clr/1991/1991_4_2375.pdf

(1)Το άρθρο 146 του Συντάγματοςδίδει στους πολίτες το δι­ καίωμα προσφυγής εναντίον αποφάσεων,πράξεωνήπαραλείψεων σε θέματα δημοσίου δικαίου. Η αναθεωρητική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας εκτελε­ στών διοικητικών αποφάσεωνή πράξεων.Τα χαρακτηριστικάτης εκτελεστήςδιοικητικής πράξηςείναι:- 5 (α) Να είναι προϊόν άσκησης εκτελεστικής ή διοικητικής λει­ τουργίας απόόργανο,αρχήή πρόσωπο. (β) Το όργανο, αρχή ήπρόσωπο να ενεργούν στη σφαίρα του δημόσιου και όχι του ιδιωτικού δικαίου. 10 (γ) Παραγωγή νομικών αποτελεσμάτων μεάμεσηνομική ισχύ. Η επιστολή ημερομηνίας 25 Φεβρουαρίου,1987, που προσβάλ­ λεται με την προσφυγή 364/87δεν δημιουργεί, τροποποιεί, κατα­ λύει δικαιώματαήυποχρεώσεις των αιτητών. Δεν έχειπαράγωγα έννομα αποτελέσματα μεάμεσηνομική ισχύ. Είναικαθαράπληροφοριακούχαρακτήρα,στερείται εκτελεστότητας και,ως εκ τούτου, δενυπόκειται στον αναθεωρητικό έλεγχοτου Δικαστηρίου.

(2)Ηαρχήτου Estoppel στο Αγγλικό Δίκαιο είναι συγγενής με τηναρχήτηςκαλήςπίστηςπου εφαρμόζεται στο Ηπειρωτικό Διοι­ κητικό Δίκαιο προπαντός στο πλαίσο της ανάκλησης ευμενών διοικητικών πράξεων. Η κυριαρχική Διοίκηση που ενεργεί κατά κανόνα μονομερώς υπερέχει νομικώς των ιδιωτών. Από την αρχή τηςκαλής πίστης προκύπτει ότι ηΔιοίκηση δεν δικαιούται να εκ­ μεταλλευθεί ή ακόμη λιγότερο να δημιουργήσει καταστάσεις πλά­ νης,απάτης ήαπειλής. 15 20 25 Η Διοίκηση δικαιούται να προβεί σε ανάκληση διοικητικής πράξης. Ηανάκληση δεν χρειάζεται συγκεκριμένο τύποκαιδιέπε­ ται απότις γενικές αρχές πουκαθιέρωσε ηνομολογία του Διοικη­ τικού Δικαίου. Ηανάκληση είναι ξεχωριστή εκτελεστήδιοικητική πράξημε την οποία ακυρώνεται ex tunc ηανακαλούμενη πράξηή 30 απόφαση. Η ανάκληση είναι εκτελεστή διοικητική πράξη που υπόκειται στην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Με την ανά­ κληση εξαλείφεται η προηγούμενη πράξη. Ηανάκληση ίων νόμι­ μων διοικητικών πράξεων είναι επιτρεπτή, εφόσον δεν θίγονται 35 δικαιώματα των πολιτών που δημιουργήθηκαν με την πράξη η οποία ανακαλείται,ή για λόγους δημόσιου συμφέροντος. Οι πα­ ράνομες πράξεις,δηλαδή,πράξεις που εκθόθηκανκατά παράβαση νόμου και εκείνες που εκδόθηκαν με πλάνη περί τα πράγματα, μπορούν ναανακληθούν. Ηανάκλησηόμως δεν επιτρέπεται ύστε- 40 ρα απόπαρέλευση μακρούχρόνου,εκτός εάνλόγοιδημόσιου συμ­ φέροντος επιβάλλουν την ανάκληση, ή η πράξη που ανακαλείται στηρίχτηκε σε δόλια ήαπατηλήενέργεια του ενδιαφερόμενου προ­ σώπου. Ανάκλησηλόγω διαφορετικής εκτίμησης των ίδιων δεδο- 2376 4Α-Α-Δ. ΑΟΕΑ Λτδ. ν.Δημοκρατίας μένων δεν είναι επιτρεπτήκαιηπράξητηςανάκλησηςακυρώνεται. 5 10 Μεβάση ταστοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι πρόδηλο ότι η αρχική δασμολόγηση των εμπορευμάτων, η εκτίμηση της αξίας εν προκειμένω, ήταν λανθασμένη και,ως εκ τούτου,αντίθετη με τις νομοθετικές πρόνοιες. Η πράξη-που προσβάλλεται με την προσφυγή 577/87 είναι ανάκληση παράνομων διοικητικών πράξεων.

(3)Ο χρόνος εκτίμησης της αξίας και πληρωμής του δασμού είναι ο χρόνος της κατάθεσης της διασάφησης σύμφωνα με το Αρθρο 24 του Νόμου και/ήο χρόνος μεταφοράς των εμπορευμά­ τωναπότηναποθήκηαποταμίευσης -Αρθρα 77και 79. Η αξία των εμπορευμάτων είναι η αξία που έχουν C.I.F. στη χώραπροελεύσεως στον ουσιώδη χρόνο στην ελεύθερηαγορά. ]5 20 25 Η αξία αλλοδαπού εμπορικού σήματος για εμπορεύματα που εισήχθηκαν με αλλοδαπό εμπορικό σήμα λαμβάνεται υπόψη στον καθορισμό της αξίας των εισαγομένων εμπορευμάτων για σκο­ πούς επιβολής δασμού. Το ποσοστό των εξόδων της διαφήμισης στο εσωτερικό, που αντανακλάται στην αύξηση της αξίας των εμπορευμάτων,λαμβάνεταιυπόψη. Δεν προστίθεται απαραίτητατοσύνολοτου ποσούτηςεσωτερι­ κής διαφήμισης. Όλοι οι παράγοντες σε κάθε υπόθεση πρέπει να ερευνώνται καιναλαμβάνονταιυπόψη.

