clr/1991/1991_4_1201.pdf

(1)—Σεπερίπτωσηυποψηφίωνπροερχομένωναπό τοπροσωπικότουΙδρύματοςτακριτήριαεπιλογήςείναι ηαξία,χαπροσόντακαιηαρχαιότητα— Τακριτήριαείναιτα ίδια με ταπροβλεπόμενα από τονπερίΔημοσίαςΥπηρεσίαςΝόμο 33/ 67καιησχετικήνομολογίαέχειεφαρμογή. ΡαδιοφωνικόΊδρυμα Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαίότητα—Ασήμαντουβάρουςηπολύ μικρή και απομακρυσμένη αρχαιότητα— Ηαρχαιότητααπόμόνη τηςδενδίδειτοπροβάδι­ σμαγιασκοπούςπροαγωγής. ΡαδιοφωνικόΊδρυμα Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές—Έκ­ δηληυπεροχή— Έννοια— Υιοθέτησητουορισμούστηνυπόθεση HadfiSawa v.Republic

(1982)3C.LR.76,p. 78. ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία—ΔιχαστικόςΈλεγχος— Πράξειςεύλο­ γα επιτρεπτέςστηνεκδσύσααρχήδενακυρώνονται—Ηχρίσητον αρμοδίουοργάνουδενυποκαθίσταταιαπότηνκρίση τουΔικαστη­ ρίου. 25 Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Επανεξέταση — Χρόνος κατάτονοποίο πρέπειναδιενεργηθεί—Ποικίλειανάλο- 1201 Παυλίδηςv.PIK

(1991)γα με τη φύση και τη σπουδαιότητα της οφειλόμενης ενέργειας εκτόςαν καθορίζεται ρητά ήπροκύπτει από το νόμο — Στησυ­ γκεκριμένηυπόθεσηηπάροδοςδύοετώναπότηνέκδοσητηςδικα­ στικήςαπόφασηςέωςτηνεπανεξέταση τηςυπόθεσηςαπό τηδιοί­ κησηδενκρίνεταιυπότιςπεριστάσειςυπέρμετροςχρόνος. 5 Μετην παρούσαπροσφυγήτουο αιτητήςπροσέβαλε τηνομι­ μότηταδυοαποφάσεωντουκαθ'ουηαίτησηιδρύματοςοι οποίες αφορούσανπλήρωσηθέσεων(ηδεύτερηπράξημίαμόνοθέση)Λει­ τουργού ΠρογραμμάτωνΑ'(Τηλεόραση). Οι επίδικεςαποφάσεις ήτανπροϊόνταεπανεξέτασηςαφούοιαρχικέςείχανακυρωθείαπό 10 τοΑνώτατοΔικαστήριο,κατόπινπροσφυγώντουαιτητή,λόγωεκ­ δόσεωςτουςμεβάσηάκυρηδευτερογενήνομοθεσία. Οι καθ'ων η αίτηση ήγειραν προδικαστικήένστασηπερί του απαραδέκτου της προσβολής της δεύτερης των προσβαλλόμενων πράξεωνωςμησυναφούςμετηνπρώτη. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο­ φάσισεότι:

(1)Δεν είναι επιτρεπτήηπροσβολήμε το ίδιο δικόγραφοπε­ ρισσότερων της μίας ανεξάρτητων, αυτοτελών και μησυνδεομέ­ νων μεταξύ τους διοικητικών πράξεων οι οποίες δεν είναι συνα- 20 φείς. Εάν υφίστατο συνάφεια μεταξύ περισσότερων αιτήσεων ακυρώσεως,αυτέςσυνεκδικάζρνταιγιαέκδοσηκοινήςαπόφασης. Συναφείς θεωρούνται οι αιτήσεις ακυρώσεως ότανμεαυτές προ­ σβάλλονται οι ίδιεςπράξειςήόταναυτέςπροσβάλλουνδιαδοχικά στάδιαμιαςδιοικητικήςενέργειας,ήόταντοαποτέλεσματηςεκδί- 25 κασηςτηςμιαςαίτησηςθαέχει επίδρασηστηνομιμότητατης πρά­ ξηςη οποίαπροσβάλλεται μετηνάλλη αίτησηήότανπροσβάλλο­ νταιδύοπράξειςεκ τωνοποίων ημίααποτελεί τροποποίηση και συμπλήρωσητηςάλληςήανάκλησητης. Στις περιπτώσεις εκείνες όπου δεν συντρέχουν οι προυποθέ- 30 σεις της συνάφειας, η αίτηση ακυρώσεως θεωρείται παραδεκτή μόνοωςπροςτην πρώτη απότις προσβαλλόμενες πράξεις. Ανα­ φορικάμετομέροςτηςπροσφυγήςτοοποίοπρόσβαλλατηνάλλη πράξη,ηοποίαδενείναισυναφήςμετηνπρώτη,ηεφαρμογή είναι « απαραδεκτηκαιαπορρίπτεται. Στηνυπόκρίσηυπόθεσηοι διοικητικές πράξειςπουπροσβάλ­ λονται αποτελούνξεχωριστές διοικητικές ενέργειες οι οποίες εκ­ δόθηκανωςαποτέλεσματηςεπανεξέτασηςδύοδιαφορετικώνδιοι­ κητικώνπράξεων,ανατρέχουνσεδιάφορονομικόκαι πραγματικό καθεστώςηκάθε μία,ηεγκυρότητατηςμιαςπράξηςδενεπηρεάζει " 40 ούτεθίγειτην εγκυρότητατηςάλληςκαιδενέχειυποβληθεί ενώ- 1202 4ΑΛΛ. Παυλίδηςν.ΡΙΚ πιοντου δικαστηρίου τούτου οποιαδήποτε αίτησηγιασυνεκδίκασήτους. 5 Συνεπώς,ηυπόκρίσηαίτησηθεωρείται παραδεκτήκαιθαεξε­ ταστεί μόνο ως προς τηνπρώτητων προσβαλλόμενων πράξεων. Ωςπροςτηδεύτερηπράξη,αυτήαπορρίπτεταιωςαπαράδεκτη. 10

(2)Σύμφωνα με τους περί Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΔιορισμοίκαιΠροαγωγαί) Κανονισμούςτου 1987, ΚΛ.Π. 317/87 τακριτήρια επιλογής είναιηαξία,ταπροσόντακαιη αρχαιότητα ότανοιυποψήφιοιπροέρχονταιαπότοπροσωπικό του Ιδρύματος (Κανονισμός4

