clr/1991/1991_4_165.pdf

(1991)Τα νομικά σημεία που εγέρθηκαν με τις γραπτές αγορεύσεις κατάτηςαπόφασηςαυτήςήτανδιάφορα,ηεξέτασηόμωςτουδικα­ στηρίου επικεντρώθηκεστον ισχυρισμό τουαιτητήότι οι εμπιστευ­ τικές εκθέσεις στις οποίες βασίστηκε η προσβαλλόμενη απόφαση συντάχθηκαν παράνομα. Συγκεκριμένα,ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι 5 τις εκθέσεις του,στις οποίες παρουσιάζεται ως υποδεέστερος των ενδιαφερομένων μερών, απότο 1981 και μετέπειτα τις συνέτασσε ο Διευθυντής του Τμήματος ως αξιόλογων και προσυπογραφών λειτουργός ταυτοχρόνως, κατά παράβασητης εγκυκλίου 491/79, ενώ άμεσα προϊστάμενος του ήτανο κ. Φιλιππίδης που επόπτευε 10 και την εργασίατου. Επί πλέον ο Διευθυντής δεν ζήτησε τις από­ ψεις του κ. Φιλιππίδη πρινπροβεί στησύνταξητων εκθέσεων του αιτητήοι οποίεςέπασχανεπίσηςαπόέλλειψηαντικειμενικότητας. Η καθ"ης η αίτηση ισχυρίστηκε ότι η ενέργεια του Διευθυντή δεν ήταν αντίθετη με τις Κανονιστικές Διατάξεις της εγκυκλίου 15 εφόσον επρόκειτο περί μικρού Τμήματος και ο Διευθυντής είχε άμεσηγνώσητης εργασίαςτου αιτητήτηνοποίακαιεπόπτευε. Εν πάση περιπτώσει, ακόμακαι αν υπήρξε παρατυπία ή παρανομία, αυτήδεν είναι ουσιώδης ώστε να επιφέρει ακύρωσητης προσβαλ- «ο λόμενης απόφασης. Επίσης,τόσο ο κ. Φιλιππίδης,αμέσως προϊστάμενος του αιτη­ τή, όσο και ο κ. Δημητριάδης,Διευθυντής του Τμήματος, προέβη­ σαν σε ένορκες δηλώσεις και αντεξετάστηκαν επί του περιεχομέ­ νουτους. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 1.Από τις διατάξεις3

(1)και4(α),(β)και(γ)τηςεγκυκλίου 49V 79καιαπότησχετικήνομολογία εξάγεταιτοσυμπέρασμαότι ογε­ νικός κανόνας, ότι δηλαδή οι εμπιστευτικές εκθέσεις των δημο­ σίων υπαλλήλων πρέπει νασυντάσσονται και προσυπογράφονται από δύοξεχωριστά πρόσωπα,πρέπει να εφαρμόζεταιόπου τούτο είναιδυνατόκαι μόνο όταντούτο είναι πρακτικώςαδύνατοισχύει η εξαίρεση. Και αυτό για να τηρούνται στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα εχέγγυα της αντικειμενικής και πιο ορθής κρίσης των αξιολογουμένων. Στηνπαρούσαπερίπτωση, όπως προκύπτειαπό την όλη μαρτυρίακαι ταστοιχεία, υπήρχεδυνατότητακαι επομέ­ νως έπρεπενατηρηθείογενικόςκανόναςτης εγκυκλίου. 25 30 35 2.Επειδήστην ένορκηδήλωσητουκ.Φιλιππίδηαναφέρεται ότι αυτόςθεωρεί τηναπόδοσητουαιτητήμεταξύ 1980 και 1985 καλύ­ τερη απόό,τι φαίνεταιστις εκθέσεις τουΔιευθυντή κ.Δημητριάδη 40 και λαμβανομένου υπόψητου ρόλου πουδιαδραματίζουν οι εμπι­ στευτικές εκθέσεις σε περιπτώσεις προαγωγώναλλάκαιτου γεγο­ νότος ότι ο αιτητής ήταν αρχαιότερος των δύο εκ των τεσσάρων ενδιαφερομένων μερών, κρίνεται ότι η μη τήρηση των προνοιών της εγκυκλίου 491 δεν αποτελεί απλή αλλά ουσιώδη παρατυπία 45 αφού είναι δυνατόναεπηρέασεστηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. 166 4 AAA. Ροδιάς v. Δημοκρατίας Είναι δεπεριττό να εξεταστούν οι υπόλοιποι ισχυρισμοί πουεγεί­ ρονται. Ηεπίδιχη απόφασηοχυρώνεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 5 Sawa v.TheRepublic

