clr/1991/1991_3_731.pdf

(1991)αγωγής,του ενδιαφερομένου μέρους αντί του εφεσίβλητου, στημό­ νιμηθέσηΑνώτερου Υγειονομικού Επιθεωρητή,2ηςΤάξης. Κεντρικό ζήτημαπου απασχόλησε την Ολομέλεια τουΔικαστη­ ρίου ήταν η εγκυρότητα τηςδιαδικασίας με τηνοποία ηΕ.Λ.Υ. διαπίστωσε την απόδοσητων προς προαγωγήυποψηφίων κατάτο 5 μέρος εκείνο τουέτους που είχε διαρρεύσει μέχρι την λήψητης επίδικης απόφασης, λαμβάνοντας δηλαδή έγγραφο κατάλογο με αξιολογήσεις των υποψηφίωνγια τοδιάοτημαεκείνο απότο Διευ­ θυντή Ιατρικών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας. ΗΟλομέλεια IQ εξέτασε επίσης τον κρίσιμο γιατην πρωτοβάθμια εκδίκασητης υπόθεσης ακυρωτικό λόγο της έκδηλης υπεροχής του εφεσίβλητου έναντι τουενδιαφερομένου μέρους. Το Ανώτατο Δικαστήριο, κάνοντας δεκτή την έφεοη, αποφάσι­ σε ότι: 15

