(1991)27Μαρτίου, 1991 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΓΈΩΡΓΙΑΔΗΣ, Αιτηχής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 155/89). Προσφυγή βάσει τον άρθρον 146 τον Συντάγματος — Λόγοιακυρώ σεως— Έλλειψηαιτιολογίας — Ισοδυναμεί προς ανύπαρκτη αι τιολογία η επανάληψητων γενεών όρων τον νόμον — Δέον να εκτίθενται ταπραγματικά στοιχεία, στα οποία βασίστηκε η χρίση τονδιοικητικούόργανον. Μετηνπροσφυγήτσυαυτή ο αιτητήςπροσέβαλε την απόφαση των καθ'ων ηαίτησημετηνοποία απέρριψαναίτησητου γιαεγ γραφήτου ως αρχιτέκτονα. Ηπροσβαλλόμενηαπόφασητωνκαθ' ων ηαίτησηανέφερεμόνο ότι το δίπλωμα του αιτητήδενικανο ποιούσετοάρθρο7
(1)τουΝόμου. 5 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι: 1
(1)Ηαπόφασητωνκαθ ωνη αίτησηδενείναικαθόλουδικαιο λογημένηαλλάαποτελείαπλήεπανάληψη νομοθετικώνδιατάξεων. Η απλήαναφοράσε νομοθετική διάταξηδεν αποτελεί αιτιολογία 15 αλλάδέον ναεκτίθενταιταπραγματικάστοιχείασταοποίαβασί στηκε η κρίση τσυ διοικητικού οργάνου. Ενώπιον του Δικαστη ρίου δεν ετέθη τίποτε άλλο, ούτε φάκελος, ούτε πιστοποιητικό, ούτε οποιαδήποτε άλληεξήγησηπουναδικαιολογεί ήνα συμπλη ρώνειτηναπόφασητωνκαθ"ωνηαίτηση. 20 Ηεπίδικη απόφασηοχυρώνεταιμεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Παπαγεωργίον ν.Δημοκρατίας
(1984)3ΑΛΛ. 1348· 1162 4 ΑΛΛ. rttoqyiabiKν.Σνμφ.Εγγφ.Α « . &Πολ.Μηχ/κών TheRepublic v. Geotghiatks
(1972)3C.LA. 594. Προσφυγή. 5 Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτων καθ'ων η αίτη σημετηνοποίααποφάσισανναμηεγγράψουντοναιτητή σαναρχιτέκτονα. Α. Μαρκίδης, για τοναιτητή. Ν.Λοϊζίδον(Κα)γιαΛ. Δημητριάδη, για τουςκαθ'ων ηαίτηση. Ο Δικαστήςκ.Παπαδόπουλοςανάγνωσετηνακόλουθη 10 απόφαση. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ:Οαιτητής έχει τέτοια προσό νταπουκατάτηγνώμητουδικαιούταιναεγγραφείωςαρ χιτέκτονας,μεβάσητο άρθρο7(ΐχδ)του Περί Αρχιτεκτό νων και Πολιτικών Μηχανικών Νόμου 1962-1985, το 15 οποίοάρθροαναφέρειωςεξής: *Ί1ανπρόσωπον δικαιούταινα εγγραφήωςΑρχιτέ κτων,εάντοΣυμβούλιον πεισθήότι είναικαλού χαρα κτήραςκαι 20 25 (δ) είναι κάτοχος τοιούτων προσόντων, ωςτα υπό τουΒασιλικού Ινστιτούτου Βρεττανών Αρχιτεκτόνων προβλεπόμενα δι' απαλλαγήνεκτων τελικών εξετάσε ων,καιέχειενός έτουςτουλάχιστονπρακτικήνεξάσκησιν, ην απέκτησεν μετά την κτήσιν των τοιούτωνπρο σόντων, το Συμβούλιο δε πείθεται ότι η βασική μόρφωσις αυτούανάγεταιειςτον κλάδοντουΑρχιτέ κτονας." Μεβάση ταπροσόντατουκαιτιςσχετικές νομοθετικές πρόνοιες, όπως αναφέρονται πιοπάνω,αποτάθηκε στο Συμβούλιο Εγγραφής Αρχιτεκτόνων καιΠολιτικών Μη30 χανικώνμεεπιστολήτουημερομηνίας4/1CV88καιζητούσε όπως εγγραφείωςαρχιτέκτονας. Ειςαπάντησητηςαιτή σεωςτου,τοΣυμβούλιοτουαπάντησεαρνητικάωςεξής: "Αναφορικά μετην αίτηση σας ημερ.4.10.1988, με 1163 ΠαεΕαέόειονλος,Δ. Γεωργιώδικν. Σνμβ. Εγγ^. Α^χ. & Παλ. Μηχ/κών
(1991)την οποία ζητείτε να εγγραφείτε σαν Αρχιτέκτονας βάσει των προνοιώντουάρθρου7
(1)τουΠερίΑρχιτε κτόνων και Πολιτικών Μηχανικών Νόμου,πληροφορείσθε ότι το Συμβούλιο αποφάσισεόπως μητην απο δεχθεί διότι το δίπλωμασαςδεν ικανοποιείτοάρθρο7 5
