clr/1991/1991_4_1427.pdf

(1991)Βοηθού Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί των αιτητών. Οι αιτητές αμφισβήτησαν την εγκυρότητα των προπαρασκευα­ στικών πράξεων αφενός και εφετέρου προέβαλαν (α) πλάνη της Επιτροπής σε σχέσημετο ισχύον,κατάτον κρίσιμο χρόνο,σχέδιο 5 υπηρεσίαςκαι (β)πάραλαψηεπαρκούςαιτιολόγησης της μηεπιλο­ γήςτους λόγω τουπρόσθετου προσόντος το οποίοκατείχαν,και/ή τηναντιφατικότητατωνλόγων για τημηεπιλογή τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή ως προς τους ΙΊαγκουλλή,Κναή,Σέργη και Σάββακαι ακυρώνοντας 10 τηνπροαγωγήτουΑρη Σκορδή,αποφάνθηκεότι:

(1)Οι αιτητέςκωλύονται στην προσβολή των ισχυρισμών αμφι­ σβήτησης της εγκυρότητας των προπαρασκευαστικών πράξεων ενόψειτουδεδικασμένου του θέματοςτοοποίο προκύπτειαπότην απόφαση στην Αναθεωρητική Έφεση 525 η οποία αποτελεί τον 15 προηγούμενο σταθμό της μακράς δικαστικής προϊστορίας της αυτής υπόθεσης. Ηαρχήτου δεδικασμένου (res judicata) τυγχάνει εφαρμογής και στο πεδίο του διοικητικού δικαίου. Η δέσμευση από το δεδικασμένο απόφασηςδεν πηγάζει μόνο από το αποτέλεσμα αλλά επεκτείνεται και στη λύσητων συγκεκριμένων επίδικων 20 θεμάτων (issue estoppel). Από το δεδικασμένο δεν δεσμεύευται μόνο η Διοίκηση αλλά και ο διάδικος όταν καταφεύγει στο δικα­ στήριο για την προσβολή της απόφασης που προκύπτει κατάτην επανεξέταση του θέματος. Αυτά επα^άλλονχαι και για λόγους ευ­ νομίας (κράτοςδικαίου). Ταευρήματατου δικαστηρίου στην Α.Ε. 25 525 ήτανκαθοριστικάγιατην έκβαση της προσφυγής των αιτητών και δεσμεύονται από αυτά. Επομένως κωλύονται να προβάλουν ισχυρισμούς αντίθετους μετα ευρήματατου Δικαστηρίου ως προς τα πρωτογενή γεγονότα του στοιχειοθετούν τουπόβαθροτης από­ φασης. 3Q

(2)Ο ισχυρισμός περί πλάνης της Επιτροπήςαναφορικάμε το σχέδιο υπηρεσίας είναι ανεδαφικός ενόψει του περιεχομένου της επιστολής του Προέδρου της Επιτροπής στο Γενικό Εισαγγελέα και της απουσίαςοποιουδήποτε στοιχείου που νακλονίζει το τεκ­ μήριο της νομιμότητας.

(3)Ο ισχυρισμός για την έλλειψηήτην ανεπάρκειαειδικής αι­ τιολόγησης δεν ευσταθεί. Παρέχονται εκτενείς λόγοι για την επι­ λογήτων ενδιαφερομένων μερών και ειδικοί λόγοι για την μηεπι­ λογή των αιτητών σε σχέση, με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Η αιτιολογία συγκεκριμένα στηρίζεται στο ότι η ύπαρξη σύστασης 40 του αρμόδιου τμήματος,ηυπέρτερη βαθμολογία και ηυπεροχή σε αρχαιότητα αποτελούν όλοι παράγοντεςπου μπορεί νακριθεί ότι αντισταθμίζουν τηνκατοχήτου πρόσθετου προσόντος,ηδεαρχαι­ ότητα συγκεκριμένα αποτελεί και βάσει του νόμου (άρθρο 35 του Ν. 10/69 όπως τροποποιήθηκε) ένα από τα ουσιώδη κριτήρια για 45 τηνανεύρεσητωνκαταλληλότερων γιαπροαγωγήυποψηφίων. 1428 35 4ΑΛΛ. Γιαγκουλλής HJLν.Δημοκρατίας