(4)Η απόφαση Rolex Watch Co. Ltd. v. Commissionersof Customsand Exciseεκφράζει την ορθή νομική θέση με βάση την οποίαπρέπει νακριθεί ηπαρούσαυπόθεση. Οι αιτητές με σύμβαση ήταν οι αποκλειστκοί διανομείς στην Κύπρο έστω και αν οι αποκλεισιιχοί αντιπρόσωποι ήταν η εται­ ρείαΤΙΤΑΝΙΑ Λτδ. 30 35 40 Οι αιτητές είχαν με εξουσιοδότηση ξοδευσει ταποσάπου έχουν αναφερθεί για τη διαφήμιση στο εσωτερικό των εμπορευμάτων που εισήχθηκαν. ΟΔιευθυντής, τρία,δύοκαιέναχρόνο, αντίστοι­ χα, μετάτην εισαγωγή προέβηκε σε μιααπλήπράξη,την πρόσθεση του ποσοστού 8%, που είναι το σύνολο των εξόδων διαφήμισης γιακάθεχρόνο έναντι τηςτιμολογιακής αξίαςτων εμπορευμάτων. Τα έξοδα διαφήμισης έγιναν, όπως φαίνεται,μετά από ορισμέ­ νες εισαγωγές. Ο Διευθυντής δεν ερεύνησεκαι,πρόδηλα,περιέπε­ σε σε πλάνη περί τα πράγματααναφορικά με τον ουσιώδη χρόνο εκτίμησης της αξίας των εμπορευμάτων και τον ουσιώδη χρόνο που ξοδεύτηκαν τα χρήματαγια τη διαφήμιση. Δεν ερεύνησε την έκταση που n διαφήμιση αντανακλούσε ή επηρέαζε τις τιμές των εμπορευμάτων. Η θέση του Διευθυντή ότι οι αιτητές, με βάση τη δήλωση της 2377 ΛΟΕΛΛτδ. ν.Δημοκρατίας

(1991)15ης Ιανουαρίου,1987, ήτανπρόσωπαπου λογίζονται εμπορικώς σχετιζόμενα με τους προμηθευτές, ήταν εύλογη και επιτρεπτή με βάσητοΝόμο. Οι αιτητές δεν ενήργησαν στις δηλώσεις τους προς το Τελω­ νείο μεκακήπίστηκαιδενυπάρχει τίποτε το σχετικό ενώπιον του Δικαστηρίου πουναυποστηρίζει τοαντίθετο. Ενόψει της κατάληξηςτου Δικαστηρίου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από έλλειψηδέουσας έρευνας και πιθανήπλάνη περί ταπράγματακαι πλάνηπερίτο νόμο αναφορικά μετο χρόνο της εκτίμησης και πρόσθεσης των εξόδων διαφήμισηςστα εισαγόμένα εμπορεύματα, η προσβαλλόμενη απόφαση θα κηρυχθεί άκυρη. 5 10

(5)ΗΠροσφυγήΑρ. 364/86απορρίπτεταιως αβάσιμη. Η Προ­ σφυγή Αρ. 577/87 επιτυγχάνει. Η απόφαση που κοινοποιήθηκε στουςαιτητές μετηνεπιστολήτης 16ης Ιουνίου,1987, ακυρώνεται. 15 Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Διαταγήωςανωτέρω. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Δημοκρατίαν. Χατζηπαντελή(Α.Ε. 827,ημερ. 25.4.89)Χατζηπαναγή ν. Της Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 151/88, ημερ. 130.89)· 20 Α. &S.Antoniades& Co. v. TheRepublic

(1965)3CLR. 673Paviides v. The Republic

(1966)3 CLR. 530, και κατ'έφεση

(1967)3 CLR. 217Zeniosv. The Republic

(1967)3 CLR. 364' 25 Karayiannisv. TheRepublic

(1984)3CLR. 420Yiangou andanother v. The Republic

(1975)3 CLR. 228· και κατ' έφεση

(1976)3 CLR. 101· Michael v. The Republic

(1979)3CLR. 499· Gecrgniou v. The Republic

(1983)3 CLR. 827· Ν. Σ.ΠισσαρίδηςΛτδ. v. ΚυπριακήςΔημοκρατίας(ΠροσφυγήΑρ. 493/86ημερ. 28.7.90)· Δημοκρατία ν.Γρηγόρηθαλασσινού

(1991)3ΑΛΛ. 423· Maiachtou v.Armefti

(1987)1CLR. 207· 2378 30 ι 4Α~ΑΛ. ΛΟΕΛΛτδ.ν.Δημοκρατίας \ \ Salomon v.Commissioners ofCustoms andExcise[1966]3All EJi. 871· \ P.M.Tseriotis Ltd. andOthers v.Republic

(1970)3CLJt. 135- 5 Rolex WatchCo. Ltd.v. Commissioners of Customs andExcise [1956]2All E.R. 589. Προσφυγές. Προσφυγές γιαδήλωσητου Δικαστηρίου ότιηαπόφα­ σητουκαθ' ουηαίτηση μετην οποίαπληροφορούνταιοι αιτητέςότιοικαταβλητέοιδασμοίτωνεμπορευμάτωνπου 10 εισάγουν από τηνΛαοκρατικήΔημοκρατίατης Γερμανίας έχουνσανβάσηαξίαςτις F.O.B.τιμές πλέον 8%δασμολο­ γητέαέξοδαή&αιεπιβάλλεται ήΛιαιαξιώνεταιδασμόςκαι έκτακτη προσφυγική επιβάρυνση £5,323.58 και£644.64 αντίστοιχα είναι άκυρη καιστερημένη κάθεεννόμουαπο15 τελέσματος. Μ. Παπαπέτρου, για τουςαιτητές. Α. Ευαγγέλου,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τουςκαθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 20 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Οιαιτητέςμετιςπροσφυγές αυτέςζητούντις πιοκάτωθεραπείες:ΠροσφυγήΑρ. 364/87 25 30 "Δήλωσηότιηαπόφασητου καθ'ουηαίτηση που περιέχεται σε επιστολή τουημερομηνίας 25/2/87 (Πίνα­ καςΑ)με την οποίαπληροφορούνται οιαιτητέςότι οι καταβλητέοι δασμοί τωνεμπορευμάτων που εισάγουν απότονπρομηθευτήτους Heim Electric Export-Import απότην Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας έχουν οανβάσηαξίαςτιςF.O.B.τιμές πλέον 8% δασμολογη­ τέα έξοδα, είναι άκυρη καιστερημένη κάθε εννόμου 2379 ΣτυλιανίΑης,Δ. ΑΟΕΛΑτύ. ν.Δημοκρατίας

