clr/1991/1991_4_1135.pdf

(3)— Προσδιορισμόςτωνκριτηρίωνάσκησης της εξουσίαςαυτής. Αναθεωρητική Αρχή Αδειών — Εγκαθίδρυση καιοργάνωση τηςστο πλαίσιο τουτροποποιητικούΝόμου84/84—Αρθρο4Α — Αναλυ­ τικόςκαθορισμός τηςσφαίραςτωνεξουσιών τηςΑρχής— Περιεχσμενο. 10 ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία —Δικαστικόςέλεγχος— ΕπέμβασηΔι­ καστηρίου— Έκτασητουελέγχουαπότονακυρωτικόδικαστή— Κριτήριοτολογικά επιτρεπτό τηςεπίδικηςαπόφασης— Έννοια/ Εξαιρέσεις. 15 Ο αιτηχής προσέβαλε μετηνπροσφυγή του τηναπόφαση της ΑναθεωρητικήςΑρχήςΑδειών,μετηνοποίααπορρίφθηκειεραρχι­ κήπροσφυγήτου κατάτηςαπόφασηςτηςΑρχήςΑδειώννα απορ­ ρίψει αίτημα του για παραχώρηση αδείας δημόσιου μεταφορέα Α'. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τηνπροσφυγή, αποφάσισεότι: 25

(1)Ηκείμενη νομοθεσία και συγκεκριμένα τοάρθρο 15

(3)του περί ΡυθμίσεωςτηςΤροχαίας ΜεταφοράςΝόμου αρ.9/82,προσ­ διορίζει τα κριτήρια με βάση τα οποία ταδύο αρμόδια όργανα ασκούν τηδιακριτική εξουσία πουτους απονέμει, γιαχορήγηση αδειώνμεταφορέαΑ", αυτάείναι

(1)ηφύσηκαιέκτασητωνμετα- 1135 Σάββαν.Δημοκρατίας«.ά.

(1991)φορικών αναγκών της σχετικής περιφέρειας.

(2)ο βαθμός στον οποίο οι ανάγκες εξυπηρετούνται από τα υφιστάμενα αδειούχα οχήματα,

(3)ηδυνατότητα παροχής υπηρεσιών πάνω σε σταθερή, συνεχή και τακτική βάσηκαι

(4)ο τύπος και η δυναμικότητα του οχήματοςγιατοοποίοζητείται η άδεια. Η Αναθεωρητική Αρχή εκγακθιδρύθηκε και οργανώθηκε στο πλαίσιο του τροποποιητικού νόμου 84/84γιατηνεκδίκασηδιοικη­ τικών προσφυγών. Οι διατάξαςτου άρθρου4Α καθορίζουν ανα­ λυτικά τη σφαίρα ίων εξουσιών της. Ανάμεσα σε αυτές είναι η επικύρωση της προσβαλλόμενης απόφασηςως και η επανεξέταση του αιτήματος, που,ασφαλώς, μπορεί να συνεπάγεται νέα έρευνα 10 και ενδεχομένως διαφορετική εκτίμηση των γεγονότων της υπόθε­ σης. Ως προς το θέμα της αλλαγής της έδρας του προυφιστάμενου αδειούχου οχήματος πουδεν περιλαμβάνεται στην κρίσιμη έκθεση του Επαρχιακού Ελεγκτή, είναι σαφές ότι περιήλθε σε γνώση του 15 αποφασίζοντοςοργάνου πριν τη λήψη της απόφασηςκαι εν πάση περιπτώσει δεν φαίνεταινα ισχυροποιεί τηθέση του αιτητή. Ούτε και ταστοιχεία τηςκατάθεσηςτουκοιντάρχη,στο βαθμόπου απο­ δείχτηκαν,μετάβαλανουσιωδώς τις ανάγκεςτης περιοχήςώστε να απαιτείταιδεύτερο φορτηγό. 20

(2)Το κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις, που οριοθετεί συγχρό­ νωςκαι την έκτασητουελέγχου απότον ακυρωτικό δικαστή,είναι κατά πόσον η απόφασητου οργάνου ήταν λογικά επιτρεπτή στα πλαίσια των νομοθετικών διατάξεωνκαιτουυλικού που είχε τεθεί υπόψη του (Τσονλόφτας ν. Δημοκρατίας), εκτός φυσικά αν συντρέχει περίπτωση πλάνης περί ταπράγματαήελλειπούς έρευνας, οπότε υπάρχειανοικτό πεδίοάσκησης του ακυρωτικού ελέγχου. Υπό το πρίσμα των διαπιστώσεων αυτών, οι προσαπτόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες απορρίπτονται ως αβάσιμες. 25 30 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Τσονλόφτας ν.Δημοκρατίας

(1983)3Α.Α.Δ.