(4)Ακυρώνεται ειδικάηπροαγωγήτουενδιαφερόμενου μέρους Άρη Σκορδήκαιγίνεται δεκτή ειδικά ως προς τούτο ηπροσφυγή των αιτητών Τιμοθέου καιΣωτηροπούλου διότι οι αιτητες αυτοί ήταν αρχαιότεροι στην Υπηρεσία από το ενδιαφερόμενο αυτό μέρος ενώτα αντικειμενικά δεδομένα των τριών υποψηφίων, σε σχέση μετηναξία τους,δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε ουσιώδη διαφορά. Συνεπώςδεν αιτιολογείται βάσιμαηεπιλογή του ενδια­ φερόμενου μέρουςκατάπροτίμησητωνδύοαιτητώνοιοποίοι κα­ τείχαντοπρόσθετοπροσόν. Η προσφυγή απορρίπτεται μερικώς χωρίς έξοδα, Υποθέσεις στις οποίες γίνεται αναφορά: Demeaiadcs andOthersv. TheRepublic

(1983)3CLR.842GeorghiouandOthersv.Republic

(1985)3CLR. 2105· Republic v.Geoighiatks

(1972)3CLJt. 594Γεωργίου καιάλλοι v. Δημοκρατίας (A.E.525ημερ. 16.6.89)· Republic v. Safuides

(1985)3CLR. 163Pieris v.Republic

(1983)3CLR.

1. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασης της Επιτροπής Εκ­ παιδευτικής Υπηρεσίας να διορίσει τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Βοηθού Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης αντί των αιτητών. Α.Σ.Αγγελίδης, γιατουςαιτητές. Λ. Κονρσονμπά (Κα.), ΑνώτεροςΔικηγόρος τηςΔημο­ κρατίας, γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Κ.Χρυσοστομίδης, γιατοενδιαφερόμενομέρος ί. Α. Παπαφιλίππον, γιατοενδιαφερόμενομέρος
2. Α. Παναγιώτου, για τοενδιαφερόμενομέρος
3. Α. Σοφοκλέους, για τοενδιαφερόμενομέρος
4. Cur.adv.wit 1429 ΓιαγκουλλήςΗΛ.ν.Δημοκρατίας

(1991)Ο Δικαστής κ. Πικής ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφα­ ση. ΠΙΚΗΣ, Δ: Τα επίδικα θέματα της προσφυγής έχουν μακράπροϊστορίαη οποίαάρχισετο 1981.Τοχρόνοεκεί­ νο προκηρύχθηκαν 76 θέσεις Βοηθού Διευθυντή Μέσης 5 Εκπαίδευσης. Οιαιτητέςήτανμεταξύτων προσοντούχων υποψηφίωνγιατηνπλήρωσητωνθέσεων,αλλάδεν επελέ­ γησαν,γεγονός που τους οδήγησε στην αμφισβήτησητων διενεργηθέντων διορισμών. Τοδικαστήριο ακύρωσεπρω­ τόδικα το διορισμό 60 ενδιαφερόμενων μερών (Oe/ne- 10 triadesandOthersv. TheRepublic).* Μετάτην ακυρωτική απόφασηεπανεξετάστηκε η πλή­ ρωσητων60κενώνθέσεωνστις 19/12/83. ΗΕ.Ε.Υ. επαναδιόρισε τα 60 ενδιαφερόμενα μέρη,γεγονός που οδήγησε στην άσκησηδεύτερης προσφυγής εκ μέρους των αιτητών 15 με την οποία προσβλήθηκε ο διορισμός 35 των επιλεγέ­ ντων.Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε το διορισμό 34 και ακύρωσε το διορισμό του 35ου ενδιαφερόμενου μέ­ ρους(GeorghiouandOthers v. Republic).** Εναντίον του μέρους της απόφασηςτου δικαστηρίου, 20 με το οποίο επικυρώθηκε ο διορισμός των 34ενδιαφερό­ μενων μερών, ασκήθηκε έφεση από τους αιτητές (Α.Ε. 525). Δεν υποβλήθηκε όμως έφεση εναντίον τουακυρωτι­ κούμέρους τηςαπόφασηςμετοοποίοακυρώθηκεοδιορι­ σμός του ενδιαφερόμενου μέρους Μιχαήλ Σοφοκλέους. 25 Ενόψει αυτήςτηςπραγματικότητας,η Ε.Ε.Υ.επανεξέτασε την πλήρωση της 35ηςθέσης και διόρισε τρίτοπρόσωπο. Ηαναθεωρητικήέφεσηέχειωςλόγοτηνεπανεξέτασητων επίδικων θεμάτωντης προσφυγής υπότηναίρεσηκαι πε­ ριορισμό της ειδοποίησης με την οποία προσδιορίζονται 30 τα επίδικαθέματατης έφεσης***. Συνεπώς, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου,στην άσκησητης δευτεροβάθμιας αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του, τέθηκε προς εξέταση μόνο η εγκυρότητα της επικυρωτικής απόφασης για το *

