clr/1991/1991_4_197.pdf

(1991)λείψεως δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου για εκδίκαση τηςπροσφυγής. Ειδικότερα,αναφορικά μετηδεύτερηπροδικαστι­ κή ένσταση, οι καθ' ων ηαίτηση, επικαλούμενοι και πρόσφατηνο­ μολογία, ισχυρίστηκαν ότι ηυπό κρίση υπόθεσηαφορούσε ουσια­ στικά προσπάθεια εφαρμογής συλλογικής σύμβασης η οποία δεν 5 ενέπιπτε στη σφαίρατου δημοσίου δικαίου και της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ότι η επίδικηαπόφασηδεν ήταν εκτελεστήδιοικητικήπράξη. Οι αιτητές,αντικρούονταςτην ένστα­ ση, υποστήριξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφασηεπήγαζεαπότον ίδιο το Νόμο και τους Κανονισμούς περί Ραδιοφωνικού Ιδρυμα- 10 τος Κύπρου και ότι επρόκειτο για απόφασηΝομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίουκατάτοάρθρο 122 του Συντάγματος. Αιτιολο­ γώντας τη θέσηαυτήανέφερανότι το Ρ.Ι.Κ. είχε εξουσία συμφω­ νά μεταάρθρα 10και 12τουΚεφ.300Ακαιτον Κανονισμό 16της ΚΛ.Π. 166/66να παραχωρείπροσαυξήσεις στουςυπαλλήλουςκαι 15 η εξουσία αυτή υπόκειτο σε αναθεωρητικό έλεγχο. Επομένως, εφόσον τέτοια εξουσία παρέχεται από το Νόμοκαι τους Κανονι­ σμούς δεντίθεταιθέμανέαςέγκρισης τουΥπουργικού συμβουλίου ήέκδοσης νέων Κανονισμών. Ακόμηυποστήριξαν ότι η νομολο­ γιακή αρχή ότι μια συλλογική σύμβαση δεν δημιουργεί έννομα 20 αποτελέσματα στη σφαίρατου δημοσίου δικαίου εκτός ανοι πρό­ νοιες της ενσωματωθούν σε Κανονισμούς της αρμόδιας αρχής, επεκτάθηκε,επίσης νομολογιακά,και συμπεριέλαβε και την περί­ πτωσηόπουτο περιεχόμενο μιαςσυλλογικής σύμβασηςμετατρέπε­ ται σε πρακτικήτης εν λόγω διοικητικής αρχήςκαι είναι σύμφωνη 25 με το νόμο και τις αρχές της χρηστής διοίκησης, περίπτωση που συντρέχει στην υπόκρίσηυπόθεση. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο­ φάσισε ότι: 1.Ηέννοιατηςπροσαύξησης,όπωςδίδεταιστοσχετικό ορισμό 30 της ΚΛ.Π. 166/66,είναι άσχετη προς οποιεσδήποτε προσαυξήσεις οι οποίες δυνατόν να συμφωνηθούν και ναδοθούνκατόπιν συνο­ μολόγησης συλλογικής σύμβασης. Από τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου όμως συνάγεται ακριβώςότι οι αιτητές αποπειράθη­ καν μετην προσφυγήτουςναεξασφαλίσουν την εφαρμογήσυλλο- 35 γικής σύμβασης, αφού και ηπροηγούμενη διεκδίκηση των επίδι­ κων αιτημάτωντους είναι πρόδηλο ότι έγινε υπό τη συντεχνιακή τουςμορφή. 2 . 0 ισχυρισμός τωναιτητώνότι ησυλλογικήσύμβαση ενσωμα­ τώθηκε στην πρακτική του Ρ.Ι.Κ. δεν ευσταθεί διότι στην υπό 40 κρίση υπόθεση υπήρξε διακοπή της παροχής των προσαυξήσεων ενώ στην περίπτωση της πρακτικήςθα έπρεπε να δίνονται μεκά­ ποια συνέπειακαιδιάρκειαστους υπαλλήλους. 3.Ηυπόεξέτασηυπόθεσηαφοράζήτηματο οποίοδεν εμπίπτει εντός της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια του άρθρου 146 του Συντάγματος,γιατί αφοράστην ερμηνεία και εφαρμογήτων προνοιών συλλογικής σύμβασης ηοποία, σύμφωνα 198 45 4ΑΑΛ. Παπαδόπουλος ΧΑ.v.P.IJC ΚΛ. και με τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές, δεν εμπίπτειστα πλαίσιατουδημοσίουδικαίουαλλάτου ιδιωτικού. Ηπροδικαστι­ κή ένσταση γίνεται δεκτή και για το λόγο αυτό δεν εξετάζεται οποιοσδήποτεάλλοςλόγος ακύρωσης. 5 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Papadopoulou v.C.B.C.

(1987)3C.LJt. 1685Μεταξάς v.P.LK. (Προσφυγή αρ.451/87, ημερ. 30.4.90)· Droushiotis v. C.B.C.

(1984)3 C.LA. 546· 10 DcParthogh v. C.B.C

(1984)3CLR.635· Kootemeniotis v. C.B.C

(1982)3CLR. 1027· Paphitis &others v.Republic

(1983)3CLR. 255Mavrommatis&Othersv. The LandConsolidation Authority, etc.

(1984)3CLR.1006- 15 Evangelou&Others v.C.B.C.

(1985)3CLR. 1410· Damianos&anotherv. C.B.C

(1987)3CLR.848Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων η αίτη­ ση με την οποία απέρριψαν το αίτημα των αιτητών για παραχώρηση σ' αυτούς των ωφελημάτων υπό μορφή ειδι­ κών προσαυξήσεων και/ή φιλοδωρήματος αναδρομικά από 1.1.81τα οποία είχαν παραχωρηθεί σε άλλους υπαλ­ λήλους. Λ. Κωνσταντίνου, για τονς αιτψές. 25 Π.Πολυβίου, για τους καθ'ων ηαίτηση. Cur.adv.vult. Ο Δικαστής κ. Παπαδόπουλοςανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 30 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δ: Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγήζητούνδήλωση τουΔικαστηρίου ότι ηαπόφαση 199 Παπαδόπουλος,Δ. ΠαπαδόπουλοςΧΛ.ν.Ρ.Ι.Κ.ΚΛ.