(1991)αποτελέσματος." ΠροσφυγήΑρ. 577/87 "Δήλωσηότι ηαπόφασητουκαθ*ουηαίτησηπου πε­ ριέχεται σεεπιστολήτουημερομηνίας 16.6.87 (πίνακαςΑ) μετην οποίαπληροφορούνται οι αιτητές ότι οι καταβλη- 5 τέοι δασμοί των εμπορευμάτων που εισάγουν από τον προμηθευτή τους Heim Electric Export-Import από την Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας έχουν σαν βάση αξίας τις F.O.B. τιμές πλέον 8% δασμολογητέα έξοδα ή/ καιεπιβάλλεται ή/καιαξιώνεταιδασμόςκαιέκτακτη προ- 10 σφυγική επιβάρυνση £5,323.58 και £644.64 αντίστοιχα, είναιάκυρηκαιστερημένηκάθεεννόμουαποτελέσματος." Οιπροσφυγές,μεαίτησητωνμερώνκαιοδηγίεςτουΔι­ καστηρίου, συνεκδικάστηκαν γιατί προσβάλλουν συνα­ φείς πράξεις και αναφέρονται στο ίδιο πραγματικό και 15 νομικόκαθεστώς. Οι αιτητές είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με εισαγωγή προϊόντων απότο εξωτερικό. Οι αιτητέςαπότο 1984 εισήγαγαντηλεοράσεις, ραδιό- 20 φωνα, συστήματα ήχου και ανταλλακτικά από την εται­ ρεία Heim Electric Export-Import της πρώην Λαοκρατι­ κήςΔημοκρατίαςτηςΓερμανίας. Τα εμπορεύματα που εισήχθηκαν το 1984, 1985 και 1986 τελωνίστηκαν, πληρώθηκαν οι δασμοί και διατέθη- 25 κανστηνεπιτόπιααγοράαπότουςαιτητές. Στις 15 Ιανουαρίου,1987, ο Διευθυντής του Εμπορι­ κού Τμήματος των αιτητών, (Manager of Trading Department),συμπλήρωσε έντυπο στο οποίο ανέφερε ότι οι αιτητέςήτανοι αποκλειστικοί διανομείς των εμπορευ- 30 μάτων αυτών.Στο ίδιο έντυποκατεχώρισε ότι οι εισαγω­ γείς -αιτητές -ξόδεψανγιατις περιόδους 1984, 1985 και 1986 τα ποσά £3,960, £6,160και £6,086,αντίστοιχα,για 2380 4ΑΛΛ. ΛΟΕΛΛ*4. ν.Δημοκρατίας Στνλιανίόης, Δ. τον ακόλουθο σκοπό: "In finding, establishing and maintaining themarket for thegoods." Ηαξίατων εμπορευμάτωνμεβάσητατιμολόγια γιατα αντίστοιχαχρόνιαήταν:5 1984£80,000 1985£57,600 1986£48,900 Ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων, (ο "Διευθυ­ ντής"), με επιστολή του ημερομηνίας 25 Φεβρουαρίου, 10 1987, πληροφόρησε τους αιτητές ότι οι καταβλητέοιδα­ σμοίγια ταπιο πάνωεμπορεύματαθα"γίνονται μεβάση αξία F.O.B. τιμολογιακές τιμές πλέον 8% (οκτώ) πλέον δασμολογητέαέξοδα". Οι δικηγόροι των αιτητών με επιστολές ημερομηνίας 15 27 Μαρτίου, 1987 και23 Απριλίου, 1987, ζήτησαν αναθε­ ώρησητηςαπόφασηςπουκοινοποιήθηκε μετηνπιο πάνω επιστολή, γιατί αντιπρόσωποι με προμήθεια τωνπρομη­ θευτώνστην Κύπροήτανη εταιρείαΤΙΤΑΝΙΑ Λτδ. Οιαιτητές ήτανοδιανομέαςτων προϊόντων. Ήταν,επίσης, οι 20 εισαγωγείς καιμεσυμφωνία μετονπρομηθευτήαποκλειό­ τανκαιή περιοριζότανηκατ'ευθείαπρομήθειατωνεμπο­ ρευμάτωνσεάλλους εισαγωγείς στην Κύπρο.Το8% αντι­ προσώπευε την αξία της διαφήμισης που έγινε, αλλά όμως, δεν αποτελούσε την ορθή βάσηήκριτήριο γιαδα25 σμολόγηση. Η περίοδος 1984-86 ήταν περίοδος έντονης προβολής του εμπορικού ονόματος των τηλεοράσεων R.F.T. καιήτανδυσανάλογη μετονόγκοτωνεισαγωγών. Οι αιτητέςδεν είχανάμεσηήέμμεση σχέσημετοναπο­ στολέα και δεν ήταν πρόσωπα λογιζόμενα "εμπορικώς 30 σχετιζόμενα μετ'αυτών". Στις 16 Ιουνίου, 1987, ο Διευθυντής έστειλε επιστολή στουςαιτητές,τοουσιαστικό μέροςτηςοποίαςέχει:2381 ΕτνλιανίΛης,Δ. ΛΟΕΛΛτδ. ν.Δημοκρατίας

(1991)"