(1985)3C.LR. 694Charalambitks v.Republic

(1985)3 C.LR. 992· OthonosandAnotherv.TheRepublic(A.E. ΤΖΟημερ. 19.4.89)· θεοδώρονν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 954/85, ημερ. 16.11.90). Προσφυγή. 10 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της ΕπιτροπήςΔη­ μόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προάχθηκαν στην θέση Λειτουργού Στατιστικής Α', ΤμήμαΣτατιστικήςκαιΕρευνώναντίτουαιτητή. Τ. ΠαπαδόπουλοςκαιΝ. Παπαενσχαθίον, για τοναιτηt* 77. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α\ για τηνκαθ'ηςηαίτηση. Cur. adv. vult. Ο Δικαστής κ. Σαββίδηςανάγνωσε την ακόλουθη από20 φάση. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ: Με την προσφυγή του αυτήο αιτητής προσβάλλει την απόφαση της καθ* ης η αίτηση με την οποία προήχθηκαν στη θέση Λειτουργού Στατιστικής Α', Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών, ταενδιαφερόμεναπρό25 σωπα 1) Αλέκος Αγαθαγγέλου, 2) Σωτήριος Γιόκκας, 3) ΠεζούναΤσιατίνηκαι4)Γεώργιος Γεωργίου,αντίαυτού. Τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση είναι ταακό­ λουθα: Με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου 30 Οικονομικών προς την Επιτροπή Δημοσίας Υπηρεσίας 167 Εαββίδης,Δ. Ροδιάς ν.Δημοκρατίας

(1991)(ΕΑΥ.) ημερομηνίας 1.3.1986, ζητήθηκε η πλήρωση 4 κενών μόνιμων θέσεων Λειτουργού Στατιστικής Α'στο ΤμήμαΣτατιστικήςκαιΕρευνών,πουείναιθέση προαγω­ γής. Το θέμα παραπέμφθηκεστην αρμόδιαΤμηματική Επιτροπή,που μετην έκθεση της ημερομηνίας 18.3.1986, σύ­ στησε όλους τους προσοντούχους υποψηφίους πουήταν 6,ανάμεσαστους οποίουςτοναιτητήκαιταενδιαφερόμε­ ναπρόσωπα. 5 Στις 11.4.1986 ηΕ.Δ.Υ.εξέτασε τηνέκθεση τηςΤμήμα- \Q τικής Επιτροπής καιτα ενώπιον τηςστοιχεία καιστις 24.4.1986 συνήλθε καιπάλιγιαπεραιτέρωεξέτασητουθέ­ ματος. Κατά την ημερομηνία αυτήη ΕΑΥ. άκουσετις απόψειςκαισυστάσεις τουΔιευθυντή,πουσύστησετα εν­ διαφερόμενα πρόσωπα και δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι 15 όλοι οι υποψήφιοι "διαθέτουν το πλεονέκτημα τουΣχε­ δίου Υπηρεσίας". Στησυνέχεια ηΕΑΥ. εξέτασε και από μόνητης ταστοιχεία ενώπιον της,συμπεριλαμβανομένων καιτων εμπιστευτικών εκθέσεων τωνυποψηφίωνκαι κα­ τάληξεωςεξής(Παράρτημα 11,σελ.14): 