clr/1991/1991_4_2141.pdf

(1985)3Α.ΑΛ. 119. Στηνπροσφυγήαυτήηοποίαθεωρήθηκεαπό τοΔικαστήριοως εγκαταλειφθείσα λόγω μη καταχώρησης της γραπτής αγόρευσης τσυαιτητήεμπρόθεσμα, τοΑνώτατο Δικαστήριο επιλήφθηκεαίτη­ σηςτουαιτητήγιαεπαναφοράτηςπροσφυγής του. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,εκδίδονταςδιάταγμαεπαναφοράςτης προσφυγής,αποφάσισεότι: ' 15 20

(1)Με γνώμονα τις αρχές που καθορίστηκαν στην υπόθεση Νίκος Ρούσοςκαι άλλος ν.Δημοκρατίας (19&5) 3 ΑΛΛ. Π9ηδικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει τααιτούμεναδιατάγματα είναι δεδομένηκαι έχει ως πηγήτη συμφυή εξουσία τουΔικαστη­ ρίουκαθώςκαιτηΔ.33, θ-5 των θεσμών ΠολιτικήςΔικονομίας. Η εξουσία τουΔικαστηρίου είναιδιακριτικήςμορφής. Τοβασικό ερώτημαείναιανοαιτητήςείχεήόχι πρόθεσηναεγκαταλείψειτην προσφυγή του. Σύμφωναμε ταγεγονότα ο αιτητήςδεν είχεκαμμίαπρόθεσηγιαεγκατάλειψητηςπροσφυγήςτουκαιεπομένωςδι- 2141 Msallamv.ΔημοκρατίαςκΛ. (Αρ.1)

(1991)καίονταισεεπαναφοράτης. Ηπροσφυγήεπαναφέρεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενηυπόθεση: Ιακωβίδηςν.Δημοκρατίας(199ΐμΑΛΛ.1269. Αίτηση. 5 Αίτηση για έκδοση διατάγματος για επαναφοράτης προσφυγής η οποία είχε απορριφθεί απότο Δικαστήριο επειδή κρίθηκε ότι είχε εκπρώτης όψεως εγκαταλειφθεί απότοναιτητή. 10 Π. Αγγελίδης, γιατον αιτητή. Π. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόροςτης Δημοκρατίας, για τουςκαθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. ΟΔικαστήςκ.Πογιατζής ανάγνωσετηνακόλουθηαπό­ φαση. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ:Τομοναδικόερώτημα στοοποίο κα­ λούμαι να απαντήσω στο παρόν στάδιο της υπόθεσης είναι κατά πόσο,λαμβανομένων υπόψη(α)της φύσηςκαι έκτασης των σχετικών εξουσιών τουΔικαστηρίου, (β) της νομολογίας που αναφέρεταιστις αρχές που διέπουν την 20 άσκησητων εξουσιών αυτών, και(γ)των ιδιαιτέρωνπερι­ στατικών της παρούσας υπόθεσης, ενδείκνυται ή όχι η επαναφορά της προσφυγής ηοποίαέχει απορριφθεί από το Δικαστήριο στις 12Απριλίου 1991, επειδήκρίθηκεότι είχεεκπρώτηςόψεως εγκαταλειφθεί απότονΑιτητή. 25 Ηαπάντησηστοπιοπάνωερώτημαθαείναικαθοριστι­ κήτης έκβασης της αίτησης διακλήσεωςπουκαταχώρισε ο Αιτητής στις 2Μαΐου 1991 μετηνοποίαζητάτηνέκδο­ σηδιατάγματοςεπαναφοράςτηςπροσφυγής. Το Δικαστήριο είχε πρόσφατατηνευκαιρίαναεπιλη- 30 2142 ^ 4 ΑΛΛ. 5 Μsailam ν.Δημοκρατίαςx i . (AQ.1) Πσγιατξής,Α. φθείπαρόμοιουθέματος πουείχεεγερθεί στην προσφυγή αρ.588/90ΔάσοςΙαχωβίδηςν. Δημοκρατία?.Αναφορικά μεταδύοπρώτασκέλητουερωτήματοςπουσυνθέτουντη νομική πτυχή του επίδικου θέματος, το Δικαστήριο είπε ταεξήςστιςσο.1272 εως 1274 τηςαπόφασηςτου: "ΣτιςΑναθεωρητικές Εφέσεις αρ.429 και430Νίκος Ρούσος καιάλλοςν.Δημοκρατίας

(1985)3Α.ΑΛ. 119, ηΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίου- 10 15 20 25 30 (α) αποφάσισε ότι η απόφαση ενός Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην άσκηση της αναθεωρητι­ κής τουδικαιοδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 11

