(1991)19Ιοννίου, 1991 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΔΛπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΤΑΞΙΦΩΚΑΣ ΛΤΔ., Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 769/89). Αναθεωρητική Αρχή Αδαών — Εξουσίες — Ο Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς (Τροποποιητικός) Νόμος του 1984 (Ν.84/84) — Άρθρο 4(A) — ΗΑναθεωρητικήΑρχή Αδειών έχει δικαίωμα να αντικαταστήσει την προσβληθείσα με ιεραρχική προσφυγή απόφα ση της Αρχής Αδειών — Κακή διατύπωση περί επικύρωσης της 5 απόφασης τηςΑρχής Αδειών δεν αλλάζει τηνουσία της νέας από φασης. Προσφυγή βάσει του άρθρου 146του Συντάγματος — Αόγοι ακυρώ σεως — Έλλειψη δέουσας έρευνας— Τεκμήριο νομιμότητας των ευρημάτων της Διοίκησης εξασθενείαν ο αιτητής πετύχει να θέσει ι υ ως πιθανή την ύπαρξη πλάνης περί τα πράγματα από μέρους της Διοίκησης—Αν δημιουργηθούν αμφιβολίες στον Δικαστή,αναφο ρικά με την ορθότητα των ευρημάτων της Διοίκησης,μπορεί να ακυρώσει τηνδιοικητική απόφαση αν κρίνει ότι δεν έγινε ηδέουσα έρευνα. Διοικητική Πράξη — Αιτιολογία — Ασαφείς γενικότητες που επανα λαμβάνουν τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες δεν μπορούν ναθε ωρηθούν ότι αποτελούν επαρκή αιτιολογία. Μετηνπροσφυγήαντήπροσβλήθηκεηορθότητατηςαπόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών νααπόρριψα αίτημα τηςαιτή- 20 τριας εταιρείαςγιαχορήγησησεαντή 16αδειών οδικήςχρήσηςγια οχήματα εκμισθονμεναχωρίςοδηγό. Ηπροσβαλλόμενηαντήαπό φαση δόθηκεεις αντικατάσταση αρνητικής απόφασης της Αρχής Αδειών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, οχυρώνοντας την επίδικη απόφαση, 2188 25 15 4 ΑΛΛ. Ε%. Ταξί Φαχάς ΛτΛ. ν.Δημοκρατίας αποφάσισεότι: 5 10 15 20
(1)ΗΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών έχει την εξουσία νααντικα ταστήσει την προσβληθείσα με ιεραρχική προσφυγή απόφαση της ΑρχήςΑδειών σύμφωνα μετις πρόνοιες τονάρθρον4(A) τον Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς (Τροποποιητικού) Νόμου τον 1984. Ηκακήδιατύπωση περί επικύρωσης της απόφασηςτης ΑρχήςΑδειών δεναλλάζει τηνουσίατης νέαςαπόφασης.
(2)ΗΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών παρέλειψε ναπροβεί στηδέ ουσα έρευνα και να διαπιστώσει μετά βεβαιότητας αν και κατά πόσο ηαιτήτριαεταιρείαδατηρονσεήπροτίθετο ναδιατηρήσεικα τάλληλη επαγγελματική στέγη.
(3)Δεν υπήρξε επαρκής έρευνα ως προςτην οικονομική κατά σταση της εταιρείας ενόψει των ισχυρισμών περί προβλημάτων επιβίωσης των προσφευγόντων χαι κατά συνέπεια δημιονργιούνται αμφιβολίες ως προς την ορθότητα αυτού τον ευρήματος των καθ'ων ηαίτηση.