(1)). 15 20 25 Τα κριτήρια αυτάείναιτα ίδια με εκείνα τα οποία προβλέπο­ νταιαπότονπερίΔημοσίαςΥπηρεσίαςΝόμο,Ν.33/67καιησχε­ τική νομολογία έχειεφαρμογήκαιστηνπαρούσαυπόθεση. Η διο­ ρίζουσααρχήέχεικαθήκον νασυνεκτιμήσει όλα τανομοθετημένα κριτήρια και να προχωρήσει στην επιλογή του καταλληλότερου απότουςδιαθέσιμουςυποψηφίους. Ο αιτητήςκαι τα ενδιαφερόμεναμέρηείναιπερίπου ισοδύνα­ μοισεβαθμολογίακατάτατελευταίαπέντεχρόνια,όλοιοιυποψή­ φιοι πληρούσαν τα απαιτούμενα προσόντα ενώ μια πολύ μικρή αλλάκαι πολύ απομακρυσμένηαρχαιότητατου αιτητήέναντικά­ ποιων ενδιαφερομένων μερών θεωρείται, σύμφωναμε τηνομολο­ γία,ασήμαντουβάρουςκαι είναιεπίσης εδραιωμένη νομολογιακή αρχήότι ηαρχαιότητααπόμόνητηςδεν δίνει το προβάδισμαγια σκοπούς προαγωγής.

(3)ο αιτητήςαπέτυχενααποδείξει έκδηληυπεροχήέναντιτων ενδιαφερομένων μερών με το νόημα που έχει αποδοθεί στον όρο στηνυπόθεσηHadpSawav.*cpuMic

(1982)3C.LA. 76. Ηυπόθεσηαυτήθακριθείσύμφωνα μετις ακόλουθες βασικές αρχέςτουδιοικητικού δικαίου. 30 35 40 (α)ΤοΔιοικητικόΔικαστήριοδενακυρώνειαπόφασηδιορίζου­ σαςαρχήςηοποίασύμφωναμετοεφαρμοζόμενοδίκαιοκαιταγε­ γονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης ήταν εύλογα επιτρεπτή σε αυτήν. (β) Στηνδιοικητικήδικαιοσύνηδεν υποκαθίσταται στηνκρίση του αρμοδίου οργάνου,αναφορικάμε τηνεκλογήτου καλύτερου υποψήφιουγιαπροαγωγήσεθέση,ηκρίσητουΔικαστηρίου.

(4)Ηακύρωσηδιοικητικήςπράξηςανατρέχεικατάκανόναστο χρονικό σημείο της έκδοσηςτης ακυρωθείσας πράξηςκαι επανα­ φέρει τα πράγματαυπό το πραγματικό και νομικό καθεστώςτου χρόνουτηςέκδοσηςτηςακυρωθείσαςδιοικητικήςπράξης. Η διοί­ κηση επομένως υποχρεούται να προβεί σε νέα κρίση με βάση το πραγματικόκαινομικόκαθεστώςπουΙσχυεκαιτοχρόνοαυτό. 1203 Παυλίδηςv.PIK

(1991)Υπό τις περιστάσεις της παρούσαςυπόθεσης,ηπάροδοςδύο χρόνωνγιατηνέκδοσητηςδικαστικήςαπόφασηςμέχριτην επανεξέτασητηςυπόθεσηςαπότηδιοίκηση,δενκρίνεταιυπέρμετρος.Η ίδιαηφύσητηςαπόφασηςτουΑνωτάτουΔικαστηρίουήταντέτοια ώστεναμηνέχειδημιουργήσειυποχρέωσηστηδιοίκηση ναπροβεί σεθετικήενέργεια Η απόφασητηςδιοίκησης είχεακυρωθείγια τυπικούς λόγουςκαιδενπεριείχεδεδικασμένοεπίτηςουσίαςτης υπόθεσης. 5 Προσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 10 Αναφερόμενεςαποφάσεις: Διακοποϋλουν. ΡαδιοφωνικούΙδρύματος(ΠροσφυγήΑρ. 516/89, ημερ.21.4.90)· Geoigbiouv. TheCouncilofMinisters

(1987)3CLJi.400GearghiouandOthersv.Republic

(1988)3 C.LR. 678- Ioannides v.Republic (Προσφυγές Αρ. 501/86, 510/86 κ.α., ημερ. 15 282.89)· Βασιλείουν.Δημοκρατίας(ΠροσφυγήΑρ.508/88, ημερ.26.4.89)· Χατζη'ύωσήφν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 218/89, ημερ. 18S.90)· Ξυστούρηςκαιάλλοιν.Δημοκρατίας(ΠροσφυγέςΑρ.956/87,957/20 *7και 1003/87, ημερ. 13.3.90)· HadpSawav.Republic

(1982)3CLJi. 76· Hadpioannouv.Republic

(1983)3C.LR. 104V Μουρτζήςν. ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας(ΠροσφυγήΑρ.955/ 88, ημερ.4.7.89)· ο ςα Republicv. Zachariades

(1986)3C.L.R. 852Κοντογιάννη και άλλοι ν. Ραδιοφωνικού ΙδρύματοςΚύπρου (ΠροσφυγήΑρ.386/88, ημερ.25.8.90)· Μακρίδηςκαιάλλοιν. ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας(Προσφυ­ γέςΑρ. 780/86,66/87χαι71/87, ημερ. 30J.89)· Τξαβέλλας και άλλοι ν.ΥπουργούΕσωτερικών (Προσφυγές Αρ. 404/87κ.α.,ημερ. 18.10.89). Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Ραδιοφωνικού 1204 30 4 ΑΛΛ. Παυλίδηςν.ΡΙΚ Ιδρύματος Κύπρου με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη διορίστηκαν και/ή προάχθηκαν στη θέση Λειτουργού ΠρογραμμάτωνΑ' στηνΤηλεόραση αντίτουαιτητή. Ν. Παναγιώτου, για τοναιτητή. 5 Π. Πολυβίου, για τον καθ'ουηαίτηση. Cur. adv. vult. ΟΔικαστήςκ. Παπαδόπουλοςανάγνωσετηνακόλουθη απόφαση. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ: ΜΕτηνπαρούσαπροσφυγήο 10 αιτητήςζητάδήλωση τουΔικαστηρίου ότι η απόφαση του καθ' ουηαίτηση,ηοποία κοινοποιήθηκε σ' αυτόν με επι­ στολήτουΓενικού ΔιευθυντήτουΙδρύματος,ημερομηνίας 29/3/88καιμετηνοποίαδιόρισε και/ή προήγαγεταενδια­ φερόμενα μέρη ΠόπηΔανιήλ, Μιχαήλ Τοφαρίδη,Χρύσω 15 Κωνσταντινίδου, ΠαύλοΠαύλου,Ανδρέα Κωνσταντινίδη και Ανδρέα Ροδίτη στη θέσηΛειτουργούΠρογραμμάτων Α' στην Τηλεόραση αντίτουαιτητή,είναι άκυρη, παράνο­ μηκαιστερημένη κάθεέννομου αποτελέσματος. Ο αιτητής υπηρετούσε στη θέσηΛειτουργούΠρογραμ20 μάτων Τηλεόρασης του Ρ.Ι.Κ. από την 1/1QT76.Κατά το Μάρτιοτου 1983 συνεπεία αξιολόγησης και αναδιάρθρω­ σης των θέσεων στο Ρ.Ι.Κ., δημιουργήθηκαν επτάθέσεις Λειτουργών Προγραμμάτων Α' στην Τηλεόραση (θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής, κλίμακα Α10), οι 25 οποίες προκηρύχθηκαν στη συνέχεια επίσημα περί τον Απρίλιοτου 1983. Μεταξύτων 19υποψηφίωνπου υπέβα­ λαν έγκαιρατην αίτησητους σύμφωνα μετην Προκήρυξη τηςθέσης,ήτανκαιοαιτητής. Ακολούθως, το Συμβούλιο του Ιδρύματος στη συνε30 δρίασή του ημερομηνίας 6/9/83,αποφάσισε ομόφωνα να διορίσει στηθέση ΛειτουργούΠρογραμμάτωνΑ' στηνΤη­ λεόραση,από1/8/83, έξι υποψήφιους,τους ΜιχαήλΤοφα­ ρίδη,ΠόπηΔανιήλ,ΧρύσωΚωνσταντινίδου, Γεώργιο Κο1205 ΠαπαΜηουλος, Δ. Παυλίδηςν.ΡΙΚ