1. Ηποσοστιαία αύξηση των 8% για τελωνειακούς σκοπούς των τιμολογιακών τιμών των τηλεοράσεων RFT, αντιπροσωπεύει, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχετε δώσει, την απόμέρους σαςδαπάνηπου έγινε για τηνδιαφήμησητουαλλοδαπού εμπορικού σήματος και είναι επιβλητέα τόσο για ταεμπορεύματαπου έχετε εισάξει κατά τα έτη 1984, 1985 και 1986 καθώς και για εκείναπουθαεισαχθούν στο μέλλοναπότον πιοπάνω προμηθευτή. 5
2. Σύμφωναμε ταστοιχεία πουυπάρχουνστο Γρα- 10 φείο αυτό για τα έτη 1984, 1985 και 1986 και με βάση την πιο πάνω ποσοστιαία αύξηση των τιμολογιακών τιμών οφείλετε την καταβολήαποφευχθέντων δασμών και έκτακτης προσφυγικής επιβάρυνσης ανερχομένων σταποσάτων£5,32338και£644.64αντίστοιχα,καικα- 15 λείσθεόπως εντός 15ημερών απότηλήψη τηςπαρού­ σας μου καταβάλλατε αυτά τα ποσά για τακτοποίηση τουόλουθέματος." Ο δικηγόρος του Διευθυντή υπέβαλε ότι η Προσφυγή Αρ. 364/87 είναι αβάσιμη γιατί η επιστολή της 25ης Φε- 20 βρουαρίου, 1987, δεν περιέχει εκτελεστήδιοικητική από­ φασηήπράξηαλλάείναιμόνοπληροφοριακή. Το 'Αρθρο 146 του Συντάγματος δίδει στους πολίτες το δικαίωμαπροσφυγής εναντίον αποφάσεων, πράξεωνή παραλείψεων σεθέματαδημόσιου δικαίου.Η αναθεωρητι- 25 κήδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου περιορίζεται στονέλεγχο της νομιμότητας εκτελεστών διοικητικών αποφάσεων ή πράξεων. Τα χαρακτηριστικά της εκτελεστής διοικητικής πράξηςείναι:(α)Ναείναι προϊόν άσκησης εκτελεστικής ή διοικη- 30 τικήςλειτουργίας απόόργανο,αρχήήπρόσωπο. (β) Το όργανο, αρχή ή πρόσωπο να ενεργούν στη σφαίρατουδημόσιου καιόχι τουιδιωτικούδικαίου. (γ)Παραγωγήνομικών αποτελεσμάτων μεάμεσηνο2382 4ΑΛΛ. ΛΟΕΛΛτδ.ν.Δημοκρατίας Στυλιανϋης,Λ. μικήισχύ. Στην απόφασηΚυτιριακήΔημοκρατίαν.ΠαντελήΧατζηπαντελή, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 827,(Απόφασηδό­ θηκεστις25Απριλίου, 1989). 5 10 15 20 25 30 'Το Άρθρο 146τουΣυντάγματοςοριοθετεί τηναπο­ κλειστική αυτή δικαιοδοσία. Αυτή περιορίζεται στον έλεγχοτηςνομιμότηταςεκτελεστώνδιοικητικώνπράξε­ ων, αποφάσεωνήπαραλείψεων. Η πράξη, ή απόφαση πρέπει να είναι αποτέλεσμα άσκησης εκτελεστικής ή διοικητικήςλειτουργίας απόόργανο, αρχή,ή πρόσωπο, ναπαράγεινομικάαποτελέσματαμεάμεσηνομική ισχύ και ναεπηρεάζειδικαίωμα ήσυμφέρον,προστατευόμε­ νοαπόΝόμο,συγκεκριμένου προσώπουκατάτοχρόνο της έκδοσης της πράξης ή λήψης της απόφασης. (George 5.Papaphilippou andTheRepublic (Council of Ministers), 1 R.S.C.C. 62- Stelios Laoudhia and The Republic (Minister of Interior) 2 R.S.C.C. 119* Eleni Vrahimi & Another and The Republic (AttorneyGeneral),4R.S.C.C. 121,123.) Διοικητικήπράξη ήαπόφαση υπόκειταιστη δικαιο­ δοσία του Δικαστηρίου τούτου κάτω απότο Άρθρο 146, μόνο εάνείναι εκτελεστή. Πρέπει ναείναι πράξη μετην οποίαηβούλησητου διοικητικού οργάνουγίνε­ ται γνωστήγιαέναθέμα,πράξηπουσκοπόέχειτηνπαραγωγήεννόμου αποτελέσματος έναντι του διοικούμε­ νου καισυνεπάγεται την άμεσηεκτέλεσητης.Το κύριο στοιχείο της έννοιας της εκτελεστής πράξης είναι η άμεση παραγωγή εννόμου αποτελέσματος, πουσυνί­ σταται στηδημιουργία,τροποποίησηήκατάλυσηνομικής κατάστασης,δηλαδήδικαιωμάτωνκαι υποχρεώσε­ ων διοικητικού χαρακτήρα του διοικούμενου.(Nicos Kolokassides and The Republic of Cyprus through the MinisterofFinance

(1965)3C.L.R.542,στησελ.551.)" Ηεπιστολή ημερομηνίας25 Φεβρουαρίου, 1987, δεδη35 μιουργεί, τροποποιεί, καταλύει δικαιώματα ήυποχρεώ­ σειςτωναιτητων.Δενέχειπαράγωγαέννομααποτελέσμα2383 ΣτυλιανίΑης,Λ. ΛΟΕΛΛτδ. ν.Δημοκρατίας

(1991)τα με άμεση νομική ισχύ. Είναι καθαράπληροφοριακού χαρακτήρα, στερείται εκτελεστότητας και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στον αναθεωρητικό έλεγχο του Δικαστη­ ρίου. Ηπροσφυγήαυτήείναιαβάσιμηκαιθααπορριφθεί. 5 Οιλόγοι ακυρότηταςπουπροβλήθηκανγιατηναπόφα­ σηπουπεριέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 16Ιουνίου, 1987 και προσβάλλεται με την Προσφυγή Αρ. 577/87 είναι:

(1)Η Διοίκηση κωλύεται ναπροβεί στην αναθεώρη- 10 ση του δασμού λόγω του Estoppel και της αρχής της χρηστής διοίκησης. 2(α)Αναθεώρηση τηςαξίαςμπορεί ναγίνει μόνο με τοΆρθρο 161 τωνπερίΤελωνείων καιΦόρωνΚατανα­ λώσεως Νόμωντου 1967 έως 1987, (Αρ. 82/67,57/69,4/ 15 71,45/73,12/77,104/87), (ο"Νόμος"). (β)Εφαρμογήεπίσης έχειτοΆρθρο 188τουΝόμου. 3.Πλάνηπερίτονόμο. 4. Έλλειψη δέουσας έρευνας και πλάνη περί τα πράγματα. 20 5.Υπέρβαση εξουσίας. Η αρχήτου Estoppel στο ΑγγλικόΔίκαιο είναι συγγε­ νής με την αρχή της καλής πίστης που εφαρμόζεται στο Ηπειρωτικό Διοικητικό Δίκαιο προπαντός στο πλαίσιο της ανάκλησης ευμενών διοικητικών πράξεων. Η κυριαρ­ χικήΔιοίκηση πουενεργεί κατάκανόναμονομερώς υπερέ­ χει νομικώς των ιδιωτών.Από τηναρχή τηςκαλήςπίστης προκύπτει ότι η Διοίκηση δεν δικαιούται να εκμεταλλευ­ θεί ή ακόμη λιγότερο να δημιουργήσει καταστάσεις πλά­ νης,απάτηςήαπειλής. 2384 25 30 4 ΑΛΛ. ΛΟΕΛΛτδ. ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. Το Ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας εφαρμόζει στηΔιοίκηση τηλεγόμενηαρχήτουEstoppel, χωρίςβεβαί­ ως,νατηναναφέρειρητά, ότανδέχεταιότι ηΔιοίκησηδεν δικαιούται, επικαλούμενη τις ίδιες παραλείψεις για τις 5 οποίες δεν είναι υπαίτιοςο ιδιώτης,νααγνοεί μια ευνοϊ­ κή γι* αυτόν πραγματικήκατάσταση,που δημιουργήθηκε απόπολύ χρόνο,καινααρνείταιτηνυπέρτου ιδιώτησυ­ ναγωγή των οφελημάτων και νομικών συνεπειών που προκύπτουν απότην κατάστασηαυτή. ΗΔιοίκηση παρα10 βαίνειτηναρχήτηςκαλήςπίστηςπροπάντωνότανενεργεί κατάτρόπο αντίθετο προς τηδημιουργηθείσα εμπιστοσύ­ νη του ιδιώτη,ηοποία είναι αναγκαία για τη λειτουργία κάθεδημοκρατικήςπολιτείας. (Βλ. Π Α Δαγτόγλου "Γενι­ κόΔιοικητικό Δίκαιο" α',β'Έκδοση

(1984),σελ. 132, 133, 15 134). Η Διοίκηση δικαιούται να προβεί σε ανάκλησηδιοικη­ τικής πράξης. Η ανάκληση δε χρειάζεται συγκεκριμένο τύποκαιδιέπεται απότις γενικές αρχές πουκαθιέρωσε η νομολογία τουΔιοικητικού Δικαίου.Η ανάκλησηείναιξε20 χωριστή εκτελεστή διοικητικήπράξημετηνοποία ακυρώ­ νεταιex tuncηανακαλούμενηπράξηήαπόφαση. Η ανάκληση είναι εκτελεστή διοικητική πράξη που υπόκειται στην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Δικαστη­ ρίου.Μετηνανάκλησηεξαλείφεταιηπροηγούμενηπράξη. 25 Η ανάκλησητωννόμιμων διοικητικών πράξεωνείναι επι­ τρεπτή, εφόσον δεν θίγονται δικαιώματα των πολιτών πουδημιουργήθηκαν μετηνπράξη η οποίαανακαλείται, ή για λόγους δημόσιου συμφέροντος. Οι παράνομες πρά­ ξεις, δηλαδή, πράξεις που εκδόθηκαν κατά παράβαση 30 νόμου και εκείνες που εκδόθηκαν μεπλάνηπερί τα πράγ­ ματα,μπορούνναανακληθούν.Η ανάκλησηόμωςδενεπι­ τρέπεται ύστερα από παρέλευση μακρού χρόνου, εκτός εάνλόγοιδημόσιου συμφέροντος επιβάλλουν τηνανάκλη­ ση,ήηπράξηπουανακαλείταιστηρίχτηκε σεδόλιαή απα35 τηλή ενέργεια του ενδιαφερόμενου προσώπου. Ανάκληση λόγω διαφορετικής εκτίμησης των ίδιων δεδομένων δεν είναι επιτρεπτήκαι ηπράξητης ανάκλησης ακυρώνεται(βλ. Σοφούλλης Χατζτρταναγή ν. ΤηςΔημοκρατίας, Υπό2385 ΣτυλιανΙδης, Δ. ΛΟΕΛΑτΑ. ν.Δημοκρατίας

(1991)θέση Αρ. 151/88,(Απόφαση δόθηκε στις 13 Μαΐου, 1989, δεδημοσιεύτηκε ακόμα)). Με βάση τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι πρόδηλοότι ηαρχικήδασμολόγησητωνεμπορευμάτων-η εκτίμηση της αξίας-ήταν λανθασμένη και,ως εκ τούτου, 5 αντίθετη με τις νομοθετικές πρόνοιες. Ηπράξηπουπρο­ σβάλλεται είναιανάκλησηπαράνομωνδιοικητικώνπράξε­ ων. Για τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου που διέπουν την ανάκλησητων παράνομωνδιοικητικών πράξεων ανα- 10 φορά μπορεί να γίνει, μεταξύ άλλων, στις πιο κάτωυπο­ θέσεις: Α. & S. Antoniades & Co. and The Republic of Cyprus, throughThe Minister of Finance

(1965)3 C.L.R. 673, σελ. 683,684·Paviides v. TheRepublic

(1966)3 C.L.R. 530, σελ. 549-551 και κατ'έφεση

(1967)3 C.L.R. 217, 228· 15 Zenios v. TheRepublic

(1967)3 C.L.R. 364, σελ. 371,372· Karayiannis v. TheRepublic

(1984)3 C.L.R. 420, σελ. 433, 434* Nicolas Yiangou and Another v. The Republic (Minister of Commerceand Industry)

