(1991)31Ιουλίου,1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΡΙΞΟΣΛΟΪΖΟΥ ΔΡΑΚΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ (ΑΡ.2), Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 10/84). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Σχέδια Υπηρεσίας — Ερμηνεία — ΤοΑνώ τατο Δικαστήριο δεν επεμβαίνειαν ηερμηνείατους,πον εναπόκει ται στη διακριτική ευχέρειατον διορίζοντος όργανον,όπωςδόθη κε από αυτό, ήταν εύλογαεπιτρεπτή μεβάση τολεκτικό τους. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — 5 Παρατυπίες — Το γεγονός ότι οι εκθέσειςΛογιστών, οι οποίοι αναμφίβολα δεν αποτελούν εναλλάξιμο προσωπικό, συντάχθηκαν από τονς Γενικούς Διευθυντές των Υπουργείων στα οποία "υπηρε τούσαν και υπογράφηκαν στο "Μέρος VI — Γενικαί Παρατηρή σεις" από το Γενικό Λογιστή, δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία 10 που να επηρεάζειονσιωδωςτηδιαδικασία ηροαγωγών. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές—Εμπιστευτικές Εκθέσεις— Το ότι έκθεση είναι ελαφρά σχισμένη καμία σχέση δεν έχει με την εγκυρότητα της. Προσφυγή βάσει του άρθρον 146 τον Συντάγματος — Λόγοι ακυρώ- 15 σεως — Τυχόν παράλειψη να κοινοποιηθεί στον αξιολογούμενο δυσμενής αξιολόγηση του δεν αποτελεί λόγο ακυρώσεως προαγω γών ιδιαίτερα όταν δενπρόκειται για αμέλεια καθήκοντος ήανάρ μοστη συμπεριφορά κατάτην εκτέλεση τωνκαθηκόντων του ή για διάπραξη πειθαρχικού αδικήματος από τον δυσμενώς αξιολογηθέ- 2 0 ντα. Μετην προσφυγήαυτή επιδιώχθηκε ηακύρωσητων προαγω γών των ενδιαφερομένωνμερώνστηθέσηΑνώτερου Λογιστή στο Γενικό Λογιστήριο, αντίτου αιτητή. Αξιοσημείωτο είναιότι κατά τηνενομισμένη διαδικασία πουακολουθήθηκεγιατις προαγωγές, 25 τα ενδιαφερόμενα μέρη,όπωςκαιο αιτητής,συστήθηκαναπό την 2818 4 ΑΛΛ, 5 Δράκουν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Τμηματική Επιτροπή, όχι όμως και απότο Γενικό Λογιστή, Διευ θυντή ταυΤμήματος,ο οποίος σύστησεπρος την ΕπιτροπήΔημό σιας Υπηρεσίας για προαγωγή τον αιτητή μόνο και έναν ακόμη υποψήφιο. Σε έκταση απασχόλησαν το Δικαστήριο καιζητήματα εμπιστευτικών εκθέσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο φάσισε ότι: 10 15 20 25 30 35 35 40 1.Το Δικαστήριο αυτόδεν επεμβαίνει αν ηερμηνεία των Σχε δίων Υπηρεσίας πουεναπόκειταιστηδιακριτικήευχέρεια τουδιορίζοντος οργάνου, όπως δόθηκεαπόαυτό, ήτανεύλογα επιτρεπτή μεβάσητολεκτικότους. Εφόσον ο αιτητήςο ίδιος θεωρήθηκε ότι πληρούσε ταΣχέδια Υπηρεσίας στην προκειμένη περίπτωση,είναι φανερόότι απέτυχε να αποδείξει ότι ήτανυποκείμενο δυσμενούς ή άνισης μεταχείρισης,αλλ' εν πάσηπεριπτώσει για το λόγο αυτό στερείται εννόμου συμφέροντος να προσβάλει τα Σχέδια Υπηρεσίας για οιονδήποτε λόγο. Το γεγονός ότι λίγες μέρες πριν