σταμένου, εις την Υπηρεσίαν του οποίου υπηρέτησαν οι αξιολογούμενοι υπάλληλοι λαμβανομένων υπ' όψιν τωνακολούθωνπαραγόντων:(α) Ο Αξιόλογων Λειτουργός δέον απαραιτήτως να είναι λειτουργός όστις, λόγω των καθηκόντων αυτού, έχει απ'ευθείας γνώσιν της εργασίας του αξιολογουμέ­ νου υπαλλήλου και δύναται ως εκ τούτου να έκφραση υπεύθυνον και έγκυρον γνώμην επί της εργασίας και των ικανοτήτων του υπαλλήλου, κανονικώς δε ο Αξιό­ λογων Λειτουργός δέον να είναι ο εποπτεύων τον υπάλληλον λειτουργός. (β)ΟΑξιόλογων Λειτουργός δέον να είναι τουλάχιστον κατά ένα βαθμόν ανώτερος του αξιολογουμένου υπαλλήλου. (γ) Ο Προσυπογραφών Λειτουργός δέον να είναι ο αμέσως ανώτερος του Αξιολογούντος Λειτουργού επο581 Κούρρης, Δ. Δημοκρατίαν.Ροδιά

(1991)πτεύων λειτουργός, ιεραρχικώς ήδιοικητικώςυπεύθυ­ νος ή ιεραρχικώς προϊστάμενος του οικείου κλάδουή υποδιαιρέσεως της υπηρεσίας. Εις Υπουργείον, Ανεξάρτητον Γραφείον ή Υπηρεσίαν εις την οποίαν ο Προϊστάμενος αυτήςέχει απ' ευθείας γνώσιν της έργα- 5 σίας του αξιολογουμένου υπαλλήλου, οΠροσυπογρα­ φώνΛειτουργόςδύναταιναείναιοοικείοςΠροϊστάμε­ νος: Η θέση του δικηγόρου των εφεσειόντων σε συντομία 10 είναι η ακόλουθη: Ο Διευθυντής ενός Τμήματος έχει την ευχέρεια να ενεργεί ως Αξιόλογων καιΠροσυπογραφών Λειτουργός συγχρόνως, παρόλο που υπάρχει ιεραρχικά ανώτερος του αξιολογουμένου και φυσικά ιεραρχικά κα­ τώτεροςτουΠροσυπογράφονταΛειτουργού. 15 Ο δικηγόρος των εφεσειόντων ισχυρίστηκε ότι η άποψητου υποστηρίζεται απότην υπόθεση Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας, Προσφυγήαρ.954/85πουεκδόθηκεστις 16/ 11/90 (εναντίον της εκκρεμεί ηΑναθεωρητική Έφεσηαρ. 1243). Ο δικηγόρος του εφεσίβλητου υποστήριξε ιηνορθότη­ τα της πρωτόδικης απόφασης, ιδιαίτερα στην κατάληξη τηςόπουαποφασίστηκανταεξής: "Με βάσηταπιο πάνωοδηγούμαι στοσυμπέρασμα ότι ογενικός κανόνας,ότι δηλαδήοι εμπιστευτικές εκ- 25 θέσεις των δημοσίων υπαλλήλων πρέπει να συντάσσο­ νται και προσυπογράφονται από δύο ξεχωριστά πρό­ σωπα πρέπει να εφαρμόζεταιόπουτούτο είναιδυνατό και μόνο όταντούτο είναι πρακτικώςαδύνατοισχύειη εξαίρεση. Και τούτο για να τηρούνται στο μεγαλύτερο 30 δυνατό βαθμό τα εχέγγυα της αντικειμενικής και πιο ορθήςκρίσεως των αξιολογουμένων." Ηπρώτηπαραπομπήστον Κανονισμό 3

