4ΑΛΛ. 4Ιουνίου, 1991 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/σιής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΙΜΙΛΙΑΣΑΚΚΑ, Αίτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 666/90). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο —Αίτηση για επαναφορά προσφυγής που απορρίφθηκε ως εγκαταλειφθείσα— Εξουσία τονΔικαστη ρίου να διατάξει τηνεπαναφορά τηςαν πεισθεί ότι δενυπήρχε πρόθεσηεγκατάλειψης. 5 ιΛ ΤοΑνώτατοΔικαστήριο επιλήφθηκεστηνυπόθεσηαυτή αίτηση της αιτήτριαςγια επαναφορά της προσφυγής μετά απόαπόρριψη της. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο κατέληξε στηναπόφαση απόρριψης τηςπροσφυγής μετάτη διαπίστωση,κατάτηνημέραπουήτανορισμένηηπροσφυγήενώπιοντουγιαπεραιτέρω οδηγίες,ότιοδικηγόρος της αιτήτριας όχιμόνον δεν καταχώρησε την γραπτήαγό ρευση τηςαιτήτριας μίσα στην ταχβύσα υπότου δικαστηρίου προθεσμία αλλάούτεεμφανίστηκεστοΔικαστήριο. 15 ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,εκδίδοντας διάταγμαεπαναφοράςτης προσφυγής καθώς και παράτασης τουχρόνου καταχώρησηςτης γραπτήςαγόρευσηςτηςαιτητριαςγιαπερίοδο 5ημερών, αποφάσι σεότι: 20
(1)Η^ovoUx τον Δικαστηρίου ναδιατάξειτηνεπαναφοράτης προσφυγήςείναιδεδομένη και πηγήέχει την συμφυήεξουσία του Δικαστηρίου, τον Κανονισμό 19του Διαδικαστικού Κανονισμού τουΑνωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, καιτους θε σμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ26,θ.14και Δ.33,Θ.5. Αναφορά στις υποθέσεις Παναγιώτης Τσίγκης ν. Δημοκρατίας
(1984)3 ΑΛΛ. 1262καιΝίκος Ρούσοςκαι άλλος ν.Δημοκρατίας
(1985)3 ΑΛΛ 119. 25
(2)Απόταγεγονότα που αναφέρονταιστην ένορκη δήλωση προκύπτει ότι ηπροσφυγήδεν είχεστηνπραγματικότητα εγκατα λειφθεί όπως είχε συμπεράνει το Δικαστήριο μεβάσηταενώπιον τουδεδομένα. Έπεταιότι ηπροσφυγήπρέπειναεξεταστεί επίτης 1955 Σακχάν.Δημοκρατίας
(1991)ουσίαςτηςκαιεπομένωςναεπαναφερθεί. Εκδίδεται διάταγμαεπαναφοράς της προ σφυγής. Παρατείνεταιοχρόνοςκαταχώρη σης τηςγραπτήςαγόρευσης της αιτήιριας για 5ημέρες. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Τσίγκηςν. Δημοκρατίας
(1984)3ΑΛΛ. 1262' ΡούσοςκαιΑλλοςν.Δημοκρατίας
(1985)3ΑΛΛ.119Χαραλαμπίδηςν. Δημοκρατίας(Προσφυγή αρ.417/89 ημερ. 1 0 24/11/90)· Μιχαήλν. Δημοκρατίας(Προσφυγή αρ.424/89ημερ. 24/11/90)· Παντελίδην. Δημοκρατίας(Προσφυγήαρ.747/88ημερ. 9/2/90)· Ιακφδης ν.Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ.
