clr/1991/1991_3_699.pdf

(1)των περί Φόρον Ει­ σοδήματος Νόμων 1961-1986— Περιεχόμενο ρύθμισης — Βασική ηδιαφορά μεταξύ παροχής που αποτελεί αμοιβή για υπηρεσίες και φορολογείται και παροχής που έχει τοχαρακτήρα επί τη αφυπηρετήσει φιλοδωρήματος και απαλλάσσεται του φόρου — Η διάχρκτη δεν είναι πάντοτε εύκολο εγχείρημα — Υποβοηθητικοί του διαχωρισμον παράγοντες που έχουν ανιχνευθεί και καθιερωθεί από τη νομολογία — Κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση υπέρ τον φορο­ λογικού χαρακτήρα τηςαμοιβής— Τακριτήρια πον απέβησαν κρί­ σιμα. Η πρωτόδικη απόφαση-αντικείμενο της έφεσης επεκύρωσε την κρίση του εφεσίβλητου Εφόρου Φόρου Εισοδήματος ότι ποσό £40.000 που η αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου χορήγησε στον πρώην γενικό διευθυντή της,και εφεσείοντα, ήταν φορολογητέο. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου περιόρισε σε έναν τους λόγους της εφέσεως, στο ουσιαστικό δηλαδήτιθέμενο ζήτημακατά πόσο ο πρωτόδικοςΔικαστής παρανόησεταπραγματικάπεριστατικά ττ15 υπόθεσης και τις αρχές που συνάγονται από τη νομολο­ γία σχετικά μετις εφαρμοστέεςδιατάξεις. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την έφεση,αποφάσισε ότι: 2c 1. Το νομοθετικό πλαίσιο της υπόθεσης οριοθετείται από δύο πρόνοιες των περί Φόρου Εισοδήματος Νόμων 1961-1986. Κατά το άρθρο5

(1)υπόκειται σε φόρο εισοδήματος κάθεκέρδος ή άλλο όφελος απόμισθωτές υπηρεσίες πουπεριλαμβάνει, μεταξύ άλλων, 699 Στνλιανίόηςν. Δημοκρατίας

(1991)και κάθε επίδομα σε χρήμα ήσε είδος που χορηγείται ως αντάλ­ λαγμα παρεχόμενης εργασίας. Απαλλάσσεται όμως της φορολο­ γίας το κατ' αποκοπήνκαθοριζόμενο ποσό το οποίο "λαμβάνεται δίκην φιλοδωρήματος χορηγουμένου επί τηαφυπηρετήσει". Φυσι-" κάείναικαιοκαν. 17τωνπερί ΠροσωπικούτηςΑρχήςΤηλεπικοι5 νωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982 (ΚΛ.Π. 220/82) στον οποίο στηρίχθηκε η απόφασητης Α.ΤΗ.Κ. για την παροχή του ποσού των£40.

