clr/1991/1991_4_2735.pdf

(2)— Δεν είναι εκτός της εξουσιοδοτήσεως που παρέχει ο περί Εξωτερικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας Νόμος του 1960 (Ν.10/60)—Μεβάσηκαι τοάρθρο5 τονΝ. 10/60(όπως αντικατα­ στάθηκεαπό το Ν.35του 1966) και το άρθρο5 τον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 1967 (Ν.33/67) είναι φανερό ότι οι διατάξεις 10 τον Ν.33/67, ο οποίος είναι μεταγενέστερος νόμος, δεν υπερι­ σχύουν των προνοιών του περί Εξωτερικής Υπηρεσίας τηςΔημο­ κρατίας Νόμον αλλά διατηρούνται και συνεπώς η ΚΔΠ152/75 είναι απόλυτα επιτρεπτή—Δεν υπάρχει καμμία επέμβασηστις αρ­ μοδιότητες τηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ηοποία είναι δια15 φορετικό όργανο από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας πον αναφέρεται στονς περί Εξωτερικής Υπηρεσίας Νόμους αρ. 10/60 και35/66. Ο περί ΕκτάκτωνΔημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμοί σεΔημόσιες θέ­ σεις) Νόμος τον 1985, (Ν.160/85)— Τοθέματης συνταγματικότη20 τάς τον έχειαποφασιστεί από την Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου στις Α.Ε. 794κλπ. Δημοκρατία ν. Χριστούδια, η οποία έκρινεότι ο νόμοςαυτός δενπαραβιάζει οποιαδήποτε συνταγματι­ κή αρχή. 25 Σύνταγμα — Άρθρο 28 — Εν τη εννοία της παραγράφου 1 τον άρθρον, ισότης δεν σημαίνει ακρφή μαθηματική ισότητα αλλά προ­ στατεύει μόνο από αυθαίρετεςδιακρίσεις και δεν αποκλείει εύλο­ γες διαφοροποιήσεις οι οποίες μπορούν νόμιμα να γίνουν ενόψει τηςδιαφορετικής φύσηςδιαφόρων καταστάσεων. Μετις παρούσες προσφυγές οι αιτητές προσέβαλαν τηνπροα- 2735 Λυκούργου χ. α.ν.Δημοκρατίας

(1991)γωγήτων ενδιαφερομένων μερών στη μόνιμηθέσηΠρέσβη,Εξωτε­ ρικές Υπηρεσίες, ισχυριζόμενοι κατά βάση ότι η ανάμιξη του Υπουργού στην επάνδρωση της θέσεως του Γενικού Διευθυντή, ο οποίοςσυμμετέσχεκαιστηδιαδικασίαπλήρωσης των επίδικωνθέ­ σεων, αποτελεί παραβίασητης αρχής της διάκρισης των λειτουρ­ γιών, εις βάροςτης ανεξάρτητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, παραβίασηπου θέτει εκτός των πλαισίων τηςνομιμότητας καιτην προσβληθείσα διά των προσφυγών απόφαση,και αφετέρου,ότι ο Νόμος 160/85 (περί ΕκτάκτωνΔημοσίων Υπαλλήλων) παραβιάζει τηναρχήτης ισότητας. 5 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τις προσφυγές,απο­ φάσισε ότι: 1.0 Κανονισμός 4

(2)των περί Εξωτερικής Υπηρεσίας τηςΔη­ μοκρατίας (Απαιτούμενα Προσόντα Διορισμού ήΠροαγωγής»Κα­ θήκοντα και Αρμοδιότητες Εκάστης θέσεως) (Τροποποιητικών) 15 Κανονισμών του 1975 (ΚΔΠ 152/75)δεν είναι εκτός της εξουσιο­ δοτήσεως που παρέχει ο περί Εξωτερικής Υπηρεσίας της Δημο­ κρατίας Νόμος 1960 (Ν.10/60). Ως εκτου περιεχομένου τουΚανο­ νισμού 4