1. Επειδήηπλήρωση της θέσης ήταν προς τοτέλος του 1984,η ΕΛ.Υ. ζήτησε νατηνπληροφορήσουν για την απόδοση των υπο­ ψηφίων μέχρι την ημερομηνία εκείνη,διαδικασίαη οποίαακολου­ θείται πάγια απότηνΕ.Δ.Υ.και την οποίατοΑνώτατο Δικαστή­ ριο έχει κρίνει ως ορθή. Στις πλείστες περιπτώσεις ο εκάστοτε 20 Προϊστάμενος εμφανίζεται ενώπιον της Ε.Δ.Υ.και την πληροφο­ ρείπροφορικάγια τηναπόδοσητωνυποψηφίων. Στην προκειμένη περίπτωση ο Διευθυντής Ιατρικών Υπηρε­ σιών ετοίμασε κατάλογο των υποψηφίων για τη θέση, στον οποίο φαίνεται η γενική αξιολόγηση καθενός από τους υποψηφίους ατό 25 τον οικείο αξιολογούντα λειτουργό, οι παρατηρήσεις του προσυπογράφοντα λειτουργού και οι παρατηρήσεις του Διευθυντή Οι παρατηρήσειςαπό τον αξιολογούντα λειτουργό δενείναι μονογρα­ φημένες. Τον πιο πάνωκατάλογοσυνόδευε επιστολή του Διευθυντή ημερομηνίας 2.11.84 στην οποία ανέφερε ότιη αξιολόγηση έγινε από τους αρμόδιους αξιολογούντες λειτουργούς. Αυτός οκατάλογος δεν έχει την έννοια,ούτε μπορεί ναπάρει τημορφήεμπιστευτικών εκθέσεων οι οποίες ετοιμάζονταισύμφωναμετο σχετικό έντυπο. Ο αξιόλογων λειτουργός δεν ήτανάγνωστος καιαυτόέμφαινε- 35 ται απότην επιστολή του Διευθυντή προς την ΕΛ.Υ.με ημερομη­ νία 2.11.84, στην οποία αναφέρει ότιη αξιολόγηση των υποψη­ φίων για την περίοδο 1.1.84 μέχρι 31.10.84, έγινε από τους αρμόδιους αξιολογούντες λειτουργούς καιδενυπήρχε τίποτετο παράτυποπουνακάνει την ΕΛ.Υ. ναερευνήσει τοθέμα. 40 Ο Διευθυντής φαίνεται να έχει ερευνήσει τοθέμα, παίρνοντας τις απόψεις των αξιολογούντων λειτουργών καιτουπροσυπογράφοντα λειτουργού και δεχρειαζόταν περαιτέρω έρευνα εκμέρους του σχετικά μετην απόδοσητων υποψηφίωνγια την πιο πάνωπε- 4 _ ρίοδο. 732 30 3 ΑΛΛ. 5 10 s ^ 20 25 Δημοκρατία ν.Πεχρίδη Δε συμφωνούμε με την εισήγησηαυτή. Δεν μπορούσε σε εκείνο το χρονικό διάστημαναυποβληθεί εμπιστευτική έκθεση,διότι σύμ­ φωνα με την Εγκύκλιο 491 οι εκθέσεις υποβάλλονται απότην 1.1 μέχρι 31/3 κάθε χρόνο και αφορούν τον προηγούμενο χρόνο. Ο υπόκρίσηκατάλογοςείχε την έννοια ναπληροφορήσει απλώςτην Ε.Δ.Υ.ως προς την απόδοση των υποψηφίων μέχρι τη λήψη της επίδικης απόφασης. Ηδιαδικασία είναι καθόλα νόμιμη και έχει την έννοια της προφορικής σύστασης του Διευθυντή του οικείου Τμήματος στη ΕΛ.Υ., σχετικά με προαγωγές διαφόρων υποψηφίων.
2. Μεβάσητηβαθμολογία του ενδιαφερομένου μέρουςκαι του αιτητή-εφεσίβλητου, ταπροσόντα του και την αρχαιότητα του εν­ διαφερομένου μέρους,ησύσταση του Διευθυντή δεν ήταναντίθετη με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλλων των υποψηφίων ούτε μπορεί ναειπωθεί ότι επιτελέστηκε "θαύμα" ωςπροςτηνβαθμολογΐα του ενδιαφερομένου μέρους λόγω της διακύμανσης μετα­ ξύ του "εξαίρετος" και του "λίαν καλός", καθότι η βαθμολογία "εξαίρετος" είναι η αμέσως ανώτερη βαθμολογία από το "λίαν καλός".
