← Κύπρος

clr/1991/1991_3_64.pdf

(1991)29Ιανουαρίου 1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,ΠΡ.,ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΔΛπές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΕΗΤΟΣΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ 1.ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, 2.ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Καθ'ων η Αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 312/87, 324/87, 368/87, 379/87, 416/87, 433/87, 437/87, 443/87, 437/87, 443/87, 456/87, 458/87, 462/87, 465/87, 471/87, 474/87, 477/87, 478/87, 479/87, 480/87,483/87,484/87, 489/87). Ο Περί της Αστυνομίας (Τροποποιητικός) Νόμος τον 1987(Ν.18/87) — Δ ε ν είναι αντίθετος ήασύμφωνοςμε το Σύνταγμα. Οι περί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμοί τον 1987(Κ.Δ.Π. 100/ 87)—Έγκυρα έχονν αναδρομική ισχύ. Διοικητικό Δίκαιο — Αναδρομική ισχύς διοικητικών πράξεων — Κατά γενικό κανόνα δεν επιτρέπεται — Εξαίρεση επί ακνρώσεως ή ανακλήσεως ήνέαςαπόφασης μετά από επανεξέταση. Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητικό όργανο — Ηανάθεσηεξονσίας από το νόμο σε διοικητικό όργανο επάγεται την άσκηση της εξονσίας αντής από τοπρόσωπο πον εκάστοτεκατέχει τη θέση. Διοικητικό Δίκαιο — Διοικητικό όργανο — Τήρηση πρακτικού σε απόφαση διοικητικού όργανον σχετικά με προσωπική γνώση ως προς τα γεγονότα — Απαιτείται αν ηπροσωπική γνώση είναιαντί­ θετημε ταστοιχεία τον φακέλου. Οι Περί Αστυνομίας (Προαγωγαί)Κανονισμοί τον 1987(Κ.Δ.Π. 100/ 87) — Αρχαιότητα — Δεν έχει ρυθμιστική βαρύτητα για προαγω­ γέςβάσει τωνΚανονισμών αυτών. Διοικητικό Δίκαιο — Διακριτική ενχέρεια τηςδιοίκησης ως προς την επιλογή των προαχΟέντων — Αν η απόφαση για προαγωγή ήταν 64 3ΑΛΛ. Απέητος&άλλοιν.Δημοκρατίας εύλογα επιτρεπτή τοΑνώτατο Δικαστήριο δεν επεμβαίνει. 5 *" 15 20 25 Με τις προσφυγές αυτές οι αιτητές ζήτησαν την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών στο βαθμό Λοχία. Είχε προηγηθεί ακύρωση των αρχικών προαγωγών των ενδιαφερομένων μερών που στην συνέχεια προάχθηκαν από Αστυφυλακές σε Λοχίες με βάση τους περί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμούς του 1987 (Κ.Δ.Π. 100/87)οι οποίοι δυνάμει του περί Αστυνομίας (Τροποποιητικός) Νόμου του 1987 (Ν.18/87) ίσχυσαν αναδρομικά από 10.11.
  1. Οι προβαλλόμενοι απότους αιτητές λόγοι ακυρώσεως των επί­ δικων προαγωγών ήταν: (α)ημήνόμιμη αναδρομικότητα των Κα­ νονισμών 100/87,(β) Ηαναδρομική ισχύς των προαγωγών, (γ) το γεγονός ότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας που αρχικά προήγαγε τα ενδιαφερόμενα μέρη ήταν άλλο πρόσωπο από τον Αρχηγό που έκανε την επανεξέταση και έλαβε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, (δ) το ότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας έλαβε υπόψη πληροφορίες που τέθηκαν ενώπιον του και προσωπικές του εκτιμήσεις και δεν τήρησε πρακτικά, (ε) η έλλειψη δέουσας έρευνας εκ μέρους του Υπουργού που ενέκρινε τις προαγωγές, (στ) πλάνη περί ταπράγματα, (ζ) το ότι δεν προάχθηκαν οι καταλληλότεροι αφού παρα­ γνωρίστηκε ηαρχαιότητακαιτο πανεπιστημιακό δίπλωμα ορισμέ­ νων από τους αιτητές καθώς και ηπροτεραιότητα μερικών στους πίνακες του Συμβουλίου Επιλογής και αφού λήφθηκαν υπόψη εξωγενείς καιαλλότριοι παράγοντεςκαι (η)ηέλλειψηαιτιολογίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτις προσφυγές αποφά­ σισεότι:
  2. Ο Νόμος 18/87 δεν είναι αντίθετος ή ασύμφωνος με το Σύ­ νταγμα και οι Κανονισμοί 100/87 που εκδόθηκαν βάσει αυτού έγκυρα έχουν αναδρομικήισχύ. ™ 35 40
  3. Ηακύρωση ήανάκληση διοικητικής πράξης ενεργεί ex tunc και εξαφανίζει αναδρομικά την πράξηκαι τα αποτελέσματα της. Η νέα απόφαση,κατά την επανεξέταση,ανατρέχει στο χρόνο έκδο­ σης της αρχικής πράξης με βάσητο πραγματικόκαι νομικό καθε­ στώς κατάτο χρόνο εκείνο και αποκτάαναδρομικήισχύ κατ' εξαίρεση από το γενικό κανόνα περί μη αναδρομικότητας των διοικητικών πράξεων. 3,Όταν ο Νόμος αναθέτει καθήκον,ευθύνη,εξουσία σε έναόρ­ γανο, εδώ στον Αρχηγό της Αστυνομίας, αυτά ασκούνται από το πρόσωπο που κατέχει νόμιμα τη θέση στο χρόνο της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας.
