4Α^Δ. 19Ιουνίου,1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 816/86). 5 10 15 Φορολογία Κεφαλαιονχιχών Κερδών — Εξουσία Ανωτάτου Δικαστη ρίου — Επιβολή φορολογίας επί κερδώνπου προέκυψαν από πώ λησηακίνητης ιδιοκτησίας — Υποβολή ένστασης στην ειδοποίηση φορολογίας αναφορικά με την αγοραία αξία τον κτήματος κατά π ^ 27η Ιουνίου 1978 — Ο αιτητής δεν προσκόμισε, όπως τον ζη τήθηκε από τον Διευθυντή, στοιχεία που να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς τον — Η εξουσία τον Διοικητικού Δικαστηρίον πε ριορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει όταν αυτή ήταν εύλογα επιτρεπτή παρά μόνο ανυπήρξε πλάνη περί ταπράγματα ή το Νόμο ή αν υπήρξεκατά χρηση εξουσίας — Στοιχεία που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της θέσης του αιτητή δεν μπο ρούν να ληφθούν υπόψη γιατί κατά την εξέταση της νομιμότητας μιας διοικητικής πράξης,το Δικαστήριο περιορίζεται στα γεγονόταπου ήτανενώπιον τουκαθ'ου ηαίτηση οργάνου. Ο αιτητής προσβάλλειμετηνπροσφυγήτουαυτήτηναπόφαση του ΔιευθυντήΤμήματος ΕσωτερικώνΠροσόδων νατσυεπιβάλει φορολογία κεφοΛαιουχικώνκερδώνύψους £1,640 για κέρδη που προέκυψαναπόδιάθεσηακίνητηςπεριουσίαςτουαιτητή. 20 25 Η βασική διαφωνία του αιτητή ήταν το ύψος της αγοραίας αξίας του ακινήτου κατά την 27η Ιουνίου 1978. Ο αιτητής ο οποίος πώλησετο ακίνητοτου στις 21 Μαΐου 1985 για τοποσό των£15,000δήλωσεωςαγοραίααξίατουπιοπάνωκτήματοςκατά την 27η Ιουνίου 1978 ως £15.000. ΟΔιευθυντήςόμωςυπολόγισε τηναγοραίααξίακατάτηνπιο πάνωημερομηνίαως£1,800. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, απο φάσισεότι: 2217 Γρηγορίου ν.Δημοκρατίαςχ.α.
(1991)
(1)ΣευποθέσειςτηςφύσηςαυτήςτοΔιοικητικό Δικαστήριοπε ριορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικηςαπόφασης. Επεμβαίνει μόνον ανφανείότι υπήρξε πλάνηπερί τα πράγματα ή τοΝόμοήυπέρβασηήκατάχρησηεξουσίας.
