clr/1991/1991_4_1764.pdf

(1991)24Μαΐου. 1991 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΔΑπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΦΩΤΙΟΥ ΚΟΥΛΛΟΥΡΟΥ, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΥ ΜΕΣΑΓΕΙΤΟΝΙΑΣ, Καθ'ον ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 649/89). ΣυνταγματικόΔίκαιο — Σύνταγμα — Άρθρο 29— Συνταγματική η υποχρέωσηανταπόκρισης τηςΔιοίκησης στααιτήματα τωνπολι­ τών:νομολογιακήαντιμετώπιση—Το έννομοσυμφέροντουαιτητήπου προσφεύγειστοΔικαστήριοβάσειτουάρθρου146τονΣυν­ τάγματοςλόγω παραβάσεως τον άρθρου29 του Συντάγματος, εκ 5 μέρους τηςΔιοίκησης— Τοέννομοαυτό συμφέρονπαύει ότανο αιτητήςπροχωρεί στηνουσίατονζητήματος— Τοέννομο συμφέ­ ρον διατηρείται μόνον ανο αιτητήςυπέστηζημία* από τηνπαρά­ λειψη τηςΔιοικήσεως, προϋπόθεσηγιααποκατάσταση τηςοποίας είναιηανακήρυξη τηςπαρανομίαςκαι ακυρότηταςτηςπαραλείπε- 10 ωςαυτής. Προσφυγήβάσει του άρθρου 146του Συντάγματος— Προθεσμία — Κρίση περί τουεμπροθέσμουεπίσυνεχιζόμενηςπαράλειψης οφει­ λόμενηςενέργειας. Ο περί ΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομώνΝόμος, Κεφ.96— Άρθρα4 15

(1)χαι5 — Έκδοσηκαιανανέωση αδειώνοικοδομής—Ηδιακρι­ τικήευχέρεια για τηνχορήγηση τουςδεν είναι απόλυτη — Αν οι προϋποθέσεις του Νόμου καιτωνεκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών πληρούνται, ηχορήγηση είναιυποχρεωτική—Ηάδειαδενανανε­ ώνεται παράμόνον ανοι εργασίεςήάλλοζήτημαμετοοποίο σχε· 2 0 τίζεται έχει αρχίσει αλλά δεν συμπληρώθηκε πριν την λήξητης άδειαςκαι δεν συγκρούεταιπρος οιουσδήποτε κανονισμούς που βρίσκονταισεισχύκατάτοχρόνο τηςανανέωσης—Ανανέωση ση­ μαίνειανανέωση τηςάδειαςόπωςήταναρχικά. Η αιτούμενηαπότοναιτητήθεραπεία,μετηνπροσφυγή αυτή, 25 είναι κατάβάσηηακύρωσητηςπαράλειψηςτουκαθ*ουη αίτηση Δήμου Μέσα Γειτονίας ναανανεώσει την άδεια οικοδομήςπου αφορούσεακίνητοτουαιτητήχαι νααπαντήσειενγένειστο αίτη- 1764 4 ΑΛΛ. Κονλλουρον ν.Δήμου Μ.Γειτονιάς μάτου. Ο αιτητής επικαλέστηκεπαράβασητου άρθρου 29 του Συντάγ­ ματος εκ μέρους του Δήμου χαι υπέρβαση χαι κατάχρηση εξου­ σίας, καθώςκαισυνδρομήπλάνηςπερίταπράγματακαιτο νόμο. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 Οι καθ' ων ηαίτησηαμφισβήτησαντόσοτην ιδιοκτησία τουαι­ τητήστο κρίσιμο ακίνητο,καικατ"επέκτασητο ενεστώςσυμφέρον του- σημειωτέονότι μετάτηνάσκησητηςπροσφυγής άρχισεηεκ­ δήλωση της διαδικασίας αναγκαστικής απαλλοτρίωσης τουακινή­ του του αιτητή -,όσο χαι το εμπρόθεσμο της προσφυγής. Ο αιτητής,εξάλλου, ισχυρίστηκε ότι λόγωτης άρνησηςκαι/ήπαράλειψης τουκαθ' ου ηαίτηση,αναγκάστηκε νασταμάτησα τιςοικοδομικές εργασίες,με αποτέλεσμα ναυποστεί χαιεξακολουθείναυφίσταται ζημίες. Το ΑνώτατοΔικαστήριο,κάνονταςμερικώςδεκτήτηνπροσφνγή,αποφάσισεότι:

(1)Δενευσταθούν οι ισχυρισμοί τωνκαθ ωνηαίτησηαναφορι­ κά με το παραδεκτό της προσφυγής. Ηκυριότητα του αιτητή στο κρίσιμο ακίνητοαποδείχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ η αμ­ φισβήτησητηςταυτότητας της προσβαλλόμ£νης παράλειψηςστηρίζεταισε λάθοςγραφίδοςκαι μόνον,καιηθέσητου αιτητήως προς το τι ακριβώς προσβάλλει είναι διάχυτηκαι εύληπτη. Τέλος, ως προς τηντήρησητης προθεσμίας, η παράλειψητου καθ'ου η αίτη­ ση είναισυνεχιζομ£νηκαι συνεπώς η προσφυγήδεν είναιεκπρόθε­ σμη και δεν προσκρούει στις διατάξεις του άρθρου 146.3 του Συντάγματος.