(1975)3 C.L.R. 228, σελ. 243,244 καικατ' έφεση

(1976)3 C.L.R. 101,σελ. 105- 20 108- Michael v. TheRepublic

(1979)3 C.L.R.499, σελ. 501, 502· Georghiouv. The Republic

(1983)3 C.L.R. 827 σελ. 837-840. Στηνυπόθεση Yiangou (ανωτέρω),στις σελ. 105106, ηΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου είπε:"The revocation of an unlawful administrative act is a 25 course lawfully open to the administration and it is based on the notion of the preservation of legality;the relevant principles are to be found in Stasinopoullos on the Law of Administrative Acts

(1951), at pp. 398-399; and it is useful to refer, too, to the decisions of the Council of 30 State in Greece in cases 796/1964,1750/1965,1531/1966, 3027/1967 and 458/1968; in particular in the decision in case 3027/1967 the following are stated as regards the revocation of unlawful administrative acts:'...ηανάκλησις,και παρανόμου έτι διοικητικήςπράξεως δεν είναι επιτρεπτήμετάτην πάροδονευλόγου χρό2386 35 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 ΛΟΕΛ Λτύ. ν. Δημοκρατίας Στυλιανί&ης,Δ. νου, κρινόμενου κατά τας εκάστοτε συνθήκας,εάν εξ αυτής παρήχθη πραγματική κατάστασις προστατευτέα εν όψει των αρχώντης χρηστής Διοικήσεως,πληνεάν αύτηπροεκλήθηδι"απατηλής ενεργείαςτουενδιαφερομένου ήδεν ετηρήθηυπ*αυτούόρος τεθείς εν αυτήμε την επιφύλαξιν της ανακλήσεωςήσυντρέχηλόγοςδη­ μοσίου συμφέροντος.' ('... therevocation of even anunlawful administrative act is not permissible after the lapse of a reasonable period of time, to be judged in the light of the circumstancesof eachcase,if therehasbeencreatedfrom the beginning a situation needing protectionon thebasis of the principle of proper administration, unless the unlawful administrative acthasbeen causedby fraudulent conduct of the person concerned or there has not been observed by himaconditionincludedintheactsubject to the reservation that there might be revocation or there existreasons of publicinterest'). As is stressed in thepassagejust quoted above, when there exist reasons of public interest an unlawful administrative actmay berevoked even after thelapse of reasonably long time, and this is to be found, also, in other decisions of the Greek Council of State, such as those in cases 424/1932, 425/1932, 1750/1965 and 3169/ 1968. What is ' a reasonable period of time' is a matter which, as pointed out in the decision of the Council of State in Greece in case 1026/1966, depends on the circumstances of each particular case; and the relevant criteria have been set out by the said Council in its decision incase 518/1956; whether or notthetimewhich has elapsed is reasonable is a matter for the Court to decide (see, in this respect, the decisions of the same Councilincases 47/1963,55/1963and430/1964)." 35 (Βλ. Ν.Σ. Πισσαρίδης Ατδ. και Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Τον Διευθυντή Τελωνείων, Υπόθεση Αρ. 493/86, 2387 Γτνλιανίδης,Δ. ΛΟΕΛΛτδ. ν.Δημοκρατίας

(1991)(Απόφαση δόθηκεστις 28 Ιουλίου, 1990, δε δημοσιεύτηκε ακόμα)). ΣτηναπόφασηΚυπριακήΔημοκρατίακαιΓρηγόρηΘα­ λασσινού

(1991)3ΑΛΑ 423τοΔικαστήριοείπε:" Ειδικότερα είναι νόμιμη και επιτρεπτή ηανά- 5 κλήση ότανμάλισταπρόκειταιπερίπλημμελούςπράξε­ ωςπουπροκλήθηκεαπόεκείνο υπέρτουοποίουεξεδό­ θη εκτός εάν μεταξύ άλλων ο ωφελούμενος απόαυτή 'διατελεί εν καλήπίστει, ότι δηλαδήδεν είχεπροκαλέ­ σει ούτος την πλημμελή πράξιν δι' ενεργείας άπατη- *0 λής.'" Το Άρθρο 161 του Νόμου είναι πανομοιότυπο με το 'Αρθρο 260 του Αγγλικού Customs and Excise Act,

1. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου αυτού, όσες δεν είναι ασύμφωνες και αντίθετες προς το Σύνταγμα,θέμα 15 το οποίο δεν εγείρεται στην παρούσα υπόθεση, σε περί­ πτωσηπουαναφύειδιαφοράεάνοφείλεται οποιοσδήποτε δασμός ή το ποσό τούτου, ο ενδιαφερόμενος μπορεί σε τρεις μήνες απότην πληρωμή του δασμού να ζητήσει να παραπεμφθεί τοζήτημασεδιαιτησία,ήναυποβάλει αίτη- 20 σηστο αρμόδιοΔικαστήριο γιααπόφασηγιατοποσότου πληρωτέου,σύμφωναμετοΝόμο,δασμού. Τοάρθροαυτόδενέχειεφαρμογή στην παρούσαπερί­ πτωση και ούτε εκινήθη ο μηχανισμός της διαιτησίας.Οι πρόνοιες του όμως δεν αποκλείουν την ανάκληση προη- 25 γούμενης πράξηςαπότηΔιοίκηση. Ο δικηγόρος ίων αιτητων ισχυρίστηκε ότι έπρεπε να εφαρμοστούνοιπρόνοιεςτουΆρθρου 188.ΤοΆρθρο 188 δημιουργείποινικά αδικήματακαιπροβλέπειγιατιςσυνέ- 2388 4 ΑΛΛ. 5 ΛΟΕΛΛτο. ν.Δημοκρατίας Στυλιανίόης, Δ. πειές τους.Καμιάεπιρροήδενασκείστην παρούσα υπό­ θεση ούτε είναι υποχρεωτικήγια το κράτος ηεφαρμογή του. Ηποινικήδίωξηαποφασίζεται,με βάσητοΣύνταγ­ μα,απότο Γενικό Εισαγγελέα και τοΔικαστήριο κανένα έλεγχοδεν μπορεί ναασκήσει στην εκτέλεσητωνκαθηκό­ ντων του Γενικού Εισαγγελέα, ο οποίος στην παρούσα υπόθεσηδενέχειαναμειχθεί. ΗΔημοκρατίατης Κύπρουπροσχώρησε με Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίουυπ'αριθμό 10.142ημερομη10 νίας 10Δεκεμβρίου, 1970, στη Σύμβαση περί Εκτιμήσεως της Αξίας των Εμπορευμάτων για Τελωνειακούς Σκο­ πούς,ηοποίαδημοσιεύτηκεστην ΕπίσημηΕφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 970, ημερομηνίας27 Οκτωβρίου, 1972, σελ. 739και 758-
2. 15 ΗΣύμβαση αυτήέχειαυξημένηισχύ έναντιτηςεσωτε­ ρικήςνομοθεσίαςπου,στηνέκτασηπουη εσωτερικήνομο­ θεσίαέχειδιαφορά,εκτοπίζεταικαιεφαρμόζεταιη Σύμβα­ ση.(Βλ.Malachtou v.Armefti