(1991)μίτη, Παύλο Παύλου και Ανδρέα Κωνσταντινίδη. Την απόφασηαυτήο αιτητής πρόσβαλε με την προσφυγή του υπ'αριθ.508/

1. Περίτις 3/11/83 τοΤμήμαΠροσωπικούτουΙδρύματοςαποφάσισε την προκήρυξη μίας θέσης ΛειτουργούΠρογραμμάτων Α' στην Τηλεόραση (θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής -κλίμακα Α10). Μεταξύ των έξι υποψη­ φίωνπουυπέβαλανέγκαιρααίτηση,ήτανκαιοαιτητής. 5 Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματοςσε συνεδρία­ σητουγιατηνπλήρωσητηςθέσης,αποφάσισεναδιορίσει *0 τονΑνδρέα Ροδίτηστηνπιοπάνωθέσηαπό 1/7/
2. Εναντίοντηςπιοπάνωαπόφασηςοαιτητήςκαταχώρι­ σετηνμεαριθμό543/84προσφυγή. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο μεαπόφασητου ημερομηνίας 28/6/86ακύρωσε τις αποφάσειςτου Διοικητικού Συμβου- 15 λίου του Ιδρύματοςημερομηνίας 6/9/83 και21/6/84με τις οποίες οι προαναφερθέντες υπάλληλοι προάχθηκαν στις επίδικες θέσεις. Η ακυρωτικήαπόφασητουΑνωτάτου Δι­ καστηρίου βασίστηκε στο σημείο ότι οι Κανονισμοί της Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής ήτανάκυροι γιατο 20 λόγο ότι αυτοί δεν είχαν εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο και δε δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημε­ ρίδα της Δημοκρατίας, κατά παράβαση του άρθρου 3 του Ν. 61/70, οι δε επίδικες αποφάσεις κρίθηκαν ακυρωτέες γιατί στηρίχθηκαν και λήφθηκαν βάσει άκυρης 25 δευτερογενούς νομοθεσίας. Σαν συνέπεια της πιο πάνω ακυρωτικής απόφασης τουΔικαστηρΙου, το Διοικητικό Συμβούλιο του καθ'ου η αίτηση Ιδρύματος, έχοντας υπόψη σχετικό σημείωμα του Γενικού Διευθυντή ημερομηνίας 12/11/87, (βλέπε τεκμήρια 30 Α και Β πουκατατέθηκαν απότο δικηγόρο του καθ' ουη αίτησηστοστάδιοτωνδιευκρινίσεων), προέβησεεπανεξέ­ ταση της πλήρωσης των πέντε κενών επίδικων θέσεων καθώςκαιστην επανεξέτασητηςπλήρωσης τηςμιαςκενής θέσης Λειτουργού Προγραμμάτων Α' στο Τμήμα Προ- 35 1206 4 ΑΛΛ. Παυλίδηςv.Ρ1Κ Παπαδόπουλος,Α. γραμμάτωνΤηλεόρασης. 5 Οι καθ' ωνηαίτησηκατάτην επανεξέτασητηςπλήρω­ σης των πιο πάνωθέσεων έλαβανυπόψητοπραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατάτον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης των ακυρωθεισών διοικητικών πράξεων, δη­ λαδήτης6/9/83καιτης21/6/
3. Κατάτηνεπανεξέτασητηςπλήρωσης τωνπέντεκενών θέσεων στη συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, ημερομηνίας 19/2/88, κατατέθηκαν τα πιο 10 κάτωέγγραφα: 1.Προκήρυξητηςκενήςθέσηςημερομηνίας9.3.
5. Εγκεκριμένα σχέδια υπηρεσίας της θέσης Λειτουρ­ γούΠρογραμμάτωνΑ' (TV). 3.Κατάλογοςτωναιτητώνπουυπέβαλαναιτήσειςκα15 νονικά.
6. Τα έγγραφααιτήσεων των ΠόπηςΔανιήλ, Μιχαήλ Τοφαρίδη, Χρύσως Κωνσταντινίδου, Παύλου Παύλου, Ανδρέα Κωνσταντινίδη, Ανδρέα Αντωνιάδη, Ανδρέα Χάρρι, Άδωνι Χριστόφορου, Ανδρέα Παυλίδη,Νέαρχου 20 Γεωργιάδη,ΑνδρέαΡοδίτηκαιΝεόφυτουΤαλιώτη. 5..Οι προσωπικοί φάκελοι όλων των 12 υποψηφίων περιλαμβανομένων και των εγγράφων των ετησίων εμπι­ στευτικών εκθέσεων.
7. Κατάλογοςόλωντων υποψηφίων κατά αρχαιότητα 25 που ετοιμάστηκεαπότοΤμήμα Προσωπικούσύμφωναμε τους προσωπικούς φακέλουςόπωςηαρχαιότητακαθορι­ ζόταντην6.9.
9. ΑκυρωτικήΑπόφασητου ΑνωτάτουΔικαστηρίου στηνπροσφυγήαρ.508/83ημερ.28.6.
10. 30 Ακολούθως το Συμβούλιο,λαμβάνοντας υπόψηόλατα 1207 Πβαα&όκουλο&Δ. Παυλίδην.ΡΙΚ