  4. Ητήρηση πρακτικού είναι επιβεβλημένη, όταν η προσωπική γνώση είναι αντίθετη ήσυγκρούεται με τα στοιχεία του φακέλου. Εάν τα στοιχεία του φακέλου είναι σύμφωνα, τότε σημαίνει ότι η προσωπική γνώση δεν άσκησε ουσιαστική επιρροή ούτε για σκο- 65 Απέητος &άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1991)πουςαιτιολογίας,ούτεγιασκοπούςδικαστικού ελέγχου.
  1. Ο Υπουργός, με βάση το τεκμήριο της κανονικότητας της διαδικασίας, στην απουσίαμαρτυρίαςή ένδειξης για τοαντίθετο, μελέτησε τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του, που ήτανικανο­ ποιητικά ή/και επαρκήγια το σκοπό της άσκησης της διακριτικής εξουσίαςτηςέγκρισης,καιέδωσετηναναγκαίαέγκριση.
  2. Αναφορικά με την αρχαιότητα,είναι αξιοσημείωτο ότι τα κριτήρια για προαγωγήστην ΑστυνομικήΔύναμη διαφέρουν από αυτά της Δημόσιας Υπηρεσίας. Η αρχαιότηταδεν έχει ρυθμιστική βαρύτητα. Άλλοι παράγοντεςπου προβλέπονται ρητάστους Κανονισμούς, π.χ. Κανονισμός 2
(2)των Κανονισμών 100/87, έχουν ουσιαστικότερη βαρύτητα. $ _ i U
  1. Το πανεπιστημιακό δίπλωμα δεν είναι απαραίτητο προσόν για τις κρινόμενες προαγωγές. Μαζί με τα άλλα προσόντα περί- 15 λαμβανόταν στους διοικητικούς φακέλους και, με βάσητην αρχή της κανονικότητας, η οποία δεν αντικρούστηκε λήφθηκε υπόψη στην έκταση της συνάφειαςπου μπορούσε να έχει με την εκτέλεση τωνκαθηκόντωντηςθέσης.
  2. Η σύσταση του Συμβουλίου Επιλογής δεν είναι δεσμευτική για τον Αρχηγότης Αστυνομίας ούτεπρέπει ναδοθεί ειδική αιτιο­ λογίαότανδενακολουθείται,όπωςστην περίπτωσητωνδημοσίων υπαλλήλων. Ο ισχυρισμός περί αλλότριων και εξωγενών παραγόντωνδεν τεκμηριώθηκε. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δεν στοιχειοθετείται πλάνηπερί τα πράγματα και φαίνεταιότι έγινεη δέουσαέρευνα. «« «ς
  3. Κανένας·από τους αιτητές δεν έχει έκδηλη υπεροχή έναντι οποιουδήποτε ενδιαφερομένου μέρους. Το Δικαστήριο καθοδη­ γούμενο από την αρχή ότι δεν επεμβαίνει σε προαγωγή αν αυτή ~« ήταν εύλογα επιτρεπτή στο αρμόδιο διοικητικό όργανο,κατέληξε να μην επέμβει,γιατί ηπροσβαλλόμενη απόφασηήτανεύλογα επι­ τρεπτή. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 35 Herodotou &Others v.Republic
(1985)3 C.L.R. 1768· Police v. Hondrou andAnother. 3R.S.C.C. 82· Papanicopoulos v. Morphou Co-Operativc
(1986)1C.L.R. 288· Παπαδόπονλος v. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 125/86 (Ολομέ­ λεια), ημερ.25.4.89)· 66 . 3Α.Α.Δ. Απέητος& άλλοιν.Δημοκρατίας Rodiare (Rec.1065, R.D.F. 1926.32 of TheFrench Council ofState, dated26.12.1925)· Βανέζης και Άλλοι v. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 320/87 κ.α., (Ολομ.), απόφασηδόθηκεστις31.10.1989)· 5 Αποφάσεις Σνμβονλίον Επικρατείας της Ελλάδας Αρ. 923/1955 και 1821/1966Angelidou andOthers v.Republic
