(1991)10Ιουλίου, 1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΓΠΝΗΣΚΟΥΦΑΡΗ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΟ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 908/87). Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Επανεξέταση — Ακύρωση επίδικης απόφασηςλόγω παράλειψηςακρόασης της αι· τήζριας — Επανεξέτασηαπό νέοΔιευθυντήχωρίς νέαέρευνα — Δόθηκεεκτωνυστέρωντοδικαίωμαακροάσεως— Ηεκτωνυστέ ρων ακρόαση της αιτήτριας δεν θεραπεύει την παράλειψη της 5 προηγούμενηςδιοικητικής απόφασης — Η διοίκηση όφειλε να προβεί σε νέα έρευνα για να εκδώσει νέααπόφαση στηριζόμενη στηνόψιμηακρόαση. Μετά την έκδοση ακυρωτικής απόφασηςτου Ανωτάτου Δικα στηρίου στην προσφυγή της αιτήτριας αρ. 213/81 με την οποία ακυρώθηκε απόφασητων καθ' ων η αίτηση να μηνκαταβάλουν στην αιτήτριατις προσαυξήσεις γιατο 1974,γιατο λόγο ότι δεν είχε δοθεί στην αιτήτριατο δικαίωμα ακρόασης επί του θέματος, οι καθ*ων ηαίτησηκάλεσαν τηναιτήτριαπρος ακρόασηεπί του θέματος μεστόχο τη συμμόρφωση μετηνπιο πάνωαπόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο Διευθυντής τουΤμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας πουδέχθηκε καισυζήτησε μετην αιτήτρια αποφάσισε πως δεν ήτανδυνατόν να αναθεώρησα τηναπόφαση τουπροκατόχουτου. 10 15 ΗαιτήτριαπροσβάλλονταςτηνπιοπάνωαπόφασητουΔιευθυντήμετηνπροσφυγήαυτή,ισχυρίστηκε πωςο Διευθυντήςόφειλε, ως νέος Διευθυντής,ναδιεξάγει νέαέρευναγιαναδιαμόρφωσα, με βάσητα τότε δεδομένα,δική του γνώμηκαι απόφαση, πράγμα τοοποίοδενέκανε. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο,ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, 25 2502 4ΑΛΛ, Σχαυφάρην.ΔημοκρατίαςHit. αποφάσισεότι: 5 'Οπωςφαίνεται από τον φακελλο τηςυπόθεσης δενυπάρχεικα νένα στοιχείο που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι διεξήχθηοποια δήποτενέα έρευνα σχετικά μετο όλο θέμαγια σκοπούς επανεξέτασης και συμμόρφωσης προς την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 10 Το γεγονός ότι δόθηκε στην αιτήτριατο δικαίωμανα ακουστεί δεν θεραπεύει την παράλειψητης προηγούμενης απόφασης γιατί η παράλειψηακροάσεως δεν θεραπεύεται εκτων υστέρων. Ηεκδώσασα την πράξηαρχήδεν μπορεί να λάβει εκτων υστέρων υπόψη την υπεράσπιση του ενδιαφερομένου και να επιβεβαιώσει την πράξητης. Είναι όμως δυνατήηέκδοσηνέας διοικητικής πράξης ισχύουσας exnuncκαιστηριζόμενη στην όψιμηακρόαση. 15 Η επίδικηαπόφασηπρέπει να ακυρωθεί για έλλειψηεπαρκούς έρευνας. Επίδικη απόφαση ακυρώνεται μεέξοδα. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςπαράλειψης και/ήτων καθ' ων ηαίτησηνα αναθεωρήσουντηναπόφασητουςπουακυρώ20 θηκεαπότο Ανώτατο Δικαστήριο μετην οποίαείχαν πα ραλείψει να καταβάλουν στην αιτήτρια αναδρομικήπρο σαύξησηγιατο 1974. Α.Σ.Αγγελίδης, για τηναιτήτρια. 25 Γ. Φράγκου(Κα.), Ανώτερη Δικηγόροςτης Λημοχρατίας, για τουςκαθ*ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφα ση.Μετηνπροσφυγήαυτή ηαιτήτριαπροσβάλλει την πα ράλειψηινκαιάρνησητωνκαθ' ων ηαίτησηνα αναθεωρή30 σουν απόφαση τους που ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, με την οποία είχαν παραλείψει να καταβα λουνσ'αυτήαναδρομικήπροσαύξησηγια το 1974. Η αιτήτρια διορίστηκε στην προσωρινή θέσηΔιευθύ2503 Δημητριάδης,Δ. Σκονφάρη ν.Δημοκρατίαςχ.α.