1. Οκανονισμός καθιερώνει αμοιβές,υλικές καιηθικές,για εξαιρετικές υπηρεσίες. .~ 2.Το πρόβλημαπουθέτειη υπόθεσησυνιστά μικτόθέμα νόμου και γεγονότων. Υπάρχει βασική διαφορά μεταξύ παροχής που αποτελεί αμοιβήγιαυπηρεσίες και είναι,επομένως, φορολογήσιμη και παροχήςπουέχει τοχαρακτήραφιλοδωρήματοςκαιπουκατα­ βάλλεται κατά την αφυπηρέτηση. Στην τελευταία αυτήπερίπτωση 15 ηπαροχήαπαλλάσσεται τουφόρου. Ηδιάκρισηδεν είναι πάντοτε εύκολο εγχείρημα. Υπάρχουν όμως ορισμένοι παράγοντες,που έχει ανιχνεύσει και καθιερώσει η νομολογία, οι οποίοι υποβοη­ θούντο δικαστήριονασύρειτηγραμμήδιαχωρισμού. Τακριτήρια επαναδιατύπωσε με καθαρότητα η απόφαση του Sir Nicolas 20 Browne-Wilkinson,V.C., στηShilton v. WUmshurst [1990] 1 W.LM. 373στη σελ.
2. 3.To επίδικο ποσό αποτελεί αμοιβήγιαπαρασχεθείσες,απότο δικαιούχο-εφεσείοντα, υπηρεσίες. Πρόκειται για υπηρεσίες που έχουν άμεση σύνδεση με τους όρους εργοδότησης του εφεσείοντα 25 και μάλιστα τον Καν. 17πουυπήρξε ηβάσηγια την απόφασητου εργοδότη. Κατάτην έκφρασητουδικαστήBrowne-Wilkinson V.C. η πληρωμή είναι" .referable to the performance of the services under the relevant contract of employment and nothingelse". Είναι επομένως αδιάφορο αν το ποσό ορίζεται από τον κανονισμό να 30 καταβληθεί εφ'άπαξκαιόχι περιοδικά. Είναι επίσης αδιάφοροαν ο εργοδότης έχει κάποια διακριτική ευχέρεια στην παροχήεπιδό­ ματοςγιαδιακεκριμένηυπηρεσία. Είναι όμως καιταγεγονότα πουπεριβάλλουν τηνπληρωμήκαι που συντελούν στην αποκάλυψη της αληθινής της υπόστασης ως κέρδους. Η απόφαση παροχής από τον εργοδότη της αποδίδει ρητά το χαρακτήρα τηςαμοιβής,ενώ ο ίδιος ο εφεσείων προσδοκά έντονα να την εισπράξει. Τέλος δεν είναι άσχετη ηανεύρεση νέας κερδοφόρας απασχόλησης, που σε συνδυασμό με την ηλικία του εφεσείοντα, όταν αποχώρησε εκούσια και πρόωρα από την Α.ΤΗ.Κ., τουάνοιγε νέεςπροοπτικές. 35 4 ^ ^ Έφεση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Κονσονμίδης ν.Δημοκρατίας

(1966)3ΑΛΛ. 1· Τσαγγαρίδον ν.Δημοκρατίας

(1969)3ΑΛΛ. 409· 700 45 3 ΑΛΛ. Στυλιανϋηςν.Δημοκρατίας Φυτικκίδης ν.Δημοκρατίας

(1970)3ΑΛΛ. 15' Νεοκλέονς ν.Δημοκρατίας

(1986)3ΑΛΛ. 2633· Tyrerv. Smart11979]! All E.R.321· Hamblenv.Godfrey(Inspectorof Taxes)[1987] 1 AHEJl. 9165 Stilton v. Wilmishurst[1990] 1 W.LJl. 373, σελ. 38V ShUtoav.Wilmshurst [1991]3All E.R. 148Brayv.Best[1989] 1 All EJl. 829. Έφεση. 10 Έφεσηεναντίον της απόφασηςτου Δικαστή τουΑνώ­ τατου Δικαστηρίου Κύπρου (Αρτεμίδη, Δ.) που δόθηκε στις 8 Ιανουαρίου, 1989 (Αριθμός Προσφυγής292/87)με την οποίαηπροσφυγήτου εφεσείοντα κατάτης επιβολής φορολογίας σε ποσό £40,000 το οποίο του χορηγήθηκε 15 "επί τη αφυπηρετήσει του" από την Αρχή Τηλεπικοινω­ νιών Κύπρου,απορρίφθηκε. Κ. Χρνσοστομίδης και Α. Ταλιαδώρος, για τον εφε­ σείοντα. 20 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον εφεσίβλητο. Α.ΛΟΙΖΟΥ ΠΡ.:Τηνομόφωνηαπόφασητουδικαστη­ ρίουθαδώσει οδικαστήςΣ.Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣΔ.: Αντικείμενοτηςέφεσης είναιηαναθεώ­ ρηση πρωτόδικης απόφασης σε φορολογικό ζήτημα. Με 25 τηναπόφασηεπικυρώθηκεηκρίσητουΕφόρουΦόρουΕι­ σοδήματος (εφεσίβλητου) ότι ποσό £40,000, που η Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Α.ΤΗ.Κ.) χορήγησε στον πρώηνγενικόδιευθυντήτης(εφεσείοντα),είναιφορολογη­ τέο. 30 Πρέπειναλεχθείαπότηναρχή πωςστα56τουχρόνια ο εφεσείων, ύστερα από 23χρονη θητεία στην Α.ΤΗ.Κ., 701 Νικήτας, Δ. Στυλιανίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)πήρε την απόφασηνα αποσυρθεί απότην ενεργό υπηρε­ σία. Οι σκέψεις του γιαπρόωρηαφυπηρέτησηήτανμέσα στις δυνατότητες που πρόσφεραν οι όροι εργοδότησής του. Η παραίτηση υπαλλήλου πριν από τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας προβλέφθηκε από τους καν. 10