1. Οροσφυγή. ^5 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειων με την οποία επικύρωσε την απόφασητης Αρχής Αδειων νααπορρίψει αίτησητουαιτητήγιαάδεια δημόσιου μεταφορέαΑ'στηνπεριοχή Απεσιάς-Λεμεσου. 1136 4 ΑΛΛ. Σάββα ν.Δημοκρατίας *Α. Κ Εραηοχρίτον, για τοναιτητή. Αί. Τσιάππα (Κα.), ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ', για τους καθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. 5 ΟΔικαστήςκ.Νικήταςανάγνώσετηνακόλουθηαπόφα­ ση. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ:Ο αιτητήςείναι ιδιοκτήτηςφορτηγούαυ­ τοκινήτου Leylandμε στοιχεία εγγραφής LW
2. Κατοικά μόνιμα στο χωριό Απαίσια της Επαρχίας Λεμεσού. 10 Τον Αύγουστο του 1987 είχεαποταθείστην Αρχή Αδειών (1Αρχή),για άδειαδημόσιου μεταφορέαΑ' στηντροχαία περιοχήΑπαισιάς-Λεμεσού. Οενδιαφερόμενος κ. Α. Κων­ σταντίνου είχε σοβαρές αντιρρήσεις στην παραχώρηση άδειας στον αιτητή,τις οποίες διατύπωσε σε γραπτή έν15 στασή του, που λήφθηκε έγκαιρα από την Αρχή. Αλλο στοιχείο που είχεστη διάθεση της ηΑρχήήτανηέκθεση, παράρτημα 2, του ΕπαρχιακούΕλεγκτή Μεταφορών Λε­ μεσούημερ.7/9/
3. Στις23/9/87 η Αρχή απέρριψετοαίτη­ μα. 20 Απότηναπορριπτικήαυτήαπόφασηοαιτητήςάσκησε ιεραρχική προσφυγή. Το διάβημα του πάλιν απέτυχε. Η Αναθεωρητική ΑρχήΑδειών(καθής ηαίτηση2) επικύρωσε τηναρχικήαπόφασηκατά πλειοψηφία. Μόνο ένααπό τα 5 μέλη της διαφώνησε και τάχθηκε υπέρ της χορήγησης 25 άδειας. Πρέπει να διευκρινιστεί ότι σε συνεδρίαση της Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών,πουέλαβε χώραπροηγου­ μένως,παρέστηοενδιαφερόμενος, οοποίοςεπέμεινε στην ένσταση του.Ολόγοςπουανέπτυξε φαίνεταιστο σχετικό πρακτοίό.Στηνουσία του είναι ότι οι ανάγκεςτηςκοινό30 τητας Απαίσιας είναι πολύ περιορισμένες για να επιτρέ­ πουντηνεξασφάλισητουβιοπορισμού δύοοδηγών. Στηνεπόμενησυνεδρίαση,πουπραγματοποιήθηκε μετά απόμιαεβδομάδαστις 14/7/89,δόθηκεηευκαιρίαστοναι­ τητήνα εκφέρει τις απόψεις του.Περαιτέρω οκοινοτάρ35 χηςΑπαίσιας, τον οποίοκάλεσεο δικηγόρος τουαιτητή, αφού αναφέρθηκεσε αυξημένες ανάγκες στις τοπικές με­ ταφορέςωςκαιτην απροθυμίατων φορτηγών τηςπεριο1137 Νοφας, Δ. Σάββαν.Δημοκρατίαςtea.

(1991)χής να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην κοινότητα του, υποστήριξε ότι ήταν επιβεβλημένη η παραχώρηση άδειας σε ακόμη ένα αυτοκίνητο. Κατά τη διαδικασία προσκομίστηκε και επιστολή του ενδιαφερομένου με την οποία ουσιαστικά απέσυρε την ένσταση του.Όμως, κατά τηνκρίση της Αναθεωρητικής Αρχής,τογεγονός δεν είχε, αφ' εαυτού, αποφασηκή σημασία, διότι έπρεπε να λη­ φθούνυπόψηκαιταάλλακριτήριατουνόμου. 5 Το ουσιαστικό μέρος του αιτιολογικού της απόφασης έχειωςεξής: 10 "Στην παρούσαυπόθεσηηΑρχήδεν έχειπεισθεί ότι στοχωριόΑπαίσιαυπάρχουντέτοιες μεταφορικέςανά­ γκες ώστε ναδικαιολογείται ηχορήγηση άδειαςδεύτε­ ρου μεταφορέα Α' γενικού φορτίου πέραν των 5 τόνων. Αντίθετα, η Αρχήκρίνει ότι οι περιορισμένες 15 ανάγκες του χωριού, που έχει 300 περίπουκατοίκους και παράγειγύρω στα2800καντάριαχαρούπια, λίγα αμύγδαλακαιδημητριακά,μπορούν ναεξυπηρετηθούν από τον υφιστάμενο αδειούχο μεταφορέα Α' του χω­ ριού, και τους άλλους μεταφορείς, της αγροτικής πε- 20 ρκ>χήζΛεμεσού." Ας σημειωθεί εδώ διευκρινιστικά ότι,σύμφωνα μετην αναντίλεκτη διαπίστωση στην οποία προβαίνει ηέκθεση του ελεγκτή, στην περιοχήδιακινούνται233 άλλα φορτη­ γά. Ηκείμενη νομοθεσία περί μεταφορώνκαι συγκεκριμέ­ να τοάρθρο 15