- Αίτηση. Αίτηση γιατηνεπαναφοράτηςπροσφυγήςκαιγιαπα- 15 ραταση χρόνουγιατηνκαταχώρηση τηςγραπτής αγόρευ σηςγιαπερίοδο5ημερών. Π.Παπαγεωργίον, γιατηναιτήτρια. Α. Χριστόφορου,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατους καθ'ων ηαίτηση. 20 Ε.Νεοφύτου για Ε. ΦλοΜέντζο, για τα ενδιαφερόμενα μέρη2,3και
- Cur. adv. vult. ΟΔικαστήςκ,Πογιατζήςανάγνωσετην ακόλουθη από φαση. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ: Στις 22 Ιουνίου 1990 δημοσιεύτηκε στηνΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςηαπόφασητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποία ταΕνδια φερόμενα Μέρηπροήχθηκαν στημόνιμηθέσηΕπόπτριας θαλάμου (Τακτικός Προϋπολογισμός), Ιατρικές Υπηρε- 30 σίεςκαιΥπηρεσίεςΔημόσιαςΥγείας. Εναντίοντηςπροα1956 25 4ΑΛΛ. Σακκάν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. γωγής αυτής η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσαπρο σφυγήστις4Σεπτεμβρίου
- Στις 24 Νοεμβρίου 1990 το Δικαστήριο εξέδωσε οδη γίεςγιατηνκαταχώρησητηςγραπτήςαγόρευσηςτηςΑιτι)5 τριαςμέσαστις επόμενες τριάντα μέρες. Η προθεσμία εξέ πνευσε χωρίς η Αιτήτρια να συμμορφωθεί. Στις 6 Μαρτίου 1991,κατά παράκληση τουδικηγόρουτης Αιτήτριας, το Δικαστήριο παρέτεινε το χρόνο καταχώρησης τηςγραπτήςτης αγόρευσης γιαεπτάμέρες. Ηνέαπροθε10 σμια εξέπνευσε χωρίς η Αιτήτρια να καταχωρήσει την αγόρευσητης. Στις6Μαΐου 1991 ηπροσφυγήήτανορισμένηενώπιον του Δικαστηρίου για την έκδοση περαιτέρω οδηγιών. Όμως,τόσοη Αιτήτρια όσο καιοδικηγόροςτηςπαρέλει15 ψανναεμφανιστούν.ΤοΔικαστήριο,αφούδιαπίστωσεότι μέχρι τηστιγμή εκείνηηγραπτήαγόρευση της Αιτήτριας δενείχεακόμακαταχωρηθεί,απέρριψετην προσφυγή.Το σχετικόαπόσπασματουπρακτικούαναφέρειταεξής: "Δικαστήριο: 20 25 Από τογεγονός (α)τηςπαρατηρηθείσαςπαράλειψης τηςαιτήτριαςνακαταχωρήσειτηγραπτή της αγόρευση σε συμμόρφωση με σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου και(β) τηςπαράλειψηςτόσοτηςαιτήτριας όσο καιτου δικηγόρουτηςναεμφανιστούν σήμερα ενώπιον τουΔικαστηριου, συμπεραίνω εκ πρώτης όψεως ότι η αιτή τριαέχειεγκαταλείψει τηνπροσφυγήτηςτηνοποίακαι απορρίπτω." Στις 17 Μαΐου 1991 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως για την επαναφορά της προσφυγής και για 30 παράτασητου χρόνου για την καταχώρησητης γραπτής τηςαγόρευσηςγιαπερίοδο5 ημερών. ΗΑιτήτρια βασίζει την αίτησητης στο άρθρο 11 τουΝόμουαρ. 33 του 1964, στους Κανονισμούς 17, 18και 19τουΔιαδικαστικού Κα νονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 35 1962, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.2και 3,Δ.33,Θ.1,Δ.65 θ.11, στις ΓενικέςεξουσίεςτουΔικαστη ρίουκαιστηνομολογία Ηένορκηδήλωσηπου συνοδεύει και υποστηρίζει τηναίτησηέγινεαπότοδικηγόροτης Αιτήτριας. Παραθέτωαυτούσιο το περιεχόμενο των παρα1957 Πογιατζής Δ. Σακκάν.Δημοκρατίας
(1991)γράφωναρ.2,3 και4τηςδήλωσηςαυτής. "2.Δεν ήτανποτέπρόθεσητηςΑιτήτριας ναεγκατα λείψειτηνπαρούσαΠροσφυγή.
- Λόγωλάθους και/ήαβλεψίας και/ή παραδρομής και/ήφόρτου εργασίας δεν καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα η Γραπτή Αγόρευση της Αιτήτριας και δεν έγινε συμ μόρφωση στο χρονοδιάγραμμα καιτις οδηγίες του Δι καστηρίουημερ. 6/3/
- 5
