(1991)13 Μαρτίου, 1991 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΑΑπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗ. Αιτητές ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣΓΕΡΙΟΥ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΠΑΡΧΟΥΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 138/89). Προσφυγήβάσει τον άρθρον 146τονΣυντάγματος— ΈννομοΣυμφέ ρον — Ύπαρξη — Ηκαταβολήδικαιώματος, για τηνέκδοσηδιοι κητικής απόφασης, εκτόςόπον το ορίζει ο νόμος, δενθεωρείται αποδοχή της απόφασης, που εκδηλώνεται με τηνελεύθερη συγκα τάθεση καιβούληση — Μετηνκαταβολή δεν εγκαταλείπεται κάθε 5 δικαίωμα αμφισβήτησηςτηςαπόφασης— Υπάρχει έννομοσυμφέ ρον προσβολήςτηςμεπροσφυγή. Οδοίκαι Οικοδομές—Διαπλάτυνσηοδού— ΟΠερίΟδώνκαι Οικο δομώνΝόμος, Κεφ.96 — Άρθρο 12— Για τηνκήρυξηρυμοτομικού σχεδίον.απαιτείταιη εφαρμογή τωνπρονοιών τον Νόμου— 10 Απόφαση για διαπλάτυνσηδρόμουχωρίςέγκυρορυμοτομικόσχέ διο, δενείναιδεσμευτική. Μετηνπροσφυγήαυτήπροσβλήθηκε η απόφασητωνκαθ'ωνη αίτηση να επιβάλουν όρους στην άδεια πουδόθηκεστους αιτητές γιαανέγερσηοικοδομής. Μεταξύτωνόρων αυτών ήιανκαιηπα- 15 ραχώρηση τμήματος τουτεμαχίουγιαδιαπλάτυνσητουδρόμου με τον οποίο εφάπτετο, η επίστρωση του με χαβαροτσιάκκιλο και η υποβολή αίτησηςστο Κτηματολόγιο γιααφαίρεσητου μέρους που θαπαραχωρείτο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, 20 αποφάσισεότι:
(1)Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο πως εκτός όπου ο νόμος προνοεί διαφορετικάδεν μπορεί ναθεωρείται ηπληρωμή δικαιώ ματος ως αποδοχήτης απόφασηςπου εκδηλώνεται μετην ελεύθε ρησυγκατάθεση και βούληση και πως μετην πληρωμή αυτήεγκα-* 25 ταλείπεται κάθεδικαίωμααμφισβήτησης τηςαπόφασης. Στο Κεφ. 1000 4ΑΛΛ. Χρίστουκ.α.ν.Σνμβ.Βελ. Γερίου 96 δεν υπάρχει πρόβλεψη για πληρωμή δικαιωμάτωνυπο διαμαρ τυρία. Οιαιτητέςδενστερούνται έννομου συμφέροντος.
(2)Ο Νόμος Περί Οδών καιΟικοδομών, Κεφ. 96 προβλέπει ακριβώςτον τρόπο μετον οποίοκηρύττεταιτο ρυμοτομικό σχέδιο ο οποίος συνδέεται μετις διασφαλίσεις του άρθρου 23 του Συ ντάγματος δηλαδή το δικαίωμα κατοχής και απόλαυσης της πε ριουσίας. Οικαθ'ων ηαίτησηδεντήρησαντις πρόνοιεςαυτέςτου άρθρου 12 του Κεφ.96 και άραενήργησαν με πλάνη περί τον Νόμο. Επομένως το ρυμοτομικό σχέδιο δεν είναι νόμιμο καιη απόφασηγιατέτοιαδιαπλάτυνσηδενείναιδεσμευτική. Ηεπίδικη απόφασηοχυρώνεταιχωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Republic v.MakaronopeionGaxkotis
(1987)3C.L.R. 72· DemetriouDairyProducts v.Republic
(1985)3 C.L.R. 758YiaUouws v.ImprovementBoardof Yeri
(1988)3C.L.R. 1518SmirUv. TheMunicipalityofPaphos