(4)Η απόφασητηςΑναθεωρητικής ΑρχήςΑδειων θαπρέπει να ακυρωθεί καιγιατο λόγο τηςανεπαρκούςαιτιολογίας ηοποίαδεν συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου. Η απλή επίκληση των όρων του άρθρου5
(13)στο οποίο προβαίνει δεν αποτελεί αι τιολογία. , Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v. Geoighiades
(1972)3 CLR. 594· 25 Πολυδώρου και άλλοι ν. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου (Προσφυγή Αρ. 98/87, ημερ. 21.10.89). Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασης της Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειων με την οποία απέρριψε ιεραρχική προσφυ30 γήκατάτης απόφασηςτης ΑρχήςΑδειωννα μηχορηγήσει στους αιτητές άδειες οδικής χρήσης για οχήματα εκμισθσύμεναχωρίςοδηγό. Α.Σ. Αγγελίδης, για τουςαιτητές. 35 Γ. Ερωτοκρίτον(Κα.), ΑνώτερηΔικηγόρος τηςΔημοχρατίας, για τουςκαθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 2189 Et. ΤαξίΦωκάςΛτ&. ν.Δημοκρατίας
(1991)Ο Δικαστής κ. Χρυσοστομής ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ: Η αιτήτρια εταιρεία, μετηνπρο σφυγή της, προσβάλλει την απόφαση της Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών ημερ. 3.7.89, πουδόθηκε σε αντικατάσταση αρνητικής απόφασης της Αρχής Αδειών ημερ. 3.1.89, διά της οποίαςηαίτησητης αιτήτριας εταιρείας για χορήγηση σεαυτή16αδειώνοδικήςχρήσης γιαοχήματα εκμισθούμεναχωρίς οδηγό,απορρίφθηκε. 5 Η αιτήτρια εταιρεία στις 26.4.88 υπέβαλε 16 αιτήσεις 10 στην ΑρχήΑδειών, με τις οποίες ζητούσε να της χορηγη θούν άδειες οδικής χρήσης οχημάτων που εκμισθώνονται χωρίς οδηγό,για ισάριθμαοχήματα. Στις 17.5.88,ο ελεγκτής του Επαρχιακού Γραφείου Λε μεσούτουΤμήματος Οδικών Μεταφορών,υπέβαλετην έκ- 15 θεσήτου (Παράρτημα2 στην ένσταση), στην οποία,μετα ξύ άλλων, αναφέρεται ότι η επαγγελματική στέγη της αιτήτριας εταιρείας βρίσκεται στην οδό Ζήνωνος αρ. 44, Λεμεσός. Επίσης αναφέρεται ότι η αιτήτρια εταιρεία ασχολείται με τις μεταφορές και έχει την οικονομική δυ- 20 νατότητα να εγγράψει τα οχήματα που ζητά. Πέραν αυτών, ο αρμόδιος υπάλληλος αναφέρει ότι ο κ.Φωκάς, διευθυντής της αιτήτριας εταιρείας, του ανάφερε ότι στην εταιρεία αυτή εργάζονται ως μισθωτοί ακόμα δύο μέλη της οικογενείας του και ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα 25 επιβίωσης. Προφανώς,ηαιτήτριαεταιρεία ασχολούμενη μετις με ταφορές, χρησιμοποιεί δύο ταξί και ένα τουριστικό λεω φορείο. Η ΑρχήΑδειών στις 13.10.88κάλεσε ενώπιον της για 30 παραστάσεις την αιτήτρια εταιρεία στη συνεδρίαση της ημερ. 13.10.88και το σχετικό πρακτικό αναφέρει ταακό λουθα: "Μέτοχοι στην εταιρείαείναιοκ. Φωκάςκαιτατρία του παιδιά. Έχει δύο ταξί και 1 τουριστικό λεωφορείο 35 MINI-BUS. Τα αυτοκίνητα αυτά τα εργάζεται ο κ. 2190 4 Α-Α-Δ. Ετ.