(1991)29Απριλίου,1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ/στής) ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ-ΔΕΣΠΩ ΙΩΑΝΝΟΥ (ΑΚΙΝΗΤΑ) ΛΤΔ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 131/86). ΦορολογίαΕισοδήματος— Ο ΠερίΚαθορισμού τονΠοσούκαιΑνα κτήσεωςΦόρωνΝόμοςτον 1963,Ν. 53/63—Άρθρο 23— Χρονι κοί Περιορισμοίγια επιβολή φορολογίας — Το άρθρο 23
(1)δεν έχειεφαρμογήσεκαθορισμόένστασηςτονφορολογούμενου. Φορολογία Εισοδήματος — Ο Περί Βεβαιώσεωςκαι Εισπράξεως 5 ΦόρωνΝόμοςτον 1978και 1979,Ν.4/78—Άρθρο59
(3)και
(4)— Οίον υφίσταται υποχρέωση για καταβολήφορολογίας, η οποία δεν έχει καταβληθείή διαγραφεί,οι νομοθετικές πρόνοιες που ισχύουν για τον καθορισμό και ανάκτηση τέτοιου φόρου κατάτο χρόνο τέτοιου καθορισμού βεβαίωσης και ανάκτησης είναι οι 10 νόμοι εν ισχύϊ κατάτοχρόνοτούτο. Φορολογία Εισοδήματος — ΚεφαλαιουχικέςΕκπτώσεις — ΟΠερί Φορολογίας του ΕισοδήματοςΝόμοςτον 1961-1975 — Άρθρο12 (2χδ) — Έκπτωσηαπό δαπάνεςπου γίνονται για ανοικοδόμηση οικοδομών εντός τριών ετών από της ενάρξεωςτης ισχύος του 15 νόμου καθώςκαικτιρίωντωνοποίων ηαπόχτησηήκατασκευήάρ χισε εντός τριώνετώναλλάόμωςδενσυμπληρώθηκεεφόσονέγινε εντόςπέντεετώναπό τηνημερομηνία ενάρξεωςτου νόμου. Μετηνπροσφυγήτουςαυτήοιαιτητέςπροσέβαλαντηναπόφα σητου ΕφόρουΦόρουΕισοδήματος νατους επιβάλειφορολογία 20 εισοδήματος γιατο φορολογικό έτος 197Sεχ £669.80σεντ καθώς καιαπόφασητου ιδίουγιαμηπαραχώρηση έκπτωσης εκ£8,749.00 σεντγιατηνυπόανέγερσηοικοδομήτουςστηνΑμμόχωστο. Οι αιτητές υπέβαλανλογαριασμούς για το έτος 1974 κατά ή περίτην24ηΜαΐου 1978γιατίόπως ισχυρίστηκεταπερισσότερα 25 έγγραφακαιστοιχείαείχανπαραμείνειστηνΑμμόχωστο κατά την 1468 4 ΑΛΛ. Ιωάννου(Ακίνητα) Λτό. ν.Δημοκρατίας *Α. Τουρκική Εισβολή. Οι αιτητές προέβαλαν διάφορους ισχυρισμούς για υποστήριξη τηςπροσφυγήςτουςοι οποίοισυνοψίζονται σταακόλουθα: 5 10
(1)Η φορολογία τους επιβλήθηκε το 1985 δηλαδή έξη χρόνια απότοτέλοςτουφορολογικού έτους 1975 αντίθεταμετοάρθρο 23 του Περί Καθορισμού του Ποσού και Ανακτήσεως ΦόρωνΝόμου 1963 (Ν.53/63)και για το λόγο αυτό είναι άκυρη. Εισηγούνται πως ηδικήτους καθυστέρησηγιαυποβολήλογαριασμών δεν απο τελείδικαιολογίαγιατηνεκπρόθεσμη επιβολήφορολογίας.