(1991)ενώπιον τουστοιχεία πουανάγοντανστον ουσιώδη χρόνο δηλαδή 6.9.83 και ασκώντας τη διακριτική εξουσία σύμ­ φωνα με το άρθρο 10του Περί Ραδιοφωνικού Ιδρύματος ΚύπρουΝόμου Κεφ.300Ακαιτο άρθρο3τουτροποποιη­ τικού Νόμου61/70 έκρινεμεβάση 5 (α) την αξία των υποψηφίων, όπως αυτή καθορίστηκε από τους προσωπικούς φακέλους και τις εμπιστευτικές εκθέσεις, (β)ταπροσόντα των υποψηφίων,όπως αυτάκαταγρά­ φονται στις αιτήσεις τους και περιέχονται στους πρόσω- 10 πικούς φακέλους,και (γ)την αρχαιότητατων υποψηφίων,όπως αυτήεμφαί­ νεται στον "κατάλογο υποψηφίων κατ' αρχαιότητα" και που επιβεβαιώνεται καιαπότους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων,ότι οι υποψήφιοι: 15 Πόπη Δανιήλ ΜιχαήλΤοφαρίδης Χρύσω Κωνσταντινίδου ΠαύλοςΠαύλουκαι 2 0 Ανδρέας Κωνσταντινίδης υπερείχαν των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε να τους προαγάγει,σαν τους πιο κατάλληλους, στη θέσηΛειτουρ­ γού ΠρογραμμάτωνA (TV) -ΤμήμαΠρογραμμάτωνΤηλε­ οράσεως - αναδρομικά από την 1.8.83, δηλαδή, από την ίδ&α ημερομηνία που είχαν γίνει οι προαγωγές σύμφωνα 25 με απόφαση του Συμβουλίου ημερ. 6.9.83 και οι οποίες ακυρώθηκαν m μετέπειτα στάδιο από το Ανώτατο Δικα­ στήριο. Κατά την επανεξέταση της πλήρωσης της μίας κενής θέσης στη συνεδρία του Δωκκηκ&ού Συμβουλίου τον ιδρύματος ημερομηνίας 19/2/SS,κατατέθηκαντα πιο 30 κάτΕωέγγραφα: 1.ΠροκήρυξηW&Κ^νήξ&οης« t W 3.11.

1. 12C3 4 AAA. Πανλί6ης v. P1K Παηο6όηονλος,Δ. 2.Εγκεκριμένα σχέδιαυπηρεσίαςτηςθέσηςΛειτουργού ΠρογραμμάτωνA' (TV). 3.Κατάλογος των αιτητώνπουυπέβαλαναιτήσειςκα­ νονικά. 5 4.Ταέγγραφααιτήσεωντων Γ.Νικολάου, Φ. Φωτιάδη, Α. Παυλίδη,Α. Χάρρι,Α.ΡοδίτηκαιΑδ. Χριστόφορου. 5.Οι προσωπικοίφάκελοι όλων των 6υποψηφίωνπε­ ριλαμβανομένων και των εγγράφων των ετησίων εμπι­ στευτικών εκθέσεων. 10
2. Κατάλογος όλων των υποψηφίων κατά αρχαιότητα πουετοιμάστηκε από τοΤμήμαΠροσωπικούσύμφωνα με τους προσωπικούς φακέλους όπως ηαρχαιότητα καθορι­ ζόταντην21.6.
4. Εμπιστευτική έκθεση τουΔιευθυντήΠρογραμμάτων 15 ημερ.25.2.
6. Ακυρωτική Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις προσφυγέςαρ.595/84και543/84ημερ. 28.6.
7. ΑκολούθωςτοΣυμβούλιο,λαμβάνονταςυπόψηόλατα ενώπιον τουστοιχεία πουανάγονταιστον ουσιώδηχρόνο, 20 δηλαδή21.6.84καιασκώντας τηδιακριτικήεξουσία σύμ­ φωναμε το άρθρο 10του Περί ΡαδιοφωνικούΙδρύματος ΚύπρουΝόμουΚεφ.30QAκαιτοάρθρο3τουτροποποιη­ τικούΝόμου61/70 έκρινε μεβάση (α) την αξία των υποψηφίων, όπως αυτή καθορίστηκε 25 από τους προσωπικούς φακέλους και τις εμπιστευτικές εκθέσεις, (β)ταπροσόντατωνυποψηφίων,όπωςαυτάκαταγρά­ φονται στις αιτήσεις τους και περιέχονται στους προσω­ πικούςφακέλους,και 30 (γ)τηναρχαιότητατωνυποψηφίων,όπωςαυτή εμφαί1209 Πα*α*ό*ουλος,Δ. Παυλίδηςν. ΡΙΚ