(2)σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του άρθρου 5 του Ν.10/60και με αυτό του άρθρου 5 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας 20 Νόμουτου 1967 (Ν.33/67), είναι φανερόότι οι διατάξειςτουΝ.33/ 67, ο οποίος είναι μεταγενέστερος νόμος, δεν υπερισχύουν των προνοιών των περί Εξωτερικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας Νόμου αλλά διατηρούνται και συνεπώς οι επίδικοι Κανονισμοί που θεσπίστηκαν με βάση τον περί Εξωτερικής Υπηρεσίας Νόμο 25 είναιαπόλυταεπιτρεπτοί. Δεν υπάρχει επέμβασηστις αρμοδιότητεςτης ΕΔΥ, ηοποίαας σημειωθεί είναι διαφορετικό όργανο απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας που αναφέρεται στους περί Εξωτερικής Υπηρεσίας Νόμουςαρ. 10/60 και 35/

1. ^Q Ανεξάρτητα μεταπιο πάνω,στην προκειμένηπερίπτωση πρό­ κειται περί απλής ανάθεσηςκαθηκόντων -"τοποθέτηση" -για ορι­ σμένηχρονική περίοδο και όχι για οποιοδήποτεδιορισμό ήπροα­ γωγή στη θέση Γενικού Διευθυντή η οποία επενεργείται από την αρμόδια ήπροϊσταμένηαρχή. 35
2. Το θέμα της αντισυνταγματικότητας του Νόμου 160 του 1985 έχει ήδη αποφασιστεί από την Ολομέλεια του Δικαστηρίου στις Αναθεωρητικές Εφέσεις 794 κλπ. Δημοκρατία ν. Χριστούδια, και έκρινε ότι ο πιο πάνωνόμος δεν παραβιάζει οποιαδήποτεσυν­ ταγματικήαρχή.Έχει δεκαθιερωθείαπό τηνομολογία ότι ισότητα 40 μέσα στην έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου 28 του Συν­ τάγματος δεν σημαίνει ακριβήμαθηματικήισότητα αλλά προστα­ τεύει μόνο από αυθαίρετες διακρίσεις και δεν απόκλεια εύλογες διαφοροποιήσεις οι οποίες μπορούν νόμιμα να γίνουν ενόψει της διαφορετικήςφύσηςδιαφόρωνκαταστάσεων. ,
3. Προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 2736 4 ΑΛΛ. Λυκούργου κ.α.ν.Δημοκρατίας Αναφερόμενεςνποθέσεις: Republic andAnother v. Christoudia andAnother

(1988)3C.L.R. 2622Αριστοδήμου v.Δημοκρατίας (ΠροσφυγήΑρ. 680/86, ημερ. 7/7/90). 5 Προσφυγές, Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασης της Επιτροπής Δη­ μόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προάχθηκανστηθέση Πρέσβη, ΕξωτερικέςΥπηρεσίεςαντί τωναιτητών. 10 Α.Σ. Αγγελίδης, γιατοναιτητήστηνυπόθεση287/