(2)Λανθασμένα τους επιβλήθηκε φορολογία βάσει τουάρθρου 3 και 13
(3)των Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων 1978 και 1979 πουτέθηκανσεεφαρμογήμετάτο 1975. 15
(3)Για τον ίδιο λόγο λανθασμένα ο διευθυντής καθόρισε το ποσότουαντικειμένουτουφόρουσεποσό μεγαλύτερο απότην ένστάση φορολογίας γιατί τέτοιο δικαίωμαέχειβάσει του εδαφίου5 του άρθρου 20 του Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμουτου 1978. 20
(4)Εφόσον ηφορολογία για το έτος 1975 βασίστηκε στο εισό δηματουςγιατο 1974 έπρεπε ναληφθεί υπόψηκαιηζητηθείσαέκπτώσηγιαδαπάνηποσού£8,749πουέγινεγιαανέγερση οικοδομής στην Αμμόχωστο η οποία διακόπηκε στις 15 Ιουλίου 1974 λόγω τηςΤουρκικής Εισβολής. 25 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισε αντίστοιχα για κάθε ένα από τους ισχυρισμούς των αιτητωνως εξής:
(1)Ο πρώτος ισχυρισμός απορρίπτεται γιατίδεν πρόκειταιγια επιβολή φορολογίας αλλά για καθορισμό της ένστασης των αιτητώνγιατον οποίο καθορισμό οι χρονικοί περιορισμοί τουάρθρου 23
(1)δενέχουνεφαρμογή. 30 35 40
(2)Το άρθρο 59 του Νόμου4/78, όπως αναριθμήθηκε από το Νόμο41/79 άρθρο2 στα εδάφια
(3)και
(4)προνοεί πως ότανυφί σταταιυποχρέωσηγιακαταβολήφορολογίαςηοποίαούτεέχεικα ταβληθεί ή διαγραφεί, οι νομοθετικές πρόνοιες που ισχύουν για τον καθορισμό και ανάκτηση τέτοιου φόρου κατά το χρόνο τέτοιου καθορισμού, βεβαίωσης και ανάκτησης είναι οι νόμοι εν ισχύϊ κατάτοχρόνο τούτο. Κατάσυνέπειαούτε οδεύτεροςούτε ο τρίτος ισχυρισμός δεν ευσταθεί.
(3)Αναφορικά μετον τέταρτο ισχυρισμό, οι σχετικές διατάξεις του Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου 1961-1975 άρθρο 12(2χδ)αναφέρονται σε δαπάνεςπου γίνονται για ανοικοδόμηση οικοδομών εντός τριών ετών απότης ενάρξεως ισχύος του παρό ντοςνόμουήκτιρίων των οποίων ηαπόκτησηήκατασκευήάρχισε 1469 Ιωάννου(Ακίνητα) Ατδ. ν.Δημοκρατίαςκ,α.
(1991)εντός τριών ετών πλην όμως δεν συμπληρώθτρΐε εφόσον γίνονται εντός πέντεετών απότηςημερομηνίας ενάρξεως τουνόμου. Κάτι τέτοιο δηλαδήησυμπλήρωση τηςοικοδομής μέχριτο 1979 δενσυ νέβη εδώ επομένως η διάταξη δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση. *
(4)Ηαπόφασητου Εφόρουήτανεύλογα επιτρεπτήκαισύμφω νη μετη νομολογία. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Mavrommatis(No.1) v. TheRepublic
(1966)3 C.L.R. 143· 10 Ioaonides v. TheRepublic
(1985)3C.LM. 1801· PlayboyBoutiquesLtd. v.TheRepublic
(1983)3CLR. 1185· Georgiadesv. TbeRepublic