3. Από την άποψητης έκδηλης υπεροχής ηέφεση εξετάζεται με βάσητιςδύοβασικέςαρχέςπουσυνόψισεηΟλομέλεια του Ανωτά­ τουΔικαστηρίου σε σειράαποφάσεων: (α) Το Διοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορι­ σμού ή προαγωγής αν ηαπόφασηλήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο ICCXL ταγεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσηςκαι ήτανεύλογα επι­ τρεπτή. (β)Το Δικαστήριο δενυποκαθιστάτηδικήτουκρίση, αναφορι­ κά με την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιουγια προαγωγή ήδιορισμό, μετηνκρίσητουαρμοδίου οργάνου. 30 Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάν ο αιτητής αποδείξει έκδηληυπεροχή έναντι τουυποψηφίουπουδιορίστηκε ήπροάχθη­ κε (Μιλτιάδονς και άλλοι ν. Δημοκρατίας,Α.Ε. 789,791και 796, ημερομηνίας30.5.89). 35 Ηνομική έννοια του όρου "έκδηληυπεροχή"έχειαναλυθεί νο­ μολογιακά: 40 45 Ηυπεροχήτεκμηριώνεται ως έκδηληόταν μετάαπόσυνεκτίμη­ σηόλων των σχετικών στοιχείων και σύγκριση μεταξύ του αιτητή καιτου ενδιαφερομένου,ηυπεροχήτουαιτητήείναι αντικειμενικά αναντίλεκτηκαιαυταπόδεικτη(self-evident),(RolisLewis ν.Δήμοκρατίας, Α.Ε. 522,ημερ. 305.89).
4. Η διακρίβωση της αρχαιότηταςτων δημοσίων υπαλλήλων, διέπεται απότις πρόνοιεςτου άρθρου46 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, όπ'ος τροποποιήθηκε με το άρθρο 5 του 733

(1991)Δημοκρατία ν.Πετρίδη Νόμου 1(V83. Με βάση τις πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου είναι φανερόότι το ενδιαφερόμενο μέρος προηγείται σε αρχαιότητα του αιτητήκατάτέσσερα χρόνια στην προηγούμενη θέση,πουσυνεπά-, γεται μεγαλύτερη πείρα. Όπως επανηλειμμένα έχει νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο,ηαρχαιότητα δεν είναι το αποφασισιικό κριτήριο, λαμβάνεται όμως δεόντως υπόψη, συνεκτιμάται καισυσταθμίζεται μεταάλλακριτήρια. 5 Στην υπό κρίση απόφαση, έχοντας υπόψη τα καθιερωμένα νό­ μιμα κριτήρια στο σύνολο τους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα), καθώς και την υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους σύσταση του Δι- 10 ευθυντή του Τμήματος, είναι φανερό ότι ο εφεσίβλητος-αιτητής δεν είχε έκδηληυπεροχήέναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Έφεση επιτύγχανα χωρίς διαταγή για έξοδα. ** Αναφερόμενες υποθέσεις: Μιλτιάδους και Άλλοι ν.Δημοκρατίας (Α.Ε. 789,791και 796, ημε­ ρομηνίας 305.89)HjiSawa ν. TheRepublic