τηλήψητης επίδικηςαπόφα σηςεγκρίθηκαννέαΣχέδιαΥπηρεσίας δενδιαφοροποιείτηνπραγματική κατάσταση ότι δηλαδή η όλη διαδικασίαέγινε βάσει των παλαιών Σχεδίων Υπηρεσίας και συνεπώς και οι επίδικες προα γωγές. Ουδεμία υποχρέωση υπήρχε εκ μέρους της ΕΔΥ να κάμει ειδική αναφοράστα πρακτικάτης για το θέμα αυτό γιατί τα νέα Σχέδια Υπηρεσίας δεν φαίνεται να είχαν τεθεί ενώπιον της σε σχέσημετην παρούσαδιαδικασία. Καμιάπλάνηδενέχει στοιχειο θετηθεί απόμέρους της ΕΔΥ σχετικά μετα ισχύοντα Σχέδια Υπη ρεσίας. 2. Ισχυρίστηκε επίσης ο αιτητής,ότι οι συστατικές επιστολές που έστειλαν οι Γενικοί Διευθυντές για τα ενδιαφερόμεναπρόσωπα αναφορικάμε την επίδοση τους για το 1983 ήτανπαράνομες γιατί δεν αποτελούν ούτε συστάσεις του Διευθυντή ούτε εμπιστευ τικές εκθέσεις,όπωςπρονοείοΝόμος. Ολόγος αυτόςδεν ευσταθεί. Οι πιοπάνωεπιστολές δενστάλησανστη θέσηεμπιστευτικών εκθέσεων ήως συστάσεις τουΔιευθυντή»°ντε και λήφθηκαν υπόψη από την ΕΔΥ ως τέτοιες. Αποτε λούν επιβεβαίωση από τους Τμηματάρχες στα Τμήματα των οποίων υπηρετούσαν τα ενδιαφερόμενα μέρη,σχετικά με εργασία τουςγιατο 1983 γιατο οποίοδενυπήρχαν εμπιστευτικές εκθέσεις και λήφθηκαν υπόψη ως μέρος των στοιχείων του κάθε υποψηφίου. Οι επιστολές αυτές δεν παραβιάζουν οποιοδήποτε Νόμο, Κανονισμό ήαρχή. 3. Αναμφίβολα οι Λογιστές δεν είναι εναλλάξιμο προσωπικό παρόλοπουείναι μεταθέσιμοι σταδιάφοραΥπουργεία, Ανεξάρτητα Γραφείακαι Υπηρεσίες για εκτέλεσητωνκαθηκόντωντους.Το γεγονός ότι οι εκθέσεις είχανσυνταχθεί απότους Γενικούς Διευθυ- 2819 Δράκονν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
(1991)ντές των Υπουργείων στα οποία υπηρετούσαν τα ενδιαφερόμενα μέρηπου είχανάμεσηγνώση τηςεργασίαςτουςκαιοι οποίες εκθέ σεις είχαν υπογραφεί στο "Μέρος VI Γενικαί Παρατηρήσεις" από το Γενικό Λογιστή ο οποίος είχε επίσης εκφράσει τις παρατηρή σειςτου,δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία που να έχει ουσιωδώς 5 επηρεάσει την επίδικηαπόφαση. Αναφορικά με τις εκθέσεις του ενός ενδιαφερομένου μέρους είναι γεγονός ότι οι εκθέσεις του μετά το 1974 παρουσιάζουνου σιαστικήκαλυτέρευση,αυτόόμως δεν αποδεικνύειότι ήταν"χάριν των προαγωγών" ούτε και χρονικά μπορούν να συσχετιστούν με 10 τις προαγωγές,αλλά απλώςαποδίδουντηβελτιωμένη εικόνα που παρουσίασε ο υπάλληλος αυτός.Το ότι ηέκθεση του άλλου ενδια φερόμενου μέρουςγιατο 1981 είναι ελαφράσχισμένη καμίασχέση δενέχει μετην εγκυρότητατης. 4. Σύμφωναμετηνομολογία τουΔικαστηρίου,τυχόν παράλει- 15 ψηνακοινοποιηθεί στον αξιολογούμενο δυσμενής αξιολόγηση του δεν αποτελεί λόγο ακυρώσεως της επίδικης απόφασης. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου η αξιολόγηση του υπαλλήλου δεν είναι λόγω αμελείας καθήκοντος ή ανάρμοστη συμπεριφορά κατά την εκτέλεσητων καθηκόντωντουήσχετίζεται μετηδιάπραξηπειθαρ- *·" χικούαδικήματοςαπόαυτόν. 