(1986)3C.LR. 729Orphanidesand another v. The Improvement Board of Ayios Dbometios
(1979)3C.L.R. 466PaphosPlantations(SMK)Ltd.v. TheRepublic
(1985)3 C.LM. 2745. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ων η αίτη σηναεπιβάλουνόρουςστηνάδειαπουδόθηκεστουςαιτητές γιαανέγερση οικοδομής στο κτήμα τους στο χωριό Γέρι. Μ. Πελίδης, γιατουςαιτηνές. Μ. Χριστοφίδης, γιαχονςκαθ'ωνηαίτηση, CUT. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Δ. ανάγνωσε τηνακόλουθη από φαση.Οιαιτητές είναι ιδιοκτήτες του τεμαχίου υπ*αριθ. εγγραφής Κ689, Τμήμα Κ, Φ/Σχέδιο ΧΧΧ/31.Ε.2, τεμά1001 Πακα&αουλος,Δ. Χρίστου« Λ .ν.Σνμ|1 Βελ. Γερίου
(1991)χιον863,ΤοποθεσίαΚόκκινες,ΧωρίονΓέρι,Λευκωσία. Στις 15/6/88υπέβαλαναίτηση για εξασφάλισηάδειας οικοδομής στο κτήματους πουέχειέκταση4 δεκάρια και 357 τργ. μέτρα. Μετάαπόμελέτητης αίτησηςαπότα αρ μόδια τμήματα,θεωρήθηκε πως ο δημόσιος δρόμος που 5 εφάπτεται τουκτήματοςτων αιτητών έπρεπε ναδιευρυν θεί. Σαναποτέλεσμα, μετην έκδοσητηςάδειαςπου δόθη κεστους αιτητέςαπότουςκαθ'ων η αίτησηστις 19/12/88, επιβλήθηκαν ορισμένοι όροι, μεταξύ των οποίων και οι πιοκάτω: 10 1)Το τμήμα τουτεμαχίου που επηρεάζεταιαπότη διεύρυνση του δρόμουπουδείχνεται στοτοπογραφικό σχέδιο θα παραχωρηθεί στο δημόσιο δρόμο να επι στρωθεί με χαβαροτσιάκκιλο και να στερεωθεί κατάλ ληλασύμφωναμετιςοδηγίεςτηςΑρμόδιαςΑρχής. 2) Ναγίνει αίτησηστο Κτηματολόγιο γιααφαίρεση 15 του μέρους που θα παραχωρηθεί για διεύρυνση του δρόμου και να προσκομιστεί σχετική βεβαίωση στο Γραφείομου. Είναιο ισχυρισμός τωναιτητώνπωςοικαθ'ωνη αίτη σηενήργησαν κάτωαπόπλάνηπερίτοΝόμοκαιειδικότε- 20 ραπερί τον ΠερίΡυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομώνΝόμο, Κεφ.96,σετρόποπουοιόροι πουέθεσανειςτουςαιτητές νααποτελούναυθαιρεσία. Είναιεισήγηση τωναιτητώνπωςη αποκοπή τουτεμα χίου που προβλέπει ο σχετικός όρος για την έκδοση της 25 άδειας οικοδομής, αποτελεί ρυμοτομία που δεν είναι δε σμευτική αλλάπαράνομη και αντίθετηπροςτιςδιατάξεις του Νόμου, Κεφ.96. Επιπλέον ισχυρίζονται πως ηρυμο τομία αυτήείναι αντίθετηπρος το άρθρο23 τουΣυντάγ ματος. Μετηνένστασητουςοι καθ'ων ηαίτησηισχυρίζονται πως ηυπόθεσητων αιτητών μελετήθηκε απόόλεςτιςαρ μόδιεςυπηρεσίεςκαιεπεβλήθηκεοσχετικός όροςγιαδιεύ1002 30 4ΑΛΛ, Χρίστουκ.α.ν.Συμβ.Βελ.