(1982)3 C.L.R. 76' 20 Hjiloawou v. TheRepublic

(1983)3C.LJi. 1041Lewisv. Δημοκρατίας (Α.Ε. 522,ημερομηνίας30.5.89). Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστή του Ανώ­ τατου Δικαστηρίου Κύπρου (Σαββίδη, Δ.) που δόθηκε στις 5 Μαρτίου, 1990 (Αριθμός Προσφυγής 371/85) με την οποία ακυρώθηκε η προαγωγή του ενδιαφερομένου μέ­ ρους στη μόνιμηθέσηΑνώτερου Υγειονομικού Επιθεωρη­ τή, 2ης Τάξης. Π. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας 25 Α 30 για τους εφεσείοντες. Α. Παντελίδης, για τον εφεσίβλητο. Α.Σ. Αγγελίδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 734 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαν. Πετρίδη Α.ΛΟΙΖΟΥ ΠΡ.: Τηνομόφωνηαπόφασητου Δικαστη­ ρίουθαδώσει οΔικαστήςκ.Α. Κούρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ Δ.: Ηέφεση στρέφεται εναντίον της από­ φασης Δικαστή τουΔικαστηρίου τούτου, ο οποίοςκατά 5 τηνάσκησητηςπρωτοβάθμιαςαναθεωρητικήςτου δικαιο­ δοσίας, ακύρωσε τηναπόφασητηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΛ.Υ.), ημερομηνίας 22/11/84,μετην οποία προάχθηκεστημόνιμηθέση ΑνώτερουΥγειονομικούΕπι­ θεωρητή, 2ης Τάξης, το ενδιαφερόμενο μέρος αντίτου 10 εφεσίβλητου-αιτητή. Οεφεσίβλητος επικαλέστηκε σειράλόγων γιατηνακύ­ ρωσητης απόφασης, μεταξύτωνοποίων και ανεπάρκεια της έρευναςσεσχέσημεαξιολόγηση τουΔιευθυντήΙατρι­ κώνΥπηρεσιώνγιατηνπερίοδο1/1/84-31/10/84. 15 Οπρωτόδικος Δικαστής διαπίστωσε ότιηέρευναως προςτηναξιολόγηση των υποψηφίωνγιατηθέση γιατην περίοδο 1/1/84- 31/10/84, ήτανελλειπής καιη πιθανότητα πλάνηςδενμπορούσενααποκλεισθεί. Τοσχετικό μέροςτηςαπόφασηςαναφέρειταεξής: 20 25 30 ·" "Ήταν καθήκοντης ΕΛ.Υ.,μιακαιηπρόθεση της ήτανναδώσει βαρύτηταστηναξιολόγησηαυτήώστενα τηθεωρήσει σαν ουσιώδες στοιχείο, να διερευνήσειαν αυτήέγινεορθάκαισύμφωναμετουςκανονισμούςπου αφορούν τον αξιολογούντα λειτουργό, ποιος ήταν αυτός ο αξιόλογων λειτουργός που ούτε αναφέρεται, ούτε υπογράφει την αξιολόγηση αυτή, αν πράγματι υπήρξε τέτοιος αξιόλογων λειτουργός ήκατάπόσο η αξιολόγηση έγινε πρόχειρα και χωρίς τηδέουσα έρευν α.ωςεπίσης καικατάπόσοηδιαφοράτης αξιολόγη­ σης του ενδιαφερόμενου προσώπου ως'εξαίρετος' και του αιτητή ως ' λίαν καλός' ήταν περιθωριακή ώστε αξιολόγηση σε ένα μόνο θέμα για το ενδιαφερόμενο πρόσωπο περισσότερο απότον αιτητήως' εξαίρετος' θαέκλινετηνπλάστιγγαπροςτηγενικήαξιολόγηση'ε­ ξαίρετος' γιατοενδιαφερόμενο μέροςκαι'λίανκαλός' 735 Κούρρης,Λ. Δημοκρατία ν.Πετρίτη

(1991)γιατοναιτητή." Μετην έφεσητηςΔημοκρατίαςεπιδιώκεταιη ανατρο­ πήτηςπρωτόδικηςαπόφασηςγιατουςεξής λόγους: "