(2)Σύμφωνα με τηνομολογία γύρω από το άρθρο 29 του Συν­ τάγματος,ηστο άρθρο αυτό προβλεπόμενη παράλειψητων αρχών δύναται νααποτελέσει τηβάσηπροσφυγήςκατάτο άρθρο 146 του Συντάγματος. Αν όμωςο προσφεύγων κατάτο άρθρο 146 επιδιώξει τηνεισδοχήστηνουσίατηςυπόθεσηςκατάτηναναθεώρηση της απλής παράλειψης απάντησης εκ μέρους των αρχών του άρθρου 29,τότεδενμπορεί ναλεχθείότι διατηρεί τοέννομοσυμφέροντου παρά μόνονανως αποτέλεσμα τηςπαράλειψηςκαθ'εαυτήςυπέστη βλάβηπου νατου παρέχειαξίωσηαποζημίωσης τηςπαραγράφου6 του άρθρου 146 μετά τηλήψηαπόφασηςβάσει της παραγράφου4 του ιδίου άρθρου. Στηνυπόκρίσηυπόθεση, εκτόςαπότην παρά­ λειψηαπάντησηςστηναίτησηγια ανανέωσητης άδειαςοικοδομής, προσβάλλεται χαι η ουσία, δηλαδή η άρνηση ανανέωσης της άδειας 'Ομως ο αιτητής ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιά λόγω της ισχυριζόμενης παράλειψηςτων καθ1 ων ηαίτηση,γεγονός που ευ­ σταθεί και προκύπτει από τα στοιχεία Συνεπώς, ο αιτητής μ£το να προχωρήσει καιστηνουσία,δεν έχειχάσειτο έννομοσυμφέρον του για το θέμα της παράλειψης,ενόψει της ισχυριζόμ£νηςζημιάς πουυπέστηχαιυφίσταται,μπορεί,άρα,ναδιεκδικήσειχαιτις δύο αιτούμενεςθεραπείες. 1765 Κούλλουβονν.ΔήμουΜ.Γειτονιάς

(3)Η διακριτική ευχέρεια του καθ' ου η αίτηση να εκδίδει άδειεςοικοδομής απορρέειαπό τις πρόνοιες τουπερί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου,Κεφ. 96, άρθρο4

(1). Η ευχέρεια αυτή δεν είναι απόλυτη αλλά περιορίζεται υπό την έννοια ότι η επιζητούμενη άδεια πρέπει να είναι σύμφωνη με τον πιο πάνω 5 Νόμοκαι τους εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμούς. Αν ηαιτούμενη άδεια βρίσκεται μέσα στο πλαίσιο αυτό,ο καθ*ου ηαίτηση είναι υποχρεωμένος νατηνεκδώσει. Η άδειαισχύειγιαέναχρόνοκαιη ανανέωσητηςπροβλέπεταιαπότοάρθρο5τουΝόμου, Έχειερμη­ νευτεί δικαστικάότι ηάδειαδεν ανανεώνεται,εκτός ανοι έργα- 10 οίεςήάλλοζήτημαμετοοποίοσχετίζεται έχουναρχίσει,αλλάδεν συμπληρώθηκαν πριναπότηλήξη τηςκαιδεν συγκρούεται προς οποωυσδήποτε κανονισμούς που βρίσκονται σε ισχύ κατά το χρόνοτηςανανέωσης. Ηανανέωσησημαίνει ανανέωσητηςάδειας όπωςήταναρχικά. 15 Στηνπαρούσαπερίπτωση, ο καθ'ουη αίτησηδενπρόβαλεκα­ νένα λόγο για τη μη ανανέωση της άδειας,οι προϋποθέσεις της οποίας,εκπρώτηςόψεως, πληρούνταν. Ταπερί νέαςχολαρωσης και παράβασηςτων όρων τηςάδειας οικοδομής είναιισχυρισμοί τουκαθ'ουηαίτησητηστιγμήπουαυτόςουδέποτεεπιλήφθηκετης 20 αίτησηςγιαανανέωσηκαιδενυπήρξεάρνηση πουνακοινοποιηθεί στοναιτητή. Η άρνησητωνκαθ'ωνεξάλλου,δεν μπορείναεξα­ χθεί συμπερασματικά ενόψει και της δεύτερης γνωστοποίησης απαλλοτριώσεωςκαιΕπιτάξεως,γιατίαυτάέγινανμετάτηνκατα­ χώρισητηςπροσφυγήςαυτής. 25 Είναι φανερόν πως η παράλειψη αυτήτου καθ'ου η αίτηση σκοπό είχετην προώθησητηςαπαλλοτρίωσηςκαιτουυπόλοιπου κτήματοςτου αιτητή εν αγνοίατουκαικατάπαράβασητης υπο­ χρέωσηςαπόφασηςεπίτουθέματοςτηςανανέωσης. Οκαθουηαίτηση,μετηναδικαιολόγητηπαράλειψηκαι καθυ­ στέρησητου,δενσυμμορφώθηκεμετοάρθρο29του Συντάγματος. Ηπαράλειψητουνααπαντήσειστιςαιτήσειςτουαιτητή, δηλαδή νααποφασίσει επί τουθέματοςτηςανανέωσηςήμη τηςκρίσιμης άδειαςοικοδομήςείναιάκυρηκαιό,τιπαραλείφθηκεθαέπρεπενα είχεεκτελεστεί. 30 35 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμερικώςχωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Kyrialbdcsv.TheRepublic, 1R.S.C.C 66Christoforou v. Municipal Committee of Ay. Dhometios

