clr/1991/1991_4_1939.pdf

(1991)μένον τονοικείουΤμήματος —Αποτελούνσοβαρό στοιχείο που δενπρέπει ναπαραγνωριστείπαράμόνομε ειδικήαιτιολόγησηΜε τις προσφυγές αυτές, πουσυνεκδικαοτηκαν λόγω συναφείας,επιδιώχθηκεη ακύρωσητωνπροαγωγώναπότηνΕπιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, τωνενδιαφερομένων μερών αντί των 5 αιτητών, στηθέσηΒοηθούΔιευθυντή Σχολείων ΔημοτικήςΕκπαί­ δευσης. Οιλόγοιακυρώσεωςπουπροβλήθηκαναφορούσανισχυ­ ρισμό περί μηύπαρξηςκενών θέσεων κατάτην έναρξητης επίδι­ κης διαδικασίας προαγωγών, το κύρος και τη σημασία των συστάσεων του αρμοδίουΤμήματος,τηναιτιολογία τηςεπίδικης 10 απόφασηςκ.α. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις προσφυγές,απο­ φάσισε ότι:

(1)Σύμφωναμεταγεγονότα τηςυπόθεσης,οιπροαγωγές στις θέσεις Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, δηλαδή στην αμέσως 15 ανώτερη βαθμίδα των επίδικων θέσεων, αποφασίστηκαν στις 19.11.84(10θέσεις), στις 5.12.84(11θέσεις) και στις 3,1.85 (7 θέ­ σεις). Επομένως, στις 18.1.85πουήτανητελευταία μέρα υποβο­ λής αιτήσεων,οιθέσεις28 Βοηβων Διευθυντών ήτανκενέςγιατίη Ε.Ε.Υ.αποφάσισετηνπροαγωγήτωνενδιαφερομένων μερών στις 20 25.4.85ότανυπήρχανκενέςοιανάλογεςσεαριθμόθέσειςΒοηθών Διευθυντών ΔημοτικήςΕκπαίδευσης.

(2)Είναι καθιερωμένη νομολογιακή αρχή πωςλόγοακύρωσης μιαςδιοικητικής πράξηςδεν συνιστάη κάθεπαράβαση τωνκανό­ νων της διαδικασίαςαλλά μόνο ηπαράλειψητων ενεργειών εκεί- 25 νων οιοποίες μπορούν ναχαρακτηριστούν σαν ουσιώδεις. Στην Α.Ε. αρ. 728,ΑνδρέαςΣεκκίδης ν. Δημοκρατίας, αποφασίστηκε πωςημησυμμόρφωση μετιςπρόνοιες τωνΚανονιστικών Διατά­ ξεων πουδιέπουντηνετοιμασίακαιυποβολήεμπιστευτικών εκθέ­ σεωναποτελεί παρατυπία,ηνομιμότηταόμωςτηςπράξηςεπηρεά- 30 ζεται μόνο ανηπαρατυπία είναι ουσιώδης και ασκεί ουσιαστική επίδρασηστηλήψητηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Ηίδιααρχή επαναλήφθηκε και στην πρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στηνυπόθεσηΔημοκρατία ν.ΑνδρέαΣτυ­ λιανούκαιάλλων, Α.Ε. 1028. 35

(3)'Οσον αφοράτηδιάκριση μεταξύ τωνσυστάσεων του"οι­ κείου Τμήματος" και αυτών του "οικείου Τμηματάρχη" υιοθετώ την προσέγγιση των αποφάσεων Lazidou-Papaphoti v. Republic και Alexandras Kinaais and Others v.Republic. Δεν θεωρώ πωςη σύσταση του Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, η οποία έγινε 40 αφούλήφθηκανυπόψηοιπροσωπικέςγνώσειςτου ίδιουγιατους υποψηφίους, οι συστάσεις καιαπόψεις τωνοικείων Επιθεωρη­ τών,οι υπηρεσιακές εκθέσειςκαι όλα ταστοιχεία των σχετικών φακέλων,βρίσκονται σεαντίθεσημετοπνεύματωνπρονοιώντσυ. άρθρου 35

(3)τουΝόμου 10&9 όπωςαυτότροποποιήθηκεαπότο 45 1940 4ΑΛΛ Αλεξάνδρου ΚΛ. ν.Δημοκρατίας Νόμο53/79. 5 10 " 20

(4)Δεν είναι ανάγκηηΕ.Ε.Υ.να αναφέρεταιονομαστικά στον κάθε υποψήφιο. Η Επιτροπή σε περιπτώσεις προαγωγής έχει μπροστά τηςόλους τους φακέλλους καιτονκατάλογο τωνυποψηφίων που διαθέτουν ταπροσόντα. Σύμφωνα μετο τεκμήριο της κανονικότητας,στην απουσίαμαρτυρίαςή ένδειξης γιατοαντίθε­ το,γίνεται δεκτόότι ηΕπιτροπήέλαβευπόψητηςόλους τουςυπο­ ψηφίους. ~ -;

