4AJLA. 22Μαρτίου, 1991 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ.Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΤΙΝΟΣ ΚΟΝΤΟΣ, Αιτητής, ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΑΙ ΕΡΓΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 18Μ9). ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία — Διχαστικός Έλεγχος— ΕπέμβασηΔι καστηρίου— Η υποκειμενική εκτίμηση των γεγονότων από τη Διοίκηση δεν υπόκειται στονουσιαστικό έλεγχο του ακυρωτικού Δικαστηρίου — Το Δικαστήριο επεμβαίνειαν τα συμπεράσματα τηςΔιοίκησης&ν είναι εύλογα,ήαν ηΔιοίκηση υπερέβηταόρια τηςδιακριτικήςτηςευχέρειας. Προσφυγήβάσει του άρθρου 146του Συντάγματος— Λόγοιακυρώσεως—Ελλειπής αιτιολογία ~ Δεναρκείαπλήαναφοράστιςδια τάξειςτου Νόμου —Απαιτείται συσχέτισημε τασυγκεκριμένα γε γονότατηςυπόθεσης. Μετηνπροσφυγήαυτήπροσβλήθηκε απόφασητης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών με την οποίααπέρριψε ιεραρχικήπροσφυγή τουαιτητήόσον αφοράαπορροή αίτησηςτουγιαπαροχή άδειας χρήσης 20 καινούργιων οχημάτων εκμισθούμενων χωρίς οδηγό. Ωςλόγοςγιατηναπόρριψητηςιεραρχικήςαυτήςπροσφυγήςτέθη κε απότηνκαθ'ηςηαίτησηΑρχήότι ο αιτητήςδενπληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 10(ΐχα) των περί Ρυθμίσεως της Τρο χαίαςΜεταφοράςΝόμωντου 1982και 1984(Αρ.9/82,84/84) που απαιτείόπως ο αιτητής διατηρεί ή προτίθεται όπως διατηρείκα τάλληληεπαγγελματικήστέγη. Το Ανώτατο Δικαστήριο,οχυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι:
(1)ΣυντρέχειπλάνηπερίτοννόμογιατίηΑρχή ωςλόγοαπόρ ριψηςείχεθέσειότιο αιτητήςδενείχεπείσειτηναρχήότιδιατηρεί 1073 Κοντόςν.Αναθ.ΑρχήςΑΛειών
(1991)κατάλληληεπαγγελματικήστέγηπράγμαπουείναιαντίθετομετον Νόμοοοποίοςπρονοείόπωςοαιτητήςπροτίθεταιναδιατηρείκα τάλληλη επαγγελματικήστέγη. Παρόλοδετοδιαζευκτικότηςεπί δικης απόφασης το οποίο είναι σύμφωνο με τον Νόμο δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο σε ποια έκταση επηρέασε αυτή ηπλάνη 5 περίτοννόμο.
(2)Η εκτίμησητωνγεγονότων απότηνΔιοίκησηδενυπόκειται στοουσιαστικό έλεγχοτουακυρωτικούΔικαστηρίου. ΤοΔικαστή ριοεπεμβαίνει αντασυμπεράσματατηςΔιοίκησηςδενείναιεύλο γαήανηΔιοίκησηυπερέβη ταόριατηςδιακριτικήςτηςευχέρειας, 10 αφού ληφθούν υπόψηόλα ταστοιχεία. ΤαευρήματατηςΔιοίκη σηςότι ο αιτητήςδενπροτίθεται ναδιατηρείκατάλληλη επαγγελ ματικήστέγηδεν είναι εύλογα αλλά αντίθεταμε ταστοιχεία που είχεενώπιον της. Επομένως ηΔιοίκησηυπερέβηταόριατηςδια κριτικήςτηςευχέρειας. 15
(3)Η προσβαλλόμενη απόφασηείναι αναιτιολόγητηγιατίηαι τιολογία δεν ανταποκρίνεται στα στοιχεία του φακέλλου αλλά είναι αντίθετη με αυτά και ως εκ τούτου δεν είναι νόμιμη. Δεν αρκεί η αιτιολογία να κάνει αναφορά μόνο στις διατάξεις του Νόμουχωρίςτησυσχέτισητουςμεταγεγονότααλλάδέονναεκτί- 20 θενται τα πραγματικάστοιχεία στα οποία εβασίσθη ηκρίσητου διοικητικούοργάνου. Η επανάληψηγενικών όρωντουνόμου ισο δυναμείπροςανύπαρκτηαιτιολογία Η επίδικη απόφαση ακυρώνεταιχωρίς έξοδα 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Republicv. Georghiades
(1972)3CLJt.594Coostmtinidesv. TheRepublic
(1988)3 CLJt.2375· Matsasv.TheRepublic
(1988)3 CLR. 1448. 30 Nfaraogou v.TheRepublic(ΠροοφνγήΑρ.802/87, ημερ. 7.1.89)LanHsv.Republic
(1967)3CLR.64ΟρφανίδηςκαιΆλλος v.Δημοκρατίας(ΠροσφυγέςΑρ. 416/88και 445/88,ημερ.25.6.1990)· Pap&georghiouv.Republic
(1984)3 CLJt.