(1982)3 CLR. 659. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτου ΕφόρουΦόρου 15 Εισοδήματος μετηνοποίαεπέβαλεστους αιτητέςτοποσό των£669.80σεντ σανφόροεισοδήματοςγιατο φορολογι κόέτος 1975 (έτοςεισοδήματος 1974). Στ.Παναγίδης,γιατουςαιτητές. Γ.Λαζάρου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατουςκαθ' 20 ωνηαίτηση. Cur. adv.vult. Ο Δικαστής κ. Δημητριάδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ: Μετηνπαρούσαπροσφυγήοι αι- 25 τητές,οι οποίοι είναι εταιρείαπεριορισμένης ευθύνης δια μετοχών, ζητούν απότο Δικαστήριο τις ακόλουθεςθερα πείες: "Α. Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι η πραξιςκαι/ή απόφασις των καθ* ων η Αίτησις δια της οποίας επι- 30 βάλλεται Φορολογία διά Φορον Εισοδήματος εις τους 1470 4ΑΛΛ. 5 10 15 Ιωάννου (Ακίνητα)Λτ&. ν.Δημοκρατίας κ,ά. Δημητριάδης, Δ. Αιτητάς διάτοφορολογικόν έτος 1975 (έτοςεισοδήμα τος 1974) εκ £669.80 σέντ ως αύτη εκοινοποιήθη εις τους Αιτητάς δι' επιστολής τωνκαθ'ων ηΑίτησιςημε ρομηνίας 11/12/85 είναι εσφαλμένη και/ήπαράνομος και/ήάκυροςκαι/ήεστερημένη οιουδήποτεαποτελέσμα τος. Β. Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι η πράξις και/ή απόφασιςτωνκαθ'ωνη Αίτησιςδιάτηςοποίαςοικαθ' ων η αίτησις δεν παρεχώρησαν έκπτωσιν εκ£8:749.00 σέντ διάτηνυπόανέγερσιν οικοδομήντωνΑιτητών εις την οδόν Οδυσσέως εις Αμμόχωστον, ήτις απόφασις εκοινοποιήθη εις τους Αιτητάς δι' επιστολής τωνκαθ' ων ηΑίτησις ημερομηνίας 11.12.1985 είναι εσφαλμένη και/ήπαράνομοςκαι/ήάκυροςκαι/ήεστερημένη οιουδήποτεαποτελέσματος. Γ.Έξοδα." Η αιτήτρια εταιρεία υπέβαλε τους λογαριασμούς της για το έτος 1974 κατά ήπερί τις 24 Μαΐου, 1978, για το λόγοότι,όπως ισχυρίζεται,πλείστα έγγραφακαιστοιχεία 20 είχανπαραμείνει στην Αμμόχωστο κατάτην Τουρκικήει σβολήκαιείχεχρειαστεί χρόνοςγιανασυγκεντρωθούν. Είναιο ισχυρισμός τωναιτητών,αναφορικάμετην αι τούμενηθεραπεία"Α" ότι οκαθ'ουη αίτησηΈφορος επέ βαλεφόροστουςαιτητέςγιατοφορολογικό έτος 1975την 25 11.12.1985,δηλαδήαφούπαρήλθεηπερίοδοςτωνέξι ετών απότοτέλος τουφορολογικού έτους 1975,αντίθεταμετις διατάξειςτουάρθρου23τουπερί ΚαθορισμούτουΠοσού και Ανακτήσεως ΦόρωνΝόμου 1963 (Νόμος53/63, όπως τροποποιήθηκεαπότο Νόμο61/69), καιγιατολόγοαυτό 30 η επιβληθείσαφορολογίαείναιάκυρηωςαντίθετηπροςτο νόμο. Είναιη εισήγηση τωναιτητώνότιηπιοπάνωκαθυστέ ρησηαπόμέρους τους ναυποβληθούν οι λογαριασμοίγια το έτος αυτόδεν αποτελεί δικαιολογητικό εκ μέρους των 35 καθ'ωνηαίτησηγιαναεπιβάλουνφορολογίαμετάτηνπά ροδοτηςπεριόδουτων έξι ετώνπουέληγεστις 31 Δεκεμ1471 Δςρϊρ^ιάδης, Δ. Ιωάννου (Ακίνητα) Αχδ. ν.ΔημοκρατίαςKJ6.