5.Από όλεςτις απόψειςο αιτητήςαπέτυχενααποδείξει έκδηλη υπεροχή του έναντι των ενδιαφερομένων μερών και να επιφέρει συνακόλουθατην επέμβασητουΔικαστηρίου. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες νποθέσεις: Papapctrou v.Republic,2R.S.C.C 61· Δημοκρατία ν. Γιαλλονρίδη και άλλον (Α.Ε. 868,869, ημερ. 13/12/ 90)· Papamcodemou v.Republic
(1986)3 CLR 1750- 30 Sckkides v.Republic
(1988)3 CLR 2136Michanicos andAnother v. Republic
(1973)3 CLR 1, σελ. 12· Kyriakopoulouv.Republic
(1973)3 CLR1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δη- 35 μόσιας Υπηρεσίας ναπροάξει ταενδιαφερόμενα μέρηστη θέσηΑνώτερουΛογιστήαντίτουαιτητή. 2820 4ΑΛΛ. Δράκου ν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Οαιτητήςπαρουσιάζεταιαυτοπροσώπως. Ρ.Γαβριηλίδης,ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. 5 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφα ση.Μετηνπροσφυγήαυτή οαιτητήςπροσβάλλει τηναπό φασητηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.),που πάρθηκετην10.11.83,για την προαγωγήτων ΟρέστηΓε ωργίου καιΑντώνη Ζωρζή στηθέση Ανώτερου Λογιστή 10 αντί αυτού. Μεεπιστολήτουημερ.17.2.83 προςτηνΕ.Δ.Υ.,οΓενι κός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών ζήτησε την πλήρωση δυό κενών μονίμων θέσεων Ανώτερου Λογιστή στο Γενικό Λογιστήριο. Δεδομένου ότιηθέση αυτή είναι 15 θέση προαγωγής, συμφωνά με τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις συστάθηκε Τμηματική Επιτροπήηοποίαμε έκ θεση της μεημερ. 19.5.83σύστησεκατ'αλφαβητικήσειρά τέσσερεις απότουςπέντευποψηφίουςπουυπέβαλαναίτη ση,μεταξύτωνοποίωνπεριλαμβάνοντανοαιτητήςκαιτα 20 ενδιαφερόμεναμέρη. Η Ε.Δ.Υ., αφού εξέτασε την έκθεση τηςΤμηματικής Επιτροπής, συνήλθε στις 26.8.83 και άκουσε τιςαπόψεις τόυ Γενικού Λογιστή, Διευθυντή τουΤμήματος, που σύ στησετοναιτητήκαιένανάλλουποψήφιο, όχι όμωςταεν25 διαφερόμενα μέρη. Οι συστάσεις τουέχουν ως ακολού θως: 30 "'Οσον αφοράτην επίδοση των υποψηφίων κατά το 1983, ο Δράκος έχει εξαίρετη επίδοση και συνεργασία και θατον βαθμολογούσε μέχρι στιγμής με 10,δηλ. ως εξαίρετο.ΟΝικολαΐδης είναιπάραπολύκαλός,εξακο λουθεί ναείναι δηλαδή όπως ήτανκαιπέρσι. Αυτός τε λευταία προσβλήθηκε απόκάποιαασθένεια που όμως δεν επηρέασε δυσμενώς τηνεργασία του. Εκτελεί δηλ. τακαθήκοντατου ικανοποιητικάόπωςκαιπροηγουμέ2821 Δημητριάδης, Δ. Δράκου ν.Δημοκρατίας (Αρ.2)