(1987)3 C.LJR. 1464· Peoayiotopouiou-Toumazi v. Nicosia Municipality

(1985)3 CLR. 24051766 40 4ΑΛΛ. Κοΰλλουρονν.ΔήμουΜ.Γειτονιάς CuUenv.TheRepublic

(1974)3C.L.R. 101Κωνσταντινίδης ν.Δήμου Αεμεσού (Προσφυγή Αρ. 611/87, ημερ. 252.89)· Sanaa (Νο2)v.TheMunicipalityofFamagusta

(1972)3CUR. 329' 5 Sevens Estatesv. Nicosia Municipality

(1985)3C.LJi.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςάρνησης τουΔήμου ΜέσαΓει­ τονιάςναανανεώσειτηνάδειαοικοδομής υπ'αρ.
2. Χρ. Πονργονρίδης, για τοναιτητή. 10 Π. Αναστασίάδης, για τονκαθ'ον ηαίτηση. Cur. adv. wit. Ο Δικαστής κ. Χρυσοστομής ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ: Οαιτητής με την παρούσαπρο*5 σφυγήζητάδήλωση τουΔικαστηρίου ότιηπαράλειψηκαι7 ήάρνησητουκαθ'ουη αίτησηναανανεώσει τηνάδειαοι­ κοδομής υπ* αρ.2619 καιμεαρ.φακέλλου Β.864/78, και/ή ηάρνησηήπαράλειψητουκαθ'ουη αίτησηνααπαντήσει στηγραπτήαίτησητουαιτητήμεημερ.7.9.88, είναιάκυρη 20 καιπαράνομη. Οι λόγοι πάνω στους οποίους βασίζεται η προσφυγή είναι ότι ηπαράλειψητου καθ' ουη αίτηση νααπαντήσει στον αιτητήείναι αντίθετηπρος τοάρθρο29 τουΣυντάγ­ ματοςκαιότι μετηνάρνησηή παράλειψητουνα ανανεώ25 σει τηνάδειαοικοδομής,οκαθ'ουηαίτησηενέργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας και/ήκατάκατάχρηση εξουσίας και/ή πλανήθηκεπερίταπράγματακαι/ήτονόμο. Οαιτητήςήτανεγγεγραμμένος ιδιοκτήτηςκτήματοςμε αρ. εγγραφής Ε4 Φ/Σχ. UV/50.2.FV., Μπλοκ Ε, Τεμ. 18, 30 στη Μέσα Γειτονιά. Κατόπιν αναγκαστικής απαλλοτρίω­ σης, το υπόλοιπο κτήμα συνέχισε να είναι εγγεγραμμένο 1767 Χουσοστομής,Δ. Κούλλονρουν.ΔήμονΜ.Γειτονιάς