(3)τουπερίΡυθμίσεως τηςΤροχαίας Με­ ταφοράς Νόμου αρ. 9/82, προσδιορίζει τα κριτήρια με βάσηταοποίαταδύοαρμόδιαόργαναασκούντη διακρι­ 3 τική εξουσία, την οποία τους απονέμει, για χορήγηση ° αδειών μεταφορέαΑ'. Αυτά είναι

(1)ηφύσηκαιέκταση των μεταφορικώναναγκώντηςσχετικής περιφέρειας

(2)ο βαθμός στον οποίο οι ανάγκες εξυπηρετούνται απο τα υφιστάμενα σε αυτήαδειούχαοχήματα,

(3)η δυνατότητα παροχήςυπηρεσιών πάνωσεσταθερή, συνεχήκαιτακτική 35 βάσηκαι

(4)οτύποςκαιδυναμικότηςτουοχήματοςγιατο 1138 25 4ΑΑΛ. Σάββα v.ΔημοκρατίαςxA. Νικήτας,Δ. οποίοζητείταιηάδεια. 5 10 ΗΑναθεωρητική Αρχήεγκαθιδρύθηκεκαιοργανώθηκε στο πλαίσιο του τροποποιητικούνόμου 84/84γιατην εκ­ δίκαση διοικητικώνπροσφυγών.Οιδιατάξειςτου άρθρου 4Α καθορίζουν αναλυτικάτη σφαίρατων εξουσιών της. Ανάμεσα σ* αυτέςείναιηεπικύρωσητης προσβαλλόμενης απόφασης ως και η επανεξέταση του αιτήματος, που, ασφαλώς, μπορεί νασυνεπάγεταινέα έρευνα καιενδεχό­ μεναδιαφορετικήεκτίμησητωνγεγονότων τηςυπόθεσης. Οιλόγοιτηςπροσφυγήςσυνοψίζονταιωςεξής:

(1)Η ΑναθεωρητικήΑρχή δενέκαμετηδέουσαέρευνα. Ηεισήγηση είναιότι η έκθεσηδεν μνημονεύει το ουσιώδες γεγονός ότι, μέχρι τον Ιούνιο του 1987, υπήρχε και άλλο αδειούχο φορτηγό στην κοινότητα.Τότε ακριβώςείχε εγ15 κριθεί η αλλαγή έδρας του δεύτερου αυτοκινήτου από ΑπαίσιαστηΛεμεσό.Επίσηςπροςτηνκατεύθυνσητης έλ­ λειψης δέουσας έρευνας στρέφεται και ο ισχυρισμός ότι δεν διερευνήθηκαν οι μεταφορικές συνθήκες καιανάγκες τηςκοινότηταςαπότο 1987,πουέγινεηέκθεση. 20

(2)Η ΑναθεωρητικήΑρχή πλανήθηκεαναφορικάμετη διαπίστωσητηςορθήςπραγματικήςβάσηςτου αιτήματος, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε λανθασμένη κρίση. Η άποψηαυτήσυσχετίζεται μετοεπιχείρηματουαιτητήότι ηΑναθεωρητική Αρχή παραγνώρισεολότελα τανέα στοι25 χεία που ανέφερε ενώπιον της ο Πρόεδρος τηςκοινότη­ τας,στηρίζονταςτηναπόφαση τηςσεέκθεσηπουπραγμα­ τευόταν τα δεδομένα, που υπήρχαν το Σεπτέμβριο του 1987.0δικηγόροςτουαιτητήεπικαλέστηκε στοπροκείμε­ νοτηνπτυχήτηςαρχήςπουαφοράτηνπραγματικήπλάνη 30 σανλόγοακυρότητας καιπουδιατυπώνεταιστοΣπηλιωτόπουλο "Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου

(1988)παρά­ γραφο452 στησελ. 416. "Επί αρνητικών (ρητών ή σιωπηρών) πράξεων, η πλάνη περί τα πράγματασυνίσταται αντιστρόφως εις 1139 Νικήτας»Δ. Σάββαν.ΔημοκρατίαςχΛ.

