18Ιουλίου,1991 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΔΛπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΟΔΑ AZIZ, . Αιτήτρια, ν, ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'(ύν η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ.448/90). 5 10 15 20 Διοικητικό ΔικονομικόΔίκαιο—Αίτηση για επαναφορά τηςμετά την απόρριψ} της επειδή θεωρήθηκεως εγκαταληφθείσα — Αρμοδιό τητα επαναφοράς της έχει ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου που επιλήφθηκετης προσφυγής — Πηγή της εξουσίαςείναιοι συμ· φυείς εξουσίεςτον Δικαστηρίου, οΚανονισμός 19τον Αιαδιχαστι* κού Κανονισμού τον Ανωτάτου Συνταγματικού Δίκαστηρίον 1962 και οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας,Δ. 26, θ. 14— Η προσφυγή επαναφέρεται αν ο αιτητής δεν είχεστην ουσία πρόθεση εγκατάλει ψης της. Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για καταχώριση γραπτής αγόρευσης απότηναιτήτρια,προθεσμίαςηοποίαείχε δοθεί μετον όρο ότι ανδεν καταχωρούνταν εμπρόθεσμα ηγραπτήαγόρευση η προσφυγήθαθεωρούνταν ως εγκαταληφθείσα, οδικηγόρος τηςαιτήιριαςκαταχώρησετηνπαρούσααίτησηγιαεπαναφοράτηςπροσφυγής. Η αίτηση συνοδευόταν με ένορκες δηλώσεις της δικηγό ρου στο γραφείο του δικηγόρου της αιτήτριαςκαι της ιδίας της Αιτήτριας μετιςοποίεςδηλωνότανότι ηπαράλειψη συμμόρφωσης μετις οδηγίες τουΔικαστηρίου οφειλόταν σε φόρτο εργασίαςκαι ότι η Αιτήιρια ουδέποτε είχε πρόθεση να εγκαταλείψει την προσφυγή της Η διαγραφήτης προσφυγής της θα της προκαλούσε,* όπωςαναφέρθηκεανεπανόρθωτηζημιά. Το Ανώτατο Δικαστήριο,εκδίδονταςδιάταγμαγια επαναφορά τηςπροσφυγής,αποφάσισεότι:» 25
(1)ΠηγήτηςδιακριτικήςευχέρειαςτουΔικαστηρίου ναδιατά|ει την επαναφοράτης προσφυγής που διαγράφηκεγια συνθήκες παρόμοιες με της παρούσαςυπόθεσης είναι οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, ο Κανονισμός 19 του Διαδικαστικού Κανονι2625 Αζίζν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας .
(1991)σμούτουΑνωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίου 1962 καιοι θε σμοίΠολιτικήςΔικονομίας,Δ.26,θ. 14.
(2)ΕφόσονμετηνένορκηδήλωσητηςηΑιτήτριααποκαλύπτει ότιδενείχε στην πραγματικότητα εγκαταλείψειποτέτην προσφυ γή της,προκύπτειη ανάγκηεπαναφοράς της προσφυγήςγια να 5 εξεταστεί επίτηςουσίαςτης. Εκδίδεταιδιάταγμαεπα ναφοράςτηςπροσφυγής. Αναφερόμενηυπόθεση: Σωοίάν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ.