ΓεφΙον Παπαδόπουλος,Δ. ρυνσητουτμήματοςτουδρόμουπουεφάπτεταιτου τεμα χίου των αιτητών,γιατί οδρόμος εκεί έχρηζε διεύρυνσης καιπωςηαπόφασητωνκαθ'ωνηαίτηση,δενείναιαντίθε τηπρος τοΝόμο ούτε καιτο Σύνταγμακαιοι όροι που έχουν επιβληθεί δεν είναι ούτεκαταστρεπτικοί,ούτεεκδι κητικοί,αλλάνόμιμοι. Επιπλέον,ισχυρίζονταιπωςοιαιτητέςδενέχουνέννο μο συμφέρον νακαταχωρίσουν τηνπαρούσα Προσφυγή, γιατίέχουνήδηπληρώσει ταδικαιώματαχωρίςκαμιάεπιI φύλαξη. Στηνεξέτασητηςυπόθεσηςκαλόείναιπιστεύωναεξε τάσωπρώτοανοιαιτητέςέχουνέννομοσυμφέρο. Είναινομολογιακάθεμελιωμένο πωςηπληρωμήδικαι ωμάτωναπόμόνητηςότανοΝόμοςδενπρονοείπληρωμή > υπό διαμαρτυρία,δε μπορεί ναθεωρηθεί ότιηπληρωμή δικαιώματος μπορεί ναθεωρηθεί σαναποδοχήτηςαπο φάσεως που εκδηλώνεται με την ελεύθερη συγκατάθεση και βούλησηκαιπως μετην πληρωμήαυτήέχουνεγκατα λείψει κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσουν την απόφαση. ) (Βλέπε υπόθεση Republic v. Makaronopeion Carkotis
(1987)3 C.L.R. 72 στη σελίδα 78 και Demetnou Dairy Productsv.Republic
(1985)3C.L.R. 758,στησελίδα764.) ΔενυπάρχειπρόβλεψηστοΝόμοστο Κεφ.96για πλη ρωμήδικαιωμάτωνυπό διαμαρτυρία. Κατάτη δικαστική ί μουκρίση,δεμπορείναθεωρηθεί ηπληρωμήτων δικαιω μάτωναπότουςαιτητέςσανάνευόρωναποδοχήτηςαπό φασηςτωνκαθ'ωνη αίτηση.Βρίσκω ότιοιαιτητέςδεστε ρούνταιεννόμου συμφέροντος. Το δεύτερο σημείο πουπρέπει ναεξετάσω είναικατά ) πόσο οι αιτητές ενήργησαν νόμιμα. ΟΝόμος Περί Οδών καιΟικοδομών,Κεφ. 96,προβλέπειακριβώςτοντρόπομε τον οποίο Δημοτικές ήΚυβερνητικές Αρχές μπορούννα προχωρήσουν στην κήρυξη ενός ρυμοτομικού σχεδίου. Τούτο αναμφισβήτητασυνδέεται μετιςδιασφαλίσεις του i άρθρου 23 τουΣυντάγματος,δηλαδή τοδικαίωματης κα1003 Παπαδόπουλος,Δ. ΧρίστουΚΛ.ν.Συμβ.Bel. Γερίον
(1991)τοχήςκαιαπόλαυσηςτηςπεριουσίας.Οι καθ'ωνη αίτηση ενήργησανκάτωαπόπλάνηπερίτοΝόμογιατίστηναπό φασητους για τηδιαπλάτυνσητου δρόμου δεν έχουντη ρηθεί οι πρόνοιες τουάρθρου 12 του Περί Οδών καιΟι κοδομών Νόμου,Κεφ. 96. Πιο συγκεκριμένα, ούτε έχουν 5 κατατεθεί, ούτε έχουν δημοσιευθεί όπως προβλέπει ο Νόμος. Επομένως, το ρυμοτομικό σχέδιο που θέλησενα επιβάλει ηαρμόδιααρχή επί τωναιτητών,δεν είναι νόμι μο και ηαπόφασητων για τέτοια διαπλάτυνσηδεν είναι δεσμευτική ούτε έχει καμιά νομική ισχύ. (Βλέπε ιο Constantinos Yiallouros v. Improvement Board of Yen, Υπ. Αρ.579/86, ανέκδοτηαπόφασηπουεκδόθηκεστις23/ 7/88, Smirli v. TheMunicipalityofPaphos
(1986)3C.L.R. 729, στη σελίδα 733, Orphanides and Another v. The Improvement Boardof Ayios Dhometios
(1979)3 C.L.R. 15 466, Paphos Plantations (SMK)Ltd v. Republic
(1985)3 CL.R.2745.) Για τους πιο πάνωλόγους, νομίζω ότι δεν θα προχω ρήσωναεξετάσωτοντρίτολόγοτηςαντισυνταγματικότη τας,παράμόνο νακηρύξωτηναπόφασητωνκαθ'ωνηαί- 20 τησηάκυρη. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει. Η επίδικηαπόφασηκηρύσ σεταιάκυρηχωρίςκανένανομικόαποτέλεσμα. Δεν εκδίδεται καμιά διαταγήως προς τα έξοδα,υπό τιςπεριστάσεις. Επίδικηαπόφασηοχυρώνεται χωρίςέξοδα. 1004 25