(1987)1 C.L.R.207.) Το Άρθρο 159 του Νόμουκαιτο ΠρώτοΠαράρτημα 20 αναφέρονταιστηναξίαεισαγομένων εμπορευμάτων, στην εκτίμηση της αξίας εισαγομένων εμπορευμάτων και την καταβολή τωνκατ*αξία(advalorem) πληρωτέων δασμών. Αποτελεί replica του Άρθρου 258 του Αγγλικού Νόμου του 1952, αλλά έχει ελαφρές διαφορές από τη Σύμβαση. 25 (Βλ. Salomon v. Commissioners of Customs [1966] 3 All E.R.871). Αναφορικάμετοχρόνοπουοδασμόςείναιπληρωτέος το Παράρτημα II,Ερμηνευτικές Σημειώσεις στον ορισμό τηςαξίας,ΠροσθήκηστοΆρθρο 1,προβλέπει:30 "Note 1. ' Thetimewhen thedutybecomes payble'referred to inparagraph

(1)of Article Imay,inaccordance withthe legislation of each country, be either the time at which theentry ispresented orregistered,thetime of payment 2389 Στνλιανϋης, Δ. ΛΟΕΛΛτ4. ν.Δημοκρατίας

(1991)of customsdutyorthetimeof clearance." Ο χρόνος εκτίμησης της αξίαςκαι πληρωμής τουδα­ σμού είναι ο χρόνος τηςκατάθεσηςτης διασάφησηςσύμ­ φωναμετοΆρθρο24 τουΝόμουκαιήοχρόνοςμεταφο­ ράς των εμπορευμάτωναπό τηναποθήκηαποταμίευσης- 5 Άρθρα 77 και 79. (Βλ. Ρ. Μ Tseriotis Ltd andOthers v. Republic (Minister of Finance)

(1970)3 C.L.R. 135, σελ. 145.) Η αξία των εμπορευμάτων είναι η αξία που έχουν C.I.F στη χώρα προελεύσεως στον ουσιώδη χρόνο στην ελεύθερη αγορά.Οι παράγραφοι2και5 τουΠρώτου Πα­ ραρτήματοςστοΆρθρο 159προβλέπουν:- 10 "

1. Πώλησις εν τη ελευθέρα αγορά μεταξύαγορα­ στού και πωλητού ανεξαρτήτων αλλήλων, προύποθέ(α)ότιη μόνηαντιπαροχήείναιητιμή* και (β) ότι η τιμή ουδόλως επηρεάζεται εξ εμπορικής, οικονομικής ή ετέρας τινός σχέσεως, συμβατικής ή άλλως πως,υφισταμένης μεταξύ του πωλητού ήοιου­ δήποτε προσώπου μετ' αυτούεμπορικώς σχετιζομένου 20 καιτουαγοραστούήοιουδήποτε μετ'αυτούεμπορικώς σχετιζομένου προσώπου(εξαιρέσει τηςσχέσεωςτης δη­ μιουργούμενης εξαυτήςταύτηςτηςπωλήσεως)*και (γ) ότι ο πωλητής ήοιονδήποτε μετ' αυτού εμπορι­ κώς σχετιζόμενον πρόσωπον ουδέν μέρος του προκύ- 25 πτοντος εκ μεταγενεστέρας πωλήσεως, ετέραςδιαθέσε­ ως ήχρήσεως των εμπορευμάτων ποσούθα αποκομίση αμέσωςήεμμέσως.
2. Δύο πρόσωπα λογίζονται εμπορικώς σχετιζόμε­ να, εάν αμέσως ήεμμμέσως εκάτερον τούτων κέκτηται 30 συμφέρον εν τη επιχειρήσει ή περιουσία του ετέρου ή αμφότερα κέκτηνται κοινόν συμφέρον εν οιαδήποτε επιχειρήσει ήπεριουσίαή εάντρίτον τι πρόσωπονκέ2390 4ΑΛΛ. ΛΟΕΛ Λτδ. ν.Δημοκρατίας ΣτυλιανίΑης,Δ. κτηταισυμφέρον εντηεπιχειρήσει ήπεριουσίααμφοτέ­ ρων." 5 Ηαξίααλλοδαπούεμπορικούσήματοςγιαεμπορεύμα­ ταπουεισήχθηκαν μεαλλοδαπόεμπορικόσήμα λαμβάνεται υπόψη στον καθορισμό της αξίας των εισαγομένων εμπορευμάτωνγιασκοπούςεπιβολήςδασμού. Τοποσοστό των εξόδων της διαφήμισης στο εσωτερικό, που αντανα­ κλάταιστην αύξησητηςαξίαςτων εμπορευμάτων, λαμβά­ νεταιυπόψη. 10 Στηνυπόθεση Rolex Watch Co. Ltd v. Commissioners of CustomsandExcise[1956] 2All E.R.589 οιπαραπονούμενοι εξόδευσαν για τη διαφήμιση των Ελβετικών ρολο­ γιών στην Αγγλία 17.5%τηςαξίαςτωνεμπορευμάτωνδη­ λαδή £39,000 για αγορά αξίας £212,
3. Επιβλήθηκε σ' 15 αυτούς αύξηση του δασμού κατά 12.5% την οποίαεπλήρωσαν.Η υπόθεσηπαραπέμφθηκεμεβάσητο Άρθρο 260, που είναι αντίστοιχο του Άρθρου 161 τουΝόμουμας,σε Διαιτητή, ο οποίος περιόρισε την προσαύξηση σε 10%.Η απόφαση του Διαιτητή επικυρώθηκε από το πρωτόδικο 20 Δικαστήριο και απότο Εφετείο στην πιο πάνω υπόθεση. Δεν προστίθεται απαραίτητατο σύνολο του ποσού της εσωτερικής διαφήμισης.Όλοιοιπαράγοντεςσεκάθε υπό­ θεσηπρέπειναερευνώνταικαιναλαμβάνονταιυπόψη. Η κατάληξη του Διαιτητή που επικυρώθηκε από το 25 Εφετείοήταν:- 30 35 "....If I am asked to do my best to assess in accordance with Sch.6thatparticular matter,namely,the cost of advertising, it is not in the price. The evidence indicated to me that it ought to be in the price, and I think it fair and proper that it should be added to the price. When Iamaskedtosay thatitshould be 17 1/2 per cent.,Idonot agree. When Iamtold thatfor aperiod of years it has been accepted andpaid as 12 1/2 per cent.,I still think it is too much.Theconclusion to which Ihave come,having considered all thefacts and decided onthe facts of this case in accordance with Sch. 6, is that the 2391 Στυλιανίδης, Δ. ΛΟΕΛΛτδ. ν.Δημοκρατίας