(1991)νως. Ο υποψήφιος αυτός από απόψεως χαρακτήρα είναιεξαίρετος. Η επίδοση φέτος του Ορέστη Γεωργίου είναι λίαν καλήκαι του Αντώνιου Ζωρζήλίαν καλή έως εξαίρε τη.". Στη συνέχεια,επειδήη εμπιστευτική έκθεσηγιατοναι τητήαναφορικάμετο 1980 συντάχθηκεαπότοντότεΓενι κό Λογιστή αντί από τους αρμόδιους Λειτουργούς του Τμήματος Τελωνείων, όπου ήταν τοποθετημένος από 2.10.80- 2.5.82,καιγιατο 1981 δεν συντάχθηκεγι' αυτόν ίο εμπιστευτική έκθεση, ηΕ.Δ.Υ.αποφάσισεναδόσει σχετι κές οδηγίες για ετοιμασία των δύο αυτών εμπιστευτικών εκθέσεων. Επίσης,παρατήρησε ότι οι εκθέσεις τωνδυόεν διαφερομένωνμερώνγιατο 1982 συντάχθηκανκαιπροσυ πογράφηκαν από τους Γενικούς Διευθυντές των Τμημά- 15 των όπουαυτοί υπηρετούσανκαι ότι ο Γενικός Λογιστής που συμπλήρωσε καιυπόγραψετο ΜέροςVI των εκθέσε ων αυτών, είχε τροποποιήσει την αξιολόγηση των δύο υπαλλήλων. Ενόψει των πιο πάνω, η Ε.Δ.Υ.αποφάσισε να εξετάσει από νομικής πλευράς την ενέργεια αυτή του 20 Γενικού Λογιστή. Με επιστολή του με ημερ. 23.9.83, ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων εις απάντησηεπιστολής τηςΕ.Δ.Υ. προς το σκοπό σύνταξης νέων εμπιστευτικών εκθέσεων για τον αιτητή,πληροφόρησε την Ε.Δ.Υ.ότι λόγω τουότι 25 αμέσωςμετάτημετάθεσητουαιτητήστοΤμήματου, ζητή θηκεηανάκλησητης μετάθεσηςτουκαιότιδεντουανατέ θηκαν οποιαδήποτε καθήκοντα και ότι, επομένως, θεω ρούσε τον εαυτό του αναρμόδιο να υποβάλει τις εμπιστευτικές εκθέσεις πουτουζητήθηκαν. 30 Στη συνεδρίατηςτην10.11.83, ηΕ.Δ.Υ. έκρινεότι, υπό τις περιστάσεις, οι εμπιστευτικές εκθέσεις τουαιτητή για το 1980 και 1982, πουείχανγίνει απότο ΓενικόΛογιστή και που κάλυπταν περίοδο 9 μηνών στην πρώτη και 8 μηνών στηδεύτερηπερίπτωση,μπορούσανναθεωρηθούν 35 ως έγκυρες. Για το 1981 ηΕ.Δ.Υ.έκρινε ότι κανέναςδεν 2822 5 4Α.Α.Δ. Δράκου ν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Δημητριάδης, Δ. μπορούσε να συντάξει έκθεση για τον αιτητή. Όσον αφοράταενδιαφερόμενα μέρη, η Ε.Δ.Υ.έκρινε ότιοι τρο ποποιήσεις που έκαμεο Γενικός Λογιστήςστις εμπιστευ τικές τους εκθέσεις γιατο 1982 δενήταννόμιμες, αλλάοι 5 παρατηρήσειςπουέκαμεστο ΜέροςVIτων εκθέσεων,ως Προϊστάμενος του Γενικού Λογιστηρίου, μπορούσαννα ληφθούν υπόψη. Στην ίδια συνεδρία κατατέθηκαν επίσης ενώπιον τηςΕ.Δ.Υ. επιστολές των Γενικών Διευθυντών όπουήταντοποθετημένοι οιάλλοι υποψήφιοι,σχετικάμε 10 τηναπόδοσηστην εργασίατουςγιατο 1983. Στησυνέχεια ηΕ.Δ.Υ.,αφούέλαβευπόψηόλαταστοιχεία πουείχεενώ πιον της, σημείωσε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν σαφώςκαλύτερες εμπιστευτικές εκθέσεις απότουςυποψη. φίους που συστήθηκαν απότοΓενικό Λογιστή καιαφού 15 έλαβε επίσης υπόψηταπροσόντα καιτηναρχαιότητατων υποψηφίων αποφάσισε να προάξει στη θέση Ανώτερου ΛογιστήστοΓενικό Λογιστήριο, απότις 15.11.83,τα εν διαφερόμεναμέρη. Μετάπουοαιτητήςπληροφορήθηκε την απόφαση της 20 Ε.Δ.