(5)Τα ενδιαφερόμενα μέρηείχαν τη σύσταση του οικείου Τμή[ΐΛΧΟζπουαυτήδεν ήτανδιαφορετικήαπό την εικόνα πουπαρου­ σιάζεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις που τους έγιναν. Οι συστά­ σεις του Προϊσταμένου του οικείου Τμήματος είναι σοβαρό στοιχείο που δεν πρέπει να παραγνωριστεί απόοποιοδήποτε όργανοπου έχειτην ευθύνη προαγωγήςυπαλλήλων σε ανώτερηθέση απόαυτήπου κατέχουν, εκτός αντο όργανο αυτό δώσει αιτιολο­ γίαγιατί διαφώνησεμε τιςσυστάσεις του. Όπως φαίνεταιαπότο σχετικό πρακτικόηΕ.Ε.Υ.προτούκα­ ταλήξει στην επίδικη απόφασηέκαμε τη δέουσα έρευνα που νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως θάπρεπε να'κάνει. Επίσης, όπως φαίνεταιαπό τοπρακτικότης,ηαπόφασή.τηςείναι αιτιολογημένη και δίδει λόγους γιατί υποψήφιοι με αρχαιότερηυπηρεσία δεν θε­ ωρήθηκαναπόαυτήπροάξιμοι. , ;, Προσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις; •^ Republic v.PericleousandOthers

(1984)3CLR. 577Σεκκίδηςv.Δημοκρατίας

(1988)3CLR. 2136· Δημοκρατίαv. Στυλιανούκαι άλλων(A.E.J028, ημερ. 10.7.90)· Loizidou-Papaphoti v.Republic

(1984)3CLR. 93330 KinaoisandOthers v.Republic

(1986)3ClOk. 1705· IoannidesandAnotherv.Republic

(1979)3 CLR. 628· Piperiv.Republic

(1984)3 CLR. 1306· Κλεάνθους v.Ε.Δ.Υ. (ΠροσφυγήΔρ. 464/89,ημερ. 10.1090). Προσφυγές, 35 ; , ')/ r i . ΠροσφνγέςεναντίοντηςαπόφασηςτηςΕπιτροπής Εκ­ παιδευτικής Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα 1941 Αλεξάνδρου ΧΑ.ν.Δημοκρατίας

(1991)μέρη προάχθηκαν στη θέση ΒοηθούΔιευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσηςαντί τωναιτητών, Α.Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 497/85, 509/85,510/85,546/85, 603/85,636/85 και 685/

1. 5 Φ.Αποστολίδης, για τους αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 558/85,559/85,560/85,561/
2. Α. Παναγιώτον, για την αιτήτρια στην Υπόθεση αρ. 571/
3. Α. Μαρκίδης, για τους αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 583/ 10 85και584/
4. Α. Παπαχαραλάμπους, για τους αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 599/85, 600/85, 601/85, 602/85και 617/
5. Στ. Κιττής, για τον αιτητή στην Υπόθεση Αρ. 652/
6. Ρ.Πετρίδον, (Κα.), Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Α', νια 15 τους καθ'ων η αίτηση. Μ. Χριστοφίδης, για τα ενδιαφερόμενα μέρη Γ. Ενθυμιάδη, Χρ. Σαβεριάδον-Κωνσταντινίδον. Κ. Αοΐζον, για το ενδιαφερόμενο μέρος Μ. Κουπεπίδου-Θεοφνλάχτου. Π.Σολομωνίδης, για ταενδιαφερόμενα μέρηΑ. θεοχαρίδον, Μ.Ταονσιάνη καιΠ.Πολυβίου. Μ. Μοντάνιος, για τα ενδιαφερόμενα μέρη Γ. Χα'ίλήΙαχύφίδου, Α. Χριστοφόρου-Αλεξάνδρου. Α. Παπαφιλίππου, για το ενδιαφερόμενο μέρος Στ. Σε- 25 ντονάρη. Ι.Τυπογράφος, για ταενδιαφερόμενα μέρη Στ. Σταυρί1942 20 4A.A.A. Αλεξάνδρουκ.σ. ν.Δημοκρατίας δου-ΙαχχννίδουκαιΕιρ,Αθανασίου-Κωμοδρόμου. Cur. adv. vult. Ο Δικαστής κ.Δημητριάδης ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση, 5 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ: Με τιςπιοπάνωπροσφυγές, οι οποίες συνεκδικάστηκαν γιατί στρέφονται ενάντια της ίδιας διοικητικήςπράξηςκαιπαρουσιάζουνκοινά σημεία γεγονότων καινόμου,οιαιτητέςζητούνδήλωσητουΔικα­ στηρίου ότι η απόφαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής 10 Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.) πουδημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφη­ μερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 7.6.85 και με τηνοποία προάχθηκαν ταενδιαφερόμενα μέρη στη θέσηΒοηθούΔι­ ευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης,αντίκαι/ήστη θέσητων αιτητών, είναι άκυρη,παράνομηκαι στερημένη 15 οποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος. Οι επίδικες θέσεις είναι θέσεις πρώτου διορισμούκαι προαγωγής. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας με έγ­ γραφα του που είναι ταΠαραρτήματα"Α", "Β","Γ" και 20 »>Λ/· σ τ η ν ένσταση,διαβίβασετηνέγκριση τουγιατηνπλή­ ρωση 13θέσεων Βοηθού Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης. ΗΕ.Ε.Υ.στησυνεδρίαση τηςστις 6.12.84 (ίδεΠαράρτημα"Στ"τηςένστασης)αποφάσισετηνπροκή­ ρυξητωνθέσεων αυτώνκαιτηδημοσίευση τουςστηνΕπί25 σημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίας. Μετάπουη Ε.Ε.Υ. πήρετηνπιοπάνωαπόφασητης,η .αρμόδιααρχήμεεπιστολή της ημερ.2.1.85(ίδεΠαράρτη­ μα "Ζ")ζήτησε απότηνΕ.Ε.Υ.ναπροχωρήσει στηνπλή­ ρωση άλλων επτά θέσεων Βοηθού Διευθυντή Σχολείων 30 Δημοτικής Εκπαίδευσης και ηΕ.Ε.Υ.,μετά που πήρε την πιο πάνω επιστολή, κατάτησυνεδρίαση τηςημερ. 3.1.85 (Παράρτημα "Η")αποοράσισε την παράταση τηςπροθε­ σμίας υποβολήςαιτήσεων γιατις θέσειςπουείχαν προκη­ ρυχτεί μετηνπροηγούμενητηςαπόφαση. 35 ΗΕ.Ε.Υ.άρχισε τη μελέτητου θέματος τωνπροαγω1943 Asspqs(p^t5&Δ, Aie^v6$ot>ΟΛ.v.Aqpeagswlos