(2)Η εκτίμηση που υπέβαλε ο αιτητής στο Δικαστήριο καθώς και οι σχετικές αποδείξεις πληρωμής προμήθειας,δεν μπορούννα ληφθούνυπόψηαπότο Δικαστήριο γιατί κατά την εξέταση τηςνο μιμότητας μιας διοικητικής πράξης,το Δικαστήριο περιορίζεται σταγεγονότα πουήτανενώπιοντουκαθ ουηαίτησηοργάνου. 5
(3)Σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε ενώπιον του ο Διευθυντής,ηεπίδικηαπόφασηήτανλογικά εφικτήσεαυτόν. 10
(4)Ο φορολογούμενος σύμφωνα μετηνομολογία έχει υποχρέ ωση να παρέχει στον Έφορο όλες τις πληροφορίες που δυνατόν να χρειάζεται. Στην συγκεκριμένη περίπτωση εφόσον ο αιτητής παρέλειψε, παρά την έκκληση του Εφόρου, ναπαράσχει πληροφορίες πουχρειάζονταν,οι ισχυρισμοί τουαιτητήγιαελλειπή έρευνα 15 και πλάνη,πρέπεινααπορριφθούνωςανεδαφικοί. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiades v. TheRepublic
(1983)3 C.LA. 659- 20 Ierouyimdesv. TheRepublic
(1988)3 C.L.R. 2657· Pwtopapa v. TheRepublic(ΠροσφυγήΑρ. 13/86ημερ. 27.4.1989)· Νικολάου ν. Της Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 1065/87ημερ. 10.1.1990)Rainbowv. Commissionerof Income Tax
(1984)3 C.L.R. 846· 25 Panayiotou v. TheRepublic
(1984)3C.LJl. 857· Nicouv. TheRepublic
(1983)3CUR. 1113. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων να επιβάλει στον αιτη- 30 τή φορολογία κεφαλαιουχικώνκερδών ποσού £1,640 που προέκυψεαπότηδιάθεσηακίνητηςπεριουσίας. Μ.Βασιλειάδης, για τοναιτητή. 2218 4 ΑΛΛ. Γρηγορίονν.Δημοκρατίας χΛ. Γ.Λαζάρου, Δικηγόρος τηςδημοκρατίας» για τουςκαθ' 0)νηαίτηση. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Μετηνπροσφυγήαυτή οαιτητήςπροσβάλλει τηναπό φασητου καθ'ουηαίτηση Διευθυντή Τμήματος Εσωτερι κών Προσόδων (στον οποίο θα αναφέρομαι στην απόφασηως ο "Διευθυντής") ημερ. 14 Οκτωβρίου, 1986, να του επιβάλει φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών 10 ποσού £1,640.-που προέκυψαν απότη διάθεσηακίνητης περιουσίαςτου αιτητή. 5 Ο αιτητής ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης κτήματος στηνΤαλαΠάφου,υπ'αριθμόεγγραφήςτίτλου 8260,Φ/Σχ. XLV/34,τεμ. 324, το οποίο πώλησε στις 21 Μαΐου, 1985, 15 γιατοποσότων£15,000.- Στις 11Απριλίου, 1985,ο αιτητής υπέβαλε τη σχετική δήλωση ακίνητης ιδιοκτησίαςδη λώνοντας τηναγοραία αξίατου πιοπάνωκτήματος κατά την27 Ιουνίου, 1978,ως£15,000.-.Στις24 Μαΐου, 1986,ο Διευθυντής υπελόγισε την αγοραία αξία του πιο πάνω 20 ακίνητουκατά την27 Ιουνίου, 1978, σε £1,800.- καιέστει λε στον αιτητήειδοποίηση επιβολής φορολογίας, εναντίον της οποίας ο αιτητής υπέβαλε ένσταση στις 30 Ιουνίου, 1986, μετηνοποίαισχυρίστηκε ότι25 30 (ι) η αγοραίααξία του ακινήτου κατά την 27 Ιουνίου, 1978 δενήταν£1,800.-, όπωςυπελόγισε οΔιευθυ ντής,αλλά£9,600.-. (ιι) Το ακίνητοκατάτην27 Ιουνίου, 1978 ήταν φυ τεμένο μεαμπέλι αξίας£2,000.-καιότι υπήρχανδόμες αξίας £1,000.-,ποσά που δεν λήφθηκαν υπόψη απότο Διευθυντή. (ιιι) Το ποσό των £500.- που πληρώθηκε σε μεσίτη σανπρομήθειαγιατηνπώλησηδενλήφθηκευπόψη. ΟΔιευθυντής, μεασφαλισμένη επιστολή του προςτον 2219 Δημητριάδης,Δ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίαςχ.α.