(1)τωνΚανο­ νιστικών Διατάξεων της Εγκυκλίου 491 προνοεί ότι οι 582 20 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ρο6ια Κοΰρρης, Δ. εμπιστευτικές εκθέσεις συντάσσονται απότον Αξιολογού­ ντα Λειτουργό και προσυπογράφονταιαπότονΠροσυπογράφοντα Λειτουργό. Είναι φανερό ότι τίθεται εδώ ένας γενικός κανόνας ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις θα πρέπει 5 να γίνονται απόδύο Λειτουργούς, τον Αξιολογούντα και τον Προσυπογράφοντα. Και είναι φανερό ποιος είναι ο σκοπός του Κανονισμού. Για να τυγχάνει ο αξιολογούμε­ νος υπάλληλος όσο το δυνατό περισσότερης δικαιοσύνης και αντικειμενικής κρίσης,διότι θαμπορεί να αξιολογηθεί 10 πρώτααπότον αμέσως προϊστάμενο,απότον Αξιολογού­ ντα Λειτουργό, ο οποίος είναι το πρόσωποπουεποπτεύει συνεχώς τον υπάλληλο και θα μπορεί να έχει και δεύτερη κρίση από τον αμέσως προϊστάμενο του Αξιολογούντα Λειτουργού. 15 Ο Κανονισμός 4(α) αναφέρει,επιτακτικάπλέον, ότι ο Αξιόλογων Λειτουργός δέον απαραίτητα να είναι λειτουρ­ γός ο οποίος λόγω των καθηκόντων του έχει απευθείας γνώση της εργασίας του αξιολογούμενου υπαλλήλου. Είναι φανερό ότι αυτές οι πρόνοιες είναι επιτακτικές 20 όσον αφορά το πρόσωποτο οποίο θακάνει την αξιολόγη­ ση του υπαλλήλου σαν Αξιόλογων Λειτουργός. Πρέπεινα είναι αμέσως προϊστάμενος, να εποπτεύει την εργασία του, να είναι σε θέση να δώσει έγκυρη και δεσμευτική γνώμη πάνωστην εργασίατουυπαλλήλου. 25 Δε συμφωνούμε μετηθέσητου δικηγόρου των εφεσειό­ ντων που υποστήριξε ότι διατυπώνεται γενικός κανόνας δικαίου με τον οποίο όταν ενεργεί ο Διευθυντής τουΤμή­ ματος οι πρόνοιες της Εγκυκλίου παρακάμπτονται και ότι ηυπόθεση Θεοδώρου ν.Δημοκρατίας (ανωτέρω), υπο30 στηρίζει τη θέση του (Βλέπε επίσης Charalambides ν. Republic

(1985)3 CLR 992, στη σελίδα 1004, Sawa ν. Republic

(1985)3 CLR 694, στη σελίδα 707,Othonosand Another v. Republic

(1987)3 CLR 363 και Othonos and Another v. Δημοκρατίας, Αναθεωρητική Έφεση 720, η 35 απόφασηδόθηκεστις 19/4/89). Στην παρούσα έφεση ο κ. Φιλιππίδης ήταν ο αμέσως προϊστάμενος του εφεσίβλητου και υπήρχε ηδυνατότητα 583 Κοΰρρης, Δ. Δημοκρατίαν.Ροδιά

(1991)νααξιολογηθεί ο εφεσίβλητος απότον πιοπάνω Λειτουρ­ γό και κατάσυνέπεια έπρεπε να τηρηθεί ο γενικός κανό­ νας της Εγκυκλίου πουπρονοεί γιαξεχωριστούς Αξιολογούντες καιΠροσυπογράφοντες Λειτουργούς. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων προβάλλει τον ισχυρισμό ότι και αν ακόμηυπήρξε παρατυπία στην ετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων του εφεσίβλητου, η παρατυ­ πίααυτήδεναποτελεί ουσιώδηαλλάαπλή παρατυπίαπου δεν επηρέασε ουσιωδώς στηλήψητηςαπόφασηςτης Επι­ τροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας. 5 1ο Αναμφίβολα η παρέκκλιση απότιςπρόνοιες τηςΕγκυ­ κλίου 491 αποτελεί, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης,παρατυπία.ΤοΔικαστήριο όμωςδενέχει δικαί­ ωμα να επέμβει και να ακυρώσει την επίδικη απόφαση, εκτός αν ηπαρατυπία αυτήέχει επηρεάσει ουσιωδώς στη 15 λήψη της επίδικης απόφασης(Βλέπε Sekkides v. Republic,