ΤαξίΦωκάςΛτΑ. ν.Δημοκρατίας Χρυσοατομής,Δ. Φωκάςκαιοι δύοτουγυιοί. Έχειτηνοικονομικήδυνα τότητανααγοράσειτααυτοκίνηταπουζητά. ΗΑρχήΑδειώναναβάλλειτηλήψη απόφασης." Η Αρχή Αδειών με την απόφασητης ημερ. 17.12.88, 5 την οποίακοινοποίησε στην αιτήτριαεταιρεία με επιστο λή της ημερ.31.1.89,απέρριψε όλεςτις αιτήσεις τηςαιτήριαςεταιρείας,γιατολόγοότιηαιτήτριαεταιρείαδεντην έπεισε ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 5
(9)του Περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου 9/ 10 82, δηλαδήότι μετέρχεται ήπροτίθεται,όπως μετέλθειτη μεταφορικήεπιχείρηση ωςτοκύριοαυτήςεπάγγελμα. Εναντίον της αρνητικής απόφασηςτης ΑρχήςΑδειών, καθώς επίσης και εναντίον άλλων αποφάσεων με τις οποίες χορηγήθηκαν άδειες σε άλλα πρόσωπα, υποβλήθη15 καν από την αιτήτρια εταιρεία ιεραρχικές προσφυγές με αρ.2/89/Ζ,3/89/Ζ και4/89/Ζ,ημερ.2.2.89. Κατάτην εξέ τασητων προσφυγών αυτών,ηαιτήτριαεταιρεία κλήθηκε ενώπιον τηςΑρχήςΑδειώνγιανατις υποστηρίξει. Στησυνεδρία αυτήπαρέστη,απόμέρους της.αιτήτριας 20 εταιρείας, ο Φωκάς Γερμανός, ο οποίος ανάφερε ότι η εταιρεία δεν έχει τίποτε εκτός από ένα κεφάλαιο £100.-. Γιαταδύοαστικά ταξί καιτο mini-bus, ανάφερεότι ανή κουν στη γυναίκατου,ηοποία διεξάγει και την επιχείρη ση.Οίδιοςανάφερεότιδενείναιυπάλληλος τηςεταιρείας 25 και οι οδηγοί των ταξί είναι τα δύο παιδιά του. 'Οσον αφορά τις αιτούμενες άδειες,ανάφερεπως ηεταιρείαθα διεξάγει τηνεπιχείρηση καιότι θαζητούσανχρήματα από τιςτράπεζεςγιατηναγοράτωναυτοκινήτων. Σε κατοπινό στάδιο υποβλήθηκαν λογαριασμοί της 30 εταιρείας για το 1987 και τίτλοι ιδιοκτησίας δυο αυτοκι νήτων,πουδενανήκουνστηνεταιρεία.Από τουςλογαρια σμούς όμως, που υποβλήθηκαν, φαίνεται ότι ηαιτήτρια εταιρείαδιεξήγαγε τηνπιοπάνωαναφερόμενη επιχείρηση από το 1987, που υποβλήθηκαν οι πιο πάνωαναφερόμε35 νοι λογαριασμοί. 2191 Χρυσοστομής,Δ. Ετ.ΤαξίΦωκάςΛτδ. ν.Δημοκρατίας
(1991)Στις3.7.89η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών απόρριψετις ιεραρχικές προσφυγές της αιτήτριαςεταιρείαςκαιηαπό φασητηςέχειωςακολούθως: "Από το σύνολο των ενώπιον μαςστοιχείων οιπρο σφεύγοντες δενμαςέχουνπείσει ότιπληρούντιςπροϋ- 5 ποθέσειςτουάρθρου 10
(1)(α)ότι δηλ.διατηρούνήπρο τίθενται να διατηρήσουν κατάλληλη επαγγελματική στέγη. Επίσης,ενόψει τουγεγονότος ότιοι προσφεύγοντες είναι ήδηκάτοχοι άλλων αδειών οδικής χρήσης εφαρ- 10 μόζονταςτηναρχή τουάρθρου5
