(1991)17Δεκεμβρίου 1991 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, ΠΡ..ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/Οτες] ΙΟΥΛΙΟΣ ΛΑΜΠΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσιβλήτων-Καθ'ων ηαίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 973). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Στις υψηλές διευθυντικές θέ σεις η διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας είναι ευρύτατη — Αναμφισβήτητα η θέση Επαρχου εμπίπτει στην κατηγορία αυτών τωνθέσεων. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσωπικές συνεντεύξεις — Βαρύτητα — Συνέπειες από την απόδοση &αυτές υπέρμετρης βα ρύτητας — Η εξαίρεση στην περίπτωση διευθυντικών ή άλλων υψηλών θέσεων όπου η προσωπικότητα του υποψηφίου είναικρί σιμη. -* 1 0 Η έφεση αυτή ασκήθηκε κατά της απορρίψεως, πρωτοδίκως, του ακυρωτικού αιτήματος που αφορούσε απόφαση της Επιτρο πής Δημόσιας Υπηρεσίας περί προαγωγής των δυο ενδιαφερομέ νων μερών στη θέσηΕπαρχου. _ Ενώ εκκρεμούσε η προσφυγή ενώπιον του πρωτόδικου Δικα στηρίου, ο αιτητήςαπεβίωσε,αλλάείχε εν τω μεταξύ προαχθεί στη θέση Επαρχου από το 1987, σαν αποτέλεσμα διορισμού στη θέση Επαρχου, ενός εκ των ενδιαφερομένων μερών, αναδρομικά από τηνίη Μαρτίου
- Παρόλητηνσυνεπαγόμενη έγερσησοβαρών ζητημάτων γύρω από την ύπαρξη ή μη εννόμου συμφέροντος, το 20 Δικαστήριο επελήφθη της ουσίας που εντοπιζόταν στην ορθότητα ημητηςασκήσεως τηςδιακριτικής ευχέρειας της ΕπιτροπήςΔημό σιας Υπηρεσίας στην προκειμένη περίπτωση. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνέφεση,αποφάσισε ότι: 1.Έχει νομολογηθεί ότι στις υψηλές διευθυντικές θέσεις ηδια κριτική ευχέρεια της ΕΔ.Υ. είναι ευρύτατη και αναμφισβήτητα η 708 25 3 ΑΛΛ. Λάμπηςν.Δημοκρατίας θέση Επαρχουεμπίπτει στηνκατηγορία αυτώντων θέσεων. 5 10 15
- Παρόλο που οι συνεντεύξεις για τις οποίες δεν υπάρχει νο μοθετική πρόβλεψη, έχουν καθιερωθεί ως διαδικασία επιτρεπτή στο διορίζον όργανο για σκοπούς εκτίμησης των υποψηφίων, εν τούτοις δεν μπορούν νααποτελέσουν το αποφασιστικό ή βαρύνον στοιχείο στη κρίση του οργάνου,στην προκειμένη περίπτωση της Επιτροπής. Υπέρμετρη βαρύτηταστην απόδοσητων υποψηφίων κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις οδηγεί σε ακύρωσητης ως απο τέλεσμα προαγωγήςήδιορισμού. Όμωςέχει νομολογηθεί ότι στην περίπτωση διευθυντικών ήάλλων υψηλών θέσεων όπου ηπροσω πικότητα του υποψηφίου είναι βασικό στοιχείο για την εκτέλεση των καθηκόντωντης θέσης και ηδιοικητική,οργανωτικήκαιδιευ θυντική ικανότητα,η υπευθυνότητα και πρωτοβουλία είναι απα ραίτητα προσόντα, μπορεί να δοθεί στη συνέντευξη αυξημένηβαρύτητα. Έφεση απορρίπτεται χωρίς έξοδα Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατία ν.Πανταζή
(1991)3 C.LJt. 47Frangos v. TheRepublic
(1970)3 C.L.R. 312- 20 Icridesv. TheRepublic
(1976)3 C.LJi.9 και κατ'έφεσιν
(1980)3 C.L.R. 165· Μιλτιάδους και άλλος ν. Της Δημοκρατίας (Α.Ε. 789 ημερ. 30.5.89)· Δημοκρατία ν.Γιαλλουρίδη και άλλων (Α.Ε. 868 ημερ. 13.12.90). 25 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστού του Ανώτα του Δικαστηρίου Κύπρου (Σαββίδη, Δ.) που δόθηκε στις 31 Ιουλίου, 1989 (Προσφυγή Αρ. 803/85) με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του εφεσείοντα-αιτητή που 30 προσβάλλει την απόφασητων εφεσιβλήτων-καθ' ων ηαί τηση, σχετικά με την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΕπαρχου. Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον εφεσείοντα. 35 Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α' για τους εφεσίβλητους. 709 Λαμπήςν.Δημοκρατίας