1. Ν. ΠαπαενσταθίουγιαΤ. Παπαδόπουλο, γιατοναιτητή στηνυπόθεση313/
2. Ρ.Γαβριηλίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατουςκαθ'ωνοι αιτήσεις. 15 Α. Κωνσταντίνου, γιατο ενδιαφερόμενο μέροςΑγαθο­ κλέους. Γ. Τριανταφυλλίδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος Π. Μιχαηλίδης. 20 Ζ. Μοντάνιου(χα), γιατο ενδιαφερόμενο μέρος Σιερίφη. Σπ. Σπυριδάκης, για το ενδιαφερόμενο μέρος Β.Μαρκίδη. Α. Δημητριάδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος Παπαδήμα. 25 Π. Μπενάκης για Κ. Τσιρίδη, για το ενδιαφερόμενο μέρος Κυπριανού. Cur. adv. vult. mi Λυκούργουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1991)ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφα­ ση. Μετις παρούσεςπροσφυγές οι αιτητέςπροσβάλλουν την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών στη μόνιμη θέση Πρέσβη, Εξωτερικές Υπηρεσίες, από 8.11.85 αντί αυτών. 5 Ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εξωτερικών με επιστολές του με ημερ. 23.10.84 και 25.10.84 ζήτησε την πλήρωση έξι κενών μόνιμων θέσεων Πρέσβηστην Εξωτε­ ρική Υπηρεσία. Το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την πλήρωση των πιο πάνωθέσεων. Δεδομένου δε ότι ηθέση 10 είναι θέση πρώτου Διορισμού και Προαγωγής, δημοσιεύ­ τηκαν οι κενές θέσεις στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημο­ κρατίας, για τις οποίες υποβλήθηκαν συνολικά 15 αιτή­ σεις. Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.), στη συνε­ δρία της την 19.2.85, έκρινε ότι ένας από τους υποψη­ φίους δεν ικανοποιούσε το Σχέδιο Υπηρεσίας καιαφού έλαβε νομική συμβουλή απότο Γραφείο του Γενικού Ει­ σαγγελέα ότι τρεις υποψήφιοι, ο Κ. Κυπριανού, Γ. Λυ­ κούργος και Γ. Ιωαννίδης,με βάσηταπροσόντα που κα­ τείχαν μπορούσαν να είναι υποψήφιοι για τη θέση, δέκτηκεσεσυνέντευξη 14 υποψηφίους. Στις συνεντεύξεις ήτανπαρώνκαι ο Γενικός Διευθυ­ ντής του Υπουργείου Εξωτερικών,ο οποίος όπωςκαι τα μέλητης Επιτροπήςυπόβαλανστους υποψηφίους ερωτή- 25 σειςσεγενικάθέματα, καικυρίωςσεθέματαπου αφορού­ σαντακαθήκοντα τηςθέσηςπουαναφέρονταιστοΣχέδιο Υπηρεσίας. Οι υποψήφιοι Παπαδήμας, Αγαθοκλέους, Μαρκίδης, Λυκούργος, ΚυπριανούκαιΜ.Σιερίφης,θεωρήθηκανότι 30 είχαν "καλή γνώση" της Γαλλικής, που σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας αποτελούσε "επιπρόσθετο προσόν". Ο αιτητής Α. Νικολαΐδης αφού υποβλήθηκε σε προφορική εξέταση στα Γαλλικά από Ειδικό Επιθεωρητή Γαλλικών τουΥπουργείου Παιδείας,όπωςκαιοι υπόλοιποιυποψή- 35 φιοι, θεωρήθηκε ότι κατείχε "επίπεδο μέτριας και όχι 2738 15 20 4 AAA. Λυκούργουκ.α.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. καλής γνώσης της Γαλλικής". Επομένως ο αιτητήςαυτός εστερείτο τοεπιπρόσθετοπροσόν. Στομεταξύκατάτησυνεδρίατηςστις 7.1.86, ηΕ.Δ.Υ. έλαβε υπόψητης ότι σύμφωνα με τις διατάξεις τουπερί 5 ΕκτάκτωνΔημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμοί σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμουτου 1985 (Ν.αρ. 160 του 1985),οΠέτρος Μιχαηλίδης και ο Πέτρος Βοσκαρίδης πουυπηρετούσαν πάνω σε έκτακτη βάση κατά τις ουσιώδεις ημερομηνίες, ικανοποιούσαν τις προϋποθέσεις του πιο πάνω Νόμου 10 και δικαιούνταν να διοριστούν στην "κατάλληλη" θέση του Πρέσβη, Εξωτερικές Υπηρεσίες, νοουμένου ότι πλη­ ρούσαν τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Κατόπιν εξέτασης του θέματος η Ε.Δ.Υ. διαπίστωσε ότι οι δύο αυτοί υποψήφιοικατείχαντααπαιτούμεναπροσόντακαι 15 αποφάσισε νατους προσφέρει διορισμό στη μόνιμη θέση (Τακτικός Προϋπολογισμός) θέση Πρέσβη, αναδρομικά από8.11.85. Ενόψει του πιο πάνω,ηΕ.Δ.Υ.κατάτησυνεδρία της ημερ. 8.1.86, έκρινε ότι ο Πέτρος Μιχαηλίδης που είχε 20 υποβάλειυποψηφιότηταγιατιςέξι υπόπλήρωσηκενέςθέ­ σειςΠρέσβη,δενήτανπιαυποψήφιος. Στη συνέχεια, κατά την ίδια ημερομηνία, προσήλθε ενώπιοντηςΕ.Δ.Υ. οΓενικόςΔιευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών, κ. Α. Μαυρομμάτης ο οποίος ανάφερε ότι 25 επειδήείχεπαρέλθειχρόνος απότις συνεντεύξεις, γιατην κάθεπερίπτωση,"εκτός απότις σημειώσεις πουκρατούσε γιατονκαθένακατάτησυνέντευξη, έκαμεκαιέναresume, για να διευκολυνθεί ότανθαεκαλείτο να διατυπώσει τις κρίσεις καιαπόψεις του.Αυτότο έκαμεαμέσως μετάτις 30 συνεντεύξεις.". Αφού έδωσε τις συστάσεις τουγιακάθεένααπότους υποψηφίους και αναφέρτηκε στην απόδοση των υποψη­ φίωνκατάτο 1985 πουήτανδημόσιοι υπάλληλοι,αποχώ­ ρησετηςσυνεδρίας. 35 Στησυνέχεια ηΕ.Δ.Υ. αξιολόγησε καιηίδιατηναπό2739 Δημητριάδης, Δ. Λυκούργουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1991)δοσητων υποψηφίωνκαιαφούέλαβευπόψητηςτις εμπι­ στευτικές εκθέσεις, την αρχαιότητατων υποψηφίωνπου ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, τα προσόντα τους και ότι το επιπρόσθετο προσόν διέθεταν οι Παπαδήμας, Αγαθοκλέ­ ους,Μαρκίδης, Λυκούργος, ΚυπριανούκαιΣιερίφης, επέ- 5 λεξε για προαγωγή τα ενδιαφερόμενα μέρη Παπαδήμα, Αγαθοκλέους, Μαρκίδη,Αγγελίδη, Κυπριανού και Σιερίφη,αναδρομικάαπότις8.11.85. Εναντίοντηςαπόφασηςαυτήςκαταχωρήθηκανοιπρο­ σφυγέςαυτές. Είναι ο ισχυρισμός του αιτητήστην υπόθεση αρ. 287/ 86 ότι η "τοποθέτηση" στη θέση του Γενικού Διευθυντή από τον Υπουργό, αποτελεί παραβίασητης έννοιας της διάκρισης των εξουσιών, μεανάμειξη οργάνουτης εκτελε­ στικής εξουσίας σε αρμοδιότητα άλλου ανεξάρτητου ορ- 15 γάνουτου Κράτους, δηλαδήτηνΕ.Δ.Υ. Συνεπώς, εφόσον πάσχει η πράξητου διορισμού του Γενικού Διευθυντή,ησυμμετοχή του στηδιαδικασία ενώ­ πιοντηςΕ.Δ.Υ., καθιστάπαράνομητηνεκδοθείσααπόφα­ σητηςΕ.Δ.Υ. 20 Ο Κανονισμός 4