1. Τοεύρημα τουΔικαστηρίου ότι ηΕπιτροπή Δη­ μόσιας Υπηρεσίας είχεκαθήκον, εφ'όσον πρόθεση της 5 ήτανναδώσειβαρύτηταστηναξιολόγησητωνΥγειονο­ μικών ΕπιθεωρητώνΑ'γιατηνπερίοδοαπό1.1.84έως 31.10.84, που περιέχεται στον κατάλογο αξιολόγησης που έστειλε στην Επιτροπή ο Διευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, ναδιε- 10 ρευνήσει αν αυτήέγινε ορθάκαι σύμφωνα μετους κα­ νονισμούς πουαφορούντους Αξιολογούντες Λειτουρ­ γούς,ποιοςήτανοΑξιόλογωνΛειτουργός, κατάπόσον έγινε πρόχειρα και χωρίς τηδέουσα έρευνα και κατά πόσον ηδιαφοράστην αξιολόγηση του Αιτητή και του 15 Ενδιαφερόμενου Μέρους ήταν περιθωριακή, είναι εσφαλμένο, δεδομένου ότι ο κατάλογος αυτός, στον οποίο υπάρχουν καιοι παρατηρήσεις του Προσυπογράφοντος Λειτουργού και του Διευθυντή τουΤμήμα­ τος, εξωτερικά φέρει ταγνωρίσματα έγκυρης πράξης 20 και περαιτέρωενώπιον της Επιτροπήςδεντέθηκεθέμα αντικανονικήςετοιμασίαςτου. 2.ΤοεύρηματουΔικαστηρίουότι η αξιολόγησητων Υγειονομικών Επιθεωρητών Α' γιατηνπερίοδο από 1.1.84 έως31.10.84 έγινε από άγνωστο Αξιολογούντα 25 Λειτουργό είναι εσφαλμένο και αντίθετο μετην ενώ­ πιον του Δικαστηρίου μαρτυρία,ειδικά σ'ό,τιαφορά τους ενεργήσαντες ως Αξιολογούντες Λειτουργούς για τονΑιτητή καιτοΕνδιαφερόμενοΜέρος. 3.ΤοεύρηματουΔικαστηρίου ότικαισεπερίπτωση ™ που ηαξιολόγηση των Υγειονομικών ΕπιθεωρητώνΑ' για την περίοδο από 1.1.84 έως31.10.84 κρινόταν ως ορθή δενμπορούσε νααντισταθμίσει την αξιολόγηση του Αιτητή και του Ενδιαφερόμενου Μέρους είναι εσφαλμένο, ενόψει της εξαίρετης απόδοσηςτουΕνδια­ φερόμενου Μέρους τα τελευταία έτη και της υπέρ 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Πετρίδη Κοΰρρης,Δ. αυτούσύστασης τουΔιευθυντήτουΤμήματος. 4.ΤοεύρηματουΔικαστηρίου ότι τοΕνδιαφερόμε­ νο Μέρος,ενώσεόλαταπροηγούμεναχρόνιατηςυπη­ ρεσίας του σε κανένα θέμα δεν έτυχε αξιολόγησης ως 'Εξαίρετος' ,ξαφνικά επιτελέστηκε το θαύμα ώστε το 1983 και 1984 νααξιολογηθεί ως ' Εξαίρετος' δενυπο­ στηρίζεται απόταστοιχεία στους φακέλουςτουΕνδια­ φερόμενου Μέρους ούτε καιδικαιολογείται δεδομένου ότι η αντικειμενικότητα των Αξιολογούντων Λειτουργ ω ν γ ^ τ ο Ενδιαφερόμενο Μέρος για τα έτη 1983 και 1984 ουδέποτεαμφισβητήθηκεούτε καιυπήρξε ισχυρι­ σμός ή μαρτυρία ότι επηρεάστηκαν απότο Διευθυντή τουΤμήματος. 5 10 jc
2. Το εύρημα του Δικαστηρίου ότι η σύσταση του Διευθυντή τουΤμήματος είναι αντίθετη με το περιεχό­ μενο των διοικητικών φακέλων των υποψηφίων είναι εσφαλμένο." Ο δικηγόρος των εφεσειόντων υποστήριξε ότι έγινεη 20 δέουσα έρευνα απόμέρους του Διευθυντή Ιατρικών Υπη­ ρεσιών; σχετικά με τη γραπτήαξιολόγηση πουδιαβίβασε στην Ε.Δ.Υ.,μεεπιστολή τουημερομηνίας2/11/
3. Επειδή ηπλήρωση της θέσης ήταν προς το τέλος του 1984,η ΕΛ.Υ. ζήτησενατηνπληροφορήσουνγιατηναπό25 δόσητων υποψηφίων μέχρι την ημερομηνία εκείνη, διαδι­ κασίαη οποίαακολουθείταιπάγιααπότηνΕΛ.Υ. καιτην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο έχει κρίνει ως ορθή. Στις * > πλείστες περιπτώσεις οεκάστοτεΠροϊστάμενοςεμφανίζε­ ν ται ενώπιον της ΕΛ.Υ. και την πληροφορεί προφορικά ν ( 30 ΎΐΛ τηναπόδοσητωνυποψηφίων. * ι Στην προκειμένη περίπτωση ο Διευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών ετοίμασε κατάλογο των υποψηφίων για τη θέση, στον οποίο φαίνεται η γενική αξιολόγηση καθενός . από, τους υποψηφίους απότον οικείο αξιολογούντα λεί­ ο,- τουργό, οι παρατηρήσεις του προσϋπογράφονταλειτουρ­ γούκαιοι παρατηρήσειςτουΔιευθυντή. Οιπαρατηρήσεις 737 Κονρρης,Δ. Δημοκρατία ν.Πετρίδη