(1991)των καθ' ων η αίτηση, που κοινοποιήθηκε στον καθένα τους με επιστολή ημερομηνίας 8/4/89 και με την οποία οι καθ' ων η αίτηση απέρριψαντο αίτηματων αιτητώνγια παραχώρησησ' αυτούςτων ωφελημάτων υπόμορφήειδι­ κών προσαυξήσεων και/ή φιλοδωρήματος αναδρομικά 5 από 1/1/81, ταοποίαείχανπαραχωρήσεισεάλλουςυπαλ­ λήλουςτουΙδρύματος,είναιάκυρηκαιστερημένηοποιου­ δήποτεεννόμουαποτελέσματος.Επίσηςοι αιτητέςζητούν δήλωση του Δικαστηρίου πως η παράλειψη και άρνηση τωνκαθ' ων ηαίτησηναπαραχωρήσουνσ' αυτούςταπιο 10 πάνωωφελήματα,είναιάκυρη, παράνομηκαιπωςό,τιπα­ ραλείφθηκεθαπρέπειναδιενεργηθεί. Η προσβαλλόμενη απόφασηπεριέχεται σε επιστολή του Γενικού Διευθυντή τουΡαδιοφωνικούΙδρύματος Κύ­ πρου, ημερομηνίας 8/4/89, που ήταν πανομοιότυπη για 15 όλους τουςαιτητές,μετοακόλουθοπεριεχόμενο: "Επιθυμώ νασας πληροφορήσω ότι το Συμβούλιο του Ιδρύματος κατά τησυνεδρία τουστις 5 Απριλίου, 1989, μελέτησεεκ νέουτοαίτημαγια παραχώρησηκαι στην περίπτωση σας των ωφελημάτων που πηγάζουν 20 από τη συμφωνία μεταξύ Ιδρύματος και ΕΥΡΙΚ/ ΣΥΤΥΡΙΚ ημερ. 30/1/88σε ό,τι αφοράτο θεσμό των ειδικών προσαυξήσεων. Το Συμβούλιο,αφούμελέτησε όλατασχετικά έγγραφακατέληξεσταπιοκάτωσυμπε­ ράσματα:25 (α) η συμφωνία με τις Συντεχνίες ημερ.30/1/88 αφορούσε μόνο τα μέλη των Συντεχνκόν ΕΥΡΙΚ/ ΣΥΤΥΡΙΚ και όχι το Διευθυντικό προσωπικό, δηλ. τουςΔιευθυντές και Τμηματάρχες,σεό,τι αφορά,τιςει­ δικές προσαυξήσεις. (β) οι Διευθυντές και Τμηματάρχεςαποδέχτηκαν διορισμό οοποίοςτουςεξαιρεί απότο θεσμότωνειδι­ κώνπροσαυξήσεων, (γ)ενπάσηπεριπτώσει καιανεξάρτητααπότα πιο* πάνω,το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν συνέτρεχεοποίοσ- 35 200 30 4ΑΛΛ. Παπαδόπουλοςκ.α.ν.Ρ.Ι.Κ. ΗΛ. Παπαδόπουλος,Δ. δήποτελόγοςγια παραχώρηση σ'αυτούς οποιουδήπο­ τεπρόσθετου ωφελήματοςυπόμορφήειδικώνπροσαυ­ ξήσεων ή/καιφιλοδωρήματος. 5 Με βάση ταπιοπάνωτοΣυμβούλιοαποφάσισε να απορρίψειτοενλόγωαίτημα." Ταγεγονότατηςυπόθεσης έχουνως εξής: Όλοιοι αιτητέςκατέχουνμόνιμες Διευθυντικές θέσειςή θέσειςΤμη­ ματαρχώνστοΡ.Ι.Κ.. Κατάή περίτο 1988 οικαθ'ωνη αί­ τηση, πουήταν το νεοσύστατο Διοικητικό Συμβούλιο, 10 αποφάσισαννακαταβάλουναναδρομικά από1/1/81 ωφε­ λήματα ειδικών προσαυξήσεων και/ή φιλοδώρημαστα υπόλοιπαμέλη τουπροσωπικούτουΡ.Ι.Κ.,χωρίςναγίνε­ ται μνεία στους αιτητές. Η κατάργησητων ειδικώνπρο­ σαυξήσεων έγινε μετάτην αναδιάρθρωση/αναδιοργάνωση 15 του Ρ.Ι.Κ., μετά το 1982. Μετη Συμφωνία-Συλλογική Σύμβασηημερομηνίας 30/1/88(Τεκμήριο Δστην αίτηση), που συνομολογήθηκε μεταξύ τουΡ.Ι.Κ. καιτωνΣυντε­ χνιών ΕΥΡΙΚ και ΣΥΤΥΡΙΚ, αποφασίστηκεη καταβολή τωνπιο πάνωαναφερομένωνπροσαυξήσεωναναδρομικά 20 από 1/1/81στους υπαλλήλους εκείνους που θα έπαιρναν τέτοιες προσαυξήσεις μέχρι την 31/12/88,και μεβάση τα όσα ίσχυαν πριν την κατάργησητωνπροσαυξήσεων.Το κείμενο τηςπιοπάνωΣυμφωνίας,καιειδικότερα η παρά­ γραφος2αυτής, έχειωςακολούθως: 25 30 "2. Ειδικές προσαυξήσεις (α)Ναπαραχωρηθεί μία προσαύξηση αναδρομικάαπό 1/1/1981σ'αυτούςπου θα έπαιρναν τέτοια προσαύξηση μέχρι 31/12/88με βάση ταόσα ίσχυαν πριντηνκατάργησητων προσαυ­ ξήσεων. Αυτοί που θαπάρουν την προσαύξηση αυτή θατηνδιατηρήσουνπάνωσε προσωπικήβάση σεπερί­ πτωση πουοαξιολογητής καθορίσει γι'αυτούς χαμη­ λότερηκλίμακα. Η προσαύξηση αυτή ισχύει σεμία μόνοκλίμακα τουκάθευπαλλήλουαπότο 1981καιύστερα. 35 (β)Οι δικαιούμενοι καιαμειβόμενοι μέχρι καιτην 201 Παπαδόπουλος,Δ. Παπαδόπουλος«.α. ν.Ρ.Ι.Κ. ΗΛ.