Υ.,καταχώρησετηνπροσφυγήαυτή. Είναι οισχυρισμός του αιτητήότιπαράτυπα καιλαν θασμένα θεωρήθηκε υποψήφιοςγιαπροαγωγήμεβάση τα Σχέδια Υπηρεσίας, γιατί αποκλείονταν προαγωγής όσοι διορίστηκαν απευθείαςστηθέσηΛογιστή1ηςΤάξης, όπως 25 αυτός. Βάσει τηςπαραγράφου (α)των απαιτουμένωνπροσό ντων που προνοεί το Σχέδιο Υπηρεσίας, απαιτείτο "πε νταετής τουλάχιστον υπηρεσία εις την θέσιν Λογιστού/ Λογιστού 1ηςκαι2ης Τάξεως", συνεπώς είναι η εισήγηση 30 τουότι αποκλείονταν προαγωγής όσοι διορίστηκαν απευ θείαςστη θέσηΛογιστή 1ηςΤάξης.Είναι επίσης εισήγηση του,ότιηπιοπάνωπαράγραφοςπρονοεί πενταετήυπηρε σία στηθέσηΛογιστή 1ηςΤάξης,ανεξάρτητααπό οποια δήποτε υπηρεσία στη θέση Λογιστή2ης;Τάξης, γιατί εφό35 σον σύμφωνα με το άρθρο 30
(1)(γ) τόΰπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου,προάγονταιοιυπηρετούντεςστηναμέ σωςκατώτερηθέση, κατά.συνέπεια καιηπενταετήςυπηρε2823 Δημητριάδης,Δ. Δράκουν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
(1991)σία θα πρέπει να είναι στην αμέσως κατώτερη θέσητου Λογιστή 1ηςΤάξης.Διαφορετική ερμηνεία θα αποτελούσε δυσμενή διάκριση σε βάρος του γιατί, κατάτους ισχυρι σμούς του αιτητή τα ενδιαφερόμενα μέρη θεωρήθηκαν υποψήφιοι ενώ δεν συμπλήρωναν κανδιετήυπηρεσία στη 5 θέσηΛογιστή 1ης Τάξης, ενώ ο ίδιος έπρεπε να συμπλη ρώσει πενταετή υπηρεσία στην ίδια θέση για να έχει το ίδιοδικαίωμα. Σχετικός, επίσης, μετο πιο πάνωθέμα,είναι ο επόμε νος ισχυρισμός του που βασίζεται στο γεγονός ότι στις 10 3.11.83δηλαδή7 μέρες πριν την επίδικη απόφαση, εγκρί θηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο νέα Σχέδια Υπηρε σίας για τη θέσηΑνώτερου Λογιστή με τα οποίατροποποιείτο η πιο πάνω παράγραφος ως εξής: "Πενταετής τουλάχιστο υπηρεσία στηθέση Λογιστή 1ηςΤάξεως ή Λο- 15 γιστή, 1ηςκαι2αςΤάξεως.". Είναιη θέσητουαιτητήότιη Ε.Δ.Υ.παρέλειψε να αναφέρει στα σχετικά πρακτικάτης βάσει ποίων Σχεδίων Υπηρεσίας λήφθηκε ηεπίδικη από φασηκαιότισυνεπώς ηΕ.Δ.Υ. ενήργησε κάτωαπό πλάνη. Έχεινομολογηθεί ότιτοΔικαστήριο αυτόδενεπεμβαί- 20 νει ανη ερμηνεία των ΣχεδίωνΥπηρεσία πουεναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του διορίζοντος οργάνου, όπως δόθηκεαπόαυτόήτανεύλογα επιτρεπτήμεβάση τολεκτι κό τους. Βλ. Papapetrou v. Republic 2 RSCC 61. Επίσης, Δημοκρατία ν. Γιαλλονρίδηςκ.ά. Α.Ε. 868, 869, αποφ. 25 ημερ. 13/12/90,
(1990)3 Α.Α.Δ (δεν έχει ακόμαδημο σιευτεί). Εφόσον ο αιτητής ο ίδιος θεωρήθηκε ότι πληρούσε τα Σχέδια Υπηρεσίας στην προκειμένη περίπτωση, είναιφα νερό ότι απέτυχενααποδείξει ότι ήτανυποκείμενο δυσμε- 30 νους ηάνισης μεταχείρισης, αλλ' εν πάσηπεριπτώσει για το λόγοαυτόστερείται εννόμου συμφέροντος ναπροσβά λει ταΣχέδιαΥπηρεσίας γιαοιονδήποτε λόγο. Επίσης, κατάτη διαδικασία πλήρωσης των επίδικων θέσεων, ίσχυαν τα παλαιά Σχέδια Υπηρεσίας, βάσει των 35 οποίων έγινε η επιλογή των υποψηφίων για προαγωγή, 2824 4 