(2)των περί Εξωτερικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας (Απαιτούμενα Προσόντα Διορισμού ή Προαγωγής,ΚαθήκοντακαιΑρμοδιότητες Εκάστης Θέσε­ ως) (Τροποποιητικών) Κανονισμών του 1975, πουδημο­ σιεύτηκαν στο Παράρτημα3ο της Επίσημης Εφημερίδας 2 ^ της Δημοκρατίας,αρ. 1215, ημερ.22.8.75,ως Κ.Δ.Π. 152/ 75, δεν είναι εκτός της εξουσιοδοτήσεως που παρέχει ο περί Εξωτερικής Υπηρεσίας τηςΔημοκρατίαςΝόμος 1960 (Ν.10/60).ΟΚανονισμός αυτόςπρονοεί ταακόλουθα: "Προς άσκησιν τωνκαθηκόντωντηςθέσεως Γενικού 30 Διευθυντού τοποθετείται υπό του Υπουργού Εξωτερι­ κών πρόσωπον υπηρετούν εν τη Εξωτερική Υπηρεσία με τον βαθμόν του Πρέσβεως, διά τοιαύτην χρονικήν περίοδονοίανήθελενορίσει οΥπουργός Εξωτερικών." 2740 ι 4 AAA. Λυκούργου κ.α.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. Τοάρθρο 10τουΝόμου, προνοεί μεταξύάλλων ταακό­ λουθα: 5 "10

(1)Το Υπουργικόν Συμβούλιον δύναταιναεκδίδη Κανονισμούς, δημοσιευόμενους εις την Επίσημον Εφημερίδα της Δημοκρατίας διά την εφαρμογήν των διατάξεωντουπαρόντοςνόμου.