(1991)βρίου, 1981. 'Οπως είναι ορθά η θέση των καθ'ων η αίτηση στην προκειμένη περίπτωση,δεν πρόκειται περί επιβολής φο ρολογίας αλλά περί καθορισμού της ένστασης των αιτη τώνγιατονοποίοκαθορισμόοιχρονικοί περιορισμοί του 5 άρθρου 23
(1)δεν έχουν εφαρμογή.Βλ. Th. Mavwmmatis (No.l) v. The Republic
(1966)3 C.L.R. 143, Evangelia Ioannidcsv. TheRepublic
(1985)3CLR. 1801.Συνεπώς,ο λόγοςαυτόςδενευσταθεί. Ο επόμενος ισχυρισμός των αιτητώνείναι ότι λανθα- 10 σμένα ηφορολογία γιατο 1975 έγινεβάσειτων άρθρων3 και 13
(3)των περί Βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΦόρων Νόμων 1978 και 1979 πουτέθηκανσε εφαρμογήμεταγενέ στερατου 1975. Τοάρθρο59 τουΝόμου4/78, όπωςαναριθμήθηκε από 15 τοΝόμο41/79 άρθρο2,προνοείταακόλουθα: "59
(1)
(2)
(3)Οιαδήποτεβεβαίωσιςγενομένηδυνάμειτωνεκά στοτε εν ισχύϊ περί Φορολογίας του Εισοδήματος 20 Νόμωνήοιουδήποτενόμου ψηφισθέντος υπό Κοινοτι κής Συνελεύσεως διάτην επιβολήν προσωπικώνεισφο ρών υπό μορφήν φόρου εισοδήματος και μή διευθετηθείσα τελικώς λογίζεται ως γενομένη δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πάσα δε περαιτέρω 25 σχετική ενέργεια, εις τοστάδιον εις τοοποίον ευρίσκε ταικατάτηνημερομηνίαν τηςενάρξεωςτης ισχύος του παρόντος Νόμου,λαμβάνεται δυνάμει των διατάξεων τουπαρόντοςΝόμου.
(4)Εάν υφίσταται οιαδήποτε υποχρέωσις διά την 30 πληρωμήν φόρου δυνάμει των διατάξεων οιουδήποτε νόμου επιβαλόντοςτον φόροντούτον(περιλαμβανομέ νου νόμου ψηφισθέντος υπό Κοινοτικής συνελεύσεως 1472 4ΑΛΛ.
- Ιωάννου(Ακίνητα)Ατ
- ν.Δημοκρατίας κ-ά. Δημητριάδης, Δ. και επφαλόντος προσωπικήν εισφοράν υπό την μορφήν φόρου εισοδήματος) ο οποίος δεντελεί εν ισχύϊ κατάτηνημερομηνίαντηςενάρξεωςτης ισχύος τουπα ρόντοςΝόμου,καιοφόροςούτοςδενκαθωρίσθηήΛίαι εισεπράχθηκατάτηνρηθείσανημέραν, οφόροςεπιβάλ λεται ήΛιαι εισπράττεται δυνάμει τωνδιατάξεων του παρόντοςΝόμου.
(5)10 15 20 25 30 35 " Οιπρόνοιεςτωνπιοπάνωεδαφίων
(3)και
(4)εξετάστηκανστην υπόθεση Ioannides (πιο πάνω)όπου αναφέρτηκανταακόλουθασχετικάστιςσελ. 1816-1817: "Subsections
(3)and
(4)are almost identical tos. 50
(3)and
(4)oftheTaxes(Quantifying andRecovery)Law 1963 (Law No. 53/63), that wasjudicially considered in Republic v.Frangos
(1965)3C.L.R. 641. When liability for taxaccrues and is neither met nor extinguished, the statutory provisionsapplicable forthequantification and recovery of such taxat the time of such quantification andassessment andrecovery are thelawsinforce at this time.This does not amounttoretrospective taxation nor is such law contrary to the provisions of Art. 24, paragraph 3,oftheConstitution". (Τα εδάφια
(3)και
(4)είναι σχεδόνπανομοιότυπα με τοάρθρο 50
(3)και
(4)του περί Καθορισμούτου ΠοσούκαιΑνακτήσεως ΦόρωνΝόμου 1963 (Νόμος53/ 63),οοποίος εξετάστηκε από τοΔικαστήριο στηνυπό θεσηRepublicv. Frangos
(1965)3C.L.R.641.'Οτανυφί σταται υποχρέωση για καταβολή φορολογίας η οποία ούτε έχει καταβληθείήδιαγραφεί,οινομοθετικέςπρόνοίες πουισχύουν γιατονκαθορισμόκαιανάκτησητέ τοιουφόρουκατάτοχρόνοτέτοιουκαθορισμού,βεβαί ωσης και ανάκτησης,είναι οι νόμοι εν ισχύϊ κατάτο χρόνο τούτο. Αυτό δεν αποτελεί αναδρομικήφορολο γία,ούτε τέτοιος νόμος είναι αντίθετος προςτις πρόνοιεςτου'Αρθρου24.3 τουΣυντάγματος·*). 1473 Δημητριάδης, Δ. Ιωάννου (Ακίνητα)Λτο. ν.Δημοκρατίας ηΛ.