(7)(δ), 5 10

(15)και21

(1)(στ) τωνπερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤη­ λεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982 (Κ.Δ.Π.220/82). Ο εφεσείων γνωστοποίησε με επιστολή τουημερ. 5/1/87 προς τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της 10 Α.ΤΗ.Κ. την πρόθεση του να αφυπηρετήσει.Παράλληλα ζήτησενατουκαταβληθεί,εκτόςάλλων,καιεπίδομα ευδό­ κιμης υπηρεσίας "ωςκαιοποιοδήποτεάλλοτέτοιο(επίδο­ μα) ηθέλατε αποφασίσει λόγω μακράς και καρποφόρου υπηρεσίας μου προς την Αρχή" όπως ο ίδιος αξιολόγησε 15 τις δραστηριότητεςτου. ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο της Α.ΤΗ.Κ. εξέτασε τοθέμα σε adhoc συνεδρίαση τουστις 12/1/87. Ηομόφωνηγνώμη του ήταν να αποδεχθεί την παραίτησηχαρακτηρίζοντας την "ευδόκιμη αφυπηρέτηση". Ηαπόφασηδιευθέτησε και την οικονομική πτυχή της παραίτησης του εφεσείοντα. Ανάμεσα στα ωφελήματα που του χορήγησε ήταν και το παραπάνω ποσό "ως αμοιβήδιαδιακεκριμένην υπηρεσία σχετική με το υπό της Αρχής εκτελούμενον έργον, επί τη αφυπηρετήσειτου". Το εκδίκασαν δικαστήριο έκαμε εκτεταμένη αναφορά στη νομολογία που ερμήνευσε τις σχετικές φορολογικές διατάξεις, σταχυολογώντας τις γενικές αρχές που περιέ- 30 χονται σε αυτή: Κονσονμίδης ν. Δημοκρατίας

(1966)3 Α.Α.Δ. 1, Τσαγγαρίδον ν. Δημοκρατίας

(1969)3 Α.Α.Δ. 409, Φυτικκίδης ν.Δημοκρατίας

(1970)3Α.Α.Δ. 15, Νεοκλέονς ν. Δημοκρατίας

(1986)3 Α.Α.Δ. 2633. Η έρευνα επεκτάθηκε και σε αγγλικές αποφάσεις που είχαν σαν 35 αντικείμενο την ερμηνεία ανάλογων φορολογικών διατά­ ξεων: Tyrer v. Smart[1979]1 ΑΠ E.R. 321, Hamblett ν. Godfrey (Inspector of Taxes) [1987] 1All E.R.916,στις οποίες έγινε και ανασκόπησηπρογενέστερων αποφάσεων. 702 20 25 3 ΑΛΛ. Στυλιανίδηςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. Το καταστάλαγματης απόφασηςβρίσκεται στις παρακά­ τωγραμμές: 5 "Η πληρωμή αυτήσαφώς έγινε για να ανταμείψει τον αιτητή για τις υπηρεσίες του, που πρόσφερε στη διάρκειατης εργοδότησης του απότην Α.ΤΗ.Κ., είναι δηλαδή εισόδημα απότην εργασία του, του οποίου η πληρωμή μετατέθηκε στο χρόνο της αφυπηρέτησής του." Αυτόπουπροσμέτρησε ιδιαίτεραστηδιαμόρφωση του !0 συμπεράσματος αυτού είναι το παραδεκτόγεγονός ότι ο εφεσείων βρήκε άλλη δουλειά στον ιδιωτικό τομέα μετά τηναφυπηρέτησητου.Συγκεκριμέναεργοδοτήθηκεαπότο πρακτορείο που διανέμει τις κυπριακές εφημερίδες. Ακόμηλήφθηκευπόψηοσκοπόςτηςπληρωμήςόπωςπρο­ κύπτειαπότοπρακτικότουΣυμβουλίουτηςΑ.ΤΗ.Κ.που καταγράψαμεπριναπόλίγο*καθώςεπίσης καιότι ο ίδιος ο εφεσείων ανέμενε,όπως συμπέρανε το πρωτόδικοδικα­ στήριο απότηνεπιστολή της5/1/87, νατουκαταβληθείτέ­ τοιοποσόγια'τιςυπηρεσίεςτου. 20 Στη σχετική ειδοποίηση εφέσεως μνημονεύονται 5 λόγοι για ανατροπήτης απόφασης. Έχουμε όμως ουσια­ στικάμόνοένα: ότι οπρωτόδικοςδικαστήςπαρανόησετα πραγματικάπεριστατικάτηςυπόθεσηςή εξήγαγε απ'αυτά το λανθασμένο συμπέρασμα. Η παρανόηση επεκτάθηκε 25 συνακόλουθα και στις αρχές που συνάγονται απότηνο­ μολογίασχετικάμετιςεφαρμοστέεςδιατάξεις. Συγκεκριμέναοδικηγόροςτουεφεσείονταυπέβαλεότι 30 35