- ΠΠφοσφυγή. 35 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτης Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών με την οποίααπορρίφθηκειεραρχική προ1074 4 Aj^A. Κοντόςν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών σφυγήτουαιτητήεναντίον τηςάρνησης τηςΑρχήςΑδειών να παραχωρήσει άδεια οδικής χρήσης για 20 καινούργια οχήματαεκμισθούμενα χωρίς οδηγό. Μ.Πελίδης, για τοναιτητή. Μ.ToLOJuta(Κα.), ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ', για τους καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vuit. Ο Δικαστής κ. Στυλιανίδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Μετηνπαρούσαπροσφυγήοαιτητής ζητάτην ακύρωση της απόφασης της Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών,(η "Αρ^ή"), με την οποία απορρίφθηκε ιε ραρχικήπροσφυγήτου,πουκοινοποιήθηκε σ'αυτόμεεπι στολή ημερομηνίας 11Ιανουαρίου,
- Στις 3 Ιουλίου, 1985, ο αιτητής υπέβαλε αιτήσεις στην ΑρχήΑδειών, με τις οποίες ζήτησε άδεια οδικής χρήσης για20καινούργια οχήματαεκμισθούμενα χωρίςοδηγό. Στις26 Ιουλίου, 1985, ηΑρχή Αδειώναπέρριψε τιςαι τήσεις του, γιατί, με τα υφιστάμενα οχήματα "Ζ" και με αυτά για τα οποία είχαν χορηγηθεί πρόσφατα άδειες, οι ανάγκεςτης Κύπρουεξυπηρετούνταν ικανοποιητικά. Ο αιτητής πρόσβαλε την πιο πάνωαπόφασημε την Ιε ραρχικήΠροσφυγήΑρ. 894/85 ενώπιον τηςΑρχής. Μετά απόκαθυστέρηση πέραν των τριών χρόνων, η Αρχή επιλήφθηκε της ιεραρχικής προσφυγής του αιτητή καικατέληξε στις 17 Δεκεμβρίου, 1988, στην προσβαλλό μενη απορριπτικήαπόφαση,ηοποία κοινοποιήθηκε στον αιτητήμεεπιστολή ημερομηνίας 11Ιανουαρίου,
- Ηπροσβαλλόμενη απόφασηέχει:"Η Αρχή αφούάκουσε ταόσα έχουν αναφερθείαπό τονπροσφεύγοντα καιμελέτησεταστοιχεία των φακέλ1075 ΣτνλιανίΑης,Α. Κονϊόςν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών
(1991)λων αποφασίζειVαπορρίψει τηνπροσφυγήγιατί δεν έχει πεισθεί ότι ο προσφεύγων πληροί τις προϋποθέ σεις του 'Αρθρου 10
(1)(α) ότι δηλ. διατηρεί ήπροτίθε ταιναδιατηρήσεικατάλληληεπαγγελματική στέγη. Ως εκ τούτου η απόφαση τηςΑρχήςΑδειών επικυ- 5 ρώνεται." Οιλόγοι ακυρότηταςπουπροβλήθηκανείναι:
- Ησύνθεση τηςΑρχήςήτανπαράνομηκαιπαράτυπη.
- Πλάνηπερίτονόμο.