(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι,Διατάξεις) Νόμου του 1964 (Νόμος 33 του 1964), με την οποία απορρίπτεται προσφυγή για το λόγο ότι θεωρείται εκ πρώτης όψεως ότι έχει εγκαταλειφθεί απότον Αιτητή, δε συνιστά τελική διαταγήεναντίον της οποίας χωρεί έφεσηενώπιοντηςΟλομέλειας τουΔικαστηρίου* (β)υιοθέτησε τηναπόφασηστην υπόθεση Παναγιώ­ της Τσίγκηςν. Δημοκρατίας

(1984)3Α.ΑΑ 1262,στην οποία είχε αποφασιστεί ότι προσφυγή κάτω από το άρθρο 146τουΣυντάγματος,ηοποίαέχειθεωρηθεί ότι έχειεγκαταλειφθείκαικατ'ακολουθίαέχει απορριφθεί, πρέπειναεπαναφερθεί ανδενέχειστηνπραγματικότη­ τα εγκαταλειφθεί,ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκασητηςσύμφωναμετοάρθρο 146καιιδιαί­ τερα τηνπαράγραφο4, καιότι ηεπαναφοράτης είναι θέμαπουεμπίπτει στην αρμοδιότητατου Δικαστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της προ­ σφυγήςαυτής·και (γ)υπέδειξεότιηπιοπάνωπροσέγγιση είναισύμφω­ νη με τις αρχές που διέπουν την ακύρωσηαπόφασης που εκδίδεται σε αστικές υποθέσεις στις περιπτώσεις που ένας απότους διαδίκουςδεν εμφανίζεται στο Δι'

(1991)4 ΑΛΛ. 1269. 2143 Πογιαχζής,Α. Msallam ν. Δημοκρατίας«.ά.(Αρ.1)

(1991)καστήριο κατάτην εκδίκαση της αγωγής,και εξέφρασε τηνάποψηότιωςαποτέλεσματουΚανονισμού 18*του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγμα­ τικού Δικαστηρίου του 1962, οι Θεσμοί Πολιτικής Δι­ κονομίας καιοι αρχέςαυτές εφαρμόζονταικατ* αναλο- 5 γία στην πρωτόδικη διαδικασίαπροσφυγών κάτω από τοάρθρο 146 τουΣυντάγματος,αλλά μόνοστην έκταση που ηεφαρμογή τους συνάδει μετηφύσητου δικαστι­ κού ελέγχου που ασκείται με βάση την αναθεωρητική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, πρωτόδικη και κατ' 10 έφεση,κάτωαπότοάρθρο 146τουΣυντάγματοςκαιτο άρθρο 11