(1991)τοότιτοδιοικητικόνόργανονπεπλανημένωςδιεπίστωσεότιδενσυντρέχουν αινόμιμοι προϋποθέσειςεκδόσε­ ωςτηςπράξεως."

(3)Οτελευταίοςλόγοςείναιότιοπαραπάνωτρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η υπόθεση αντιβαίνει προςτιςαρχέςτηςχρηστήςδιοίκησης. 5 Είναι ορθόν ότι ησχετική έκθεσηδεναναφέρεται στο δεύτερο όχημα που άλλαξε έδρα. Εν παρενθέσει, ημετα­ φορά της έδρας έγινε ύστερα από αίτηση του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου. Είναι εν τούτοις φανερόν ότι το στοι- 10 χείο αυτόπεριήλθε σεγνώσητουοργάνουαπότοδικηγό­ ρο του αιτητήκατάτην ακρόαση, πριν απότη λήψητης απόφασης.Είναιτοπρώτοπράγμαπουανέφερε.Απ'αυτό αντλήθηκε επιχείρημα υπέρ της αναγκαιότητας έκδοσης της αιτούμενης άδειας. Δεν νομίζω ότι το περιστατικό ^ ισχυροποιεί τηθέση τουαιτητή.θα μπορούσαναπροσθέ­ σωπωςαποτελείμάλλονκάποιαένδειξηότιοι συγκοινω­ νιακές συνθήκες και ανάγκεςτης κοινότητας δεν επέτρε­ παναπασχόλησηδύο οχημάτων. Η περιορισμένη γεωργική παραγωγήτης ολιγάριθμης 20 αυτής κοινότητας δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά. Τα άλλαστοιχεία γιαταοποίαμίλησεοκοινοτάρχηςήτανότι το 1988 κτίστηκαν 7ή8 σπίτιακαι ότι στο γειτονικό συ­ νοικισμό "Μόντε Κορφή"ήταν υπό ανέγερση άλλα 15.Ο δε ισχυρισμός του ότι ζητήθηκανπολλές φορές προσφο- 25 ρές για τη μεταφοράχαρουπιώνχωρίς ανταπόκριση από τα230 τόσααυτοκίνητατηςπεριοχής,δεν υποστηρίχθηκε με κανένααποδεικτικόστοιχείο και,προφανώς,δενέγινε δεκτός. Οι νέες συνθήκες,όπωςπαρουσιάστηκαν,δεν με­ τέβαλαν τις ανάγκεςσε βαθμόπουδεν θα μπορούσαννα 30 ικανοποιηθούν είτεαπότουφιστάμενο φορτηγόήτομε­ γάλοαριθμόμεταφορικώνμέσωντηςπεριοχής. Τοκριτήριοσετέτοιες περιπτώσεις,πουοριοθετεί συγ-. χρόνως και την έκταση του ελέγχου από τον ακυρωτικό δικαστή, είναι κατάπόσον ηαπόφασητου οργάνουήταν 35 λογικά επιτρεπτήστα πλαίσια των νομοθετικώνδιατάξε­ ι 140 4 AAA. 5 Σάββαv. Δημοκρατίαςκ,ά. Νικήτας,Δ. ωνκαιτουυλικούπουείχετεθεί υπόψη του (Τσονλόφτας ν. Δημοκρατίας

(1983)3 Α.ΑΑ 428, 432), εκτόςφυσικά ανσυντρέχει περίπτωση πλάνης περίταπράγματαή ελλι­ πούςέρευνας, οπότανυπάρχειανοικτόπεδίοάσκησης του ακυρωτικούελέγχου. Υπό το πρίσματων παραπάνωδιαπιστώσεων,οιπροσαπτόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες απορρίπτονταιωςαβάσιμες.Η απόφασητηςΑναθεωρητι­ κήςΑρχήςυποσημαίνει ότι οι δύοπροϋποθέσειςτουάρ10 θρσυ 15

(3)τουνόμουδεν ικανοποιούνται.Δεν προκύπτει επομένως παραβίαση των αρχώντης χρηστής διοίκησης, εφόσον κατά την εφαρμογή τουνόμου δεν διαπιστώνεται τοπαραμικρόστοιχείοαυθαιρεσίας. ΗκρίσητηςΑναθεωρητικήςΑρχήςδενήτανμόνολο15 γικάεφικτή,αλλά,υπότις περιστάσεις πουεξετέθησαν,η μόνη ορθή απόφαση και συνεπώς επικυρώνεται. Η προ­ σφυγήαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχ<ορίςέξοδα. 1141