(1983)3CLR.842. **

(1985)3CUi.2105. ***(Βλ.μεταξύάλλων,Republicv.Georghiades

(1972)3CLR.594). 1430 4 ΑΛΛ. Γιαγκουλλήςχ.α.ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. διορισμό των 34 ενδιαφερόμενων μερών. Εναντίον του διορισμού του τρίτου προσώπου το οποίο διορίστηκε κατάτην επανεξέτασηστηθέσητου Μιχαήλ Σοφοκλέους, δεν ασκήθηκε προσφυγή και ο διορισμός του δεν τέθηκε 5 υπόαμφισβήτηση.Μετην απόφασητου Ανωτάτου Δικα­ στηρίου (Γε(οργίον καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας)* ακυρώθη­ κεοδιορισμός απότα34 ενδιαφερόμεναμέρη στηνέφεση. Τογεγονόςότι μνημονεύεται στηναπόφασηκαιηακύρω­ σητουδιορισμούτουΜιχαήλΣοφοκλέους,δεμετέβαλετα 10 επίδικαθέματατης έφεσης ταοποία είχαν προσδιοριστεί με την ειδοποίηση της έφεσης. Ούτε ο Μιχαήλ Σοφοκλέ­ ους,ούτετοτρίτοπρόσωποπουδιορίστηκε κατάτηνεπα­ νεξέταση, ήταν διάδικοι στην έφεση. Η αναφορά στην απόφασητου Εφετείου στην ακύρωσητου διορισμού του 15 κ. Σοφοκλέους, συνιστά επανάληψη του γεγονότος της ακύρωσηςτουδιορισμού του απότοπρωτόδικο δικαστή­ ριο. Επιβάλλεται ηανάλυση των λόγων της ακύρωσηςτων διορισμών των 17 ενδιαφερόμενων μερών σε συνάρτηση 20 μεχους λόγουςαμφισβήτησηςτης εγκυρότηταςτης προα­ γωγής τους,ώστε να προσδιοριστεί το πλαίσιο μέσα στο οποίοέπρεπενααναληφθείη επανεξέταση. Ηαπόφασηακυρώθηκεγιαένακαιμοναδικόλόγο,την παράλειψητουδιορίζοντοςσώματοςνααιτιολογήσει ειδι25 κάτηνεπιλογή τωνενδιαφερόμενων μερών έναντιτων αι­ τητώνοι οποίοικατείχαντοπροβλεπόμενο απότο σχέδιο υπηρεσίας πρόσθετο προσόν. Όπως διαπιστώνεται με αναφορά στη νομολογία, επιβάλλεται ηειδικήαιτιολόγη­ σητης επιλογής υποψηφίουοοποίος δενκατέχει το πρό3 0 σθετοπροσόνκατάπροτίμησηυποψηφίουοοποίοςτοκα­ τέχει. Όλοι οι άλλοι λόγοι για τους οποίους αμφισβη*(Α.Ε.525 ηαπόφασηεχδόθηχεστις 16/6/89) 1431 Πικής,Δ. Γιαγκουλλής«.α. ν.Δημοκρατίας