20 "Από πλευράςαρχαιότηταςπρώτοςείναιοΓιόκκας, δεύτερηηΤσιατίνη,τρίτοςοΡοδιάς,τέταρτοςοΚαρε­ κλάς,πέμπτοςοΑγαθαγγέλου καιέκτοςοΓεωργίου. Η Επιτροπή, μεβάσητα ενώπιον τηςστοιχεία, περιλαμ­ βανομένης καιτηςδήλωσης τουΔιευθυντήόσον αφορά 25 τηγνώση,της Αγγλικήςκαιτο πλεονέκτημα, έκρινεότι όλοιοιυποψήφιοιδιαθέτουντόσοτοαπαιτούμενοεπί­ πεδο της πολύ καλής γνώσης τηςΑγγλικής όσο και το πλεονέκτημα. Η Επιτροπή,αφού αξιολόγησε και σύγκρινε όλους 30 τους υποψηφίους, υιοθέτησε, μεβάση το σύνολοτων καθιερωμένων κριτηρίων, τις συστάσεις τουΔιευθυ­ ντή." Ως αποτέλεσμα η ΕΑΥ. αποφάσισε ναπροάξει στην επίδικηθέσηταενδιαφερόμεναπρόσωπα,από 13.1986. 168 ^ 4ΑΛΛ. Ροδιάς ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. Τα νομικά σημεία που εγείρονται με τις γραπτέςαγο­ ρεύσειςείναιταακόλουθα: Α. Τόσο οι συστάσεις τουΔιευθυντή όσο καιη απόφα­ σητηςΕΑΥ. πάσχουνγιατί 5 1) Λήφθηκαν υπόψη στοιχεία και προσόντα που δεν αναφέρονταιστοΣχέδιο Υπηρεσίας. 2) Είναι προϊόντα πραγματικής και νομικής πλάνης όσον αφορά την αξία,τα προσόντα και την αρχαιότητα τουαιτητή. 10 3) Βασίστηκαν σε εμπιστευτικές εκθέσεις που συντά­ χθηκανπαράνομα. Β. Ηαπόφασητης ΕΑΥ. δε είναι δεόντως αιτιολογη­ μένη. θα εξετάσω πρώτατο θέματων εμπιστευτικών εκθέσε15 ωντου αιτητή. Στις εκθέσεις αυτέςοαιτητήςπαρουσιάζεταιωςυποδε­ έστερος των ενδιαφερομένων προσώπων. Είναι όμως ο ισχυρισμός του αιτητή ότι οι εκθέσεις του πουλήφθηκαν υπόψηκατάτηλήψη της επίδικης απόφασης, είναι παρά20 νομές γιατί συντάχθηκανκατάτρόποαντίθετο μετις δια­ τάξεις τηςεγκυκλίου 491.Συγκεκριμένα,οαιτητής ισχυρί­ ζεται ότι τις εκθέσεις του, από το 1981 και μετέπειτα, συνέτασσε οΔιευθυντής τουΤμήματος ως αξιόλογων και προσυπογραφών λειτουργός ταυτοχρόνως, ενώ άμεσα 25 προϊστάμενος του αιτητήήτανο κ. Φιλιππίδης,πουεπό­ πτευεκαιτην εργασίατου.Επίπλέον οΔιευθυντής δε ζή­ τησετιςαπόψειςτουκ.Φιλιππίδηπρινπροβείστησύντα­ ξη των εκθέσεων του αιτητή οι οποίες πάσχουν επίσης απόέλλειψηαντικειμενικότητας. 30 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της καθ' ης ηαίτηση ισχυρί­ στηκε ότι η ενέργεια του Διευθυντή δεν ήταν αντίθετη με τις Κανονιστικές Διατάξειςτηςεγκυκλίου εφόσον πρόκει169 Σαββί&ης, Δ, Ροδιάς ν.Δημοκρατίας