(1991)νεται στον "κατάλογο υποψηφίων κατ' αρχαιότητα"και πουεπιβεβαιώνεταικαιαπότουςπροσωπικούς φακέλους τωνυποψηφίων, ότι ουποψήφιος 5 Ανδρέας Ροδίτης υπερείχε των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε να τον προαγάγει,σαν τον πιο κατάλληλο, στηθέση Λειτουργού ΠρογραμμάτωνA* (TV) -ΤμήμαΠρογραμμάτωνΤηλεορά­ σεως -αναδρομικάαπό1.7.84, δηλαδή,απότην ίδιαημε­ ρομηνία πουείχεγίνειηπροαγωγήσύμφωνα μεαπόφαση 10 του Συμβουλίου ημερ.21.6.84 και ηοποία ακυρώθηκε σε μετέπειτα στάδιο από το Ανώτατο Δικαστήριο. (Βλ. AppendicesΑκαιΒστην ένσταση). Κατάτηνεπανεξέτασητηςπλήρωσης τωνπιοπάνωθέ­ σεων και προς συμμόρφωση με την ακυρωτική απόφαση 15 του Δικαστηρίου, το Διοικητικό Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψητιςεκθέσειςτηςΣυμβουλευτικής ΕπιτροπήςΕπιλο­ γήςπουήταννομικάεξυπαρχήςάκυρεςαλλάενήργησε με βάσηταυπόλοιπαστοιχεία που ίσχυανκατάτον ουσιώδη χρόνο. 20 Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή προσβάλλει και τις δύοπιο πάνωαποφάσειςτουκαθ'ουη αίτηση Ιδρύμα­ τοςεπικαλούμενος τουςπιοκάτωνομικούς ισχυρισμούς: α)Ηαπόφασηλήφθηκεκατάκατάχρηση,υπέρβασηκαι κακήάσκησηδιακριτικήςεξουσίας γιατίοαιτητήςυπερεί- 25 χε των ενδιαφερομένων μερών σε αξία,προσόντα και αρ­ χαιότητακαιήτανοπιοκατάλληλος γιαπροαγωγή β) Ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκεκατάπαράβα­ ση των αρχών που διέπουν την αναδρομικότητα των διοικητικώνπράξεων. γ) Ηαπόφασητον καθ* ου ηαίτησηδεν ήτανδεόντως αιτιολογημένη. 1210 ·*° 4 AAA, Παυλίδηςv. P1K Παηαδώπουλος.Δ. Ο δικηγόρος του καθ*ουηαίτηση ήγειρε στη γραπτή του αγόρευση προδικαστικήένστασηότιηπαρούσα προ­ σφυγή απαράδεχτα στρέφεται εναντίον τηςνομιμότητας δύο διαφορετικώνκαιανεξάρτητωναποφάσεωντουκαθ* 5 ουηαίτησηπουλήφθηκανμενκατάτην ίδια ημερομηνία, την 19/2/88, ήτανόμως αποτέλεσμα της επανεξέτασηςτης πλήρωσης πέντε κενών θέσεων, αναδρομικά και με βάση το καθεστώς πουίσχυε κατάτην 1/8/83,καιμίας κενής -' θέσης, αναδρομικάκαιμε βάσητο καθεστώς που ίσχυε 10 κατάτην 1/7/84. Οδικηγόροςτουκαθ*ουηαίτηση υπέβα­ λεπωςσετέτοιεςπεριπτώσειςόπουμετηνίδιαπροσφυγή προσβάλλονται δύο διαφορετικές αποφάσειςτης διοίκη­ σης, σύμφωνα μετην ισχύουσα νομολογία, ηπροσφυγή εναντίοντηςδεύτερηςαπόφασηςκρίνεταιαπαράδεχιηκαι 15 παραμένειγιαεκδίκασηηπροσφυγήεναντίοντηςπρώτης προσβαλλόμενηςαπόφασης. Είναι καθιερωμένη νομολογιακή αρχήπως δενείναι επιτρεπτήηπροσβολήμετοίδιοδικόγραφοπερισσότερων της μίαςανεξάρτητωναυτοτελώνκαι μη συνδεόμενων με20 ταξύτουςδιοικητικώνπράξεωνοιοποίεςδενείναισυνα- . φείς.Εάνυφίσταταισυνάφειαμεταξύπερισσότερων αιτή- * σεων ακυρώσεως, αυτές συνεκδικάζονται για έκδοση κοινής απόφασης. Συναφείςθεωρούνται οιαιτήσεις ακυ­ ρώσεως όταν μεαυτέςπροσβάλλονται οι ίδιες πράξειςή 25 όταναυτέςπροσβάλλουν διαδοχικά στάδιαμιαςδιοικητι­ κής ενέργειας, ή όταν το αποτέλεσμα τηςεκδίκασηςτης μίαςαίτησηςθαέχειεπίδρασηστηνομιμότητατηςπράξης η οποία προσβάλλεται,με τηνάλλη αίτηση ή ότανπρο­ σβάλλονται δύο πράξεις εκτωνοποίων ημίααποτελεί 30 τροποποίηση και συμπλήρωση της πρώτης ή ανάκληση της. (Βλ. Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας,σελ. 273-274,θ .Τσάτσου - *Ή ΑίτησιςΑκυ­ ρώσεωςενώπιοντουΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας"

(1971)σελ. 357,παράγραφος 175). 35 Στιςπεριπτώσεις εκείνες όπουδεσυντρέχουν οι προϋ­ ποθέσεις τηςσυνάφειας,ηαίτηση ακυρώσεως θεωρείται παραδεχτήμόνοως προςτηνπρώτηαπότιςπροσβαλλό­ μενεςπράξεις.Αναφορικά μετο μέρος τηςπροσφυγής το 1211 Πβί33δ&3ουλ©ζ,Δ. Παυλίδςςν.ΡΙΚ

(1991)οποίο προσβάλλει τηνάλλη πράξη,ηοποίαδεν είναισυ­ ναφής με την πρώτη,ηπροσφυγή είναι απαράδεχτηκαι απορρίπτεται. (Βλέπε, μεταξύάλλων, Α. Διαχόπουλουν. P.J./C,Υπ. Αρ. 516/89.ημερ.21/4/90, σελ. 3-8, Georghios Georghiou v.TheCouncilof Ministers

(1987)3C.L.R.,400, 5 σελ. 405, όπουτο Ανώτατο Δικαστήριο δέχτηκε τηνπρο­ σβολήδύο ανεξάρτητων διοικητικών πράξεων με το ίδιο δικόγραφογιατολόγοότι οιδύοπράξειςήτανσυναφείς, αφού η αξίωση του αιτητήγια σύνταξη θα μπορούσε να εγερθεί μόνο σε περίπτωση αφυπηρέτησής του από την 10 Υπηρεσία). Στην υπό κρίση υπόθεση οι διοικητικές πράξεις που προσβάλλονται αποτελούν ξεχωριστές διοικητικές ενέρ­ γειεςοι οποίες λήφθηκανσαναποτέλεσμα τηςεπανεξέτα­ σης δύοδιαφορετικώνδιοικητικών πράξεων,ανατρέχουν σε διάφορονομικό καιπραγματικό καθεστώς ηκάθε μιά, η εγκυρότητα της μιας πράξης δεν επηρεάζει ούτε θίγει τηνεγκυρότητατης άλληςκαιδενέχειυποβληθείενώπιον τουΔικαστηρίου τούτουοποιαδήποτεαίτησηγιασυνεκδίκασήτους. 15 20 Συνεπώς,ηυπόκρίσηαίτησηθεωρείται παραδεχτήκαι θα εξεταστεί μόνο ως προς τηνπρώτητων προσβαλλόμε­ νων πράξεων. Ως προς τη δεύτερη πράξη, αυτή απορρί­ πτεταισαναπαράδεχτη. Είναι ο ισχυρισμός τουδικηγόρου του αιτητήπως οι 25 καθ'ωνηαίτησημετοδιορισμότωνενδιαφερομένωνπρο­ σώπωνστηνεπίδικηθέση,παρέβηκαντηνυποχρέωσητους για επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου και παρα­ γνώρισαν το γεγονός ότι ο αιτητής υπερτερούσε των εν­ διαφερομένων μερών σε αξία,προσόντα,αρχαιότητα και 30 πείρα. Συγκεκριμένα, ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε 3&ωςόσον αςροραsov πρώτοδ&ορίσμόστο Ίδρυμαυπερείχ$ C£αρκαώ'Ρβοι τ®& Παύλου Παύλου που διορίστηκε συ&ς 12/8/68,καθώς πε&ίου Ανδρέα Κωνσταντινίδη που &a$smpz cret£ 1&2-&>. Ο αιτητής είχε διοριστεί στο 35 Ί£$ΰ}&8 στ&ς12/2/53.Ι&κέαης οδΰΐηγόρος τουα&τητή ανά<p2$zπωςσεσύγκρ&α^φι τοβ*&α$2ρόμ£νο μέροςΜιχαήλ 1212 4 ΑΛΛ, 5 Παυλί*ΐ£ν.ΡΙΚ ΠαααΜαουλος, Α. Τοφαρίδη,ο αιτητήςυπερείχε στο κριτήριο αξίαέχοντας βαθμολογίαΑ-Α-Α σεαντίθεσημετο ενδιαφερόμενο αυτό μέρος που είχε βαθμολογία Α-Β-Α, ήταν δε ισάξιος με όλους τους άλλους. Αναφορά έκαμε επίσης και στα προσόντατουαιτητή,τησταδιοδρομίακαιπροσφοράτουστο Ίδρυμακαθώςκαιτοσυγγραφικότουέργο. Σύμφωνα με τους περίΡαδιοφωνικούΙδρύματοςΚύ­ πρου(ΔιορισμοίκαιΠροαγωγοί)Κανονισμούς του 1987, ΚΑΠ. 317/87, τακριτήριαεπιλογής είναιη αξία,ταπρο10 σόντα και ηαρχαιότηταότανοι υποψήφιοιπροέρχονται απότοπροσωπικότουΙδρύματος (Κανονισμός 4