(1991)τήθηκεηεγκυρότητατηςπράξηςαπορρίφθηκανως ανεδα­ φικοί,γεγονός πουοδήγησε καιστην επικύρωση τωνδιο­ ρισμών των υπόλοιπων 17ενδιαφερόμενων μερών.Αυτοί αφορούσαν, κατά κύριο λόγο, τις προπαρασκευαστικές πράξεις αξιολόγησης των υποψηφίων απότην Υπηρεσία, 5 και συγκεκριμένα, την εγκυρότητα - (α) των συστάσεων του αρμόδιου τμήματος, (β) την παράλειψη δημοσίευσης της θέσης, και (γ) τη σημασία των συνεντεύξεων ενόψει τηςαντικατάστασηςτων μελώντης Επιτροπής Εκπαιδευ­ τικής Υπηρεσίας. Αποφασίστηκε ότι οιπρρπαρασκευαστι- 1° κές πράξεις δεν ήταν πλημμελείς για οποιοδήποτε λόγο, και ότι οι συνεντεύξεις δεν επενέργησαν στη διαμόρφωση των επιλογών τωνκαθ*ωνηαίτηση. Με βάση τα στοιχεία που κρίθηκαν απότο Ανώτατο Δικαστήριο, ότι έγκυρα αντανακλούσαν τα αντικειμενικά 15 γεγονότα σεσχέσημετους υποψηφίους,καικαθοδηγούμε­ νοι, όπως αναφέρεται,απότην απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι καθ' ων ηαίτηση προέβησαν σε επανεξέ­ ταση η οποία απέληξε και πάλι στην επιλογή των ίδιων υποψηφίων. Η απόφαση περιέχει εκτεταμένη αιτιολογία 20 για τους λόγους προτίμησης των ενδιαφερόμενων μερών έναντι των άλλων υποψηφίων, και αιτιολογεί ειδικά την επιλογή τους έναντι των αιτητών οι οποίοι είχαν τοπρό­ σθετο προσόν. Παρά τις διαπιστώσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου 25 στην τελευταίατουαπόφασηωςπροςτηνομική υπόσταση των προμνημονευθέντων προπαρασκευαστικών πράξεων, σε σχέση με τα αντικειμενικά γεγονότα,* η εγκυρότητα τουςαμφισβητείταιεκνέου μετηνέαπροσφυγήτωναιτη­ τών της οποίας επιλαμβανόμεθα. Οι αιτητές κωλύονται 30 στην προβολή των ισχυρισμών αυτών,ενόψειτουδεδικα­ σμένου του θέματοςτο οποίο προκύπτει απότην απόφα­ ση στην Α.Ε. 525 (ανωτέρω). Η αρχή του δεδικασμένου (res judicata)τυγχάνει εφαρμογής καιστο πεδίοτου διοι­ κητικούδικαίου,τηρουμένων τωναναγκαίωναναλογιών 35 *(Βλ.Republic v.Saftrides

(1985)3CLR. 163). 1432 4 AAA. ΓιαγκουλλήςΧΛ.ν.Δημοκρατίας Πιχής, Δ. οιοποίεςκατοπτρίζουντις ιδιομορφίεςκαιτις συνέπειες, βάσει του Συντάγματοςκαι του διοικητικού δικαίουτων αποφάσεων του αναθεωρητικού δικαστηρίου. Το θέμα εξηγείται στην απόφασηPieris v.Republic* Ηδέσμευση η 5 οποίαπροκύπτειαπόδικαστικήαπόφαση,ωςαποτέλεσμα κρίσης τηςουσίαςτηςδιαφοράς,προσδιορίζεται μετάαπό συσχετισμό της απόφασηςκαι των επίδικων θεμάτων.Η δέσμευση, όπως εξηγείται στην Pieris (ανωτέρω),δενπη­ γάζειμόνο απότοαποτέλεσμα,αλλάεπεκτείνεται και στη 10 λύση των συγκεκριμένων επίδικων θεμάτων (issue estoppel). 'Οπου ακυρώνεται απόφασητης Διοίκησης, το αρμόδιο διοικητικό όργανο, κατά την επανεξέταση, δε­ σμεύεται όχι μόνο απότο αποτέλεσμα, αλλά και απότη θετική κρίσητης νομικής υπόστασης των επίδικων θεμά15 των. Εκτός απότις αρχές του δεδικασμένου, καιγια λό­ γους ευνομίας (κράτος δικαίου),επιβάλλεται η δέσμευση τηςΔιοίκησης απότηνκρίσητουδικαστηρίου,σεσχέση με ταάμεσαεπιλυόμενα επίδικαθέματα. Ανάλογηδέσμευσηβαρύνει και το διάδικοότανκατα20 φεύγει στο δικαστήριο για τηνπροσβολή της απόφασηςη οποία προκύπτει κατάτην επανεξέταση του θέματος.Τα ευρήματατουδικαστηρίου στην Α.Ε. 525 ήτανκαθοριστι­ κά για την έκβαση της προσφυγής των αιτητών,καικατ' ακολουθίαν δεσμεύονται απόαυτά. Συνεπώς, κωλύονται 25 να ισχυριστούν τοαντίθετοστην παρούσαδιαδικασία και να προβάλουν ισχυρισμούς αντίθετους με τα ευρήματα τουΔικαστηρίου (Α.Ε. 525) ως προς ταπρωτογενή γεγο­ νότα που στοιχειοθετούν το υπόβαθροτης απόφασης.Οι άλλοι λόγοι για τους οποίους προσβάλλεται η επίδικη 30 απόφαση,καιοιοποίοιθαμαςαπασχολήσουν,είναιδύο: (α) Πλάνη της Επιτροπής σε σχέση με το ισχύον, κατά τον κρίσιμο χρόνο, σχέδιο υπηρεσίας - ισχυρι­ σμός οοποίος κρίνεται ανεδαφικόςενόψει τουπεριε35 *