- 10 Αίτηση Αίτησηγιατηνεπαναφοράτηςπροσφυγήςη οποίαθε- .'. ωρήθηκε ως εγκαταληφθείσα επειδή η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της αιτήτριαςδεν είχε καταχωρηθεί μέχρι τηνεκπνοήτηςπροθεσμίας. ^ Γ. Γεωργίου(Α/νις) για Αιμ. Λεμονάρη, για την αιτή τρια. Λ. Παπασάββας, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρα τίας,γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Α.Σ. Αγγελίδης,για τα ενδιαφερόμενα μέρη Π. Σταύ- 20 ρουκαιΣτ. Σταύρου. Cur. adv. vult. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Στις 30 Μαρτίου 1990 δημοσιεύτηκε στην επίσημηεφημε ρίδα της Δημοκρατίας η απόφασητης Επιτροπής Δημό- 25 σιας Υπηρεσίας με την οποίατατέσσερα Ενδιαφερόμενα Μέρη προήχθηκαν στη θέση Γεωργικού Λειτουργού Α', Τμήμα Γεωργίας,από 1/3/1990, αντί της Αιτήτριας.Ενα ντίον της προαγωγής αυτής ηΑιτήτρια καταχώρησε την παρούσα προσφυγή στις 6 Ιουνίου
- Η ένσταση της 30 ΕΔΥ καταχωρήθηκεστις 10 Σεπτεμβρίου 1990 καιυιοθε τήθηκε απότα ΕνδιαφερόμεναΜέρηαρ. 3και4.Ταάλλα 2626 4Α-Α-Δ. Αζίζν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας Πογιατζής, Λ. δύοΕνδιαφερόμεναΜέρη δενέλαβανποτέμέροςστηδια δικασίατηςπροσφυγής. Στις 15 Οκτωβρίου 1990 το Δικαστήριο εξέδωσε οδη γίες για την καταχώρηση των γραπτών αγορεύσεων του 5 δικηγόρου της Αιτήτριας μέσα στις επόμενες τριάντα μέρες. Ηπροθεσμία αυτήεξέπνευσεχωρίς τησυμμόρφω σητης Αιτήτριάς στις πιοπάνωοδηγίες. Στις23Ιανουα ρίου 1991 οχρόνοςγιατηνκαταχώρησητηςγραπτήςαγό ρευσης του δικηγόρου της Αιτήτριας παρατάθηκε για 10 άλλες τριάνταμέρες. Παρήλθεόμως καιηνέαπροθεσμία χωρίς ναυπάρξεισυμμόρφωση εκ μέρους της Αιτήτριας. Στις 16Απριλίου 1991 οδικηγόρος τηςΑιτήτριαςυπέβα λε αίτηση για νέα παράτασητης προθεσμίας για δέκα μέρες. Το Δικαστήριο ανταποκρίθηκεστο αίτημαγια πα15 ράταση της προθεσμίας,παράτεινετην προθεσμία γιατε λευταία φοράγια 10 μέρες καιπρόσθεσε ότι ηπροσφυγή θα θεωρείται ως εγκαταληφθείσα αν η γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της Αιτήτριας δεν καταχωρηθείμέχρι την εκπνοήτηςνέαςπροθεσμίας. 20 Μέχρι τις5 Ιουλίου 1991 πουηΑιτήτριακαταχώρησε την παρούσα αίτηση για την επαναφοράτης προσφυγής της, δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις εν λόγω οδηγίες τουΔικαστηρίου ημερομηνίας 15 Οκτωβρίου
- Ταγε γονόταπάνωσταοποίαβασίζεταιη αίτησηαυτή περιέχο25 νταιστην ένορκηδήλωση τηςΓεωργίας Γεωργίου, δικηγό ρου στο γραφείο του κ. Λεμονάρη, δικηγόρου της Αιτήτριας, καθώςκαι στην ένορκη δήλωση της ίδιαςτης Αιτήτριας,είναιδεσεσυντομίαταεξής: Ηπαράλειψη συμμόρφωσης στις οδηγίες του Δικαστη30 ρίου οφείλεται σε φόρτοεργασίας του δικηγόρου της Αιτήτριας. ΗΑιτήτρια ουδέποτε είχε την πρόθεση ναεγκα ταλείψει την προσφυγή της. Η διαγραφή της προσφυγής της θα προκαλέσει, ως εκ τούτου,στην Αιτήτρια ανεπα νόρθωτη ζημιά και η επαναφορά της είναι αναγκαία για 35 τηναπονομήτηςδικαιοσύνης. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των Καθ'ων ηΑίτησηκαι 2627 Πογιατζής, Δ. Αζίζν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1991)των Ενδιαφερομένων Μερών αρ. 3 και 4 έχουν δηλώσει ότι δεφέρουν ένσταση στην επαναφοράτηςπροσφυγής. ΣτηνυπόθεσηΑιμιλία Σακκάν. Δημοκρατίας*χ\οποία αφορούσε αίτηση για επαναφοράπροσφυγής πουθεωρή θηκε ότι είχε εγκαταλειφθεί και διαγράφηκε για το λόγο 5 ότι (α)δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις οδηγίες του Δι καστηρίου σχετικά με την καταχώρηση της γραπτήςαγό ρευσης του δικηγόρου της αιτήτριας και (β) τόσο ηαιτή τρια όσο και ο δικηγόρος της είχαν παραλείψει να εμφανιστούν στο Δικαστήριο την ημέρα της δίκης, είχα 10 τηνευκαιρίαναεξετάσω μεαναφοράσεπροηγούμενες αυ θεντίες και να προσδιορίσω το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο το Δικαστήριο ασκεί τηδιακριτικήτου εξουσία σε αιτήσεις επαναφοράς προσφυγών που θεωρήθηκαν εκ πρώτηςόψεως ότι είχαν εγκαταληφθεί γιαλόγους πουπε- 15 ριλαμβάνουν καιτολόγογιατον οποίοδιαγράφηκεη πα ρούσα προσφυγή. Στις σσ. 3-5 της απόφασηςστην υπόθε σηΣακκά(ανωτέρω) είχααναφέρειταεξής: "ΣτηνυπόθεσηΠαναγιώτηςΤσίγκηςν. Δημοκρατίας
(1984)3AAA 1262, στην οποίαη προσφυγήείχεθεω- 2 0 ρηθεί ότι εγκαταλείφθηκε γιατίοΑιτητής είχε παραλεί ψει νακαταχωρήσει τηγραπτή τουαγόρευση σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου,καιείχε,ως εκτούτου, απορριφθεί,το Δικαστήριο διέταξε την επαναφορά της όταν ικανοποιήθηκε ότι στην πραγματικότηταδεν είχε 25 εγκαταλειφθεί από τον αιτητή,και τόνισε ότι άσκησε επί του προκειμένου τη συμφυή εξουσία που είχε καθώς και τις εξουσίες του κάτω απότον Κανονισμό 19** του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 και κάτω από τη 30 Διάταξη26, θεσμός 14των Θεσμών Πολιτικής Δικονο μίας. *
(1991)4ΑΛΛ. 1955. ** "19.Κα& οιονδήποτε στάδιον τηςδιαδικασίας το Δικαστήριον ή 35 Δικαστής δύναται να εκδώση τοιαύτας οδηγίας, αι οποίαι απαιτού νταιπρος τοσυμφέρον τηςδικαιοσύνης." 2628 4AJLA. 5 10 15 20 25 30 35 Αζίζv. ΚυπριακήςΔημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Στις Αναθεωρητικές Εφέσεις αρ. 429 και 430 Νίκος Ρούσος και άλλοςν.Δημοκρατίας
(1985)3AAA 119, οι προσφυγές των αιτητών είχαν πρωτόδικα απορρι φθεί επειδήείχαν εκπρώτης όψεως θεωρηθεί ότι είχαν εγκαταλειφθεί λόγω της παράλειψης των αιτητώνκαι/ ήδικηγόρων τουςναεμφανιστούν στο Δικαστήριοκατά την ημέρα που οι προσφυγές ήταν ορισμένες γιαοδη γίες. Οι αιτητές καταχώρησαν έφεση εναντίον της απόρριψης αυτής. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου δενεξέτασε τηνουσίατωνεφέσεων αλλά(α)αποφάσισεότι ηαπόφασηενός ΔικαστήτουΑνω τάτου Δικαστηρίου στην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας σύμφωνα μετο άρθρο 11
(2)τουπερί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του' 1964 (Νόμος 33 του 1964), με την οποία απορρίπτεται προσφυγή για το λόγο ότι θεωρείται εκ πρώτηςόψεως ότιέχειεγκαταληφθείαπότοναιτητή, δε συνιστά τελική διαταγή εναντίον της οποίας χωρεί έφεσηενώπιοντηςΟλομέλειας τουΔικαστηρίου* (β)υιοθέτησε την απόφασηστην υπόθεση Παναγιώ της Τσίγκης ν.Δημοκρατίας
(1984)3AAA 1262, στην οποία είχε αποφασιστεί ότι προσφυγή κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος, η οποίαέχειθεωρηθεί ότι έχειεγκαταληφθείκαικατ'ακολουθία έχειαπορριφθεί, πρέπει ναεπαναφερθείανδενέχειστηνπραγματικότη τα εγκαταληφθεί, ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκαση της σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συ ντάγματος και ιδιαίτερα την παράγραφο4, και ότι η επαναφοράτης είναι θέμαπου εμπίπτει στηναρμοδιότητατου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου πουέχει επιληφθείτηςπροσφυγής αυτής*και (γ) υπέδειξε ότι ηπιο πάνωπροσέγγιση είναι σύμ φωνημετις αρχέςπουδιέπουντηνακύρωση απόφασης που εκδίδεται σε αστικές υποθέσεις στις περιπτώσεις που ένας απότους διαδίκους δεν εμφανίζεται στο Δι καστήριο κατάτην εκδίκασητης αγωγής,και εξέφρασε 2629 Πογιατζής,Δ. Αζίζν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1991)τηνάποψηότι ωςαποτέλεσματουΚανονισμού 18*του Διαδικαστικού Κανονισμού του ΑνωτάτουΣυνταγμα τικού Δικαστηρίου του 1962, οι Θεσμοί Πολιτικής Δι κονομίαςκαιοιαρχέςαυτέςεφαρμόζονταικατ' αναλο γία στην πρωτόδικηδιαδικασίαπροσφυγών κάτωαπό 5 τοάρθρο 146τουΣυντάγματος,αλλάμόνοστηνέκταση πουηεφαρμογήτους συνάδει μετη φύσητουδικαστι κού ελέγχου που ασκείται με βάση την αναθεωρητική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, πρωτόδικη και κατ' έφεση, κάτωαπότοάρθρο 146τουΣυντάγματοςκαιτο 1 0 άρθρο 11
(2)τουΝόμουαρ. 33 του 1964. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου επεσήμανε επί τουπροκει μένουτηνανακριτικήφύσητουδικαστικούαυτούελέγ χου. Για τον καθορισμό τουνομικού πλαισίου μέσα στο *5 οποίο θα κριθεί η παρούσα αίτηση χρήσιμη αναφορά μπορεί επίσης ναγίνει στις υποθέσεις Αντώνης Χαράλαμπίδηςν.ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, Προσφυ γήΑρ.417/89στην οποίαηαπόφασηεκδόθηκεστις24/ 11/90 Κωνσταντίνος Μιχαήλ ν. ΕπιτροπήςΔημόσιας 20 Υπηρεσίας, Προσφυγή Αρ. 424/89,στην οποία ηαπό φαση εκδόθηκε στις 24/11/90, Ελισάβετ Παντελίδη ν. Δημοκρατίας, ΠροσφυγήΑρ. 747/88 στην οποίαη από φασηεκδόθηκεστις 9/2/90, καιΔάσοςΙακωβίδης ν. Δη μοκρατίας
(1991)4AAA 126Τ 25 Απ' όσα έχουν λεχθείστιςπιοπάνωαυθεντίες προκύ πτει ότι η πηγή της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστη ρίου ναδιατάξει την επαναφορά προσφυγής που διαγρά φηκε κάτω από συνθήκες που είναι παρόμοιες με την παρούσα υπόθεση, είναι οι συμφυείς εξουσίες του Δικά- 30 "
- Ο κατά την ημέραντης εκδόσεως του παρόντος Κανονισμού ισχύωνεν τηΔημοκρατίαπερί ΠολιτικήςΔικονομίαςΔιαδικαστικός ΚανονισμόςΘαεφαρμόζεται τηρουμένωντωναναλογιώνκαιεφ'όσον αι περιστάσειςεπιτρέπουντούτο, ειςπάσανδιαδικαοίανενώπιοντου Δικαστηρίου, εκτόςεάνάλλωςπροβλέπεταιεις τονπαρόνταΚανόνι- 35 σμόνηεκτόςεάντοΔικαστήριονήΔικαστήςάλλωςήβελενορίσει." 2630 4Α.Α.Δ. Αζίζν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας Πογιατζής, Δ. στηρίου, ο Κανονισμός 19 του Διαδικαστικού Κανονι σμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 καιοιΘεσμοίΠολιτικήςΔικονομίας,Δ.26,θ.
- Εφόσον ηένορκηδήλωσητης Αιτήτριαςαποκαλύπτει ότι δεν είχε στην πραγματικότηταεγκαταλείψει ποτέτην προσφυγήτης,όπωςτοΔικαστήριοείχεεκπρώτηςόψεως συμπεράνει με βάσητατότε ενώπιον του δεδομένα,προ κύπτει ηανάγκη της εξέτασης τηςπροσφυγής επί τηςου σίας της. Προϋπόθεση για την εξέταση αυτή αποτελεί η 10 επαναφοράτηςπροσφυγής. 5 Εκδίδω, ως εκ τούτου, διάταγμαγια τηνεπαναφορά τηςπροσφυγής.Εκδίδωεπίσης οδηγίεςγιατηνκαταχώρη ση της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου της Αιτήτριας μέχρι 30 Ιουλίου1991 το αργότερο.Οι υπόλοιπες οδηγίες 15 τουΔικαστηρίουημερομηνίας 15Οκτωβρίου 1990 αναφο ρικάμετηνκαταχώρησητωνάλλωνγραπτώναγορεύσεων παραμένουνσε ισχύ.Η υπόθεσηορίζεταιενώπιον μουγια περαιτέρωοδηγίεςστις 10/10/91, στις9.15 π.μ. Διαταγήωςανωτέρω 2631