(1991)γών των υποψηφίων στη θέση Βοηθού Διευθυντή Σχο­ λείων Δημοτικής Εκπαίδευσης στη συνεδρίαση της με ημερ. 8.3.85 και αφού μελέτησε τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλους των υποψηφίοίν κατάτη διάρ­ κειααριθμούσυνεδριάσεων της (ίδεταπρακτικάτηςπου 5 είναι Παραρτήματα ΗΘΜ- "Θ13" της ένστασης) καιαφού έλαβε υπόψη*** συστάσεις τουΔιευθυντή Δημοτικής Εκ­ παίδευσης που με έγγραφουπόβαλετιςσυστάσεις τουοι­ κείου Τμήματος, η Ε.Ε.Υ. πήρε την επίδικη απόφασημε την οποία προήξε τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αντί των 10 αιτητών. Τιςσυστάσεις τουπροςτηνΕ.Ε.Υ. οΔιευθυντήςΔημο­ τικής Εκπαίδευσηςβάσισε,όπωςγράφειστοέγγραφοτου, στις προσωπικές του γνώσεις για τους υποψήφιους, τις συστάσεις και απόψεις των οικείων Επιθεωρητών, τις 15 υπηρεσιακές εκθέσεις και όλα τα στοιχεία των σχετικών φακέλων τους. Ο Διευθυντής σύστησε όλα ταενδιαφερό­ μενα μέρη, καθώς και τους αιττττές ΓενακρίτουΟικονόμου Χαρά, Ελευθερίου Κωνσταντίνο, ΣκέττουΜαραθοβουνιώτου Φρειδερίκη, Κωμοδρόμου Γεώργιο, 20 Χριστοδούλου Σώζο,Πετρόπουλο Ιωσήφκαι'ΕλληναΝι­ κόλαο. Ιδιαίτερα σύστησε τους Πολυβίου Πολύβιο, Θεοχαρίδου Ανθή και Χατζηγιαγκου Αιμίλιο, τόσο για το ζήλο,τηναφοσίωσηστοκαθήκονκαιτηναποτελεσματικό­ τητα τους, όσο και για την όλη ^ονς προσωπικότητα, η 25 οποία, όπως λέγει στο έγγραφοτου,ήτανπράγματι υπο­ δειγματική. Η Ε.Ε.Υ. μετά που μελέτησε τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλους των αιτητών και αφού έλαβε υπόψη την αξία,τα προσόντα και την αρχαιότητα τους, 30 τις υπηρεσιακές vCαυτούςεκθέσεις, όπως επίσης χαι τις συστάσεις του οικείου Τμήματος, βρήκε πως ταενδιαφε­ ρόμενα μέρη παρουσίαζανσυνολικά καλύτερη εικόνα με βάση τα νόμιμα κριτήρια. Για τους λόγους αυτούς η Ε.Ε.Υ. αποφάσισε πως τα ενδιαφερόμενα μέρη ήσαν οι 35 καταλληλότεροι γιαπροαγωγήστιςεπίδικεςθέσεις. ΣτηλήψητηςαπόφασηςτηςηΕ.Ε.Υ.παρατήρησεπως: 1944 4ΑΛΛ» Αλεξάνδρουχ,α.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. 5 "