(1982)3C.L.R. 520Τζαβέλλας καιΆλλοι v.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ.404/87 κ.α., . . . απόφασηδόθηκε στιςJ8.10.1989),. . 10 Michanicos andAnotherv. Republic
(1976)3C.L.R. 237Sawa v. Republic
(1985)3C.L.R. 694Μιλτιάδονς και Άλλοι v.Δημοκρατίας, (A.E.789,791και 796, απόφασηδόθηκεστις30.5.1989). Προσφυγές, 15 Προσφυγέςεναντίοντης απόφασης των καθ' ων η αίτη­ ση να προάξουντα ενδιαφερόμεναμέρη στο βαθμό Λοχία στην Αστυνομική Δύναμηαντίτων αιτητών. Χρ. Τριανταφυλλίδης, για τονς αιτητές στις υποθέσεις με Αρ. 312/87, 477/87, 478/87και 479/
  1. 2^ Α. Παπαχαραλάμπονς, για τονς αιτητές στις υποθέσεις με Αρ. 324/87, 416/87, 443/87, 456/87, 46287 και 489/
  2. Α. Ευτυχίου, για τονς αιτητές στις υποθέσεις με Αο. 368/87και 458/
  3. 25 Στ. Κιττής, για τονς αιτητές στις υποθέσεις με Αο. 379/ 87 και480/
  4. Χο. Μιτσίδης, για τον αιτητή στην υπόθεση tie. Αο. 433/ ^
  5. Α. Χαβιαράς, για τους αιτητές στις υποθέσεις με Αο. 437/87 και483/
  6. 67 Απέητος &άλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)Μ. Παπαπέτρον, για τον αιτητή στην υπόθεσημε Αρ. 465/
  1. Γ. Σαββίδης, για τον αιτητή στην υπόθεσημε Αρ.471/
  2. Γ. Ερωτοκρίτον,για τον αιτητή στην υπόθεσημε Αρ. 474/
  3. $ Μ.Φλωρέντζος, ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας και Γ.Γιωργαλλής, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για τονςκαθ'ων ηαίτηση. Π.Παπαγεωργίου, για τα ενδιαφερόμεναμέρη Μ. Παπαμέτρου, Ι. Κλεάνθους, Α. Αντωνίου,Γ. Ανδρέου, 10 Σ. Χατζηχριστοφή, Α. Κερίμη,Ν.Κερίμη και Χ. Φιλίππον. Τ. Παπαδόπουλος, για τα ενδιαφερόμεναμέρη Χ. Χα­ ραλάμπους, Χ. Ιωάννου, Σ. Θεοφάνους, Γ. Σταυρόν, Μ. ΑθανασίουκαιΛ.Θεμιστοκλέους. 15 Α. Δράκος, για το ενδιαφερόμενομέροςΧ. Ποχονζονρη. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ,ΪΙρ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστήςκ.Δ.Γ. Στυλιανίδης. 20 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Μετις προσφυγές αυτές οι αιτητές προσβάλλουν τη νομιμότητα της προαγωγής των εν­ διαφερομένων μερών στο βαθμό Λοχία από 15 Δεκεμ­ βρίου, 1984, που δημοσιεύτηκε στις 23 Μαρτίου, 1987, στις Εβδομαδιαίες Διαταγές της Αστυνομικής Δύναμης 25 Κύπρου,ΤόμοςXXVIII,Αύξων Αρ. 12, σελ. 105-
  4. Οι Εβδομαδιαίες Διαταγές είναι εσωτερικό περιοδικό πουκυκλοφορεί σεόλαταμέλη τηςΑστυνομικής Δύναμης Κύπρου. Στις 31Δεκεμβρίου, 1984, δημοσιεύτηκαν στις Εβδομα- 30 68 3 Α.Α.Δ. Απέητος & άλλοι ν.Δημοκρατίας Στυλιανίόης, Δ. διαίες Διαταγέςοι προαγωγές 93 Αστυφυλάκων σε Λοχίες με ισχύ από 15Δεκεμβρίου,
  5. 5 Η νομιμότητα των προαγωγών αυτών προσβλήθηκε με 77 προσφυγές.Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τιςπροαγωγές για το λόγο ότι βασίστηκαν σε άκυρους Κανονι­ σμούς. (Βλ. Herodotou & Others v. Republic