(13)τουνόμουγιαπα ροχήίσης ευκαιρίαςκτήσεως κέρδουςκρίνουμε ότιδεν θα έπρεπε να χορηγηθούν στους προσφεύγοντες και άδειεςοχημάτωνεκμισθουμένων χωρίς οδηγό('Ζ*). Γι' αυτόοι προσφυγές απορρίπτονταικαι οι απο- 15 φάσειςτηςΑρχής Αδειών επικυρώνονται." Σαναποτέλεσμα,καταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγή. Οιβασικοίλόγοι τηςπροσφυγήςείναιότι,οικαθ'ωνη αίτηση δεν έκαμαν τη δέουσα έρευνα και ότι η απόφαση τουςδεν είναι αιτιολογημένη. Επίσης,έγινε εισήγηση πως 20 η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών δεν είχε, δυνάμει του νόμου,εξουσία νααπορρίψειτιςπροσφυγέςτηςαιτήτριας εταιρείας με διαφορετική αιτιολογία από εκείνη της Αρχής Αδειών καιπάνωσεδιαφορετικάάρθρατουνόμου καιταυτόχροναναεπικυρώσει τιςαποφάσειςτηςΑρχής. 25 Επί της τελευταίας εισήγησης μπορεί να ειπωθεί σε αυτό το στάδιο πως, η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών αναμφισβήτητααποτελεί νέα απόφαση, σε αντικατάσταση της προσβληθείσας με ιεραρχική προσφυ γήαπόφασηςτηςΑρχής Αδειών καισύμφωναμετιςπρό- 30 νοιες του άρθρου4(A) τουΠερί Ρυθμίσεως τηςΤροχαίας Μεταφοράς (Τροποποιητικού)Νόμουτου 1984, ηΑναθε ωρητικήΑρχήΑδειών είχεδικαίωμα νατοπράξει.Η δια τύπωσηστο τέλος τηςαπόφασηςτης,περίεπικύρωσηςτης 2192 4Α.Α.Δ. Ετ.ΤαξίΦωκάςΛτδ. ν.Δημοκρατίας 5 Χρυοοστομης,Δ. απόφασης της Αρχής Αδειών, είναι λανθασμένη, ενόψει τηςνέαςαπόφασηςκαιόχι τηςεπικύρωσης της απόφασης της Αρχής Αδειών. Αυτή η κακήδιατύπωση δεν αλλάζει τηνουσίατηςνέαςαπόφασηςκαισυνεπώς,η εισήγησητου ευπαιδευτου δικηγόρου της αιτήτριας εταιρείας επί του προκειμένουδενμπορείναευσταθήσει. 'Οσον αφοράτο θέμα της δέουσας έρευνας,οδικηγό ρος της αιτήτριαςεταιρείαςεισηγείται ότι η Αναθεωρητι κήΑρχήΑδειώνδενπροέβηστηδέουσαέρευνακαιπλανή10 θηκε περί τα πράγματα με το να αποφασίσει ότι η αιτήτρια εταιρεία δεν διατηρεί ή ότι δεν προτίθεται να διατηρήσει κατάλληλη επαγγελματική στέγη, δεδομένου ότι στις αιτήσεις τηςηαιτήτριαεταιρείαανάφερεσανδι εύθυνση της επαγγελματικήςτηςστέγης την οδό Ζήνωνος 15 44,στηΛεμεσό,καιοαρμόδιοςελεγκτής,στηνέκθεσητου, επιβεβαιώνειτοστοιχείο τούτο. 'Οσον αφοράαυτότο σκέλοςτης απόφασης, είναι γε γονόςπωςη Αναθεωρητική Αρχή Αδειώνείχεενώπιοντης τα πιο πάνωστοιχεία καικατάτην ακρόασητης ιεραρχι20 κής προσφυγής, ουδεμία ερώτηση υπέβαλε στον Φωκά Γερμανόπάνω στοθέμααυτό.Επίσης,απότοφάκελοτης υπόθεσης δεν υπάρχεικανέναάλλο στοιχείο πουνα υπο στηρίζει τη θέσηπωςηαιτήτριαεταιρείαδενέχειεπαγγελ ματική στέγη. 25 Συνεπώς,μουδημιουργούνται αμφιβολίες ωςπροςτην ορθότητα του ευρήματος αυτούτης Αρχής καικαταλήγω στοσυμπέρασμαότι,η Αρχή παράλειψεναπροβείστη δέ ουσαέρευνα καιναδιαπιστώσει μετάβεβαιότηταςαν και κατάπόσοηαιτήτρια εταιρείαδιατηρούσεήπροτίθετο να 30 διατηρήσεικατάλληληεπαγγελματικήστέγη. 'Οσον αφοράτο δεύτερο σκέλος της απόφασης, είναι και πάλι η εισήγηση του δικηγόρου της αιτήτριας εται ρείαςπως ηΑναθεωρητική Αρχή Αδειώνδεν έκαμετη δέ ουσα έρευνα, για να διαπιστώσει αν η αιτήτριαεταιρεία 35 είχεκέρδη,γιαναμπορέσει νακαταλήξεισεσωστάσυμπε ράσματα,γιατίενώείχεστοιχεία απότοναρμόδιο ελεγκτή 2193 Χρυσοστομής,Δ. Ετ.