(1988)3 CLR. 2136). Οι αμφισβητούμενες εκθέσεις αφορούν τα χρόνια 1981-1985, που είναι και τα πιο πρόσφατα (Η επίδικη απόφασηλήφθηκεστις24.4.1986). 20 Κατάταχρόνια 1981-1983οαιτητήςαξιολογήθηκε ως "Καλός" και για τα 1984-1985 ως "Λίαν Καλός". ΗΕπι­ τροπή έλαβε υπόψητις εκθέσεις των υποψηφίων στο σύ­ νολο τους και ενδεικτικά αναφέρθηκε στα έξι τελευταία χρόνια (απότο 1980-1985συμπεριλαμβανομένων). Γιατο 25 1980 οαιτητήςαξιολογήθηκε ως "Καλός",απόάλλοΑξιο­ λογούντα Λειτουργό. "Καλός" αξιολογήθηκε επίσης, για το χρόνο αυτό,και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Γιόκκας. Για ταχρόνια 1981-1985όλαταενδιαφερόμενα πρόσωπα αξιολογήθηκανωςΛίαν Καλοί. 30 Από το 1970 μέχρι το 1978 οι εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητή ήταν γενικά υποδεέστερες εκείνων των ενδια­ φερομένων προσώπων και κυμαίνονταν γύρω στο "Καλός". Κατά τα χρόνια αυτά αξιολογείτο από άλλο 35 Αξιολογούντα Λειτουργό και οι εκθέσεις του προσυπο584 3 ΑΛΛ. 5 10 Δημοκρατία ν.Ροδιά Κούρρης, Δ. γράφονταν από τον πρώην Διευθυντή του Τμήματος, τον κ. Μενελάου. Το 1978 ο αιτητής προήχθηκε στη θέση του Ανώτερου Βοηθού Στατιστικήςκαι αξιολογήθηκε απότον κ. Φιλιππίδη (που ήταν ο αμέσως προϊστάμενος του και κατά ταυπόαναφορά χρόνια),με 1"excellent", 4 "high", 4 "very good" και 1 "average". Στις παρατηρήσεις του για τον αιτητήέγραψε: 'The officer in question assumed his new duties in the year under review and responded in a quite satisfactory manner. He is a promising officer, and he is expected to make even greater contribution to the work of the section from the post of Senior Statistics Assistant to which hewas appointed recently.". Στην έκθεση αυτή ο Προσυπογραφών Λειτουργός πα15 ρατήρησε γιατον αιτητήτα ακόλουθα: 20 "Mr. Α. Rodhias can do some good work provided he puts his mind and heart to his job. Heis aman of average mental ability,who needs encouragement andguidance to undertake higher quality work now that he has been promoted to more responsible position.". Τον επόμενο χρόνο

(1979)ο αιτητής αξιολογήθηκε και πάλι από τον κ. Φιλιππίδη, γενικώς ως "Λίαν Καλός". Ο κ.Φιλιππίδης παρατήρησετα ακόλουθα: 25 "Η εργασία του χαρακτηρίζεταιαπό μεθοδικότητα, διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τους συναδέλφους του και ανταποκρίνεται πολύ ικανοποιητικά στα καθήκο­ ντατου.". Γιατον ίδιο χρόνο οΔιευθυντήςΑΙροσυπογράφων Λει­ τουργός, έγραψε τα ακόλουθα στις παρατηρήσεις του για 30 χον αιτητή: "Ο κ. Ανδρ. Ροδιάς είναι νέος αρχών και εμπνέει εμπιστοσύνη στις σχέσεις του με τους συναδέλφους και προϊσταμένους του. Επέδειξε πρόσφατα ικανότητα 585 Κούρρης,Δ. Δημοκρατία ν.Ροδιά