(1991)κλίμακα Α5 θα πάρουν αναδρομικά (εκτός από την προσαύξηση πουαναφέρεταιστηνπαράγραφο 2(α) και ετήσιο φιλοδώρημα ίσο προς μία προσαύξηση. (Βασι­ κόςμισθός συντιμαριθμικό επίδομα). Ηκαταβολήτου φιλοδωρήματος τερματίζεται την 31/12/1988.Το φιλοδώρημα αυτό ισχύει σε μιά μόνο κλίμακατουκάθευπαλλήλου. 5 (γ) Οι υπόλοιποι δικαιούχοι υπάλληλοι οι οποίοι όμως, σύμφωνα με την παράγραφο2(α),δεν πληρούν τους όρους με βάση τους οποίους παραχωρούντο οι 10 προσαυξήσεις πριν από την κατάργηση τους, θα πά­ ρουν εφ'άπαξφιλοδώρημα ίσο προς μία προσαύξηση (βασικόςμισθός συν τιμαριθμικό επίδομα). (δ) Με την εφαρμογή της αξιολογήσεως το θέμα των ειδικώνπροσαυξήσεων λήγειοριστικά." 15 Κατάτην περίοδοαυτήοι καθ'ων η αίτηση αποφάσι­ σαν, δυνάμει της πιο πάνω Συμφωνίας, να καταβάλουν αναδρομικά από 1/1/81, ωφελήματα ειδικών προσαυξήσε­ ων και/ή φιλοδώρημα στα υπόλοιπα μέλητου προσωπι­ κούτουΡ.Ι.Κ.,αποκλείονταςτουςαιτητές. 20 Οιαιτητές,οιοποίοιείχανοργανωθείσεξεχωριστήΣυ­ ντεχνία με την επωνυμία "Συντεχνία Διευθυντικού Προ­ σωπικού Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου" (ΣΥΔΙΠΡΟ) Ρ.Ι.Κ. (βλ. Appendix 1 στην ένσταση), διαμαρτυρήθηκαν έντοναδιαμέσουτηςΣυντεχνίαςτουςγιατηδυσμενήδιά- 25 κρίσησεβάίροςτουςκαιζήτησαναπότουςκαθ'ωνη αίτη­ ση τόσο γραπτά όσο και προφορικά, όπως τα σχετικά ωφελήματα της Συλλογικής Σύμβασης επεκταθούν και σ' αυτούς. (Βλ. επιστολή Γραμματέα ΣΥΔΙΠΡΟ, ημερομη­ νίας 13/1/89,με επισυνημμένο σημείωμα προς το Διευθυ- 30 ντή Διοικήσεως και Οικονομικών του Ρ.Ι.Κ., επιστολή ΣΥΔΙΠΡΟ,ημερομηνίας 8/2/89 μεεπισυνημμένη γνωμοδό­ τηση του νομικού συμβούλου της Συντεχνίας προς no Διοικητικό Συμβούλιο τουΡ.Ι.Κ.,καθώςκαιεπιστολή της ΣΥΔΙΠΡΟ προςτο ΓενικόΔιευθυντή τουΡ.Ι.Κ.,ημερομη- 35 202 4 ΑΛΛ, Παπαδόπουλος κ,α.ν.Ρ.Ι.Κ. ΚΛ. Παπαδόπουλος, Δ. νίας29/3/89, μετηνοποίααπερρίπτετοπρότασητουΔιοι­ κητικού Συμβουλίου για επίλυση της διαφοράςμε παρα­ πομπήτουθέματοςσεδεσμευτικήδιαιτησία- (Appendices 3-3(a),4-4(a)και5στηνένσταση). 5 'Οπως φαίνεται και απόταπρακτικάτης Συνεδρίας του Συμβουλίου του Ιδρύματος πουσυγκροτήθηκε στις 5/4/89 (Appendix 6 στην ένσταση), οι καθ' ων η αίτηση μελέτησαν εκνέουτοαίτηματωναιτητώνκαιυπότοφως τηςγνωμάτευσης του νομικού τους συμβούλου,αποφάσι10 σαντην απόρριψη του αιτήματος. Απόσπασμα από τα σχετικάπρακτικάπαραθέτωπιοκάτω: "91.ΕιδικέςΠροσαυξήσεις 15 20 ΤοΣυμβούλιομελέτησεεκνέουτοαίτημα τωνΛει­ τουργών κ.κ. Γ. Ποταμίτη,Χαρ. Παπαδόπουλου, Κ. Αναστασιάδη, Ο.Αγγελίδη, Κ. Σάββα,Ανδρ. Κυριά­ κου,Γ. Ιακωβίδη,Μιχ. Ρουβήμ, Π.Ιωαννίδη, Τ. Θωμά, Ρ.Λοϊζίδη, Ανδρ. Μιχαηλίδη, Γ.Λανίτη,Χρ.Χατζηϊωάννου,οι οποίοι στο μεταξύέχουν οργανωθείσε Συ­ ντεχνία υπό τοόνομα ' Συντεχνία Διευθυντικού Προσωπικού' (ΣΥΔΙΠΡΟ). Τοαίτηματωνπιοπάνωείναιναπαραχωρηθούν σ' αυτούςταωφελήματαπουπηγάζουν απότη συμφωνία μεταξύΙδρύματος καιΕΥΡΙΚ/ΣΥΤΥΡΙΚ ημερ.3Q/1/88 σεό,τι αφοράτοθεσμότωνειδικών προσαυξήσεων. 25 30 ΤοΣυμβούλιομελέτησεόλατασχετικάέγγραφαπε­ ριλαμβανομένων της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 21.7.87, γνωμάτευσης του Νομικού Συμβούλου ημερ. 4.8.88,των διοριστηρίων εγγράφωντων ενδιαφερομέ­ νων καθώςκαι τωνυπομνημάτων που κατάκαιρούς υπέβαλανοιενδιαφερόμενοιστο Ίδρυμα. Το Συμβούλιο συμφώνησε μετηγνωμάτευσητου ΝομικούΣυμβούλουημερ. 4.8.88καιεπίσης επεσήμανε ταπιοκάτω:203 Παπαδόπουλος,Δ. Παπαδόπουλοςκ.α.ν.Ρ.Ι.Κ.tut.

(1991)(α) η συμφωνία με τις Συντεχνίες ημερ. 30.1.88αφο­ ρούσε μόνο τα μέλητων Συντεχνιών ΕΥΡΙΚ/ΣΥΤΥΡΙΚ και όχι το Διευθυντικό προσωπικό δηλαδήτους Διευθυντές καιΤμηματάρχες, (β) οι ενδιαφερόμενοι απεδέχθησαν διορισμό ο οποίοςεξαιρείτοθεσμότωνειδικών προσαυξήσεων, 5 (γ)ενπάσηπεριπτώσει,έχονταςυπόψητούψος της μισθοδοσίας τουΔιευθυντικού προσωπικού καθώςκαι όλατασυναφήδεδομένα, αποφάσισεότι δενσυνέτρεχε οποιοσδήποτε λόγος για παραχώρηση σ' αυτούς 10 οποιουδήποτεπρόσθετουωφελήματοςυπό μορφή ειδι­ κώνπροσαυξήσεων ή/καιφιλοδωρήματος. Με βάση τα πιο πάνω, το Συμβούλιο με -ψήφους 6 υπέρ, ενός εναντίον (τουκ. Χριστ. Γεωργίου) και μια αποχή(τουΠροέδρου),αποφάσισενααπορρίψει τοεν 15 λόγωαίτημα." Ηπιοπάνω απόφασηκοινοποιήθηκεστους αιτητέςμε επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Ρ.Ι.Κ., ημερομηνίας 8/4/89, που παράθεσαπιο πάνω,και ηοποία προσβάλλε­ ται μετηνπαρούσαπροσφυγή. 20 Οι νομικοί λόγοι τους οποίους πρόβαλε ο δικηγόρος των αιτητώνκαιανέπτυξεστηνγραπτήτουαγόρευση, συ­ νοψίζονταισταεξής:

(1)Η προσβαλλόμενη απόφαση"είναι προϊόν πλάνης καιοικαθ'ωνηαίτησηπεπλανημένακαιεσφαλμέναερμή- 25 νευσαν ότι η παραχώρηση των ειδικών προσαυξήσεων αφορούσε μόνο τα μέλη των Συντεχνιών ΕΥΡΙΚ και ΣΥ­ ΤΥΡΙΚ καιόχι τουςαιτητές,γιατολόγοότι πριντηνκα­ τάργησητων ειδικών προσαυξήσεων μετάτο 1982, όλοτο προσωπικό του Ρ.Ι.Κ., συμπεριλαμβανομένων των αιτη- 30 των,έπαιρναντέτοιαπροσαύξηση. 204 4 ΑΛΛ 5 Παπαδόπουλοςκ.α.ν.Ρ.Ι.Κ. κ,α. Παπαδόπουλος,Δ.

(2)Οι καθ'ων η αίτηση ενήργησαν κάτω από την πε πλανημένη εντύπωση ότι δεν είχαν το δικαίωμα ή την εξουσία να ικανοποιήσουν το αίτηματων αιτητών μετην αιτιολογία ότι το παραχωρηθέν ωφέλημα των ειδικών προσαυξήσεων και το φιλοδώρημα, αφορούσε μόνο τα μέλη των Συντεχνιών ΕΥΡΙΚ και ΣΥΤΥΡΙΚ,γιατίαρκε­ τοί από τους αιτητές υπήρξαν μέλη των Συντεχνιών αυτώνκατάτονουσιώδηχρόνο.

(3)Οικαθ* ωνηαίτησηενήργησαν μεκαταφανή πλάνη 10 περίταπράγματακαικαθ'υπέρβασηεξουσίας γιατολόγο ότι παραχώρησαν ειδικές προσαυξήσεις και φιλοδώρημα σε μη μέλητων Συντεχνιών ΕΥΡΙΚ και ΣΥΤΥΡΙΚ, ενώ ταυτόχρονααρνήθηκαντηνπαραχώρησηαυτή στους αιτητές με την αιτιολογία πωςδεν ήτανμέλητων Συντεχνιών 15 αυτών.

(4)Οι καθ'ων η αίτησηπαρέλειψαν ναδιεξαγάγουντη δέουσα έρευνα ώστενα πληροφορηθούν πως ήταν πάγια πρακτικήτου Ιδρύματος να δίδονται πάντοτε τα ωφελή­ ματα σε όλα τα μέλητου προσωπικού, διευθυντικού και 20 μτΐ»xottανεξάρτητααπότηΣυντεχνίαστηνοποίαανήκαν.

(5)Οι καθ*ων ηαίτηση ενήργησαν κάτωαπότηνπε­ πλανημένηαντίληψηότι δεν είχανεξουσία να ικανοποιή­ σουντααιτήματατωναιτητώνμετηναιτιολογίαότιοιαιτητές αποδέχτηκαν διορισμό σε διευθυντικές θέσεις, ο 25 οποίοςτουςεξαιρούσε απότοθεσμότωνειδικώνπροσαυ­ ξήσεων, εγκαταλείποντας με τον τρόποαυτότοδικαίωμα τους μετηνπροσφοράτουδιορισμού τους,και παραγνώ­ ρισαν το γεγονός ότι υπήρχανκαι αιτητές που δεδέχτη­ καν τον πιο πάνωόρο και επιφύλαξαντο δικαίωμα τους 30 να διεκδικήσουν τις ειδικές προσαυξήσεις όπως το υπό­ λοιπο προσωπικότουΡ.Ι.Κ..

(6)Οι καθ'ων ηαίτησηκατέληξαν στην επίδικηαπό­ φασηλαμβάνονταςυπόψηλανθασμένα στοιχεία και παρέ­ λειψαν να ερευνήσουν ουσιώδη στοιχεία όπως για παρά35 δείγμα,ότι εκείνο που είχε σημασία δεν ήτανανκάποιος υπάλληλος δέχτηκε κατάργηση των ειδικών προσαυξήσε205 Παπαδόπουλος Δ. Παπαδόπουλος ΗΑ. ν.Ρ.Ι.Κ. ΚΛ.

(1991)ων, αλλά αν την 1/1/81εδικαιούτο τέτοιας προσαύξησης. Ο δικηγόρος τωναιτητώνισχυρίστηκε πωςοιαιτητέςεδικαιούντο τέτοιας προσαύξησης γιατί, (α)την 1/1/81 ήταν μέλη των Συντεχνιών (Επισυνάψεις 11-17 στηγραπτή αγόρευσητων αιτητών)και(β) την 1/1/81 εδικαιούντοτων προσαυξήσεων κατάπάγιαπρακτικήτου Ιδρύματος. 5

(7)Οι καθ'ων ηαίτησηενήργησαν κατά τρόποπουνα συνιστά δυσμενή διάκριση σεβάρος των αιτητών, παρα­ βίαση της αρχής της ισότητας και ίσης μεταχείρισης και καταπάτηση κεκτημένων δικαιωμάτων των αιτητών, για 1 0 το λόγοότι, α)ενώ παραχώρησαντέτοια ωφελήματαστα υπόλοιπα μέλη του προσωπικού,αρνήθηκανναταπαρα­ χωρήσουν στους αιτητές, β) ενώ παραχώρησαν τέτοια ωφελήματα σεμημέλητης ΕΥΡΙΚ και ΣΥΤΥΡΙΚ, αρνή­ θηκανναταπαραχωρήσουνστους αιτητές μετηναιτιολο- 15 γία πως δεν ήταν μέλητων πιο πάνω Συντεχνιών καιγ) ενώπαραχώρησαντέτοια ωφελήματασεμέλη των Συντε­ χνιών ΕΥΡΙΚ και ΣΥΤΥΡΙΚ που αποδέχτηκαν διορισμό πουτους εξαιρούσε απότοθεσμό των ειδικώνπροσαυξή­ σεων,δεν τα παραχώρησανσε αιτητές πουδεναποδέχτη- 20 κανεξαίρεσηαπότιςειδικές προσαυξήσεις.

