(1991)6Ιουνίου, 1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΥΛΕΜΕΣΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 609/88). Προσφυγήβάσει τονάρθρον 146τονΣυντάγματος—Λόγοι ακυρώ σεως— Έλλειψηδέουσαςέρευνας—Η μηδιεξαγωγήέρευναςαπό τον Δήμο Λεμεσού αναφορικάμε ισχυρισμούςτωναιτητων παν προβλήθηκαν επανειλημμέναγραπτώςστονΔήμο αποτελεί λόγο ακύρωσηςτηςσχετικήςαπόφασηςτονΔήμου. 5 Οι αιτητές προσέβαλαν με την προσφυγή τους την απόφαση τωνκαθ'ωνηαίτηση μετην οποίατουςεπιβλήθηκαν όροιστηνεγ κριθείσαάδειαδιαχωρισμού κτημάτων τους. Το ΑνώτατοΔικαστήριο, ακυρώνοντας τηνεπίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: Παρόλο που επανειλημμέναοιισχυρισμοί τωναιτητων,ότι δεν μπορούσαν νασυμμορφωθούν μετους επίδικους όρους γιατίδεν τους ανήκε το συγκεκριμένο τεμάχιο γης, υποβλήθηκαν γραπτώς στον Δήμο,δεν φαίνεταιαπότον φάκελοότιέγινε έρευνα, που θα έπρεπε,αναφορικάμετουςισχυρισμούς αυτούς. Ηεπίδικηαπόφασηοχυρώνεταιμεέξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίοντηςαπόφασηςτουΔήμου Λεμεσού με την οποίαενέκρινε την αίτησητων αιτητωνγια άδεια να διαχωρίσουν ταχτήματατους αλλά επέβαλε τονόρο 20 ότι για τοδρόμο θακατασκευαστείπεζοδρόμιοπλάτους l 6 hχαιασφαλτικόοδόστρωμαπλάτους28'. 1992 1" 15 4ΑΛΛ. ΣτνλιανΙΑηςκ.α.ν.ΔήμονΛ/σον Ρ.ΜιχαηλΙδης, για τουςαιτητές. Γ.Πσταμίτης, για τουςκαθ'οχνηαίτηση. Cur. adv. vult. 5 Ο Δικαστής κ. Δημητριάδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ: Οι αιτητές,πουείναι ιδιοκτήτες των κτημάτων υπ'Αρ. Εγγραφής47172,36262και36223 στην ενορίαΤσιφλικούδια στην πόληΛεμεσού,με αίτηση τους ημερ.20 Νοεμβρίου, 1986 ζήτησαννατουςπαραχω10 ρηθείάδειανα διαχωρίσουντακτήματατουςσεοικόπεδα. Ο ΔήμοςΛεμεσού, πουστην απόφασημουθατονανα φέρω σαν το "Δήμο" και που είναι οι καθ* ων η αίτηση στην προσφυγή αυτή, ενέκρινε την αίτηση των αιτητων υπό όρους,γιαέναναπό τους οποίους,ήμέρος αυτού,οι 15 αιτητέςυπόβαλανένσταση. Ο όροςτουΔήμουγιατον οποίο οι αιτητές υπόβαλαν τηνένστασητους είναι ουπ'Αρ.4στις παρατηρήσειςτου Δημοτικού Μηχανικού του Δήμου που λέγει: "Για το δρόμο ΗΗθακατασκευασθεί πεζοδρόμιο πλάτους 6 1/2' 20 και ασφαλτικόοδόστρωμαπλάτους28'." Ο δρόμοςαυτόςφαίνεταιστασχετικά σχέδιαπου υπο βλήθηκανστοΔήμοκαιπουείναικατατεθειμέναστοΤεκ μήριο1. Είναι ο ισχυρισμός των αιτητων ότι ο Δήμος δενείχε 25 δικαίωμανα επιβάλειτέτοιοόρογιατί- 30 35
(1)το μέρος αυτότουχτήματοςτους είχε αφαιρεθεί από τα κτήματα τους και καταστεί δημόσιος δρόμος όταν το 1970 με αίτηση τους ζήτησαν το διαχωρισμό της περιουσίας τους σε δύο τεμάχιακαι ο Δήμος τότε επέβαλεόροπως τοακίνητοτους"επηρεάζεται υπό της ρυμοτομίαςαι δε επηρεαζόμενοι λωρίδαιγης θααφαι ρεθούν απότην ιδιοκτησίαν των αιτητων και θα προ στεθούν εις τον Δημ.δρόμον". (' ΙδεσημείωσητουΔη μοτικού Μηχανικού προς την Επιτροπή Οικοδομών που είναι επικολλημένη στο εσωτερικό του Φακέλου 1993 Δημητριάδης,Δ. ΣτνλιανίΑης ΚΛ.ν.ΔήμουΛ/σον
(1991)τουΔήμου,Τεκμήριο 1 μεΑρ.21/70).
(2)Ο Δήμος δεν έχει δικαίωμα,δυνάμει Νόμου, να επιβάλει σε ιδιοκτήτηγηςνακατασκευάσειέργα, δηλα δήασφάλτωσηδρόμου καικατασκευήπεζοδρομίου σε έδαφοςπουδεντουανήκει. 5 Παρόλοπουοι πιοπάνω ισχυρισμοίτωναιτητωνυπο βλήθηκαν επανειλημμένα γραπτώςστο Δήμο,δεφαίνεται απότοσχετικόφάκελοπουκατατέθηκεότιοΔήμοςέκαμε την έρευνα πουθαέπρεπενακάμεισχετικά μετουςισχυ ρισμούς των αιτητων,και ιδιαίτερα τον ισχυρισμό τους 10 πως το μέρος Α-Α δεν ανήκε πια σ' αυτούς αλλάήταν μέροςτουδημόσιουδρόμου. Γιατο λόγοαυτόηπροσφυγήεπιτυγχάνεικαι ηαπό φασητουΔήμουακυρώνεται. ΟΔήμοςναπληρώσειταέξοδα. 15 Ταέξοδαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή. Επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμεέξοδα. 1994