Α~Α-Δ. Αράκουν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Δημητριάδης, Δ. έγινε ηέκθεσητηςΤμηματικήςΕπιτροπής,δόθηκανοισυ στάσεις του Διευθυντή κλπ.. Το γεγονός ότι λίγες μέρες πριν την λήψη της επίδικης απόφασης εγκρίθηκαν νέα Σχέδια Υπηρεσίας δεν διαφοροποιείτην πραγματική κα5 τασταση ότιδηλαδήη όληδιαδικασίαέγινεβάσειτωνπα λαιών Σχεδίων Υπηρεσίας και συνεπώς και οι επίδικες προαγωγές. Ουδεμία υποχρέωση υπήρχε εκ μέρους της ΕΛ.Υ. νακάμει ειδικήαναφορά σταπρακτικάτηςγιατο θέμααυτόγιατίτανέαΣχέδια Υπηρεσίας δενφαίνεταινα 10 είχαντεθείενώπιοντηςσεσχέσημετηνπαρούσαδιαδικα σία. Καμμιά πλάνηδεν έχει στοιχειοθετηθεί από μέρους τηςΕ.Δ.Υ.σχετικά μετα ισχύοντα ΣχέδιαΥπηρεσίας. Γι' αυτόοισχυρισμόςαυτόςεπίσηςαπορρίπτεται. Στοσημείοαυτόοφείλωνααναφέρωότιοι ισχυρισμοί 15 του αιτητήγια προαγωγές που έγιναν το 1981 στη θέση του Ανώτερου Λογιστή, είναι άσχετοι προς την παρούσα διαδικασία. Ισχυρίστηκε επίσης ο αιτητής,ότι οι συστατικές επι στολέςπουέστειλανοιΓενικοί Διευθυντέςγιατα ενδιαφε20 ρόμενα πρόσωπααναφορικά με την επίδοση τους για το 1983 ήτανπαράνομεςγιατίδεναποτελούνούτεσυστάσεις τουΔιευθυντήούτε εμπιστευτικές εκθέσεις,όπωςπρονοεί οΝόμος. Ο λόγος αυτόςδεν ευσταθεί. Οι πιο πάνω επιστολές 25 δενστάλησανστηθέσηεμπιστευτικών εκθέσεων ήωςσυ στάσειςτουΔιευθυντή,ούτεκαιλήφθηκανυπόψη απότην ΕΑΥ. ωςτέτοιες.Αποτελούν επιβεβαίωση απότουςΤμη ματάρχες στα Τμήματατων οποίων υπηρετούσαν τα εν διαφερόμενα μέρη,σχετικά με εργασία τους για το 1983 30 γκι το οποίοδενυπήρχανεμπιστευτικές εκθέσεις καιλή φθηκαν υπόψηως μέρος των στοιχείων τουκάθε υποψη φίου. Οι επιστολές αυτές δεν παραβιάζουνοποιοδήποτε Νόμο, Κανονισμό ή αρχή. Βλέπε Papanicodemou ν. Republic
(1986)3 CLR 1750στησελ. 1754. 35 Οεπόμενος ισχυρισμός του αιτητήείναι ότι υπερέχει τωνενδιαφερομένωνμερώνσεπροσόντα,αρχαιότητακαι 2825 Δημητριάδης, Δ. Δράκον ν.Δημοκρατίας (Αρ.2)
(1991)πείρα,όσον αφοράδετις εμπιστευτικές τουεκθέσεις είναι γενικά ηθέση του ότι υπήρξανσκευωρίες εις βάροςτου, σε αντίθεση μεταενδιαφερόμεναμέρη, ταοποία προωθή θηκανγιαπροαγωγή. Συγκεκριμένα ο αιτητής αναφέρειότι ανεξάρτητατου 5 πού ένας Λογιστής είναι τοποθετημένος, παραμένει εκ πρόσωπος του Γενικού Λογιστή (που σύμφωνα με τα άρθρα 126και 127τουΣυντάγματος είναιανεξάρτητο όρ γανο), δεν αποτελεί οργανικό μέλος του Τμήματος όπου έχει τοποθετηθεί, δεν είναι "εναλλάξιμο προσωπικό" και ίο συνεπώς προϊστάμενος του παραμένει ο Γενικός Λογι στής. Ενόψει τούτου, είναι η εισήγηση του, ότι οι εμπι στευτικές εκθέσεις των επιλεγέντων από τους Γενικούς Διευθυντές των Υπουργείων που υπηρετούσαν είναιπα ράτυπες. !5 'Οσοναφοράταενδιαφερόμεναμέρη, οαιτητήςισχυρί ζεταιεπίσης ότι ενώοιεκθέσεις τουΟρέστηΓεωργίουαπό το 1963-74παρουσίαζαναρνητικάσχόλια, μετά