(8)Οι καθ* ωνη αίτηση έλαβαν την προσβαλλόμενη απόφασηκατάδέσμιακαιόχιδιακριτικήεξουσία,επηρεα­ ζόμενοι απότηγνωμάτευση του Νομικού Συμβούλου του Ρ.Ι.Κ. ημερομηνίας 4/8/88 (βλ.Φάκελο Δ.Δ.Ο. 18/87(Β) 25 ερυθρό 118),απόσπασματηςοποίαςπαραθέτωπιοκάτω: "

(2)'Οπωςαντιλαμβανόμαστετοθέμα,πριναπότον Δεκέμβριο του 1982 -καιμεβάσητην προκαταρκτική Συμφωνίατου Σεπτεμβρίουτου 1982 -όλοιοιυπάλλη­ λοι εδικαιούντοσεειδικές προσαυξήσεις εκτόςαπό(α) 30 τοδιευθυντικό προσωπικό,(β)τους νεοδιοριζομένους υπαλλήλους, και (γ)ορισμένεςκατηγορίες υπαλλήλων που αναφέρονταιστην προκαταρκτικήΣυμφωνίατου Σεπτεμβρίου 1982 (καιστην επιστολήσας ημερομηνίας 29 Ιουλίου 1988). 35

(3)Ηάποψημαςείναι ότι όσοιαναφέρονταιστην 206 4ΑΛΛ 5 10 ΠαπαδόπουλοςΧΛ. ν.Ρ.Ι.Κ.ΧΛ. Παπαδόπουλος,Δ. πιο πάνωπαράγραφοδεν είναι μεταξύεκείνων στους οποίους παραχωρούνταικαι/ήπρέπει να παραχωρη­ θούν η ειδική προσαύξηση και το φιλοδώρημα της Συμφωνίας ημερομηνίας 30/1/1988 διότι οι πιοπάνω υπάλληλοι δενμπορείνα θεωρηθούν'δικαιούχοι'σύμ­ φωνα με την ορολογία της Συμφωνίας αυτής (και τούτοδιότιοιυπάλληλοι αυτοίδενεδικαιούντοσεειδι­ κές προσαυξήσεις πριν απότην ουσιαστική τους κα­ τάργησητονΔεκέμβριοτου1982)." Επίσης δεν επηρεάστηκανουσιωδώς,σύμφωνα μετοδικηγόροτωναιτητών,απότηδιαιτητικήαπόφασηημερο­ μηνίας21/7/87 (βλ. ΦάκελοΔΛ.Ο. 18/87(Β) ερυθρό34),η οποίαουσιαστικάήτανάσχετημετηνυπόκρίσηυπόθεση.

(9)Η προσβαλλόμενηαπόφασηπάσχειαπόανυπαρξία 15 νομικής, επαρκούςήοποιασδήποτεαιτιολογίας και η αι­ τιολογία που δόθηκε είναι χωρίς νομική αξία και προ­ σκρούεισταπραγματικάπεριστατικά. Οι δικηγόροι των καθ'ων ηαίτησηστην ένσταση και στη γραπτή τους αγόρευση, προβάλουν τις ακόλουθες 20 προδικαστικές ενστάσεις: 1) Οι αιτητές στερούνται έννομου συμφέροντος για καταχώριση της παρούσας προσφυγής για το λόγο ότι βάσει γενικά παραδεχτήςαρχής του διοικητικού δικαίου, αποδοχήεκ μέρους τουδιοικούμενου απόφασηςή πράξης 25 τουδιοικητικούοργάνου,αποστερεί απόαυτόντοέννομο συμφέρον τουναεγείρεισχετική προσφυγή. Σχετική ανα­ φοράέγινεστηναπόφασητηςΟλομέλειαςεπίτουσημείου τούτου στην υπόθεση PhriniPapadopoulou v. C.B.C.

(1987)3 C.LR.1685στιςσελίδες 1690-1691. Προςυποστή30 ριξητουισχυρισμούτουςαυτού,οιδικηγόροιτωνκαθ'ων η αίτησηκατάθεσανστοστάδιοτωνδιευκρινίσεων ταδιοριστήρια έγγραφα των αιτητών καθώς και τις αποδοχές διορισμού εκμέρουςτους,πουσημειώθηκανσαντεκμήριο Χ(Α). Οι δικηγόροι των καθ' ων ηαίτησηανάφερανπως 35 στηνπερίπτωσηόλωντωναιτητώνυπήρχεη εξήςσημείω­ ση στη σχετικήπροσφοράδιορισμού: "Στηνκλίμακατης 207 Παπαδόπουλος,Δ. ΠαπαδόπουλοςΧΛ.ν.ΡJJC ΗΛ.