ΤαξίΦωκάς Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1991)ότιηεταιρείααντιμετωπίζειπρόβλημαεπιβίωσηςκαιαπό το Γερμανό ότι οι ενδιαφερόμενοι αντιμετωπίζουνσοβα ρό πρόβλημα επιβίωσης, ηΑρχή, χωρίς να προβεί σεπε ραιτέρω έρευνα ως προς την οικονομική κατάστασητης εταιρείαςκαι ενώ δεν διερεύνησε τοθέμακτήσης κέρδους 5 απότην εταιρεία,πουθαστερούντανάλλοι αιτητές, κατά ληξεστην απόφασητης,ενώγια τους προσφεύγοντες ετί θετοθέμαεπιβίωσης. Αποδέχομαι και αυτήτη δεύτερη εισήγηση του δικηγρου της αιτήτριας εταιρείαςκαι παρά το γεγονός ότι οι 10 προσφεύγοντες είχαν καιάλλες άδειεςοδικήςχρήσηςγια τα οχήματαπου προαναφέρθηκαν,εντούτοις ευρίσκω ότι δενυπήρξεεπαρκήςέρευναωςπροςτηνοικονομικήκατά στασητης εταιρείας, ενόψει των ισχυρισμών περί προβλη μάτων επιβίωσης των προσφευγόντων καικατάσυνέπεια, 15 μου δημιουργούνται αμφιβολίες ως προς την ορθότητα καιαυτούτουευρήματοςτωνκαθ'ωνηαίτηση. Στην υπόθεση Republic v. Georghiades
(1972)3 CLR 594,στις σελ. 645 και646αναφέρθηκανταακόλουθα: "Regarding the findings of fact, there is a long line of 20 cases which decide that there is a presumption in favour of the correctness of the findings of fact by the admi nistration. This presumption is weakened, once the applicant succeeds in rendering possibletheexistenceof misconception of fact on the part of the Commission, 25 even by creating doubts in the mind of the Court about the corretness of such findings of fact. InPierides v.The Republic
(1969)3CLR274,dealingwith thispoint,I said atp. 290:"In reaching this conclusion, to annul the decision of 30 the Public Service Commission, I have adopted and followed apassagefrom thewell-knowntextbook onthe Law of AdministrativeActsby Stassinopoulos, 1951 edn. at p.
- The effect of this passage is that the pre sumption in favour of the correctness of the finding of 35 fact by theadministration, is weakened,once the litigant 2194 4 ΑΛΛ. 5 1 0 Et.ΤαξίΦοχαςAt*. ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. succeeds in rendering themisconception possible, that is, simply tocreate doubts inthemindof thejudgeaboutthe correctness of the findings of fact by the administration. In such cases, the judge, finding himself in doubt, is not inclined to follow the aforesaid presumption, but he resorts totheoneof thetwo courses; thatis,heeither(a) directs productionof evidence, or(b)heannulstheact so that the administration may ascertain the actual circum stances in a way not leaving doubts." See also Stavros Sentonaris v. The Greek Communal Chamber, 1064 C.L.R.