ηεικόνα άλλαξε σ' αυτές χάριντων προαγωγών. Για τον Αντώνη Ζωρζή ισχυρίζεται ότι ηέκθεση τουγιατο 1979 δεν υπο- 20 γράφεται από Προσυπογράφοντα Λειτουργό, μέρος της έκθεσης του δε για το 1981 είναι σχισμένο και επομένως πρέπειναθεωρηθούνωςάκυρες. Αναμφίβολα οι Λογιστέςδενείναι εναλλάξιμοπροσω πικό παρόλοπου είναι μεταθέσιμοι σταδιάφορα Υπουρ- 25 γεία, Ανεξάρτητα Γραφεία και Υπηρεσίας για εκτέλεση των καθηκόντων τους. Το γεγονός ότι οι εκθέσεις είχαν συνταχθείαπότους Γενικούς Διευθυντέςτων Υπουργείων σταοποίαυπηρετούσανταενδιαφερόμεναμέρηπου είχαν άμεση γνώση της εργασίας τους και οι οποίες εκθέσεις 30 είχαν υπογραφεί στο "Μέρος VI Γενικαί Παρατηρήσεις" απότονΓενικόΛογιστήοοποίοςείχεεπίσηςεκφράσειτις παρατηρήσεις του,δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία που να έχει ουσιωδώς επηρεάσει την επίδικη απόφαση. Βλ. Sekkidesv. Republic,
(1988)3C.L.R.2136. 35 Αναφορικά μετις εκθέσεις του ενδιαφερομένου μέρους 2826 4ΑΛΛ. Δράκου ν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Δημητριάδης, Δ. Γεωργίου είναι γεγονός ότι οι εκθέσεις του μετά το 1974 παρουσιάζουν ουσιαστική καλυτέρευση, αυτό όμως δεν αποδεικνύει ότι ήταν "χάριν των προαγωγών", ούτε και χρονικά μπορούν να συσχετιστούν με τις προαγωγές, 5 αλλά απλώς αποδίδουν την βελτιωμένη εικόνα πουπα ρουσίασεουπάλληλοςαυτός. Σχετικά με τις εκθέσεις του ενδιαφερομένου μέρους Ζωρζή,όσον αφοράτηνέκθεσητου 1979 δηλαδή 5χρόνια πριν, θεωρώ ενόψει του χρόνου που έχει παρέλθει ότι 10 είναι πολύ απομεμακρισμένη για να έχει επηρεάσει καθ' οιονδήποτε τρόποτην έκβασητης επίδικηςαπόφασης,γε γονόςπουκαθιστάτηνπαρατυπίαωςεπουσιώδη. Τοότιη έκθεσητου 1981 είναι ελαφρά σχισμένη καμμιάσχέση δεν έχειμετηνεγκυρότητατης. 15 Αναφορικά με τις δικές του εμπιστευτικές εκθέσεις, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι οι επί μέρους βαθμολογίες του είναι ανακριβείς,αντικρούονται η μια απότην άλληκαι ότι ως αποτέλεσμα η Ε.Δ.Υ. ενήργησε κάτω απόπλάνη. Συγκεκριμένα,είναι ηθέσητου ότι γιατηνπερίοδο 198020 1982, όπουήταντοποθετημένος στο Τελωνείο, λανθασμέ ναθεώρησε η Ε.Δ.Υ. ότι δενεκτελούσε καθήκονταεκείκαι ότι συνεπώς δεν ήταν δυνατό να συνταχθεί έκθεση γι' αυτόν. Όπως ισχυρίζεται, του είχαν ανατεθεί καθήκοντα μεεντολήτου Γενικού Λογιστή, δηλ.τηνπαράδοση διαλέ25 ξεων σελογιστικούς λειτουργούς,γιαταοποίαθαέπρεπε ναείχεαξιολογηθεί. Η πιο πάνω κατάσταση όπως είναι φανερό απότα πρακτικά της Ε.Δ.Υ.,ήταν ενώπιον της Ε.Δ.Υ., ηοποία επιλήφθηκε της κατάστασης δίδονταςσαφείς οδηγίες για 30 υποβολήτων σχετικών εκθέσεων. Οι εκθέσεις πουτελικά υποβλήθηκανγιατοναιτητήαπότοΓενικόΛογιστήσχετι κά με την υπηρεσία του και τα καθήκοντα του για τα οποίαήτανενήμεροςή είχεγνώσηή τουταείχεαναθέσειο ίδιος, ήταν η μοναδικήλύσηπου μπορούσε να δοθεί στο 35 οξύπρόβλημαπουείχεδημιουργηθεί.Ορθάεπίσηςθεωρή θηκεότι οΔιευθυντήςΤμήματοςΤελωνείων δεν μπορούσε να εκφέρει καμμιάάποψησχετικά μετην εργασίατουαι2827 Δημητριάδης,Δ. Δράκουν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