(1991)additional uplift shouldbetenper cent." ΟΔικαστής Parker στησελ.594 είπε:*Το my mind, it is not in every case (as indeed the learned judge said) that advertising expenditure of this sortwillresult inanuplift;stilllessthatitwillresultinan 5 uplift arrived at by a purely mathematical calculation, applyingthefull amount of theadvertisingexpenditure to thefull amount of the purchases." To Δικαστήριο υιοθετεί το πιο πάνω απόσπασμα της απόφασης Rolex, (ανωτέρω),το οποίο εκφράζειτην ορθή 10 νομικήθέση με βάσητηνοποίαπρέπει νακριθεί η παρού­ σαυπόθεση. Οι αιτητές με σύμβαση ήταν οι αποκλειστικοί διανο­ μείς στην Κύπρο έστω και αν οι αποκλειστικοί αντιπρό­ σωποι ήτανη εταιρείαΤΙΤΑΝΙΑ Λτδ. 15 Οι αιτητές είχαν με εξουσιοδότηση ξοδεύσει ταποσά πουέχουν αναφερθείγιατηδιαφήμισηστοεσωτερικό των εμπορευμάτων που εισήχθηκαν. Ο Διευθυντής, τρία,δύο καιέναχρόνο,αντίστοιχα,μετάτηνεισαγωγήπροέβηκεσε μια απλή πράξη, την πρόσθεση του ποσοστού 8%, που 20 είναι το σύνολο των εξόδων διαφήμισης για κάθε χρόνο έναντιτηςτιμολογιακής αξίαςτων εμπορευμάτων. Ταέξοδα διαφήμισης έγιναν,όπωςφαίνεται,μετά από ορισμένες εισαγωγές. ΟΔιευθυντής δενερεύνησε και,πρό­ δηλα,περιέπεσε σεπλάνηπερίταπράγματααναφορικάμε 25 τον ουσιώδη χρόνο εκτίμησης της αξίας των εμπορευμά­ των και τον ουσιώδη χρόνο που ξοδεύτηκαν ταχρήματα γιατηδιαφήμιση.Δεν ερεύνησε τηνέκτασηπουηδιαφήμι­ σηαντανακλούσεή επηρέαζετιςτιμές των εμπορευμάτων. Ηθέση του Διευθυντή ότι οι αιτητές, μεβάσητηδήλω- 30 σητης 15ης Ιανουαρίου, 1987, ήτανπρόσωπαπου λογίζο­ νται εμπορικώς σχετιζόμενα με τους προμηθευτές, ήταν εύλογηκαιεπιτρεπτήμεβάσητοΝόμο. 2392 4 Α.Α.Δ. ΛΟΕΛ Λτδ.ν.Δημοκρατίας ΣτυλιανίΑης,Δ. Οι αιτητέςδεν ενήργησαν στις δηλώσεις τους προς το Τελωνείομεκακήπίστηκαιδενυπάρχειτίποτετοσχετικό ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει τοαντίθε­ το. 5 Ενόψει τηςκατάληξηςτουΔικαστηρίου ότιη προσβαλ­ λόμενηαπόφασηπάσχειαπόέλλειψηδέουσαςέρευναςκαι πιθανήπλάνηπερί ταπράγματακαιπλάνηπερί το νόμο αναφορικά μετοχρόνο τηςεκτίμησης και πρόσθεσης των εξόδων διαφήμισηςστα εισαγόμενα εμπορεύματα,η προ10 σβαλλόμενη απόφαση θακηρυχθείάκυρη. ΗΠροσφυγή Αρ.364/86 απορρίπτεταιωςαβάσιμη. ΗΠροσφυγήΑρ. 577/87επιτυγχάνει. Η απόφαση που κοινοποιήθηκε στους αιτητές με τηνεπιστολή της 16ης Ιουνίου,1987,ακυρώνεται. Καμιάδιαταγήγια έξοδα. 15 ΠροσφυγήΑρ. 364/86απορρίπτε­ ται. ΠροσφυγήΑρ. 577/87επιτυγ­ χάνει. Καμιάδιαταγή γιαέξοδα. 2393