(1985)3 C.L.R. 1768.) Μετά την ακυρωτική δικαστική Απόφαση ο Αρχηγός της Αστυνομίας,' (ο "Αρχηγός"), επανέφερε ταενδιαφερό10 μένα μέρηστις προηγούμενες τους θέσεις. Στις 28 Φεβρουαρίου, 1987, ο Αρχηγός, με έγκριση του Υπουργού, αποφάσισε την προαγωγή των ενδιαφερομέ­ νων μερών στο βαθμό τουΛοχία, μεβάσητους περί Αστυ­ νομίας (Προαγωγαί)Κανονισμούς του 1987, που δημοσι15 εύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, Αρ. 2211, της27ης Φεβρουαρίου, 1987, ΠαράρτημαΤρίτο, σελ. 283, Κ.Δ.Π. 71/87, ("Κανονισμοί 71/87"). Οι προαγωγές αυτές δημοσιεύτηκαν στις ΕβδομαδιαίεςΔιαταγές ημερο­ μηνίας2 Μαρτίου,
  1. 20 Στις 27 Φεβρουαρίου, 1987, με τον περί της Αστυνο­ μίας (Τροποποιητικός) Νόμο του 1987, (Αρ. 18/87),προ­ στέθηκε τοακόλουθοεδάφιο στο Άρθρο 13:"
  2. Κανονισμοί εκδιδόμενοι δυνάμει του παρόντος άρθρουδυνατόννα έχουναναδρομικήν ισχύν". Με βάση το Άρθρο 13, όπως τροποποιήθηκε, το Υπουργικό Συμβούλιο εξέδωσε τους περί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμούς του 1987, οι οποίοι, αφού κα­ τατέθηκανστηΒουλήτων Αντιπροσώπων, εγκρίθηκανκαι δημοσιεύτηκανστις 20 Μαρτίου, 1987, στην Επίσημη Εφη30 μερίδα της Δημοκρατίας, Αρ. 2217, Παράρτημα Τρίτο, σελ. 359, Κ.Δ.Π. 100/87, ("Κανονισμοί 100/87"). Με τον Κανονισμό 22 .ηισχύς τους θεωρείται ότι άρχισε από τις 10Νοεμβρίου,
  3. 69 Στις 20 Μαρτίου, 1987, αμέσως μετά τη δημοσίευση των Κανονισμών 100/87,οΑρχηγός ανακάλεσετιςπροα­ γωγές της28ηςΦεβρουαρίου,
  4. Αμέσωςμετάτηνανά­ κληση, με βάσητο Άρθρο 13
(2)του περί της Αστυνομίας Νόμου, (Κεφ. 285, Νόμοι Αρ. 19/60,21/64,29/66,59/66, 5 53/68,43^72,78/86, 18/87), καιτους Κανονισμούς 100/87, προχώρησε στη διαδικασία πλήρωσης των 93 κενών θέσε­ ων Λοχία. Αποφάσισε τηνπροαγωγή93 Αστυφυλάκων σε Λοχίες. Ο Υπουργός Εσωτερικών ενέκρινε τηναπόφαση του Αρχηγού Αστυνομίας και οι προαγωγές δημοσιεύτη- 10 καν στις Εβδομαδιαίες Διαταγές,Αύξων Αρ. 12, στις 23 Μαρτίου, 1987,σελ. 103,Αρ. 168.
  1. Με τις προσφυγές αυτές,που συνεκδικάστηκαν γιατί έχουνκοινάσημείαγεγονότων καινόμου, προσβάλλεταιη νομιμότητατηςπροαγωγήςτωνενδιαφερομένων μερών. ^ Μετιςδιάφορεςπροσφυγέςπροσβάλλεταιηνομιμότη­ τα προαγωγής διαφορετικού αριθμού ενδιαφερομένων μερών. Στις 14 Ιουλίου, 1988, οι προσφυγές εναντίον της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών -Π. Χριστοδούλου, Ι. Μιχαηλίδη και Σ. Ιωάννου - αποσύρθηκαν και 20 απορρίφθηκαν απότοΔικαστήριο. Ως εκ τούτου,η προα­ γωγή τους επικυρώθηκε. Μερικοί αιτητές, στη διάρκεια της διαδικασίας,απέσυραν τις προσφυγές τους εναντίον της προαγωγής.ορισμένων άλλων ενδιαφερομένων μερών, αλλά, επειδή οι ίδιες προαγωγές προσβάλλονται από 25 άλλες προσφυγές, ηνομιμότητα τους συνεχίζει νααποτε­ λεί αντικείμενοτηςπαρούσας διαδικασίας. Οιλόγοι πουπροβάλλονταιγιατηνακύρωσητης προα­ γωγής των ενδιαφερομένων μερών είναι:
  2. Οι Κανονισμοί 100/87δεν μπορούσαν να έχουν 30 αναδρομικήισχύ.
  3. Δόθηκεαναδρομικήισχύςστιςπροαγωγές.