(1991)αιτητή,μεημερ.9Ιουλίου, 1986,ζήτησε ορισμένα συμπλη ρωματικάαποδεικτικάστοιχεία καιέκθεσηπροσοντούχου επαγγελματία εκτιμητή γιατον προσδιορισμό τηςαγοραί ας αξίας του ακινήτου στις 27 Ιουνίου, 1978, καθώςεπί σης και αποδεικτικάστοιχεία για ταέξοδα που διεκδίκη- 5 σε. Μέχρι τις 14Οκτωβρίου, 1986, πουτου κοινοποιήθηκε ητελικήφορολογία, ο αιτητής παρέλειψε να υποβάλειτα στοιχεία που του ζητήθηκαν, παράτο γεγονός ότι του ζη τήθηκενα ταπροσκομίσει μέσα σε 30 μέρες απότην ημε- 10 ρομηνίατηςπιοπάνωεπιστολής ημερ. 9Ιουλίου, 1986. Ο Διευθυντής, αφού εξέτασε την ένσταση, απέστειλε στον αιτητήνέαειδοποίηση επιβολής φορολογίας ημερ. 14 Οκτωβρίου, 1986, μαζί μεσυνοδευτική επιστολή ημερ. 14 Οκτωβρίου, 1986, στην οποία αναφέρει ότι κατάτον κα- 15 θορισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου, έλαβε επίσης υπόψητου συγκριτικές πωλήσεις άλλων παρόμοιωνκτη μάτων στην ίδια περιοχή, ενόψει των οποίων κατέληξε στοσυμπέρασμα ότιηεκτίμηση τουήτανκανονικήκαιδεν μπορούσε νατηναλλάξει. 20 Σύμφωνα με την πιο πάνωαπόφασητο φορολογητέο κεφαλαιουχικό κέρδος ανήρχετο σε £8,200.-και ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών σε £1,640.-. Για τον υπολογισμό του κέρδους ο Διευθυντής αποφάσισε ότι ηαγοραία αξία τουακινήτου, κατάτην27 Ιουνίου, 1978,σύμφωνα με την 25 εκτίμηση του εκτιμητή τουΤμήματος Εσωτερικών Προσό δων,ήταν£1,800.-. Εναντίον της απόφασηςαυτής ο αιτητής καταχώρησε τηνπαρούσαπροσφυγή. Είναι ο ισχυρισμός του αιτητή ότι ο εκτιμητής των 30 καθ* ων η αίτηση παρέλειψε να λάβει υπόψη του ότι το επίδικο κτήμα ήτανφυτεμένο μεαμπέλι και ότιεφάπτετο αγροτικούδρόμου,ενώ τασυγκριτικάκτήματαείναι περί κλειστα και μικρότερης αξίας, και, συνεπώς, η επίδικη απόφαση λήφθηκε χωρίς επαρκή έρευνα και με βάση πε- 35 2220 4 ΑΛΛ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίαςκ.α. Δημητριάδης,Δ. πλανημέναστοιχεία. Σύμφωνα με τη νομολογία σε υποθέσεις της φύσης αυτής,ηεξουσία τουΔιοικητικού Δικαστηρίουπεριορίζε ται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης 5 και δεν επεμβαίνει όταν η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτήστην κρίσητουαρμόδιουδιοικητικούοργάνου, ούτε και στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνηπερί τα πράγματαή το Νόμο,η υπέρβασηή κατάχρησηεξουσίας,πουσε τέτοιεςπεριπτώ10 σεις το Δικαστήριο αυτόθαεδικαιολογείτο να επέμβει με την εκτίμηση των γεγονότων ή την απόφασηεπί της ου σίας. Βλ. Georghiades v.TheRepublic
(1983)3C.L.R.659, Athinoulla Ieronymides v. The Republic