(1991)επ'ονόματι τουαιτητή,αλλάμεαρ.εγγραφήςΕ489, Φ/Σχ. LIV/50.2.rV,Τεμ. 549. Ταστοιχείααυτάπροέρχονταιαπό το πιστοποιητικόακίνητης ιδιοκτησίας(Τεκμήριο2). Σαν αποτέλεσμα της κατάθεσηςτου τεκμηρίου 2 από μέρους του αιτητή,ο καθ*ουηαίτησηαποδέχτηκεπωςο αιτητής 5 είναι ιδιοκτήτης του επίδικου κτήματος και συνεπώς, η αμφισβήτηση από μέρους του, του ενεστώτος έννομου συμφέροντος τουαιτητή,δενευσταθεί. Δεν θααναφερθώστις πολλές ταλαιπωρίεςτις οποίες υπέστη ο αιτητής στην προσπάθεια του να εξασφαλίσει 10 πρώτα, απότο Συμβούλιο Μέσα Γειτονιάς και μεταγενέ­ στερα απότο Δήμο Μέσα Γειτονιάς,άδεια οικοδομήςκαι μεταγενέστερα την ανανέωσητης,με σκοπότην ανέγερση μιας πολυκατοικίαςστο κτήματου.θα περιοριστώ μόνο στα αναγκαίαγια την απόφασηγεγονότα, όπως προκύ- 15 πτουν από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, που περι­ λαμβάνει και το σχετικό φάκελοτης υπόθεσης (Τεκμήριο Ζ). Στις 23.8.84 ο αιτητής καταχώρησε αίτηση γιαάδεια οικοδομήςκαιστις 15.7.85,η τότεαρμόδια Αρχή,τοΣυμ- 20 βούλιο Βελτιώσεως Μέσα Γειτονιάς, εξέδωσε τη σχετική άδεια με αριθμό2619, με σχετική χαλάρωσητου Κανονι­ σμού6

(3). Στις 18.3.86 το Συμβούλιο Βελτιώσεως Μέσα Γειτο­ νιάς αναδείχθηκε σε Δήμο (Βλ. Επίσημη Εφημερίδα της 25 Δημοκρατίας Αρ. 2/25, ημερ. 18.3.86, Παράρτημα 31, Κ.Δ.Π.73/86). Στις29.4.86οαιτητήςζήτησετηνανανέωσητηςάδειας, επειδή δεν κατόρθωσε να αρχίσει την οικοδομή, μιακαι δεν τουκαταβλήθηκεηαποζημίωση απότηναπαλλοτρίω- 30 ση. Στις4.9.86οκαθ'ουηαίτησηπληροφόρησετοναιτητή ότι ηάδειαδεν μπορούσε ναανανεωθεί,επειδήοαιτητής δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε οικοδομικήεργασία.Όμως του αναφέρθηκεότι το Δημοτικό Συμβούλιο ήταν έτοιμο 35 1768 4ΑΛΛ. Κοΰλλουοονν.Δήμον Μ.Γειτονιάς Χρυσοστομής,Α. ναεκδώσει νέαάδεια.Πράγματιστις30.9.86 εκδόθηκενέα άδεια οικοδομής με αρ.2755,μετους ίδιους όρους, αφού οαιτητήςπλήρωσε εκνέουτασχετικάδικαιώματα. 5 Στις26.9.87οαιτητήςζήτησετηνανανέωσητηςάδειας αρ.2755,πλην όμως δεν έτυχε οποιασδήποτεαπάντησης καιηάδειαουδέποτεανανεώθηκε. Στις2.12.87οκαθ'ουηαίτησηαποφάσισετηναπαλλο­ τρίωσηκαιτουυπόλοιπουτμήματοςτουτεμαχίουτου αι­ τητήκαι στις 18.12.87ζήτησε απότον Έπαρχο Λεμεσού 10 την προώθηση του θέματος. Η σχετική Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης επιπρόσθετου μέρους τουκτήματοςέγινε μετάτηνκαταχώρηση τηςπροσφυγής, στις 17.11.89καιτο διάταγμαεπίταξηςέγινεστις 19.5.90(Βλ. Επίσημη Εφημε­ ρίδα της Δημοκρατίας,Διοικητικές Πράξεις αρ. 957 και 15 1804,ΠαράρτημαIII,ΜέροςΠ, αντίστοιχα). Στις7.9.88 οδικηγόροςτουαιτητήζήτησεκαιπάλιτην άμεσηανανέωσητηςάδειας2755πληνόμωςχωρίςαποτέ­ λεσμα. Εδώθαπρέπει ναδιευκρινιστεί πως στοαιτητικό της προσφυγής αναφέρεται η άδεια αρ. 2619, δηλαδήη 20 πρώτηάδειαπουεξέπνευσεκαιηεπιστολή γιατηνοποία παραλείφθηκεη απάντησηαπόμέρουςτουκαθ'ουη αίτη­ ση,αναφέρεταιηεπιστολή-αίτηση του δικηγόρου τουαι­ τητήημερ.7.9.88 καιόχι ηαίτησητουαιτητή για ανανέω­ σηημερ. 26.9.87. 25 Σαναποτέλεσμα,στις 2.9.89καταχωρήθηκεη παρούσα προσφυγήόπου,εκτός των άλλων, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι λόγω της άρνησηςκαι/ή παράλειψηςτουκαθ*ουη αί­ τηση, αναγκάστηκε να σταματήσει τις οικοδομικές εργα­ σίες,με αποτέλεσμα ναυποστεί και νασυνεχίσει ναυφί30 σταταιζημιές. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε πως η προσφυγήείναιεκπρόθεσμη,γιατίδενεπληρούντοοιπρο­ ϋποθέσεις του άρθρου5, του Περί Ρυθμίσεως Οδώνκαι Οικοδομών Νόμου,Κεφ.96,γιαανανέωσητης άδειαςοι35 κοδομής ημερ. 17.5.85, αρ.2619 και δεδομένου μάλιστα 1769 Χρνβοστομής,Δ. Κονλλουρονν.ΔήμονΜ.Γειτονιάς