(1)Όλοι οι επιλεγόμενοι έχουν χαρακτηριστεί με βάσητις τελευταίες υπηρεσιακές εκθέσεις εξαίρετοι. Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τη συνολική βαθμολογία τωναιτητώνδίδονταςόμως ιδιαίτερηβαρύτηταστιςτελευταίεςυπηρεσιακέςεκθέσεις. 10

(2)Όλοι οι επιλεγόμενοι (καθώςκαι οι υπόλοιποι αιτητές) έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς επιμορφωτι­ κάμαθήματαπουδιοργανώνειτοΥπουργείοΠαιδείας τα οποία θεωρούνται από τα Σχέδια Υπηρεσίας ως πρόσθεταπροσόντα.

(3)Όλοιοι επιλεγόμενοι έχουνσυστηθεί απότοοι­ κείοτμήμα." ΗΕ.Ε.Υ. ασχολήθηκε μετηναξιολόγησηκαι σύγκριση τωνυποψηφίωνμεβάση τηβαθμολογία, ταπροσόντα και 15 τα χρόνια υπηρεσίας τους. 'Ελαβε υπόψη τις συστάσεις τουΔιευθυντή του οικείου Τμήματοςκαι μεβάσηόλατα πιοπάνωστοιχεία ηΕ.Ε.Υ. αποφάσισεομόφωναναπρο­ σφέρει προαγωγήστους ακόλουθους δασκάλουςστηθέση ΔιευθυντήΣχολείωνΔημοτικήςΕκπαίδευσηςαπό13.85: 20 Σταυρίδου-ΙωαννίδουΣταυρούλα ΣεντονάρηςΣταύρος Χαϊλή-ΙακωβίδουΓεωργία Ιωάννου-Παύλου'Ηβη Κάη-ΚωνσταντινίδουΆννα 25 ΧαραλάμπουςΒάσος Χριστοφόρου-Αλεξάνδρου Άννα Λουκά Λουκάς Λθανασίου-Κωμοδρόμου Ειρήνη 1945 Δημητριάδης, Δ. Αλεξάνδρου*&. ν.Δημοκρατίας

(1991)Λουκαΐδης Κυριάκος ΚαμπουρίδηςΠαναγιώτης Κουπεπίδου-θεοφυλάκτουΜαρία Ασσιώτης Γεώργιος ΕυθυμιάδηςΓεώργιος 5 Σαβεριάδου-Κωνσταντινίδου Χριστίνα Καλλή-Χ"θεοφίλου Ελένη Θεοχαρίδου-ΣάββαΑνθή ΤαουσιάνηΜαρία ΠολυβίουΠολύβιος 10 Χ'Τιάγκου Αιμίλιος. Εναντίον των πιο πάνωπροαγωγών των ενδιαφερομέ­ νων μερώνκαταχωρήθηκανοιπροσφυγέςαυτές. Όλες οι προσφυγές εναντίον του ενδιαφερομένου μέ­ ρουςΚαή-Κωνσταντινίδου Άννα αποσύρθηκαν. 15 Είναι η εισήγηση των αιτητών ότι η απόφαση της Ε.Ε.Υ. πάσχει γιατί κατάτον ουσιώδη χρόνο πλήρωσης των επίδικων θέσεων δεν υπήρχαν κενές θέσεις Βοηθού Διευθυντή, κατ' αντίθεση προς τα άρθρα 28 και 35 του Νόμου 10/69, που προϋποθέτουν κενή θέση. Τα άρθρα 20 αυτάτουΝόμου 10/69 προνοούνταακόλουθα: "28. Ουδείς διορίζεταιως εκπαιδευτικός λειτουργός εκτόςεάν(α)είναιπολίτηςτηςΔημοκρατίας. 1946 4 ΑΛΛ. ΑλεξάνδρουΚΛ.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. (β) έχη συμπληρώσει το εικοστόν έτος της ηλικίας αυτού. 5 (γ)κέκτηταιταπροσόνταταοποίακαθορίζονταιεν τωσχεδίωυπηρεσίαςδιάτηνθέσιν εις τηνοποίανπρόκείταιναγίνηο διορισμός. (δ)είναικαλούχαρακτήρος. (ε) δεν κατεδικάσθηεπί διαπράξειαδικήματοςενέχοντοςέλλειψιν τιμιότητοςήηθικήναισχρότητα. 10 15 (ζ) πιστοποιήται υπό Κυβερνητικού Ιατρικού Λειτουργού ως σωματικώς κατάλληλος διά την θέσιν δι' ην θα διορισθή κατόπιν ιατρικής εξετάσεως συμπερι­ λαμβανομένηςκαιακτινογραφήσεωςτουθώρακος: Νοείταιότι τοΥπουργικόν Συμβούλιον δύναται να εξουσιοδότηση, εις ειδικήν περίπτωσιν, τον επίσυμβάσειδιορισμόνδι'ωρισμένον χρονικόνδιάστημαπροσώ­ πουτοοποίονδενείναιπολίτηςτηςΔημοκρατίας". "35