(2)Οι ενλόγω Κανονισμοί δύνανταιενδεικτικώςνα καθορίζουν,μεταξύάλλων- 10 Είναι η εισήγησητων καθ'ων ηαίτηση ότι εφόσον το άρθρο 10

(2)τουΝόμου,αναφέρειαπλώς "ενδεικτικώς" τι μπορούν να καθορίζουν οι Κανονισμοί, η εξουσία που παρέχει το άρθρο αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο είναι ευρεία ώστε και να περιλαμβάνει το δικαίωμα εκδόσεως 15 Κανονισμού όπωςκαιο Κανονισμός 4

(2)της Κ.Δ.Π. 152/ 75. Το άρθρο 5 του Νόμου (όπως αντικαταστάθηκεαπό τονΝ. 35του 1966) προνοεί μεταξύάλλων ταακόλουθα: 20 25 "5

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου και οιωνδήποτε επί τηβάσει τούτου γενομένων Κανονισμών καιτων εδαφίων

(2)και

(3),ο διορισμός και ηπροαγωγήεν τη Εξωτερική Υπηρεσία διενεργού­ νται υπό της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας και εφαρμόζονται επ'αυτώναι εκάστοτε διατάξειςaL αφορώσαι εις διορισμούς και προαγωγός εν τη Δημοσία Υπηρεσία.

(2)Οδιορισμός καιητοποθέτησις αρχηγώνδιπλω­ ματικών αποστολών εκ των υπηρετούντων εν τη Δι­ πλωματικήΥπηρεσία 30

(3)Οδιορισμός καιη τοποθέτησις αρχηγώνδιπλω­ ματικώναποστολών εκπροσώπωνμηυπηρετούντων εν τηΔιπλωματική Υπηρεσία 2741 Δημητριάδης, Δ. Λυκούργουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(4)Τηρουμένων των διατάξεωντων εδαφίων

(2)και

(3)η τοποθέτησις εις οιανδήποτεθέσιν εντων εξωτερι­ κών ή εν τω Υπουργείω των Εξωτερικών προσώπων υπηρετούντων εν τη Εξωτερική Υπηρεσία διενεργείται 5 υπότουΥπουργού των Εξωτερικών.". Τοάρθρο5τουπερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 1967 (Ν.33του 1967) προνοείταακόλουθα: "