- Theformer decision was adoptedandfollowed by me in Hadjisawa v. TheRepublic (reported in this Part at p. 174,ante,atpp. 201-203). 15 20 25 30 There is nodoubt,therefore, thatourSupremeCourt, in exercising its competence under Article 146 of the Constitution, has to examine whether a certain adm inistrative act can be annulled as contravening the provisions of thelaw. Themistaken valuation of thereal facts and the mistaken subjection or non-subjection of those facts to the said legal provisions, constitutes contravention of thelaw for thepurposes of Article
- See the well-known textbook of Tsatsos, 3rd edn., on 'Application for annulmentbefore theCouncil of State'at p. 31 et seq. See also Waline Droit Administratif, at p. 438 et seq. In case 368 of 1937, the Greek Council of State, dealing with the question of misconception of the real facts, took the view that misconception of the facts by the administration is an indirect contravention of the law, and provides a reason for the annulment of such decision of theadministration." Υιοθετώ τηνπιοπάνωπροσέγγισηκαιεν όψει των αμ φιβολιών που διαπίστωσα, καταλήγω στο συμπέρασμα πως ηπροσβαλλόμενη απόφασηπρέπεινα ακυρωθεί. 35 Πέραν του πιο πάνω λόγου, θα πρέπει να αναφερθεί πως ηαπόφασητηςΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειώνθαπρέ2195 Χρυοοσιομής,Δ. Ετ.ΤαξίΦωκάςΛτ
- ν.Δημοκρατίας
(1991)πει ναακυρωθείκαιγιατολόγοτηςανεπαρκούςαιτιολο γίας,η οποίακαιδενσυμπληρώνεται απόταστοιχεία του φακέλου.Στοδεύτερο σκέλοςτηςαπόφασηςτηςηΑναθε ωρητικήΑρχή προβαίνεισεαπλήεπίκλησητωνόρωνπου το άρθρο5
(13)προβλέπει. Μιατέτοια επίκληση δεν απο- 5 τελεί αιτιολογία. Παραπέμπω στην υπόθεση Πολυδώρου και άλλοι ν. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου, προσφ. Αρ. 98/87,ημερ.21.10.89,όπου αναφέρονταιταακόλουθα: " Είναινομολογημένο ότι οι διοικητικέςαποφά σεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες και ότι ηαιτιολο- 10 γία είναι απαραίτητηγια νακαθίσταταιδυνατόςο δι καστικόςέλεγχος. (Ρ.Ε.Ο. v.TheRepublic
(1965)3 CLR 27). Είναιεπίσης νομολογημένο ότι ασαφείςγενικότητες που επαναλαμβάνουν τις σχετικές νομοθετικές πρό- 15 νοιες δεν μπορούν ναθεωρηθούν ότι αποτελούν επαρ κήαιτιολογία (Petrondas v. The Republic
(1969)3 CLR 214). το περιεχόμενο της επίδικης απόφασης αποτε λείται από ασαφείς γενικότητες και είναι τέτοιο που 20 καθιστά το δικαστικό έλεγχο ανέφικτο. Επομένως οι προσφυγές επιτυγχάνουν και η επίδικηαπόφαση ακυ ρώνεταιμιακαιδενέχειτηδέουσααιτιολογία." Οι άλλοι λόγοι,πάνωστους οποίουςβασίζεταιη προ σφυγήτηςαιτήτριαςεταιρείας,δενευσταθούν. Ενόψει της κατάληξης αυτής και για τους πιοπάνω λόγους, η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Δενεπιδικάζο νταιέξοδα. Επίδικηαπόφασηακυρώνεταιχωρίςέξοδα. 2196 25