(1983)3CLR.1054. 1433 Π Ι Μ & Δ. Γββγκονλλής«Λ. ν.Δημοκβαΐίας

(1991)χομένου τηςεπιστολής τουΠροέδρου τηςΕ.Ε.Υ. στο Γενικό Εισαγγελέα της 5/9/90, και της απουσίας οποιουδήποτε στοιχείου που νακλονίζει το τεκμήριο τηςνομιμότητας,και (β) παράλειψη επαρκούςαιτιολόγησης της μηεπιλογής των αιτητών λόγω τουπρόσθετου προσόντος το οποίο κατείχαν,και/ήτηναντιφατικότητα τωνλόγων γιατημηεπιλογήτους. 5 Ο ισχυρισμός γιατηνέλλειψη ήτηνανεπάρκειαειδικής αιτιολόγησης, δεν ευσταθεί Παρέχονται εκτενείς λόγοι 10 για την επιλογή τωνενδιαφερόμενων μερών, καιειδικοί λόγοιγιατημηεπιλογήτωναιτητώνσεσχέσημεταενδια­ φερόμεναμέρη.Αυτοί,συνοπτικά,συνίστανται(α)Στην απουσίασύστασης των αιτητών Κώστα Γιαγκουλλή και Ελένης (Λένιας) Σέργη από το αρμόδιο 15 τμήμα,καιτην αρχαιότηταμεμια εξαίρεση (ΆρηςΣκορδής)των ενδιαφερόμενων μερών έναντι των δυο αιτητών. Η σύσταση τουαρμόδιου τμήματος αποτελείπαράγοντα ιδιαίτερης σημασίας στον καθορισμό της αξίαςτων υπο­ ψηφίων, καιεύλογα μπορεί νακριθεί ότι αντισταθμίζει 20 την κατοχήτου πρόσθετου προσόντος, οπότανδιανοίγε­ ται το πεδίο γιατηνεπιλογή υποψηφίων πουδεν κατέ­ χουντοπρόσθετοπροσόν. (β)Ηυπεροχήτων ενδιαφερόμενωνμερώνσεβαθμολο­ γία,από τηναιτήτριαΘεοδώραΚναή,όπωςκαιηαρχαίο- 25 τητάτους,μεμιαεξαίρεση(ΖαχαρίαςΚούντουρος),καθο­ ρίζονται ως οι λόγο* μη επιλογής της Θεοδώρας Κναή παράτηνκατοχήτουπρόσθετουπροσόντοςκαιτη σύστα­ σητου αρμόδιουτμήματος.Ηβαθμολογίαστιςυπηρεσια­ κές εκθέσεις αποτελεί άλλο σημαντικό δείκτη τηςαξίας 30 των υποψηφίων που μπορεί εύλογα να οδηγήσει στην κρίσηότιαντισταθμίζειτηνκατοχήτουπρόσθετουπροσό­ ντος. (γ) Η υπέρτερη βαθμολογία των ενδιαφερόμενων μερώναποτελείτονκύριολόγοεπιλογήςτουςκατάπροτί- 35 1434 4AAA. 5 ΓιαγκουλληςΜΛ.ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. μησητουαιτητήΚυριάκουΣάββα, οοποίοςεπίσηςείχετο πρόσθετο προσόν και τη σύσταση του οικείουτμήματος. Έχει ήδηεξηγηθεί ότι αυτός ο παράγονταςθα μπορούσε νααντισταθμίσει,κατάτηνκρίσητηςΕπιτροπής,τηνυπεροχή που παρείχε στον αιτητή η κατοχή του πρόσθετου προσόντος. (δ)Ηυπεροχήτωνενδιαφερόμενωνμερών,σεαρχαιτητα,μεμιαεξαίρεση ('ΑρηςΣκορδής),αποτέλεσε τον κατεξοχή λόγο