- Έλλειψη δέουσας έρευνας και πλάνη περί τα πράγματα. ίο
- 'Ελλειψηνόμιμης αιτιολογίας. Ο πρώτος λόγος, ορθά,αποσύρθηκε στηδιάρκειατης ακρόασης. ΤοΆρθρο 10(ΐχα) των περί Ρυθμίσεως τηςΤροχαίας 15 ΜεταφοράςΝόμωντου 1982 και 1984 (Αρ.9/82,84/84), (ο "Νόμος"),έχει:"10
(1)Τηρουμένων των δυνάμει του παρόντος Νόμουεκάστοτε εν ισχύϊ Κανονισμών,δενπαρέχεται άδεια οχήματος εκμισθουμένου άνευ οδηγού, εκτός εάν- 20 (α) οαιτούμενος τηνχορήγησιν τοιαύτης αδείας ικανοποίησητηναρχήναδειώνότι προτίθεται ναδιατηρήκατάλληλον επαγγελματικήν στέγην·" Στηνπροσβαλλόμενη απόφασηαναφέρεταιότι ηΑρχή 25 δενεπείσθηότι οαιτητής"διατηρεί...κατάλληληεπαγγελ ματική στέγη". Αυτόείναιαντίθετο μετοΝόμο,ο οποίος προνοεί: "προτίθεταιναδιατηρή κατάλληλον επαγγελμα τικήνστέγην". Βεβαίωςυπάρχεικαι τοδιαζευκτικόστην 1076 4 ΑΛΛ. 5 Κοντόςν.Αναθ.ΑρχήςΑ&ειόν ΣτνλιανΙφης, Α. απόφαση,τοοποίοείναισύμφωνο μετοΝόμο. Δεν είναι όμως γνωστό στο Δικαστήριο σε ποια έκταση επηρέασε W Αρχή, τόσο στην έρευνα της, όσο και στη λήψητης προσβαλλόμενης απόφασης, αυτήηπλάνηπερί το νόμο. Ο λόγος αυτός απόμόνος του οδηγεί στην ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Ο αιτητής ασκούσε στο παρελθόν το επάγγελμα του εκμισθωτή αυτοκινήτων στην οδόΧαράλαμπου Μούσκου 3, Λευκωσία. Συστήθηκε και ενεγράφη εταιρεία στην 10 οποίαμέτοχοι είναι ταπαιδιάτου. Ηεπιχείρησητηςεται ρείας στεγάζεται στην πιο πάνω διεύθυνση. Ο αιτητής απόκτησε οίκημαστην οδόΜακαρίου93Γστη Λευκωσία. Διεύθυνση τουστηναίτησηπροςτηνΑρχήΑδειώναναφέ ρει Μακαρίου93Γ. ΗΑρχήΑδειών είχε χορηγήσει στον 15 αιτητήάδειαγιατρίαοχήματαεκμισθούμενα χωρίςοδηγό. Επειδή όμως δεν ήταν δυνατό να συντηρηθεί με τα τρία αυτάαυτοκίνητα,ταυπενοικίαζεστηνπιο πάνωεταιρεία. Στην έκθεση του Τμήματος Χερσαίων Μεταφορών αναφέρεται ότι ηεπαγγελματικήστέγητου αιτητήείναι η 20 Λεωφόρος ΜακαρίουΑρ. 93,Λευκωσία-(βλ. Παράρτημα 3στηνένσταση). Η έκθεσηαυτήπροσθέτει:- 25 Ό αιτητήςδήλωσεότιζητάτηχορήγησητων αιτού μενων αδειώνεπειδήόπωςδήλωσεμετατρία οχήματα για ταοποία εξασφάλισε πρόσφατα άδειαδεν μπορεί να εξασκήσει ομαλή λετουργία του γραφείου τουκαι αναγκάζεταιναενοικιάζει απόάλλους οχήματα." Στη διάρκειατηςδιαδικασίαςενώπιον τηςΑρχής, ο δικηγόρος του σε ερώτηση αν εργάζεται ως Ντίνος Κο ντός,απάντησε: 30 "Ναι καιέχειαγοράσεικάτωαπόταπρώηνγραφεία Φιλελευθέρων στη Μακαρίουένακατάστημαγια νατο λειτούργησα ωςγραφείοταξίαλλάμετρίααυτοκίνητα 'Ζ* αντιλαμβάνεστε δεν μπορεί να κάμει αυτή τηδου λειά. 1077 Σννλιανϋης, Α. Κοντόςν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών
(1991)Ερ.: Μέχρισήμεραδενείχεγραφείο; Απ.: Έχει τογραφείοαλλάδεντολειτουργούσεκαι δίδει τηδουλειά σεδιάφορουςαπό τους οποίους μπο ρεί ναπάρειαυτοκίνητα." ΗΑρχή είχεενώπιοντηςταπιοπάνωστοιχείασχετι- 5 κάμετηνεπαγγελματικήστέγητουαιτητή. Ο αιτητήςπρόβαλεότι,μεβάσηταπιοπάνωστοιχεία, ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναιαποτέλεσμα πλάνηςπερί τα πράγματακαι λανθασμένης εκτίμησης των γεγονότων, που οδήγησαν σε λανθασμένα συμπεράσματακαι, διαζευ- 10 κτικά, η Επιτροπή παρέλειψε να προβεί σε περαιτέρω, ή δέουσαέρευνα. Ηυποκειμενική εκτίμηση τωνγεγονότων απότηΔιοί κησηδεν υπόκειται στον ουσιαστικό έλεγχοτου ακυρωτι κού Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο μπορεί να επέμβει στα 15 γεγονότα καιτην εκτίμηση τους,αντασυμπεράσματατης Διοίκησης δεν είναι εύλογα, ή αν ηΔιοίκησηυπερέβητα όριατηςδιακριτικήςτηςευχέρειας,αφούλάβειυπόψητου το σύνολο των στοιχείων. (Βλ. Republic (Public Service Commission) v. LefkosGeorghiades