(1988)3 C.L.R. 2657,TheklaProtopapa v.TheRepublic, CaseNo. 13/86 (η 15 απόφασηδόθηκεστις27Απριλίου, 1989). Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτητής υπέβαλε,προς υποστήριξητων ισχυρισμών του,εκτίμησηδικούτουεκτι μητή, παρουσίασε δε αποδείξεις πληρωμής προμήθειας ποσού£500.-,ποσόπουδιεκδίκησε στην ένστασητουστις 20 28 Ιουνίου, 1986. Όμως,εφόσον ηέκθεσηαυτήδενήταν ενώπιοντουΔιευθυντήκατάτοχρόνο λήψης τηςεπίδικης απόφασης,δεν μπορεί ναληφθεί υπόψηαπότοΔικαστή ριο γιατί,κατάτην εξέταση της νομιμότητας μιαςδιοικη τικής πράξης,το Δικαστήριο περιορίζεται στα γεγονότα 25 που ήταν ενώπιον του καθ' ου η αίτηση οργάνου. Βλ. AthinoullaIeronymides v. TheRepublic(πιοπάνω),.Νικο λάου ν. Της Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 1065/87 (ηαπόφαση δόθηκεστις 10Ιανουαρίου,1990). 'Οπως φαίνεται απότα γεγονότα, τα μοναδικά στοι30 χεία σχετικά με την αξία των πιο πάνω ακίνητωνκατά τις 27 Ιουνίου, 1978, ήταν η εκτίμηση των τεμαχίων με ανάλυση των συγκριτικών πωλήσεων που έγιναν απότο Γραφείο του κ. Γρ. Ματέα, Προϊστάμενου Γραφείου Φόρου Κληρονομίας, για τους σκοπούς εξέτασης της έν35 στάσης του αιτητήαπότο Διευθυντή, ενόψει των οποίων 2221 Δημητριάδης,Δ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίαςκ,α,
(1991)καταλήγωστο συμπέρασμαότι η επίδικη απόφασηλήφθη κε ορθάκαι νόμιμα,κατόπινεπαρκούςέρευνας και ήταν, κάτωαπότιςπεριστάσεις,λογικάεφικτή. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, θεωρώ ότιο Διευθυντής ορθά δεν έλαβε υπόψη τουτοποσό που διεκδικείτο ως 5 πληρωθείσα προμήθεια απότοναιτητή μιακαιδενείχε ενώπιον του κανένααποδεικτικόστοιχείο ότιπληρώθηκε τοποσόαυτό.Σύμφωναμετηνομολογία,οφορολογούμε νος έχει την υποχρέωση ναπαρέχειστον Έφοροόλες τις πληροφορίες που δυνατόναχρειάζεται οτελευταίος και 10 τυχόνπαράλειψηήαμέλειατουφορολογούμενου ναπαρέ χειτις πληροφορίες αυτές,αυξάνειτηνπιθανότηταη εκτί μησητου Εφόρουναμηνείναιηπλέοναντιπροσωπευτική της πραγματικής κατάστασης. Όμως, νοουμένου ότι η απόφασητουΕφόρουείναιλογικάεφικτήβάσειτωνγεγο- 15 νότων πουυπάρχουν ενώπιον του, το Διοικητικό Δικα στήριοδενεπεμβαίνει σταευρήματααυτά.Βλ.Rainbowν. Commissionerof Income Tax
(1984)3 C.L.R. 846, Panayiotou v. TheRepublic
(1984)3 C.L.R.857,Nicou v. TheRepublic
(1983)3C.L.R.1113. 20 Στην προκειμένη περίπτωση,εφόσον, παρόλες τις εκ κλήσειςτουΔιευθυντή,οαιτητήςπαρέλειψε ή αμέλησενα παράσχεισ*αυτόνπλήρεις λεπτομέρειες ή/καιτιςαναγκαί εςπληροφορίες πουτουζητήθηκαν,βρίσκωότι οιισχυρι σμοίτουαιτητή(α)περίελλειπούς έρευνας εκμέρους του 25 Διευθυντή και (β)ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόνπλάνης,πρέπεινααπορριφθούνωςανεδαφικοί. Για τους πιο πάνωλόγους, ηπροσφυγήαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. Οαιτητήςναπληρώσει ταέξοδα. Ταέξοδαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή. Προσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα 2222 30