(1991)από τον αξιολογούντα λειτουργό δεν είναι μονογραφημέ­ νες. Τον πιο πάνωκατάλογοσυνόδευε επιστολή του Διευ­ θυντήημερομηνίας2/11/84στηνοποίαανέφερεότιηαξιο­ λόγηση έγινε από τουςαρμόδιουςαξιολογούντες λειτουργούς.Αυτός οκατάλογοςδεν έχειτηνέννοια,ούτε μπορεί να πάρει τη μορφή εμπιστευτικών εκθέσεων οι οποίες ετοιμάζονταισύμφωναμετοσχετικόέντυπο. 5 Οδικηγόρος των εφεσειόντων υπέβαλεότι οπρωτόδι­ κοςΔικαστής έσφαλεότανέκρινεότιέπρεπεναγίνει έρευ- 10 να εκ μέρους της Ε.Δ.Υ.για την εγκυρότητατου καταλό­ γου αυτού,γιατο λόγο ότι ο προσυπογραφών λειτουργός συμφωνούσε με την αξιολόγηση του αξιολογούντα λει­ τουργούκαιδενυπήρχετίποτετοπαράτυποστονκατάλο­ γο πουνα κάνει την ΕΛ.Υ. να ερευνήσει την εγκυρότητα ^ τουκαταλόγου. Συμφωνούμε με τη θέση του δικηγόρου των εφεσειό­ ντων ότι ο αξιόλογων λειτουργός δεν ήτανάγνωστοςκαι αυτό εμφαίνεται από την επιστολή του Διευθυντή προς την ΕΛ.Υ. με ημερομηνία 2/11/84,στην οποία αναφέρει 20 ότι ηαξιολόγηση των υποψηφίων για την περίοδο1/1/84 μέχρι 31/10/84,έγινε απότους αρμόδιους αξιολογούντες λειτουργούς και δεν υπήρχε τίποτε το παράτυπο πουνα κάνειτηνΕΛ.Υ. ναερευνήσει τοθέμα. Κρίνουμε ότι οΔιευθυντής φαίνεταιναέχειερευνήσει 25 το θέμα,παίρνονταςτις απόψειςτων αξιολογούντων λει­ τουργών και του προσυπογράφοντα λειτουργού και δε χρειαζόταν περαιτέρω έρευνα εκ μέρους του σχετικά με τηναπόδοσητωνυποψηφίωνγιατηνπιοπάνωπερίοδο. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσίβλητου-αιτητή, 30 υποστήριξε ότι οκατάλογοςτουΔιευθυντήγιατηνπερίο­ δο 1/1/84-31/10/84, έχειτηνέννοιατηςεμπιστευτικής έκθε­ σης και έπρεπε να έχει τη μορφή εμπιστευτικής έκθεσης όπως προνοεί ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος33/67 καιηΕγκύκλιος 491. 35 738 3ΑΛΛ. Δημοκρατία ν.Πετρίδη Κοΰρρης, Δ. Δε συμφωνούμε με την εισήγηση αυτή, για τοναπλού­ στατολόγοότιδενμπορούσεσεεκείνοτοχρονικόδιάστη­ μα να υποβληθεί εμπιστευτική έκθεση, διότι σύμφωνα με την Εγκύκλιο 491 οι εκθέσεις υποβάλλονται από την 1/1 5 μέχρι 31/3 κάθε χρόνο, και αφορούν τον προηγούμενο χρόνο. Ουπόκρίσηκατάλογοςείχετην έννοια ναπληρο­ φορήσειαπλώςτηνΕΛ.Υ. ωςπροςτηναπόδοση τωνυπο­ ψηφίωνμέχρι τηλήψη τηςεπίδικηςαπόφασης.Η διαδικα­ σία είναι καθόλα νόμιμη και έχει την έννοια της 10 προφορικής σύστασης του Διευθυντή του οικείου Τμήμα­ τος στην ΕΛ.Υ.,σχετικά μεπροαγωγές διαφόρων υποψη­ φίων. θα εξετάσουμε τώρα το λόγο εφέσεως ότι το εύρημα τουΔικαστηρίου ότι η σύστασητουΔιευθυντήτου Τμήμα­ τος είναιαντίθετημετοπεριεχόμενο τωνδιοικητικώνφαJ5 κέλων τωνυποψηφίων, είναιεσφαλμένο. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσείουσας Δημοκρα­ τίας,υποστήριξε ότι η σύστασητουΔιευθυντήτουΤμήμα­ τος δεν είναιαντίθετημετοπεριεχόμενο τωνδιοικητικών 20 φακέλων των υποψηφίων,έχοντας υπόψητις εμπιστευτι­ κέςεκθέσεις,ταπροσόντακαιτηναρχαιότητατωνυποψη­ φίων. Είναι φανερόότι τατρίατελευταία χρόνια σταοποία έδωσε βαρύτηταηΕΛ.Υ.,ο αιτητής ήταν "εξαίρετος", το 2c ενδιαφερόμενο μέρος είχε δύο "λίαν καλός" και "εξαίρε­ τος" στον τελευταίο χρόνο. Ηαπόδοσητους μέχρι31/10/ 84 ήταν, "εξαίρετος" το ενδιαφερόμενο μέρος και "λίαν καλός"οαιτητής.Αναλυτικότερα, η βαθμολογίατουαιτη­ τήαπό το 1977 έχειως εξής: 1977 "εξαίρετος", 1978 "εξαί30 6ετ°ς"* 1 9 7 9 " λ ί α ν καλός", 1980-1983 "εξαίρετος" και μέχρι την31/10/84"λίανκαλός". Η βαθμολογίατου ενδια­ φερόμενου μέρους, αναλυτικότερα έχει ως εξής: 1977 "εξαίρετος", 1978 "εξαίρετος". Το 1979 βαθμολογήθηκε "καλός", όμως δεν ήταν ο ίδιος αξιόλογων λειτουργός. 35 Από το 1980 μέχρι και το 1982, η βαθμολογία του είναι "λίαν καλός", το 1983 "εξαίρετος" και μέχρι τις 31/10/84 "εξαίρετος". 739 Κούρρης,Δ. Δημοκρατία ν.Πετρίδη