(1972)3 C.L.R. 594, 20 σελ. 692· Oiristoforos Constantinides v. The Republic of Cyprus, through The Minister of Finance and/or TheDi rector of Custosms & Excise
(1988)3 C.L.R.2375, Petros Matsas v. TheRepublic of Cyprus, through ThePublicSer vice Commission
(1988)3 CLR. 1448, Efpraxia Marangou25 v. TheRepublic of Cyprus, through theMinisterofFinance andAnother, ΥπόθεσηΑρ. 802/87, (Απόφαση δόθηκεστις 7Ιανουαρίου,1989). Τα ευρήματα της Διοίκησης και το συμπέρασμα της ότι οαιτητήςδενπροτίθεταιναδιατηρείκατάλληλη επαγ- 30 γελματική στέγη δεν είναι εύλογα, είναι αντίθετα με τα στοιχεία πουείχεενώπιον τηςκαι,ωςεκτούτου,ηΔιοίκη σηυπερέβηταόριατηςδιακριτικήςτηςευχέρειας. 1078 4AAA. 5 Κοντόςv.Αναθ.ΑρχήςΑ6ειών Στυλιανί&ης,Α. Με βάσητα πιο πάνω, το Δικαστήριο κατέληξε ότι η προσβαλλόμενηαπόφασηείναιαναιτιολόγητη,γιατίη αι τιολογία δεν ανταποκρίνεταιστα στοιχεία του φακέλου, είναι αντίθετημεαυτά και,ως εκτούτου,δεν είναι νόμιμη. (Βλ. Andreas Lardis v. Repubiic (Public Service Com mission)
(1967)3 C.L.R. 64· Δημήτριος Ορφανίδηςκαι Άλλος ν.Δημοκρατίας της Κύπρου,Υποθέσεις Αρ. 416/ 88και445/88(Απόφασηδόθηκεστις25 Ιουνίου,1990). Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης αποτελεί την 10 έκθεση των πραγματικών καινομικών λόγων που οδήγη σαντηΔιοίκηση στην απόφασητης,καθώςκαι παράθεση κριτηρίων μεβάσηταοποίαάσκησεη Διοίκησητηδιακρι τική της ευχέρεια -(Δαγτόγλου -Διοικητικό Δίκαιο α,β' έκδοση, σελ. 219, Παναγοπούλου -Περί της Αιτιολογίας 15 τωνΔιοικητικώνΠράξεων, 1976,σελ.25,106). Η προσβαλλόμενη απόφασηκάμνει αναφορά μόνο στις διατάξειςτουΝόμου,χωρίς τησυσχέτησήτους με τα γεγονότα. Ηαιτιολογίαείναι ελλειπής. Στα ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου της Επι20 κρατείας,1929-1959, σελ. 186, διαβάζουμε:"Γ Επανάληψιςδιατάξεωννόμου. 25 30 Ίνα πληρωθή η προς αιτιολογίαν απαίτησις του νόμου,δέοναύτηναμηπεριορίζεταιειςγενικούςχαρα κτηρισμούς δυναμένους να εφαρμοσθωσιν εις πάσαν περίπτωσιν, ουδέ να επαναλαμβάνη ταςδιατάξειςτου νόμου, αλλά δέον να εκτίθενται τα πραγματικάστοι χεία, εφ' ών εβασίσθη η κρίσις του διοικητικούοργά νου. Ισοδυναμεί προςανυπαρκτον αιτιολογίαν η επα νάληψις τωνγενικών όρωντουνόμου,δυναμένωννα τυχωσιν εφαρμογής επί οιασδήποτεπεριπτώσεως: 424, 1921
(54)." (Βλ., επίσης,Papageorghiou v. Republic
(1984)3C.L.R.1348,στησελ. 1355). 1079 Στνλιανί6ης,Δ. Κοντόςν.Αναθ.ΑρχήςΑ&αών
(1991)Για όλους τους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγή επι τυγχάνει. Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυ ρώνεται. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. 1080