- Ετοίμασατην ΓραπτήΑγόρευσητηςΑιτήτριας το Σαββατοκύριακο 4-5/5/91και άρχισε ηδακτυλογράφη- ίο σητηςτοπρωίτης6/6/91, επειδήόμωςδενήτανδυνατό νατελειώσει μέχρι τις 9:00 π.μ.,ειδοποίησα πρώτα τη λεφωνικά και αργότερα στο Δικαστήριο προσωπικά τον συνάδελφο Μενέλαο Μενελάου του Γραφείου Α.Σ. Αγγελίδηπου θα εμφανιζότανγια τη συνεκδικαζόμενη 15 Προσφυγή 662/90 να εμφανιστεί για λογαριασμό μου στην πιό πάνω Προσφυγή και ζητήσει παράταση 1-2 ημερών για καταχώρηση της Γραπτής Αγόρευσης της Αιτήτριας. Δυστυχώς ξέχασε να ενημερώσει τον κ. Αγ γελίδη που εμφανίστηκε τελικά ενώπιον του Δικαστή- 20 ρίου,γι' αυτόκαιδεν έγινε εμφάνισηεκμέρους μου κα θαράγιαλόγους παρεξήγησης. Η ΓραπτήΑγόρευσητης Αιτήτριας είναιτώραέτοιμηγιακαταχώρηση." Ηαίτησηήτανορισμένη ενώπιον μουσήμερατοπρωί. Τόσο οκ. Χριστόφορου όσοκαιοκ.Νεοφύτουπουεμφα- 25 νίστηκαν γιατους Καθ'ωνη ΑίτησηκαιταΕνδιαφερόμε να Μέρηαντίστοιχα,δήλωσαν ότι δενενίστανται στηναί τηση. Στην υπόθεση Παναγιώτης Τσίγκης ν. Δημοκρατίας
(1984)3Α.Α.Δ. 1262, στην οποίαηπροσφυγή είχεθεωρη- 30 θεί ότι εγκαταλείφθηκεγιατίοΑιτητής είχεπαραλείψεινα καταχωρήσει τη γραπτή του αγόρευση σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, καιείχε, ως εκτούτου, απορρι φθεί,τοΔικαστήριο διέταξε την επαναφοράτης ότανικα νοποιήθηκε ότι στην πραγματικότηταδεν είχε εγκαταλει- 35 1958 4ΑΛΛ. 5 Σακκάν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. φθεί απότον αιτητή, και τόνισε ότι άσκησε επί τουπρο κειμένου τησυμφυήεξουσία πουείχεκαθώςκαιτις εξου σίεςτουκάτωαπότον Κανονισμό 19*τουΔιαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 καικάτωαπό τηΔιάταξη26,θεσμός 14των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στις Αναθεωρητικές Εφέσεις αρ. 429 και 430 Νίκος Ρούσος και άλλος ν.Δημοκρατίας
(1985)3AAA 119, οι προσφυγές των αιτητών είχαν πρωτόδικα απορριφθεί επειδήείχανεκπρώτηςόψεως θεωρηθεί ότι είχαν εγκατα λειφθεί λόγω τηςπαράλειψηςτωναιτητώνκαι/ήτωνδικη γόρων τους να εμφανιστούν στο Δικαστήριο κατά την ημέρα που οι προσφυγές ήταν ορισμένες για οδηγίες. Οι αιτητές καταχώρησαν έφεση εναντίον της απόρριψης αυτής. ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου δενεξέ τασετηνουσίατωνεφέσεωναλλά- 20 25 30 (α) αποφάσισε ότι η απόφαση ενός Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην άσκηση της αναθεωρητι κής του δικαιοδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 11
(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Νόμος 33 του 1964), με την οποία απορρίπτεται προσφυγή για το λόγο ότι θεωρείται εκ πρώτης όψεως ότι έχει εγκαταλειφθεί από τον αιτητή, δε συνιστά τελικήδιαταγήεναντίον της οποίας χωρεί έφεσηενώπιον τηςΟλομέλειας τουΔικαστηρίου* (β)υιοθέτησε την απόφασηστην υπόθεση Παναγιώ της Τσίγκης ν.Δημοκρατίας
(1984)3Α.ΑΑ 1262, στην οποία είχε αποφασιστεί ότι προσφυγή κάτω από το άρθρο 146 τουΣυντάγματος, ηοποίαέχειθεωρηθεί ότι έχειεγκαταλειφθεί καικατ'ακολουθίαέχειαπορριφθεί, πρέπει ναεπαναφερθείανδεν έχειστηνπραγματικότη τα εγκαταλειφθεί, ώστετο Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκαση της σύμφωνα με το άρθρο 146 τουΣυ ντάγματος και ιδιαίτερα την παράγραφο4, και ότι η 35 * "19. Καθ'οιονδήποτεστάδιοντηςδιαδικασίαςτοΔικαστήριονήΔι καστήςδύναταινα εκδώση τοιαύταςοδηγίας, at οποίοι απαιτούνται προςτοσυμφέροντηςδικαιοσύνης." 1959 Πσγιατζής,Δ. Σακκάν.Δημοκρατίας