(1991)θέσεως σας δεν παραχωρούνται ειδικές προσαυξήσεις (specialroofs)",τηνοποίαη πλειοψηφίατωναιτητώναπο­ δέχτηκε ελευθέρα βουλήσει με την υπογραφήτων διοριστηρίων εγγράφωνστις διάφορεςδιευθυντικέςθέσεις. Ο δικηγόρος των αιτητών αντικρούοντας την πιο 5 πάνωπροδικαστικήένστασηανάφερεπωςοικαθ'ωνηαί­ τηση πεπλανημένα και εσφαλμένα θεώρησαν στην προ­ σβαλλόμενη απόφασητους ημερομηνίας 8/4/89, ανωτέρω, πως όλοι οι Διευθυντές και Τμηματάρχεςαποδέχτηκαν διορισμό οοποίος τουςεξαιρούσε απότοθεσμότων ειδι- 10 κών προσαυξήσεων,γιατί,όσον αφοράτουλάχιστον τους αιτητές αρ. 1 Χαρίλαο Παπαδόπουλοκαι αρ. 9 Ανδρέα Κυριάκου, δεν υπήρξε αποδοχή εκ μέρους τους που να τους εξαιρεί από το θεσμό των ειδικών προσαυξήσεων. Επίσης πρόσθεσε πως οι αιτητές με την υπογραφή του 15 διοριστηρίου εγγράφου απλώς αποδέχτηκανπως OLειδι­ κές προσαυξήσεις είχανκαταργηθείμετά το 1982 καιγια το μέλλον για τη θέση στην οποία προάχθηκανκαι όχι αναδρομικά από 1/1/81, όπως πρόβλεπε ησχετικήδιευθέ­ τηση,περίοδοςγιατηνοποίαοιαιτητέςδιατήρησαντοέν- 20 νομόσυμφέρον τους. Ηδεύτερηπροδικαστική ένστασηπουπροβλήθηκε από τους δικηγόρους των καθ*ων η αίτηση,αφοράστο θέμα της δικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου γιαεκδίκα­ ση της παρούσας προσφυγής. Είναι ο ισχυρισμός των 25 καθ'ωνηαίτησηπωςηπαρούσαυπόθεσηαφοράουσιαστι­ κά προσπάθειαεφαρμογήςσυλλογικής σύμβασης η οποία δενεμπίπτειστησφαίρατουδημοσίουδικαίουκαιτηςδι­ καιοδοσίαςτουΑνωτάτου Δικαστηρίουκαιπωςη επίδικη απόφαση δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Σχετική 30 αναφορά έγινε στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αλέκος Μεταξάς v. Ρ.Ι.Κ., Υπ. Αρ. 451/87,ημερομηνίας 30/4/90, πουδεν έχειακόμη δημοσιευτεί επίσημα, στοσχε­ τικό απόσπασμααπότησελίδα 10,καθώςκαισεδιάφορα έγγραφα της ένστασης μεταοποία, σύμφωνα με το δίκη- 35 γόροτωνκαθ'ωνη αίτηση,γίνεταιφανερόπωςοιαπαιτή­ σεις των αιτητών βασίστηκαν στην επίκληση συλλογικής σύμβασης. 208 4ΑΛΛ Παπαδόπουλος tut. ν.Ρ.Ι.Κ.κ,α. Παπαδόπουλος, Λ. 0 δικηγόρος των αιτητών, απορρίπτοντας την πιο πάνωπροδικαστικήένσταση,υποστήριξε πωςη προσβαλ­ λόμενη απόφαση πηγάζει απότον ίδιο το Νόμοκαι τους Κανονισμούς Περί ΡαδιοφωνικούΙδρύματοςΚύπρουκαι 5 πρόκειταιγιααπόφασηπουλήφθηκεαπόΝομικόΠρόσω­ πο Δημοσίου Δικαίου(ΝΠΔΔ) σύμφωνα με το άρθρο 122 του Συντάγματος. Αιτιολογώντας τη θέση αυτήοδικηγό­ ρος των αιτητώνανάφερε πωςτο Ρ.Ι.Κ. έχει εξουσία σύμ­ φωναμεταάρθρα 10και 12τουΚεφ.300ΑκαιτονΚανο10 νισμό 16 τη Κ.Δ.Π. 166/66 να παραχωρεί προσαυξήσεις στους υπαλλήλουςκαιηεξουσίααυτήυπόκειταισε αναθε­ ωρητικό έλεγχο. Ταάρθρα 10και 12 του Κεφ.300Α προ­ βλέπουνότι: 15 20 25 "10. The Corporation shall appoint such servants as it may deem necessary for the discharge of its functions under this Law upon such terms and conditions of service as itmay determine. 12. The Corporation may, with the approval of the Governor, make regulations generally relating to the conditions of service of servants of the Corporation and in particular, but without prejudice to the generality of theforegoing, maymakeregulations relating to(a)theappointment,promotion,dismissal, discipline, remuneration and leave of, and the security to be given by, such servants; (b)appeals by such servants against dismissal orother disciplinary measures; 30 (c)thegrant of pensions, gratuities and other retiring allowances tosuch servants andtheirdependants;andthe grant of gratuities to the estates or dependants of deceased servants of theCorporation; (d) the establishment and maintenance of medical benefit funds, superannuation funds or provident funds, and the contributions payable thereto and the benefits 209 Παπαδόπουλος, Δ . Παπαδόπουλος MUX, ν. ΡJ J C « Λ .

(1991)receivable therefrom." Σύμφωναμετοδικηγόροτωναιτητών,τέτοιοι Κανο­ νισμοί εκδόθηκανμετην Κ.ΔΙΙ. 166/66 της οποίαςοΚα­ νονισμός 16δίδει εξουσία στο Διοικητικό Συμβούλιοτου Ρ.Ι.Κ.ναπαραχωρείπροσαυξήσειςστουςυπαλλήλουςτου 5 προνοώνταςότι: "Υπάλληλος όστιςεξετέλεσεικανώς, επι­ μελώς καιπιστώς τακαθήκοντα του,είναι άξιοςχορηγή­ σεως προσαυξήσεως." Επομένως, συνεχίζει, εφόσον τέ­ τοια εξουσία παρέχεται από το Νόμο και τους Κανονισμούς δεν τίθεταιθέμανέας έγκρισης του Υπουρ- 10 γικού Συμβουλίου ή έκδοσης νέων Κανονισμών. Επίσης πρόσθεσε πως η νομολογιακή αρχή, ότι μιά συλλογική σύμβασηδε δημιουργεί έννομα αποτελέσματαστη σφαίρα του δημοσίου δικαίου εκτός αν οι πρόνοιες της ενσωμα­ τωθούν σε Κανονισμούς της αρμόδιαςαρχής, επεκτάθηκε 15 με την υπόθεση Spyros Droushiotis v. C.B.C.

(1984)3 CLR. 546,551-552 και συμπεριέλαβε και την περίπτωση όπουτοπεριεχόμενο μιαςσυλλογικής σύμβασηςμετατρέ­ πεται σε πρακτική της εν λόγω διοικητικής αρχής και είναισύμφωνημετονόμοκαιτις αρχέςτηςχρηστής διοί- 20 κησης. Επίσης σχετική αναφοράέκαμεστην υπόθεσηLana De Parthogh v. CB.C

(1984)3 CLR. 635, στησελίδα 640 όπουειπώθηκεότι: "Thesignificance of acollectiveagreement lay inthe field of industrial relations. It is of no consequence in 25 public law, unless its content is made part of the Regulations or practice of an administrative authority (see, also, judgment in Droussiotis v. CB.C, given on March 30, 1984, not yet reported). Inthis case,neither of the two happened. All that the evidence before me 30 suggests, is that respondents became parties to the collectiveagreement (see, exhibit2)." Στηνπαρούσα υπόθεση,ανάφερε οδικηγόρος τωναι­ τητών, η πιο πάνωαρχή εφαρμόζεται για το λόγο ότι η Συλλογική Σύμβαση ενσωματώθηκε στην πρακτική του 35 Ιδρύματος και υλοποιήθηκε για την πλειοψηφία των υπαλλήλων. Επίσης πρόσθεσε πως το ίδιο το Διοικητικό 210 4ΑΛΛ 5 Παπαόόηουλος ΚΛ.ν.Ρ.Ι.Κ.κΛ, Παπαδόπουλος, Δ. ΣυμβούλιοτουΙδρύματος,μετάτηνυπογραφήτηςΣυλλο­ γικής Σύμβασης,ενέκρινε και επικύρωσε το περιεχόμενο τηςκαιτομετάτρεψεσε δική τουαπόφαση,ωςεκ τούτου, θα πρέπει να απορριφθεί η προδικαστική ένσταση των καθ' ων ηαίτησηότι ηπροσφυγήδενστρέφεταιεναντίον εκτελεστής διοικητικήςπράξης. Έχεινομολογιακάκαθιερωθείπωςμιασυλλογικήσύμ­ βαση δε μπορεί από μόνη της να δημιουργήσει,τροπο­ ποιήσει ήκαταργήσειοποιοδήποτεδικαίωμα,υποχρέωση ήοποιαδήποτε άλληνομικήσχέση στησφαίρατουΔημο­ σίου Δικαίου.Ησυλλογική σύμβασηκαι το περιεχόμενο της βρίσκονται έξωαπό τησφαίρατουάρθρου 146.1 του Συντάγματος, εκτόςαντοπεριεχόμενοαυτόέχειενσωμα­ τωθεί στους Κανονισμούς του δημοσίου οργάνου στο οποίοαυτήαφορά. Στην απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου στην υπόθεση Kontemeniotis v. C.B.C