(1)).Επί λέξειαναφέρειτοσχετικόάρθρο: Μ 15 4

(1)Η αξία,ταπροσόντακαιη αρχαιότης αποτελούν τατρίακριτήριαεπίτηβάσειτωνοποίωνκρίνονται οι υποψήφιοι οι προερχόμενοι εκ του προσωπικού του Ιδρύματος." Τακριτήριααυτάείναιταίδιαμεεκείναταοποίαπρο­ βλέπονται από τον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμο,Ν. 33/67καιησχετικήνομολογία έχειεφαρμογήκαιστηνπα20 ρούσαυπόθεση.Η διορίζουσααρχήέχεικαθήκοννα συνε­ κτιμήσειόλατανομοθετημένα κριτήριακαινα προχωρή­ σει στην επιλογή του καταλληλότερου από τους διαθέσιμουςυποψηφίους. Στηνκρινόμενηυπόθεσηηαξίατων υποψηφίων, όπως 25 αυτήαντανακλάταιστις εμπιστευτικές τους εκθέσειςτων ετών 1983,1982,1978,1977και 1975,έχειωςακολούθως: Αιτηνής ΑντρέαςΠαυλίδης: 1975:Α(13Α, IB) 1977:Α(13Α,1Β+) 30 1978:Α (ΠΑ, IB) 1982:Α(6Α,8Β) 1983:Α(10Α,4Β) 1213 Παπαδόπουλος,Δ. Παυλίδηςν.ΡΙΚ

(1991)Ενδιαφερόμενα Μέρη ΠόπηΔανιήλ: 1975: Α(12Α,2Β) 1977:Β+(5Α,9Β) 1978:Α;;(9Α,5Β) 1982:Α(6Α,7Β, 1Γ) 5 1983:A (10Α,3Β) ΜιχαήλΤοφαρίδης: 1975: Α(12Α,2Β) 1977:Α (13Α,IB) 1978:A (14Α) 1982:Β(4Α,7Β,3Γ) 10 1983:Α(11Α,3Β) ΧρύσωΚωνσταντινίδου: 1975:Α (13Α,IB) 1977:Α(12Α,2Β) 1978:A (14Α) 1982:A (13Α, IB) *5 1983:Α(11Α,3Β) Παύλος Παύλου: 1975:Α (13Α,IB) 1977:Α (13Α,IB) 1978:A (14Α) 1982:A (13Α, IB) 20 1983:Α(13Α,1Β) Ανδρέας Κωνσταντινίδης: 1974:A (12Α,2Β) 1214 4 ΑΛΛ. Παυλίδηςν.ΡΙΚ Παπαδόπουλος,Δ. 1977:Α(12Α,2Β) 1978:Α(13Α,1Β) 1982:Α(8Α,5Β,1Γ) 1983:Α(12Α,2Β) 5 Τοσυμπέρασματοοποίο εξάγεταιαπότονπιο πάνω πίνακαείναιότιαιτητήςκαιενδιαφερόμεναμέρηείναιπε­ ρίπου ισοδύναμοισεβαθμολογίακατάτατελευταίαπέντε χρόνια. ΤοενδιαφερόμενομέροςΤοφαρίδης,οοποίοςκατάτο10 έτος 1982είχεχαμηλότερηγενικάβαθμολογία(Β) απότον αιτητή,πουείχεβαθμολογηθείμε(Α),υπερτερείσε αρχαι­ ότητατουαιτητή,οοποίοςπρωτοδιορίστηκεστο Ίδρυμα την 12/2/68καιδιορίστηκεστηθέσηΛειτουργούΠρογραμ­ μάτωνΤηλεόρασης το 1976ενώτοενδιαφερόμενο μέρος 15 διορίστηκε στοΊδρυμα την 1/3/63 και στηθέση Λειτουρ­ γούΠρογραμμάτωνΤηλεόρασηςτο

1. Σεαρχαιότητα υπερτερείεπίσηςτουαιτητήκαιτο εν­ διαφερόμενο μέρος ΠόπηΔανιήλ, η οποίαπρωτοδιορί­ στηκε στο Ίδρυματην 15/4/64καιηοποίαπαρουσιάζει 20 επίσηςυπεροχή στοκριτήριοπροσόντα,αφούείναικάτο­ χοςπτυχίουτηςΔραματικήςΣχολήςΕλληνικήςΜουσικής Ακαδημίαςστηνοποίαφοίτησεκατάταέτη 1959-
2. Ο δικηγόροςτουαιτητή στη γραπτήτουαγόρευση ει­ σηγήθηκεπωςδελήφθηκευπόψηαπότουςκαθ'ωνηαίτη25 σηηαρχαιότητα τουαιτητήέναντι τωνενδιαφερομένων μερώνΠαύλουΠαύλουκαιΑνδρέα Κωνσταντινίδησεότι αφοράτονπρώτοδιορισμόστο'Ιδρυμα. Ο αιτητήςδιορίστηκε στοΊδρυμα στις 12/2/86, ενώ ο ΠαύλοςΠαύλουστις 12/8/68καιοΑνδρέας Κωνσταντινί30 δηςστις 16/9/69,έχειδηλαδήαρχαιότητα έναντι των εν­ διαφερομένωνμερών6και 13μήνεςαντίστοιχα Η αρχαι­ ότητα αυτήτουαιτητήείναι πολύ μικρήαλλά καιπολύ 1215 Παπαδόπουλος,Δ. Παυλίδηςν.ΡΙΚ

(1991)απομακρυσμένη, ώστεναθεωρείται,σύμφωναμετη νομο­ λογία, ασήμαντου βάρους.(Βλέπε Andreas Ζ Georghiou, andOthers v. TheRepublic of Cyprus, through The Public Service Commission