(1991)ντριας Ξενώνος Αναπροσαρμόστων Νεανίδων το 1969, και στη μόνιμη θέσηΔιευθύντριας Ξενώνος, επί δοκιμα σία, από την 1 Ιανουαρίου, 1973, με πρώτη ημερομηνία προσαύξησης την 1 Ιουλίου, 1974, σύμφωνα με επιστολή τηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (ΕΛ.Υ.)προςαυτήν, ημερ.27 Σεπτεμβρίου,
- 5 Οχρόνος δοκιμασίαςτηςαιτήτριας,όμως,παρατάθηκε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, 1976, επειδήηυπηρεσία τηςδεν είχεθεωρηθεί ικανοποιητική. Η ΕΛ.Υ. πληροφόρησεσχε τικά την αιτήτριαμεεπιστολή ημερ.26 Νοεμβρίου,
- 10 Επειδήόμως γιατο μεγαλύτερο μέρος τηςπαράτασης, δη λαδή από 1Ιανουαρίου,1975 μέχρι 14Αυγούστου, 1976, ο Ξενώνας Αναπροσαρμόστων Κορασίδων δεν είχε λει τουργήσει, και ηαιτήτριαεκτελούσεάλλα καθήκοντα, τα οποία της είχαν ανατεθεί, όχι όμως σχετικά με τη θέση 15 που κατείχε, ο Τμηματάρχης της, με επιστολή του προς την ΕΛ.Υ. ημερ. 28 Φεβρουαρίου, 1977, δήλωσε ότι δεν ήτανσε θέσηναεκφράσειγνώμη ωςπροςτηνκαταλληλό τητα της για μονιμοποίηση στη θέσηΔιευθύντριας. Τελι κάοδιορισμόςτηςεπικυρώθηκεστις 3Μαρτίου,
- 20 Η αιτήτρια, με επιστολή της ημερ. 29 Σεπτεμβρίου, 1978,προςτονΑν. ΔιευθυντήΤμήματοςΚοινωνικήςΕυη μερίας,ζήτησε ναδιευθετηθεί το θέματων προσαυξήσεων της του Ιουλίου 1974 και Ιουλίου 1975,πουεν τωμεταξύ δεν της είχανκαταβληθεί,μεαποτέλεσμα οι απολαβέςτης 25 απότότεναείναι μειωμένες. Ηαιτήτρια,μεεπιστολήημερ. 6Απριλίου, 1981,πληρο φορήθηκε ότι δικαιούτο σε αναδρομικήπροσαύξηση για το 1975 μόνο,αλλάόχιγιατο
- Εναντίοντηςαπόφα σηςαυτήςηαιτήτριακαταχώρησετηνΥπ. Αρ.213/
- Με 30 απόφασηημερ. 21 Ιουνίου,1986,τοΔικαστήριοαποδέχτη κετηνπροσφυγήτηςαιτήτριας,θεώρησεότι απότουςσχε τικούς φακέλους τηςδιοίκησης δεν προέκυπτανοι λόγοι για τους οποίους δενκαταβλήθηκαν οι προσαυξήσεις της και απεφάσισεότιη επίδικηαπόφασηέπρεπεναακυρωθεί 35 γιατί θα έπρεπε προηγουμένως να είχε δοθεί στην αιτή τριατοδικαίωμαακρόασηςεπίτουθέματος. 2504 4 ΑΛΛ. 5 10 15 Σκουφαρην.Δημοκρατίας*&. Δημητριάδης,Δ. Στις26Αυγούστου, 1987,σεσυνάντηση πουέγινε μετα ξύ της αιτήτριας,του Διευθυντή Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας καιδύοάλλων ΛειτουργώντουΤμήματος,τής ζητήθηκε να "ακουστεί" σχετικά με το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 12Δεκεμβρίου, 1974 πουτης είχε σταλεί, στηνοποίααναφέροντοταακόλουθα: "Λυπούμαι να σας πληροφορήσω ότι υπό το φως τωνκατά καιρούςεκθέσεων λειτουργών τουΤμήματος, των αρμοδίων διά την εποπτείαν του έργου σας, ως καιπροσφάτουεκθέσεως του Επαρχιακού Λειτουργού Ευημερίας,δενθαδυνηθώναεισηγηθώ τηνπροςυμάς παροχήντης ετησίαςπροσαυξήσεως ήτην μονιμοποίησίν σαςεις τηνθέσιν την οποίανκατέχετε. Οι λόγοι οι οποίοι επιβάλλουν την εν λόγω απόφασιν, και οι οποίοι είναι παρόμοιοι εκείνων οι οποίοι εξετέθησαν προς υμάςκατάτηνσυνάντησιν της25.6.1974, είναι οι κάτωθι:- Αδυναμία και ελλείψεις εις τον χειρισμόν νεανί δωνμε έντοναπροβλήματασυμπεριφοράς. 20 - Αδυναμία εις την αξιοποίησιν του προσωπικού του Ιδρύματος. - Ανεπάρκεια γνώσεων καιικανοτήτωνδιάτηνδιεύθυνσιντου ΙδρύματοςΑπροσάρμοστων Κορασίδων. 25 Εάν έχετεοιουσδήποτε λόγους διάτους οποίους πιστεύετε ότιηθέσις τουΤμήματοςδενείναι ορθή, δύνα σθενα αναφέρητετούτους μέσωτουΔιευθυντού,προς τονΠρόεδροντης ΕπιτροπήςΔημοσίας Υπηρεσίας." Η αιτήτρια διαφώνησε μετο περιεχόμενο της επιστο λής,δίνονταςτιςδικέςτηςσχετικές εξηγήσεις. 30 Μεεπιστολή του ημερ.5 Σεπτεμβρίου, 1987, οΔιευθυ ντήςΤμήματοςΥπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίαςπληρο φόρησετοδικηγόροτηςαιτήτριαςωςακολούθως: 2505 Δημητριάδης,Δ. Σκουφαρην.ΔημοκρατίαςηΛ.