(1982)3 CLR. 1027, όπου επίδικο θέμα ήταν η εφαρμογήόρων συλλογικής σύμβασηςμεταξύτηςΣυντεχνίαςτωνυπαλλή20 λων και του Ρ.Ι.Κ., το Δικαστήριο απορρίπτονταςτην έφεσηανάφερεταακόλουθασχετικάστιςσελίδες 1032και 1033: 25 30 "However, in our judgment, the provisions of a collective agreement lack theforce of law in that,unless adopted as part of theregulations of apublic body, they have noapplication inthedomainof publiclaw. Thefact that, allegedly,provisions comparable toArticle8 of the collective agreement found expression in the Public Service Law - s.45

(4)of Law 33/67 - and the Public Educational Service Law -s.36

(3)of Law 10/69,carries the case of the appellant no further. They derive their force from thelaw thatenactedthem." ΣτηναπόφασηPapbitis&Others v.R.

(1983)3 CLR. 255mr\σελίδα257αναφέρθηκανταεξής: 35 "That on principle andauthority,a collective labour 211 Παπαδόπουλος,Δ. Παπαδόπουλοςκ.α.ν.Ρ.Ι.Κ. χ.α.

(1991)agreement does not create rights at public law. The Constitution, the Statute Laws and Regulations made thereunder, are the only source for the genesis of rights inthedomainof public law. Legislation is theprovince of the legislativeassembly.At best, a collective agreement 5 between Government and Unions of public officers, signifies, so far as Governmentis concerned,its intentto promote before the House of Representatives appro­ priate legislation to implement it. By itself, the agree­ ment creates neither rights nor does it impose obliga- *0 tions inthefieldof publiclaw. Any other construction of a collective agreement would violate the principle of separation of powers deeply embedded in our Consti­ tution (see Kontemeniotis v. C.B.C.

(1982)3 CLR. 1027t 1032). Στην απόφαση Geoighios Mavrommatis & Others v. The Land ConsolidationAuthority, etc.

(1984)3 CLR. 1006στησελίδα 1022 αναφέρθηκεότι: "A collective labour agreement does notcreate rights of public law. By itself, an agreement creates neither 20 rights nordoes it impose obligations in thefieldof public law The applicants derive norightfrom the alleged collective agreement." Στην απόφαση Evangelou & Othersv. C.B.C.

(1985)3 CLR. 1410, όπουεπίδικοθέμαήτανησυνέπειασυλλογι- 25 κής σύμβασης,αναδιάρθρωση της υπηρεσίαςκαιτοποθέ­ τησητωναιτητών σε νέαθέσηεπίδιαφορετικήςκλίμακας, ειπώθηκανταεξήςστησελίδα 1422: "It is commonground thattherestructuring was based on a collective agreement between the Corporation 30 through its management, on the one hand and theTrade Unions of C.B.C., namely EYRIK and SYTYRIK, on the.other. Suchagreement has notbeen embodied in any regulations made by the respondent Corporation in the manner provided by Law and, therefore, it has not 35 acquired theforce of Law. 212 15 4ΑΛΛ 5 ΠαπαδόπουλοςΚΛ. ν.Ρ.Ι.Κ. tea. Παπαδόπουλος,Α. It has been judicially pronounced by this Court in a series of cases that the provisions of a collective agreement lack the force of Law and unless adopted as part of the regulations of a public body they have no applicationinthe domainof public Law." Καιστησελίδα 1425: 10 15 20 "In my opinion the re-structuring which in effect amounts to a reformation of the service and a reevaluation of the position of the employees, in amuch wider sense than a mere appointment or promotion or any other change in the service, falls within the power envisaged by section 3 of Law 61/70. The only possible and legal way that this could be done was by means of regulations which eventually and necessarily should be approved by the Council of Ministers and should be published in the official Gazette, which are prerequisite conditions for their promulgation. The collective agree­ mentisnothingmorethantheexpression of theintention of the Corporation to proceed with the restructuring of theserviceandcannotby itself be asufficient legalbasis onwhichthe re-structuring couldbevalidly founded." Στην απόφαση Damianos &Another v. C.B.C

(1987)3 CL.R. 848, στησελίδα853ειπώθηκανταεξής: 25 30 "FurthermoreIcannotsee how itwouldbepossible in the circumstances for the applicants to claim any rights under the collective agreement. The question of collect­ ive agreements has been considered by the Courts on numerous instances in the past and if not embodied in any regulations as provided by law, they are considered as unenforceable andas notcreatinganyrights at public law." Ο δικηγόροςτων αιτητώνυποστήριξε στη γραπτήτου αγόρευσηπωςοι καθ' ων ηαίτησηείχανεξουσίααπότο Νόμο και τους Κανονισμούςκαι πιο συγκεκριμένα, από 213 Παπαδόπουλος.Δ. ΠαπαδόπουλοςΚΛ.ν.ΡΧΚ. « Λ .