(1991)τητή εφόσον δεν είχε εκτελέσει οποιαδήποτεκαθήκοντα στοΤμήμαΤελωνείων. Ο αιτητής, επίσης, ισχυρίζεται ότιστην εμπιστευτική έκθεσητου 1980 ενώ αξιολογήθηκε σετέσσερα επίμέρους στοιχεία ως "Μέτριος", αντίθετα προς τις πρόνοιες της 5 εγκυκλίου 491 πουπεριέχει Κανονιστικές διατάξειςσχετι κά μετην σύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων, το γεγο νόςαυτόδεντουκοινοποιήθηκε. Απ' ότι φαίνεται απόταγεγονότα που είναι ενώπιον μου, προκύπτουνταακόλουθα: 10 ΗΕ.Δ.Υ.μεεπιστολή τηςημερ.29.5.81ζήτησε να πλη ροφορηθεί απότο Γενικό Λογιστήαντηρήθηκεη διαδικα σίααυτήστηνπερίπτωσητουαιτητήαναφορικάμετηνέκ θεσητουγιατο 1980.ΟΓενικός Λογιστής πληροφόρησε την Ε.Δ.Υ.ότιδεν κοινοποίησε τογεγονός αυτόστον αι- 15 τητή γιατί, κατάτηναντίληψη του,αυτό έπρεπε να γίνει αν στη γενική αξιολόγηση του ο αιτητής ήταν "Μέτριος" και όχιστις επίμέρους βαθμολογίες. ΗΕ.Δ.Υ.με επιστο λήτηςημερ.23.6.81πληροφόρησετοΓενικόΛογιστή ότιη άποψητου ήταν λανθασμένη καιότισύμφωνα μεγνωμά- 20 τευση του Γραφείουτου Γενικού Εισαγγελέα,αυτό πρέπει να γίνεται σεκάθε περίπτωσηπου υπάλληλος αξιολογεί ταισεοποιοδήποτεθέμαως "Μέτριος"ή"Ανεπαρκής". Σύμφωναμετηνομολογία τουΔικαστηρίου,τυχόνπα ράλειψη νακοινοποιηθεί στον αξιολογούμενο δυσμενής 25 αξιολόγηση του δεναποτελεί λόγο ακυρώσεως της επίδι κης απόφασης. Βλέπε Michanicos andAnotherv. Republic
(1973)3CLR 1, στησελίδα 12.Ιδιαίτεραστις περιπτώσεις όπου ηαξιολόγηση τουυπαλλήλου δενείναι λόγω αμε λείας καθήκοντος ή ανάρμοστη συμπεριφορά κατά την 30 εκτέλεσητωνκαθηκόντωντουήσχετίζεταιμετηδιάπραξη πειθαρχικούαδικήματοςαπόαυτόν.Βλ.Kyriakopoulou ν. Republic
(1973)3CLR 1,στησελ.12. Από πλευράς προσόντων, τόσο ο αιτητής όσοκαι τα ενδιαφερόμενα μέρη πληρούν τααπαιτούμενα προσόντα 35 2828 4 Α.Α.Δ Δράκουν.Δημοκρατίας(Αρ.2) Δημητριάδης,Α τουΣχεδίου Υπηρεσίας. Από πλευράς αρχαιότηταςοαιτητής όπωςαναφέρεται καιστο πρακτικότης επίδικης απόφασης,είναι οαρχαιό τερος ακολουθούμενος κατάσειρά των Νικολαΐδη, Γεωρ5 γιουκαιΖωρζή. Ενόψει των πιο πάνω,καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι τωνπροαχθέντων,πουείναι απαραίτητηγιανα δικαιολο γήσειοποιαδήποτε επέμβαση απότοΔικαστήριο στην επί10 δίκη απόφαση, η οποία υπό τις περιστάσεις θεωρώ ότι ήτανορθήκαινόμιμη καιεύλογα επιτρεπτή στην καθ'ηςη αίτηση Αρχή. Για τους πιο πάνω λόγους, ηπροσφυγή αποτυγχάνει καιαπορρίπτεται.Καμμιάδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 2829