(1991)"Έχωοδηγίες νααναφερθώστην επιστολή σαςπρος τον Υπουργό Εργασίαςκαι Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερ. 16.6.87, σχετικά μετην πελάτισσα σας Χαριτίνη Σκουφαρη. 'Οπως σας έχω αναφέρει σε σχετική μας συνάντηση,κάλεσα τηνκα Σκουφαρη στο γραφείο μου 5 στες26.8.87,μεστόχο τη συμμόρφωση μετηναπόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή της αρ. 213/81. Της εξετέθησαν και πάλι οι λόγοι για τους οποίους ο προκάτοχος μου πήρε την απόφασηνα μη συστήσει την παροχή προσαύξησης για το 1974 και 10 αφού άκουσα και μελέτησα με προσοχή τες ενστάσεις και απόψεις της, κατέληξα στο συμπέρασμα πως δεν ήταν για μένα δυνατό να αναθεωρήσω την απόφαση τουπροκατόχουμου." Εναντίον της απόφασηςαυτής ηαιτήτρια καταχώρησε 15 τηνπροσφυγήαυτή. Είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι ο Διευθυντής όφειλε,ωςνέοςΔιευθυντής,κατάτηνεπανεξέταση,ναδιε ξάγει νέαδικήτουέρευνα γιαναδιαμορφώσει, μεβάση τα τότε πραγματικά και νομικά δεδομένα, δική του γνώμη 20 καιαπόφαση,πράγματοοποίοδενέκαμε. Όπως προκύπτει απότοπεριεχόμενο τουυπηρεσιακού φακέλου της αιτήτριας, που έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, εκτός από ένα σημείωμα ημερ. 30 Ιουλίου, 1987 (κυανούν 296-293) προς το Διευθυντή, το οποίο, 25 όπωςφαίνεταιετοιμάστηκε απότογραφείοτουγιαενημέ ρωσητου πριν καλέσει την αιτήτρια,και στο οποίο γίνε ται απλώς μια χρονολογική αναφοράτης όλης υπόθεσης, δεν υπάρχει κανένα άλλο στοιχείο που ναοδηγεί στο συ μπέρασμα ότι διεξήχθη οποιαδήποτε νέα έρευνα σχετικά 30 μετοόλο θέμα,γιασκοπούς επανεξέτασης καισυμμόρφω σηςπροςτηνακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρίου. Το γεγονός ότι δόθηκε στην αιτήτρια το δικαίωμα να ακουστεί κατάτησυνάντησηστις 26Αυγούστου, 1987,δεν θεραπεύει την παράλειψη της προηγούμενης απόφασης, 35 όπως σχετικά αναφέρεταιστο ακόλουθο απόσπασμα από 2506 4 ΑΛΛ. Σκουφαρην.ΔημοκρατίαςκΛ. Δημητριάδης,Δ. το Στασινόπουλο: Το Δικαίωμα της Υπερασπίσεως Ενώ πιοντωνΔιοικητικών Αρχών
(1974)στιςσελ.242-243: 5 10 15 20 "θεραπεία της παραλείψεως της ακροάσεως εκ των υστέρων.- Η παράλειψιςτηςακροάσεως δενθεραπεύεται εκ των υστέρων. Ούτως, εάν ο ενδιαφερόμενος, όστις δεν εκλήθηπρος ακρόασιν, ενώ έδει νακληθή, υποβάλει μετά την έκδοσιν της πράξεως αναφοράν προς την εκδούσαν τηνπράξιν αρχήν,εις τηνοποίαν εκθέτει τας απόψεις του, δεν δύναται ηαρχήαύτηνα είπη 'λαμβάνωτώραυπ'όψιν την υπεράσπισιν τουεν διαφερομένου, θεωρώ αυτήν αβάσιμον και επιβεβαιώ ως ορθήν την πράξιν μου'. Τοιαύτη 'κάλυψις' έκ των υστέρων της γενομένης παραλείψεως του τύπου της ακροάσεωςδενείναι δυνατή. Είναι όμως δυνατή η έκδοσις ν έ α ς διοικητικής πράξεως,ισχυούσης exnunc, στηριζομένης ειςτηνόψιμον ακρόασινκαι εξαφανιζούσης την προηγηθείσαν ή επιβεβαιούσης, πάντοτε ex nunc, το περιεχόμενον της προηγηθείσης, ουδέποτε όμως ανατρεχούσης." Για το λόγοαυτό,η επίδικηαπόφασηπρέπει ναακυ ρωθείγιαέλλειψηεπαρκούςέρευνας. Συνεπώς,η προσφυγήεπιτυγχάνει. Οι καθ'ων η αίτη σηναπληρώσουν τα έξοδα. Ταέξοδαναυπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμεέξοδα. 2507