(1)Ουδείς εκπαιδευτικός λειτουργός προάγεται ειςάλληνθέσιν,εκτόςεάν (α)υπάρχηκενήτοιαύτηθέσις. 20 . (β)κατέχηταπροσόντα ταοποίαπροβλέπονται εις τοσχέδιονυπηρεσίαςδιάτηντοιαύτηνθέσιν. (γ) εις τας τελευταίας δύο εμπιστευτικός εκθέσεις περίαυτούδενανεφέρθη ως ακατάλληλοςδιά προαγω­ γήν. 25 (δ) δεν ετιμωρήθη διαρκούσης της προηγουμένης διετίαςδιάπειθαρχικόν αδίκημα σοβαρός φύσεως.

(2)Αι διεκδικήσεις των εκπαιδευτικώνλειτουργών προςπροαγωγήν αποφασίζονται βάσειτης αξίας, των προσόντωνκαιτης αρχαιότητος." 1947 Δημητριάδης,Δ. ΑλεξάνδρουΚΛ.ν.Δημοκρατίας

(1991)Οιαιτητέςσυσχέτισαν τονουσιώδηχρόνοκατοχήςτων προσόντων για προαγωγή μετηνύπαρξηκενής θέσηςκαι υποστήριξαν πωςαφούουποψήφιοςπροαγωγήςθαέπρε­ πε νακατέχει τα απαραίτητα για τηθέσηπροσόντακατά το χρόνο υποβολής της πρότασης απότην αρμόδιααρχή 5 στην Επιτροπή, τότε δεν μπορεί νααρχίσει διαδικασία πλήρωσης μηκενών θέσεων γιατί δεν ήταν δυνατόνα εξαρτάται ηυποψηφιότητακαι ηύπαρξητωναναγκαίων γιαμιαθέσηπροσόντων απόέναμελλοντικόγεγονός.Την εισή/ησήτους αυτήοι αιτιγιέςβάσισαν στην απόφασητης 10 Ολομέλειας του Δικαστηρίου στην υπόθεση Republic ν. Pericleous&Others

(1984)3C.L.R. 577, όπουείχε αποφα­ σιστεί πως σευποθέσεις προαγωγής ουποψήφιος πρέπει να κατέχει τα προσόντα την ημέραπουτο αρμόδιοόργα­ νοκάνειτηνπρότασηγιαπλήρωσητηςθέσης. 15 Ηδικηγόρος τηςκαθ'ηςη αίτησηΕπιτροπήςαντικρού­ οντας τονπιοπάνω ισχυρισμό υπόβαλε πως ηυπόθεση Republic v.Pencleous δεν τυγχάνει εφαρμογής στηνΕκ­ παιδευτικήΥπηρεσία γιατο λόγοότι ηΚΔΠ205/72, Κα­ νονισμός 25

(1), οοποίος έχειαναριθμηθείσεΚανονισμό 20 29 μετηνΚΔΠ71/85 ημερ.22.2.85,προβλέπει ότι: 'Τηρουμένων τωνδιατάξεωντουΝόμου,ωςυποψή­ φιοι διά θέσιν Προαγωγής είναι οι εκπαιδευτικοί λει­ τουργοί οιοποίοι υπηρετούσιν εις τηναμέσωςκατωτέραν τάξιν, θέσιν ήβαθμόνκαι οι οποίοι κατέχουσι τα 25 υπότου Σχεδίου Υπηρεσίας τηςθέσεως προβλεπόμενα προσόντα κατάτηνημερομηνίαν καθ* ηνη Επιτροπή αποφασίζειτηνπροαγωγήνπροςπλήρωσιν της θέσεως. Σύμφωνα μεταγεγονότα τηςυπόθεσης,οιπροαγωγές 30 στις θέσεις Διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης, δηλαδή στηναμέσως ανώτερηβαθμίδατωνεπίδικωνθέσεων,απο­ φασίστηκαν στις 19.11.84 (10 θέσεις), στις 5.12.84 (11 θέ­ σεις)καιστις 3.1.85(7θέσεις) (ίδεΠαραρτήματα "ΙΕ"και Μ ΙΣΤ* στην ένσταση). Επομένως,στις 18.1.85που ήτανη 35 τελευταία μέρα υποβολής αιτήσεων, οιθέσεις28 Βοηθών Διευθυντών ήτανκενές γιατίnΕ.Ε.Υ. αποφάσισετηνπρο1948 4 ΑΑ.Δ. ΑλεξάνδρουΚΛ.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. αγωγή των ενδιαφερομένων μερών στις 25.4.85 όταν υπήρχαν κενές οι ανάλογες σε αριθμόθέσεις Βοηθών Δι­ ευθυντώνΔημοτικής Εκπαίδευσης. 5 Γιατον πιοπάνωλόγο, ο ισχυρισμός των αιτητώνγια τοθέμααυτόαπορρίπτεταισαναβάσιμος. Ο επόμενος λόγοςακύρωσης πουπρόβαλανοι αιτητές αφοράτηδιαδικασία ηοποίαακολουθήθηκε από τηνΕπι­ τροπή κατά τις προαγωγές. Βάσει του άρθρου 26