(1991)Κατάσυνέπεια,οισχυρισμόςαυτόςδενευσταθεί. Για τον ίδιο λόγο πρέπει νααπορριφθείκαιοεπόμε νος ισχυρισμός των αιτητώνότισύμφωναμετοάρθρο20 των Νόμων53/63και61/69, δενπαρέχεταιστοΔιευθυντή δικαίωμα να καθορίζει το ποσό του αντικειμένου του 5 φόρου του ενισταμένου προσώπου σε ποσό μεγαλύτερο της υπό ένσταση φορολογίας,γιατί,όπως ισχυρίζεται, το δικαίωμα αυτόπαραχωρήθηκεμετην επιφύλαξη του εδα φίου5τουάρθρου20τουπερίΒεβαιώσεωςκαι Εισπράξε ωςΦόρωνΝόμουτου
- 10 Αναφορικά με τη θεραπεία"Β" είναι ηθέσητων αιτη τών ότι εφόσον η φορολογία για το έτος 1975 εβασίζετο στο εισόδηματων αιτητώνγιατο έτος 1974, οι καθ' ωνη αίτησηθαέπρεπεναείχανλάβειυπόψητουςκαιτη ζητη θείσα έκπτωση για δαπάνη,ποσού £8,749.- που έγινε για 15 την ανέγερση οικοδομής στην Αμμόχωστο, μέχρι τις 15 Ιουλίου,
- Ημησυμπλήρωση του έργουδεν οφείλετο σε υπαιτιότητατης αιτήτριαςαλλά στην Τουρκικήεισβο λή. Οι σχετικές διατάξειςτουπερίΦορολογίας του Εισο- 20 δήματος Νόμου 1961 - 1975 άρθρο 12
(2)(δ) αναφέρονται σε δαπάνες που γίνονται για ανοικοδόμηση οικοδομών " εντός τριών ετών απότης ενάρξεως της ισχύος του παρόντος νόμου " και με την επιφύλαξη καλύπτονται δαπάνες κτιρίων των οποίων "η απόκτησηή κατασκευή 25 ήρξατο εντός τριών ετών πλην, όμως, δεν συνεπληρώθη ...." εφόσον γίνονται εντός πέντε ετών απότηςημερομη νίαςενάρξεωςτουνόμου. Αναμφίβολα, όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση PlayboyBoutiques Ltd v. TheRepublic
(1983)3 C.L.R. 30 1185 στησελ. 1187,ηπιοπάνωδιάταξηκαλύπτειτιςπερι πτώσεις όπου η σχετική οικοδομή συμπληρώθηκε μέχρι τις 31.12.1979, πράγμαπου δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση. Στην προκειμένη περίπτωσηοι σχετικές δαπάνεςγια 35 1474 4 ΑΛΛ. Ιωάννου (Ακίνητα)Ατδ. ν.Δημοκρατίας*Α. Δημητριάδης,Δ. τηνανοικοδόμησητηςοικοδομήςστηνΑμμόχωστοέγιναν σαφώςπροτηςενάρξεωςτουΝόμουκαιοι εργασίεςανοι κοδόμησης διακόπηκαν επίσης προ της ενάρξεως του Νόμου. 5 Κάτωαπότις περιστάσεις, θεωρώότι ηαπόφασητου καθ'ουηαίτησηΕφόρουήτανεύλογα επιτρεπτήκαισύμ φωνη μετηνομολογία.ΤοΔικαστήριοδενέχειλόγοεπέμ βασηςγιανατηνανατρέψει.Βλ. Lillian Geoighiades v. The Republic
(1982)3C.L.R.659. 10 Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους ηπροσφυγήαποτυγ χάνεικαιαπορρίπτεταιμεέξοδασεβάροςτωναιτητών. ΤαέξοδαναεκτιμηθούναπότονΠρωτοκολλητή. Προσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1475