(1991)προϊσταμένου αφούαντεκατέστησε επιτυχώς επίτρίμηνον τον υπεύθυνο λειτουργό Στατιστικής στον τομέα τωνευθυνώντου.". Από το 1978πουαξιολογούσε τοναιτητήοκ. Φιλιππί­ δης,διαφαίνεται καλυτέρευση στις εκθέσεις του αιτητή. Η 5 καλυτέρευση αυτήδιακόπτεταιαπό το 1980 πουάλλαξε ο αξιόλογων Λειτουργός καιεπανεμφανίζεται κατάτο 1984 και

1. Η αξιολόγηση ενός υπαλλήλου είναι πολλές φορές υποκειμενική και εξαρτάταιαπότον κατά καιρούς Αξιολογούντα Λειτουργό. Ο αιτητής παρουσίασε, κατά ίο την ακρόασητης υπόθεσης του πρωτοδίκως,μαρτυρίαεκ μέρους τουκ.Φιλιππίδη,πουθαέπρεπεκανονικάναήταν ο ΑξιόλογωνΛειτουργός του. Στηνένορκο δήλωση του, ο κ. Φιλιππίδηςδήλωσε ότι η απόδοσητου αιτητή απότο 1980 μέχρι το 1985 που ήταν άμεσα προϊστάμενος του, 15 ήταν καλύτερηαπ' αυτήπουπαρουσιάζεταιστις εκθέσεις πουσυνέταξε γιατοναιτητήοκ. Δημητριάδης. ΗΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας στηρίχτηκε κατά με­ γάλο μέρος, κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης της, στις εκθέσεις των υποψηφίων για τα χρόνια 1980-
2. 20 Δεν μπορείτοΔικαστήριο ναξέρειποια θαήτανη αξιολό­ γηση του αιτητή ανδιενεργείτο απότον κ. Φιλιππίδη και όχι τον κ. Δημητριάδη.Βεβαίως ο κ. Δημητριάδης ως Δι­ ευθυντής και Προσυπογραφών Λειτουργός θα μπορούσε ναεκφράσειτιςδικέςτουαπόψειςγιατηναξιολόγησητου 25 αιτητή, όχι όμως πριν συζητήσει το θέμα με τον άμεσα προϊστάμενο του αιτητή, δηλαδή τον κ. Φιλιππίδη και χωρίς νααιτιολογήσει τηντυχόν διαφωνίατου.ΤοΔικα­ στήριο επίσης,δεν είναισεθέσηναγνωρίζει ή ναυπολογί- ^0 σει πώς θα έβλεπε η Επιτροπήτο θέμααν ο αιτητήςείχε καλύτερες εμπιστευτικές εκθέσεις, νοουμένου ότι τούτος δεν υστερούσε σε προσόντα και είναι αρχαιότερος των δύο ενδιαφερομένων μερών. Από την άλλη, ο αιτητήςδε συστήθηκε απότοΔιευθυντήκαιη Επιτροπήθαέπρεπενα 35 αιτιολογήσει τυχόνπαρέκκλισητηςαπότις συστάσεις του Διευθυντή. 586 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Ροδιά Κονρρης,Δ. Μεβάσηόλα ταπιοπάνω γεγονότα καιστοιχεία, βρί­ σκουμε ότι, υπότις περιστάσεις της παρούσαςυπόθεσης, η παρατυπία αυτή μπορεί να επηρέασε ουσιωδώς στη λήψητηςεπίδικηςαπόφασης. 5 Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους,η έφεσηαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται.Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Έφεσηαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 587