(1)οευπαίδευτοςδικαστήςαπέδωσευπερβολική βα­ ρύτηταστογεγονός τηςνέαςαπασχόλησηςτουεφεσείοντα σε βαθμό που επέδρασε καθοριστικά στηδιαμόρ­ φωσητης γνώμης του. Συμπληρώνονταςτοεπιχείρημα του ο κ. Χρυσοστομίδης είπε πως δεν διαφάνηκε από το υλικό της υπόθεσης πως η επαγγελματικήσταδιοδρομία του εφεσείοντα θα είχε συνέχεια. Αντίθετα, κατά την εισήγηση του, τα γεγονότα που περιστοιχί703 Νικήτας,Δ. Στχίλιανίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)ζουντην αποχώρησητουδείχνουν πωςηεπαγγελματι­ κήτουζωή έφτασεουσιαστικάστοτέρματης.

(2)Αδικαιολόγητα οδικαστήςπροχώρησεσεεύρημα ότι "ο αιτητής όχι μόνο γνώριζε και ανέμενε, ωςήταν φυσικότηναμοιβή αυτή(£40,000), αλλάτηζήτησεστην 5 επιστολή του". Ηεισήγησηστο σημείο αυτόείναι πως μετηνεπιστολή τουο εφεσείων δενεξέφραζε βεβαιότη­ τα πως θαέπαιρνε οπωσδήποτε το φιλοδώρημα, αφού με τη φράση "καιοποιοδήποτε άλλο τέτοιο(επίδομα)" εναπόθετε το αίτημα του στην κρίση του Διοικητικού 10 Συμβουλίου,πουθαμπορούσεκαινατοαπορρίψει.

(3)Να υπενθυμίσουμε εδώ πως η πληρωμή έγινε κάτω από τον καν. 17 των Κανονισμών της Α.ΤΗ.Κ. του