(1991)ται περί μικρού Τμήματος και ο Διευθυντής είχε άμεση γνώση της εργασίας του αιτηιήτην οποίακαιεπόπτευε. Εν πάση περιπτώσει, ακόμακι' αν υπήρξε παρατυπία ή παρανομία αυτή δεν είναι ουσιώδης ώστε να επιφέρει ακύρωσητηςπροσβαλλόμενηςαπόφασης. Οι Κανονιστικές Διατάξειςπουδιέπουντηνετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων των Δημοσίων Υπαλλήλων εγκρίθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο και γνωστοποιήθηκαν στις 26.3.1979 με την εγκύκλιο αρ.491. Σχετικές με την παρούσαυπόθεσηείναι οι δατά- 10 ξεις3

(1)και4(α),(β)και(γ)πουέχουνωςακολούθως: "3.

(1)Αι εμπιστευτικαί εκθέσεις συντάσσονται υπό Αξιολογούντων Λειτουργών και προσυπογράφονται υπό Προσυπογραφόντων Λειτουργών, εξαιρέσει των περιπτώσεωνκαθ'αςο ΑξιόλογωνκαιοΠροσυπογρά- 15 φωνΛειτουργός είναιενκαιτοαυτόπρόσωπον. 4.Οι Αξιολογούντες καιοιΠροσυπογράφοντεςΛει­ τουργοί εις έκαστον Υπουργείον, Ανεξάρτητον Γραφείον ή Υπηρεσίαν, ορίζονται υπό του οικείου Προϊ- 20 σταμένου, εις την Υπηρεσίαν του οποίουυπηρέτησαν οι αξιολογούμενοι υπάλληλοι λαμβανομένων υπ'όψιν τωνακολούθων παραγόντων:(α) Ο Αξιόλογων Λειτουργός δέον απαραιτήτωςνα είναι λειτουργός όστις, λόγω των καθηκόντωναυτού, 25 έχει απ'αυθείας γνώσιν της εργασίαςτουαξιολογουμέ­ νου υπαλλήλου καιδύναται ως εκ τούτουναέκφραση υπεύθυνον και έγκυρον γνώμην επί της εργασίαςκαι των ικανοτήτωντουυπαλλήλου, κανονικώςδεοΑξιό­ λογων Λειτουργός δέον να είναι ο εποπτεύων τον 30 υπάλληλονλειτουργός. (β)ΟΑξιόλογωνΛειτουργός δέονναείναιτουλάχι­ στον κατά ένα βαθμόν ανώτερος του αξιολογουμένου υπαλλήλου, (γ)ΟΠροσυπογραφώνΛειτουργός δέοννα 170 5 4ΑΛΛ. Ροδιάς ν.Δημοκρατίας ΕαββίΛης,Δ. είναι ο αμέσωςανώτερος τουΑξιολογούντος Λειτουργού εποπεύων λειτουργός, ιεραρχικώςή δισικητικώς υπεύθυ­ νος ή ιεραρχικώς προϊστάμενος του οικείου κλάδου ή υποδιαιρέσεως της υπηρεσίας. Εις Υπουργείον, Ανεξάρτητον ΓραφείονήΥπηρεσίαν ειςτηνοποίαν οΠροϊστάμε­ νος αυτήςέχει απ' ευθείαςγνώσιν της εργασίαςτου αξιο­ λογουμένου υπαλλήλου, ο ΠροσυπογραφώνΛειτουργός δύναταιναείναιοοικείοςΠροϊστάμενος. 10 15 20 25 30 35 Στην υπόθεση Sawa v. The Republic

(1985)3 CLR., 694,όπου εγέρθηκε το ίδιο θέμα,λέχθηκαν τα εξής, στη σελ.707:" The next argument concerning this interested party is thathis confidential reports for the yean 1980and1981 are irregular in that the reporting officer and the countersigning officer are the same person, that is the Directorof the Department of Agriculture. Itmaybethat normally the reporting officer and countersigning officer might not be the same person, but where, however, the reporting officer is the Head of Department, such requirement is dispensed. Therefore this argument must also fail." Επίσης στηνυπόθεσηCharalambides v.Republic 0985)3 CLR. 992, λέχθηκαν τα ακόλουθα,στις σελ. 1004 και 1005:"It is clear from the above provision that there are cases in which the reporting officer and the countersigning officer may be one and the same person, especially in small departments where such person has direct knowledge of the work of the officer and can express a responsible and valid opinion about the work and abilities of the officer and there is no other supervising officer holding a rank immediately higher to that of the person concerned. What, therefore, poses for consideration is whether Mr. Aristidou in this particular 171 Σαββίδης, Δ. Ροδιάς ν.Δημοκρατίας