  4. Ο Αρχηγός που αποφάσισε τις προσβαλλόμενες προαγωγές ήταν άλλο πρόσωπο από τον κάτοχο της 70 3 Α.Α.Δ. Απέητος & άλλοι ν.Δημοκρατίας Ιτυλιανίδης, Δ. θέσης το 1984 που λήφθηκε η απόφαση προαγωγής, η οποία ακυρώθηκε στην υπόθεση Herodotou & Others (ανωτέρω). 5 !0
  5. Ο Αρχηγός έλαβε υπόψη πληροφορίες που τέθηκαν ενώπιον του και προσωπικές του εκτιμήσεις και δεν τήρησεπρακτικά.
  6. Έλλειψη δέουσας έρευνας. Ο Υπουργός δεν έκαμε τη δέουσα έρευνα για να δώσει την έγκριση του, ή/και δεν είχε επαρκή χρόνο για να κάμει τη δέουσα έρευνα.
  7. Πλάνηπερί τα πράγματα. 15
  8. Δεν προάχθηκαν οι καταλληλότεροι. Δεν λήφθη­ καν υπόψη όσον έπρεπε ηαρχαιότητα, και/ήτο προσόν του πανεπιστημιακού διπλώματος που κατέχουν μερικοί από τους αιτητές, και/ή η προτεραιότητα μερικών στους πίνακες του Συμβουλίου Επιλογής. Λήφθηκαν υπόψη εξωγενείς και αλλότριοι παράγοντες.
  9. Έλλειψη αιτιολογίας. Νόμος που περιλαμβάνει και νομοθεσία με εξουσιοδό20 τηοη - (Police and Theodhoros Nicola Hondivu and Another, 3R.S.C.C. 82,σελ. 86)-μπορεί να έχειαναδρομι­ κή ισχύ, εκτός εάν η αναδρομικότητα είναι αντίθετη ή ασύμφωνη με ειδική συνταγματική πρόνοια - (Άρθρα 61 και 82 του Συντάγματος,Papanicopoulos v. Morphou Co25 Operative
(1986)IC.L.R. 288). Ο περί της Αστυνομίας (Τροποποιητικός) Νόμος του 1987, (Αρ. 18/87),δεν είναι αντίθετος ή ασύμφωνος με το Σύνταγμα και ορθά δεν αμφισβητήθηκε ησυνταγματικότη­ τα τυυ. Με το Νόμο αυτό εξουσιοδοτήθηκε η έκδοση Κα30 νονισμών με αναδρομική ισχύ.. Οι Κανονισμοί 100/87 έγκυρα έχουν αναδρομική ισ/ν από 10 Νοεμβρίου, 1966, σύμφωνα με τις πρόνοιες του 71 Στυλιανίδης,Δ. Απέητος &άλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)Νόμου 18/87.Ηακυρωτικήδικαστικήαπόφαση εξαλείφει ex tunc την ακυρούμενη πράξηκαι τααποτελέσματαπου έχουνπαραχθείαπόαυτήκαικάθεσυνέπειατης. Ηανάκλησηδιοικητικής πράξηςείναι εκτελεστήδιοι­ κητική πράξη.Ανάκληση εξ ολοκλήρου διοικητικής πρά- 5 ξης ενεργεί επίσης ex tuncκαι εξαφανίζειτην ανακαλού­ μενη διοικητική πράξη και τα αποτελέσματα της (Χρίστος Παπαδόπονλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 125/86, (Ολ.), (Απόφαση δόθηκε στις 25 Απριλίου, 1989). JQ Μετάτηνακύρωσηήανάκληση,ηΔιοίκησηυποχρεού­ ται ναπροβείσενέακρίσημεβάση τοπραγματικόκαι νο­ μικόκαθεστώς που ίσχυεστοχρόνοτης έκδοσης τηςαπό­ φασης που ακυρώθηκε ή ανακλήθηκεκαι να εκδώσει νέα απόφαση. Ηνέααπόφασηέχειαναδρομικήισχύ καιαρχί- 15 ζει τοχρόνο της έναρξης της ισχύος τηςπράξηςπουακυ­ ρώθηκεήανακλήθηκε.Αυτόαποτελεί εξαίρεση απότογε­ νικό κανόνα του Διοικητικού Δικαίου που δεν επιτρέπει αναδρομικήισχύτωνδιοικητικώνπράξεων. Η αναδρομικότητατηςπράξηςπροαγωγής,στις περί- 20 πτώσεις που αναφέραμε,αναγνωρίστηκε γιαπρώτη φορά απότοΓαλλικό ΣυμβούλιοτηςΕπικρατείαςστηνυπόθεση CE. 26 Δεκεμβρίου, 1925, Rodiere, Rec. 1065, (R.D.P. 1926.32). Το Γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας διατύ­ πωσε την ανάγκη έκδοσης αναδρομικής πράξης με την ^5 ακόλουθησκέψη:Μ Κατ' αρχήν