(1991)επαναφοράτης είναιθέμαπουεμπίπτει στηναρμοδιό τητατουΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου πουέχει επιληφθείτηςπροσφυγήςαυτής*και (γ)υπέδειξε ότιηπιοπάνωπροσέγγιση είναισύμφω νη με τις αρχές που διέπουν την ακύρωση απόφασης 5 που εκδίδεται σε αστικές υποθέσεις στις περιπτώσεις πουέναςαπότουςδιαδίκουςδενεμφανίζεταιστοΔικα στήριοκατάτηνεκδίκασητηςαγωγής,καιεξέφρασετην άποψη ότι ως αποτέλεσμα του Κανονισμού 18* του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Σύνταγμα- 10 τικού Δικαστηρίου του 1962, οι θεσμοί Πολιτικής Δι κονομίαςκαιοι αρχέςαυτέςεφαρμόζονταικατ* αναλο γία στην πρωτόδικηδιαδικασίαπροσφυγών κάτω από τοάρθρο 146τουΣυντάγματος, αλλάμόνοστηνέκταση που ηεφαρμογήτουςσυνάδει μετηφύσητουδικαστι- 15 κούελέγχουπουασκείταιμεβάσητηναναθεωρητικήδι καιοδοσίατουΔικαστηρίου,πρωτόδικηκαικατ* έφεση, κάτωαπότοάρθρο146τουΣυντάγματοςκαιτοάρθρο 11
(2)του Νόμου αρ. 33 του
- Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επεσήμανεεπίτουπροκειμένου 20 τηνανακριτικήφύσητουδικαστικούαυτούελέγχου. Για τον καθορισμό του νομικού πλαισίου μέσα στο οποίοθακριθείηπαρούσααίτησηχρήσιμηαναφορά μπο ρεί επίσης ναγίνει στις υποθέσεις Αντώνης Χαραλαμπί6ης ν.ΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσία^*, Κωνσταντίνος 25 Μιχαήλν.ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας***, Ελισάβετ φ "18, Ο κατά την ημέραντηςεκδόσεως τουπαρόντος Κανονισμού ισχύωνεν τηΔημοκρατία περί ΠολιτικήςΔικονομίαςΔιαδικαστικός Κανονισμόςθαεφαρμόζεται τηρουμένωντωναναλογιώνκαιεφ'όσον αι περιστάσειςεπιτρέπουντούτο, ειςπάσανδιαδικασίανενώπιοντου Δικαστηρίου, εκτόςεάνάλλωςπροβλέπεταιεις τονπαρόνταΚανονι σμώνηεκτόςεάντοΔικαστήριονήΔιχαστήςάλλωςήθελενορίσει." 00 Προσφυγή Αρ. 417/89 στην οποία η απόφασηεκδόθηκεστις 24/11/1990 ^Προσφυγή Αρ. 424/89 στην οποία η απόφαση εκδόθηκεστις 24/11/1990 1960 35 4ΑΛΛ. Σακκάν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Παντελίδην. Δημοκρατίας*,καιΔάσοςΙακωβίδηςν. Δήμο μοκρατίας**. 5 Μεβάσηταόσαλέχθηκαν στις πιόπάνωαυθεντίες,η εξουσίατουΔικαστηρίου αυτούναδιατάξειτηνεπαναφοράτηςπροσφυγήςείναιδεδομένηκαιπηγή έχειτη συμφυή εξουσίατουΔικαστηρίου,τονΚανονισμό 19τουΔιαδικα στικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικα στηρίου 1962, και τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.26,θ.14καιΔ.33,θ.
- 10 Από ταγεγονότα πουαναφέρονταιστην ένορκηδήλω σητουδικηγόρουτηςΑιτήτριας στηνπαρούσαπερίπτωση προκύπτει ότι ηπροσφυγήδεν είχεστην πραγματικότητα εγκαταλειφθείόπωςτοΔικαστήριο είχεεκπρώτηςόψεως συμπεράνει μεβάσηταενώπιον τουδεδομένα όταν απέρ15 ρίπτε την προσφυγή. Έπεται ότι η προσφυγή πρέπει να εξεταστεί επίτηςουσίαςτης.Προϋπόθεσηγιατην εξέταση αυτήαποτελείη επαναφοράτης προσφυγής. Εκδίδω,ως εκτούτου,διάταγμα επαναφοράς της προ σφυγήςκαικαθορίζωχρόνο5 ημερών γιατηνκαταχώρη20 w\ τν&γραπτήςαγόρευσης της Αιτήτριας. Εκδίδω επίσης οδηγίες για την καταχώρησητης γραπτήςαγόρευσης των καθ*ων ηΑίτησηεντός ενός μηνός απόσήμερα καιεκεί νης των Ενδιαφερομένων Μερών εντός 15 ημερών από τηςκαταχώρησηςεκείνηςτων Καθ'ωνηΑίτηση.Παραχω25 ρείται περαιτέρω δικαίωμα στην Αιτήτρια ν' απαντήσει, ανεπιθυμεί,γραπτώςστηγραπτήαγόρευσητων καθ'ωνη Αίτησηκαιτων Ενδιαφερομένων Μερώνεντός 10ημερών απότηςλήψηςτους. Ηυπόθεσηορίζεταιγιαπεραιτέρωοδηγίεςστις28/8/91, 30 στις 9.15 π.μ. Διαταγήωςανωτέρω. * ΠροσφυγήΑρ. 747/88 στην οποία η απόφασηεκδόθηκε στις 9/2/1990 35 **
(1991)4 ΑΛΛ. 1269. 1961