(1991)ότι οαιτητήςαποδέχτηκετην έκδοση νέαςάδειαςμεαριθ­ μό

1. Επίσης ισχυρίστηκε πως ηάδειααυτήδεν ήταν ανανεώσιμη και για το λόγο ότι ηαρχικά δοθείσα χαλά­ ρωσηέπρεπε ναξαναδοθεί και/ήεπειδή έπαυσε να ισχύει και/ή επειδή συγκρούεται προς τους κατά τον ουσιώδη 5 χρόνο ευρισκόμενουςσε ισχύκανονισμούς. Επίσηςτόνισε πως αν διαπιστωθεί οποιαδήποτε άρνηση και/ή παράλει­ ψηαπόμέρους των καθ'ωνη αίτηση,αυτή δεναφοράτην άδειααρ.2619, ούτετηναίτησητουαιτητήημερ. 7,9.
2. Τέλοςαρνείταιτηνπαράλειψηκατάπαράβασητουάρ- 10 θρου29 τουΣυντάγματος, τηνυπέρβασηεξουσίας καιτην πλάνηπερίταπράγματαήτονόμο. Πριν προχωρήσω στην ουσία της υπόθεσης,θαπρέπει να αναφέρωπως ηεισήγηση τουδικηγόρου τωνκαθ'ωνη αίτησηπως ηπροσφυγήδενπροσβάλλει την ισχυριζόμενη 15 παράλειψηκαι/ή άρνησηανανέωσηςτηςάδειαςοικοδομής αρ. 2755και την ισχυριζόμενη παράλειψηαπάντησης στη γραπτήαίτησητουαιτητήημερ. 26.9.87,δενευσταθεί. Από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου είναι φανερόν πως το παράπονοαφοράτημηανανέωσητηςάδειαςαρ.2755, δε- 20 δομένου ότι ηάδειααρ.2619 εξέπνευσεκαιοαιτητήςαπο­ δέχθηκεκαιοι καθ'ωνηαίτησηεξέδωσαν νέαάδειαμε αρ. 2755,πουείναιγι*αυτήπουοαιτητήςζήτησετηνανανέω­ ση. Επίσης η ισχυριζόμενη παράλειψη απάντησης καλύ­ πτεικαιτηναίτησητουαιτητήγιαανανέωσηημερ.26.9.87 25 καιτηνεπιστολή-αίτηση τουδικηγόρουτουημερ.7.9.
3. Είναιφανερόνπωςη λανθασμένηδιατύπωσητουαριθ­ μού άδειας καιη μη αναφορά της ημερομηνίας τηςαρχι­ κής αίτησης για ανανέωση οφείλεται σε γραφικό λάθος. Είναι διάχυτη η θέσητου αιτητή ως προς το τι ακριβώς 30 προσβάλλει με την προσφυγή του και πάνω σε αυτό το θέμαοι καθ'ων η αίτησηδεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεντοέχουν αντιληφθεί. Θαπροχωρήσωτώραστηνουσία. Το άρθρο29 του Συντάγματοςπροβλέπει τα ακόλου- 35 1770 4ΑΛΛ, Κούλλουρουν.ΔήμουΜ.Γειτονιάς Χρυσοστομής,Δ. θα: 5 10 15 "
4. Έκαστος έχει το δικαίωμα ατομικώς ή ομού μετ' άλλων να υποβάλλη εγγράφους αιτήσεις ήπαράπονα προςοιανδήποτεαρμοδίανδημοσίαν αρχήνδικαιούμενοςVαπαίτησηόπωςαύτηεπιληφθήαυτώνκαιαποφασίσηταχέως. Η απόφασιςτης αρχής ταύτης, δεόντως ητιολογημένη, γνωστοποιείται εγγράφως αμέσως εις τον υποβαλόντα την αίτησιν ή τα παράποναεν πάση περιπτώσει εντός προθεσμίας μη υπερβαινούσης τας τριάκονταημέρας.
5. Εφ'όσον ο ενδιαφερόμενος δεν ικανοποιείται εκ της αποφάσεως ή οσάκις ουδεμία απόφασις γνωστοποιήται προς αυτόν εντός της καθοριζομένης εν τη πρώτη παραγράφω του παρόντος άρθρου προθεσμίας δύναταιο ενδιαφερόμενος ν*αγάγηενώπιον αρμοδίου δικαστηρίουδιάπροσφυγήςτηνυπόθεσιν,ειςηναφορά ηαίτησιςή τοπαράπονοναυτού." Στην υπόθεση Phedias Kyriakides v. TheRepublic, 1 RSCC66,στησελ. 77αναφέρθηκανταακόλουθα: 20 25 30 "Article29 embraces all caseswhereaperson applies in writing to a competent public authority under the provisionsof anyspecificlaw orotherwise. Intheopinion of theCourt paragraph 2 of Article29 gives,inter alia,an aggrieved penon arightof recoune to a competent court in respect of the failure to furnish himwith areply in accordance withparagraph 1of such Article. It is clear that, where the competent public authority, which has failed to reply as above, is one of those referred to in paragraph 1of Article 146, then this Court is thecompetent court in question andproceedings lie before it under Article 146 in respect of such failure itselftoreply. 1771 Χουσοστομής, Δ. Κοΰλλουοου ν.ΔήμουΜ. Γειτονιάς