(3)του Νόμου 10/69,όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 του 10 Νόμου 53/79,καθώς και του άρθρου 35

(2)του βασικού νόμου,Νόμος 10/69, απαιτείταιόπως οι προαγωγές γίνο­ νταικατόπινδιαδικασίαςσύνταξηςπινάκωνδιοριστέων ή προαξίμων μεκριτήριατηναξία,προσόντακαι αρχαιότη­ τα των εκπαιδευτικών λειτουργών. Σχετικά με το θέμα 15 αυτό οι αιτητές υπόβαλανπως τέτοια διαδικασίαδεντη­ ρήθηκε απότην Επιτροπή,πράγμαπου,όπως ισχυρίστη­ καν,ισοδυναμεί μεπαραβίασητηςΚΔΠ205/72καιειδικό­ τερα των Κανονισμών. (Οι Κανονισμοί αυτοί αναρριθμήθηκαν σε Κανονισμούς 27 -42 με την ΚΔΠ 71/85). 20 Οι Κανονισμοί αυτοίαναφέρονταιστουςπίνακεςπροαξί­ μων. Ημητήρηση διαδικασίαςπροαγωγής απότονπίνα­ κα προαξίμων, όπως συνέβηκε με τις προσβαλλόμενες προαγωγές, ισοδυναμεί, σύμφωνα μετους αιτητές, με πα­ ραβίαση των Κανονισμών, πράγμα που καθιστά άκυρες 25 τιςπροαγωγές. Αντικρούοντας τον πιο πάνω ισχυρισμό, ηδικηγόρος τηςΕ.Ε.Υ. υπόβαλεπως,όπωςφαίνεταιαπότα Παραρτή­ ματα "ΘΓ - ΗΘ12",η Επιτροπή μελέτησε τους φακέλους των αιτητώνκαιπωςοι αιτητέςδεναπόδειξανότι ηΕπι30 τροπήδεν εξέτασε τους φακέλουςτους ή ότι οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος λήφθηκε υπόψηχωρίς ναπληροίτα προσόνταπουαπαιτούσανταΣχέδια Υπηρεσίας. Είναι καθιερωμένη νομολογιακή αρχήπως λόγο ακύ­ ρωσης μιας διοικητικής πράξηςδε συνιστά ηκάθεπαρά35 βάσητωνκανόνωντηςδιαδικασίαςαλλά μόνοηπαράλει­ ψη των ενεργειών εκείνων οι οποίες μπορούν να 1949 ΔςΕΗρβδάδςε,Δ. AAe|av6gotaη&.v.Aicpeajjsratos

(1991)χαρακτηριστούν σαν ουσιώδεις. Στην υπόθεσηΑνδρέας Σεκκίδης ν.Δημοκρατία

(1988)3C.L.R.2136 αποφασίστη­ κεπωςημησυμμόρφωση μετις πρόνοιες των Κανονιστι­ κών Διατάξεων που διέπουν την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων αποτελείπαρατυπία,ηνομιμότη- 5 τα όμως της πράξης επηρεάζεται μόνο αν η παρατυπία είναι ουσιώδης και ασκεί ουσιαστική επίδραση<roi λήψη τηςπροσβαλλόμενης απόφασης.Ηίδιααρχή επαναλήφθη­ κεκαιστην πρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας τουΑνω­ τάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Ανδρέα 10 Στυλιανού & άλλων (Α.Ε. 1028 που εκδόθηκε στις 10.7.90). Από τα Παραρτήματα "Θ1" - "Θ12" φαίνεται πως η Ε.Ε.Υ. μελέτησε τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλουςτων αιτητών. Οι αιτητές στις προσφυγές αυτές 15 δεν απόδειξαν πως οποιοδήποτε από τα ενδιαφερόμενα μέρηδενπληρούσε τααπαιτούμενααπότοΣχέδιο Υπηρε­ σίαςπροσόντα.Γιατολόγοαυτό,ο ισχυρισμός αυτόςτων αιτητώναπορρίπτεται. Ένας άλλος ισχυρισμός των αιτητών είναι πως το 20 άρθρο 35