(1988)3 C.LR. 678, ConstantinosP. Ioannides andOthers v. TheRepublic of Cyprus, through 5 The Public ServiceCommission, Υποθέσεις Αρ. 501/86, 510/86,513/86,514/86και 515/86 (Απόφαση δόθηκε στις 28 Φεβρουαρίου, 1989, δε δημοσιεύτηκε ακόμα), Βασι­ λείου ν. Δημοκρατίας,ΥπόθεσηΑρ. 508/88,ημερομηνίας 26/4/89 και Χ" Ιωσήφ ν.Δημοκρατίας, ΥπόθεσηΑρ. 218/ 10 89, ημερομηνίας 18/5/90 (που δε δημοσιεύτηκαν ακόμα επίσημα)). Είναι επίσης εδραιωμένη νομολογιακή αρχήότι η αρ­ χαιότητα από μόνη της δε δίνει το προβάδισμαγια σκο­ πούς προαγωγής. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Ξυστούρης κ.α. 15 ν.Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 956/87, 957/87 και 1003/87, ημε­ ρομηνίας 13/3/90,πουδεδημοσιεύτηκανακόμα επίσημα). Συγκρίνοντας τον αιτητή με τα ενδιαφερόμενα μέρη απόπλευράςαξίαςστις εμπιστευτικές εκθέσεις τωνπέντε τελευταίωνχρόνων,πουπαράθεσαπιοπάνω,παρατηρού- 20 με πως αυτός έχει την ίδια συνολική βαθμολογία, "'Αρτιος", με τα ενδιαφερόμενα μέρη Χρ. Κωνσταντινί­ δου,ΠαύλοΠαύλουκαιΑνδρέα Κωνσταντινίδη.Ημικρή υπεροχή του αιτητή έναντι του ενδιαφερομένου μέρους Τοφαρίδη,ηοποία εν πάσηπεριπτώσει εντοπίζεται μόνο 25 στο έτος 1982, ισοσταθμίζεταιαπότηνυπεροχήτου ενδια­ φερομένου αυτούμέρους σε αρχαιότηταέναντι του αιτη­ τή Από πλευράς προσόντων,όλοιοι υποψήφιοιπληρούν τα απαιτούμενα προσόντα. Επιπλέον, τα ενδιαφερόμενα 30 μέρηΠόπηΔανιήλ καιΑνδρέας Κωνσταντινίδης είναικά­ τοχοι πτυχίωνΔραματικώνΣχολώντηςΕλλάδας. ΤαενδιαφερόμεναμέρηΜιχαήλΤοφαρίδης, Πόπη Δα­ νιήλκαιΧρύσωΚωνσταντινίδου είναιαρχαιότερατουαι­ τητή. Η αρχαιότητατου αιτητή έναντι των ενδιαφέρομε- 35 νων μερών Παύλου και Κωνσταντινίδη είναι, όπως 1216 4ΑΑΛ. Παυλίδηςν.ΡΙΚ Παπαδόπουλος,Δ. ανάφεραπιοπάνω,τόσο μικρήκαιαπομακρυσμένη, ώστε ναθεωρείταιήσσονοςσημασίας.. 5 10 Ο αιτητήςαπέτυχενα αποδείξει έκδηληυπεροχήένα­ ντιτωνενδιαφερομένωνμερώνμετονόημαπουέχειαποδοθεί στον όρο στην υπόθεση HadjiSawa ν. Λ.

(1982)3 C.L.R., 76στησελίδα 78καιπουέχειωςεξήςσεμετάφρα­ ση: 'Ή υπεροχήπρέπει να είναι τέτοιας φύσης πουνα βγαίνει απόκάθεάποψηαπότοσυνδυασμένοαποτέλεσματηςαξίας,προσόντωνκαιαρχαιότητατωνπροσώ­ πων που συναγωνίζονται για προαγωγή*με άλλες λέ­ ξεις, πρέπει ναβγαίνει ως αναντίρρητογεγονός, τόσο πειστικό που να εντυπωσιάζει κάποιοαπότην πρώτη ματιά. 15 Επειδή με τη φράση ' έκδηλη υπεροχή* εννοείται η υπεροχήενόςπροσώπου,γιαναευσταθήσει ισχυρισμός αυτού του είδους, πρέπει να είναι αυταπόδεικτος και προφανής απότην εξέταση των φακέλων τωνυποψη­ φίων." 20 (Βλέπεεπίσης Hadjiloannou v.R.

(1983)3C.L.R. 1041, 1046 και Μάριος Μουρτζής ν. Ε.Δ.Υ., Υπ. Αρ. 955/88, ημερομηνίας4/7/89,πουδενέχειεπίσημαδημοσιευτεί.) Ηυπόθεσηαυτήθακριθεί σύμφωναμετις ακόλουθες βασικέςαρχέςτουδιοικητικούδικαίου: 25 α)Το Διοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνειαπόφαση διορίζουσαςαρχήςηοποίασύμφωναμετοεφαρμοζόμενο δίκαιοκαιταγεγονότατηςσυγκεκριμένης υπόθεσηςήταν εύλογαεπιτρεπτήστηναρχή β) Στη διοικητική δικαιοσύνη δεν υποκαθίσταται η 30 κρίση του αρμοδίου οργάνου, αναφορικάμε την εκλογή τουκαλύτερουυποψηφίουγιαπροαγωγή στηθέση, μετην κρίση του Δικαστηρίου. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, R. ν. Zacharta<tes{\9m3C.LR. 852.) 1217 Παπαδόπουλος,Δ. Πανλϋης ν.ΡΙΚ