οι κανονισμοί και αι αποφάσεις της διοικητικής αρχής δεν δύνανται να ορίσουν ειμήπερί του μέλλοντος,πλην εάνεκδίδωνταιεις εκτέλεσινανα­ δρομικού νόμου,του κανόνος τούτου χωρεί προδήλως 30 εξαίρεσις, όταν αι αποφάσεις αύται εκδίδωνται εις εκτέλεσιν αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρα­ τείας,ήτις,διάτων εναυτήαπαγγελλομένων ακυρώσε­ ων,επάγεταιαναγκαίοςορισμένα αποτελέσματα εντω παρελθόντι διάτον λόγον ακριβώςότι αι ακυρωθείσαι 35 δι'υπέρβασινεξουσίας πράξειςθεωρούνταιως ουδέπο72 3Α.Α.Δ. Απέητος& άλλοιν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. τελαβούσαιχώραν." 5 Στην υπόθεση Παναγιώτης Βανέζης και Άλλοι ν. Κυ­ πριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 320/87 κ.α., (Ολ.), (Απόφαση δόθηκε στις 31 Οκτωβρίου, 1989) αναφέρονται ταακόλουθαστις σελ. 16, 17,18:"Στην Υπόθεση 414/54 (Ολ.) - Αποφάσεις Συμβου­ λίου Επικρατείας, 1954, Α., 468 -στη σελ. 469 ειπώθη­ κε: 10 15 2 0 Ζ ^ 30 35 ' Ούτω, εφόσον ο Υπουργός επελήφθη εκ νέου της ρυθμίσεως της υποθέσεως, κατόπιντης ακυρώσεως της προηγουμένης αποφάσεως του, νομίμως περιέλαβεν εν τη προσβαλλομένη αποφάσειαυτούδιάταξινπερί ανα­ δρομήςτης ισχύος τηςαπότης ενάρξεως της χειμερινής κτηνοτροφικής περιόδου 1952 - 1953, ήτοι αφ'ου χρόνου ηΣταθοπούλου εδικαιούτο να ζητήση, ως και εζήτησεπράγματι,την εξαίρεσιν, δοθέντος ότι ηακύρωσις επάγεται αναδρομήν, επαναφέρουσα την υπόθεσιν εις το προταύτης στάδιον.' (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-1959, σελ. 281, Μ.Α. Δένδια 'Διοικητικόν Δίκαιον' Τόμος Γ', 'Διοικητική Δικαιοσύνη', Έκδο­ σηΔευτέρα,σελ. 359.) Την πιο πάνω εξαίρεση του κανόνα της μη αναδρο­ μικότητας της διοικητικής πράξηςυιοθέτησε η Κυπριάκή Νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, Ploussiouv. Central Bank
(1985)3 C.L.R.1257,1273' Yiallourosv. Republic
(1980)3 C.L.R. 677,685- Georgakis v. Republic
(1987)3 C.L.R. 348-Georghios Harisv. The RepublicofCyprus, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 699 (Απόφαση δόθηκε στις 27 Ιανουαρίου. 1989)). Ηακύρωση διοικητικής πράξης ανατρέχει κατά κανόνα στο χρονικό σημείο έκδοσης της πράξηςπου ακυρώθηκεκαι επαναφέρειτα πράγμα­ τα στο νομικό και πραγματικό καθεστώς του χρόνου της έκδοσης της διοικητικής πράξης που ακυρώθηκε. Η διοίκηση υποχρεούται να προβεί σε νέα κρίση, βάσει 73 3 ΑΛΛ. Απέητος& άλλοιν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. του πραγματικούκαι νομικού καθεστώτος που ισχύει στο χρόνο αυτό. Για αποκατάσταση της νομιμότητας στην υπαλληλική σταδιοδρομία, γενικά, απαιτείται αναδρομική ισχύς τηςνέαςδιοικητικήςπράξης." Υποστηρίχτηκε από δικηγόρους των αιτητών ότι τη θέση του Αρχηγού το 1987 δεν κατείχε το ίδιο πρόσωπο όπωςτο 1984. Αυτόείναιγεγονός. 5 Όταν οΝόμοςαναθέτεικαθήκον, ευθύνη, εξουσίαστον Αρχηγό, τοκαθήκοήηεξουσία ασκείταιαπότοπρόσωπο που νόμιμα κατέχει τηθέσητου Αρχηγού στο χρόνο της \Q άσκησηςτηςδιακριτικήςευχέρειας. "Αρχηγός" σημαίνει το πρόσωπο πουκατέχει τη θέση του Αρχηγού στο χρόνο που εκδίδεται μια συγκεκριμένη πράξηήαπόφαση-(βλ.