1. Ηπρόνοια αυτή,όπως επεσήμανε το πρωτό- «5 δικό δικαστήριο καιδέχθηκεκαιο συνήγορος,παρέχει στους υπαλλήλους της Α.ΤΗ.Κ. κίνητραγιαναασκούν τα καθήκοντα τους με επιμέλεια και αφοσίωση. Με άλλαλόγια η παροχήτουεπιδόματοςεξαιρετικών υπη- ? η ρεσιών είναι αλληλένδετη με τις παρασχεθείσεςυπηρε­ σίες του υπαλλήλου. Ωστόσοο δικηγόρος του εφεσείο­ ντα εισηγήθηκε πως η περίπτωση αυτή αποτελεί εξαίρεση λόγω του χαριστικού χαρακτήρατηςπληρω­ μής.Ιδούπωςακριβώςτέθηκετοθέμα. " υπάρχουν στοιχεία αυτού του επιδόματος, 25 αυτού του φιλοδωρήματος, τα οποία εξαιρούνταιαπό τον καν.
2. Το στοιχείο τούτο είναι ηχαριστική από­ φαση υπότηνέννοιαότιουδεμίαδέσμευσηυπήρχεούτε εκ μέρους της Αρχήςγιατην παροχήτουφιλοδωρήμα­ τος ούτε αξίωση από μέρους του αιτητή για τη λήψη 30 αυτού του φιλοδωρήματος. Πέραν τούτου η σύνδεση του φιλοδωρήματος με τηναφυπηρέτησητουτου έδινε ιδιαίτεροξεχωριστό χαρακτήρα καιόχι τοναυστηρό χαρακτήρα τον οποίο έδινε σε τέτοια παροχή ο καν. Ι 7 ·" 35 Τονομοθετικό πλαίσιοτηςυπόθεσηςοριοθετείταιαπό δύο πρόνοιες των περί ΦόρουΕισοδήματοςΝόμων 1961704 3 Α.Α.Δ. 5 n Στυλιανίδηςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ.
3. Κατάτοάρθρο5

(1)υπόκειται σε φόρο εισοδήματος κάθεκέρδος ήάλλο όφελος από μισθωτές υπηρεσίες που περιλαμβάνει,μεταξύάλλων,καικάθεεπίδομασεχρήμαή σε είδος που χορηγείται ως αντάλλαγμα παρεχόμενης εργασίας.Απαλλάσσεται όμως της φορολογίας το κατ' αποκοπήνκαθοριζόμενοποσότοοποίο "λαμβάνεταιδίκηνφι­ λοδωρήματος χορηγουμένου επί τη αφυπηρετήσει". Φυσικάείναι καιοκαν. 17στον οποίο στηρίχθηκε η απόφάσητηςΑ.ΤΗ.Κ. γιατηνπαροχή τουποσούτων£40,000. Ο κανονισμός καθιερώνει αμοιβές, υλικές και ηθικές,για εξαιρετικές υπηρεσίες:

(1)το Προσώπικόν αμείβεται δια διακεκριμένην πράξιν εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του ήσχέσιν έχουσαν προςτουπότηςΑρχήςεκτελούμενον έργον.- 15

(2)Η αμοιβήείναι (α)έγγραφος ευαρέσκεια, (β)εφ' άπαξχρηματικήπαροχή. Τοπρόβλημαπουθέτειηυπόθεσηεκτός απότηνπραγ­ ματική έχεικαι τη νομική του πτυχή.Παρουσιάζει,όπως έχει λεχθεί, μικτό θέμα νόμου και γεγονότων. Στοβαθμό 20 που η υπόθεση συνεπάγεται την ερμηνεία των λέξεων "κέρδη ή άλλα οφέλη εξ οιουδήποτε αξιώματος ή μισθω­ τών υπηρεσιών" στο άρθρο5