1. Πληντων περιπτώσεων περίτων οποίωνγίνεται ειδική πρόνοια εν των παρόντι ή εν οιωδήποτε ετέρω 10 νόμω ως προς οιονδήποτε θέμαεκτιθέμενον εν τω πα­ ρόντι άρθρωκαιτηρουμένων τωνδιατάξεωντουπαρό­ ντος ή οιουδήποτε ετέρου εκάστοτε εν ισχύϊ νόμου, αποτελεί καθήκοντης Επιτροπήςοδιορισμός,η επικύρωσις διορισμού, η ένταξις εις το μόνιμον προσωπι- *5 κόν,ηπροαγωγή,ημετάθεσις,ηαπόσπασις καιη αφυπηρέτησις δημοσίων υπαλλήλων και η επ' αυτών άσκησις πειθαρχικού ελέγχου περιλαμβανομένων της απολύσεως ή της απαλλαγής από των καθηκόντων αυτών". 20 Είναιφανερόαπόταπιοπάνω,ότιοιδιατάξειςτουΝ. 33/67, ο οποίος είναι μεταγενέστερος νόμος, δεν υπερι­ σχύουν των προνοιών των περί Εξωτερικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας Νόμουαλλά διατηρούνταικαι συνεπώς οιεπίδικοιΚανονισμοί πουθεσπίστηκαν μεβάσητονπερί 25 ΕξωτερικήςΥπηρεσίας Νόμοείναιαπόλυταεπιτρεπτοί. Δεν υπάρχει καμμία επέμβασηστις αρμοδιότητες της Ε.Δ.Υ., η οποία ας σημειωθεί είναι διαφορετικό όργανο από την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας που αναφέρεται στους περί Εξωτερικής Υπηρεσίας Νόμους αρ. 10/60 και 30 35/
2. Ανεξάρτητα με τα πιο πάνω, στην προκειμένη περί­ πτωσηπρόκειταιπερίαπλήςανάθεσηςκαθηκόντων- "το­ ποθέτηση" - για ορισμένη χρονική περίοδο και όχι για 2742 4Λ.Λ.Δ. Λυκούργουκ. α.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. οποιοδήποτεδιορισμό ήπροαγωγήστηθέση Γενικού Διευ­ θυντήη οποίαεπενεργείται απότηναρμόδιαήπροϊσταμέ­ νηαρχή.Συνεπώς ολόγος αυτόςαπορρίπτεταιως ανεδα­ φικός. 5 Ο δεύτερος λόγος που επικαλείται ο αιτητής αυτός είναι ότι υπήρξε παράλειψηεκ μέρους της Ε.Δ.Υ.καιτου Διευθυντή να καταγράψουν τις εντύπωσες που αποκόμι­ σαν από τους υποψηφίους κατά τη διάρκεια των συνε­ ντεύξεων, τις οποίες κατάγραψανμετάαπόπάροδο4 1/2 10 μηνών αφούπρώταπροηγήθηκεηδιατύπωσητωναπόψε­ ωντουΔιευθυντή. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως ανεδαφικός μιακαιαπόταπρακτικάτης Ε.Δ.Υ., όπωςήδηαναφέρτηκεκαιπιο πάνω,αναφέρεταιρητάότι είχαν καταγραφτεί 15 οι εντυπώσεις κατάτοχρόνο των συνεντεύξεων. Οαιτητήςαυτός ισχυρίζεται επίσης ότι η Ε.Δ.Υ. παρέ­ λειψε να δόσει ειδική αιτιολογία γιατί παραγνώρισε το πρόσθετοπροσόνπουκατείχεοαιτητήςαυτόςκαι διόρισε το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Αγγελίδηαντίαυτού,πουδεν 20 διέθετε τέτοιο προσόν. Ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί γιατί στο κείμενο των πρακτικών της επίδικης•απόφασης γίνεται σαφής αναφορά στο πλεονέκτημα του αιτητή αυτού και δίδεται ειδικήαιτιολογία γιατίπροτιμήθηκε τοπιοπάνωενδιαφε25 ρόμενο μέρος αντίαυτού. Αναφορικά με τα ενδιαφερόμενα μέρη Μιχαηλίδηκαι Βοσκαρίδη πουυπηρετούσανως έκτακτοιπριντον επίδι­ κο διορισμό τους, είναι η εισήγησηκαι των δύοαιτητών ότι οΝόμος 160του 1985 παραβιάζει τηναρχή της ισότη30 ταςπου διασφαλίζεται με το άρθρο28 τουΣυντάγματος, καταστρατηγεί την ανάγκηδημόσιας γνωστοποίησης των κενών θέσεων ώστε να μπορούν να διεκδικηθούν από όλους, ηπλήρωση τους εξαρτάταιαπότηΒουλή αντίτην αρμόδιααρχήκαιότι είναισυνεπώς αντισυνταγματικός. 2743 Δημητριάδης, Δ. Λυκούργουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1991)Το θέμα της αντισυνταγματικότητας του Νόμου 160 του 1985 έχειήδηαποφασιστεί απότην Ολομέλεια τουΔι­ καστηρίου στην υπόθεσηRepublicandAnotherv. Chnstoudia andAnother

(1988)3C.L.R. 2622καιέκρινε ότι οπιο πάνω νόμος δεν παραβιάζει οποιαδήποτε συνταγματική 5 αρχή. Έχει δε καθιερωθεί από τη νομολογία ότι ισότης μέσα στην έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου28 του Συντάγματος δεν σημαίνει ακριβή μαθηματική ισότητα αλλά προστατεύει μόνο από αυθαίρετες διακρίσεις και δεν αποκλείει εύλογες διαφοροποιήσεις οι οποίες μπο- 10 ρουν νόμιμα να γίνουν ενόψει της διαφορετικής φύσης διαφόρων καταστάσεων. Βλ. Αριστοδήμου ν. Δημοκρα­ τίας, αρ. υποθ.680/86, απόφαση ημερ.7.7.90 (δεν έχει δη­ μοσιευτεί ακόμα). Συνεπώς ενόψει των πιο πάνω,καταλήγω στο συμπέ- 15 ρασμα ότι η επίδικηαπόφασηλήφθηκε ορθάκαι νόμιμα, σύμφωνα μετις διατάξειςτουΝόμουκαιτις πρόνοιεςτου Συντάγματος και μέσα στα πλαίσια της ευρείας διακριτι­ κήςεξουσίαςτηςκαθ'ηςηαίτησηΕπιτροπής. Για τους πιο πάνωλόγους ηεπίδικη απόφασηεπικυ- 20 ρώνεται και οι προσφυγές αποτυγχάνουνκαι απορρίπτο­ νται.Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. ,Προσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 2744