Παναγιώτης Βανέζης και Άλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, (ανωτέρω)). Επιχειρηματολογήθηκε ότι ο Αρχηγός έλαβε υπόψη πληροφορίες που τέθηκαν ενώπιον του και προσωπικές τουεκτιμήσεις καιδεντήρησεπρακτικάγι'αυτές. Στο κείμενο της επιστολής του Αρχηγού προς τον Υπουργό, στο οποίο περιέχεται η έκταση της έρευνας,το σκεπτικόκαιηαπόφασηπουυποβλήθηκεγιαέγκριση, δεν αναφέρεται ότι έλαβε υπόψη του "πληροφορίες" άλλες, εκτός απόταέντυπα,πίνακεςκαιτασυναφήστοιχείαγια καθένα απόεκείνους που συστήθηκαν για προαγωγή και το σκεπτικό τηςαπόφασηςτουτότεΑρχηγού της Αστυνο­ μίας. Όλα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν στους φακέλους της Διοίκησης και υπόκεινται, στην έκταση που επιτρέπεται, σε δικαστικό έλεγχο. Ο Αρχηγός της Αστυνομίας είναι ιεραρχικάπροϊστά- 30 μένος όλων των υποψηφίων.Τους γνωρίζει και έχει στη διάθεσητουτουςυπηρεσιακούς φακέλουςγιατηναξιολό­ γηση τους. Στην Υπόθεση 923/1955 (Ολ.) - Αποφάσεις 74 20 25 3 ΑΛΛ. Απέητος & άλλοι ν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. σεις Συμβουλίου Επικρατείας 1955, Β., σελ. 341, στη σελ. 342, ειπώθηκε:- 5 "Αβασίμως δε προβάλλεται, ότι παρά τον νόμον ελήφθησαν υπ' όψιν αι προσωπικαί αντιλήψεις των μελών του Συμβουλίου,εφ'όσον εξ ουδεμιάς διατάξεως νόμου απαγορεύεται, όπως λαμβάνωνται υπ' όψιν αι προσωπικαί αντιλήψεις εν συνδυασμώ προς τα,ρυσιαστικά καιτυπικάπροσόντα των κρινόμενων,..." 1Q (Βλ., επίσης, Υπόθεση 1821/1966 -Αποφάσεις Συμβολίου Επικρατείας 1966, Γ., σελ. 2177, στη σελ. 2178, Angelidouand Othersv. Republic
(1982)3 CL.R. 520 και Δημήτριος Τζαβέλλας και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρα­ τίας, Υπόθεση Αρ. 404/87 κ.α. (Απόφαση δόθηκε στις 18 15 Οκτωβρίου, 1989)). Η τήρηση πρακτικού είναι επιβεβλημένη, όταν ηπρο­ σωπική γνώση είναι αντίθετη ή συγκρούεται με τα στοι­ χεία του φακέλου. Εάν τα στοιχεία του φακέλου είναι 20 σύμφωνα,τότε σημαίνει ότι ηπροσωπικήγνώση δενάσκη­ σε ουσιαστική επιρροή ούτε για σκοπούς αιτιολογίας, ούτε για σκοπούς δικαστικού ελέγχου. Τα πιο πάνω αποτελούν πλήρη απάντησηαναφορικά μετις προσωπικές απόψεις του Αρχηγού. 25 Οι προσωπικοί φάκελοι και όλα τα στοιχεία για τον καθένα υποψήφιο ήταν ενώπιον του Αρχηγού, ο οποίος, με πολλή επιμέλεια, αφού τα διεξήλθε, ετοίμασε τους πί­ νακες και την απόφαση προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών, πουυπέβαλεγια έγκριση στον Υπουργό. 30 Ο Υπουργός, με βάση το τεκμήριο της κανονικότητας της διαδικασίας,στην απουσία μαρτυρίας ή ένδειξης για το αντίθετο, μελέτησε τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του, που ήταν ικανοποιητικά ή/και επαρκή για το σκοπό της άσκησης της διακριτικής εξουσίας της έγκρισης, και 35 έδωσε την αναγκαίαέγκριση -(βλ. Pantelis Th. Michanicos and Another v. Republic (Public Service Commission) 75 3 ΑΛΛ. Απέητος & άλλοι ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ.