επιλογής των ενδιαφερόμενων μερών σε σύγ10 κρίση με τα ενδιαφερόμενα μέρη Χαράλαμπο Τιμοθέου και ΕλένηΣωτηροπούλου,οι οποίοι κατείχαντοπρόσθε­ τοπροσόνκαιτησύστασητουοικείουτμήματος. Η αρχαιότητα είναι ένας από τους τρεις παράγοντες καθορισμούτων διεκδικήσεων των υποψηφίωνγια προα15 γωγή, καιαποτελεί,βάσειτουνόμου,ένααπόταουσιώδη κριτήριαγιατηνανεύρεσητωνκαταλληλότερωνγιαπροα­ γωγή(άρθρο 35 του Ν 10/69,όπως τροποποιήθηκε).Στο μέρος της απόφασηςόπου αιτιολογείται ειδικά ημηεπι­ λογήτωνδυοαιτητών,επεξηγείταιότιοι αιτητέςδενυπε20 ρείχαντωνενδιαφερόμενων μερώνσεβαθμολογία. Οιδιαπιστώσεις των καθ'ων ηαίτηση,σεσχέσημε τα αντικειμενικά γεγονότα πουπεριείχοντο στους φακέλους της Διοίκησης, ελέγχονται ως ορθά·ενώοι λόγοιπου πα­ ρατίθενται για την επιλογή των ενδιαφερόμενων μερών 25 κατάπροτίμησητωναιτητών,παρείχανβάση γιατηνεπι­ λογήτων ενδιαφερόμενων μερών. Η απόφαση όμως των καθ'ωνηαίτησηκρίνεταιαντινομικήσε ένακαιμόνοση­ μείο το οποίο αφοράτους λόγους επιλογής τουενδιαφε­ ρόμενου μέρους Άρη Σκορδήκατάπροτίμηση των αιτη30 χών Τιμοθέου και Σωτηροπούλου.Αυτοί οι αιτητέςήταν αρχαιότεροι,στην Υπηρεσία, τουκ. 'Αρη Σκορδή,ενώτα αντικειμενικά δεδομένα των τριών υποψηφίων,σε σχέση με την αξίατους,δενπαρουσιάζουνοποιαδήποτεουσιώ­ δηδιαφορά.Συνεπώς, δεναιτιολογείταιβάσιμαηεπιλογή 35 τουενδιαφερόμενουμέρους 'Αρη Σκορδήκατάπροτίμηση τωνδυοαιτητώνοιοποίοικατείχαντοπρόσθετοπροσόν. 1435 Πιχής,Α Γιαγκουλλήςκ,α.ν.Δημοκρατίας

(1991)ΗπροσφυγήτωναιτητώνΓιαγκουλλή, Κναή,Σέργηκαι Σάββα,απορρίπτεται. Επίσης απορρίπτεταιηπροσφυγήτων αιτητών Τιμοθέ­ ου και Σωτηροπούλου εναντίον όλων των ενδιαφερόμε­ νων μερών, μετην εξαίρεση τουΑρη σκορδή. Ηπροσφυ- 5 γή τους επιτυγχάνει εναντίον της προαγωγής του Αρη Σκορδή Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται βάσει τουάρ­ θρου 146.4(a) του Συντάγματος σε ό,τι αφοράόλα τα εν­ διαφερόμενα μέρη με την εξαίρεση του ενδιαφερόμενου μέρους Αρη Σκορδή. Η απόφαση ακυρώνεται βάσει του 10 άρθρου 146.4(β)αναφορικάμετηνπροαγωγήτουενδιαφε­ ρόμενου μέρους Αρη Σκορδή. Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξοδα. Προσφυγή επιτρέπεταιμερικώςχίορίςέξοδα. 1436