(1)(β) ήτις σχετικές φράσεις που συναντούμε στο άρθρο 8(ζ) το θέμα είναι νομικό. Όμως η φύση και τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης 25 παροχήςείναιθέματαπραγματικά. Υπάρχει βασικήδιαφορά μεταξύ παροχήςπουαποτε­ λεί αμοιβήγια υπηρεσίες και είναι, επομένως, φορολογή­ σιμηκαιπαροχήςπου έχειτο χαρακτήραφιλοδωρήματος καιπουκαταβάλλεταικατάτηναφυπηρέτηση.Στηντελευ30 ταία αυτήπερίπτωση η παροχήαπαλλάσσεται τουφόρου. Θα μπορούμε να προσθέσουμε πως η διάκριση δεν είναι πάντοτεεύκολο εγχείρημα. Υπάρχουν όμωςορισμένοι πα­ ράγοντες, που έχει ανιχνεύσει και καθιερώσει η νομολο­ γία, οι οποίοι υποβοηθούν το δικαστήριο να σύρει τη 35 YQaW^διαχωρισμού.Τακριτήριαεπαναδιατύπωσεμεκα­ θαρότητα η απόφαση του Sir Nicolas Browne-Wilkinson, 705 Νικήτας,Δ. Στυλιανίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)V.C., στη Shilton v. Wilmshurst [1990]1 W.L.R.373 στη σελ. 381: "In my judgment thetotality of theauthorities lead to this conclusion. Inorder for an emolument to fall within the words of section 181 as being ' from' employment, it 5 is not essential that the payment is received by way of reward or remuneration for services past, present or future. However thereceipt of such a payment by way of reward for services is the paradigm of a taxable receipt: such a case provides valuable guidance to the meaning of 10 the statutory words. Theessence of apayment which is a reward for services is thatitrelates totheperformance of the contract by the rendering of services, not merely to theexistence of thecontractof employment. Hamblett v. Godfrey shows that other types of payment made by an 15 employer to an employee may equally refer to the performance of the contract of employment. But this represents no departure from the essential characteristic required to make such payments an emolument ' from' the employment, namely that they are referable to the 20 performance of the services under the relevant contract of employment and nothing else. To adopt Lord Radcliffe' s approach in Hochstrasserv. Mayes[1960] A.C. 376, 392, the payment is assessable if it has been paid to thetaxpayer for' acting as orbeing anemployee,' 25but not if the payment is attributable solely to the creation of the contract of employment irrespective of theservices toberenderedunderit." Η απόφαση επικυρώθηκεαπότο δικαστήριοτης Βου­ λής των Λόρδων: Shilton v. Wilmshurst [1991] 3 All E.R. 30 148.Σε αυτήγίνεται εκτενής επισκόπησητης νομολογίας όπως καιστην προγενέστερηαπόφασητου ίδιουδικαστη­ ρίου Bray v. Best [1989] 1All E.R. 829. Η αναφορά στις αποφάσεις αυτέςείναι χρήσιμηγιατίπεριέχει πολλέςαπό τις αποφάσειςπουκατά καιρούς υιοθέτησε η κυπριακή 35 δικαιοσύνη όταν αντιμετώπιζε παρόμοια προβλήματα. Αντλήθηκε κυρίως ερμηνευτική βοήθειααναφορικά με τη σημασία και το αποτέλεσμα των σχετικών νομοθετικών 706 3 ΑΛΛ. Στυλιανί6ηςν. Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. μας διατάξεων. 5 Κατά τηγνώμη μαςτο επίδικο ποσό αποτελεί αμοιβή για παρασχεθείσες, απότο δικαιούχο-εφεσείοντα, υπηρε­ σίες. Πρόκειται για υπηρεσίες που έχουν άμεση σύνδεση με τους όρους εργοδότησης του εφεσείοντα και μάλιστα τονκαν. 17πουυπήρξε,όπως είδαμε,η βάσηγιατηναπό­ φαση του εργοδότη. Κατά την έκφραση του δικαστή Browne-WilkinsonV.C.ηπληρωμήείναι" referableto the performance of theservices under therelevant contract of employment andnothing else". Είναι επομένως αδιάφο­ ροαντοποσό ορίζεται από τονκανονισμό νακαταβληθεί εφ' άπαξκαι όχι περιοδικά. Είναι επίσης αδιάφοροαν ο εργοδότης έχει κάποια διακριτική ευχέρεια στην παροχή επιδόματοςγιαδιακεκριμένηυπηρεσία. 15 Είναι όμως καιταγεγονότα πουπεριβάλλουν τηνπλη­ ρωμή και που συντελούν στην αποκάλυψη της αληθινής της υπόστασης ωςκέρδους. Ηαπόφαση παροχήςαπότον εργοδότη τής αποδίδει ρητά το χαρακτήρα της αμοιβής, ενώ ο ίδιος ο εφεσείων προσδοκά έντονα να την εισπρά­ ξει, αφού μιλά καιγια την ποιότητατων υπηρεσιών του. Τέλοςδεν είναι άσχετηη ανεύρεση νέαςκερδοφόραςαπα­ σχόλησης, που σε συνδυασμό με την ηλικία του εφεσείο­ ντα, όταν αποχώρησε εκούσια και πρόωρα από την Α.ΤΗ.Κ., τουάνοιγενέεςπροοπτικές. 25 Ηέφεσηαπορρίπτεται.Δενεπιδικάζονταιέξοδα. Έφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 707