(1991)Το ενδιαφερόμενο μέρος έχει πολύ μεγαλύτερη πείρα από τον αιτητή, καθότι στην αμέσως προηγούμενη θέση είχε αρχαιότητα τεσσάρων χρόνων. Στα προσόντα ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος είναι περίπου ισάξιοι. Ο αιτητής έχει Δίπλωμα Νομικής, ,το οποίο δεν λογίζεται ούτε ως πλεονέκτημα, ούτε ως πρόσθετο προσόν απότο Σχέδιο Υπηρεσίας. Σύμφωναμε τη Νομολογία, η ΕΛ.Υ. πρέπει να του αποδώσει πολύ λίγη βαρύτητα. Το ενδιαφερόμενο μέρος, έτυχε υποτρο­ φίας απότην ΠαγκύπριαΟργάνωση Υγείας και πήγε στο εξωτερικό όπου απέκτησε το "Diploma for Public Health 10 Inspectors", το οποίο είναι απόλυτα σχετικά με τα καθή­ κοντα της θέσης του Ανώτερου Υγειονομικού Επιθεωρη­ τή,2ηςΤάξης. Με βάση τη βαθμολογία του ενδιαφερόμενου μέρους και του αιτητή απότους φακέλους εμπιστευτικών έκθεσεων, ταπροσόντα τους καιτην αρχαιότητατουενδιαφερό­ μενου μέρους, κρίνουμε ότι η σύσταση του Διευθυντή δεν είναι αντίθετη με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέ­ λων των υποψηφίων. ^ Υποβλήθηκε εκ μέρους των δικηγόρων των εφεσει- 20 όντων και του ενδιαφερόμενου μέρους ότι η αναφορά του πρωτόδικου Δικαστή σχετικά με την αξιολόγηση του εν­ διαφερόμενου μέρους για το 1983 καιγια την περίοδο 1/1/84- 30/10/84 ότι έγινε "θαύμα"και τούτο το "θαύμα" τον βοήθησε να προαχθεί, δεν είναι ορθή.Το σχετικό από- 25 σπασμα αναφέρειταεξής: "Από το περιεχόμενο των σχετικών εμπιστευτικών φακέλων και τις παρατηρήσεις που υπάρχουν σχετικά με τον αιτητήκαι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο η εικόνα ^0 των υποψήφιων ως το τέλος του 1982 παρουσιάζει κα­ θαρά τον αιτητή ως ένα εξαίρετο υπάλληλο με έκδηλη υπεροχή σε σύγκριση με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο που για την ίδια περίοδο ποτέ δεν υπερέβηκε το ' λίαν 35 καλός' σε κανένα θέμα μέχρι την εμπιστευτική έκθεση για το 1983, ότανξαφνικάεπιτελέστηκε το θαύμα ώστε 740 3 ΑΛΛ. 5 10 Δημοκρατίαν.Πετρίδη Κοΰρρης,Δ. το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ναμετατραπεί σε ' εξαίρε­ τος' γιατο 1983." Συμφωνούμε μετηνπιοπάνω εισή­ γηση,καθότι τοενδιαφερόμενο μέρος το 1977και 1978 είχε βαθμολογηθεί ' εξαίρετος' και το 1980, 1981και 1982 με' λίαν καλός' . Επομένως, δενμπορεί ναεπιτε­ λέστηκε'θαύμα* όταντο 1983 βαθμολογήθηκε ως'εξαί­ ρετος' και την περίοδο 1/1/84 - 1/10/84 αξιολογήθηκε από τοΔιευθυντή ως'εξαίρετος', καθότι ηβαθμολογία "εξαίρετος' είναι ηαμέσως ανώτερη βαθμολογίααπό το'λίαν καλός'". Θα εξετάσουμε τώρατονισχυρισμό του δικηγόρουτου εφεσίβλητου-αι.,ητή, κατά πόσο είναι έκδηλα υπέρτερος του ενδιαφερόμενου μέρους. Η έφεση αυτήθα πρέπει ναεξεταστεί μεβάση τις δύο 15 βασικές αρχές πουσυνόψισε η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σειρά αποφάσεων της. Στις Αναθεωρητι­ κές Εφέσεις 789, 791 και796, Μιλτιάδονς και Αλλων ν. Δημοκρατίας,ημερομηνίας30/5/89, αναφέρεται: 20 "Η υπόθεση αυτή θακριθεί με βάση τις αρχέςπου έχουν καθιερωθεί απότοΔικαστήριο τούτο:1.ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δενακυρώνειαπόφαση διορισμού ήπροαγωγής ανηαπόφαση λήφθηκε σύμφω­ να μετοΝόμοκαι ταγεγονότα της συγκεκριμένης υπό­ θεσης καιήτανεύλογα επιτρεπτή. 25 2.ΤοΔικαστήριο δεν υποκαθιστάτηδικήτου κρίση, . αναφορικάμετην επιλογή του καταλληλότερου υποψή­ φιου για προαγωγήήδιορισμό, μετην κρίση του αρμο­ δίουοργάνου. (Βλ. μεταξύ άλλων,Alexandros Christou & Others and The Republic (Public Service Commission), 4 R.S.C.C,σελ.6. Charalambos Georghiades and Another v. Republic(Public Service Commission)