(1991)Οδικηγόρος του αιτητήστην γραπτήτου αγόρευση ήγειρε έναεπιπλέον νομικό ζήτημα, πως οι καθ'ωνη αίτηση επα­ νεξετάζοντας τηνακυρωθείσαπράξη παρέβηκαντηναρχή της μη αναδρομικότητας των διοικητικών πράξεων, και αυτόγιαδύοειδικότερους λόγους: 5 α)Ηνέαπράξημετάαπόακυρωτικήαπόφασηθαπρέ­ πει να εκδίδεται μέσα σε εύλογο απόαυτή χρόνο καιτα δύοχρόνια ταοποίαπαρήλθαναπότην έκδοσητηςδικα­ στικής απόφασηςστις 28/6/86μέχρι την επανεξέταση του ζητήματος στις 19/2/88, ήταναδικαιολόγητηκαθυστέρηση 10 εκμέρουςτηςδιοίκησης. β)ΤοΑνώτατο Δικαστήριο είχεακυρώσει τιςπροηγού­ μενεςπροαγωγές των ενδιαφερομένων μερών γιατί αυτές στηρίχθηκαν πάνωσε άκυρουςκανονισμούς καιπουθενά ηαπόφασηαυτήδεν επέβαλλε στη διοίκηση να προβεί σε 15 οποιαδήποτε θετική ενέργεια επανάληψης της ακυρωθεί­ σαςδιαδικασίας. Το νομολογιακό υπόβαθρο του πιο πάνω ζητήματος έχειδοθείκαιεπαναληφθείσεσωρεία δικαστικών αποφά- ^ο σεων. Κατά πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρα­ τείας,η ακύρωσηδιοικητικής πράξης ανατρέχει κατά κα­ νόνα στο χρονικό στμείο της έκδοσης της ακυρωθείσας πράξης και επαναφέρειτα πράγματακάτωαπότοπραγ­ ματικό καινομικό καθεστώς του χρόνου της έκδοσης της 25 ακυρωθείσαςδιοικητικήςπράξης. Η διοίκηση επομένως υποχρεούται να προβεί σε νέα κρίση με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυεκατάτοχρόνοαυτό. Από τοσύγγραμμα του Βεγλερή: "Ησυμμόρφωσις της 30 Διοικήσεως εις τας αποφάσεις του Συμβουλίου της Επι­ κρατείας'*,παραθέτωπιοκάτωσχετικάαποσπάσματααπό τιςσελίδες95-96: 1218 ΑΑΛΛ. Πανλίόηςν.ΡΙΚ Παπαδόπουλος,Δ. "III.- Εν τη επιχειρήσει της αποκαταστάσεως των πραγμάτων ηΔιοίκησις δικαιούταιναεκδώσηπράξεις έχουσαςαναδρομικήνισχύν. 5 10 15 Ηπλήρηςεξαφάνισιςτων αποτελεσμάτωντηςακυρωθείσης πράξεωςεπιβάλλει ενίοτετηνυπότηςΔιοική­ σεως λήψιν αναδρομικών μέτρων.'Ούτω, όταν ηΔιοίκησις παρέλειψε ναεκδώσηυποχρεωτικήν τίνα πράξιν κατάτονυπότουνόμουοριζόμενονχρόνον,ηδε παράλειψιςαύτηεδημιούργησε κατάστασίντίνα,ήτις μόνον διατης αναδρομικήςεπιχειρήσεως της πράξεωςδύνα­ ταιναθεραπευθήηΔιοίκησις υποχρεούται,ειςεκτέλεσιν τηςακυρωτικήςαποφάσεως,ναδώση αναδρομικήν ενέργειαν εις την εκδοθησομένην πράξιν. Και πέραν όμως τηςπεριπτώσεως ταύτης,ηΔιοίκησιςδικαιούται γενικώς ναεκδώσηαναδρομικόςπράξεις,οσάκιςτούτο επιβάλλουναιανάγκαιτηςαποκαταστάσεωςτωνπραγ­ μάτωνειςτηνπροτέραντων θέσιν".., Καιαπότησελίδα 127: 20 25 30 "Καιοχρόνος όμωςεκδόσεως τηςυποχρεωτικήςεκ τουνόμου πράξεωςείναιδιάφοροςκατάταςπεριπτώ-.ν σεις. Εάν ο νόμος ορίζη ότι η Διοίκησις οφείλει να προβήεις τίνα ενέργειαν,καθορισμένου ή μηπεριεχο­ μένου - εν συνδρομή ορισμένων προϋποθέσεων -, η πλήρωσις των προϋποθέσεων τούτων ορίζει τον χρόνον καθ'ονκαθίσταται επιχειρητέακαιεπομένως απαι­ τητήη ενέργεια. Εάνονόμος δενκαθορίζητονχρόνον, ουδ'ορίζηπραγματικόςπροϋποθέσειςδιατηνεπιχείρησιν της ενεργείας,τότε ο χρόνος ούτος ποικίλλει συμφώνωςπροςτηνφύσινκαιτηνσπουδαιότητατηςοφειλομένης ενεργείας". Λ ,- Βλέπεεπίσης για το ίδιοζήτημα: Μαίρη Κοντογιάννη χ.α v. Ρ.Ι.Κ., Υπ. Αρ. 386/88,τ^ιερομηνίας 25/8/90,Κώ­ στας Μαχρίδης κα. v. ΕΔ.Υ, Υπ. Αρ. 780/86,66/87 και 71/87,ημερομηνίας 3CV5/89, ΔημήτριοςΤζαβέλλαςκ.α ν. 35 Υπ. Εσωτερικώνχ,α., Υπ. Αρ.404/87 καιάλλες,ημερομη­ νίας 18/HV89,Ανδρέας Διαχάπονλοςκ.α v. Ρ.Ι.Κ., Υπ. Αρ. 516/88, ημερομηνίας 21/4/90. Επίσης, Μιχ, Δένδια "Διοικητικόν Δίκαιον*Τόμος Γ, σελ. 352 καιΠορίσματα 1219 Παπαδόπουλος,Δ. Παυλίοιςςν.ΡΙΚ

(1991)Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας1929-1959, σελ. 279. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, δεν κρίνωπωςηπάροδοςδύοχρόνωναπότηνέκδοσητηςδι­ καστικής απόφασηςμέχρι την επανεξέταση της υπόθεσης 5 από τη διοίκηση, θα μπορούσε να θεωρηθεί υπέρμετρος. Οπωσδήποτε κάποιακαθυστέρηση υπήρξε αλλά η ίδια η φύσητηςαπόφασηςτουΑνωτάτουΔικαστηρίου,ημερομη­ νίας 28/6/86,ήταντέτοια ώστε να μην έχει δημιουργήσει υποχρέωση στηδιοίκησηναπροβεί σε θετικήενέργεια. Η ίο απόφαση της διοίκησης είχε ακυρωθεί για τυπικούς λό­ γουςκαιδενπεριείχε δεδικασμένοεπίτηςουσίαςτηςυπό­ θεσης. Οι καθ* ωνη αίτησηορθάκαιαπόλυτα σύμφωναμετο νόμοκαιτιςαρχέςτηςνομολογίας έδωσαναναδρομικότη- 15 τα στην πράξητους,ορθάεξέτασαντο επίδικοζήτημαμε βάσηταστοιχεία εκείναταοποίαανάγοντανστον ουσιώ­ δη χρόνο και που παρατέθηκανσε προγενέστερο στάδιο τηςαπόφασηςαυτής. Επιπλέον, τα στοιχεία και έγγραφα που βρίσκονταν 20 ενώπιον του Συμβουλίου ήτανεπαρκήγια ναπροσδιορι­ στείηκαταλληλότητατωνυποψηφίωνβάσειτων νομίμων κριτηρίων, της αξίας,των προσόντων και της αρχαιότη­ ταςτωνυποψηφίων. Κανέναςλόγοςακυρότητας της επίδικηςαπόφασηςδε 25 μπορείναευσταθήσει. Για τους πιοπάνωλόγους,ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδακαιηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. Προσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1220