(1991)Ν. Παπαευσταθίονγια Χρ. Τριανταφυλλλίδη, για τοεν διαφερόμενομέροςΑ.Αγγελίδη. Ν.Παπαενσταθίου, για χοενδιαφερόμενομέροςΑ. Μαντοβάνη. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Πρ.ανάγνωσετην απόφασητου δικαστη ρίου. Η έφεσηαυτήστρέφεται εναντίοντηςαπόφασηςΔι καστήτουΔικαστηρίου τούτου,με την οποίααπορρίφθηκε η προσφυγή του αιτητήπου προσβάλλει τηναπόφαση της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, στη συνέχεια η Επι τροπή,ημερομηνίας5 Ιουλίου 1985,σχετικά μετηνπροα γωγή των Ανδρέα Αγγελίδη και Ανδρέα Μαντοβάνη στη θέση Επαρχου. 5 10 Ενώ εκκρεμούσε ηπροσφυγήενώπιον τουπρωτόδικου Δικαστηρίου,ο αιτητήςαπεβίωσε,αλλά είχεεν τωμεταξύ προαχθείστηθέσηΕπαρχουαπότο 1987, σαναποτέλεσμα διορισμού στηθέσηΕπαρχου,τουεκτατνενδιαφερομένων μερών Μαντοβάνηαναδρομικάαπότην 1 Μαρτίου 1984. 15 Καίτοιένεκατωνσυμβάντωναυτώνεγείρονταισοβαρά νομικά θέματασχετικά με την ύπαρξηήμηεννόμου συμ φέροντος,κάτωαπότις ιδιάζουσες περιστάσεις τηςυπό θεσης αυτής,δεν θαασχοληθούμε με το θέμα αυτό,πάνω στο οποίο δεν είχαμε ολοκληρωμένη επιχειρηματολογία και θαπεριοριστούμε στην εξέταση της προσφυγήςπάνω στην ουσίατης. 2 η Το κύριο ερώτημα το οποίο τίθεται στην παρούσα έφεση, είναι κατάπόσο η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας κατάτηλήψη της επίδικηςαπόφασης,άσκησετηδιακριτι- 25 κήτηςευχέρειακατάτρόποορθόκαισύμφωναμετιςγενι κές αρχέςτουΔιοικητικούΔικαίου. Από μέρους του εφεσείοντα υποβλήθηκε ότι, σε ότι αφορά την αρχαιότητα, αυτός ήταναρχαιότερος καιτων δύοενδιαφερομένων μερών,ταπροσόντατωνυποψηφίων 30 710 3 ΑΛΛ. 5 Λάμπηςν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Πρ. ήταν περίπου τα ίδια, εις δε τις εμπιστευτικές εκθέσεις των δύο τελευταίων ετών καίτοι έχουν και ο αιτητήςκαι τα ενδιαφερόμενα μέρηστο σύνολο βαθμολογίαεξαίρετη, το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέας Μαντοβάνης υστερεί στηνεπιμέρουςβαθμολογία. Έχει νομολογηθεί ότι στις υψηλές διευθυντικές θέσεις (Βλέπε απόφαση Ολομέλειας Α.Ε. 1018 Δημοκρατία ν. Πανταζή
(1991)3 Α.Α.Δ. 47, Frangos v. The Republic
(1970)3 C.L.R. 312, Ierides v.TheRepublic
(1976)3 C.L.R. 10 9καικατ'έφεση
(1980)3C.L.R. 165)η διακριτικήευχέρεια της Επιτροπής είναι ευρύτατηκαι αναμφισβήτηταη θέση Επαρχουεμπίπτειστηνκατηγορίααυτώντων θέσεων. Υποβλήθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση, πέραν των διαφορώνπουυπάρχουνως προςτοθέματης αρχαι15 ότητας και των εμπιστευτικών εκθέσεων, δόθηκε υπέρμε τρη σημασία στις συνεντεύξεις, σε βαθμό πουαποτελού σαν αποφασιστικό παράγοντα στη λήψη της επίδικης απόφασης. 20 Παρόλοπουοισυνεντεύξεις γιατιςοποίεςδενυπάρχει νομοθετική πρόβλεψη, έχουν καθιερωθεί ως διαδικασία επιτρεπτή στο διορίζον όργανο για σκοπούς εκτίμησης των υποψηφίων,εν τούτοις δεν μπορούν νααποτελέσουν τοαποφασιστικό ή βαρύνονστοιχείο στηκρίση τουοργά2^ νου,στην προκειμένηπερίπτωσητης Επιτροπής. Υπέρμε τρη βαρύτητα στην απόδοση των υποψηφίων κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις οδηγεί σεακύρωσητης ως απο τέλεσμα προαγωγής ήδιορισμού. Όμως έχει νομολογηθεί ότι στην περίπτωση διευθυντικών ήάλλων υψηλών θέσε30 ων όπου η προσωπικότητα του υποψηφίου είναι βασικό στοιχείο γιατηνεκτέλεση τωνκαθηκόντωντηςθέσηςκαι η διοικητική, οργανωτική και διευθυντική ικανότητα, η υπευθυνότητακαιπρωτοβουλία είναι απαραίτητα προσό ντα, μπορεί ναδοθεί στη συνέντευξη αυξημένη βαρύτητα. 35 (Βλέπε Μιλτιάδους κ.ά. ν. Της Δημοκρατίας (Α.Ε. 789 κλπ., ημερομηνίας 30 Μαΐου 1989, (Δημοκρατία ν. Γιαλλουρίδηςκ.ά. (Α.Ε.868κλπ., ημερομηνίας 13 Δεκεμβρίου 1990). 711 Α. Λοΐζου, Πρ. Λάμπηςν.Δημοκρατίας
(1991)Από το σύνολο των γεγονότων της υπόθεσης αυτής, όπως επίσης καικαθοδηγούμενοι από τηνομολογία όπως καθορίστηκε στις πιο πάνωαποφάσεις,έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, η επίδικη απόφασηεύλογα λήφθηκε από την Επιτροπή στην άσκησητης διακριτικής της ευχέ- 5 ρειαςκαιδενέχουν αποδειχθείλόγοιπουθαδικαιολογού σαν την επέμβαση του Δικαστηρίου αυτού στην επίδικη διοικητικήαπόφαση. Ως εκ τούτου, επικυρώνεται αυτήκαι απορρίπτεταιη έφεση,χωρίς έξοδα. Έφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 712 !0