(1991)Where, however, a person who has not received a reply asprovided underArticle 29,hasproceededunder Article 146 inrespect of thesubstance of the matterfor which a reply hadbeen sought thenit cannotbe said that such a person continues any longer to have ' any existing 5 legitimate interest',asprovided by paragraph 2 of Article 146,unless as aresult of suchfailure itself hehas suffered some material detriment which would entitle him to a claim for relief under paragraph 6 of Article 146 after obtaining a judgment of this Courtunderparagraph 4 of 10 the same Article. Therefore such a person cannot,as a rule, claim under Article 146 a distinct and separate decision of this Courtinrespect of thefailure to comply with Article 29 when hehas proceeded in respect of the substance of the matter for which a reply had been 15 sought. In thepresent case,as theApplicant has contestedby his application the substance itself of the matter in respect of which he complains that he did not receive a reply underArticle 29 andasfurther thereisnoevidence 20 showing that he has suffered any material detrimentas a result of the failure itself of the District Officer to give him a written and reasoned reply, the claim of Appli­ cant for a distinct andseparate decision of this Courton thisissuefails." 25 / Επίσης στην υπόθεση Christoforou v. Municipal Committee of Ay. Dhometios

(1987)3 C.L.R. 1464, στη σελ. 1468ταακόλουθα είναισχετικά: "Article 29 casts a three-fold obligation upon the Administration as a necessary condition for the 30 observance and safeguard of a fundamental humanright of the petitioner (

1. a)to heed the petition expeditiously; (
2. b)to determine the petition expeditiously and (
3. c)to communicateits decision dulyreasoned as administrative decisions must be, the latest within 30 days. By a 35 necessary implication of theprovisions of Article 29 the law applicable to the determination of a request or 1772 4ΑΛΛ. 5 10 15 Κοΰλλονοουν.Δήμου Μ. Γβιτονιάς Χρυσοατομής, Δ. petition made to the authorities should be that obtaining within the30day period. If thelaw changes within the 30 day period andtheauthorities arenotguiltyof unjustified delay, they may be guided by thelegal regime introduced by the amendments to the law. But under no circum­ stances can they determine a request or petition in ac­ cordancewith rules of law introducedsubsequently tothe effluxion of the30day period.Any otherapproach tothe problem would unavoidably result in defeating the fundamentalright safeguarded by Article 29 and inallowing the Administration to operate outside the framework of theConstitution. In this case, the Administration was clearly in breach of its dutytodecidetheapplicationfor apermit within 30 days resulting in abuse of the power vested in them,in that they determined the application of the owners by reference to principles other than those in force within the time limited by the Constitution for decision taking. Hencethedecision must be set aside." 20 Στην υπό κρίση υπόθεση, εκτός από την παράλειψη απάντησης στην αίτησηγια ανανέωσητης άδειας οικοδο­ μής,προσβάλλεται καιηουσία, δηλαδήηάρνηση ανανέω­ σης της άδειας αυτής. Όμως ο αιτητής ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιά λόγω της ισχυριζόμενης παράλειψης των 25 καθ'ων ηαίτηση,γεγονός πουεκπρώτης όψεωςευσταθεί, αφού αναγκάστηκενα σταματήσει τις οικοδομικές εργα­ σίες που πράγματι είχε αρχίσει, πριν από τη λήξη της άδειας οικοδομήςαρ. 2755. Ο ισχυρισμός τουδικηγόρουτωνκαθ' ων ηαίτηση πως 30 οι οικοδομικέςεργασίεςδενάρχισαν,δενείναιορθός.Στο φάκελο της υπόθεσης η επιστολή του ΕπαρχιακούΛει­ τουργού τουΤμήματος ΠολεοδομίαςκαιΟικήσεωςΛεμε­ σού,προςτοΔήμοΜέσαΓειτονιάς,ημερ.20.10.87,αναφέ­ ρει,εκτόςτωνάλλωνκαιταακόλουθα: 35 1773 Χουσοσκομής,Δ. Κούλλουρουν.Δήμου Μ.Γειτονιάς