(1991)την Κ.Λ.Π. 166766, Κανονισμός 16,ναπαραχωρούν προ­ σαυξήσεις ή φιλοδωρήματαστους υπαλλήλουςτουςχωρίς να υπάρχει ανάγκηνέας έγκρισης του Υπουργικού Συμ­ βουλίουή έκδοσηςνέων Κανονισμών. Στο άρθρο 2 των πιο πάνω Κανονιομών, δίδεται ο 5 ορισμός του όρου "προσαύξηση":'" Προσαύξησις' σημαί­ νει την δια τινός καθορισμένου ποσού προσαύξησιν του μισθού υπαλλήλου,ήτις δυνατόνναχορηγηθήσυμφώνως προς τους όρους διορισμού του τοιούτου υπαλλήλου μέ­ χριςότουομισθόςτουανέλθηειςτοανώτατονόριον". ίο Δυνάμει τουπιοπάνω ορισμού τουόρου"προσαύξη­ ση", είναι φανερό πως ηπροσαύξηση στην οποία αναφέ­ ρονται οι Κανονισμοί είναι αυτή που δίδεται δυνάμει "των όρων διορισμού του τοιούτου υπαλλήλου μέχρις ότουο μισθός τουανέλθηεις τοανώτατονόριον." Τέτοια 15 προσαύξηση είναι κατά τη γνώμη μου άσχετη προς οποιεσδήποτεάλλεςπροσαυξήσειςπουδυνατόνα συμφω­ νηθούν και να δοθούν στους υπαλλήλους κατόπινσυνο­ μολόγησης συλλογικής σύμβασης. Οι αιτητές με τηνπρο­ σφυγή τους αυτή αποπειράθηκαν να εξασφαλίσουν την 20 εφαρμογήτης Συλλογικής Σύμβασηςημερομηνίας30/1/88 (Appendix 2 στην ένσταση). Αυτό φαίνεται και απότην επιστολήτουΓραμματέατηςΣυντεχνίαςτωναιτητώνΣΥ­ ΔΙΠΡΟ προς το Διευθυντή Διοικήσεως και Οικονομικών (Appendix 3στηνένσταση)και ιδιαίτερατηνπαράγραφο3 ^5 αυτής,όπουαναφέρεταιότι: "

1. Αξίζει να τονισθεί και πάλι ότι το θέμα αυτό έχειεγερθεί απότηΣυντεχνίαμαςαπό τηνπρώτηστιγ­ μή που διαπιστώσαμε ότι η συλλοΥΐκύ σύμβαση η οποίαεπιτεύχθηκεcrcic 30.1.1988δενεο?αομόστηκε νια 30 το Διευθυντικό Προσωπικόότανείνεν εοαομοσθεί για τουπόλοιποπροσωπικό. Τούτοέγινεμε επιστολήμας προς τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, ημερομηνίας 30.7.1988." (οι υπογραμμί­ σειςδικέςμου). 35 Υπέρ της πιο πάνωάποψηςσυνηγορεί επίσης και το 214 4 ΑΛΛ ΠαπαδόπουλοςκΛ. ν.Ρ.Ι.Κ. ΚΛ. Παπαδόπουλος,Λ. περιεχόμενο του Σημειώματος της ΣΥΔΙΠΡΟ ημερομη­ νίας 13/1/89(Appendix 3(α)στην ένσταση) πουαναφέρει, μεταξύάλλων,ότι: 5 10 "
2. Οισυλλογικέςσυμφωνίες μετιςΣυντεχνίες,χωρίς καμιά εξαίρεση, καλύπτουν όλο το προσωπικό του Ιδρύματος.Αυτήη γενικήαρχήισχύεικαι εφαρμόζεται τα τελευταία 30 χρόνια. Έτσι,όλαταωφελήματα που προκύπτουν απότις συλλογικές συμφωνίες,παραχω­ ρούνται σε όλο το προσωπικό, συμπεριλαμβανομένου καιτουΔιευθυντικού. Παραδείγματα:Οθεσμόςτωνειδικών προσαυξήσε­ ων, ΤοΤαμείο Ευημερίας, Οι εκάστοτε μισθολογικές αυξήσεις, ΙατροφαρμακευτικήΠερίθαλψη,Άδειεςκαι αργίες,κλπ. κλπ. 15 2.Ησυμφωνίατης30.1.88δενεξαιρείτοΔιευθυντι­ κόπροσωπικό. 3.Έναςαπότους όρους της Συμφωνίας (παράγρα­ φος4) έχει ήδηεφαρμοσθεί κατάτρόποπουκαλύπτει καιτοΔιευθυντικόπροσωπικό. 20 25
3. ΕΦ' όσον n Συμαχονίατικ 30.1.
4. στο σύνολο ττκ.καλύπτειόλο το προσωπικό,μένειναδούμε αντο Διευθυντικό προσωπικό ικανοποιεί TIC προϋποθέσεις τηςπαοανοάωου2(g) νια TICειδικές προσαυξήσει (οι υπογραμμίσειςδικέςμου) Ηπαράγραφοςαυτήορίζειότι: ' θαπαραχωρηθείμίαπροσαύξησηαναδρομικάαπό 1/1/81 σ'αυτούςπουθαέπαιρναν τέτοια προσαύξηση μέχρι31/12/88 μεβάση ταόσαίσχυαν πριναπότηνκα­ τάργησητωνπροσαυξήσεων.'" 30 Αλλά καιαπόόλα τα επισυνημμένο έγγραφαπουπε­ ριέχονται στο φάκελο της υπόθεσης, είναι πρόδηλο πως οι αιτητές διεκδικούσαν τα επίδικα αιτήματα τους υπό 215 Παπαδόπουλος, Δ. Παπαδόπουλος ΚΛ.ν.ΡJ.K. κ,α.

(1991)τη συντεχνιακή τους μορφή μέσω της Συντεχνίας ΣΥΔΙ­ ΠΡΟ. Ο ισχυρισμός τουδικηγόρουτουαιτητή,πωςηΣυλλο­ γική Σύμβασηενσωματώθηκε στην πρακτικήτουΙδρύμα­ τος,δε μπορεί κατάτην άποψημουναευσταθήσει γιατο 5 λόγο ότι αν ηπαραχώρησητέτοιων προσαυξήσεωνκαθί­ στατοπρακτικήτου Ιδρύματος,τότεδεν έπρεπεναυπάρ­ ξει καιδιακοπήτης,όπωςσυνέβηστηνυπόκρίσηυπόθεση όπου οι ειδικές προσαυξήσεις καταργήθηκαν μετά την αναδιάρθρωση/αναδιοργάνωση του Ρ.Ι.Κ. μετά το 1982, 10 αλλάέπρεπεναδίνονταιμεκάποιασυνέπειακαιδιάρκεια στους υπαλλήλους. Φρονώ πως η υπό εξέταση υπόθεση αφοράζήτηματο οποίοδεν εμπίπτει εντός τηςδικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου σταπλαίσιατουάρθρου 146 του Σύνταγμα- 15 τος, γιατί αφορά στην ερμηνεία και εφαρμογή των προ­ νοιών συλλογικής σύμβασης η οποία δεν εμπίπτει στα πλαίσια του δημοσίου δικαίου αλλά του ιδιωτικού. Η προδικαστικήένστασηγίνεται δεκτήκαιγιατολόγο αυτό δεν θα προχωρήσω στην εξέταση οποιουδήποτε άλλου ^0 λόγουακύρωσης. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 216