(1976)3 C.L.R. 237, 244- Sawav.Republic
(1985)3 C.L.R. 694· Κλέαρχος Μιλτιάδουςκαι Άλλοι ν. ΚυπριακήςΔη­ μοκρατίας, Αναθεωρητικές ΕφέσειςΑρ. 789,791και796 (Απόφασηδόθηκεστις 30Μαΐου, 1989)). Αναφορικά μετηναρχαιότητα,είναι αξιοσημείωτο ότι τα κριτήρια για προαγωγήστην Αστυνομική Δύναμηδεν είναι τα ίδια με τακριτήρια της προαγωγήςστη Δημόσια Υπηρεσία. Τούτο εξηγείται απότακαθήκοντα, τις ευθύνες καιτη θέσητηςΔύναμηςστονκρατικόμηχανισμό. 5 Ο Κανονισμός 2
(2)των Κανονισμών 100/87προβλέπει:- 10 "
(2)Η αρχαιότης θαλαμβάνεταιυπ'όψιν,πληνόμως δεν θααφίεταινα ρυθμίζητην προαγωγήν, μεγαλύτερα δε σπουδαιότης θα προσδίδεται εις επαγγελματικός ικανότητας και ατομικάηγετικά προσόντα,εις νόμιμο- 15 φροσύνην, πρωτοβουλίαν, ανωτερότητα χαρακτήρος, πραγματικήν και αληθή εκτίμησιν της αποστολής της Αστυνομίας." Η αρχαιότητα δεν έχει ρυθμιστική βαρύτητα.Άλλοι παράγοντεςκαιάλλες ιδιότητεςκαικριτήρια,πουπροβλέ- 2 ^ πονται ρητά στους Κανονισμούς, έχουν ουσιαστικότερη βαρύτητα στην προαγωγή μελών της Αστυνομικής Δύνα­ μης.Ηκατοχήπανεπιστημιακούδιπλώματος στανομικά, ή σε άλλη επιστήμη,δεν είναι απαραίτητοπροσόν γιατις κρινόμενες προαγωγές.Ταπροσόντατωνυποψηφίωνβρί- 25 σκονταν, συμπεριλαμβανομένου και του προσόντος αυτού, πουκατείχανμερικοί αιτητές,στους διοικητικούς φακέλουςκαιήτανυπόψητουδιορίζοντοςοργάνου. Μεβάσητηναρχήτηςκανονικότητας,η οποίαδενέχει αντικρουστεί από οποιοδήποτε αιτητή, το προσόν αυτό 30 λήφθηκευπόψηστην έκτασητηςσυνάφειαςπου μπορούσε να έχει με την εκτέλεσητων καθηκόντων της θέσης στην Αστυνομική ΔύναμηΚύπρου. " Οι πίνακες του Συμβουλίου Επιλογής ήταν ενώπιον του Αρχηγού. Γίνεται αναφορά στις τρεις διάφορεςκατή- 35 γορίες σύστασης που έγιναν. Λήφθηκαν υπόψη μαζί με όλαταάλλαστοιχεία. Ησύστασητου ΣυμβουλίουΕπιλο76 Στυλιανίδης,Δ. 5 Απέητος&άλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)γής δεν είναι δεσμευτική για τον Αρχηγό. Δεν αποτελεί ανεξάρτητο στοιχείο κρίσεως, όπως στην περίπτωσητων δημοσίων υπαλλήλων που η σύσταση του προϊστάμενου πρέπειναακολουθείταιδιαφορετικάπρέπειναδοθεί ειδική αιτιολογία. Ο ισχυρισμός ότι λήφθηκαν υπόψη αλλότριοι εξωγε­ νείς παράγοντες που επηρέασαν την κρίση του Αρχηγού δενέχειτεκμηριωθεί και,ωςεκτούτου, δενευσταθεί. Τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, στο σύνολο 10 τους, φανερώνουν ότι έγινε η δέουσα έρευνα και ηπρο­ σβαλλόμενη απόφαση δενλήφθηκεμεπλάνη περίταπράγ­ ματα. Κανέναςαπότους αιτητές,απόταστοιχεία που τέθη­ καν ενώπιον του Δικαστηρίου, κρινόμενα στο σύνολο 15 τους, και με βάσητον Κανονισμό 2
(2)των Κανονισμών 100/87, έχει έκδηλη υπεροχή έναντι οποιουδήποτε ενδια­ φερόμενου μέρους. Η αξιολόγηση καιτελικήαπόφαση για την επιλογή τωνκαταλληλότερων είναι έργο τουδιοικητι­ κού οργάνου και όχι του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο 20 ασκεί μόνο ακυρωτικό έλεγχο της νομιμότητας της πρά­ ξηςπουπροσβάλλεται. Το Δικαστήριο εξέτασε με προσοχή όλα τα ενώπιον του στοιχεία και, καθοδηγούμενο από την αρχή ότι δεν επεμβαίνει σε προαγωγή αν αυτήήταν εύλογα επιτρεπτή 25 στο αρμόδιοδιοικητικόόργανο,κατέληξε να μηνεπέμβει, γιατίηπροσβαλλόμενηαπόφαση ήτανεύλογαεπιτρεπτή. Για όλους τουςπιοπάνωλόγους, οι προσφυγές απορ­ ρίπτονται. Καμιάδιαταγή γιαέξοδα. Προσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 11

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.