(1991)case discharged his duty properly as reporting and countersigning officer or whether there was another officer of higher rank supervising the applicant whohad direct knowledge of thework of the applicant andcould expressanopinionabouthiswork. In the circumstances of thepresent case Ifindthatin view of the provisions of paragraph 3(1 of the circular No.491/79 oncethepost of the Headof theDepartment whowas theimmediately superior officer totheapplicant 10 andinterested party was vacant, duetothepromotionof Mr. Symeonides to the post of Director-General of the Ministry of Justice andalsothefact thatMr. Symeonides could not act as a reporting officer once he had left the Department,there was nothing wrongfor Mr.Aristidou 15 who was the Director-General of the Department to act bothasreporting andcountersigning officer." Στην ΑναθεωρητικήΈφεση720, Othonos andAnother v. The Republicστην οποία η απόφαση δόθηκε στις 19.4.1989, όπουη μοναδικήθέσημεταξύτηςθέσηςπουκα- 20 τείχαν οι εφεσείοντες/αξιολογούμενοι και ο Διευθυντής/ αξιόλογων -προσυπογραφώνήτανκενή,το Ανώτατο Δι­ καστήριοστην Ολομέλεια τουαποφάνθηκεότι ήταννόμι­ μο υπό τις περιστάσεις για το Διευθυντή και εφόσο είχε άμεσηγνώση της εργασίαςτων αξιολογούμενων να ενερ- 25 γήσει ταυτοχρόνως ως αξιόλογων και ως προσυπογρα­ φώνλειτουργός. Τέλος, στην υπόθεση αρ.954/85 μεταξύ Θεοδώρουκαι Δημοκρατίας, στην οποία η απόφαση δόθηκε στις 16.11.1990, λέχθηκανταακόλουθα: "Στις Κανονιστικές Διατάξεις αυτέςδεδιευκρινίζε­ ται καθαρά σε ποιεςπεριπτώσεις μπορεί ο Αξιόλογων και Προσυπογραφών Λειτουργός να είναι εν και το αυτό πρόσωπο.Είναιόμως εύλογο ναυποθέσουμε ότι αυτό γίνεται στις περιπτώσεις πουδεν υπάρχει ιεραρ- 35 172 30 4ΑΛΛ, Ροδιάς ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. χικά ανώτεροςτουΑξιολογούντα Λειτουργού ή ιεραρ­ χικά ανώτερος του αιτητήκαι κατώτερος τουΠροσυπογράφοντα Λειτουργού. Στην υπόθεση Sawa ν. Republic0985)3CLR. 694, στησελ.707λέχθηκε ότι: It may be that normally the reporting officer and countersigningofficer might not be thesameperson,but where, however, the reporting officer is the Head of Department,suchrequirement isdispensed."' 5 Μεβάσηταπιοπάνωοδηγούμαιστοσυμπέρασμαότιο 10 γενικός κανόνας, ότι δηλαδή οι εμπιστευτικές εκθέσεις των δημοσίων υπαλλήλων πρέπει να συντάσσονται και προσυπογράφονται απόδυο ξεχωριστά πρόσωπαπρέπει να εφαρμόζεται όπου τούτο είναι δυνατόκαι μόνο όταν τούτο είναι πρακτικώς αδύνατο ισχύει η εξαίρεση. Και 15 τούτο,γιανατηρούνταιστο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα εχέγγυα της αντικειμενικής και πιο ορθής κρίσεως των αξιολογουμένων. Στην παρούσαυπόθεση, τόσο οκ. Φιλιππίδης,αμέσως προϊστάμενοςτουαιτητή,όσοκαιοκ.Δημητριάδης,Διευ20 θυντής του Τμήματος, προέβηκαν σε ενόρκους δηλώσεις και αντεξετάστηκαν επί του περιεχομένου των. Από την όλη μαρτυρίαενώπιον μου εξήγαγατα ακόλουθασυμπε­ ράσματα: 1)Οκ.Φιλιππίδηςήτανάμεσαπροϊστάμενοςτουαιτη25 τή. 2) Οκ. Φιλιππίδηςήτανεπίσης εποπτεύων λειτουργός τουαιτητήκαιείχεάμεσηγνώσητηςεργασίαςτου. 3) Γνώσητης εργασίας του αιτητήείχε και ο κ.Δημη­ τριάδης. 30 Σύμφωνα με τα όσα είπα προηγουμένως και τα στοι­ χεία ενώπιον μου βρίσκω ότι στην παρούσα περίπτωση υπήρχεδυνατότητα καιεπομένως έπρεπενατηρηθείογε­ νικός κανόνας της εγκυκλίου που προνοεί για ξεχωρι­ στούς αξιολογούντες και προσυπογράφοντες λειτουρ173 Σαββίδης, Δ. ΡοΑιάς ν.Δημοκρατίας

(1991)γούς. Στην παράγραφο

(8)της ενόρκου δηλώσεως του ο κ. Φιλιππίδηςανέφερεταακόλουθα: "Περαιτέρω δηλώνω, πως σαν ο άμεσαπροϊστάμε­ νοςτουΑιτητήγιατιςπεριόδουςπουαναφέρονταιπιο 5 πάνω, ότι η απόδοση του Αιτητή από το 1980 μέχρι 1985 ήτανκαλύτερη απ' ό,τιφαίνεταιστις εκθέσειςπου συνέταξε οκοςΕ. Δημητριάδης." Λαμβανομένης υπόψη της πιο πάνω δηλώσεως όπως επίσης και του ρόλου πουδιαδραματίζουν οι εμπιστευτι- 10 κές εκθέσεις σε περιπτώσεις προαγωγών και του γεγονό­ τοςότι οαιτητήςήταναρχαιότεροςτωνδύοεκτωντεσσά­ ρων ενδιαφερομένων προσώπων, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις, η μη τήρηση των προνοιών της εγκυκλίου 491 δεν αποτελεί απλή αλλά ουσιώδη παρατυπίααφού 15 είναι δυνατό να επηρέασε στη λήψητης επίδικης απόφα­ σης. Ωςαποτέλεσμα,η επίδικη απόφασηπρέπειν'ακυρωθεί, θεωρώ δε περιττόν να εξετάσω τους υπόλοιπους ισχυρι­ σμούςπουεγείρονται. Συμπερασματικά, η παρούσα προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφασηακυρώνεται, χωρίς διαταγήγια έξοδα. Επίδικηαπόφασηακυρώνεταιχ(ορίςέξοδα. 174 20