(2)του Νόμου αρ.33 του

1. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επεσήμανε επίτου προκει­ μένου τηνανακριτικήφύσητουδικαστικούαυτού ελέγ­ χου. 15 Μεγνώμονα τιςαρχέςπουκαθορίστηκανστηνυπό­ θεσηΝίκοςΡούσος(ανωτέρω), ηδικαιοδοσίατουΔικα­ στηρίου αυτού να εκδώσει τα αιτούμεναδιατάγματα είναιδεδομένηκαιπηγή έχειτησυμφυήεξουσία τουΔι­ καστηρίου καθώς και τηΔ.33 θ.5 των ΘεσμώνΠολιτι- 20 κής Δικονομίας. Η εξουσία του Δικαστηρίου επί του προκειμένου είναι διακριτικής μορφής και το βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθείείναι κατάπόσο τα γεγονότα που επικαλείται ο Αιτητής στην παρούσα υπόθεση οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής δεν 25 έχειστην πραγματικότηταεγκαταλείψει τηνπροσφυγήτου όπως δικαιολογημένα το Δικαστήριο, εκ πρώτης όψεως, είχε συμπεράνει με βάση τα τότε ενώπιον του στοιχεία. Ηαπάντησηστο ερώτημα αυτόείναι εξ αντι­ κειμένου θετική. Προβάλλει ως εκτούτου επιτακτικήη 30 εκτέλεση τουκαθήκοντος τηςεκδίκασης τηςπροσφυγής στην ουσία της σύμφωνα με το άρθρο 146τουΣυντάγ­ ματος, προϋπόθεσητηςοποίαςείναιη επαναφορά της Λ Οκατάτηνημέραν τηςεκδόσεωςτονπαρόντοςΚανονισμούισχύων εν τηΔημοκρατίαπερί ΠολιτικήςΔικονομίαςΔιαδικαστικόςΚανόνι- 35 σμόςθα εφαρμόζεται τηρουμένων τωναναλογιώνκαιεφ'όσοναιπε­ ριστάσειςεπιτρέπουντούτο,ειςπάσανδιαδικασίαν ενώπιον τον Δι­ καστηρίου. εκτός εάν άλλως προβλέπεται εις τον παρόντα Κανονισμόνη εκτός εάν το Δικαστήριον ή Δικαστής άλλως ήθελεν ορίσει. 40 2144 4ΑΛΛ. Msallam ν.ΔημοκρατίαςκΛ. (Αρ.1) Πογιατζής, Δ. προσφυγής." 5 Τα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσαςυπόθεσης πε­ ριέχονται στο φάκελο της προσφυγής καιστις δυο ένορ­ κεςδηλώσεις τουδικηγόρουτουΑιτητήπουκαταχωρίστηκανπροςυποστήριξητηςΑίτησης, είναιδεσεσυντομίατα εξής: Ηπροσφυγήκαταχωρίστηκεστις 8Σεπτεμβρίου 1989, ηδεΈνστασηστις2 Ιανουαρίου
2. Στις 13 Ιανουαρίου 1990 εκδόθηκαν οι πρώτες οδηγίες για καταχώρισηγρα10 πτών αγορεύσεων. Έκτοτε παρατηρήθηκε επανειλημμένη παράλειψησυμμόρφωσης τουΑιτητήμετιςοδηγίεςαυτές. Οιχρονικές προθεσμίες πουείχαντεθείγιατησυμμόρφω­ ση του Αιτητή είχαν επανειλημμένα παραταθεί.Στις 27 Μαρτίου 1991 το Δικαστήριο παρέτεινε για τελευταία 15 φορά το χρόνο καταχώρισης της γραπτής απαντητικής αγόρευσης του Αιτητή για 15 μέρες και καθόρισε ότι, σε περίπτωσηνέαςπαράλειψηςτου Αιτητή, ηπροσφυγήτου θα θεωρηθεί ότι έχει εγκαταλειφθεί. Ηπροθεσμία εκείνη έληξε στις 11 Απριλίου 1991 χωρίς και πάλιν ο Αιτητής 20 να συμμορφωθεί. Στις 12 Απριλίου 1991 το Δικαστήριο, αφούδιαπίστωσετηνέαπαράλειψη τουΑιτητή,συμπέρα­ νε ότι ο Αιτητής είχε εγκαταλείψει την προσφυγήτουκαι τηναπέρριψεχωρίςναεκδώσει οποιαδήποτεδιαταγή ανα­ φορικά μεταέξοδα.Στις 17Απριλίου οΑιτητής καταχώ25 ρισε την καθυστερημένη αγόρευση του και στις 2 Μαΐου τηνπαρούσααίτησητου.Στη συμπληρωματικήένορκηδή­ λωσητου δικηγόρου του Αιτητήπουκαταχωρίστηκε στις 24 Μαΐου 1991, αναφέρεταιότι ηπαράλειψησυμμόρφω­ σης μετις οδηγίες τουΔικαστηρίου καιηεκπρόθεσμη κα30 ταχώρισητης γραπτήςαγόρευσης οφείλονται σε δικότου λάθοςκαι/ή καθυστέρησηκαιότι ο Αιτητής δεν είχεποτέ πρόθεσηναεγκαταλείψει τηνπροσφυγήτου. 'Οτανη παρούσα αίτησηεφωνήθη ενώπιονμου,ο δικη­ γόρος τωνκαθ*ων ηΑίτησηδήλωσεότι δεφέρει ένσταση 35 στηνεπαναφοράτηςπροσφυγήςκαιδενπροτίθεται,ωςεκ τούτου,ναλάβειενεργό μέροςστηνπαρούσαδιαδικασία. 2145 Πογιατζής, Δ. Μsallam ν.Δημοκρατίαςχ.ά.(Αρ.1)

(1991)Ενόψει τηςδεδηλωμένης πρόθεσης τουΑιτητήνα προ­ χωρήσει την προσφυγή του, κρίνω ότι το εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα για εγκατάλειψη της προσφυγής,στο οποίο δικαιολογημένα είχε φθάσειτο Δικαστήριο στις 12 Απριλίου, θα πρέπει να ανατραπεί.Ο Αιτητής έχει, υπό 5 τας περιστάσεις, κάθεδικαίωμαστην εξέταση απότο Δι­ καστήριο της ουσίας της προσφυγής του κάτω από το άρθρο 146τουΣυντάγματος.Κατ* επέκταση,οΑιτητής δι­ καιούταιστηνεπαναφοράτηςπροσφυγήςτου. Εκδίδω,ως εκ τούτου διάταγμαως ηαίτηση. Ηπρο- 10 σφυγή επαναφέρεται και ορίζεται ενώπιον μου γιαοδη­ γίες στις26 Ιουνίου 1991. Δεν εκδίδεται οποιαδήποτεδιαταγήαναφορικάμετα έξοδα. Διαταγήωςανωτέρω. 2146