(1970)3CLR 257, στη σελ. 268. Odysseas Georghiou v. Republic (Public ServiceCommission)

(1976)3 CLR 74,σελ.82. 741 Κοΰρρης, Δ. Δημοκρατίαν.Πετρίόη

(1991)Piped andOthersv. Republic (ανωτέρω). Republic v. Zachariades

(1986)3CLR 852). To Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάν ο αιτητής αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι τουυποψήφιου που διορίστηκε ή προάχθηκε - (Niki Michael (No. 1) v. * Republic(PublicServiceCommission)

(1975)3CLR 136. Evgeniou v.Republic

(1979)3 CLR239. Hjiloannou v. Republic

(1983)3CLR 1041)." Ηνομική ένννοια του όρου "έκδηληυπεροχή", αναλύ­ θηκε στις αποφάσεις HjiSawav. TheRepublic

(1982)3 10 CLR 76και Hjiloannou v.TheRepubhc

(1983)3CLR

1. Στην απόφαση της Αναθεωρητικής Έφεσης 522 Rolis Lewis ν.Δημοκρατίας, ημερομηνίας30/5/89, αναφέρεται: "Η υπεροχή τεκμηριώνεται ωςέκδηλη όταν μετάαπό συνεκτίμησηόλων των σχετικών στοιχείων και σύγκρι­ σημεταξύτουαιτητήκαιτουενδιαφερομένου,η υπερο­ χήτου αιτητή είναι αντικειμενικά αναντίλεκτη καιαυ­ ταπόδεικτη(self-evident)." Από πλευράς βαθμολογίας στις εμπιστευτικές εκθέ- 20 σεις,οαιτητής είχε ελαφράυπεροχήαπότο ενδιαφερόμε­ νο μέρος, αλλά όπωςαναφέραμεπιο πάνω,τατρίατελευ­ ταία χρόνια στα οποία έδωσε βαρύτητα η ΕΛ.Υ., δικαιολογημένα, σύμφωνα με τη Νομολογία, ο αιτητής ήταν "εξαίρετος", τοενδιαφερόμενο μέρος είχε δύο "λίαν 25 καλός" και "εξαίρετος" στον τελευταίο. Ηαπόδοσημέχρι 31/10/84και των δύο πάλι,"εξαίρετος" το ενδιαφερόμενο μέροςκαι"λίανκαλός"οαιτητής. Σχετικάμεταπροσόντα, είναι ηεισήγησητουδικηγό­ ρουτηςεφεσείουσας Δημοκρατίαςότι οαιτητήςκαιτοεν- 30 διαφερόμενο μέρος είναι περίπου ισάξιοι, κάτι το οποίο δεν αντέκρουσε ο δικηγόρος τουεφεσίβλητου-αιτητήκαι κρίνουμε ότι πράγματι ο αιτητής καιτο ενδιαφερόμενο μέρος σταπροσόντα είναιπερίπου ισάξιοι. Ηδιακρίβωσητηςαρχαιότηταςτων δημοσίων υπαλλή- 35 742 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Πετρίδη Κούρρης, Δ. λων, διέπεται απότις πρόνοιες του άρθρου 46 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, όπωςτροποποιή­ θηκε με το άρθρο5 του Νόμου 10/
2. Με βάση τις πρό­ νοιες τουπιοπάνωΝόμουκαιαπόσυγκριτική μελέτη του Πίνακα, είναι φανερό ότι το ενδιαφερόμενο μέροςπροη5 γείται σε αρχαιότητα του αιτητή κατά τέσσερα χρόνια στην προηγούμενη θέση, που συνεπάγεται μεγαλύτερη πείρα. Όπως επανηλειμμένα έχει νομολογηθει από το Ανώτατο Δικαστήριο,η αρχαιότηταδενείναιτοαποφασι­ στικό κριτήριο, λαμβάνεται όμως δεόντως υπόψη, συνε10 κτιμάταικαισυσταθμίζεταιμεταάλλακριτήρια. Στηνυπόκρίση απόφαση,έχονταςυπόψητα καθιερω­ μένα νόμιμα κριτήρια στο σύνολο τους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα),καθώςκαιτην υπέρτου ενδιαφερόμενου μέ­ ρους σύσταση τουΔιευθυντή τουΤμήματος,είναιφανερό !5 ότι ο εφεσίβλητος-αιτητής δενείχεέκδηληυπεροχήέναντι τουενδιαφερόμενουμέρους. Γιατουςπιοπάνω λόγους,η υπόκρίση απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή και η έφεση επιτυγχάνει, ηπρωτόδικη απόφαση ακυρώνεται και η επίδικη απόφασητης ΕΛ.Υ. 20 επικυρώνεται.Καμιάδιαταγή για έξοδα. Έφεσηεπιτυγχάνειχωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 743