(3)του Νόμου 10/69,μετά την τροποποίησητου απότοΝόμο53/79, απαιτείσύστασηγιατουςυποψήφιους για προαγωγή του "οικείου Τμήματος" και όχι του "οι­ κείου Επιθεωρητή" όπως πρόβλεπε πριν απότηντροπο­ ποίηση ο νόμος και πως ησύσταση πουπεριέχεται στην 25 απόφαση της Επιτροπής ημερ. 25.4.85 (Παράρτημα"Ι") δενείναισύστασητου"οικείουΤμήματος",αλλάηπροσω­ πικήσύστασητου"οικείουΤμηματάρχη". Το θέμα αυτό λύθηκε με την απόφαση LoizidouPapaphotiv.RepubUc

(1984)3CLR. 933,όπουστησελίδα 30 938 ειπώθηκανταακόλουθασχετικά: "It was submitted by counsel that the recom­ mendations mads by thepersonswhowereActingHeads of the appropriate Department of Education at the material time are contrary to law as the recom- 35 mendations shouldhavebeen formulated insuchaway as 1950 4ΑΛΛ. ΑλίξάνδφουΚΛ.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. to appear not only in substance but in form that all the services of the Departmenttook part in arriving at such recommendations.An old written recommendationdated 20.11.80was producedinsupport of suchproposition. 5 10 15 20 25 30 35 Iholdtheview thatthebest possible representative as spokesman of a Department is no other than the head thereof. He represents his department and his recom­ mendations, unless the contrary is proved or a doubt is created by the applicant, are not his personal but the recommendations of the department. It is presumed that he conveys to the Commission the recommendations of the department. 'Recommendations' of the Head of the Department in the sense of s.44

(3)of the Public Service Law No. 33/67 was the subject of consideration in Georghios Gavrielv. TheRepublic

(1971)3 C.L.R. 186, 199. The Head of the Department in the case of public servants and the appropriate Department in the case of educationalists, hastheduty tomake anassessment of the suitability of a candidate on consideration of all factors relevant to his merits, qualifications and seniority and then, after comparing the candidates, arrive at a con­ clusion and this would be the respective recom­ mendation. It is not necessary for the recommending person or body to state reasons for such recom­ mendations, but if reasons are given,they are subject to judicial scrutiny. The recommendation, however, could not and should not be inconsistent with the material in thefileandtheconfidential reports." Επίσης,στην απόφασητης Ολομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Alexandros Kinanis & Others v. TheRepublic(19&6) 3CX.R. 1705,στις σελίδες 1708και 1709,ειπώθηκανταακόλουθασχετικάμετο ίδιο θέμα. "We shouldstate atthisstagethatwe cannotaccept as correct the submission of counsel for the appellants that the recommendations of two Heads of Department, 1951 Δημητριάδης,Δ. Αλεξάνδρου «.α.ν.Δημοκρατίας

(1991)namely of the Head of Department of Secondary Education and of the Head of Department of Technical Education, which were stated to the respondent Commission by themandwere recorded initsminuteson the 21st June, 1982, had not been adopted by means of 5 collective decisions of the officials of the Departments concerned and, therefore, they did not comply with section 35

(3)of thePublicEducationalService Law, 1969 (Law 10/69), as amended by the Public Educational Service (Amendment) Law, 1979 (Law 53/79). We are. 10 indeed,of the opinionthatthephrase "συστασειατουοι­ κείου ΤμπματοοΕκπαιδεύσεοκ"("recommendations of the appropriate Department of Education") does not denote recommendations which are adopted bv means of a formal collective deliberative process bv theofficials of 15 such Department, as was submitted bv counsel for the appellants, but that it envisages recommendations made on behalf of the appropriate Departmentbv the Headof such Department, or otherproperly authorized official of the Department,who, until the contrary is proved, must 20 be presumed to have based his recommendations on the knowledge possessed bv him as well as on views of the officials of his Departmentwhich hehad theopportunity to know. In this respect we endorse as correct the approach 25 adopted in cases such as Loizidou-Papaphotiv. The Educational Service Commission

(1984)3 C.L.R. 933, 937-938 and Georghiou v. TheRepublic

(1985)3 C.L.R. 2105, 2114-2115, and we do not consider that the judgment in loannidou v. The Republic