(1)τουΝόμου". Μετηνπροσφυγήτου οαιτητήςζητάόπωςκηρυχθείη πιο πάνω απόφαση του Συμβουλίου Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικώνως άκυρη.Οι λόγοιπου αναφέρο νται στην αίτησητουείναιπωςηαπόφασηείναι παράνο- 10 μη, δεν είναι αιτιολογημένη και πως δεν έγινε ηδέουσα έρευνα ή/καιπωςοι καθ'ωνη αίτησηπλανήθησανπερίτα πράγματα Με μιά απλήανάγνωση όλων των στοιχείων που συνθέτουν την προσφυγή αυτή, ένας μπορεί να δει αμέσως πως η απόφασητων καθ'ων η αίτηση δεν είναι 15 καθόλου δικαιολογημένη αλλά αποτελεί απλή επανάληψη νομοθετικώνδιατάξεων. Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο πως ηαπλή αναφορά σε νομοθετική διάταξη δεν αποτελεί αιτιολογία. (Βλέπε "Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας" 20 1929-1959, σ. 186,όπουαναφέρεται: "Γ.Επανάληψιςδιατάξεωννόμου. Ίνα πληρωθή η προς αιτιολογίαν απαίτησις του νόμου,δέοναύτηναμηπεριορίζεταιειςγενικούςχαρα κτηρισμούς δυναμένους να εφαρμοσθώσιν εις πάσαν 25 περίπτωσιν, ουδέ ναεπαναλαμβάνη τας διατάξειςτου νόμου, αλλά δέον να εκτίθενται τα πραγματικάστοι χεία, εφ*ων εβασίσθη η κρίσις του διοικητικού οργά νου. Ισοδυναμεί προς ανύπαρκτον αιτιολογίαν η επα νάληψις των γενικών όρων του νόμου, δυναμένων να 30 τύχωσιν εφαρμογήςεπί οιασδήποτεπεριπτώσεως: 424, 1921
(54)". Επίσης,σχετική είναικαιηαπόφασηΠαπαγέωργίον ν. Δημοκρατίας
(1984)3 Α.ΑΑ 1348, όπου στη σελ. 1355 αναφέρεται: "Mere citation of thelaw is not sufficient or any reaso ningat all". 1164 35 4ΑΛΛ, Γκφγιαοης ν.Σνμ&, Εγγρ.Αςχ. &Πολ.Μηχ/κών Πακαδοπουλος, Δ. Η φιλοσοφία της αιτιολογίας διοικητικών πράξεων αναφέρεται πολύ εύγλωττα στην υπόθεση TheRepublicv. Lefkos Georghiades
(1972)3C.LR. 594, στησελ. 690 όπου αναφέρονταιταακόλουθα: 5 10 15 20 25 The requirement of due reasoning in administrative decisions, has been stressed on more than one occasion by judgments of this Court (See inter alia, P.E.O.v. The Board of CinematographFilms Censors & Another
(1965)3 C.LA. 27 and Sofocleous(No. 1) v. The Republic(reported in this Part at p.56, ante,at p. 60)).The philosophy behindtherequirement of reasoning is that its presence excludes arbitrariness on the part of the admi nistrative organ and protects the administration against itself by preventing itfrom taking ahasty decision. At the same time it protects the persons affected by such de cision. The reasoning must be clear, that is to say, the concrete factors upon which the administration based its decision for the occasion under consideration must be specifically mentioned in such a manner as to render possible its judicial control. It must contain the way of thinking of theadministrative organ ontherelevant facts which constitute the foundation for the decision. A reasoning which does notsatisfy these conditionscannot beconsidered as due reasoning". Δε νομίζωπωςχρειάζεταιναπωπερισσότεραπαρά ότι βρίσκω πως στην υπό κρίση προσφυγή η απλή αναφορά στοΝόμοδεναποτελεί αιτιολογία Πρέπει να αναφέρωότι εκτός από την επιστολή του Συμβουλίου, ημερομηνίας 19/12/1988, τίποτε άλλο δεν 30 ετέθη ενώααόν μου, ούτε φάκελος, ούτε πιστοποιητικό, ούτε οποιαδήποτε άλλη εξήγηση,πουνα δικαιολογεί ήνα συμπληρώνει την απε^φασητωνκαθ'ωνηαίτηση. Για τους πιοπάνωλόγους, ηεπίδικηαπόφαση ακυρώ νεταιμεέξοδα. Επίόιχη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα. 1165