(1985)3 CLR 2405, όπου στη σελ. 2411 ο αδελφόςΔικαστήςκ.Στυλιανίδηςαναφέρειταακόλουθα: "It is common ground that the respondents are the competent authority for theissueof buildingpermits and 25 that a decision whether or not to issueabuilding permit is a decision which can be the subject-matter of a re­ course under Article 146.1 of the Constitution. Where, however, a person who has not received a reply as provided under Article 29, has proceeded under Article 30 146 in respect of thesubstance of thematter for which a reply had been sought, then it cannot he saidthat such a person continues any longer to have 'any existing le­ gitimate interest', as provided by paragraph 2 of Article 146,unlessasaresultof suchfailureitselfhehassuffered 35 1774 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Κούλλουρου ν.Δήμου Μ.Γειτονιάς Χρυσοστομής, Δ. some material detriment which would entitle him to a claim for relief under paragraph 6 of Article 146 after obtaining a judgment of this Court underparagraph 4 of the same Article - (Kyriakides case (supra) and subsequent caselaw, including Inez Cullen v. The Republic

(1974)3CLR 101). In thepresent case therespondents hada duty todeal with and decide expeditiously on the application of the applicant. Instead of doing so, they started consultations with Government departments on whether it was advisable to construct a road on the building site of the applicant and/ortocompulsorily acquire it. It is common ground that this omission resulted in material detriment to the applicant. The applicant by praying relief (b) in respect of the substance of the matter, for which the reply had been sought, in the light of the foregoing continues to have an existing legitimate interest. Therefore, she is not precluded from applying for relief for the wrongful omission underArticle 29 and for thesubstance of thematter." *Οσον αφορά την εισήγηση πως η προσφυγήείναι εκ­ πρόθεσμη, η απάντησηείναι και πάλι αρνητική,γιατί η παράλειψητουκαθ'ουηαίτησηείναισυνεχιζόμενη.Οαιτητής υπόβαλε αίτηση για ανανέωση της άδειας του αρ. 25 2755 στις 26.9.89 και διά του δικηγόρου του στις 7.9.88 και ο καθ'ου ηαίτησηπαράλειψενα δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Υπό τις περιστάσεις, είναι φανερόν πως δεν υπήρξεσυμμόρφωσημε το άρθρο29 του Συντάγματος.Η παράλειψη του καθ'ου η αίτηση είναι συνεχιζόμενη και 30 συνεπώς η προσφυγήδεν είναι εκπρόθεσμηκαι δεν προ­ σκρούει στις διατάξειςτου άρθρου 146.3 τουΣυντάγμα­ τος.(Βλ.Panayiotopoulou-Touman v.NicosiaMunicipality (ανωτέρω), Κωνσταντινίδης ν. Δήμον Λεμεσού, αρ.611/ 87,ημερ.απόφασης 25.2.89). 35 Η διακριτική ευχέρεια του καθ' ου η αίτησηναεκδίδει άδειες οικοδομής απορρέει από τις πρόνοιες του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96,άρθρο 1775 Χρυσοσκομής, Δ. Κούλλουρουν.ΔήμουΜ.Γειτονιάς

(1991)4

(1). Η ευχέρεια αυτήδενείναι απόλυτη,αλλάπεριορίζε­ ται υπό την έννοια ότι η επιζητούμενη άδεια πρέπει να είναι σύμφωνη με τον πιο πάνωΝόμοκαι τους εκάστοτε εν ιοχύϊκανονισμούς.Συνεπώς, ανηαιτούμενηάδειαβρί­ σκεται μέσα στο πιο πάνω πλαίσιο, ο καθ* ου η αίτηση 5 είναι υποχρεωμένος να την εκδώσει. Η άδεια οικοδομής ισχύειγιαέναχρόνοκαιηανανέωσητηςπροβλέπεταιαπό το άρθρο5 του πιο πάνωΝόμου,που αναφέρει τα ακό­ λουθα: "5. Άδεια είναι έγκυρος επί εν έτος απότηςήμερο- 10 μηνίαςεκδόσεωςταύτης: Νοείται ότι, εάν ηεργασίαήέτερον ζήτημαδενσυμπληρούται εντός της περιόδου ταύτης,η άδειαείναι ανανεώσιμος καθ' οιονδήποτε μεταγενέστερον χρόνον εάνδενσυγκρούηταιπροςοιουσδήποτεκανονισμούςεν 15 ισχύϊ κατάτον χρόνον της τοιαύτης ανανεώσεως, επί τηκαταβολήτου δικαιώματοςτου καθοριζομένουδιά την αρχικήν άδειανή δύο λιρών, οιουδήποτε των δύο τούτων είναι το μικρότερον. Άδεια ούτωανανεωθείσα είναι έγκυροςεπίενέτοςαπότηςημερομηνίαςτηςανα- 20 νεώσεως." Έχει ερμηνευτείδικαστικάπωςηάδειαδενανανεώνε­ ται,εκτόςανοι εργασίες ήάλλοζήτημαμετοοποίοσχετί­ ζεται έχει αρχίσει, αλλά δεν συμπληρώθηκε πριν απότη λήξητηςκαιδεν συγκρούεται προςοποιουσδήποτεκανό- 25 νισμούςπουβρίσκονται σεισχύκατάτοχρόνοτης ανανέ­ ωσηςαυτής. Ηανανέωσησημαίνει ανανέωσητης άδειαςόπωςήταν αρχικά (Βλ. NinaSiman (No. 2) v. The Municipality of Famagusta