(1984)3 CLR. 30 1283, 1292-1293 can properly be read as being contrary to our above expressed view, because we read such judgment as dealing with the philosophy behind the recommendations of a Department,but as not excluding the making of such recommendations by the Head of the 35 Department concerned in the manner which we have already explained inthis judgment." (Οιυπογραμμίσειςδικές μου). 1952 4ΑΛΛ AU$6v6gov «Λ,ν.Αηροιρατίας Δημφβ«6*η6»Α. Υιοθετώτηνπροσέγγιση τουθέματοςόπως αυτή αναπτύ­ χθηκε στη νομολογία των πιο πάνω αποφάσεων. Δε θεωρώ πως ησύσταση του Διευθυντή Δημοτικής Εκπαί­ δευσης,η οποίαέγινεαφούλήφθηκανυπόψηοιπροσωπι5 κές γνώσεις του ίδιουγιατουςυποψηφίους,οι συστάσεις και απόψεις τωνοικείων Επιθεωρητών, οι υπηρεσιακές εκθέσεις καιόλαταστοιχεία τωνσχετικών φακέλων,βρί­ σκεται σε αντίθεση μετοπνεύματωνπρονοιών του άρ­ θρου 35

(3)τουΝόμου 10/69όπως αυτό τροποποιήθηκε 10 από τοΝόμο 53/79. Επομένως, καιο ισχυρισμός αυτός τωναιτητώναπορρίπτεται. Μια άλλη εισήγησητων αιτητών είναι πως η απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης ειδικής αιτιολογίας καιπως καμιά αναφοράδενέγινεσταπρακτικάτηςΕ.Ε.Υ.γιατουςαιτη15 τές,ούτε έγινεσύγκριση τους μετους υπόλοιπουςυποψή­ φιους. Ο ισχυρισμός τωναιτητών όσον αφοράτοθέμααυτό απορρίπτεται για τολόγοότιδενείναι ανάγκηη Ε.Ε.Υ. να αναφέρεταιονομαστικά στον κάθε υποψήφιο. Η Επι20 τροπήσεπεριπτώσεις προαγωγήςείχεμπροστάτης όλους τουςφακέλουςκαιτονκατάλογοτωνυποψηφίωνπουδιέ­ θετανταπροσόντα Σύμφωναμετο τεκμήριο τηςκανονι­ κότητας,στην απουσίαμαρτυρίαςήένδειξης γιατοαντί­ θετο,γίνεταιδεκτόότιη Επιτροπήέλαβευπόψητης όλους 25 τους υποψηφίους. (Βλ. loannides& Another v. The RepubUc

(1979)3GLA. 628 στις σελ. 635-636,Piperia.o. v.TheRepublic

(1984)3GLA.1306στις σελ.1311-1312, και, μεταξύ άλλων, τηναπόφασηστην υπόθεση Σάββας Κλεάνθουςν.ΕΔΥ (Προσφυγή Αρ.464/89στην οποίαη 30 απόφασηδόθηκεστις 10.10.90αλλάδενέχειακόμαδημο­ σιευτεί)). (Χ αιτητέςεισηγήθηκαν πωςηΕ.Ε.Υ. δενεπέλεξετους καλύτερους υποψήφιουςκαιότιπροήξε αυτούςπουείχαν τησύσταση του οικείου Τμήματος,παρόλο που υστέρου35 σανστ&ιαντικάσεαρχαιότητα. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τησύσταση του οικείου 1953 Δημητριάδης,Δ. ΑλεξάνδρουΚΛ.ν.Δημοκρατίας

(1991)Τμήματος πουαυτήδεν ήτανδιαφορετικήαπό την εικόνα που παρουσιάζεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις που τους έγιναν. Οι συστάσεις του Προϊστάμενου τουοικείουΤμή­ ματοςείναι σοβαρόστοιχείο πουδενπρέπει να παραγνω­ ριστείαπόοποιοδήποτε όργανοπουέχειτην ευθύνηπρο- 5 αγωγής υπαλλήλων σε ανώτερη θέση από αυτή που κατέχουν,εκτόςαντοόργανοαυτόδώσει αιτιολογίαγιατί διαφώνησε μετιςσυστάσεις του. 'Οπως φαίνεται απότο σχετικό πρακτικόπου έχει κα­ ταχωρηθεί στις υποθέσεις αυτές σαν Παράρτημα "Γ, η 10 Ε.Ε.Υ.προτούκαταλήξει στην επίδικηαπόφασηέκαμε τη δέουσα έρευνα που νομολογιακά έχει καθιερωθεί πωςθα 'πρεπε νακάνει. Επίσης, όπως φαίνεταιαπότοπρακτικό της, ηαπόφασητης είναι αιτιολογημένη καιδίδει λόγους γιατί υποψήφιοι με αρχαιότερηυπηρεσίαδεν θεωρήθηκαν 15 απόαυτήπροάξιμοι. Γιατουςπιοπάνωλόγους,όλεςοι προσφυγέςαπορρί­ πτονται.Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγέςαπορρίπτονταιχιορίςέξοδα. 1954 !