(1972)3 CLR 329, 334-335· SevensEstates v. 30 Nicosia Municipality

(1985)3CLR 1732, στησελ. 1740). Ο καθ' ουηαίτησηδενπρόβαλεκανέναλόγογιατημη ανα­ νέωσητηςάδειας,ηοποίαζητήθηκεέγκαιρααπότοναιτη­ τή και απ'ό,τι προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, δενυπήρχεένστασηγιατηνανανέωσητης. 35 Επίσης, όπως έχω αναφέρεινωρίτερα,δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν πριν απότηλήξη τηςάδειαςκαιτοπαρεμπίπτον διάταγματου 1776 4 ΑΛΛ. Κούλλουρου ν.Δήμου Μ.Γειτονιάς Χρυσοστομής,Δ. Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερ. 23.9.87, που αφορά παρεμπόδιση διεξαγωγής εργασιών, που δόθηκε σαν αποτέλεσμα αγωγής πουκαταχωρήθηκε εναντίον του αιτητή από μέρους της ιδιοκτήτριας της παρακείμενης 5 ακίνητηςπεριουσίας,αφοράτηνπαρεμπόδισηδιεξαγωγής οποιωνδήποτε οικοδομικών εργασιών επίτουδιαχωριστι­ κούσυνόρου τωνεπηρεαζόμενωνακινήτωνμόνο. Ταπερί νέας χαλάρωσης και παράβασηςτων όρων της άδειαςοι­ κοδομής,είναι ισχυρισμοίτουδικηγόρουτουκαθ' ουηαί10 τηση,ενώ οκαθ*ου ηαίτησηουδέποτε επιλήφθηκε τηςαί­ τησης για ανανέωση και δεν υπήρξε άρνηση που να κοινοποιηθεί στον αιτητή. Ακόμαμπορεί ναειπωθεί πως ηάρνησητωνκαθ*ωνδεν μπορεί ναεξαχθεί συμπερασμα­ τικάενόψεικαι τηςδεύτερηςγνωστοποίησης απαλλοτρίω15 οχ\ςκαιεπίταξης, γιατί αυτάέγιναν μετάτηνκαταχώρηση τηςπροσφυγήςαυτής. Είναιφανερόνπωςηπαράλειψη αυτήτουκαθ' ουηαί­ τηση σκοπό είχε την προώθηση της απαλλοτρίωσης και τουυπόλοιπουκτήματοςτουαιτητήκαισχετικήπάνωστο 20 θέμα αυτό είναι η απόφαση του επί του θέματος ημερ. 2.12.87(Μπλε 60), την οποία προσπάθησαν να προωθή­ σουν,χωρίς οαιτητήςναγνωρίζει, ενώπαράλληλαπαρά­ λειψαν να δώσουν οποιαδήποτε απάντηση σ' αυτόν, ενώ είχαν την υποχρέωση να αποφασίσουν επί του θέματος 25 τηςανανέωσης. Ο καθ' ου η αίτηση με την αδικαιολόγητη παράλειψη και καθυστέρηση του,δεν συμμορφώθηκε με το άρθρο29 του Συντάγματος. Συνεπώς,μέρος τηςπροσφυγής επιτυγχάνει καιεκδίδε30 ταιΔήλωσητουΔικαστηρίου πως ηπιοπάνωπαράλειψη του καθ' ου η αίτηση Δήμου να απαντήσει στις αιτήσεις του αιτητή,δηλαδή να αποφασίσει επί του θέματος της ανανέωσης ή μη της άδειας οικοδομής αρ. 2755, είναι άκυρηκαι ότιπαραλείφθηκεθαέπρεπεναείχεεκτελεστεί. 35 Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Προσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 1777